Kinderen
alle pijlers
Time-out; echt een goede methode?
woensdag 21 april 2010 om 14:41
Ik vroeg me af of de time-out methode die nu zo populair is wel echt zo goed is als wordt beweerd.
De methode is heel populair geworden door psychologen en programma's zoals 'Supernanny' enzo.
Maar er wordt ook kritiek op geuit, het blijkt niet altijd even goed als wordt beweerd.
Vooral omdat je kinderen dan afzonderd, en buiten het gezin worden geplaatst.
Ik vond er een artikel over en ik zag er wel wat in.
Wat vinden jullie en wat gebruiken jullie?
Ik zal het artikel eens zoeken.
De methode is heel populair geworden door psychologen en programma's zoals 'Supernanny' enzo.
Maar er wordt ook kritiek op geuit, het blijkt niet altijd even goed als wordt beweerd.
Vooral omdat je kinderen dan afzonderd, en buiten het gezin worden geplaatst.
Ik vond er een artikel over en ik zag er wel wat in.
Wat vinden jullie en wat gebruiken jullie?
Ik zal het artikel eens zoeken.
donderdag 22 april 2010 om 13:49
Het zeer strenge geloof waarbij de 'belangrijke' ander alles bepaalt en er geen ruimte is voor een eigen inbreng of mening, waarbij je een kind de kans ontneemt om het leven te leren kennen waar hele andere normen en waarden gangbaar zijn en je kind isoleert van de in jouw ogen zondige invloeden, is sowieso al een vorm van mishandeling.
Laat staan dat je dat geloof er ook nog in moet meppen tuchtigen.
Laat staan dat je dat geloof er ook nog in moet meppen tuchtigen.
donderdag 22 april 2010 om 13:52
@TO, heb je er wel eens over nagedacht dat de kans bestaat dan jouw kinderen straks (als ze een eigen mening hebben) misschien helemaal niet gelovig zijn? Dat ze niets hebben met de kerk, de bijbel of god?
En als dat gebeurt, hoe zou je dat dan vinden? En hoe zou je het 'tuchtigen' verklaren als je de hel en de bijbel niet meer achter de hand hebt?
En als dat gebeurt, hoe zou je dat dan vinden? En hoe zou je het 'tuchtigen' verklaren als je de hel en de bijbel niet meer achter de hand hebt?
The time is now
donderdag 22 april 2010 om 13:52
quote:rider schreef op 22 april 2010 @ 13:45:
[...]
Sterker nog, ik denk dat jouw kinderen respect hebben (voor wie dan ook) OMDAT ze niet geslagen worden. Geweld dwingt geen respect af, maar angst
Geheel eensch
(maar goed, als je het slaan van kinderen niet als geweld ziet, zoals mrsc, houdt het ook op natuurlijk)
[...]
Sterker nog, ik denk dat jouw kinderen respect hebben (voor wie dan ook) OMDAT ze niet geslagen worden. Geweld dwingt geen respect af, maar angst
Geheel eensch
(maar goed, als je het slaan van kinderen niet als geweld ziet, zoals mrsc, houdt het ook op natuurlijk)
donderdag 22 april 2010 om 13:54
quote:rider schreef op 22 april 2010 @ 13:49:
[...]
Tegelijk zie ik boosheid ook wel als onvermogen. Dus ik probeer het wel echt tot een absoluut minimum te beperken. Maar soms zijn er situaties dat ik echt geen andere mogelijkheid zie. Pakweg, als graaiende handjes richting de hete frietpan gaan, maar ook in situaties dat een (wat ouder) kind afspraken heel erg niet nakomt, dan laat ik wel boosheid of teleurstelling blijken. En dat doet een kind pijn.
Ja precies, ik zie dat net zo. En als het om mijn onvermogen gaat dan weet ik dat ook. In sommige situaties leg ik dat uit omdat ik weet dat het weer kan gebeuren, bij andere leer ik ervan en doe ik het een volgende keer anders. Juist ook doordat zij blijft groeien, moet ik ook weer telkens groeien in hoe ik opvoed. Leuke uitdaging.
