Viva la mama

@Rebels; heeft het t emaken met je zwangerschap en de nare berichten die je nog moet verwerken of is er iets anders aan de hand? Iedereen heeft zijn eigen verdriet hoor, niet jou verdriet gaan vergelijken met dat van een ander, als jij je klote volet dan is dat gewoon zo! Sterkte in ieder geval!



@Parel; men wat een heftige blog....... Die vrienden die dat kinjde hebben verloren (of strijdt het nog voor z'n leven?), is dat di vriendin die eindelijk zwanger is geraakt???

Wat kan je daar heftig op reageren he? Je beseft ineens hoe vergankelijk alles is en wat een verdriet je zelf zou hebben als het jou zou overkomen..... Sterkte!



@AnAn; jemig, bij jou ook al zo veel ellende..... Logisch dat je dan ook helemaal van de kaart bent na dat filmpje.....



@Zitah; joepie, een feestje bij huize-Zitah! Mooi idee die tattoo, kheb er zelf ook ééntje laten zetten na een vervelende periode. Hoop dat je 'm niet nodig gaat hebben maar net als anderen heb ik het idee dat je zelf al langzaam aan het afscheid nemen bent van het proberen.....



@Ellen; ik snap het als je vriend geen zin heeft in het vrouwengeneuzel hoor! Als hij wel komt is het misschien het handigst om het in het weekend te doen omdat mijn vent er dan ook is..... Maar jullie weekenden samen zijn ook heilig begrijp ik dus kijk gewoon waar je het meeste zin in hebt!

Mij gaat het ook meer om jou dan om hem, hahaha.



@Krissie; lukt t werken een beetje?????



@Roos; smurfenkind ligt te dromen van meisjes in roze zakjes..... Het werkt als een tierelier, thanks!!!!!



@H5; nou moe, jij hebt het ook weer flink te pakken.... Kan je je rust wel goed nemen of ben je druk met kind en verbouwing?



@Eles; wat onwijs shit dat je moet stoppen met de BV zeg.... Je was er zo blij en trots mee dat je je gozertje zo goed zelf kon voeden. Getver, heb echt met je te doen want dit is gewoon niet leuk! Gaat het wel beter met je borst nu??



@Manoukje; je hebt het goed gelezen dat we hier al een aardig vast cluppie is, we schrijven al bijna drie jaar met elkaar namelijk. Tuurlijk mag er altijd iemand bij, iedereen is welkom. Maar ik denk dat het voor jezelf leuker is om ergens anders aan te sluiten of om zelf iets op te starten...... We kennen erlkaar ondertussen al zo goed.

Maf he dat je nu ineens zo aan het ontzwangeren bent. Ik ben 5 weken geleden van kind nr 2 en geef ook BV, maar ben nu ook flink aan het ontzwangeren, zweet me 's nachts echt de pleuris.....

Thanx voor de felicitaties!



Parel, heftig hoor. Hier hetzelfde meegemaakt met onze buren. 2 jaar geleden hun kindje in haar buik overleden. Uiteindelijk zwanger van een tweeling waarvan 1 kindje bij 20 weken is overleden. Andere kindje is vorige maand te vroeg geboren. Het gaat goed maar zo ontzettend heftig. Dan sta je weer zo met beide voetjes aan de grond.

Dikke knuffel voor je



Diamond, leuk nieuws!!!



H5, weer ziek, he het houdt maar niet op. Hele dikke vitamine knuffel voor jou



Ben zo down als de pest. Baal dat ik jarig ben, had verwacht dat 33 jaar 'mijn' jaar zou worden maar helaas. Ben weer erg moe de laatste tijd (vanmorgen naar de arts geweest, alvleesklier werkt niet goed daarom kom ik de 'b12-hobbel' niet over) en daar word ik niet vrolijk van. Al meer dan de helft van mijn leven voel ik me moe en belabberd.... ben het zat!

