Vruchtwaterpunctie, ervaringen?
woensdag 31 maart 2010 om 10:03
Hi meiden,
Vandaag 13 weken zwanger en net de afspraak gekregen voor de vruchtwaterpunctie op 20 april.
Graag hoor ik jullie ervaringen. Heb jij een punctie gehad of sta je nog op het punt er een te ondergaan? Wat is jouw ervaring, positief of negatief. Hoe was de punctie en begeleiding? Hoe gingen jullie er als stel mee om en met de wachttijd? Hebben jullie vooraf gesproken wat acceptabel zou zijn en wat niet? Hoe ging je om met de uitslag?
Alvast ontzettend bedankt!
Liefs
Tjeempie
Vandaag 13 weken zwanger en net de afspraak gekregen voor de vruchtwaterpunctie op 20 april.
Graag hoor ik jullie ervaringen. Heb jij een punctie gehad of sta je nog op het punt er een te ondergaan? Wat is jouw ervaring, positief of negatief. Hoe was de punctie en begeleiding? Hoe gingen jullie er als stel mee om en met de wachttijd? Hebben jullie vooraf gesproken wat acceptabel zou zijn en wat niet? Hoe ging je om met de uitslag?
Alvast ontzettend bedankt!
Liefs
Tjeempie
woensdag 31 maart 2010 om 20:49
Niet helemaal goed Tjeempie: mijn 2e zwangerschap is afgebroken. Ik had toen al een prachtige dochter van 2 (en zie hier ook hoe ik de wacht weken door gekomen ben, je moet wel... Maar het was wel killing idd). Ondertussen ben ik nu 6 maanden moeder van 2 schitterende dochters dus ik heb niks te klagen hoor!
Oh, jij ook AMC. Kan hoor dat het nu anders is, mijn schoonzus was er 5 jaar terug. UMCU weet ik heel zeker van brief, dat is nu pas een half jaartje geleden van zus. En ik werd door VU gebeld dus.
Benieuwd of Roelfien haar post nog aan komt passen trouwens
Oh, jij ook AMC. Kan hoor dat het nu anders is, mijn schoonzus was er 5 jaar terug. UMCU weet ik heel zeker van brief, dat is nu pas een half jaartje geleden van zus. En ik werd door VU gebeld dus.
Benieuwd of Roelfien haar post nog aan komt passen trouwens
woensdag 31 maart 2010 om 20:51
quote:Tjeempie schreef op 31 maart 2010 @ 20:33:
Ik vind het heel lastig wel/niet doen. Als ik baby op de echo zie spartelen dan denk ik, hoe kan er nou iets mis zijn met jou. Maar dan kijk ik naar de rest van mijn gezin en weet dat ik onzekerheden moet uitsluiten en dat maakt dat ik doorzet. waren we met zijn tweeen geweest dan had ik waarschijnlijk helemaal geen onderzoek gedaan
Hier ook hoor. Vandaar bij de eerste ook niet (was toen ook nog geen oude muts trouwens ).
Persoonlijk ben ik van mening dat je het een ouder kind zo mogelijk (!!!!!, ik weet het, garanties krijg je nooit) niet aan moet doen. Dus ik (wij) waren voor uitsluiten wat er uit te sluiten valt.
Ik vind het heel lastig wel/niet doen. Als ik baby op de echo zie spartelen dan denk ik, hoe kan er nou iets mis zijn met jou. Maar dan kijk ik naar de rest van mijn gezin en weet dat ik onzekerheden moet uitsluiten en dat maakt dat ik doorzet. waren we met zijn tweeen geweest dan had ik waarschijnlijk helemaal geen onderzoek gedaan
Hier ook hoor. Vandaar bij de eerste ook niet (was toen ook nog geen oude muts trouwens ).
Persoonlijk ben ik van mening dat je het een ouder kind zo mogelijk (!!!!!, ik weet het, garanties krijg je nooit) niet aan moet doen. Dus ik (wij) waren voor uitsluiten wat er uit te sluiten valt.
woensdag 31 maart 2010 om 20:55
quote:JaJet schreef op 31 maart 2010 @ 20:45:
Ik lees even mee. Hoi allen. Moeilijke beslissingen, he. Wat ik me afvroeg: Bij wie geef je aan dat je zo'n test wilt doen?
