Thuisblijfmoeders

quote:Doonoo schreef op 19 november 2008 @ 10:07:

Uiteindelijk kan je zelf helemaal bepalen hoe je TBM indeelt. je kan het thuisblijven heel letterlijk nemen, maar je kan er ook voor kiezen om een leven op te bouwen met kind.

...

Het leven wat ik nu heb vind ik ook een luxe! Ik kan het me permiteren om thuis te blijven en nog een goed leven te hebben.

Mee eens. Zo ervaar ik over het algemeen het ook!

quote:Doonoo schreef op 19 november 2008 @ 10:07:

Hier ook een TBM... Ik lees regelmatig mee, maar heb nog nooit echt mijn stem laten horen.



Ik heb toen ik zwanger bleek, mijn studie (HBO) weer opgepakt. Daarvoor werkte ik fulltime in de horeca. Nu ben ik TBM, met een schat van een dochter en studeer ik daarnaast deeltijd aan de pabo. Ik vind het heerlijk, geniet met volle teugen en verveel me nooit! Alle negativiteit die ik hier lees (her)ken ik dan ook totaal niet.



Mijn dagen bestaan uit huishoudelijke klusjes, maar ook uit studeren en lekker de deur uit gaan. En ja, ook ik kom verder dan de bakker op de hoek en de supermakrt. Daarnaast gaat mijn dochter 2 dagen per week naar het kinderdagverblijf, om met andere kindjes te (leren) spelen en om te wennen aan een leven zonder mama. Ook om mij de kans te geven me op mijn studie te richten. Ik ga op pad met en naar vriendinnen, schuw de trein met kind absoluut niet. Ik kom overal, ga overal heen en verveel mee geen minuut. Ook niet als het slecht weer is.



Uiteindelijk kan je zelf helemaal bepalen hoe je TBM indeelt. je kan het thuisblijven heel letterlijk nemen, maar je kan er ook voor kiezen om een leven op te bouwen met kind.

Ik heb persoonlijk erg veel moeite met ouders die hun kinderen 5 dagen naar de opvang laten gaan, later voorschools en naschools hun kind op laten vangen en hun kind een uur (of twee) per dag zien. Dat zijn namelijk vaak de kinderen/jongeren die later problemen gaan veroorzaken.



Ik heb gekozen voor een minder luxe leven, met kind. En ja, soms mis ik de luxe van het onbeperkt geld uitgeven, maar bovenal geniet ik. Het leven wat ik nu heb vind ik ook een luxe! Ik kan het me permiteren om thuis te blijven en nog een goed leven te hebben.

Ik heb als au-pair gewerkt, ik heb het expat leven ervaren (ben zelf een expat) en al gauw werd mij duidelijk dat ik graag thuis voor mijn kind wil zorgen en geen high flying career hoef.

De relatie met mijn vriend is super, hij vindt het helemaal geweldig dat ik voor dit leven kies en staat er helemaal achter. Wij hebben er niet onder te lijden.



Voor Talila (en ook anderen natuurlijk):

Overigens zijn er hier genoeg activiteiten in de omgeving voor moeder MET kind. Muziek op schoot, moeder en kindzwemmen, peutergym en nog een hele hoop meer dingen die ik nog niet ontdekt heb. Zo uitgebreid als in mijn jeugd (epat-leven) dan misschien wel niet, maar aan de andere kant... Het expat-leven is ook niet ideaal! Toen ik in Nederland kwam wonen heb ik door het kleine, beschermende expatwereldje, vreselijk veel moeite gehad met aanpassen. Hierdoor heb ik in Nederland nooit goed kunnen aarden en tel ik de dagen af naar het moment dat ik weer weg kan.

Overigens betekent expat zijn niet per definitie dat je als vrouw niet kan werken en gedwongen wordt thuis te blijven. Waar wij ook woonden, mijn moeder heeft altijd gewerkt (tijdens onze schooluren). Mijn moeder is HET bewijs dat je als spouse ook prima kan werken, waar je oook woont. Geloof me, we hebben in een stel aparte landen gewoond.





