Psyche
alle pijlers
Alles zelf moeten doen...
vrijdag 4 februari 2011 om 21:50
quote:mywickedlife schreef op 04 februari 2011 @ 21:32:
Fijn dat er eindelijk reacties komen van mensen die me wel begrijpen of die het in kunnen denken dat ik me zo voel.
Mijn hond krijgt dus bijna de volledige aandacht als ik thuis ben maar ik voel me elke ochtend schuldig als ik het huis uit ga.
Dat snap ik, maar is het ook nodig? En wellicht kun je met hem wandelen ipv hardlopen.
Mijn baan is zwaar voor iemand van mijn leeftijd en om bij mijn baas te mogen blijven, heb ik naast mijn eigenlijke baan (in uren een halve) werkzaamheden gekregen die ik helemaal niet leuk vind en waar ik elke ochtend weer tegenop zie. Als ik dan thuis kom na een hele dag in de drukte te hebben gezeten, dan ben ik moe. Geestelijk moe, niet zozeer lichamelijk. Laatst mijn bloed laten testen en daar kwam alleen uit dat ik te weinig zink had, maar dat heeft volgens mij niets met het energieniveau te maken.
Gelukkig ben je lichamelijk op orde, dat is in ieder geval fijn, maar geestelijk loop je leeg en dat is weer rot.
Het alleen zijn geeft me soms juist rust, maar er is nooit iemand op wie ik terug kan vallen, mijn gal kan spuwen van die werkdag en die even iets van me overneemt. En dat is frustrerend. En nee ik ben niet hopeloos op zoek naar een relatie!
Ik denk dat dit de kern is en iets waar mee alleenstaanden moeite mee hebben. Ze leven hun leven alleen en dragen er zelf de volledige verantwoordelijkheid voor, terwijl delen van de dagelijkse dingen met een partner dan juist een steun kan zijn. Ik heb dat ook, want vriendinnen hebben niet altijd tijd en familie wil je niet altijd lastig vallen
Fijn dat er eindelijk reacties komen van mensen die me wel begrijpen of die het in kunnen denken dat ik me zo voel.
Mijn hond krijgt dus bijna de volledige aandacht als ik thuis ben maar ik voel me elke ochtend schuldig als ik het huis uit ga.
Dat snap ik, maar is het ook nodig? En wellicht kun je met hem wandelen ipv hardlopen.
Mijn baan is zwaar voor iemand van mijn leeftijd en om bij mijn baas te mogen blijven, heb ik naast mijn eigenlijke baan (in uren een halve) werkzaamheden gekregen die ik helemaal niet leuk vind en waar ik elke ochtend weer tegenop zie. Als ik dan thuis kom na een hele dag in de drukte te hebben gezeten, dan ben ik moe. Geestelijk moe, niet zozeer lichamelijk. Laatst mijn bloed laten testen en daar kwam alleen uit dat ik te weinig zink had, maar dat heeft volgens mij niets met het energieniveau te maken.
Gelukkig ben je lichamelijk op orde, dat is in ieder geval fijn, maar geestelijk loop je leeg en dat is weer rot.
Het alleen zijn geeft me soms juist rust, maar er is nooit iemand op wie ik terug kan vallen, mijn gal kan spuwen van die werkdag en die even iets van me overneemt. En dat is frustrerend. En nee ik ben niet hopeloos op zoek naar een relatie!
Ik denk dat dit de kern is en iets waar mee alleenstaanden moeite mee hebben. Ze leven hun leven alleen en dragen er zelf de volledige verantwoordelijkheid voor, terwijl delen van de dagelijkse dingen met een partner dan juist een steun kan zijn. Ik heb dat ook, want vriendinnen hebben niet altijd tijd en familie wil je niet altijd lastig vallen
vrijdag 4 februari 2011 om 21:51
quote:zonnestraaltje1 schreef op 04 februari 2011 @ 21:45:
Een hond is ook een maatje hoor, die doe je na zoveel jaar ook niet zomaar weg. Het is ook wel erg fijn, dat er altijd iemand enthousiast je op wacht na een lange dag van hard werken.
