Kinderen
alle pijlers
Twijfels kinderwens
woensdag 31 juli 2019 om 15:00
Er zijn al een aantal topics over het hebben van twijfels over de kinderwens, maar ik vind het toch fijn om een nieuwe te starten. Met dit topic wil ik met name ervaringen delen over de stress die de twijfels met zich mee kunnen brengen. Wat als 'wel' en 'niet' beiden 'niet juist' voelen? En wat is waarheid? Wat is gebaseerd op eigen gevoelens en ideeën? En wat op de maatschappij waar we in leven en ‘ons oerinstinct’.
Ik merk dat de kinderwens mij bezig houdt, omdat mijn vriend er het liefste 3 wil en ik al 33 jaar ben. Het is dus een actueel topic voor ‘ons’, maar ook wat betreft ‘de biologie’.
Mijn situatie? Vroeger wilde ik het niet. Was als kind niet met poppen aan het spelen en er niet zo mee bezig. Later begon ik vooral de beperkingen en nadelen te zien en wilde ik het tot eind 20 pertinent niet. Echter kreeg ik 4 jaar terug een relatie met mijn vriend en in het begin van mijn relatie wilde ik het ineens wel, en zelfs het liefste twee. En dit heeft zeker een 0,5 jaar geduurd. Door de verliefdheid? Ik zag de nadelen nog steeds maar kreeg toch warme gevoelens bij het idee, alleen zo snel als het kwam was het ook weer minder/weg. Tot ongenoegen bij mijn vriend…
En waar sta ik nu? Ik neig meer naar niet, maar zodra ik denk aan ‘er nooit aan beginnen’ voelt dit toch als niet oké / eenzaam? En dat maakt het zo moeilijk. Dat gevoel. Als ik er aan denk om er dan misschien wel voor te gaan ‘voel’ ik een lichte paniek en zie ik te veel nadelen en onzekere situaties.
- Wat kan je ervan verwachten? Wat als ik een huilbaby krijg? Of een kindje die heel anders is en ver van mijn idealen staat of heel moeilijk van karakter wordt (bijv autistisch)?
- Kan ik de zorg wel aan? Heb veel tijd voor mezelf nodig. Dit is weg. Voor zeker 20 jaar. Zeker de basisschooltijd lijkt me heftig. Altijd ‘in dienst staan’ van je kindje. En het zo zien zegt misschien al genoeg? Ook afscheid nemen van een zorgeloos leven lijkt mij heftig. Al die extra verantwoordelijkheden die je ineens hebt...... En iedereen die een mening over jou en je opvoeding heeft
- Ik houd van avontuurlijke reizen, spontane acties, heb een hobby die niet samen gaat met kinderen. Heb echt zeker 1 dag in de week nodig met ‘rust’ (heb ADHD) om weer op te laden. Dit kan dan niet meer.
- Ineens van individu gaan naar ‘moeder van’ lijkt me ook heftig. Hoe veranderd de relatie met mijn vriend? We hebben minder tijd voor elkaar en de dynamiek zal veranderen. Word ik niet gek van de sleur die dan ontstaan?
- En duurzaamheid vind ik belangrijk. Er leeft een gedachte bij mij dat nog meer mensen op de al veel te overbevolkte planeet zetten niet oké is. Ik zeg niet dat niemand kids zou moeten krijgen, maar ik besef me wel dat de keuze om kids te krijgen je eigen ecologische voetafdruk enorm vergroot. Als ik er voor ga wil ik er niet meer dan 1.
Genoeg redenen dus om het niet te doen. Misschien al wel te veel zelfs om er überhaupt nog aan te twijfelen.
Dus oké, er dan dus niet voor gaan. Maar dan voel ik toch een soort leegte? Waarom? Bang voor eenzaamheid later? Is dat toch het beeld wat je mede door de maatschappij gevormd hebt? Of omdat veel andere mensen er een ander beeld bij hebben en het vaak nog steeds ‘gek’ is als je geen kids wil?
Vind kids ook niet altijd leuk. Ze zijn vaak druk, drammerig, vies, te aanwezig. Wel zijn er meer kids in mijn omgeving die ik dan wel weer graag zie. Dit was vroeger anders. Toen moest ik geen enkel kind om me heen hebben (oeps). Nu trekken kids wel meer naar me toe en van sommige kan ik echt blij worden.
Herkent iemand zich er in? Ik kan me af en toe verliezen in deze gedachten….