Heb je dat al van tevoren afgesproken met het ziekenhuis? Of bel je zodra je zwanger bent de huisarts en maak je dan een afspraak? Hoe gaat zoiets?Jajet, je neemt de beslissing niet zomaar en krijgt de punctie ook niet zomaar. Er moet of een medische indicatie of een leeftijdsindicatie voor zijn. Medisch doordat er bijv afwijkingen in de fam voorkomen en op basis van leeftijd omdat je 36 of ouder bent. Als je zwanger bent en je hebt zo'n indicatie dan kun je hierover praten met de verloskundige of de gyn. Zij zullen je doorverwijzen naar het ziekenhuis waar je tercht kan (een waar prenatale screening op basis van DNA gedaan wordt, is niet oevral, meestal academische ziekenhuizen)
Ik lees even mee. Hoi allen. Moeilijke beslissingen, he. Wat ik me afvroeg: Bij wie geef je aan dat je zo'n test wilt doen?
Heb je dat al van tevoren afgesproken met het ziekenhuis? Of bel je zodra je zwanger bent de huisarts en maak je dan een afspraak? Hoe gaat zoiets?Jajet, je neemt de beslissing niet zomaar en krijgt de punctie ook niet zomaar. Er moet of een medische indicatie of een leeftijdsindicatie voor zijn. Medisch doordat er bijv afwijkingen in de fam voorkomen en op basis van leeftijd omdat je 36 of ouder bent. Als je zwanger bent en je hebt zo'n indicatie dan kun je hierover praten met de verloskundige of de gyn. Zij zullen je doorverwijzen naar het ziekenhuis waar je tercht kan (een waar prenatale screening op basis van DNA gedaan wordt, is niet oevral, meestal academische ziekenhuizen)
woensdag 31 maart 2010 om 21:02
@suze wow maar je bent dus 3 x zwanger geweest en hebt het dus toch nog een keer aangedurft! Chapeau! En twee mooie dochters, rijkdom! Ruilen? Heb 3 knullen Maar geen voorkeur voor straks een meisje of jongetje. Er komt een iets uit roep ik steeds.
Ik heb hier een puber van 14 rondlopen met ADHD en CD (conduct disorder) Geen afwijkingen die je kan aantonen maar wel afwijkingen waar mijn andere jongens last van hebben in de vorm van aandacht altijd oneerlijk verdeeld. Daarom kan ik het niet maken tegenover die twee heren om niet zoveel mogelijk uit te sluiten en doe ik als een bikkel straks de punctie
Ik heb hier een puber van 14 rondlopen met ADHD en CD (conduct disorder) Geen afwijkingen die je kan aantonen maar wel afwijkingen waar mijn andere jongens last van hebben in de vorm van aandacht altijd oneerlijk verdeeld. Daarom kan ik het niet maken tegenover die twee heren om niet zoveel mogelijk uit te sluiten en doe ik als een bikkel straks de punctie
woensdag 31 maart 2010 om 21:08
woensdag 31 maart 2010 om 21:32
Roelfien, ik heb op andere topics waar dit soort discussies gevoerd werden al vaker gezien dat jij je niet in dit vraagstuk kunt vinden. Waarom bemoei je je er dan in godsnaam mee? Eerst begin je onzin uit te kramen over percentages en nu deze vreselijk onbeschofte post weer.
Gatver mens, ga op een ander topic rellen.
Gatver mens, ga op een ander topic rellen.
woensdag 31 maart 2010 om 21:46
Loeszie, ik werk zelf op een cytogenetisch afdeling en bij ons wordt de uitslag inderdaad binnen 2 weken doorgegeven. En dat heeft inderdaad te maken met het kweken van cellen, in dit geval delingen (=chromosomen). Als je na de kweek mooie delingen hebt, kun je dus zien of het een afwijkend karyotype heeft of niet, zoals het down-syndroom die een extra 21 heeft. Dus je bent al 1 week kwijt aan t opkweken en andere laboratorische handelingen, daarna nog 1 week voor het karyotyperen. Het gebeurt allemaal snelsnelsnel, het is altijd spoed en het mag niet langer dan 2 weken duren (dit geldt volgens mij voor elke centra). Snap je?
woensdag 31 maart 2010 om 21:48
Roelfien,
Suze verwoord het al heel mooi, jij bent niet in de positie om voor of over mij te oordelen! En schijnbaar alleen maar in staat om op div topics te rellen.