Maar ik vind het zelf niet leuk om boos te worden, dat alleen al ondanks dat het niet vaak gebeurt, wringt bij mij weleens. Omdat ik weet dat ik haar pijn doe doordat ik er op dat moment niet beter uitkom of doordat de situatie idd heel snel handelen vereist (zoals dat voorbeeld van die frituurpan bij jou).
[...]
Tegelijk zie ik boosheid ook wel als onvermogen. Dus ik probeer het wel echt tot een absoluut minimum te beperken. Maar soms zijn er situaties dat ik echt geen andere mogelijkheid zie. Pakweg, als graaiende handjes richting de hete frietpan gaan, maar ook in situaties dat een (wat ouder) kind afspraken heel erg niet nakomt, dan laat ik wel boosheid of teleurstelling blijken. En dat doet een kind pijn.
Ja precies, ik zie dat net zo. En als het om mijn onvermogen gaat dan weet ik dat ook. In sommige situaties leg ik dat uit omdat ik weet dat het weer kan gebeuren, bij andere leer ik ervan en doe ik het een volgende keer anders. Juist ook doordat zij blijft groeien, moet ik ook weer telkens groeien in hoe ik opvoed. Leuke uitdaging.
Maar ik vind het zelf niet leuk om boos te worden, dat alleen al ondanks dat het niet vaak gebeurt, wringt bij mij weleens. Omdat ik weet dat ik haar pijn doe doordat ik er op dat moment niet beter uitkom of doordat de situatie idd heel snel handelen vereist (zoals dat voorbeeld van die frituurpan bij jou).
donderdag 22 april 2010 om 13:59
quote:Boeboe22 schreef op 22 april 2010 @ 13:51:
Ik wil wel citeren, maar ben niet zo handig daarin..
Wilde graag uitleg van Rider over de misvatting van gelijkheid..
Mijn jongste is een kleuter. Een volwaardig mens, en in die zin gelijkWAARDIG, maar absoluut niet gelijk. Ik beslis 80% van de zaken voor hem, waar hij niet eens door heeft dat er iets te beslissen valt. Ik help hem, en ik verwacht geen hulp van hem. Als hij onder een auto loopt is dat mijn schuld, en alléén mijn schuld. Als ik onder een auto loop is dat niet zijn schuld maar mijn schuld.
Kinderen en ouders zijn geen gelijken. Wie kinderen als gelijk ziet, geeft ze te veel verantwoordelijkheid en neemt onnodige risico's, en, niet onbelangrijk, claimt iets van zijn/haar kinderen dat kinderen helemaal niet hoeven te geven. Als mijn kinderen gelijk zouden zijn, is het absurd dat ik zonder tegenprestatie voor hun eten zorg. Maar omdat ze niet gelijk zijn, hoeven ze mij niet dankbaar te zijn dat ik de kost voor ze verdien, laat staan dat ik een tegenprestatie verwacht.
Ik wil wel citeren, maar ben niet zo handig daarin..
Wilde graag uitleg van Rider over de misvatting van gelijkheid..
Mijn jongste is een kleuter. Een volwaardig mens, en in die zin gelijkWAARDIG, maar absoluut niet gelijk. Ik beslis 80% van de zaken voor hem, waar hij niet eens door heeft dat er iets te beslissen valt. Ik help hem, en ik verwacht geen hulp van hem. Als hij onder een auto loopt is dat mijn schuld, en alléén mijn schuld. Als ik onder een auto loop is dat niet zijn schuld maar mijn schuld.
Kinderen en ouders zijn geen gelijken. Wie kinderen als gelijk ziet, geeft ze te veel verantwoordelijkheid en neemt onnodige risico's, en, niet onbelangrijk, claimt iets van zijn/haar kinderen dat kinderen helemaal niet hoeven te geven. Als mijn kinderen gelijk zouden zijn, is het absurd dat ik zonder tegenprestatie voor hun eten zorg. Maar omdat ze niet gelijk zijn, hoeven ze mij niet dankbaar te zijn dat ik de kost voor ze verdien, laat staan dat ik een tegenprestatie verwacht.
donderdag 22 april 2010 om 14:02
quote:mrscaricos schreef op 22 april 2010 @ 13:33:
Niet op de handen, op het achterwerk, daar zit weefsel genoeg.