Ik merk dat de kinderwens mij bezig houdt, omdat mijn vriend er het liefste 3 wil en ik al 33 jaar ben. Het is dus een actueel topic voor ‘ons’, maar ook wat betreft ‘de biologie’.
Mijn situatie? Vroeger wilde ik het niet. Was als kind niet met poppen aan het spelen en er niet zo mee bezig. Later begon ik vooral de beperkingen en nadelen te zien en wilde ik het tot eind 20 pertinent niet. Echter kreeg ik 4 jaar terug een relatie met mijn vriend en in het begin van mijn relatie wilde ik het ineens wel, en zelfs het liefste twee. En dit heeft zeker een 0,5 jaar geduurd. Door de verliefdheid? Ik zag de nadelen nog steeds maar kreeg toch warme gevoelens bij het idee, alleen zo snel als het kwam was het ook weer minder/weg. Tot ongenoegen bij mijn vriend…
En waar sta ik nu? Ik neig meer naar niet, maar zodra ik denk aan ‘er nooit aan beginnen’ voelt dit toch als niet oké / eenzaam? En dat maakt het zo moeilijk. Dat gevoel. Als ik er aan denk om er dan misschien wel voor te gaan ‘voel’ ik een lichte paniek en zie ik te veel nadelen en onzekere situaties.
- Wat kan je ervan verwachten? Wat als ik een huilbaby krijg? Of een kindje die heel anders is en ver van mijn idealen staat of heel moeilijk van karakter wordt (bijv autistisch)?
- Kan ik de zorg wel aan? Heb veel tijd voor mezelf nodig. Dit is weg. Voor zeker 20 jaar. Zeker de basisschooltijd lijkt me heftig. Altijd ‘in dienst staan’ van je kindje. En het zo zien zegt misschien al genoeg? Ook afscheid nemen van een zorgeloos leven lijkt mij heftig. Al die extra verantwoordelijkheden die je ineens hebt...... En iedereen die een mening over jou en je opvoeding heeft
- Ik houd van avontuurlijke reizen, spontane acties, heb een hobby die niet samen gaat met kinderen. Heb echt zeker 1 dag in de week nodig met ‘rust’ (heb ADHD) om weer op te laden. Dit kan dan niet meer.
- Ineens van individu gaan naar ‘moeder van’ lijkt me ook heftig. Hoe veranderd de relatie met mijn vriend? We hebben minder tijd voor elkaar en de dynamiek zal veranderen. Word ik niet gek van de sleur die dan ontstaan?
- En duurzaamheid vind ik belangrijk. Er leeft een gedachte bij mij dat nog meer mensen op de al veel te overbevolkte planeet zetten niet oké is. Ik zeg niet dat niemand kids zou moeten krijgen, maar ik besef me wel dat de keuze om kids te krijgen je eigen ecologische voetafdruk enorm vergroot. Als ik er voor ga wil ik er niet meer dan 1.
Genoeg redenen dus om het niet te doen. Misschien al wel te veel zelfs om er überhaupt nog aan te twijfelen.
Dus oké, er dan dus niet voor gaan. Maar dan voel ik toch een soort leegte? Waarom? Bang voor eenzaamheid later? Is dat toch het beeld wat je mede door de maatschappij gevormd hebt? Of omdat veel andere mensen er een ander beeld bij hebben en het vaak nog steeds ‘gek’ is als je geen kids wil?Vind kids ook niet altijd leuk. Ze zijn vaak druk, drammerig, vies, te aanwezig. Wel zijn er meer kids in mijn omgeving die ik dan wel weer graag zie. Dit was vroeger anders. Toen moest ik geen enkel kind om me heen hebben (oeps). Nu trekken kids wel meer naar me toe en van sommige kan ik echt blij worden.
Herkent iemand zich er in? Ik kan me af en toe verliezen in deze gedachten….
vrijdag 2 augustus 2019 om 19:46
Welnee ik stel geen norm, een ieder moet zelf weten wat wijsheid is gezien de omstandigheden en zijn karakter en dat van de partner. In sommige gevallen is het zeer verstandig dat mensen er niet aan beginnen.madamzonderm schreef: ↑02-08-2019 19:15Sommige mensen willen ook tijd met man alleen doorbrengen en tijd met de kinderen. Opvoeding stopt niet als kinderen uit de luiers zijn en doorslapen. En misschien is een paar maanden wel veel voor AsianGirl als het daar al bij blijft.
