Overig
alle pijlers
Aangerand door buurman
donderdag 24 augustus 2017 om 21:12
Vandaag heb ik op de jongste 2 kinderen van mijn buren gepast. Een peuter en een baby. De buurvrouw ging proefdraaien bij haar nieuwe baan en haar man zit thuis (door zijn rug gegaan). Ik heb weleens vaker op hun kinderen gepast, incidenteel. We wonen al jarenlang naast elkaar en de buurvrouw zag dat mijn nichtje en neefje vaak bij me logeren, vandaar dat zij het mij ook heel af en toe vraagt. Met de buurvrouw heb ik leuk contact, we zijn geen vriendinnen, maar het is een hele leuke, intelligente vrouw waar ik leuke gesprekken mee kan hebben. Met de buurman is het contact altijd heel oppervlakkig geweest, eigenlijk alleen (vriendelijk) groeten en heel af en toe praten we weleens over koetjes en kalfjes. Het is een leuk en knap getrouwd stel en ik had niet verwacht dat deze man zoiets zou doen.
Maar goed. Hij kwam aan het einde van de middag de kinderen ophalen. Hij kwam naar binnen en vertelde dat hij met de kinderen bij zijn moeder ging eten. Hun oudste kind was daar na school zelf al heen gefietst. Al vrij snel, voordat ik het wist eigenlijk, sloeg de sfeer opeens om. Geen idee hoe hij dat precies deed. Hij keek op een vieze manier naar me, zei rare dingen (ik zag ook dat hij een stijve had, door zijn broek heen, heel erg gênant!) en toen betaste hij me.
Ik ben rustig gebleven, maar ik zei wel meteen dat hij moest stoppen, en dat ik wilde dat hij wegging. Zijn middelste zoontje huilde. Ik denk omdat de sfeer zo was omgeslagen. Ik vond de situatie intimiderend/dreigend en voelde me gespannen. De buurman reageerde lachend en is rustig weggegaan met zijn zoontjes.
Wat zouden jullie hiermee doen? Ik voel er helemaal niets voor om zijn vrouw in te lichten, merk ik. Ik weet wel dat ik deze man NOOIT meer in mijn huis wil. En dat het me niet lekker zit.
Maar goed. Hij kwam aan het einde van de middag de kinderen ophalen. Hij kwam naar binnen en vertelde dat hij met de kinderen bij zijn moeder ging eten. Hun oudste kind was daar na school zelf al heen gefietst. Al vrij snel, voordat ik het wist eigenlijk, sloeg de sfeer opeens om. Geen idee hoe hij dat precies deed. Hij keek op een vieze manier naar me, zei rare dingen (ik zag ook dat hij een stijve had, door zijn broek heen, heel erg gênant!) en toen betaste hij me.
Ik ben rustig gebleven, maar ik zei wel meteen dat hij moest stoppen, en dat ik wilde dat hij wegging. Zijn middelste zoontje huilde. Ik denk omdat de sfeer zo was omgeslagen. Ik vond de situatie intimiderend/dreigend en voelde me gespannen. De buurman reageerde lachend en is rustig weggegaan met zijn zoontjes.Wat zouden jullie hiermee doen? Ik voel er helemaal niets voor om zijn vrouw in te lichten, merk ik. Ik weet wel dat ik deze man NOOIT meer in mijn huis wil. En dat het me niet lekker zit.
anoniem_653d64b2a443c wijzigde dit bericht op 24-08-2017 22:01
0.28% gewijzigd
vrijdag 25 augustus 2017 om 00:51
Nee, ik wist niet dat ik niet de eerste was. Dit vernam ik pas maanden na mijn aangifte. En wederom nee, ze zijn (voor zover ik het weet, ben inmiddels verhuisd) nog bij elkaar. Maar dat mag ze helemaal zelf weten, zij moet met hem en haar geweten leven. Ik heb geen aangifte gedaan om haar te overtuigen weg te gaan bij hem. Ik heb het voor mezelf gedaan en voor evt toekomstige vrouw (of man) die dit overkomt.Fleurtje_5 schreef: ↑25-08-2017 00:40Kia wat naar.
