Kinderen
alle pijlers
Zelf spelen
dinsdag 27 maart 2012 om 12:09
Onze kleine meid van 13 maanden kan zichzelf prima vermaken als mijn man zijn papadag heeft, maar op mijn mamadagen kan ik niet even rustig de krant lezen want dan hangt ze meteen aan mijn broek. Enig idee waarom ze dat bij mijn man niet doet en bij mij wel? Het was trouwens ook zo toen ze kleiner was en nog in de box zat. Mijn man kon rustig een uur achter de laptop zitten zonder dat ze begon te jengelen, maar bij mij was het juist zo dat ze meteen begon te jengelen als ik ging zitten. Herkenbaar?
dinsdag 27 maart 2012 om 12:15
Hmm.. heel herkenbaar..
Mijn vriend haalt onze dochter altijd op van het KDV, en totdat ik thuiskom, zit ze rustig in de box of op de grond te spelen.
Zodra ik 1 voet over de drempel zet, is het jengelen, wil ze opgepakt worden, dan weer neergezet worden, en dan weer gaan jengelen enz. enz. enz.. Mss fase? Hoop het zo!
Mijn vriend haalt onze dochter altijd op van het KDV, en totdat ik thuiskom, zit ze rustig in de box of op de grond te spelen.
Zodra ik 1 voet over de drempel zet, is het jengelen, wil ze opgepakt worden, dan weer neergezet worden, en dan weer gaan jengelen enz. enz. enz.. Mss fase? Hoop het zo!
dinsdag 27 maart 2012 om 12:43
ik herken het wel maar dan is er geen verschil tussen mij en mijn man, maar wel tussen ons en onze oppas.
Als ik thuis ben dan wil ze eigenlijk amper in de box spelen. Als ik dan wegloop dan gaat ze krijsen.
We hebben pas een nieuwe oppas die hier thuis oppast en het ging super goed, ze zei dat dochter alles goed vond, zelfs in de box spelen.
Ook bij de oma's gaat het meestal heel goed en kan ze lekker spelen. Ook gaat ze wel eens naar de creche bij de kerk. Daar gaat het ook altijd heel goed, je hoort haar niet, ze speelt dan heel lekker. Maar als ik daar soms moet oppassen dan ziet ze natuurlijk dat ik er ben en wil ze aandacht van me. Als ik dan even wegloop of een ander kindje vastpak dan reageert ze daar echt op.
Maar goed, het verschilt overigens ook wel eens per keer hoor. Soms kan ze thuis wel lekker spelen als ik er ben, maar toch valt het gewoon op dat ze bij vreemde mensen wat makkelijker speelt dan bij mij of mijn man.
Als ik thuis ben dan wil ze eigenlijk amper in de box spelen. Als ik dan wegloop dan gaat ze krijsen.
We hebben pas een nieuwe oppas die hier thuis oppast en het ging super goed, ze zei dat dochter alles goed vond, zelfs in de box spelen.
Ook bij de oma's gaat het meestal heel goed en kan ze lekker spelen. Ook gaat ze wel eens naar de creche bij de kerk. Daar gaat het ook altijd heel goed, je hoort haar niet, ze speelt dan heel lekker. Maar als ik daar soms moet oppassen dan ziet ze natuurlijk dat ik er ben en wil ze aandacht van me. Als ik dan even wegloop of een ander kindje vastpak dan reageert ze daar echt op.
Maar goed, het verschilt overigens ook wel eens per keer hoor. Soms kan ze thuis wel lekker spelen als ik er ben, maar toch valt het gewoon op dat ze bij vreemde mensen wat makkelijker speelt dan bij mij of mijn man.
dinsdag 27 maart 2012 om 13:10
quote:Aureel schreef op 27 maart 2012 @ 12:24:
Een kind reageert op jouw gedrag, dus het is in elk geval iets waar je zelf invloed op hebt...
Waarschijnlijk is uds, omdat ze weet dat ze bij jouw man geen aandacht krijgt met zeuren, en bij jou wel??
Hey Aureel, die eerste zin van jou ga ik onthouden.
