Overig
alle pijlers
Aangerand door buurman
donderdag 24 augustus 2017 om 21:12
Vandaag heb ik op de jongste 2 kinderen van mijn buren gepast. Een peuter en een baby. De buurvrouw ging proefdraaien bij haar nieuwe baan en haar man zit thuis (door zijn rug gegaan). Ik heb weleens vaker op hun kinderen gepast, incidenteel. We wonen al jarenlang naast elkaar en de buurvrouw zag dat mijn nichtje en neefje vaak bij me logeren, vandaar dat zij het mij ook heel af en toe vraagt. Met de buurvrouw heb ik leuk contact, we zijn geen vriendinnen, maar het is een hele leuke, intelligente vrouw waar ik leuke gesprekken mee kan hebben. Met de buurman is het contact altijd heel oppervlakkig geweest, eigenlijk alleen (vriendelijk) groeten en heel af en toe praten we weleens over koetjes en kalfjes. Het is een leuk en knap getrouwd stel en ik had niet verwacht dat deze man zoiets zou doen.
Maar goed. Hij kwam aan het einde van de middag de kinderen ophalen. Hij kwam naar binnen en vertelde dat hij met de kinderen bij zijn moeder ging eten. Hun oudste kind was daar na school zelf al heen gefietst. Al vrij snel, voordat ik het wist eigenlijk, sloeg de sfeer opeens om. Geen idee hoe hij dat precies deed. Hij keek op een vieze manier naar me, zei rare dingen (ik zag ook dat hij een stijve had, door zijn broek heen, heel erg gênant!) en toen betaste hij me.
Ik ben rustig gebleven, maar ik zei wel meteen dat hij moest stoppen, en dat ik wilde dat hij wegging. Zijn middelste zoontje huilde. Ik denk omdat de sfeer zo was omgeslagen. Ik vond de situatie intimiderend/dreigend en voelde me gespannen. De buurman reageerde lachend en is rustig weggegaan met zijn zoontjes.
Wat zouden jullie hiermee doen? Ik voel er helemaal niets voor om zijn vrouw in te lichten, merk ik. Ik weet wel dat ik deze man NOOIT meer in mijn huis wil. En dat het me niet lekker zit.
Maar goed. Hij kwam aan het einde van de middag de kinderen ophalen. Hij kwam naar binnen en vertelde dat hij met de kinderen bij zijn moeder ging eten. Hun oudste kind was daar na school zelf al heen gefietst. Al vrij snel, voordat ik het wist eigenlijk, sloeg de sfeer opeens om. Geen idee hoe hij dat precies deed. Hij keek op een vieze manier naar me, zei rare dingen (ik zag ook dat hij een stijve had, door zijn broek heen, heel erg gênant!) en toen betaste hij me.
Ik ben rustig gebleven, maar ik zei wel meteen dat hij moest stoppen, en dat ik wilde dat hij wegging. Zijn middelste zoontje huilde. Ik denk omdat de sfeer zo was omgeslagen. Ik vond de situatie intimiderend/dreigend en voelde me gespannen. De buurman reageerde lachend en is rustig weggegaan met zijn zoontjes.Wat zouden jullie hiermee doen? Ik voel er helemaal niets voor om zijn vrouw in te lichten, merk ik. Ik weet wel dat ik deze man NOOIT meer in mijn huis wil. En dat het me niet lekker zit.
anoniem_653d64b2a443c wijzigde dit bericht op 24-08-2017 22:01
0.28% gewijzigd
donderdag 24 augustus 2017 om 21:22
Hoe groot de stap ook is, ik zou ook aangifte doen.
Gewoon omdat niemand zoiets met mij mag doen. En ja, dan komt de buurvrouw dat ook wel te weten.
Heb ik geen moeite mee, ze kan maar beter weten wat voor vlees ze in de kuip heeft. Misschien weet ze het wel.
Misschien doet hij ook naar naar haar en heeft zij ook reden om aangifte te doen en is dit net wat ze nodig heeft.
Gewoon omdat niemand zoiets met mij mag doen. En ja, dan komt de buurvrouw dat ook wel te weten.
Heb ik geen moeite mee, ze kan maar beter weten wat voor vlees ze in de kuip heeft. Misschien weet ze het wel.
