Overig
alle pijlers
3000+ still going strong! deel 41
zondag 14 maart 2010 om 12:48
14 oktober, een gedenkwaardige dag. De dag waarop de verslaving der verslavingen ontstond. Kon je al niet van het forum wegblijven? Blijf dan hier WEG. Maar als je het wel vermakelijk vindt allemaal, kus dan Floor haar voeten uit dankbaarheid voor het beginnen van de 3000-cyclus. We zijn bij deel 41 intussen en we zijn er nog lang niet klaar mee! Voel je welkom om de volgende 3000 posts te vullen met lief, leed, lach, traan... eigenlijk gewoon met alles wat je maar kwijt wilt. Iedereen mag meedoen, maar denk erom: na 3 posts hoor je erbij!
Regels? 3 maar:
1. S.v.p. niet quoten van gevoelige, persoonlijke informatie.
2. Toon respect naar elkaar in elke situatie.
3. Verdriet wordt niet vergeleken, elk leed is leed.
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
maandag 15 maart 2010 om 20:23
maandag 15 maart 2010 om 20:25
Nou ja, moet het weer laten bezinken maar ik voel me zo.. In de war.. Machteloos.. Van alles.. En nu wil ik blowen. Om alles te vergeten. Want vergeten is makkelijker dan eraan werken. Maar ik kan er niet aan werken omdat ik het niet over vroeger kan hebben met ze. Dus wil ik blowen.
Op maandag is mijn leven kut.
Op maandag is mijn leven kut.
maandag 15 maart 2010 om 20:30
maandag 15 maart 2010 om 20:34
maandag 15 maart 2010 om 20:36
quote:Sgaapie schreef op 15 maart 2010 @ 20:34:
Chooc loslaten is iets anders als niets meer voor iemand doen. Het is de emoties scheiden van de persoon.
Niemand kan een ander persoon redden, je kunt reddingsboeien gooien. Maar ook jij kunt niet eeuwig reddend zwemmen dan verdrink ook jijMooi gezegd Saagpie en zo waar maar ook zo moeilijk toe te passen vaak.
Chooc loslaten is iets anders als niets meer voor iemand doen. Het is de emoties scheiden van de persoon.
Niemand kan een ander persoon redden, je kunt reddingsboeien gooien. Maar ook jij kunt niet eeuwig reddend zwemmen dan verdrink ook jijMooi gezegd Saagpie en zo waar maar ook zo moeilijk toe te passen vaak.
maandag 15 maart 2010 om 20:44
Precies Sgaap, zo is het binnen ons gezin ook. We hebben het allemaal anders ervaren, terwijl we toch in hetzelfde huis woonden met dezelfde ouder(s). Bij ons is er ook één die zegt een hele leuke jeugd gehad te hebben terwijl dit absoluut niet zo was. Moeilijk te begrijpen, maar inmiddels acceptabel omdat het idd een overlevingsmechanisme is (geworden). En wie ben ik om dat teniet te doen. Maar mijn gevoel ontkennen of als onwaar bestempelen zou ik niet accepteren en is bij ons gelukkig niet het geval.