En er zit een hele grote kern van waarheid in. Mijn man kan het zeuren negeren, trekt zich daar niks van aan. Mij lukt dat niet. Ik kan het gewoon niet aanhoren en wil het zo snel mogelijk oplossen.....
Is dat nog terug te draaien? Kan ik nu nog beginnen met "negeren"?
Een kind reageert op jouw gedrag, dus het is in elk geval iets waar je zelf invloed op hebt...
Waarschijnlijk is uds, omdat ze weet dat ze bij jouw man geen aandacht krijgt met zeuren, en bij jou wel??
Hey Aureel, die eerste zin van jou ga ik onthouden.
En er zit een hele grote kern van waarheid in. Mijn man kan het zeuren negeren, trekt zich daar niks van aan. Mij lukt dat niet. Ik kan het gewoon niet aanhoren en wil het zo snel mogelijk oplossen.....
Is dat nog terug te draaien? Kan ik nu nog beginnen met "negeren"?
dinsdag 27 maart 2012 om 13:24
quote:burdy schreef op 27 maart 2012 @ 13:10:
[...]
Hey Aureel, die eerste zin van jou ga ik onthouden.
En er zit een hele grote kern van waarheid in. Mijn man kan het zeuren negeren, trekt zich daar niks van aan. Mij lukt dat niet. Ik kan het gewoon niet aanhoren en wil het zo snel mogelijk oplossen.....
Is dat nog terug te draaien? Kan ik nu nog beginnen met "negeren"?Ja hoor als je nieuw gedrag maar consequent doorzet dan weten die kleintjes na een paar keer hoe het werkt. Hier is het andersom, bij mij nooit gezeur met naar bed gaan, maarals papa 's avonds alleen is is het altijd hommeles. Gewoon omdat hij veel minder duidelijk is, zijn nee wordt vanzelf ja als ze lang genoeg doorzeuren.
[...]
Hey Aureel, die eerste zin van jou ga ik onthouden.
En er zit een hele grote kern van waarheid in. Mijn man kan het zeuren negeren, trekt zich daar niks van aan. Mij lukt dat niet. Ik kan het gewoon niet aanhoren en wil het zo snel mogelijk oplossen.....
Is dat nog terug te draaien? Kan ik nu nog beginnen met "negeren"?Ja hoor als je nieuw gedrag maar consequent doorzet dan weten die kleintjes na een paar keer hoe het werkt. Hier is het andersom, bij mij nooit gezeur met naar bed gaan, maarals papa 's avonds alleen is is het altijd hommeles. Gewoon omdat hij veel minder duidelijk is, zijn nee wordt vanzelf ja als ze lang genoeg doorzeuren.
dinsdag 27 maart 2012 om 13:48
Ja, consequent zijn is heel belangrijk, dat realiseer ik me heel goed. Ik moet alleen nog leren op mezelf te vertrouwen. Ik heb weleens geprobeerd het jengelen te negeren, maar na een paar minuten vraag ik me toch af of er misschien niet iets anders is waardoor ze jengelt. Dus ga ik toch maar naar haar toe. En dan is ze stil....en dan is het te laat, haha
dinsdag 27 maart 2012 om 16:17
hier is het trouwens nog steeds zo. dochter is nu 4,5 jaar en op de woensdagmiddag (als ze met mijn man thuis is) kan ze de hele middag rustig alleen spelen (en kan hij achter de laptop zitten). Op de middag dat ze met met thuis is, of in het weekend hangt ze continu aan mij en loopt ze de hele tijd achter mij aan.
Het zal wel een verschil in benadering zijn.
Het zal wel een verschil in benadering zijn.
dinsdag 27 maart 2012 om 21:40
Ik vraag me alleen af of het perse beter is als een kind bij bijv de vader heel lang alleen speelt en hij achter de laptop zit.
Als ik naar mijn eigen jeugd kijk zou dat misschien wel hetzelfde zijn geweest, maar had wel aandacht tekort gehad als mijn moeder dat uur alleen spelen niet zou hebben gecompenseerd denk ik.
Het is natuurlijk niet fijn als je kind bij het minste of geringste loopt te piepen, terwijl je weet dat het ook anders kan.