Maar het is best kwalijk om de norm te zetten om kinderen te krijgen. Stel dat AsianGirl te gevoelig is voor die norm van buiten zodat ze de kans grijpt om minstens een kind te krijgen. En het werkt niet voor haar. Dan kan ze niet terug (tenzij je uithuisplaatsing o.i.d. telt maar dat telt niet). En dan is het haar verantwoordelijkheid. Niet van de mensen die die norm zetten.
Dus uiteindelijk moeten zij en haar man/vriend eigen keuze maken want de gevolgen zijn alleen voor haar en partner.
Vergelijkbaar voor afraden een kind te nemen(/krijgen).
Alleen TO komt met redenen aanzetten die zo extreem zijn, dat ik er een beetje lacherig van wordt. 20 jaar lang geen moment voor jezelf? Als je dat echt denkt en gelooft snap ik dat je geen kinderen wil, geen mens houdt dat vol. Gelukkig is de werkelijkheid anders.
vrijdag 2 augustus 2019 om 19:51
Sorry maar ik snap het gewoon echt, echt, echt niet. Kinderen liggen in bed rond 7 uur.SHIFTY schreef: ↑02-08-2019 19:33Zo is dat! Als je net doet alsof je kinderen hebt hoef je nog niet net te doen alsof ze wakker zijn en rommel maken. En natuurlijk kan je er dan net zo goed een bad en bord sushi bij fantaseren. Ik heb ook geen idee waarom dat niet zou kunnen. Ik zal het straks ook eens aan mijn vrienden voor het leven vragen Desnoods bedenk ik er een paar bij die het hartgrondig met mee eens zijn.
Tsssk!
Je laat het bad vollopen, tien minuten later ga je er inliggen, glaasje wijn erbij, eventueel wat sushi, tijdschriftje. Half uur later stap je er weer uit. Is dat echt zo moeilijk dan? Zo'n grote opgave? Ik snap oprecht niet waarom dit niet zou kunnen. Het is niet dat je lawaai maakt? Wat is dan het probleem?
vrijdag 2 augustus 2019 om 20:03
Ik zie om mij heen een ongelijke rolverdeling. Aan wie het ligt weet ik niet. Dat zag ik al toen ik nog kind was en daar heb ik toen al conclusies uit getrokken. Ik had geen zin in de rol van moeder.Beschuitmetjam schreef: ↑02-08-2019 19:41Nu ben ik zeker geen vriendin van [...], maar ik vind wel dat ze voor een groot deel gelijk heeft. Ik denk dat vrouwen veel te veel zorg naar zich toe trekken. Ik zou to in ieder geval aanraden te kijken naar hoe de rolverdeling nu is. Als die nu al enigzins scheef is, is de kans groot dat met een kind die nog meer uit balans raakt.
Verder lijkt het mij uiterst verstandig er zo over na te denken, wel of geen kind(eren).
moderatorviva wijzigde dit bericht op 02-08-2019 20:35
Reden: 'quote' verwijderd
Reden: 'quote' verwijderd
3.38% gewijzigd
vrijdag 2 augustus 2019 om 20:06
Nee, dat hebben we al meerdere nicks begrepen van je.Faya_Maya schreef: ↑02-08-2019 19:51Sorry maar ik snap het gewoon echt, echt, echt niet. Kinderen liggen in bed rond 7 uur.
Je laat het bad vollopen, tien minuten later ga je er inliggen, glaasje wijn erbij, eventueel wat sushi, tijdschriftje. Half uur later stap je er weer uit. Is dat echt zo moeilijk dan? Zo'n grote opgave? Ik snap oprecht niet waarom dit niet zou kunnen. Het is niet dat je lawaai maakt? Wat is dan het probleem?
vrijdag 2 augustus 2019 om 20:09
Al is het wel 'verstandig' en zijn ze fantastische mensen die de balans kunnen houden in alle facetten van hun leven, misschien willen ze gewoon geen kinderen. Vinden ze hun leven samen zo prima.Faya_Maya schreef: ↑02-08-2019 19:46Welnee ik stel geen norm, een ieder moet zelf weten wat wijsheid is gezien de omstandigheden en zijn karakter en dat van de partner. In sommige gevallen is het zeer verstandig dat mensen er niet aan beginnen.