Als hij dit vaker heeft gedaan is de drempel lager om aangifte te doen. Ik neem aan dat zijn vrouw allang bij hem weg is.
Kia aka brandhout voor de hel, aangenaam.
vrijdag 25 augustus 2017 om 01:12
Ik moet toegeven dat ik niet in een gezond en normaal milieu op gegroeid ben dus bij dit soort onderwerpen heb ik vaak meer ervaring dan mij lief is.
Ik heb op seksueel vlak veel verschillende rot ervaringen gehad met mannen.
Jou verhaal haalde een herinnering naar boven (Waar ik al jaren niet meer aan gedacht heb... ook lang geleden)
:
Ik zat op mijn slaapkamer net (18) jaar bij mijn eerdere pleegmoeder waar ik tijdelijk kon verblijven omdat ik door jeugdzorg op mijn 18e verjaardag ip straat ben gegooit.
Afijn.
Pleegmoeder was niet thuis en pleegzusje was op haar kamer.
Toen kwam de vriend van een familie vriendin binnen op mijn slaapkamer en wilde seks. (Wat deed hij boven?)
Ik was verbaasd en zei dat hij moest gaan en hij kon het niet accepteren en heeft mij flink vastgepakt en aangepakt om zijn zin te krijgen en wilde niet uit mijn slaapkamer en liet mij niet gaan.
Ik heb geprobeerd hem weg te krijgen en zelf weg te gaan maar deze man was veel sterker en ik ben geen slappe zwakke vrouw maar hij heeft een vechtsport beoefend en kon mij klemmen dus... trok ik aan het kortste eind.
Maar mijn pleegzusje was ook in dit huis dus die begon aan de deur te trekken en op de een of andere manier is hij het huis uit gezet door ons allebei. (Ik weet niet precies meer hoe het gegaan is met er uit zetten)
Daarna kwamen zijn gevaarlijke idiote familie leden binnen (paar dagen later wel) omdat ik hem volgens hem beschuldigde van verkrachting. Terwijl ik niet verkracht ben door hem en dat heb ik ook tegen niemand gezegd!
Heb geen aangiften gedaan en er geen woord over gezegd zelfs!
Mijn pleegmoeder heeft het gehoord van mijn pleegzus en ik was schikkerig als deze man kwam.
Zijn vriendin (van die man die dit deed)heeft dit verhaal gehoord van hem zelf of zijn familie en ze was een familie vriendin (al voordat ze een relatie met hem had) en die nam hem niks kwalijk want hij bedoelde het volgens haar niet zo en ik moest mij maar niet zo aanstellen.
Gelukkig heeft mijn pleegmoeder en pleegzus altijd gezien dat ik hier geen enkele schuld aan had.
ik heb geen aangiften gedaan.
Als ik aangiften gedaan had had ik een enorm probleem gehad kan ik je vertellen. Ik ben best herkenbaar als ik meer details geef dus dat doe ik liever niet.. Heb zo al best veel verteld.
Ik begrijp dus je gevoel heel goed en je keuze ook welke je ook gaat maken.
Maar eigenlijk is het toch van de zotte dat je bang moet zijn? Of moet twijfelen? Voor de gevolgen voor jou? Terwijl hij alleen de gevolgen zou moeten dragen?
De idioot.
Ik heb op seksueel vlak veel verschillende rot ervaringen gehad met mannen.
Jou verhaal haalde een herinnering naar boven (Waar ik al jaren niet meer aan gedacht heb... ook lang geleden)
:
Ik zat op mijn slaapkamer net (18) jaar bij mijn eerdere pleegmoeder waar ik tijdelijk kon verblijven omdat ik door jeugdzorg op mijn 18e verjaardag ip straat ben gegooit.
Afijn.