En ja dat kan branden, maar ze hebben echt geen blauwe plekken of iets anders wat ze eraan overhouden hoor.
En dat doen we 3 keer en dat zeggen we van te voren ook.
Daarna troosten we het kind want het is niet fijn, de consequentie's van ongehoorzaamheid, daarna knuffelen we, bidden we en vraagt het kind vergeving en is alles weer goed en voorbij.
Maar nogmaals dit is alleen bij bewuste ongehoorzaamheid en als ze het niet willen inzien omdat ze tegendraads zijn.
Meestal zien ze het wel in en is tuchtigen niet nodig.Wat ben jij een ENG mens.
Niet op de handen, op het achterwerk, daar zit weefsel genoeg.
En ja dat kan branden, maar ze hebben echt geen blauwe plekken of iets anders wat ze eraan overhouden hoor.
En dat doen we 3 keer en dat zeggen we van te voren ook.
Daarna troosten we het kind want het is niet fijn, de consequentie's van ongehoorzaamheid, daarna knuffelen we, bidden we en vraagt het kind vergeving en is alles weer goed en voorbij.
Maar nogmaals dit is alleen bij bewuste ongehoorzaamheid en als ze het niet willen inzien omdat ze tegendraads zijn.
Meestal zien ze het wel in en is tuchtigen niet nodig.Wat ben jij een ENG mens.
donderdag 22 april 2010 om 14:06
Oke Rider, dan zien we het hetzelfde, heb jij mijn manier van omschrijven alleen anders opgevat als ik het bedoelde.
Toen je dat schreef begon ik namelijk ook te denken hoe ik het omschreven had.
Helemaal gelijkwaardig is het uiteraard niet, waar het mij om ging was duidelijk te maken dat ik vind dat je als volwassene niet een kind het gevoel moet geven dat je 'de baas' bent omdat je groter over sterker ben en dat je kinderen moet begrijpen in hun emoties en daar onsteuning in moet bieden.
Toen je dat schreef begon ik namelijk ook te denken hoe ik het omschreven had.
Helemaal gelijkwaardig is het uiteraard niet, waar het mij om ging was duidelijk te maken dat ik vind dat je als volwassene niet een kind het gevoel moet geven dat je 'de baas' bent omdat je groter over sterker ben en dat je kinderen moet begrijpen in hun emoties en daar onsteuning in moet bieden.
donderdag 22 april 2010 om 14:06
MrsC, toen jij dit topic plaatste wist ik al dat het hier weer zou eindigen. Ik snap dus ook niet dat je (door het openen van dit soort topics) steeds weer de confrontatie opzoekt, want dat de discussie weer verzand in een geloofskwestie weet jij zelf ook wel. Ik denk ook niet dat het voor jou mogelijk is om een topic als dit te openen, en een reële, open discussie te krijgen. Voor veel forummers blijft jouw zienswijze en kijk op het leven totaal onbegrijpelijk, en kan een schijnbaar ander onderwerp niet los worden gezien van het feit dat jij jouw kinderen tuchtigt. Jouw wereldbeeld is zo fundamenteel anders dan het heersende wereldbeeld op dit forum. Is het dan niet beter om je daar gewoon bij neer te leggen ipv op de preekstoel te gaan zitten, en deze discussies niet meer te voeren?
Overigens ben ik het totaal niet eens met het straffen van kinderen zoals jij dat doet. Ik denk dat je je kind op deze manier alleen maar leert iets niet meer te doen omdat het anders een pak op zijn billen krijgt, ipv je kind daadwerkelijk te leren waarom iets beter niet/anders kan. Dus: Kind plaagt de kat van de buren niet meer omdat het weet dat het een pijnlijke straf krijgt, ipv dat het kind leert de kat niet meer te plagen omdat het heeft geleerd dat een dier ook een levend wezen met gevoel is waar je met respect mee om dient te gaan. Imo komt de wezenlijke boodschap die je mee wilt geven niet over door het geven van (lijf)straffen.