Als je ook maar enigzins de moeite had genomen om goed en om alles te lezen dan had je het antwoord op je eigen vraag al kunnen geven.
Ga nu maar statistieken lezen voordat je op een ander topic weer onzin gaat uitkramen
Suze verwoord het al heel mooi, jij bent niet in de positie om voor of over mij te oordelen! En schijnbaar alleen maar in staat om op div topics te rellen.
Als je ook maar enigzins de moeite had genomen om goed en om alles te lezen dan had je het antwoord op je eigen vraag al kunnen geven.
Ga nu maar statistieken lezen voordat je op een ander topic weer onzin gaat uitkramen
woensdag 31 maart 2010 om 21:48
[quote]Tjeempie schreef op 31 maart 2010 @ 15:15:
! Wat kreeg je voor uitslag na 2 dagen?
Overigens is het verminderde risico tov de vlokkentest voor mij reden om voor de punctie te kiezen terwijl als de uitslag niet goed is, de lichamelijke belasting groter is voor mij dan bij de vlokkentest. Na 19 weken spreek je niet meer over curretage zoals bij een zwangerschap van 14 weken wel het geval is. Dus op dat vlak alles afgewogen en duim ik alleen maar dat het goed gaat en de uitslag goed is.
Tjeempie: was voor mij ook precies de reden om een vruchtwaterpunctie te laten doen ipv een vlokkentest.
Suze2: Bedankt voor de statistieken, het stond mij niet meer zo helder op mijn netvlies.
! Wat kreeg je voor uitslag na 2 dagen?
Overigens is het verminderde risico tov de vlokkentest voor mij reden om voor de punctie te kiezen terwijl als de uitslag niet goed is, de lichamelijke belasting groter is voor mij dan bij de vlokkentest. Na 19 weken spreek je niet meer over curretage zoals bij een zwangerschap van 14 weken wel het geval is. Dus op dat vlak alles afgewogen en duim ik alleen maar dat het goed gaat en de uitslag goed is.
Tjeempie: was voor mij ook precies de reden om een vruchtwaterpunctie te laten doen ipv een vlokkentest.
Suze2: Bedankt voor de statistieken, het stond mij niet meer zo helder op mijn netvlies.
woensdag 31 maart 2010 om 21:49
quote:Sneeuwvlokkie schreef op 31 maart 2010 @ 21:46:
Loeszie, ik werk zelf op een cytogenetisch afdeling en bij ons wordt de uitslag inderdaad binnen 2 weken doorgegeven. En dat heeft inderdaad te maken met het kweken van cellen, in dit geval delingen (=chromosomen). Als je na de kweek mooie delingen hebt, kun je dus zien of het een afwijkend karyotype heeft of niet, zoals het down-syndroom die een extra 21 heeft. Dus je bent al 1 week kwijt aan t opkweken en andere laboratorische handelingen, daarna nog 1 week voor het karyotyperen. Het gebeurt allemaal snelsnelsnel, het is altijd spoed en het mag niet langer dan 2 weken duren (dit geldt volgens mij voor elke centra). Snap je? Dit klinkt beter dan mijn back to basic uitleg Dank je daarvoor!
Loeszie, ik werk zelf op een cytogenetisch afdeling en bij ons wordt de uitslag inderdaad binnen 2 weken doorgegeven. En dat heeft inderdaad te maken met het kweken van cellen, in dit geval delingen (=chromosomen). Als je na de kweek mooie delingen hebt, kun je dus zien of het een afwijkend karyotype heeft of niet, zoals het down-syndroom die een extra 21 heeft. Dus je bent al 1 week kwijt aan t opkweken en andere laboratorische handelingen, daarna nog 1 week voor het karyotyperen. Het gebeurt allemaal snelsnelsnel, het is altijd spoed en het mag niet langer dan 2 weken duren (dit geldt volgens mij voor elke centra). Snap je? Dit klinkt beter dan mijn back to basic uitleg Dank je daarvoor!