Zo, Doonoo, jij durft. Kinderen die veel naar de opvang gaan worden probleemkinderen? En hoe kom je daar zo bij? Waar staat dat? Een vriendin van mij is single moeder en moet wel werken. Heb je daar ook moeite mee? Moet zij bijstand gaan trekken om vaker bij haar kind te kunnen zijn? Of gaat de vlieger dan niet op? Of houdt dat in dat alle Franse en Belgische kindjes voor galg en rad opgroeien? Want die zijn ook de hele dag onder de pannen en zien hun ouders eigenlijk alleen in het weekend.



Fijn dat jouw moeder overal heeft kunnen werken,maar zoals je zelf al zegt: tijdens schooltijd. Juist. Ik was expat toen mijn beide kinderen heel klein waren. Voor mijn dochter kon ik geen opvang vinden, de wachtlijsten waren te lang, en bovendien heb je in Belgie als je gaat werken het eerste jaar geen recht op vakantiedagen. Ik neem aan dat je met me eens bent dat dat als expat geen ideale situatie is.

Ik weet niet precies waar jij hebt gezeten, maar expatten in Brussel is geen beschermd wereldje, je woont gewoon tussen de inboorlingen locals Belgen. Niet op een compound ofzo. Er wordt alleen door expats veel meer georganiseerd omdat iedereen in hetzelfde schuitje zit.

Nastik, denk dat jij de spijker op z'n kop slaat. Jij werd niet gelukkig van thuisblijven, dus dan moet je het vooral ook niet doen. Ben het helemaal met je eens dat het belangrijk is dat je zelf goed in je vel zit, zodat je dat ook thuis uitstraalt.



Ik werd in mijn geval niet gelukkig van mijn drukke baan in combinatie met thuis. Ik heb een heerlijk kind en ik zag hem veel en veel minder dan ik zou willen. En op het moment dat ik bij hem was zat ik met mijn hoofd heel ergens anders. En dan ging het op de creche dus niet lekker. Dat vind ik overigens wel heel jammer, want als dat een succes was geweest hadden wij hem misschien ook nog wel 1 dag in de week laten gaan.



In mijn geval voelde het echt alsof ik koos voor mijn baan, ver boven mijn gezin. Heb ook aangegeven aan mijn werkgever dat ik minder wilde, maar er was geen alternatief. Dus op dat moment heb ik zelf de knoop doorgehakt. Dan maar tijdelijk thuis. Dat was heel spannend, was ook als de dood dat ik me rot zou vervelen en gek zou worden, maar ik vind het voor het moment prima zo. Zit goed in mijn vel en heb ook het idee dat ik dat thuis weer uitstraal.



Hier trouwens geen superspannende dagindeling. Maar daar ben ik ook niet naar op zoek. Ik vind het al heerlijk om bij mijn kind te zijn en verder doe ik gewoon dingen die ik leuk vind en daar geniet ik van. Net als wat Doonoo zegt is het maar hoe letterlijk je de term 'thuisblijfmoeder' neemt. Ik ga er veel op uit, samen met mijn zoontje. Heb een aantal vriendinnen met kinderen en een moeder en zusje die regelmatig vrij zijn. En niet te vergeten mijn vriend die ook vaak vrij is door de week. Doordat hij zo onregelmatig werkt zag ik hem toen ik nog zoveel werkte heel weinig en nu hebben we een hoop tijd om samen leuke dingen te doen. Voor mij is het vooralsnog dus echt genieten.

quote:tilalia2 schreef op 19 november 2008 @ 10:43:

[...]





Zo, Doonoo, jij durft. Kinderen die veel naar de opvang gaan worden probleemkinderen? En hoe kom je daar zo bij? Waar staat dat? Een vriendin van mij is single moeder en moet wel werken. Heb je daar ook moeite mee? Moet zij bijstand gaan trekken om vaker bij haar kind te kunnen zijn? Of gaat de vlieger dan niet op? Of houdt dat in dat alle Franse en Belgische kindjes voor galg en rad opgroeien? Want die zijn ook de hele dag onder de pannen en zien hun ouders eigenlijk alleen in het weekend.