Pleegmoeder was niet thuis en pleegzusje was op haar kamer.
Toen kwam de vriend van een familie vriendin binnen op mijn slaapkamer en wilde seks. (Wat deed hij boven?)
Ik was verbaasd en zei dat hij moest gaan en hij kon het niet accepteren en heeft mij flink vastgepakt en aangepakt om zijn zin te krijgen en wilde niet uit mijn slaapkamer en liet mij niet gaan.
Ik heb geprobeerd hem weg te krijgen en zelf weg te gaan maar deze man was veel sterker en ik ben geen slappe zwakke vrouw maar hij heeft een vechtsport beoefend en kon mij klemmen dus... trok ik aan het kortste eind.
Maar mijn pleegzusje was ook in dit huis dus die begon aan de deur te trekken en op de een of andere manier is hij het huis uit gezet door ons allebei. (Ik weet niet precies meer hoe het gegaan is met er uit zetten)
Daarna kwamen zijn gevaarlijke idiote familie leden binnen (paar dagen later wel) omdat ik hem volgens hem beschuldigde van verkrachting. Terwijl ik niet verkracht ben door hem en dat heb ik ook tegen niemand gezegd!
Heb geen aangiften gedaan en er geen woord over gezegd zelfs!
Mijn pleegmoeder heeft het gehoord van mijn pleegzus en ik was schikkerig als deze man kwam.
Zijn vriendin (van die man die dit deed)heeft dit verhaal gehoord van hem zelf of zijn familie en ze was een familie vriendin (al voordat ze een relatie met hem had) en die nam hem niks kwalijk want hij bedoelde het volgens haar niet zo en ik moest mij maar niet zo aanstellen.
Gelukkig heeft mijn pleegmoeder en pleegzus altijd gezien dat ik hier geen enkele schuld aan had.
ik heb geen aangiften gedaan.
Als ik aangiften gedaan had had ik een enorm probleem gehad kan ik je vertellen. Ik ben best herkenbaar als ik meer details geef dus dat doe ik liever niet.. Heb zo al best veel verteld.
Ik begrijp dus je gevoel heel goed en je keuze ook welke je ook gaat maken.
Maar eigenlijk is het toch van de zotte dat je bang moet zijn? Of moet twijfelen? Voor de gevolgen voor jou? Terwijl hij alleen de gevolgen zou moeten dragen?
De idioot.
vrijdag 25 augustus 2017 om 01:23
Dat zou knap zijn met een eigen woning...
Kia aka brandhout voor de hel, aangenaam.
vrijdag 25 augustus 2017 om 02:38
Je leest teveel misdaadromannetjes vrees ik.MarokkaanseVent schreef: ↑25-08-2017 01:25Als het echt zo gegaan is dan dien je rechtstreeks naar de politie te gaan om die beste man dezelfde avond nog in de boeien te slaan.
vrijdag 25 augustus 2017 om 02:43
vrijdag 25 augustus 2017 om 10:10
Gisteravond heb ik niet meer gereageerd omdat ik niet thuis was. Ik heb het met mijn zusjes besproken. Zij schrokken hier heel erg van, maar reageerden ook huiverig op het idee van aangifte doen. Toch besloten de politie te bellen, ze namen het serieus en ik heb een afspraak op het bureau. Ik overweeg een melding te maken. Bedankt voor alle waardevolle reacties. Daar heb ik echt heel veel aan. Anders had ik waarschijnlijk (nog) niet de politie gebeld. Gek genoeg. Want een ander zou ik zoiets altijd wel adviseren.