woensdag 31 maart 2010 om 22:28
Suze, het kan inderdaad per persoon verschillen. Het ligt maar aan de vraagstelling en de toestand van moeder en/of kind. Soms willen ze binnen een week (misschien zelfs binnen 2 dagen) al een -voorlopige- uitslag, maar dan heb je geen complete kweek en basseer je dus je uitslag op die paar cellen. En dat is eng. Daarom krijg je eerst een voorlopige uitslag, maar als daar al uit blijkt dat het niet goed zit... Vaak krijg je ook uitslag van aanvullend onderzoek (FISH). Je moet begrijpen dat het een best moeilijk gebied is, veel grijsgebied. Soms is het heel duidelijk, maar soms is het heel moeilijk te interpreteren.
Maar ik wil jullie helemaal niet bang maken! Een ontzettend groot deel van de patienten is gezond en is er he-le-maal niks aan de hand. Dus probeer allemaal alsjeblieft te genieten van de zwangerschap: het mooiste wat er is!
Maar ik wil jullie helemaal niet bang maken! Een ontzettend groot deel van de patienten is gezond en is er he-le-maal niks aan de hand. Dus probeer allemaal alsjeblieft te genieten van de zwangerschap: het mooiste wat er is!
woensdag 31 maart 2010 om 22:31
donderdag 1 april 2010 om 09:10
Ik heb wel alles gelezen. En aangezien ik wellicht over een paar jaar nog voor een derde wil gaan, blijf ik even meelezen.
Maar de vraag van Roelfien intrigeert mij ook Tjeempie. Waarom nog voor een vierde kiezen(met MMM) terwijl je het je andere kinderen niet aan wilt doen als er iets mis is. (zeg ik het zo goed? correct me if i'm wrong)
Ik voel hetzelfde hoor, over een paar jaar zou ik ook meer zekerheid willen, omdat het ook het leven van 2 andere kinderen overhoopt gooit ipv alleen het leven van man en mijzelf.
Maar wat nou als er bij de bevalling iets mis gaat? Of er iets aan de hand is wat ze niet kunnen onderzoeken?
Blijkbaar was de wens voor een vierde toch zo groot om dat risico wél te nemen. Waarom dan niet 'vertrouwen' op de combinatietest?
Maar de vraag van Roelfien intrigeert mij ook Tjeempie. Waarom nog voor een vierde kiezen(met MMM) terwijl je het je andere kinderen niet aan wilt doen als er iets mis is. (zeg ik het zo goed? correct me if i'm wrong)
Ik voel hetzelfde hoor, over een paar jaar zou ik ook meer zekerheid willen, omdat het ook het leven van 2 andere kinderen overhoopt gooit ipv alleen het leven van man en mijzelf.
Maar wat nou als er bij de bevalling iets mis gaat? Of er iets aan de hand is wat ze niet kunnen onderzoeken?
Blijkbaar was de wens voor een vierde toch zo groot om dat risico wél te nemen. Waarom dan niet 'vertrouwen' op de combinatietest?
donderdag 1 april 2010 om 09:53
quote:Sneeuwvlokkie schreef op 31 maart 2010 @ 22:28:
Suze, het kan inderdaad per persoon verschillen. Het ligt maar aan de vraagstelling en de toestand van moeder en/of kind. Soms willen ze binnen een week (misschien zelfs binnen 2 dagen) al een -voorlopige- uitslag, maar dan heb je geen complete kweek en basseer je dus je uitslag op die paar cellen. En dat is eng. Daarom krijg je eerst een voorlopige uitslag, maar als daar al uit blijkt dat het niet goed zit... Vaak krijg je ook uitslag van aanvullend onderzoek (FISH). Je moet begrijpen dat het een best moeilijk gebied is, veel grijsgebied. Soms is het heel duidelijk, maar soms is het heel moeilijk te interpreteren.
Maar ik wil jullie helemaal niet bang maken! Een ontzettend groot deel van de patienten is gezond en is er he-le-maal niks aan de hand. Dus probeer allemaal alsjeblieft te genieten van de zwangerschap: het mooiste wat er is!