Overigens ben ik het totaal niet eens met het straffen van kinderen zoals jij dat doet. Ik denk dat je je kind op deze manier alleen maar leert iets niet meer te doen omdat het anders een pak op zijn billen krijgt, ipv je kind daadwerkelijk te leren waarom iets beter niet/anders kan. Dus: Kind plaagt de kat van de buren niet meer omdat het weet dat het een pijnlijke straf krijgt, ipv dat het kind leert de kat niet meer te plagen omdat het heeft geleerd dat een dier ook een levend wezen met gevoel is waar je met respect mee om dient te gaan. Imo komt de wezenlijke boodschap die je mee wilt geven niet over door het geven van (lijf)straffen.
donderdag 22 april 2010 om 14:09
quote:Boeboe22 schreef op 22 april 2010 @ 14:06:
Oke Rider, dan zien we het hetzelfde, heb jij mijn manier van omschrijven alleen anders opgevat als ik het bedoelde.
Toen je dat schreef begon ik namelijk ook te denken hoe ik het omschreven had.
Helemaal gelijkwaardig is het uiteraard niet, waar het mij om ging was duidelijk te maken dat ik vind dat je als volwassene niet een kind het gevoel moet geven dat je 'de baas' bent omdat je groter over sterker ben en dat je kinderen moet begrijpen in hun emoties en daar onsteuning in moet bieden.
OK
Ik stam uit de tijd van de anti-autoritaire opvoeding, mijn ouders zaten ook in die hoek. En ik vind dat dus echt ongezond, echt slecht opvoeden. Vandaar mijn eerste reactie
Oke Rider, dan zien we het hetzelfde, heb jij mijn manier van omschrijven alleen anders opgevat als ik het bedoelde.
Toen je dat schreef begon ik namelijk ook te denken hoe ik het omschreven had.
Helemaal gelijkwaardig is het uiteraard niet, waar het mij om ging was duidelijk te maken dat ik vind dat je als volwassene niet een kind het gevoel moet geven dat je 'de baas' bent omdat je groter over sterker ben en dat je kinderen moet begrijpen in hun emoties en daar onsteuning in moet bieden.
OK
Ik stam uit de tijd van de anti-autoritaire opvoeding, mijn ouders zaten ook in die hoek. En ik vind dat dus echt ongezond, echt slecht opvoeden. Vandaar mijn eerste reactie
donderdag 22 april 2010 om 14:14
Ik ben bij pagina 17 opgehouden te lezen want het gaat me veel en veel te ver. Mijn man is vroeger met de riem geslagen als straf (gebeurt trouwens in land van herkomst nog heel veel, vreselijk) en die emoties die dat teweeg heeft gebracht en het feit dat hij alles alleen met tranen in zijn ogen kon vertellen heeft mij er toe besloten om mijn kind nooit maar dan ook nooit lichamelijk te straffen.
Vooralsnog ben ik nogal zoekende omdat hij pas 17 maanden is en niet altijd alles begrijpt (of wil begrijpen natuurlijk). Alhoewel ik wel op ooghoogte ga zitten bij hem en hem duidelijk uitleg dat dat niet mag of dat dingen pijn doen (als hij aan mijn haar trekt) maar vooralsnog schijnt het niet zo door te dringen.
Ik voel het meeste bij Annekeg's methodes. Ik zou daar best meer informatie over willen hebben Anneke!
Maar kinderen slaan met een houten latje? Mijn handen jeuken om nu het AMK te bellen. Wat een kindermishandeling.
Vooralsnog ben ik nogal zoekende omdat hij pas 17 maanden is en niet altijd alles begrijpt (of wil begrijpen natuurlijk). Alhoewel ik wel op ooghoogte ga zitten bij hem en hem duidelijk uitleg dat dat niet mag of dat dingen pijn doen (als hij aan mijn haar trekt) maar vooralsnog schijnt het niet zo door te dringen.
Ik voel het meeste bij Annekeg's methodes. Ik zou daar best meer informatie over willen hebben Anneke!
Maar kinderen slaan met een houten latje? Mijn handen jeuken om nu het AMK te bellen. Wat een kindermishandeling.
donderdag 22 april 2010 om 14:19
MrsCaricos: ik heb het al vaker gezegd en ik blijf het zeggen (in de hoop dat je een keer luistert en er wat mee doet): de manier hoe jij een beeld van God geeft, werkt zo averechts. Snap je dan niet dat de manier waarop jij je uitspraken doet, mensen nooit maar dan ooit nooit het idee geven: goh, wat lijkt het me nou toch fijn om eens te onderzoeken wat christen-zijn inhoudt.