Ik las gisteren trouwens toevallig nog wel de kritiek van 1 forummer. Maar toen was al veel door moderators aangepast. De reden dat ik niet in detail heb beschreven wat mijn buurman precies zei en waar hij me heeft aangeraakt, is omdat het allemaal nog maar net gebeurd is. Ik merk dat ik het liever nog niet herhaal (in mijn hoofd). Het enige wat ik er op dit moment over wil zeggen is dat ik een jurkje aan had ivm het mooie weer. Dat maakte het helaas makkelijk voor hem om mij te betasten op plekken waar hij absoluut nooit aan had mogen zitten. Maar goed, als jij het zelf niet erg vindt om bij je borsten gegrepen te worden, denk ik dat je graag wil kunnen zeggen "stel je niet aan!". Gelukkig bepaal jij niet wat aanranding is. Daar bestaat de wet voor en daar baseer ik me op. Als ik zeg dat ik aangerand ben, ben ik aangerand.
Ik heb de situatie als intimiderend en bedreigend ervaren, omdat het absoluut niet overkwam alsof hij mij wilde verleiden. Een mislukte versierpoging was lullig geweest, en genant, maar meer ook niet. Maar het kwam berekenend over. Alsof hij van te voren al wel wist dat ik er totaal niet voor open sta. Hij merkte ook dat ik het absoluut niet wilde, en juist dát leek hem extra opgewonden te maken. Zijn eerste reactie op mijn schrik/afkeer/afwijzing vond ik ook eng, want hij leek zichzelf maar nét te kunnen beheersen. Terwijl ik op alle mogelijke manieren liet merken het NIET te willen.
Ik las gisteren trouwens toevallig nog wel de kritiek van 1 forummer. Maar toen was al veel door moderators aangepast. De reden dat ik niet in detail heb beschreven wat mijn buurman precies zei en waar hij me heeft aangeraakt, is omdat het allemaal nog maar net gebeurd is. Ik merk dat ik het liever nog niet herhaal (in mijn hoofd). Het enige wat ik er op dit moment over wil zeggen is dat ik een jurkje aan had ivm het mooie weer. Dat maakte het helaas makkelijk voor hem om mij te betasten op plekken waar hij absoluut nooit aan had mogen zitten. Maar goed, als jij het zelf niet erg vindt om bij je borsten gegrepen te worden, denk ik dat je graag wil kunnen zeggen "stel je niet aan!". Gelukkig bepaal jij niet wat aanranding is. Daar bestaat de wet voor en daar baseer ik me op. Als ik zeg dat ik aangerand ben, ben ik aangerand.
Ik heb de situatie als intimiderend en bedreigend ervaren, omdat het absoluut niet overkwam alsof hij mij wilde verleiden. Een mislukte versierpoging was lullig geweest, en genant, maar meer ook niet. Maar het kwam berekenend over. Alsof hij van te voren al wel wist dat ik er totaal niet voor open sta. Hij merkte ook dat ik het absoluut niet wilde, en juist dát leek hem extra opgewonden te maken. Zijn eerste reactie op mijn schrik/afkeer/afwijzing vond ik ook eng, want hij leek zichzelf maar nét te kunnen beheersen. Terwijl ik op alle mogelijke manieren liet merken het NIET te willen.
vrijdag 25 augustus 2017 om 10:21
Heel goed Lotus90. Dit is absoluut niet de eerste keer dat die buurman een "kans" ziet bij een vrouw. Toon moed en onderneem actie. Doe je niks om de lieve vrede te bewaren of omdat je bang bent, dan wordt het gedrag van zo'n man alleen maar erger. Zijn vrouw zal als ze daadwerkelijk intelligent is zulk gedrag ook eerder moeten hebben gezien en kan wellicht een steuntje gebruiken. En als ze het nooit eerder heeft gezien, wil ze vermoedelijk graag begrijpen waarom je "ineens" niet meer wilt oppassen en met ze wil omgaan.
Sterkte.
Sterkte.
kastella wijzigde dit bericht op 25-08-2017 10:23
Reden: verduidelijking
Reden: verduidelijking
20.27% gewijzigd
vrijdag 25 augustus 2017 om 11:21
Nogmaals bedankt. 
Jullie reacties doen me goed. De melding vind ik een goed idee, omdat, mocht er nog iets gebeuren met mij of een andere vrouw, er inderdaad al iets bekend is bij de politie. Geen idee of hij al een bekende is!