Ok, dus het kan verschillen hoe snel die cellen te kweken zijn. Dus dat het bij mij ruim 2 weken duurde en bij mijn zus slechts 4 dagen: kan gebeuren en heeft niet zozeer met een andere procedure te maken? Anders gezegd: als ik ooit weer een punctie zou willen laten doen heeft wisselen van zkh geen zin? De cellen groeien zoals ze groeien.
En ik heb genoten van mijn zwangerschap hoor! Vooral na de uitslag
Fijn dat je een kijkje in de keuken kan geven. Boeit me wel hoe dat loopt en werkt.
Suze, het kan inderdaad per persoon verschillen. Het ligt maar aan de vraagstelling en de toestand van moeder en/of kind. Soms willen ze binnen een week (misschien zelfs binnen 2 dagen) al een -voorlopige- uitslag, maar dan heb je geen complete kweek en basseer je dus je uitslag op die paar cellen. En dat is eng. Daarom krijg je eerst een voorlopige uitslag, maar als daar al uit blijkt dat het niet goed zit... Vaak krijg je ook uitslag van aanvullend onderzoek (FISH). Je moet begrijpen dat het een best moeilijk gebied is, veel grijsgebied. Soms is het heel duidelijk, maar soms is het heel moeilijk te interpreteren.
Maar ik wil jullie helemaal niet bang maken! Een ontzettend groot deel van de patienten is gezond en is er he-le-maal niks aan de hand. Dus probeer allemaal alsjeblieft te genieten van de zwangerschap: het mooiste wat er is!
Ok, dus het kan verschillen hoe snel die cellen te kweken zijn. Dus dat het bij mij ruim 2 weken duurde en bij mijn zus slechts 4 dagen: kan gebeuren en heeft niet zozeer met een andere procedure te maken? Anders gezegd: als ik ooit weer een punctie zou willen laten doen heeft wisselen van zkh geen zin? De cellen groeien zoals ze groeien.
En ik heb genoten van mijn zwangerschap hoor! Vooral na de uitslag
Fijn dat je een kijkje in de keuken kan geven. Boeit me wel hoe dat loopt en werkt.
donderdag 1 april 2010 om 10:02
quote:Suze2 schreef op 01 april 2010 @ 09:26:
[...]
Dan gooit ze het kind in de gracht. Dat lijkt me duidelijk...
Ja dat lijkt me een goed plan.
Tjeempie vraagt in openingstopic notabene om hoe om te gaan met als de uitslag niet goed is. Is het dan zo raar om van mij te vragen naar haar beweegredenen?
Beetje raar hoor, om zo te reageren. Nee, natuurlijk gooit ze dr kind dan niet in de gracht, en nee, haar kind, haar leven, haar gezin. Maar ik mag toch wel ernaar vragen omdat ik zelf er ook over nadenk?
[...]
Dan gooit ze het kind in de gracht. Dat lijkt me duidelijk...
Ja dat lijkt me een goed plan.
Tjeempie vraagt in openingstopic notabene om hoe om te gaan met als de uitslag niet goed is. Is het dan zo raar om van mij te vragen naar haar beweegredenen?
Beetje raar hoor, om zo te reageren. Nee, natuurlijk gooit ze dr kind dan niet in de gracht, en nee, haar kind, haar leven, haar gezin. Maar ik mag toch wel ernaar vragen omdat ik zelf er ook over nadenk?
donderdag 1 april 2010 om 10:13
njb, op een domme vraag krijg je een dom antwoord.
Het lijkt me helder dat ook Tjeempie weet dat niet alle risico's door een test uitgesloten worden. Ook een gezond kind kan trouwens maar zo een handicap krijgen of ongezond worden. Dus zelfs al kon je alles uitsluiten door testen te doen...
Mocht er toch een gehandicapt of ziek kind komen dan zal ook zij roeien met de riemen die ze heeft en er werkelijk alles aan doen om dat kind en haar gezin te geven wat ze nodig hebben.
Vermoed ik (ik ken Tjeempie verder niet)...
Het lijkt me helder dat ook Tjeempie weet dat niet alle risico's door een test uitgesloten worden. Ook een gezond kind kan trouwens maar zo een handicap krijgen of ongezond worden. Dus zelfs al kon je alles uitsluiten door testen te doen...