Ik ben zelf helemaal niet van het zieltjes winnen of mensen overtuigen (op welk gebied dan ook), maar als je dan toch over je geloof wil praten, doe het dan op een manier dat je PR maakt voor God. Dit stoot mensen af. Juist ook degenen die misschien wel een open hart hebben.
Ik ben zelf helemaal niet van het zieltjes winnen of mensen overtuigen (op welk gebied dan ook), maar als je dan toch over je geloof wil praten, doe het dan op een manier dat je PR maakt voor God. Dit stoot mensen af. Juist ook degenen die misschien wel een open hart hebben.
donderdag 22 april 2010 om 14:23
quote:Banba schreef op 22 april 2010 @ 13:52:
@TO, heb je er wel eens over nagedacht dat de kans bestaat dan jouw kinderen straks (als ze een eigen mening hebben) misschien helemaal niet gelovig zijn? Dat ze niets hebben met de kerk, de bijbel of god?
En als dat gebeurt, hoe zou je dat dan vinden? En hoe zou je het 'tuchtigen' verklaren als je de hel en de bijbel niet meer achter de hand hebt?Wat heeft tuchtigen nu weer met de hel te maken???
@TO, heb je er wel eens over nagedacht dat de kans bestaat dan jouw kinderen straks (als ze een eigen mening hebben) misschien helemaal niet gelovig zijn? Dat ze niets hebben met de kerk, de bijbel of god?
En als dat gebeurt, hoe zou je dat dan vinden? En hoe zou je het 'tuchtigen' verklaren als je de hel en de bijbel niet meer achter de hand hebt?Wat heeft tuchtigen nu weer met de hel te maken???
donderdag 22 april 2010 om 14:27
quote:Tmaar schreef op 22 april 2010 @ 14:06:
MrsC, toen jij dit topic plaatste wist ik al dat het hier weer zou eindigen. Ik snap dus ook niet dat je (door het openen van dit soort topics) steeds weer de confrontatie opzoekt, want dat de discussie weer verzand in een geloofskwestie weet jij zelf ook wel. Ik denk ook niet dat het voor jou mogelijk is om een topic als dit te openen, en een reële, open discussie te krijgen. Voor veel forummers blijft jouw zienswijze en kijk op het leven totaal onbegrijpelijk, en kan een schijnbaar ander onderwerp niet los worden gezien van het feit dat jij jouw kinderen tuchtigt. Jouw wereldbeeld is zo fundamenteel anders dan het heersende wereldbeeld op dit forum. Is het dan niet beter om je daar gewoon bij neer te leggen ipv op de preekstoel te gaan zitten, en deze discussies niet meer te voeren?
Overigens ben ik het totaal niet eens met het straffen van kinderen zoals jij dat doet. Ik denk dat je je kind op deze manier alleen maar leert iets niet meer te doen omdat het anders een pak op zijn billen krijgt, ipv je kind daadwerkelijk te leren waarom iets beter niet/anders kan. Dus: Kind plaagt de kat van de buren niet meer omdat het weet dat het een pijnlijke straf krijgt, ipv dat het kind leert de kat niet meer te plagen omdat het heeft geleerd dat een dier ook een levend wezen met gevoel is waar je met respect mee om dient te gaan. Imo komt de wezenlijke boodschap die je mee wilt geven niet over door het geven van (lijf)straffen.
Dat leren wij onze kinderen ook heus wel.
Daarbij is het plagen van de kat van de buren gewoon kattekwaad en geen grond om te tuchtigen of wel dan?
MrsC, toen jij dit topic plaatste wist ik al dat het hier weer zou eindigen. Ik snap dus ook niet dat je (door het openen van dit soort topics) steeds weer de confrontatie opzoekt, want dat de discussie weer verzand in een geloofskwestie weet jij zelf ook wel. Ik denk ook niet dat het voor jou mogelijk is om een topic als dit te openen, en een reële, open discussie te krijgen. Voor veel forummers blijft jouw zienswijze en kijk op het leven totaal onbegrijpelijk, en kan een schijnbaar ander onderwerp niet los worden gezien van het feit dat jij jouw kinderen tuchtigt. Jouw wereldbeeld is zo fundamenteel anders dan het heersende wereldbeeld op dit forum. Is het dan niet beter om je daar gewoon bij neer te leggen ipv op de preekstoel te gaan zitten, en deze discussies niet meer te voeren?