Misschien doet hij ook naar naar haar en heeft zij ook reden om aangifte te doen en is dit net wat ze nodig heeft.
donderdag 24 augustus 2017 om 21:23
Wat je zou kunnen doen, is eens met de buurtregisseur van de Politie praten over wat je zou kunnen doen qua aangifte.
Ik vind het namelijk heel raar dat hij dit uberhaupt doet, maar blijkbaar ook waar zijn kinderen bij zijn.
Verder zou ik persoonlijk dit zeker wel met deze buurvrouw bespreken.
Maargoed, ik had daar gelijk na de eerste schrik al op de stoep gestaan om excuses van hem te eisen, maar dat ben ik.
Je kunt nu niet meer op deze kinderen passen, tenminste, ik zou dit zo niet willen.
Wat rot voor je en wat goed dat je alert bent gebleven en rustig.
Even langs een goede vriendin om even dit door te spreken met wat chocola tegen de schrik, en goed op jezelf letten de komende dagen.
Anders naar de huisarts
Niet niks dit in je eigen huis.
Wat een smeerpijp zeg.
Ik vind het namelijk heel raar dat hij dit uberhaupt doet, maar blijkbaar ook waar zijn kinderen bij zijn.
Verder zou ik persoonlijk dit zeker wel met deze buurvrouw bespreken.
Maargoed, ik had daar gelijk na de eerste schrik al op de stoep gestaan om excuses van hem te eisen, maar dat ben ik.
Je kunt nu niet meer op deze kinderen passen, tenminste, ik zou dit zo niet willen.
Wat rot voor je en wat goed dat je alert bent gebleven en rustig.
Even langs een goede vriendin om even dit door te spreken met wat chocola tegen de schrik, en goed op jezelf letten de komende dagen.
Anders naar de huisarts
Niet niks dit in je eigen huis.
Wat een smeerpijp zeg.
donderdag 24 augustus 2017 om 21:26
Denk je dat het een eenmalig iets was? Ik denk van niet. Als hij merkt dat er geen gevolgen voor hem zijn als hij aan je zit, waarom zou hij het dan niet nog een keer doen? Op de kindjes van je buren passen zul je waarschijnlijk ook niet meer doen, wie weet of hij ze komt halen en dan gaat de buurvrouw toch vragen stellen lijkt mij.
donderdag 24 augustus 2017 om 21:29
Je hebt geen idee hoe je zult reageren. Ik weet heel goed hoe te handelen maar toen bevroor ik. Nog nooit eerder gehad, maar je weet dus nooit hoe je reageert.Het-groepje schreef: ↑24-08-2017 21:23Wat je zou kunnen doen, is eens met de buurtregisseur van de Politie praten over wat je zou kunnen doen qua aangifte.
Ik vind het namelijk heel raar dat hij dit uberhaupt doet, maar blijkbaar ook waar zijn kinderen bij zijn.
Verder zou ik persoonlijk dit zeker wel met deze buurvrouw bespreken.
Maargoed, ik had daar gelijk na de eerste schrik al op de stoep gestaan om excuses van hem te eisen, maar dat ben ik.
Je kunt nu niet meer op deze kinderen passen, tenminste, ik zou dit zo niet willen.
Wat rot voor je en wat goed dat je alert bent gebleven en rustig.
Even langs een goede vriendin om even dit door te spreken met wat chocola tegen de schrik, en goed op jezelf letten de komende dagen.
Anders naar de huisarts
Niet niks dit in je eigen huis.
Wat een smeerpijp zeg.
To, als hij zo brutaal is dat hij dit doet waar zijn kinderen bijzijn zal dit niet de eerste keer zijn geweest...
En
, je nergens voor schamen of je rot voelen. Niet jouw schuld! Nooit jouw schuld!
Kia aka brandhout voor de hel, aangenaam.
donderdag 24 augustus 2017 om 21:29
Dat excuses eisen heb ik trouwens ook echt een keer moeten doen.
Toen het gebeurde bevroor ik, ook omdat zijn vrouw ook ergens in huis was toen.
Maar ik liep de trap af en werd zo kwaad.
Maargoed, ik ben nogal een straatkat. Tot meneers grote gene heb ik toen hij lacherig reageerde even door het hele trappegat gebruld waarvoor ik kwam.
En hoorde een oude vrouw of man heel hard: ' wat een viespeuk zeg!' Terug bleren.