Mocht er toch een gehandicapt of ziek kind komen dan zal ook zij roeien met de riemen die ze heeft en er werkelijk alles aan doen om dat kind en haar gezin te geven wat ze nodig hebben.
Vermoed ik (ik ken Tjeempie verder niet)...
donderdag 1 april 2010 om 10:23
Altijd geleerd dat er geen domme vragen zijn. Je kunt beter vragen naar iemands beweegredenen dan ze voor iemand in te vullen.
Ik snapt dat ze dan zal roeien met de riemen die je hebt. Maar ze had ook kunnen kiezen om haar gezin te laten bij 3 kinderen. Dáár vraag ik naar. Ze zal zich dat (mede gezien de MM) ongetwijfeld af en toe hebben afgevraagd.
Ik snapt dat ze dan zal roeien met de riemen die je hebt. Maar ze had ook kunnen kiezen om haar gezin te laten bij 3 kinderen. Dáár vraag ik naar. Ze zal zich dat (mede gezien de MM) ongetwijfeld af en toe hebben afgevraagd.
donderdag 1 april 2010 om 12:44
roelfien, ik denk dat dit de zogenaamde kinderwens is dat tjeempie nog een kindje wil.
Dat is een raar iets en moeilijk uit te leggen.
Je hebt helemaal gelijk dat een puntie geen garantie is voor een gezond kind er kan nog zo ontzettend veel misgaan, maar ik snap heel goed dat je dingen wil uitsluiten die je kind, jezelf of je gezin niet wil 'aandoen'
suze dapper dat je na afbreken nog een keer aangedurfd hebt, is vast ook dat onderbuik gevoel van nog een kindje willen.
Ik reageer per ongeluk op een oud bericht ( ingelogd op foute pagina
((() ga eerst even goed lezen
Dat is een raar iets en moeilijk uit te leggen.
Je hebt helemaal gelijk dat een puntie geen garantie is voor een gezond kind er kan nog zo ontzettend veel misgaan, maar ik snap heel goed dat je dingen wil uitsluiten die je kind, jezelf of je gezin niet wil 'aandoen'
suze dapper dat je na afbreken nog een keer aangedurfd hebt, is vast ook dat onderbuik gevoel van nog een kindje willen.
Ik reageer per ongeluk op een oud bericht ( ingelogd op foute pagina
donderdag 1 april 2010 om 19:15
njb, ik wil je vraag best beantwoorden hoor. Het gaat niet zozeer om de vraag maar wel om de persoon die hem stelt en hoe het wordt gesteld.
Wel even vooropgesteld dat ik bewust geen reden heb neergezet in mijn opening omdat ik dit soort discussies eigenlijk wil vermijden. Of ik wel/niet kies voor een kind, of een medisch kindje wel of niet gewenst is en of het nu om mijn 1ste of 4de kind gaat staat voor mij namelijk niet ter discussie. dat zijn beslissingen die ik met mijn partner neem en niet met de dames van het vivaforum. No offense overigens maar ik krijg af en toe een beetje de kriebels dat men overal ongewenst meningen over wil geven over of men wel of niet wil inbakeren, borstvoeding wil geven of weet ik veel wat zonder dat daarom gevraagd wordt
Maar om terug te komen op jouw vraag, de wens voor een vierde kindje is heel groot. Mijn eerste twee komen uit mijn eerste huwelijk, mijn man is als een vader voor deze jongens anders was er al geen derde gekomen. Als je mij wil, dan krijg je de liefdes van mijn leven erbij en moet je daar wel heel goed mee zijn voordat ik uberhaupt ergens over wil praten en nadenken Nummer 3 is een kindje die als echte liefdesbaby is geboren en wij willen het hele traject heel graag samen nog een keer meemaken. Onze jongens vinden en vonden het al die tijd geweldig.
Ik heb een combitest gedaan op aanraden van de gyn want de punctie was al besproken en zou er al komen. De combitest had ik normaal dus niet gedaan maar de gyn dacht dat er dan misschien iets meer vertrouwen zou zijn en we dan de punctie misschien wilden overslaan.