Valt me wel op dat vaders over het algemeen makkelijker ' geluid' kunnen negeren dan moeders. Ik reageer vaak lijfelijk op gepiep van mijn dochter. (onrust, irritatie bijv)
Als ik naar mijn eigen jeugd kijk zou dat misschien wel hetzelfde zijn geweest, maar had wel aandacht tekort gehad als mijn moeder dat uur alleen spelen niet zou hebben gecompenseerd denk ik.
Het is natuurlijk niet fijn als je kind bij het minste of geringste loopt te piepen, terwijl je weet dat het ook anders kan.
Valt me wel op dat vaders over het algemeen makkelijker ' geluid' kunnen negeren dan moeders. Ik reageer vaak lijfelijk op gepiep van mijn dochter. (onrust, irritatie bijv)
woensdag 28 maart 2012 om 10:28
quote:inez77 schreef op 27 maart 2012 @ 21:40:
Ik vraag me alleen af of het perse beter is als een kind bij bijv de vader heel lang alleen speelt en hij achter de laptop zit.
Als ik naar mijn eigen jeugd kijk zou dat misschien wel hetzelfde zijn geweest, maar had wel aandacht tekort gehad als mijn moeder dat uur alleen spelen niet zou hebben gecompenseerd denk ik.
Het is natuurlijk niet fijn als je kind bij het minste of geringste loopt te piepen, terwijl je weet dat het ook anders kan.
Valt me wel op dat vaders over het algemeen makkelijker ' geluid' kunnen negeren dan moeders. Ik reageer vaak lijfelijk op gepiep van mijn dochter. (onrust, irritatie bijv)
Wat bedoel je trouwens met "lijfelijk"? Voel jij dan onrust en irritatie?
Ja, mijn man kan heel makkelijk gepiep negeren.
Hele dagen achter de laptop zonder aandacht voor onze dochter zou ik niet leuk vinden, maar ik weet dat mijn man genoeg met haar onderneemt. De laptop was meer een voorbeeld.
Ander voorbeeld is bv dat ik niet rustig een kledingherstelwerkje kan doen waar de kleine bij is. Dan gaat ze meteen aan me trekken. Nu ik dit bericht typ zit mijn dochter heel lief te spelen in de keuken. Ze ziet me niet en dan vermaakt ze zichzelf.
Misschien moet ik het zien als een compliment (ze wil graag bij me zijn).
Ik vraag me alleen af of het perse beter is als een kind bij bijv de vader heel lang alleen speelt en hij achter de laptop zit.
Als ik naar mijn eigen jeugd kijk zou dat misschien wel hetzelfde zijn geweest, maar had wel aandacht tekort gehad als mijn moeder dat uur alleen spelen niet zou hebben gecompenseerd denk ik.
Het is natuurlijk niet fijn als je kind bij het minste of geringste loopt te piepen, terwijl je weet dat het ook anders kan.
Valt me wel op dat vaders over het algemeen makkelijker ' geluid' kunnen negeren dan moeders. Ik reageer vaak lijfelijk op gepiep van mijn dochter. (onrust, irritatie bijv)
Wat bedoel je trouwens met "lijfelijk"? Voel jij dan onrust en irritatie?
Ja, mijn man kan heel makkelijk gepiep negeren.
Hele dagen achter de laptop zonder aandacht voor onze dochter zou ik niet leuk vinden, maar ik weet dat mijn man genoeg met haar onderneemt. De laptop was meer een voorbeeld.
Ander voorbeeld is bv dat ik niet rustig een kledingherstelwerkje kan doen waar de kleine bij is. Dan gaat ze meteen aan me trekken. Nu ik dit bericht typ zit mijn dochter heel lief te spelen in de keuken. Ze ziet me niet en dan vermaakt ze zichzelf.
