Overig
alle pijlers
Kitlers
woensdag 22 juli 2015 om 13:29
Daar krijg je het vanzelf warm van 
woensdag 22 juli 2015 om 13:31
Ja nou! Ik dacht ook politiek correct bezig te zijn met "ik zie geen kleur" tot ik me op een gegeven moment toch de wind van voren kreeg! En nu ik me daar wat meer in verdiept heb, vind ik ook wel dat ze een punt hebben. Als mensen mij zeggen dat bi geen enkel probleem is, dan is dat wel anders dan wat ik heb meegemaakt toen ik het net aan mezelf durfde toegeven dat ik bi was. Vooral in de lesbische wereld, jee, wat word je daar afgemaakt...:
[...]
Het is ook nooit goed he
woensdag 22 juli 2015 om 13:32
Zoiets. Een godsdienst is een religie, maar andersom niet per se.
Even gekopieerd en geplakt:
Het begrip 'godsdienst' is het eenduidigst: een levensbeschouwing waarin de dienst aan en het geloof in god (God) of goden (Goden) essentieel is. Men denkt hierbij automatisch aan gevestigde godsdiensten (mythe, rite, dogma). In diezelfde Van Dale wordt Geloof" als een ander synoniem van religie genoemd en wordt als definitie gegeven: "een geheel van leerstelligheden en plechtigheden". (Van Dale is hollandser dan het zelf weet, maar dit terzijde). Het begrip 'religie' is moeilijker te definiëren, tamelijk flou, en misschien is dat wel kenmerkend: het duidt op een levensbeschouwing waarin het zoeken van verbondenheid, verdieping en spiritualiteit centraal staat, zonder dat dat allemaal precies moet worden gedefinieerd. Volgens deze beide definities zou het Boeddhisme een religie zijn maar geen godsdienst omdat zowel de verwijzing naar 'God' als het leerstellige ontbreekt. Het verschil wordt nog spannender als we naar het bijvoeglijk naamwoord gaan: 'religieus'. Dit adjectief wordt bij heel veel zaken (vooral ervaringen) gebruikt om aan te geven dat er iets 'speciaals' was, dat het gevoel dieper ging dan normaal. Volgens sommige sociologen (o.a. M. ten Borg, Een uitgewaaierde eeuwigheid) is een voetbalwedstrijd zonder meer een religieus gebeuren, niet enkel in overdrachtelijke zin, maar echt. Anderen vinden dit een te vergaande inflatie van het woord. Hoe dat ook zij, dit syllogisme geldt in elk geval: "Alle godsdienstige mensen zijn religieus, maar niet alle religieus ingestelde mensen zijn godsdienstig." In het Frans wordt hier vaak de term spiritualité gebruikt, dat ook in andere onderzoeken steeds vaker voorkomt om dit tussengebied te kunnen benoemen met een eigen term: spiritualiteit.
woensdag 22 juli 2015 om 13:36
:
[...]
Ja nou! Ik dacht ook politiek correct bezig te zijn met "ik zie geen kleur" tot ik me op een gegeven moment toch de wind van voren kreeg! En nu ik me daar wat meer in verdiept heb, vind ik ook wel dat ze een punt hebben. Als mensen mij zeggen dat bi geen enkel probleem is, dan is dat wel anders dan wat ik heb meegemaakt toen ik het net aan mezelf durfde toegeven dat ik bi was. Vooral in de lesbische wereld, jee, wat word je daar afgemaakt...
Een beetje die discussie toen Maxima zei dat er geen echte Nederlander bestaat.....Zo he, zo bedoelde ze dat niet. Mensen kunnen zo lichtgeraakt zijn. Natuurlijk ik snap het wel. Maar jij bedoelt ermee dat de huidskleur niet het eerste is wat je ziet aan iemand of daar je indruk op baseert. Ik zeg zelf ook nooit, die donkere man. Maar ik zeg die van de bakker die altijd grapjes maakt. Het komt niet eens in mij op....