Fijn dat jouw moeder overal heeft kunnen werken,maar zoals je zelf al zegt: tijdens schooltijd. Juist. Ik was expat toen mijn beide kinderen heel klein waren. Voor mijn dochter kon ik geen opvang vinden, de wachtlijsten waren te lang, en bovendien heb je in Belgie als je gaat werken het eerste jaar geen recht op vakantiedagen. Ik neem aan dat je met me eens bent dat dat als expat geen ideale situatie is.

Ik weet niet precies waar jij hebt gezeten, maar expatten in Brussel is geen beschermd wereldje, je woont gewoon tussen de inboorlingen locals Belgen. Niet op een compound ofzo. Er wordt alleen door expats veel meer georganiseerd omdat iedereen in hetzelfde schuitje zit.



Jeetje, wat een overtrokken reactie zeg. Ik schrik er van. Ik mag toch aannemen dat de vrouwen die hier komen heus in staat zijn om woorden te nuanceren en te begrijpen wat iemand bedoelt? Dit is een forum met enorm veel mensen en lang niet iedereen gaat er dezelfde mening op na houden. Ik wilde alleen laten zien dat niet alles zo zwart-wit is als dat het hier door sommigen gesteld wordt.



Ik denk dat je zelf ook wel verstandig en slim genoeg bent om te bedenken dat ik heus wel begrijp dat er situaties zijn waarin mensen niet de keuze kunnen maken die ik zelf gemaakt heb. Geloof me, ik heb zelf een aantal vriendinnen die in die situatie zitten.

Het gaat mij meer om de mensen die beiden fulltime werken om 5 keer per jaar op vakantie te kunnen, honderden euro's per maand aan kleding uit te geven, alles te kopen wat ze willen, een kast van een huis te hebben wat ze anders niet kunnen betalen, 3 auto's voor de deur te hebben en ga zo maar door. De mensen die het doen om de luxe en het geld. En ja, uit onderzoek is gebleken dat deze kinderen regelmatig later troubles veroorzaken. Drugs, drank, de buurtschrik zijn. Ze krijgen te veel geld van pappie en mammie en denken dat ze alles kunnen en mogen, want de ouders hebben nooit ingegrepen. Sterker nog, de ouders weten vaak niet eens wat hun kinderen uitspoken en geloven verhalen niet, ondanks talloze bewijzen. Als ouder heb je een verantwoordelijkheid richting je kind en die moet je, indien mogelijk, ook nemen.



Mijn moeder heeft ook toen wij klein waren gewerkt. Ze nam ons mee, wij gingen naar Pre-school of ze werkte vanuit huis. Talloze mogelijkheden dus.

Daarbij ben ik niet in compounds opgegroeid en heb ik ook gewoon tussen de locale bevolking gewoond. Hetgeen wat je als expat-kind niet supergoed leert is sociale contacten leggen, want het wordt voor je bepaald door wie er toch al wonen. Maar goed, dat is mijn mening.



Ik snap echter niet waarom je zo overtrokken moet reageren. Heb ik een gevoelige snaar geraakt? Ben ik dan echt zo grof in mijn woorden? Of heb je het dan echt zo slecht naar je zin Nederland dat je wat minder kan hebben? Dat laatste kan ik me heel goed voorstellen, want dat is mijn probleem heel erg. Alleen probeer ik er dan maar het beste van te maken en focussen wij op een toekomst als expat. Wellicht dat jouw man/jullie ook weer kunnen kijken voor een functie in het buitenland. Want ja, het expat-leven is anders (misschien ook beter) en dat leven? Dat vind je hier niet.

Daarbij, misschien moet je jezelf dan afvragen of je echt, zoals je zelf zegt, een expat-type bent als je zoveel moeite hebt met "gedwongen" thuis blijven.

Ik krijg een beetje het gevoel dat je het niet zo leuk vindt om te horen dat je als spouse ook heus kunt werken.



Ik ken ook vrouwen die een boek gingen schrijven, of voor zichzelf begonnen. Een dieetiste die bv. weer aan de slag ging voor de expat community.

Ik zou er persoonlijk niet voor kiezen om mijn kind alleen maar in het weekend te zien ongeacht of het dan uiteindelijk een probleemjongere wordt of niet.

