Kinderen
alle pijlers
Waarom kinderen??
zaterdag 2 juni 2012 om 08:47
Hallo!
Als ik zo hier de topics lees van verschillende TO's over hun kinderen en de problemen die er mee gemoeid gaan dan bekruipt me weer dat gevoel.. Wat ben ik blij dat ik geen kinderen heb!!!
Maar dan probeer ik weer te nuanceren en te denken aan alle redenen om wel kinderen te nemen... En dan kom ik eigenlijk niet zo ver tot mijn schrik.. Ik bedoel ik kan zo wel 50 redenen opnoemen om het niet te doen uiteenlopend van de wereld waarin ze terecht komen tot aan aangeboren afwijkingen, loverboys enz enz
Maar om wel kinderen te nemen dus, ze zeggen altijd, " je krijgt er zoveel voor terug" maar wat dan??
Aan alle moeders hier, wat zijn de redenen om wel kinderen te nemen?? En zijn er ook moeders die als ze het terug konden draaien geen kinderen zouden nemen en waarom dan?
Het is geen oprui topic maar ben oprecht geïnteresseerd. Mijn vriendin en ik zijn nu op de leeftijd dat je er over na gaat denken maar worden vaak alleen maar bevestigd in het niet nemen van kinderen, lees dat schreeuwende kind in de buurtsuper, vrienden die niet meer komen vanwege de kids of in ieder geval beperkt zijn, en het feit dat je je eigen leven echt kwijt bent...
En natuurlijk de topics die je hier leest..;)
Dus moeders en vaders laat je horen!!
Als ik zo hier de topics lees van verschillende TO's over hun kinderen en de problemen die er mee gemoeid gaan dan bekruipt me weer dat gevoel.. Wat ben ik blij dat ik geen kinderen heb!!!
Maar dan probeer ik weer te nuanceren en te denken aan alle redenen om wel kinderen te nemen... En dan kom ik eigenlijk niet zo ver tot mijn schrik.. Ik bedoel ik kan zo wel 50 redenen opnoemen om het niet te doen uiteenlopend van de wereld waarin ze terecht komen tot aan aangeboren afwijkingen, loverboys enz enz
Maar om wel kinderen te nemen dus, ze zeggen altijd, " je krijgt er zoveel voor terug" maar wat dan??
Aan alle moeders hier, wat zijn de redenen om wel kinderen te nemen?? En zijn er ook moeders die als ze het terug konden draaien geen kinderen zouden nemen en waarom dan?
Het is geen oprui topic maar ben oprecht geïnteresseerd. Mijn vriendin en ik zijn nu op de leeftijd dat je er over na gaat denken maar worden vaak alleen maar bevestigd in het niet nemen van kinderen, lees dat schreeuwende kind in de buurtsuper, vrienden die niet meer komen vanwege de kids of in ieder geval beperkt zijn, en het feit dat je je eigen leven echt kwijt bent...
En natuurlijk de topics die je hier leest..;)
Dus moeders en vaders laat je horen!!
zaterdag 2 juni 2012 om 11:11
zaterdag 2 juni 2012 om 11:17
Ik heb lang getwijfeld en kwam pas op wat latere leeftijd mijn vriend tegen. Toen hij het me vroeg moest ik er echt even over nadenken. Ik had ook nooit zoveel met kinderen. Toen besloot ik ervoor te gaan en dat is tot nu toe allesbehalve makkelijk geweest. 15 weken plat liggen en 6 weken ziekenhuis tijdens zwangerschap en zoontje heeft een hele ernstige en gecompliceerde hartafwijking en een genetische afwijking. Ligt al vanaf zijn geboorte in het ziekenhuis, heeft al 3 hartoperaties gehad waarvan 2 open hartoperaties, totaal 6,5 week IC en 5,5 week slapend aan de beademing. Hij is nu 16 weken en we mogen hopelijk over 2/3 weken naar huis. Dan gaan we onderzoeken wat hij nog meer heeft als gevolg van het syndroom. Hij loopt door alle toestanden achter in ontwikkeling en begint nu sinds 2 weken te lachen. Als je me nu vraagt 'Is het allemaal waard geweest' zeg ik volmondig JA. Als hij naar me lacht is er niks mooiers in de wereld en ik wil hem voor geen goud missen! Maar dit kan je denk ik niet begrijpen als je dit soort onvoorwaardelijke liefde voor een kind nooit hebt gevoeld omdat je ze nog niet hebt.
