Psyche
alle pijlers
Autisme,wie ook?
woensdag 3 augustus 2016 om 23:04
Dat ik hele dagen niet red is inderdaad precies de reden dat ik nu dit weer wil gaan doen, Solomio.
Er zijn veel mensen die me voor gek verklaren hoor.
Ze zeggen dat ik veel te goed ben om ergens voor nop rond te gaan lopen.
Die mensen begrijpen niet wat er in mij omgaat.
Werken heeft voor mij een totaal andere betekenis dan voor gezonde mensen.
Als ik het voor het geld zou doen zou ik wel weer voor de klas gaan staan.
Maar dat gaat nu eenmaal niet.
Jouw beroep klinkt ook interessant!
Zou je het aandurven eens te informeren in een ziekenhuis, of is dat echt heel ver van je bed?
Er zijn veel mensen die me voor gek verklaren hoor.
Ze zeggen dat ik veel te goed ben om ergens voor nop rond te gaan lopen.
Die mensen begrijpen niet wat er in mij omgaat.
Werken heeft voor mij een totaal andere betekenis dan voor gezonde mensen.
Als ik het voor het geld zou doen zou ik wel weer voor de klas gaan staan.
Maar dat gaat nu eenmaal niet.
Jouw beroep klinkt ook interessant!
Zou je het aandurven eens te informeren in een ziekenhuis, of is dat echt heel ver van je bed?
You don't have to fit into the format
donderdag 4 augustus 2016 om 06:43
Ik ben ooit niet aangenomen toen ik hier in het ziekenhuis solliciteerde, dus daar ga ik me niet meer aan wagen.
Maar nu je het zegt: er is hier ook een particulier echo-centrum..............
Nou, voorlopig durf ik dat niet, heb al genoeg spannende dingen momenteel.
Ik zou ook zeker eerst bijscholing moeten doen, want ik ben er al een tijdje uit.
Maar nu je het zegt: er is hier ook een particulier echo-centrum..............
Nou, voorlopig durf ik dat niet, heb al genoeg spannende dingen momenteel.
Ik zou ook zeker eerst bijscholing moeten doen, want ik ben er al een tijdje uit.
Hitchens razor:
What can be asserted without evidence can be dismissed without evidence.
(vert.) Wat kan worden beweerd zonder bewijs, kan worden afgewezen zonder bewijs.
What can be asserted without evidence can be dismissed without evidence.
(vert.) Wat kan worden beweerd zonder bewijs, kan worden afgewezen zonder bewijs.
donderdag 4 augustus 2016 om 08:12
Ik ben ooit ontslagen als vakkenvuller bij de supermarkt. Ik haalde het aantal dozen dat per uur gevuld moest worden niet. Mijn vroegere baas maakte daar geen probleem van. Hij vond mij klantvriendelijk en ik deed mijn werk goed. Er waren altijd collega's die eerder klaar waren en die kwamen mij dan helpen. De nieuwe baas heeft me ontslagen op een vervelende manier.
Ik kreeg een Jobcoach, maar dat heeft niks uitgehaald. Geen enkel uitzendbureau wilde me helpen en de directeur waar ik vrijwilligerswerk deed vond mij zeer geschikt als vrijwilliger, maar niet meer dan dat.
Zowel een arbeidsdeskundige van het UWV als degene bij wie ik een sollicitatie had bij de Sociale Werkplaats zeiden dat ik me beter kon focussen op het vrijwilligerswerk en het huishouden, dat zou al meer dan genoeg zijn voor mij. Die zagen het beide niet zitten dat ik zou gaan werken. Ik had mijn handen al vol aan het bovengenoemde. Als ik dat op orde zou hebben /krijgen dan deed ik al meer dan genoeg. Ze vonden dat er ook ruimte moest zijn voor ontspanning.
En ze hebben gelijk. Het huishouden krijg ik al niet op orde zoals ik dat zou willen en meer uren vrijwilligerswerk draaien lukt me ook niet. Wat ik nu doe is maximaal.
Ik kreeg een Jobcoach, maar dat heeft niks uitgehaald. Geen enkel uitzendbureau wilde me helpen en de directeur waar ik vrijwilligerswerk deed vond mij zeer geschikt als vrijwilliger, maar niet meer dan dat.