Vanmiddag belt de gynaecoloog hoe we nu verder gaan, krijg denk ik weer een hsg.



Morgen meer... knuffels voor iedereen

Manouk, zoals mh zegt schrijven we idd al een paar jaar samen en hebben we al heel wat meegemaakt samen. Uiteraard ben je welkom maar ik weet niet zeker of je hier vindt wat je zoekt.

Nou moe zeg..... Das ook geen leuke verjaardag zo.....

Balen dat je je weer zo moe voelt, wat denkt de HA dat er mis is met je alvleesklier??? (Heb er wat jaartjes terug veel onderzoek in gedaan.)

Denk je dat die HSG wat voor je kan veranderen? Vorieg keer ging het daarna natuurlijk super. Je bent daarna ook nog wel een paar keer zwanger geweest maar dat is ook al weer een hele poos terug. Wie weet ben je gevoelig voor vuiltjes in de leidingen..... Niet prettig, dat dan weer niet. Wordt je verdoofd bij jouw ziekenhuis?

Tja, MH, mijn posting roept zo waarschijnlijk meer vragen op dan dat het iets duidelijk maakt, dus ik zal even het verhaal kopiëren dat ik vanochtend heb gepost bij mijn herfstmoeders-cluppie... Dan weten jullie in ieder geval wat er leeft, al vind ik het wel oprecht moeilijk en voel ik me een zeikerd als ik denk aan de verhalen die hierboven beschreven worden en aan bijv. Zitah.



Nou, hier ben ik dan even met mijn verhaal. Het ging natuurlijk vorige week na het bezoek aan de vk al niet zo lekker. Gevoelsmatig werd al mijn positiviteit en hoop de grond in geboord en was het scenario al geschetst. De dagen erna bleef ik een beetje somberig en jankerig. En toen, on top of all, kreeg ik vrijdagavond een smsje van een vriendin dat er bij hen een dochter was geboren. Zij hebben al een zoontje van Jona's leeftijd (4 mnd jonger) en zij raakte ongepland zwanger van dit meisje, veel eerder dan ze wilden. Ze heeft echt een zwangerschap uit het boekje gehad (geen kwalen, bijna niet aangekomen, zag er prachtig uit), en riep 9 maanden lang dat ze nu toch wel heel graag een meisje wilde omdat ze al een jongen hebben. Bovendien wilden ze graag dat het op 27 februari geboren zou worden omdat die datum een speciale waarde voor hen heeft. Als laatste wens zou ze nu toch wel graag natuurlijk bevallen, want van de eerste was ze met een keizersnede bevallen. Allemaal heel legitiem en ik kan niet anders zeggen dan dat zij en haar man ontzettend lief voor ons zijn geweest vorig jaar met alle miskraam-ellende en ons vroeg hebben geinformeerd over hun zwangerschap omdat ze wel wisten dat dat moeilijk voor ons zou zijn.

Maar toen ik dat smsje kreeg, waarin dus bleek dat ze natuurlijk was bevallen van een meisje, precies op de datum die ze in gedachten hadden (prachtig trouwens, want het is de verjaardag van zijn overleden moeder), na zo'n droomzwangerschap, werd het me allemaal even veel te veel. Waarna natuurlijk gelijk het schuldgevoel vanwege deze (jaloerse) gevoelens, maar ook vooral het verdriet dat het bij ons allemaal zo moeizaam moet gaan en de angst die in alle hevigheid terugkwam. Ik ben zo opstandig als ik eraan denk dat ik zolang bij mijn mannen weg zou moeten...