Overigens ben ik het totaal niet eens met het straffen van kinderen zoals jij dat doet. Ik denk dat je je kind op deze manier alleen maar leert iets niet meer te doen omdat het anders een pak op zijn billen krijgt, ipv je kind daadwerkelijk te leren waarom iets beter niet/anders kan. Dus: Kind plaagt de kat van de buren niet meer omdat het weet dat het een pijnlijke straf krijgt, ipv dat het kind leert de kat niet meer te plagen omdat het heeft geleerd dat een dier ook een levend wezen met gevoel is waar je met respect mee om dient te gaan. Imo komt de wezenlijke boodschap die je mee wilt geven niet over door het geven van (lijf)straffen.
Dat leren wij onze kinderen ook heus wel.
Daarbij is het plagen van de kat van de buren gewoon kattekwaad en geen grond om te tuchtigen of wel dan?
donderdag 22 april 2010 om 14:29
quote:mrscaricos schreef op 22 april 2010 @ 14:23:
[...]
Wat heeft tuchtigen nu weer met de hel te maken??? Wat jammer dat je je weer richt op de details en geen antwoord geeft op mijn vragen. Wat tuchtigen met de hel te maken heeft? Het zijn beide manier om een ander angst aan te jagen. Het zijn beide manieren om te dreigen met leed. Het Christendom doet dat met de hel (dit en dat moet je niet doen, want dan kom je in de hel) en jij doet het in het klein door te tuchtigen.
[...]
Wat heeft tuchtigen nu weer met de hel te maken??? Wat jammer dat je je weer richt op de details en geen antwoord geeft op mijn vragen. Wat tuchtigen met de hel te maken heeft? Het zijn beide manier om een ander angst aan te jagen. Het zijn beide manieren om te dreigen met leed. Het Christendom doet dat met de hel (dit en dat moet je niet doen, want dan kom je in de hel) en jij doet het in het klein door te tuchtigen.
The time is now
donderdag 22 april 2010 om 14:32
quote:mrscaricos schreef op 22 april 2010 @ 14:27:
[...]
Dat leren wij onze kinderen ook heus wel.
Daarbij is het plagen van de kat van de buren gewoon kattekwaad en geen grond om te tuchtigen of wel dan?Dat zou ik niet weten. Bij mij is niks grond om te tuchtigen. Wat zou voor jou dan bijvoorbeeld wel aanleiding zijn om te tuchtigen?
[...]
Dat leren wij onze kinderen ook heus wel.
Daarbij is het plagen van de kat van de buren gewoon kattekwaad en geen grond om te tuchtigen of wel dan?Dat zou ik niet weten. Bij mij is niks grond om te tuchtigen. Wat zou voor jou dan bijvoorbeeld wel aanleiding zijn om te tuchtigen?
The time is now
donderdag 22 april 2010 om 14:33
donderdag 22 april 2010 om 14:34
quote:Banba schreef op 22 april 2010 @ 14:32:
[...]
Dat zou ik niet weten. Bij mij is niks grond om te tuchtigen. Wat zou voor jou dan bijvoorbeeld wel aanleiding zijn om te tuchtigen?
Dat zeg ik toch al de hele tijd, als een kind bewust ongehoorzaam is.
Als ik zeg pietje niet met de deur slaan, en hij slaat de deur dicht om ongehoorzaam te zijn bijvoorbeeld.
zoiets.
[...]
Dat zou ik niet weten. Bij mij is niks grond om te tuchtigen. Wat zou voor jou dan bijvoorbeeld wel aanleiding zijn om te tuchtigen?
Dat zeg ik toch al de hele tijd, als een kind bewust ongehoorzaam is.
Als ik zeg pietje niet met de deur slaan, en hij slaat de deur dicht om ongehoorzaam te zijn bijvoorbeeld.
zoiets.
donderdag 22 april 2010 om 14:35