Maar kan het zijn dat mensen die zo reageren misschien ook het gevoel hebben dat als je geen kleur ziet, dat ze het gevoel hebben dat ze in hun bestaan ontkent worden. Want dat is klote natuurlijk, maar volgens mij bedoel jij dat niet zo. Toch?
En wat is dat toch in de lesbische wereld als je als vrouw bi bent
woensdag 22 juli 2015 om 13:52
Oh ik ontken ook echt niet dat er racisme en discriminatie is. Ik zie het gebeuren in mijn dagelijks leven, bij vrienden en familie en op mijn werk. Maar ik beoordeel mensen niet op kleur of geaardheid. Je bent een mens en dat vind ik belangrijk. Ik vind je leuk of niet leuk om jou als persoon en niet omdat je toevallig blank bent of homo. Ik wil zelf ook niet gezien worden als die witte hetero vrouw. Maar gewoon als wie ik als persoon ben. En dat is makkelijk praten natuurlijk want ik ben blank en hetero...:
[...]
Ja nou! Ik dacht ook politiek correct bezig te zijn met "ik zie geen kleur" tot ik me op een gegeven moment toch de wind van voren kreeg! En nu ik me daar wat meer in verdiept heb, vind ik ook wel dat ze een punt hebben. Als mensen mij zeggen dat bi geen enkel probleem is, dan is dat wel anders dan wat ik heb meegemaakt toen ik het net aan mezelf durfde toegeven dat ik bi was. Vooral in de lesbische wereld, jee, wat word je daar afgemaakt...
woensdag 22 juli 2015 om 13:55
Nee, dat is niet hoe het bedoeld wordt. Maar ik ben bang dat ik het niet helemaal correct zal kunnen uitleggen. Beter kan ik je verwijzen naar mensen als Tim Wise, die blank is en uitlegt hoe het een beetje werkt voor blanken. https://www.youtube.com/watch?v=ItiXR5m1yAY Voor als je een keer een uurtje niks te doen hebt.:
[...]
Dus hetgeen waarop ze gediscrimineerd worden, daar willen ze ook niet in ontkent worden. Volgens mij kan je het bij die mensen het nooit goed doen/zeggen
woensdag 22 juli 2015 om 14:22
Zo ik ben weer thuis. Bonkende koppijn want de airco van mijn koekblik is stuk. En koppijn van het gesprek en van het nadenken.
Lang verhaal kort: de externe arbeidsdeskundige heeft mij op basis van het verslag van de bedrijfsarts 100% afgekeurd voor welke vorm van werk dan ook. Dit is uiteraard een momentopname want als ik weer meer kan straks zal het rapport van de bedrijfsarts ook een minder lange waslijst opleveren. Maar aangezien ik al een jaar en 2 maanden thuiszit en het UWV een nogal maffe organisatie kán zijn heeft de arbeidsdeskundige i.c.m. HR een UWV keuring aangevraagd. Want die hebben er nog weleens een handje van om het rapport van bedrijfsarts niet over te nemen. Dus ik ga binnenkort gebeld worden door iemand van UWV en die moet dan in een telefoongesprekje gaan bepalen of het rapport klopt (zonder mijn dossier verder gezien te hebben echt hoe verzinnen ze het
Afijn die meneer of mevrouw gaat dus dan roepen of ik kan werken of niet en op basis daarvan gaan ze verder in het re-integratietraject. Zowel mijn baas als de arbeidsdeskundige hebben er op dit moment een hard hoofd in en vinden dat ik aan tomeloze zelfoverschatting lijd.
Dit en mijn reacties in het 80 klanten topic maken dat ik me best wel compleet getriggerd voel. Want wat als ik straks écht afgekeurd word? Hoe ziet onze toekomst er dan uit? Eerst WIA maar dat duurt niet eeuwig. De bijstand in? Dan moet alles te koop hier want op 1 salaris redden we het niet. Man man man wat een gezeik. Ik had even de neiging om met een honkbalknuppel naar een zeker iemands huis te rijden en zijn schedel tot moes te slaan maar toen dacht ik aan mijn lieve man en ben toch maar naar huis gereden.