Kan me niet voorstellen, dat na het wegdoen van haar hond dan haar problemen opgelost zouden zijn.
Het is eerder dat ze op een andere manier met de dingen om moet gaan.
Weet ik ben zelf 'oppasmoeder' voor een schat van hond. Ook ik heb daar niet 100% zelf voor gekozen maar door omstandigheden zo geboren. Ik doe mijn taak met liefde maar het kost ook energie en planning, evenveel als zij mij geeft.
Lees dat weg doen van TO geen optie is, goed.
Werkgerelateerde problemen kunnen ook teveel energie zuigen.
Een hond is ook een maatje hoor, die doe je na zoveel jaar ook niet zomaar weg. Het is ook wel erg fijn, dat er altijd iemand enthousiast je op wacht na een lange dag van hard werken.
Kan me niet voorstellen, dat na het wegdoen van haar hond dan haar problemen opgelost zouden zijn.
Het is eerder dat ze op een andere manier met de dingen om moet gaan.
Weet ik ben zelf 'oppasmoeder' voor een schat van hond. Ook ik heb daar niet 100% zelf voor gekozen maar door omstandigheden zo geboren. Ik doe mijn taak met liefde maar het kost ook energie en planning, evenveel als zij mij geeft.
Lees dat weg doen van TO geen optie is, goed.
Werkgerelateerde problemen kunnen ook teveel energie zuigen.
vrijdag 4 februari 2011 om 21:52
Nou ik ben ook niet zo mega-energiek-ik ga door tot ik erbij neerval. Maar bij mij komt heel erge vermoeidheid vaker door een lichamelijk kwaaltje of niet lekker in mijn vel zitten.
TO, ik vind je absoluut geen zeur, maar ik zou inderdaad je baan eens onder de loep nemen en kijken waar je een structureel verschil kan maken.
TO, ik vind je absoluut geen zeur, maar ik zou inderdaad je baan eens onder de loep nemen en kijken waar je een structureel verschil kan maken.
This is not kosher!
vrijdag 4 februari 2011 om 21:58
quote:mywickedlife schreef op 04 februari 2011 @ 21:50:
[...]
Ben altijd degene geweest die als eerste moe was en dus vroeger naar huis wilde. Kan moeilijk uitslapen en kan zelfs op zaterdagavond om half 11 op bed liggen. Heb minimaal 8 a 9 uur slaap nodig maar ik red dat doordeweeks regelmatig niet.
Ik heb volgens mij geen lichamelijk klachten naast rsi. Dus volgens mij heb ik gewoon meer rust nodig dan anderen.
Dit heb ik trouwens ook altijd gehad hoor! Ook nu ik getrouwd ben en samen woon.
Eigenlijk is het sinds kort pas beter geworden. Ben sinds 3 maanden moeder en kom er nu achter dat ik eigenlijk best met iets minder slaap kan. Maar ja, ik werk ook nog niet. Ik moet nog zien hoe dat dan gaat...
Een avond vroeg naar bed vind ik echt een traktatie altijd!
[...]
Ben altijd degene geweest die als eerste moe was en dus vroeger naar huis wilde. Kan moeilijk uitslapen en kan zelfs op zaterdagavond om half 11 op bed liggen. Heb minimaal 8 a 9 uur slaap nodig maar ik red dat doordeweeks regelmatig niet.
Ik heb volgens mij geen lichamelijk klachten naast rsi. Dus volgens mij heb ik gewoon meer rust nodig dan anderen.
Dit heb ik trouwens ook altijd gehad hoor! Ook nu ik getrouwd ben en samen woon.
Eigenlijk is het sinds kort pas beter geworden. Ben sinds 3 maanden moeder en kom er nu achter dat ik eigenlijk best met iets minder slaap kan. Maar ja, ik werk ook nog niet. Ik moet nog zien hoe dat dan gaat...