Ik schrik trouwens wel (ondanks dat ik al heel lang weet hoe vaak het voorkomt!) van de verhalen hier, sommige zijn erg heftig. Heel oneerlijk hoe dit soort mannen vrij spel lijken te hebben, omdat het vaak niet te bewijzen valt en omdat het jouw woord tegen het zijne is. Dan zijn er ook nog eens vrouwen die de kant van de man kiezen en het bagataliseren, ontkennen of zelfs omdraaien. Knap dat jullie dit een plekje hebben gegeven!
Wat mij gister is overkomen, had ik echt nooit verwacht. Niet in deze context. Ik ben heel erg blij dat het bij een aanranding is gebleven. Het scheelde niet veel. Heel onveilig. Ik moet er niet aan denken.. Voor mezelf ga ik nu nadenken wat ik kan doen om me weer veilig te kunnen voelen. Verhuizen ga ik namelijk niet doen. Gelukkig willen de buren uiteindelijk wel verhuizen, naar een groter huis, dat kan natuurlijk nog een tijd duren, maar ze blijven hier in ieder geval niet eeuwig wonen.
Jullie reacties doen me goed. De melding vind ik een goed idee, omdat, mocht er nog iets gebeuren met mij of een andere vrouw, er inderdaad al iets bekend is bij de politie. Geen idee of hij al een bekende is! Ik schrik trouwens wel (ondanks dat ik al heel lang weet hoe vaak het voorkomt!) van de verhalen hier, sommige zijn erg heftig. Heel oneerlijk hoe dit soort mannen vrij spel lijken te hebben, omdat het vaak niet te bewijzen valt en omdat het jouw woord tegen het zijne is. Dan zijn er ook nog eens vrouwen die de kant van de man kiezen en het bagataliseren, ontkennen of zelfs omdraaien. Knap dat jullie dit een plekje hebben gegeven!
Wat mij gister is overkomen, had ik echt nooit verwacht. Niet in deze context. Ik ben heel erg blij dat het bij een aanranding is gebleven. Het scheelde niet veel. Heel onveilig. Ik moet er niet aan denken.. Voor mezelf ga ik nu nadenken wat ik kan doen om me weer veilig te kunnen voelen. Verhuizen ga ik namelijk niet doen. Gelukkig willen de buren uiteindelijk wel verhuizen, naar een groter huis, dat kan natuurlijk nog een tijd duren, maar ze blijven hier in ieder geval niet eeuwig wonen.
anoniem_653d64b2a443c wijzigde dit bericht op 25-08-2017 11:49
0.56% gewijzigd
voor jou Lotus.
vrijdag 25 augustus 2017 om 11:54
Iewl, goed dat je naar het bureau gaat.Lotus90 schreef: ↑25-08-2017 10:10Gisteravond heb ik niet meer gereageerd omdat ik niet thuis was. Ik heb het met mijn zusjes besproken. Zij schrokken hier heel erg van, maar reageerden ook huiverig op het idee van aangifte doen. Toch besloten de politie te bellen, ze namen het serieus en ik heb een afspraak op het bureau. Ik overweeg een melding te maken. Bedankt voor alle waardevolle reacties. Daar heb ik echt heel veel aan. Anders had ik waarschijnlijk (nog) niet de politie gebeld. Gek genoeg. Want een ander zou ik zoiets altijd wel adviseren.
Ik las gisteren trouwens toevallig nog wel de kritiek van 1 forummer. Maar toen was al veel door moderators aangepast. De reden dat ik niet in detail heb beschreven wat mijn buurman precies zei en waar hij me heeft aangeraakt, is omdat het allemaal nog maar net gebeurd is. Ik merk dat ik het liever nog niet herhaal (in mijn hoofd). Het enige wat ik er op dit moment over wil zeggen is dat ik een jurkje aan had ivm het mooie weer. Dat maakte het helaas makkelijk voor hem om mij te betasten op plekken waar hij absoluut nooit aan had mogen zitten. Maar goed, als jij het zelf niet erg vindt om bij je borsten gegrepen te worden, denk ik dat je graag wil kunnen zeggen "stel je niet aan!". Gelukkig bepaal jij niet wat aanranding is. Daar bestaat de wet voor en daar baseer ik me op. Als ik zeg dat ik aangerand ben, ben ik aangerand.