Ik speel nu met de gedachte als ik weer wat bedaard ben om eens te gaan schrijven nu ik toch voorlopig nog thuis zit. Niet om een boek te schrijven maar om mijn gedachten te ordenen. Een soort brief aan mijn 15 jarige zelf waarin ik probeer al die wirwar van gevoelens eens zwart op wit te krijgen. En dan print ik het uit en schuif ik het bij mijn ouders door de brievenbus want die willen tot de dag van vandaag alle details niet weten 'want dan doen ze geen oog meer dicht'.
Afijn to be continued dus en nu weer wat luchtigs hoor anders krijg ik nog meer koppijn.
Lang verhaal kort: de externe arbeidsdeskundige heeft mij op basis van het verslag van de bedrijfsarts 100% afgekeurd voor welke vorm van werk dan ook. Dit is uiteraard een momentopname want als ik weer meer kan straks zal het rapport van de bedrijfsarts ook een minder lange waslijst opleveren. Maar aangezien ik al een jaar en 2 maanden thuiszit en het UWV een nogal maffe organisatie kán zijn heeft de arbeidsdeskundige i.c.m. HR een UWV keuring aangevraagd. Want die hebben er nog weleens een handje van om het rapport van bedrijfsarts niet over te nemen. Dus ik ga binnenkort gebeld worden door iemand van UWV en die moet dan in een telefoongesprekje gaan bepalen of het rapport klopt (zonder mijn dossier verder gezien te hebben echt hoe verzinnen ze het
Afijn die meneer of mevrouw gaat dus dan roepen of ik kan werken of niet en op basis daarvan gaan ze verder in het re-integratietraject. Zowel mijn baas als de arbeidsdeskundige hebben er op dit moment een hard hoofd in en vinden dat ik aan tomeloze zelfoverschatting lijd.
Dit en mijn reacties in het 80 klanten topic maken dat ik me best wel compleet getriggerd voel. Want wat als ik straks écht afgekeurd word? Hoe ziet onze toekomst er dan uit? Eerst WIA maar dat duurt niet eeuwig. De bijstand in? Dan moet alles te koop hier want op 1 salaris redden we het niet. Man man man wat een gezeik. Ik had even de neiging om met een honkbalknuppel naar een zeker iemands huis te rijden en zijn schedel tot moes te slaan maar toen dacht ik aan mijn lieve man en ben toch maar naar huis gereden.
Ik speel nu met de gedachte als ik weer wat bedaard ben om eens te gaan schrijven nu ik toch voorlopig nog thuis zit. Niet om een boek te schrijven maar om mijn gedachten te ordenen. Een soort brief aan mijn 15 jarige zelf waarin ik probeer al die wirwar van gevoelens eens zwart op wit te krijgen. En dan print ik het uit en schuif ik het bij mijn ouders door de brievenbus want die willen tot de dag van vandaag alle details niet weten 'want dan doen ze geen oog meer dicht'.
Afijn to be continued dus en nu weer wat luchtigs hoor anders krijg ik nog meer koppijn.
woensdag 22 juli 2015 om 14:28
Grumpy, toch. 
In eerste instantie zou ik een paar dagen rust inboeken, want zo'n gesprek hakt er hard in. Geef jezelf even vakantie van alle verplichtingen zover dat kan.
In tweede instantie: deze 100% afkeuring voor werk is voor nu goed nieuws. Dit betekent dat je alle tijd hebt om met jezelf aan de slag te gaan (ik denk dat je daar wel behoefte aan hebt) zonder je druk te maken over sollicitatieplicht en dat soort onzin. Maak gebruik van deze tijd.
Het opschrijven van je verhaal kan heel helend werken. Mocht je dat moeilijk vinden thuis, er zijn ook cursussen 'levensverhaal schrijven' waarbij je op allerlei manieren wordt geholpen het neer te pennen. Het mooie vond ik daarvan is dat het een dagdeel in de week was, zodat ik daar niet de rest van de week mee bezig was.
In derde instantie (kan helemaal niet, maar wat boeit het): als je later dingen beter hebt verwerkt en je vermogen om met allerlei zaken om te gaan, is versterkt, kun je altijd nog eens nadenken over een herkeuring. Alles op zijn tijd.