Maar goed, om het verhaal even af te maken: ik hield me nog even groot, maar liep wel weg bij man die TV aan het kijken was en niet doorhad dat het me zo aangreep. En toen ging ik dus maar even achter de pc zitten, waar iemand net een lief berichtje voor me had gepost omdat ze dacht dat het niet goed met me ging... Men, wat een stortvloed aan tranen leverde dat op! Ik stopte gewoon niet meer. Wel goed hoor, want alles kwam eruit. Man schrok zich tandjes, maar het leverde wel een heel fijn gesprek op. Natuurlijk kan hij mij ook niet echt helpen, juist hij niet! Hij zit met dezelfde gevoelens en angsten. Maar het is toch fijn om het te delen, die gevoelens. Man is nu ook niet zijn nuchtere, rustige zelf. Ook hij heeft geen goede herinneringen aan de zwangerschap van Jona en ziet er vreselijk tegenop om dit nogmaals te moeten doen, maar nu mét een kleine man thuis.

Wat een verhaal weer, hè? Volgens mij herhaal ik mezelf steeds, maar dat kunnen jullie wel hebben, hè? En anders lees je er lekker overheen!



Zitah, wat een k*tzooi met die alvleesklier!!!



MH, fijn dat het bakerzakje werkt. Zo'n roze hè, dat doet het 'm voor die mannetjes. Onthoud ik hoor, voor als ik ook nog een mannetje krijg!

Parel en Anan, een hele dikke knuffel en veel sterkte. Wat vreselijk om zoiets in je direkte omgeving mee te maken.



Parel en wat een leuk nieuws dat jullie vanaf het najaar gaan proberen een brusje voor Sem te krijgen. Super (en ook superspannend natuurlijk, dat snap ik).

Ik kon een kleine steek van jaloezie niet onderdrukken merkte ik. Lijkt me zo fijn om allebei zo duidelijk te kunnen kiezen voor een tweede en in de situatie te zijn dat dat kan. Maar je snapt wel dat ik het jullie enorm gun he. Daar heeft t niets mee te maken hoor. Bovendien, jemig, jullie hebben ook nogal een trajekt gehad met Sem en veel spanningen nu met het proberen voor een tweede.

Ik vind het wel eens (vaak) moeilijk dat wij dat hier niet zullen meemaken meer. Die positieve spanning van zo'n beslissing en natuurlijk het zwanger zijn (en blijven) en de hele rataplan. soms vind ik het erg lastig dat als mijn gezondheid anders zou zijn, onze keus ook anders zou zijn. Voor een gevoelsmens als ik is het moeilijk om tevreden te blijven met een rationele keus als deze.

Nou ja, anyway. Ik wens jullie een hele spoedige, blijvende en fijne zwangerschap toe en een heel lief brusje voor Sem.



Anan, hoe gaat t met de pokjes van Kaj? Jeetje, het mannetje heeft t wel te pakken telkens he.



Zitah, allereerst: gefeliciteerd!

ik werd er helemaal ontroerd van, van jouw verhaal over de tattoo. Ook ik hoop natuurlijk dat het niet "nodig" blijkt te zijn, maar dat spreekt voor zich lijkt me.

Jeetje, geen goed nieuws dus op je verjaardag. Snap heel goed hoe confronterend het is dat er maar jaren en jaren voorbijgaan zonder dat jullie grote wens in vervulling is gegaan. Getverdemme, wat verdrietig toch . Wat is er mis met je alvleesklier? Of gaan ze dat nog verder onderzoeken?



Diamond, wat leuk dat jullie voor een tweede gaan!! Volgens mij heb jij, na een hele zware jeugd en moeilijke periode later, nu helemaal je draai gevonden he? Zo fijn voor je!



Rebels, toe nou even. Niet jezelf minder belangrijk maken hoor. Ik wil heel graag weten hoe het met je gaat. En dan écht met je gaat! Dus, kom op, vertel! (tenzij je het zelf niet wil, dat is een ander verhaal). Ben je erg down en angstig op het moment?



Eles, wat verdrietig (en beangstigend) je verhaal over je borst. Het is superverdrietig dat je moet stoppen met de bv terwijl je dat liever niet wil. Ik kan me er alles bij voorstellen. En wat naar van die cyste. Ook eng lijkt me, omdat jouw moeder borstkanker heeft gehad. Dan lijkt het me toch een zwaard dat boven je hoofd hangt. Hoe ben je er zelf onder?