Ik heb de situatie als intimiderend en bedreigend ervaren, omdat het absoluut niet overkwam alsof hij mij wilde verleiden. Een mislukte versierpoging was lullig geweest, en genant, maar meer ook niet. Maar het kwam berekenend over. Alsof hij van te voren al wel wist dat ik er totaal niet voor open sta. Hij merkte ook dat ik het absoluut niet wilde, en juist dát leek hem extra opgewonden te maken. Zijn eerste reactie op mijn schrik/afkeer/afwijzing vond ik ook eng, want hij leek zichzelf maar nét te kunnen beheersen. Terwijl ik op alle mogelijke manieren liet merken het NIET te willen.
En als zijn vrouw je niet zou geloven, laat haar dan maar dit topic lezen.
vrijdag 25 augustus 2017 om 12:33
Heel goed dat je deze stap gezet hebt Lotus, je komt op mij over als een sterke vrouw.
Goed dat je er ook over kan praten, dat zal helpen in de verwerking van wat je is overkomen.
Trek je niets aan van die zogenaamde 'kritiek' hier of in je omgeving. Dit soort klapwiekende idioten bestaan nu eenmaal helaas.
Goed dat je zoveel waardevolle adviezen krijgt van mensen die dit ook hebben meegemaakt. Ik schrik er van hoeveel mensen ook dit soort ervaringen hebben. Echt verschrikkelijk om te moeten meemaken.
Goed dat je er ook over kan praten, dat zal helpen in de verwerking van wat je is overkomen.
Trek je niets aan van die zogenaamde 'kritiek' hier of in je omgeving. Dit soort klapwiekende idioten bestaan nu eenmaal helaas.
Goed dat je zoveel waardevolle adviezen krijgt van mensen die dit ook hebben meegemaakt. Ik schrik er van hoeveel mensen ook dit soort ervaringen hebben. Echt verschrikkelijk om te moeten meemaken.
vrijdag 25 augustus 2017 om 13:19
Nul.
Of dacht je echt dat iemand na aangifte dit soort dingen niet meer doet?
Aangifte doe je voor eigen gemoed en om iemand even flink te laten schrikken, thats it. Hij zit echt niet de rest van zijn leven achter slot en grendel.
vrijdag 25 augustus 2017 om 13:33
vrijdag 25 augustus 2017 om 13:38
Dat schrijf ik toch niet?
Je hoeft alleen niet de illusie te hebben dat je daarmee andere slachtoffers voorkomt.
Ik heb zelf melding gemaakt en ik heb bepaalde buren gewaarschuwd met dochters. Misschien niet helemaal netjes maar ik vond dat ik dat moest doen.
Daar voorkom je nl wél slachtoffers mee. Met aangifte doen niet.
vrijdag 25 augustus 2017 om 14:10
Klopt. Een aangifte is zachts gezegd geen garantie dat je er andere vrouwen mee redt. Wellicht een druppel op de gloeiende plaat. En heel goed mogelijk dat er totaal niks mee gedaan wordt.
Zo'n aangifte wordt wel bewaard. En is interessant als er nog eens een aangifte zou komen. Dat kan vrouwen in de toekomst ook helpen.
Ik begrijp je nuance, maar ik zou er toch voor waken niet aangifte te doen.
Zo'n aangifte wordt wel bewaard. En is interessant als er nog eens een aangifte zou komen. Dat kan vrouwen in de toekomst ook helpen.
Ik begrijp je nuance, maar ik zou er toch voor waken niet aangifte te doen.