Maar wat ik me dan afvraag Tilalia, zit jij nu én thuis én zie je je kinderen alleen in het weekend? Want dat lijkt me echt helemaal niets.

quote:[message=2297138,noline]evi19822 schreef op 19

In mijn geval voelde het echt alsof ik koos voor mijn baan, ver boven mijn gezin. Heb ook aangegeven aan mijn werkgever dat ik minder wilde, maar er was geen alternatief. Dus op dat moment heb ik zelf de knoop doorgehakt. Dan maar tijdelijk thuis. Dat was heel spannend, was ook als de dood dat ik me rot zou vervelen en gek zou worden, maar ik vind het voor het moment prima zo. Zit goed in mijn vel en heb ook het idee dat ik dat thuis weer uitstraal.

Vindt het goed van je dat je deze beslissing hebt genomen, duidelijk gevalletje onderbuikgevoel!

Ik schrik een beetje van die reactie over kinderen die altijd naar de opvang gaan... ik herken mezelf er namelijk helemaal niet in. Doordat mijn vader en zijn vrouw fulltime werkte, heb ik namelijk geleerd om zelfstandig te zijn. Ik herken het ook niet in andere kinderen. Misschien dat ik er anders tegenaan kijk omdat ik bij mijn vader woonde en geen contact met mijn moeder had, dat ik daardoor eigenlijk al wat vroeger zelfstandig was? Ook moest ik vanwege sport veel trainen; misschien heeft dat me veel regelmaat en orde gegeven.



Misschien kun je je bron vermelden? Ben wel benieuwd naar dit onderzoek.

Thanks Miku! Ben er ook blij mee dat ik eindelijk eens naar mijn gevoel heb geluisterd

Doonoo, als jij bedoelt dat stierlijk verwende kinderen de oorzaak van allemaal misere zijn, dan moet je dat zeggen. En niet de schuld aan de opvang geven.



(En heel eerlijk: de grootste groep probeleemjongeren zit niet in de groep 5 keer per jaar op vakantie en allemaal nieuwe merkkleren. De grootste groep probleemjongeren komt uit probleemwijken en probleemgezinnen)

quote:Doonoo schreef op 19 november 2008 @ 11:05:

[...]



Ik snap echter niet waarom je zo overtrokken moet reageren. Heb ik een gevoelige snaar geraakt? Ben ik dan echt zo grof in mijn woorden? Of heb je het dan echt zo slecht naar je zin Nederland dat je wat minder kan hebben? Dat laatste kan ik me heel goed voorstellen, want dat is mijn probleem heel erg. Alleen probeer ik er dan maar het beste van te maken en focussen wij op een toekomst als expat. Wellicht dat jouw man/jullie ook weer kunnen kijken voor een functie in het buitenland. Want ja, het expat-leven is anders (misschien ook beter) en dat leven? Dat vind je hier niet.





Doonoo, je hoeft dit niet persoonlijk te trekken of te gaan gokken wat ik wel of niet kan hebben.

Als je goed had gelezen, wist je dat ik mijn expatjaren heerlijk vond. Ik heb geen problemen met 'gedwongen' thuis zitten, als de omgeving er naar is.

Ik ben heel blij om weer terug in NL te zijn, maar ik vind thuismoederen hier niet leuk. Dus ben ik op zoek naar een baan.



Waar zie jij gevoelige snaren, overtrokken reacties etc? Ik meld alleen dat jouw expatervaringen niet overeenkomen met de mijne.

quote:evi19822 schreef op 19 november 2008 @ 11:15:



Maar wat ik me dan afvraag Tilalia, zit jij nu én thuis én zie je je kinderen alleen in het weekend? Want dat lijkt me echt helemaal niets.Tuurlijk niet! (alhoewlel.. voor een paar weekjes... fulltime de tijd hebben om te solliciteren en te huishouden, zonder stoorzenders bloedjes van kinderen in de buurt )

Ten eerste wil ik dat niet (en al zou ik het wel willen, het is niet eerlijk tegenover de kinderen), ten tweede zou het een duur geintje worden

quote:Quelic schreef op 18 november 2008 @ 11:48:

Hoi allemaal,



Ik heb me net aangemeld en lees al een tijdje mee. Ik ben moeder van een zoontje van 4 maanden en heb besloten de eerste tijd thuis te blijven. Voor onbepaalde tijd. Ik zou graag met andere moeders willen schrijven die ook thuis zijn. Het lijkt me leuk om ervaringen uit te wisselen. Wie ook?TIP voor Quelic:

maak een mailgroep aan bij Yahoogroups, of zoek er eentje. Er zijn genoeg TBM-ers die in dezelfde levensfase zitten als jij. Dan kan je lekker ongestoord gezellig kletsen met elkaar zonder al deze discussies.

Veel plezier daar!

quote:Nicky40 schreef op 19 november 2008 @ 11:26:

[...]





TIP voor Quelic:

maak een mailgroep aan bij Yahoogroups, of zoek er eentje. Er zijn genoeg TBM-ers die in dezelfde levensfase zitten als jij. Dan kan je lekker ongestoord gezellig kletsen met elkaar zonder al deze discussies.

Veel plezier daar!Waarom zou ze een mailgroep aanmaken op Yahoo?

Het forum stikt van de topics over gelijkgezinden, ze is niet op zoek naar een discussie maar wil gewoon wat kleppen over alles en nog wat w.b thuisblijfmoeders. Net als a.s moeders die in december moeten bevallen of moeders met een kind met een bepaalde afwijking of moeders met een peuter in de peuterpubertijd

Je draait t om, als jullie willen discuseren over thuisblijven of werken, dan maak zelf een topic aan of sluit je aan bij de velen die hier al voor zijn gegaan op t forum en laat TO hier doen wat ze wil doen

quote:Nastik schreef op 19 november 2008 @ 10:04:

[...]





Hoezo minachtend? Ik als persoon werd er niet gelukkig van, dat hoeft niet te betekenen dat ik geen begrip heb voor de mama's die het wel harstikke leuk vinden! Ik kwam niet verder dan rondhangen met ander moeders, het huishouden, de supermarkt en de boodschappen. (en heel veel geld uitgeven aan winkelen) Voor mij zo saai. Dat mag iedere moeder voor zich beslissen? Alleen vraag ik mij weleens af hoe andere mama's het leven thuis wel heel leuk, spannend en afwisselend houden.

quote:TheNurse schreef op 18 november 2008 @ 21:03:

Bedenk me nu dat je wrs gaat zeggen dat jij persoonlijk niet verder kwam dan t koffiehuis, supermarkt en bakker...



Tsja.



Nou, laten we er inderdaad maar op houden dat iedereen moet doen waar hij/zij zich lekker bij voelt.









Deze reactie had ik direct na de posting gepost waarop jij heb gepost (kunnen we t nog volgen )



Enne, spannend? nee, TBM-eren kan ik niet spannend noemen maar dat hoeft ook niet, ik zorg dat ik vaak genoeg de deur uit ga/ buiten ben/onder de mensen ben doordeweeks en in het wknd gaan mn man en ik nog regelmatig stappen, uiteten, buurten bij vrienden enz.

Ondanks dat ik thuis ben heb ik een leuk, afwisselend en gezellig leven al zeg ik het zelf

quote:Doonoo schreef op 19 november 2008 @ 11:05:

[...]

Het gaat mij meer om de mensen die beiden fulltime werken om 5 keer per jaar op vakantie te kunnen, honderden euro's per maand aan kleding uit te geven, alles te kopen wat ze willen, een kast van een huis te hebben wat ze anders niet kunnen betalen, 3 auto's voor de deur te hebben en ga zo maar door. De mensen die het doen om de luxe en het geld.



Guttegut, daar gaan we weer. Hoeveel van dit soort mensen ken jij eigenlijk? Ik geen één. En waar ik woon werkt het merendeel van de ouders beiden toch echt fulltime hoor.



Maar goed, sorry TO, dit was niet je bedoeling van dit topic.