Regina, wat onwijs goed van je dat je de keus gemaakt hebt!! Ben supertrots op je!



Janne, hoe gaat met jou? Kun je je angsten de baas of voel je je erg naar? Hoe is t met de misselijkheid? Wanneer mag je weer voor een echo? Ik vind het heel naar dat je je zo unheimisch voelt over dit tweede kindje. Ik hoop heel erg dat je het niet bij het rechte eind hebt.



MH en Bieb, hoe gaat t met twee kinderen thuis? Moeten jullie nog erg wennen of komt er inmiddels al een ritme?

MH, ik vind smurf zo lijken op kabouter inmiddels op de foto's van hyves. Dusse... jammer, maar er zit weer niks van jou bij



Ellen, kan me voorstellen dat het wel even wennen is, twee van die kleintjes in huis. Zeker als Tim ook even niet zichzelf is. Hoe gaat t verder met jullie? Op je werk ook alles weer rustiger?



ADL, ik hoop dat de ziekenboeg bij jullie thuis over is en je nu de rust vindt die jullie zo hard nodig hebben



Roos, hoe was je eerste werkdag? Wat een leuke foto's op hyves staan er weer!



Jessy, hoe is het met jou? Heb je t idee dat de bezoekjes aan de haptonoom zijn vruchten gaan afwerpen?



Kris, hoe is t nu met jou? Nog steeds te druk in je koppie en je dagelijks leven? Heb je nog een gesprek gehad met de leidster van het kdv over de fouten die ze gemaakt hebben? Bram inmiddels weer wat beter in zijn velletje?



Marielle, is er nog iets uit je sollicitaties gekomen?



Lieve, dikke knuffel

Wow Rebels wat een verhaal...........ben er stil van kan alleen maar zeggen Dikke knuf voor jou!!!!!

Aiaaiai, god wat kan ik je gevoel voorstellen, niet zo zeer het exacte gevoel maar wel het zitten in je eigen ellende terwijl het bij een ander allemaal zo vlekkeloos schijnt te gaan.



Ik heb natuurlijk even moeten wachten op de komst van kabouter en wat kon ik me toen vaak ontzettend jaloers voelen op al die stomme mensen die nog helemaal niet aan de beurt waren....



En toen kwam er later bij mij ook een onevrwachte en vroege tweede zwangerschap en toen wilde ik een jongen en die kreeg ik ook. En de zwangerschap was wederom uit het boekje en dit keer ben ik thuis bevallen en dit keer gaat de BV helemaal goed en ook dit keer kan ik me weer af en toe neerslachtig voelen.



Dank je dat je me weer even met beide benen op de grond zet!

Ik weet dat dat je bedoeling helemaal niet was en dat je hier gewoon je verhaal postte maar het doet mij wel even goed beseffen hoe mooi we het allemaal hebben getroffen. Hoe ontzettend gezegend ik ben met twee van die gekke koters die helemaal gezoend en al heerlijk liggen te slapen (vooral dat laatste, haha).



Jouw gevoelens nu hebben helemaal niets met dat van je vriendin te maken. Ik ken je een beetje en ik weet dat je haar alles gunt! Je verdrietige gevoel komt puur van het feit dat jij het ook wilt. Niet dat je het haar misgunt maar dat je het jezelf zo onwijs gunt!

Daarbij hoef je ook niet te kijken naar al die mensen die het nog veel ellendiger hebben dan jij, jouw gevoelens hebben alle recht om er te zijn.

Het is namelijk ook gewoon kut!!!!



Niet alleen omdat je het de vorige keer ook hebt meegemaakt en je dit keer eens normaal wilt bevallen zonder ziekenhuisopnamens maar nu vooral omdat je die kleine jongen er ook bij hebt. Je wilt dit als een gezinnetje meemaken en niet zonder je twee mannen.