De moeder van de kinderen had later ingesproken dat ik sowieso al overkwam als een aandachttrekker en dat ik geen 'valse' beschuldigen meer mocht uiten anders zouden ZIJ naar de politie gaan.
Dus verwacht niet teveel van zijn vrouw.
Toen het gebeurde bevroor ik, ook omdat zijn vrouw ook ergens in huis was toen.
Maar ik liep de trap af en werd zo kwaad.
Maargoed, ik ben nogal een straatkat. Tot meneers grote gene heb ik toen hij lacherig reageerde even door het hele trappegat gebruld waarvoor ik kwam.
En hoorde een oude vrouw of man heel hard: ' wat een viespeuk zeg!' Terug bleren.
De moeder van de kinderen had later ingesproken dat ik sowieso al overkwam als een aandachttrekker en dat ik geen 'valse' beschuldigen meer mocht uiten anders zouden ZIJ naar de politie gaan.
Dus verwacht niet teveel van zijn vrouw.
donderdag 24 augustus 2017 om 21:34
Ik zou het erg graag willen weten als mijn man zoiets zou doen.Courage-- schreef: ↑24-08-2017 21:22Hoe groot de stap ook is, ik zou ook aangifte doen.
Gewoon omdat niemand zoiets met mij mag doen. En ja, dan komt de buurvrouw dat ook wel te weten.
Heb ik geen moeite mee, ze kan maar beter weten wat voor vlees ze in de kuip heeft. Misschien weet ze het wel.
Misschien doet hij ook naar naar haar en heeft zij ook reden om aangifte te doen en is dit net wat ze nodig heeft.
Heb al vaker ontkennende/bagatelliserende vrouwen meegemaakt en ik vind dat erg onbegrijpelijk.
donderdag 24 augustus 2017 om 21:43
Het idee dat ik zijn vrouw dit slechte nieuws moet brengen, moet ik niet aan denken. Omdat ik haar zo graag mag. Maar ook omdat deze mensen Marokkaans zijn, een andere cultuur dus. Scheiden is vaak niet echt een optie. En ik denk dat hij gaat zeggen dat het niet waar is of erger nog, dat ik hem juist probeerde te verleiden ofzo. Wie gaat ze dan geloven? Haar man of mij?
En aangifte doen: dit gaat wel om een gezin.. En het lijkt mij echt killing voor de onderlinge verhoudingen. Ik was juist van plan hier nog heel lang te blijven wonen.
Ook wil ik deze man liever niet als vijand. Hij is (was!) altijd heel vriendelijk hoor, maar hij is wat minder hoogopgeleid en intelligent dan zijn vrouw. En hij heeft vrienden en familieleden die je niet tegen je in het harnas wil jagen. Ik denk dat hij zelf (mogelijk) ook zo is. Ik heb geen zin om mezelf van alles op de hals te halen.
Ik baal enorm van deze situatie. En ik wil/kan/ga inderdaad nooit meer op mijn buurkindjes passen.
En aangifte doen: dit gaat wel om een gezin.. En het lijkt mij echt killing voor de onderlinge verhoudingen. Ik was juist van plan hier nog heel lang te blijven wonen.
Ook wil ik deze man liever niet als vijand. Hij is (was!) altijd heel vriendelijk hoor, maar hij is wat minder hoogopgeleid en intelligent dan zijn vrouw. En hij heeft vrienden en familieleden die je niet tegen je in het harnas wil jagen. Ik denk dat hij zelf (mogelijk) ook zo is. Ik heb geen zin om mezelf van alles op de hals te halen.
Ik baal enorm van deze situatie. En ik wil/kan/ga inderdaad nooit meer op mijn buurkindjes passen.
donderdag 24 augustus 2017 om 21:45
. Ik wil mijn verhaal wel met je delen maar niet in het openbaar. Wat je zegt is heel herkenbaar...
donderdag 24 augustus 2017 om 21:46
https://www.vraaghetdepolitie.nl/seks-e ... t-ben.html
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
donderdag 24 augustus 2017 om 21:46
Ik ben getrouwd met een Marokkaanse man. Ik weet niet waarom jij denkt dat scheiden geen optie is, maar dat gebeurt bij Marokkanen net zo vaak als bij Nederlanders. Dáár rust geen taboe op hoor.