Ik heb ook een killer body. Als ik maar lang genoeg op je hoofd blijf zitten ga je dood.
zaterdag 2 juni 2012 om 11:23
zaterdag 2 juni 2012 om 11:24
[quote]:
Ik heb lang getwijfeld en kwam pas op wat latere leeftijd mijn vriend tegen. Toen hij het me vroeg moest ik er echt even over nadenken. Ik had ook nooit zoveel met kinderen. Toen besloot ik ervoor te gaan en dat is tot nu toe allesbehalve makkelijk geweest. 15 weken plat liggen en 6 weken ziekenhuis tijdens zwangerschap en zoontje heeft een hele ernstige en gecompliceerde hartafwijking en een genetische afwijking. Ligt al vanaf zijn geboorte in het ziekenhuis, heeft al 3 hartoperaties gehad waarvan 2 open hartoperaties, totaal 6,5 week IC en 5,5 week slapend aan de beademing. Hij is nu 16 weken en we mogen hopelijk over 2/3 weken naar huis. Dan gaan we onderzoeken wat hij nog meer heeft als gevolg van het syndroom. Hij loopt door alle toestanden achter in ontwikkeling en begint nu sinds 2 weken te lachen. Als je me nu vraagt 'Is het allemaal waard geweest' zeg ik volmondig JA. Als hij naar me lacht is er niks mooiers in de wereld en ik wil hem voor geen goud missen! Maar dit kan je denk ik niet begrijpen als je dit soort onvoorwaardelijke liefde voor een kind nooit hebt gevoeld omdat je ze nog niet hebt.[/quote
Ik heb lang getwijfeld en kwam pas op wat latere leeftijd mijn vriend tegen. Toen hij het me vroeg moest ik er echt even over nadenken. Ik had ook nooit zoveel met kinderen. Toen besloot ik ervoor te gaan en dat is tot nu toe allesbehalve makkelijk geweest. 15 weken plat liggen en 6 weken ziekenhuis tijdens zwangerschap en zoontje heeft een hele ernstige en gecompliceerde hartafwijking en een genetische afwijking. Ligt al vanaf zijn geboorte in het ziekenhuis, heeft al 3 hartoperaties gehad waarvan 2 open hartoperaties, totaal 6,5 week IC en 5,5 week slapend aan de beademing. Hij is nu 16 weken en we mogen hopelijk over 2/3 weken naar huis. Dan gaan we onderzoeken wat hij nog meer heeft als gevolg van het syndroom. Hij loopt door alle toestanden achter in ontwikkeling en begint nu sinds 2 weken te lachen. Als je me nu vraagt 'Is het allemaal waard geweest' zeg ik volmondig JA. Als hij naar me lacht is er niks mooiers in de wereld en ik wil hem voor geen goud missen! Maar dit kan je denk ik niet begrijpen als je dit soort onvoorwaardelijke liefde voor een kind nooit hebt gevoeld omdat je ze nog niet hebt.[/quote
zaterdag 2 juni 2012 om 11:28
Ik heb het wel even gehad, maar dat werd niet ingegeven door een woest stel rammelende eierstokken en er was ook geen haast bij geboden. Dat laatste zorgde er wel voor dat ik me hoe langer hoe meer begon af te vragen wat ik zo'n kindje nu te bieden had, wat de wereld het kind te bieden had, dat het kind zelf nooit de keuze zou kunnen maken om ter wereld te willen komen:
[...]
Oh, nog minstens 101 andere redenen hoor. Maar de belangrijkste is dat ik nooit de behoefte heb gehad om me voort te planten. En dat is net zo'n egoistische overweging als wél kinderen willen
, wat ik zelf nog recht wilde breien in mijn leven en wat ik nog wilde doen en zien, dat er alleen al in dit rijke land vol mogelijkheden al zoveel zwaar verwaarloosde kinderen rondlopen die onmogelijk de individuele aandacht kunnen krijgen die ze nodig hebben en nog twintigduizend andere redenen. Misschien dat het in een ander leven anders was gelopen, maar ik ben tevreden met mijn bewuste keuze uiteindelijk om kinderen niet op te eten... 
zaterdag 2 juni 2012 om 11:29
Ik moet er wel eerlijk bij zeggen dat ik dus de zwangerschap, de bevalling en de kraamtijd verschrikkelijk vond/vind.
Ik ben nu zwanger van de tweede en weet dat ik hier echt even doorheen moet.
Daarna word het heerlijk! En terugdraaien? Nooit! Mijn hemel, mijn kleine meisje moeten missen zou ik echt niet aan moeten denken!
En het intense soort gevoel van geluk en liefde wat ik voor haar voel is zo geweldig, als de beste trip die je ooit hebt gehad (bij wijze van spreken dan he;-))
Zusenzoo; die discussie herinner ik me nog goed inderdaad! Grappig he: never judge a man until you walked 1 minute in his shoes......
Ik ben nu zwanger van de tweede en weet dat ik hier echt even doorheen moet.
Daarna word het heerlijk! En terugdraaien? Nooit! Mijn hemel, mijn kleine meisje moeten missen zou ik echt niet aan moeten denken!