@ Quelic: Ja, als ze zo klein zijn, en je zit pas net thuis is het even wennen en je ritme vinden. Dadelijk als hij wat groter is en minder vaak overdag slaapjes heeft dan heb je wat meer tijd om e.e.a. te plannen. Omdat mijn dochter 1 dag in de week naar het kdv gaat doe ik op die dag mijn huis. De rest van de week is het dan makkelijk bijhouden en heb ik tijd genoeg voor andere zaken. Al moet ik zeggen dat er echt géén einde komt aan die was...... Beuhhh (even mutsen hoor!) Maar goed. Onderneem je ook al dingen met hem als bijv. baby massage. Vond ik ontzettend leuk om te doen.

Quelic ik vond dat ook heel moeilijk in het begin hoor. Nu weet ik echt precies op welke tijden zoonlief slaapt en daar kan ik de klok dan ook op gelijk zetten. Hij slaapt nog twee keer per dag, dus nog best veel, maar wanneer hij 's ochtends slaapt maak ik het huis aan kant. Zo blijf ik bij. Moet trouwens zeggen dat wij altijd een werkster hebben gehad, omdat ik het te veel vond om het er zelf bij te doen en omdat ik zo'n beetje de slechtste huisvrouw ben die er bestaat. Gezien het feit dat ik nu zeven dagen in de week zelf de tijd heb om het te doen vonden we het een beetje vreemd om haar te houden en hebben we haar laten gaan. Maar ik begin het ondertussen redelijk te leren haha!



Miku ik ben trouwens met mijn zoontje ook naar babymassage geweest vond hij ook heerlijk. En ben sinds vorige week begonnen met babyzwem. Had ik de tijd nog niet voor gehad en hij is inmiddels dus ook niet meer echt een baby, maar hij vindt het heerlijk. Morgen weer dus ik heb er zin in!

Hoi Quelic,



nog een thuisblijfmoeder die mee wil schrijven hier! Dochtertje is nu 6 maanden en ik ben ook bewust TBM Maar moet wel zeggen dat het me heel zwaar valt... Mis ook contacten met volwassenen, al ga ik er af en toe op uit ... Ben net een beetje gewend nu, hoewel ik af en toe nog behoorlijk somber ben ( hier in de nieuwbouwwijk waar het overdag uitgestorven is) Ben dan ook de binnenstad gewend, jaja... veel veranderingen in korte tijd (eerste kind , samenwonen, verhuizen etc.) Heb ook zitten denken aan een leuke moedergroep maar ik vond die zwangerschapsgroep helemaal niks , heb op de zwangerschapsyoga wel leuk iemand ontmoet. Als je kind nog zo jong is is er niet veel behalve babymassage, voor veel leuke dingen moet het toch al een peutertje zijn!

Maar heel leuk dat je dit topic geopend hebt, ben ook altijd heel benieuwd naar de dagindeling van andere moeders !

Heeej hoi, nog een tbm hier. Ben gestopt toen de oudste is geboren (ze is nu bijna 3 jaar). Ook heb ik nog een zoontje van 5 maanden. Ik woon (net als Kiki) nu een aantal maanden in een nieuwbouwwijk en vind het hier vreselijk saai. Gelukkig verhuizen we weer over een paar maanden en dan woon ik weer wat meer in een omgeving waar wat te doen is, zodat ik er lekker op uit kan met de kids. Op termijn wil ik wel weer aan de slag in een baan buitenshuis, maar voorlopig geniet ik wel van het feit dat ik niet hoef te werken.

Hoi Vrolijkie,

Ja, wij willen ook over een tijdje weer gaan verhuizen naar waar ik eerst woonde (Utrecht). De plannen zijn helaas wat op de lange(re) baan geschoven ivm de kredietcrisis

En ik dacht altijd voorlopig nog niet te gaan werken maar ik wil het echt wel graag gaan doen over een tijdje, kijk er echt naar uit. Maar wat doe jij zoal door de week? Als je kindje ook al naar de creche e.d. gaat ontmoet je ook al weer meer andere moeders waarschijnlijk? Dat heb ik nog niet echt nu... Maar ik wil en hoef ook niet alleen maar met moeders te kletsen, juist met andere volwassenen is ook leuk! Zodat je je weer even "normaal " kan voelen, herken je dat? Ik denk dat ik nog meer moet wennen aan m'n nieuwe ik... Niet meer alleen Kiki maar... Moeder nu , ofzo... Hoor nu boven een wakker kletspraatje, even weg weer

Mooi, de discussie is weer wat afgenomen! Ik vind het leuk om een klets-topic te hebben, maar de hele discussie over wel of niet thuisblijven, etc, zag ik niet helemaal zitten!