Een avond vroeg naar bed vind ik echt een traktatie altijd!
vrijdag 4 februari 2011 om 22:01
quote:mywickedlife schreef op 04 februari 2011 @ 21:58:
Misschien is iemand inhuren die 1x in de 2 weken even de grote dingen in huis doet wel een idee. Ik zou het moeten kunnen betalen.
En ik ben altijd al iemand geweest die veel slaap en rust nodig heeft.
Kijk, al jullie reacties hebben er wel voor gezorgd dat ik nu wat zicht heb op dingen die allemaal mee kunnen spelen in het feit dat ik mijn leven even te veel vind, te druk.
Tnx allemaal! Echt super! Nu weet ik waar ik mee aan de slag kan en dat ik er ook alleen zelf echt wat aan kan doen.
Fijn!
Zo nu en dan een vriendin bellen als je thuiskomt of een topic openen waar je je heil kunt halen, is dat een idee?
Misschien is iemand inhuren die 1x in de 2 weken even de grote dingen in huis doet wel een idee. Ik zou het moeten kunnen betalen.
En ik ben altijd al iemand geweest die veel slaap en rust nodig heeft.
Kijk, al jullie reacties hebben er wel voor gezorgd dat ik nu wat zicht heb op dingen die allemaal mee kunnen spelen in het feit dat ik mijn leven even te veel vind, te druk.
Tnx allemaal! Echt super! Nu weet ik waar ik mee aan de slag kan en dat ik er ook alleen zelf echt wat aan kan doen.
Fijn!
Zo nu en dan een vriendin bellen als je thuiskomt of een topic openen waar je je heil kunt halen, is dat een idee?
vrijdag 4 februari 2011 om 22:05
Misschien ipv 4 dagen sporten op zondag een stevige wandeling met de hond? Hij beweging, jij beweging.
1 keer per week bv woensdag geen afspraken, makkelijke maaltijd en geen huishoudelijke taken. Dus Woensdag ben je er niet. Lekker in bad/douche en daarna met een film op de bank.
Probeer een beetje structuur aan te brengen. Misschien boodschappen laten bezorgen, vaste schoonmaak werkzaamheden op vaste dagen...
Succes
1 keer per week bv woensdag geen afspraken, makkelijke maaltijd en geen huishoudelijke taken. Dus Woensdag ben je er niet. Lekker in bad/douche en daarna met een film op de bank.
Probeer een beetje structuur aan te brengen. Misschien boodschappen laten bezorgen, vaste schoonmaak werkzaamheden op vaste dagen...
Succes
vrijdag 4 februari 2011 om 22:06
Door omstandigheden zit ik nu in de ziektewet en had voor mezelf al de beslissing gemaakt om tijdelijk part-time te werken. Heb zelf ook een hond en ondanks dat het nu teveel energie kost, zou ik niet meer zonder mijn kanjer willen.
Super dat je nu al inziet, waar jouw knelpunten liggen. Nu kan je er ook mee aan de slag gaan.
Super dat je nu al inziet, waar jouw knelpunten liggen. Nu kan je er ook mee aan de slag gaan.
vrijdag 4 februari 2011 om 22:08
quote:mywickedlife schreef op 04 februari 2011 @ 22:01:
[...]
Combinatie van beide. Ben perfectionistisch, bang om te falen of mezelf en anderen teleur te stellen en leg mezelf allerlei dingen op die waarschijnlijk niet per se hoeven en anders ook een dag kunnen wachten. Met deze dingen worstel ik al zolang ik me kan herinnere.Dat speelt zeker mee bij je gevoel van geestelijke vermoeidheid.
[...]