Alleen TO komt met redenen aanzetten die zo extreem zijn, dat ik er een beetje lacherig van wordt. 20 jaar lang geen moment voor jezelf? Als je dat echt denkt en gelooft snap ik dat je geen kinderen wil, geen mens houdt dat vol. Gelukkig is de werkelijkheid anders.
vrijdag 2 augustus 2019 om 20:10
En ik ben dus al wat ouder he.
Er is dus niet zo heel veel veranderd de laatste halve eeuw zoiets.
vrijdag 2 augustus 2019 om 20:15
Als je werkelijk denkt dat je alleen een volwassen en verantwoordelijk leven kunt leiden als er kinderen zijn dan ben je echt ernstig beperkt en heb je een behoorlijk raar beeld van de werkelijkheid.
En daarbij: wat maakt het uit als je géén verantwoordelijkheden wilt? Ik krijg steeds meer het idee dat jij een leven leidt dat je is opgelegd en waar je zelf 0 ruimte hebt gekregen.
vrijdag 2 augustus 2019 om 20:21
Ze mag haar eigen redenen hebben. Daar hoef je niet lacherig over te doen. Net als haar overwegingen te bagatelliseren.Faya_Maya schreef: ↑02-08-2019 19:46Welnee ik stel geen norm, een ieder moet zelf weten wat wijsheid is gezien de omstandigheden en zijn karakter en dat van de partner. In sommige gevallen is het zeer verstandig dat mensen er niet aan beginnen.
Alleen TO komt met redenen aanzetten die zo extreem zijn, dat ik er een beetje lacherig van wordt. 20 jaar lang geen moment voor jezelf? Als je dat echt denkt en gelooft snap ik dat je geen kinderen wil, geen mens houdt dat vol. Gelukkig is de werkelijkheid anders.
Je gunt haar niet zoveel wijsheid als je in de post hierboven schetst. Immers:
vrijdag 2 augustus 2019 om 20:32
Ja jammer is dat, die ongelijkheid en dubbele moraal. Ik kom dat helaas nog heeeeel veel tegen.
Samen met mijn man daarom besloten dat wij het anders willen doen en dat is gelukt. Helaas kunnen we de maatschappij niet veranderen, maar we kunnen wel samen besluiten het anders te doen en daarmee een voorbeeld stellen en anderen op ideeën brengen. Ergens moet verandering beginnen.
vrijdag 2 augustus 2019 om 20:36
Dat zou prachtig zijn, maar dat lees ik niet terug in TO haar post. Anders zou ze er geen topic over openen als het zo duidelijk was.Lucifer2018 schreef: ↑02-08-2019 20:09Al is het wel 'verstandig' en zijn ze fantastische mensen die de balans kunnen houden in alle facetten van hun leven, misschien willen ze gewoon geen kinderen. Vinden ze hun leven samen zo prima.
vrijdag 2 augustus 2019 om 21:05
vrijdag 2 augustus 2019 om 21:11
vrijdag 2 augustus 2019 om 21:15
Yes. Stafferdestaf.the_Wicked_Witch schreef: ↑02-08-2019 21:13Ik zou uitkijken met reageren mensen, want ze staft ook nog eens als een malle.
Als je het op kunt brengen, onder de negeer ermee.
vrijdag 2 augustus 2019 om 21:20
Ja, inderdaad. Zo ongeloofwaardig dat het lachwekkend wordt.Lucifer2018 schreef: ↑02-08-2019 21:16Oehh, nu gaat het ineens wel over TO en haar post. Bijzonder.
In this mad house we must all survive
vrijdag 2 augustus 2019 om 21:23
vrijdag 2 augustus 2019 om 21:24
vrijdag 2 augustus 2019 om 21:33
the_Wicked_Witch schreef: ↑02-08-2019 21:13Ik zou uitkijken met reageren mensen, want ze staft ook nog eens als een malle.
Als je het op kunt brengen, onder de negeer ermee.
Dit.
Er niet op reageren en anders onder de negeer, voor je het weet heb je een waarschuwing dan wel ban. Het gaat hier om iemand die al jarenlang onder verschillende nicks uitlokkend gedrag vertoont en mensen exact op hun zwakke plek raakt: het moederschap. Kortom, trollgedrag en dat is hier verboden.
Mods, zou fijn zijn als jullie iets van een forumgeheugen ontwikkelen.
Ik staf mijn eigen post alvast, dus doe geen moeite