Lieve lieve meid. Ik kan je verdriet niet weghalen maar ik kan je wel vertellen dat je verdriet er zijn mag. Het is ook gewoon niet niks. Het is echt een shit-scenario en we guinnen je allemaal heel wat anders.

Knuffel!!!!!

Ik ben langzaam weer aan het opknappen, maar lángzaaaaaam. Klote is dat. Vind het wel weer genoeg geweest. ben vanaf november al bezig. Het moet maar snel lente worden (enne... een lente in huis hebben helpt blijkbaar niet tegen de weerstand ).



Met Iris gaat t goed. Het kdv gaat sinds vorige week een stuk beter. Hopelijk zet die stijgende lijn zich voort.

Gisteren met haar op het CB geweest en ze is nu 85,5 cm en weegt 11,4 kilo. Niet gek dus dat ze nog steeds maatje 80 heeft. ze zit wel keurig op haar lijntje, dus niets aan de hand. Verder is ze ook helemaal goedgekeurd, dus we mogen nu een jaar wegblijven.



Het huis schiet op. En het wordt leueueueuk! Helemaal ons paleisje. Het is zo te gek om die bouw van de bovenverdieping stap voor stap te zien. De badkamer gaat nu geplaatst worden en ze zijn bezig de wanden van de slaapkamers te stucen. Begin april wordt de laminaatvloer gelegd en de bedoeling is dan dat het ook al geschilderd is. Dan is het een kwestie van inrichten dus (mits alles meezit) en dan zouden we misschien al wel eerder kunnen verhuizen dan we dachten. We hebben er zo'n zin in!

Oh, ik zie dat ik een post van Rebels gemist heb. Even lezen.

@H5; in het begin zagen we helemaal geen vergelijking tussen kabouter en smurf maar nu die kleine man wat vetjes begint te krijgen is het wel heel duidelijk...... Weer niets van mij inderdaad, haha!

Ach meiske toch....



Ook ík gun je zo een onbezorgde vrolijke zwangerschap. Dit is niet iets waar je wéér mee geconfronteerd zou moeten worden. Dat is gewoon shit. En natuurlijk mag je daar verdrietig, boos en opstandig over zijn en natuurlijk mag je dat uiten. En dat heet geen klagen, dat heet "jezelf uiten". Dus práát vooral en schrijf als het je oplucht!



Niet dat we er iets aan kunnen veranderen, maar we leven wél mee met je.

Mmm, de dreumessite's zijn vernieuwd en nu kan ik niets uploaden via webspace... Iemand anders daar ook last van?

Ik zit Rebels verhaal te lezen en de tranen stromen weer over mijn wangen, niet normaal (zo ken ik mezelf helemaal niet).



Hoe rot en verdrietig je je soms ook kunt voelen, kom hier maar gewoon je hart luchten hoor. Wij willen héél graag weten hoe het met je gaat, en schrijven is vaak makkelijker dan praten!! Ik ben tegenwoordig voor iedereen kaarsjes aan het branden, dus vanavond gaat er ook 1 voor jullie aan!!!

Ellen, MH en H5, niet zulke lieve dingen zeggen als ik zit te werken, hoor! Wil hier niet weer gaan zitten janken!

MH, dat was zeker niet de bedoeling van mijn post, maar fijn dat je even een dankbaar gevoel geeft, dat is nooit weg!

H5, ook een hele dikke voor jou, niet in de laatste plaats vanwege de (toch wel) aanwezige wens voor een 2e.

Kaj zit steeds meer onder de pokken, maar lijkt er (gelukkig) geen last van te hebben en heeft ook geen koorts.

Hij drinkt momenteel wat minder, maar heeft gisteren wel voor het eerst warme worteltjes op wat ie volgens mij heerlijk vond!



Dikke knuffel voor iedereen, ik reageer later op de rest (huishouden is een puinzooi!!)

quote:AnAn schreef op 03 maart 2009 @ 12:39:

Ik zit Rebels verhaal te lezen en de tranen stromen weer over mijn wangen, niet normaal (zo ken ik mezelf helemaal niet).