Evi: Leuk he, dat babyzwemmen? Ik zwem ook met mn dochtertje, als sinds ze 8 weken is, en we vinden het allebij geweldig. We hebben een groep van ongeveer 10 baby's, redelijk groot, maar wel erg gezellig voor de mamma's!



Quelic: Je kindje is pas 4 maanden, dat ritme komt vanzelf! Je bent nu waarschijnlijk vooral erg gebonden aan de slaapjes enzo.. dat huishouden komt vanzelf! Ik heb de mazzel dat ik huishouden nog best wel leuk vind, eng he?!



Vrolijke: Lijkt me moeilijk, zo in een nieuwe buurt..!



Kiki: wat een boel veranderingen in korte tijd, heel herkenbaar. Hier ook.. ging samenwonen toen ik net zwanger was, en dan stoppen met je normale leven, en ook nog een kind.. tis allemaal even wennen he?



Wat mij betreft.. tsja, hoe deel ik mn dag in? Het is hier heel afhankelijk van pollekind. Als ze veel slaapt, en vrolijk is, kan ik haar lekker haar gangetje laten gaan in de box. Ze vermaakt zich uitstekend als ik in huis bezig ben.

Als ze jengelig is, zoals de afgelopen dagen, ben ik veel met haar bezig en schiet de rest er wat bij in. Ik laat het allemaal maar een beetje op me af komen, zit niet echt aan dingen vast wat dat betreft.

Alleen elke dinsdag dus naar het zwembad, genieten in het zwemklasje, echt een aanrader!

Kiki en Vrolijkie, dus niet zoveel te doen bij jullie in de buurt. Wel fijn dan dat jullie binnenkort naar een leukere buurt verhuizen Vrolijkie. Nou moet ik zeggen dat wij ook in een nieuwbouwwijk wonen (althans niet helemaal nieuw want de huizen zijn van 2002), maar dat vind ik op zich niet zo'n probleem. Je kunt hier wel lekker wandelen op zich.



Kiki, poeh dat zijn ook een hoop veranderingen tegelijkertijd. Maar als je er over een tijdje nog zo over denkt, kun je toch ook gewoon weer aan de slag gaan.

Ik vind het trouwens ook fijn om gewoon met volwassenen om te gaan zoals jij noemt, maar spreek dan ook vaak bijvoorbeeld 's avonds af met vriendinnen (zonder kind ) en soms ook wel met collega's. En op dat moment gaat het echt niet alleen maar over luiers haha! Wel leuk dat je een leuk iemand hebt ontmoet bij de yoga. Ik ga op zich niet echt naar de clubjes om andere moeders te ontmoeten, maar eigenlijk meer om samen met mijn zoon iets te doen, maar tot nu toe heb ik ook wel steeds leuke contacten overgehouden aan de zwangerschapsyoga en de babymassage.

Die moeders wonen in de buurt en zijn ook vaak door de week vrij. Als ik dan bijvoorbeeld een stuk met mijn zoon ga fietsen dan ga ik even bij een van hen langs. Vind ik altijd wel gezellig.



Polletjepiek, ik had ook niet echt zin in discussie hoor, maar voel me dan wel weer een soort van verplicht om me te verantwoorden. Weet het, dat ligt ook aan mezelf. Maar goed, ben ook blij dat het hier wat minder verhit is Ik vind het zwemmen inderdaad ook helemaal geweldig. Vooral omdat zoonlief het zo leuk vindt. Vanochtend zijn we weer geweest en is hij voor het eerst onder water geweest. Geloof dat ik het spannender vond dan hij haha! Dat je je dag helemaal kunt inrichten naar het ritme van je kind, dat vind ik dus echt een voordeel van het thuiszijn. Volgens mij zei iemand dat ook al eerder.