En het intense soort gevoel van geluk en liefde wat ik voor haar voel is zo geweldig, als de beste trip die je ooit hebt gehad (bij wijze van spreken dan he;-))
Zusenzoo; die discussie herinner ik me nog goed inderdaad! Grappig he: never judge a man until you walked 1 minute in his shoes......
zaterdag 2 juni 2012 om 11:29
Ik denk dat het kiezen om te gaan proberen een kind te krijgen veelal zonder al te veell rationele overwegingen gebeurd. Men kiest het of niet.
Het moment dat je de ouder wordt van een baby stap je zoals ik het achteraf zie voor altijd door de schuifdeuren naar een andere kamer. De deuren die zich achter je sluiten gaan dan ook niet meer open.. In de achtergelaten kamer kom je nooit meer terug want wat er ook gebeurt , je bent en blijft de vader/moeder van een kind.
De kamer waar je in stapt kan niet vooraf worden uit gelegd want die ken je gewoon niet. Geadopteerd of via de natuurlijke weg het is denk ik voor iedereen zo.
Eigenlijk hetzelfde dat je een voor het eerst zwangere vrouw gaat uitleggen hoe een bevalling gaat. Dat valt niet uit te leggen en wordt pas begrepen als ze zijn bevallen en dan nog heeft ieder haar eigen verhaal.
Kiezen om kinderen te krijgen is volgens mij voor veel mensen een keuze die wellicht voor het eerst doet beseffen dat ze geen controle hebben (en gaan krijgen ) waar ze voor kiezen. Ik vond het om die reden ook een heel spannende keuze.
Het moment dat je de ouder wordt van een baby stap je zoals ik het achteraf zie voor altijd door de schuifdeuren naar een andere kamer. De deuren die zich achter je sluiten gaan dan ook niet meer open.. In de achtergelaten kamer kom je nooit meer terug want wat er ook gebeurt , je bent en blijft de vader/moeder van een kind.
De kamer waar je in stapt kan niet vooraf worden uit gelegd want die ken je gewoon niet. Geadopteerd of via de natuurlijke weg het is denk ik voor iedereen zo.
Eigenlijk hetzelfde dat je een voor het eerst zwangere vrouw gaat uitleggen hoe een bevalling gaat. Dat valt niet uit te leggen en wordt pas begrepen als ze zijn bevallen en dan nog heeft ieder haar eigen verhaal.
Kiezen om kinderen te krijgen is volgens mij voor veel mensen een keuze die wellicht voor het eerst doet beseffen dat ze geen controle hebben (en gaan krijgen ) waar ze voor kiezen. Ik vond het om die reden ook een heel spannende keuze.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zaterdag 2 juni 2012 om 11:39
Dat dus, en laten we hopen dat het niet geldt voor TO.:
Ach en TO, je kunt wel denken te kiezen maar eigenlijk heb je niks te kiezen het kan zo maar zijn dat er niks te kiezen valt
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zaterdag 2 juni 2012 om 11:54
haha ja vind het wel heel lief gezegd, en heb zojuist nog even mijn foto's bekeken van net na de bevalling (:D) maar ikzelf had in ieder geval niet echt zo letterlijk dat gevoel. Ik vond het wel een heel mooi moment, dat wel natuurlijk. En kan aan dochter ook niet echt zien dat ze met grote ogen vol vertrouwen aankeek
Maar nogmaals, vind het wel heel lief gezegd hoor.
zaterdag 2 juni 2012 om 12:20
Anthonius: ik heb een vriendin die haar kind haar "gevangenis" noemt, dus ja er zijn zeker vrouwen die spijt hebben. Echter zijn er maar weinig vrouwen die dat zullen toegeven. Als je al het zweverige gelul hier zou geloven, waarom zijn er dan steeds meer mensen die kiezen voor een leven zonder kinderen? Omdat je er zo veel voor terugkrijgt? Ik betwijfel dat echt, maar geen hond die dat toe zal geven.
zaterdag 2 juni 2012 om 12:26
"quote: tulpje21 schreef op 02 juni 2012 @ 10:48 :
[...]
Je spreekt veel mensen die spijt hebben van hun kinderen? Ik heb nog nooit iemand gesproken die dat zei. Ach, Ooijen is een kinder- én ouderhater."
Heel flauw, en lekker volwassen. Maar goed ik heb vriendinnen die spijt hebben van de keuze. Ik denk dat ze dat tegenover mij wel kunnen zeggen, dan tegen een vriendin met kind. Die zijn nogal oordelend over dit onderwerp. Alsof het zaligmakend is on een kind te hebben.
[...]
Je spreekt veel mensen die spijt hebben van hun kinderen? Ik heb nog nooit iemand gesproken die dat zei. Ach, Ooijen is een kinder- én ouderhater."
Heel flauw, en lekker volwassen. Maar goed ik heb vriendinnen die spijt hebben van de keuze. Ik denk dat ze dat tegenover mij wel kunnen zeggen, dan tegen een vriendin met kind. Die zijn nogal oordelend over dit onderwerp. Alsof het zaligmakend is on een kind te hebben.