Hoe rot en verdrietig je je soms ook kunt voelen, kom hier maar gewoon je hart luchten hoor. Wij willen héél graag weten hoe het met je gaat, en schrijven is vaak makkelijker dan praten!! Ik ben tegenwoordig voor iedereen kaarsjes aan het branden, dus vanavond gaat er ook 1 voor jullie aan!!! Dank je wel, lieve AnAn! Voor je lieve woorden én voor de lach die je op mijn gezicht toverde. Zag opeens jou met al je kaarsen in de weer, en je nuchtere voetbalman die hoofdschuddend toekijkt (zo zou dat tenminste bij ons gaan, dus kan me dat ook zomaar bij jullie voorstellen, op één of andere manier)

Toevallig vroeg ie gisteren wel waarom ik in hemelsnaam zoveel kaarsen aan had (ik had ze al lang niet meer gebrand).

Ik heb maar gezegd dat ik ze opbrand aangezien de winter bijna voorbij is. An-man snapt toch niet hoe de hormonen door mijn lijf gieren en alles mij aangrijpt (maar hij is verder wel lief hoor )

rebels, de allerdikste knuffel is voor jou!

Ik denk dat er al heel veel verstandige dingen gezegd zijn waar ik me alleen maar bij kan aansluiten.

quote:mostlyhappy schreef op 03 maart 2009 @ 12:38:

Mmm, de dreumessite's zijn vernieuwd en nu kan ik niets uploaden via webspace... Iemand anders daar ook last van?



Klopt, je moet het nu doen via het venstertje dat verschijnt als je een kopieerlink maakt in je dagboek.

Het gaat nu net als hier zeg maar.....

Vanavond ga ik eindelijk eens even echt bijlezen en regeageren!

Jeetje, ik dacht, ik ga even bijlezen en hopelijk lees ik wat positievere berichten dan gisteren.....niet dus!



Rebels, ik kan me alleen maar aansluiten bij de rest: dikke voor jou en schrijf erover zoveel je wilt! We kunnnen je angsten niet wegnemen, maar hopelijk helpt het je een beetje om het van je af te schrijven. We denken allemaal aan je en leven met jullie mee!

Maar vergeet niet dat er ook een heel grote kans is dat er helemaal niets met die gekke placenta van jou gebeurt he!

Probeer dat ook een beetje voor ogen te houden. Ik snap dat dat heeeeeeeeeeeel moeilijk is, maar stel dat de zwangerschap toch helemaal goed loopt, zonder bloedverlies etc, dan is het achteraf doodzonde dat je je alleen maar druk hebt gemaakt en bijna niet hebt genoten. Zou ik heel erg jammer voor je vinden.

Wanneer had je nu weer een echo?



Parel en AnAn, heftig nieuws zeg!

Komt ineens superdichtbij he?



Zitah: gefeliciteerd meis! Klote dat het geen echte vrolijke dag voor je is. Wordt je nu verder nderzocht mbt je alvleesklier?

En de gyn belt dus straks, zie je het een beetje zitten om een hsg te ondergaan?

ook voor jou!



MH, fijn zeg dat het zakje helpt, wonderding he?

Ook voor Kris een dikke , dat zal weer een klote dag zijn geweest zeg. Zo moeilijk en oneerlijk!

Wel heel fijn dat Bram opknapt en broccoli eet, de kanpperd!



H5, ook voor jou een , ik blijf ze uitdelen hoor!

Voor jullie is het misschien de beste keuze zo, maar diep in je hart......en als je iedereen in je omgeving en hier dan plannen hoort en ziet maken is dat niet altijd makkelijk.

Ik vind je ook een hele slimme en sterke vrouw. Iris boft maar met zo'n mama!

Uhm Parel, ik snap je niet helemaal....... Hoe moet het nou met die foto's in het dagboek?