Bij mijn vorige kindje had ik een kans van 1 op 2100 (of 2400 weet het even niet meer zeker dus ga even uit van 2100) en nu 1 op 750.... geeft toch wel goede moed En ja de kans is klein op een kindje met down maar er zijn meerdere dingen die niet getest worden in de dubbeltest en wel in de punctie.
De situatie met ijn oudste zoon laat niet toe dat er nog een zwaar gehandicapt kind bij zou komen. Dat laat het gezin iet toe en dat laat ik niet toe omdat mijn twee andere kinderen anders finaal onder sneeuwen en dat vind ik als moeder niet wenselijk. Dus als ik daar een keuze in zou kunnen maken dan doe ik dat, vandaar de punctie.
Neemt niet weg dat ik het wel moeilijk heb met de punctie, vandaar dat ik ook niet op aanvalletje roelefien zit te wachten. Soms denk moet ik het wel doorzetten, toch maar afgaan op de test maar dan kijk ik naar de andere mannen in huis en denk ja voor hun moet dat.
Maar als er iets misgaat tijdens de bevalling of we krijgen een kindje wat niet kan zien, doof is of wat dan ook dan gooien we het zeker in de sloot dan voeden we dat natuurlijk met veel liefde en hopelijk veel kracht op en doen ons best om er iets moois van te maken. Maar daar bewust voor kiezen, nee
Wel even vooropgesteld dat ik bewust geen reden heb neergezet in mijn opening omdat ik dit soort discussies eigenlijk wil vermijden. Of ik wel/niet kies voor een kind, of een medisch kindje wel of niet gewenst is en of het nu om mijn 1ste of 4de kind gaat staat voor mij namelijk niet ter discussie. dat zijn beslissingen die ik met mijn partner neem en niet met de dames van het vivaforum. No offense overigens maar ik krijg af en toe een beetje de kriebels dat men overal ongewenst meningen over wil geven over of men wel of niet wil inbakeren, borstvoeding wil geven of weet ik veel wat zonder dat daarom gevraagd wordt
Maar om terug te komen op jouw vraag, de wens voor een vierde kindje is heel groot. Mijn eerste twee komen uit mijn eerste huwelijk, mijn man is als een vader voor deze jongens anders was er al geen derde gekomen. Als je mij wil, dan krijg je de liefdes van mijn leven erbij en moet je daar wel heel goed mee zijn voordat ik uberhaupt ergens over wil praten en nadenken Nummer 3 is een kindje die als echte liefdesbaby is geboren en wij willen het hele traject heel graag samen nog een keer meemaken. Onze jongens vinden en vonden het al die tijd geweldig.
Ik heb een combitest gedaan op aanraden van de gyn want de punctie was al besproken en zou er al komen. De combitest had ik normaal dus niet gedaan maar de gyn dacht dat er dan misschien iets meer vertrouwen zou zijn en we dan de punctie misschien wilden overslaan.
Bij mijn vorige kindje had ik een kans van 1 op 2100 (of 2400 weet het even niet meer zeker dus ga even uit van 2100) en nu 1 op 750.... geeft toch wel goede moed En ja de kans is klein op een kindje met down maar er zijn meerdere dingen die niet getest worden in de dubbeltest en wel in de punctie.
De situatie met ijn oudste zoon laat niet toe dat er nog een zwaar gehandicapt kind bij zou komen. Dat laat het gezin iet toe en dat laat ik niet toe omdat mijn twee andere kinderen anders finaal onder sneeuwen en dat vind ik als moeder niet wenselijk. Dus als ik daar een keuze in zou kunnen maken dan doe ik dat, vandaar de punctie.
Neemt niet weg dat ik het wel moeilijk heb met de punctie, vandaar dat ik ook niet op aanvalletje roelefien zit te wachten. Soms denk moet ik het wel doorzetten, toch maar afgaan op de test maar dan kijk ik naar de andere mannen in huis en denk ja voor hun moet dat.
Maar als er iets misgaat tijdens de bevalling of we krijgen een kindje wat niet kan zien, doof is of wat dan ook dan gooien we het zeker in de sloot dan voeden we dat natuurlijk met veel liefde en hopelijk veel kracht op en doen ons best om er iets moois van te maken. Maar daar bewust voor kiezen, nee