Misschien moet ik het zien als een compliment (ze wil graag bij me zijn).
woensdag 28 maart 2012 om 20:52
Herkenbaar, op dit moment is zoon 15 maanden, en sinds een paar maanden kan hij niets meer alleen als ik er ben. Nu sinds 2 weken in een fase dat hij alleen maar iets van mij wil, zelfs als papa erbij is. Vermoeiend. Ik laat m ook weleens jengelen (wat meestal regelrecht overgaat in krijsen), maar dat heeft weinig effect. En ik vind het zelf ook gezelliger als hij niet de hele dag aan het krijsen of jengelen is, dus meestal gaan we maar wat doen.
woensdag 28 maart 2012 om 20:59
Grappig, bij ons is het precies andersom. Man moet de jongens (2 en 3) de hele tijd vermaken en bij mij spelen ze rustig zelf (of samen) met lego of autootjes. Ik denk dat het komt omdat ik helemaal het gevoel niet heb dat ik ze moet vermaken; ik help ze op weg, speel 5 minuten samen en dan zeg ik heel duidelijk dat ik nu wat anders ga doen. In eerste instantie uit het zicht zodat ze zelf bezig blijven en als ze rustig in hun spel zitten kom ik in de kamer zitten (of was opvouwen of iets dergelijks) en zij gaan dan verder met waar ze mee bezig zijn. Man zit (denk ik) teveel al echt in het spel, waarna ze geëntertaind willen blijven worden..(hmm, wel heel veel werkwoorden achter elkaar...)
woensdag 28 maart 2012 om 21:52
quote:inez77 schreef op 27 maart 2012 @ 21:40:
Ik vraag me alleen af of het perse beter is als een kind bij bijv de vader heel lang alleen speelt en hij achter de laptop zit.
Tja, daar moet je inderdaad een beetje mee uitkijken. Bij ons was het net zo, man was op z'n ouderschapsverlofdag nog heel vaak bezig met werkdingen op de laptop, terwijl de kinderen zichzelf bezighielden. Daar verbaasde ik me wel eens over, want als ik er ben, willen ze altijd met mij spelen, voorlezen, rondje maken etc. Ze kunnen zichzelf wel vermaken als ik in huis bezig ben, maar vragen toch ook wel heel vaak of ik mee wil doen. Aangezien ik minder ben gaan werken om meer bij de kinderen te zijn, doe ik dat vaak ook wel. Laatst mopperde oudste zoon in de auto, voorafgaand aan de papadag: "Ik wou dat jij morgen thuis was, van papa moeten we altijd maar zelf spelen, die zit alleen maar achter de computer". Toen heb ik er wel wat van gezegd tegen mijn man, want dat is natuurlijk ook niet echt de bedoeling van zo'n papadag.
Maar ontopic, bij mij lukt het zelf vermaken alleen echt goed als ik ook iets aan het doen ben. Zodra ik op de bank plof met een tijdschrift, duiken er gelijk twee kinderen bovenop me, gewapend met boekjes, auto's en boerderijdieren en wilde plannen voor allerlei uitstapjes en aktiviteiten.
Ik vraag me alleen af of het perse beter is als een kind bij bijv de vader heel lang alleen speelt en hij achter de laptop zit.
Tja, daar moet je inderdaad een beetje mee uitkijken. Bij ons was het net zo, man was op z'n ouderschapsverlofdag nog heel vaak bezig met werkdingen op de laptop, terwijl de kinderen zichzelf bezighielden. Daar verbaasde ik me wel eens over, want als ik er ben, willen ze altijd met mij spelen, voorlezen, rondje maken etc. Ze kunnen zichzelf wel vermaken als ik in huis bezig ben, maar vragen toch ook wel heel vaak of ik mee wil doen. Aangezien ik minder ben gaan werken om meer bij de kinderen te zijn, doe ik dat vaak ook wel. Laatst mopperde oudste zoon in de auto, voorafgaand aan de papadag: "Ik wou dat jij morgen thuis was, van papa moeten we altijd maar zelf spelen, die zit alleen maar achter de computer". Toen heb ik er wel wat van gezegd tegen mijn man, want dat is natuurlijk ook niet echt de bedoeling van zo'n papadag.
Maar ontopic, bij mij lukt het zelf vermaken alleen echt goed als ik ook iets aan het doen ben. Zodra ik op de bank plof met een tijdschrift, duiken er gelijk twee kinderen bovenop me, gewapend met boekjes, auto's en boerderijdieren en wilde plannen voor allerlei uitstapjes en aktiviteiten.
..
woensdag 28 maart 2012 om 22:25