Combinatie van beide. Ben perfectionistisch, bang om te falen of mezelf en anderen teleur te stellen en leg mezelf allerlei dingen op die waarschijnlijk niet per se hoeven en anders ook een dag kunnen wachten. Met deze dingen worstel ik al zolang ik me kan herinnere.Dat speelt zeker mee bij je gevoel van geestelijke vermoeidheid.
vrijdag 4 februari 2011 om 22:12
quote:mywickedlife schreef op 04 februari 2011 @ 21:58:Het alleen zijn is frustrerend. Inderdaad niemand die even de afwas voor je doet of bij wie je bij thuiskomst je verhaal kan doen.Alleen zijn betekent ook dat niemand gaat zuchten als je die afwas een keer een nacht laat staan en er luistert inderdaad niemand naar jou verhaal, maar je hoeft ook het verhaal van een ander niet verplicht aan te horen. Niemand die zijn vuile was laat slingeren of je wakker houdt als je echt wilt slapen.Ik begrijp dat alleen zijn soms heel frustrerend kan zijn, maar samen zijn heeft net zoveel nadelen. Mijn ervaring is als je in elke situatie de positieve punten zoekt en die met beide handen vastgrijpt het leven een stuk lichter wordt.
vrijdag 4 februari 2011 om 22:14
Ik herken dit wel, dat was ook in een periode waarin ik iets deed wat me te veel kostte en te weinig opleverde en ik voelde me zo alleen. Het ging wel over, maar dat was pas nadat ik radicaal het roer omgooide, in mijn sociale leven bijvoorbeeld en ik veranderde van baan en ging eens vanalles doen wat ik al heel lang wilde. Succes!
(en don't forget to count your blessings as well)
(en don't forget to count your blessings as well)
vrijdag 4 februari 2011 om 22:15
Dus werk, erweer alleen voor staan, veel van jezef vragen, veel slaap nodig hebben, flink aan het sporten. Dat allemaal, en dan ook stoppen met roken. Dat roken zorgde ook voor de momenten voor jezelf, even niks. Misschien ook goed om dat soot momenten weer op één of andere manier in te bouwen. Bijv een ademhalingsoefening of gek dansen op een liedje, wat zingen, of een minuut of wat naar het plafond staren. Even een moment voor jezelf, even niks.
vrijdag 4 februari 2011 om 22:18
quote:Sunemom schreef op 04 februari 2011 @ 22:12:
[...]
Alleen zijn betekent ook dat niemand gaat zuchten als je die afwas een keer een nacht laat staan en er luistert inderdaad niemand naar jou verhaal, maar je hoeft ook het verhaal van een ander niet verplicht aan te horen. Niemand die zijn vuile was laat slingeren of je wakker houdt als je echt wilt slapen.Ik begrijp dat alleen zijn soms heel frustrerend kan zijn, maar samen zijn heeft net zoveel nadelen. Mijn ervaring is als je in elke situatie de positieve punten zoekt en die met beide handen vastgrijpt het leven een stuk lichter wordt.Wow, dit vind ik een hele goeie! Zo probeer ik er ook tegenaan te kijken, de ene dag lukt dat echter beter dan de andere dag... maar inderdaad, de positieve dingen zoeken in een situatie waarmee je niet tevreden bent is een manier om het voor jezelf wat lichter te maken.
[...]
Alleen zijn betekent ook dat niemand gaat zuchten als je die afwas een keer een nacht laat staan en er luistert inderdaad niemand naar jou verhaal, maar je hoeft ook het verhaal van een ander niet verplicht aan te horen. Niemand die zijn vuile was laat slingeren of je wakker houdt als je echt wilt slapen.Ik begrijp dat alleen zijn soms heel frustrerend kan zijn, maar samen zijn heeft net zoveel nadelen. Mijn ervaring is als je in elke situatie de positieve punten zoekt en die met beide handen vastgrijpt het leven een stuk lichter wordt.Wow, dit vind ik een hele goeie! Zo probeer ik er ook tegenaan te kijken, de ene dag lukt dat echter beter dan de andere dag... maar inderdaad, de positieve dingen zoeken in een situatie waarmee je niet tevreden bent is een manier om het voor jezelf wat lichter te maken.