Wat mij betreft ben je 100% goedgekeurd als leuk mens, dus lekker puh naar alle rest.
In eerste instantie zou ik een paar dagen rust inboeken, want zo'n gesprek hakt er hard in. Geef jezelf even vakantie van alle verplichtingen zover dat kan.
In tweede instantie: deze 100% afkeuring voor werk is voor nu goed nieuws. Dit betekent dat je alle tijd hebt om met jezelf aan de slag te gaan (ik denk dat je daar wel behoefte aan hebt) zonder je druk te maken over sollicitatieplicht en dat soort onzin. Maak gebruik van deze tijd.
Het opschrijven van je verhaal kan heel helend werken. Mocht je dat moeilijk vinden thuis, er zijn ook cursussen 'levensverhaal schrijven' waarbij je op allerlei manieren wordt geholpen het neer te pennen. Het mooie vond ik daarvan is dat het een dagdeel in de week was, zodat ik daar niet de rest van de week mee bezig was.
In derde instantie (kan helemaal niet, maar wat boeit het): als je later dingen beter hebt verwerkt en je vermogen om met allerlei zaken om te gaan, is versterkt, kun je altijd nog eens nadenken over een herkeuring. Alles op zijn tijd.
Wat mij betreft ben je 100% goedgekeurd als leuk mens, dus lekker puh naar alle rest.
woensdag 22 juli 2015 om 14:31
@ Ikea ik zit al ruim een jaar thuis maar heb pas sinds kort behandeling dus voorlopig ben ik nog wel even zoet. De WIA zou straks ook nog wel gaan maar als ik door UWV ook afgekeurd word straks dan tja ga ik me wel zorgen maken om onze toekomst. Omdat ik dan wellicht de knoop moet doorhakken dat een kinderwens hebben ook niet al te verstandig is. (mijn man ziet me aankomen heeft ie net een operatie achter de rug) maar ja ik parkeer dat even want er over piekeren gaat mijn herstel niet ten goede komen.
woensdag 22 juli 2015 om 14:31
Ik denk het een beetje te snappen. Maar nog duidelijker is natuurlijk beter/fijner. Ik ga zo kijken! En anders vanavond met het eten:
[...]
Nee, dat is niet hoe het bedoeld wordt. Maar ik ben bang dat ik het niet helemaal correct zal kunnen uitleggen. Beter kan ik je verwijzen naar mensen als Tim Wise, die blank is en uitlegt hoe het een beetje werkt voor blanken. https://www.youtube.com/watch?v=ItiXR5m1yAY Voor als je een keer een uurtje niks te doen hebt.
woensdag 22 juli 2015 om 14:32
+100000000:
Grumpy, toch.
In eerste instantie zou ik een paar dagen rust inboeken, want zo'n gesprek hakt er hard in. Geef jezelf even vakantie van alle verplichtingen zover dat kan.
In tweede instantie: deze 100% afkeuring voor werk is voor nu goed nieuws. Dit betekent dat je alle tijd hebt om met jezelf aan de slag te gaan (ik denk dat je daar wel behoefte aan hebt) zonder je druk te maken over sollicitatieplicht en dat soort onzin. Maak gebruik van deze tijd.
Het opschrijven van je verhaal kan heel helend werken. Mocht je dat moeilijk vinden thuis, er zijn ook cursussen 'levensverhaal schrijven' waarbij je op allerlei manieren wordt geholpen het neer te pennen. Het mooie vond ik daarvan is dat het een dagdeel in de week was, zodat ik daar niet de rest van de week mee bezig was.
In derde instantie (kan helemaal niet, maar wat boeit het): als je later dingen beter hebt verwerkt en je vermogen om met allerlei zaken om te gaan, is versterkt, kun je altijd nog eens nadenken over een herkeuring. Alles op zijn tijd.
Wat mij betreft ben je 100% goedgekeurd als leuk mens, dus lekker puh naar alle rest.
I’m doing superhero stuff. I’m staying focused. If anybody comes in here looking for trouble, oh, they’re going to meet my partners. We’re talking about paw and order.