Zowel een arbeidsdeskundige van het UWV als degene bij wie ik een sollicitatie had bij de Sociale Werkplaats zeiden dat ik me beter kon focussen op het vrijwilligerswerk en het huishouden, dat zou al meer dan genoeg zijn voor mij. Die zagen het beide niet zitten dat ik zou gaan werken. Ik had mijn handen al vol aan het bovengenoemde. Als ik dat op orde zou hebben /krijgen dan deed ik al meer dan genoeg. Ze vonden dat er ook ruimte moest zijn voor ontspanning.
En ze hebben gelijk. Het huishouden krijg ik al niet op orde zoals ik dat zou willen en meer uren vrijwilligerswerk draaien lukt me ook niet. Wat ik nu doe is maximaal.
donderdag 4 augustus 2016 om 08:35
Dank je wel!
Moet zeggen dat nu de twijfel alweer toeslaat hoor.
Heb een moeizame nacht gehad. Slapen is echt een zwak punt van mij. Er hoeft maar iets te zijn of ik lig wakker. Uiteindelijk heb ik vannacht genoeg slaap gehad, maar ook alleen omdat ik wist dat ik vandaag geen verplichtingen had. Dat gaf mij de ontspanning om in slaap te kunnen vallen. En ook met vrijwilligerswerk wordt er op je gerekend, dus ik moet nog heel goed nadenken wat wijsheid is in dit geval. Want net als jij heb ook ik mijn handen meer dan vol aan het draaiende houden van alles en het goed verzorgen van mezelf. Veel mensen vragen me momenteel of ik de dagen een beetje doorkom. Nou, eh... JA!
You don't have to fit into the format
donderdag 4 augustus 2016 om 08:55
Slecht slapen heeft zo ontzettend veel invloed op je gemoedstoestand.
Gisteren heb ik overigens ook nog contact gehad met iemand van het management van de tandartspraktijken. Ik spreek haar regelmatig via WhatsApp, omdat ik af en toe redigeerwerk voor haar doe (is zo gegroeid de afgelopen jaren). Zij was dolenthousiast over mijn plan om vrijwilligerswerk te gaan doen. Toen ik ontslag nam wilde ze ook al helpen, om te kijken of ik misschien niet toch kon blijven.
En dan treedt weer dat rare 'mechanisme' in werking. Aan de ene kant blijdschap en trots, omdat mensen me blijkbaar toch nog steeds 'willen'. Aan de andere kant (en die kant is veel sterker) angst en het verlangen te vluchten en weg te kruipen in mijn veilige wereld. Een wereld met zo min mogelijk prikkels.
Echt heel lastig.
You don't have to fit into the format
donderdag 4 augustus 2016 om 09:09
Ja, herkenbaar. Ik persoonlijk zou het laatste kiezen. Althans, voorlopig. Als die kant veel sterker voelt en waar je eigenlijk meer verlangen naar hebt dan zou ik daar naar luisteren. Je loopt waarschijnlijk jezelf anders weer voorbij. Er is niks mis mee om op adem te komen, even niets te hoeven/moeten. Even jezelf terugtrekken. Wanneer je echt klaar bent om weer te gaan werken, dan voel je dat of niet. Wees wat liever voor jezelf en zorg goed voor jezelf. Ben niet bang om naar je gevoel te luisteren, wees dapper om ernaar te handelen.
Ik heb spijt dat ik naar mijn ouders heb geluisterd toen ik ging samenwonen. Ik moest van hen meteen weer vrijwilligerswerk zoeken. Ik wilde rust. Ik wilde wennen aan de nieuwe situatie en wennen aan het samenwonen en daarna verder kijken. Dat heb ik niet gedaan. Mss had ik dan wel het huishouden meer op orde gehad, dan had ik mss de rust gehad dat op te bouwen. Achteraf gezien was het beter geweest als ik daar niet naar had geluisterd. Maar ik had geen keus toen, voor mijn gevoel, ik moest van ze.
donderdag 4 augustus 2016 om 09:50
Bedankt voor je reactie, duende.
Ik ben het grotendeels met je eens hoor.
Toch maakt het volledig thuis zijn me ook niet gelukkig.
In ieder geval niet gelukkiger dan toen ik nog werkte.
Nou ja, ik leg het voor nu even naast me neer.
Ik moet nu toch afwachten wat er uit het gesprek met de officemanager en het hoofdkantoor komt.
Genoeg tijd nog om na te denken.
Jammer dat je je zo gedwongen voelde door je ouders.
Heb je het wel naar je zin op je vrijwilligerswerk?
Ik ben het grotendeels met je eens hoor.
Toch maakt het volledig thuis zijn me ook niet gelukkig.
In ieder geval niet gelukkiger dan toen ik nog werkte.
Nou ja, ik leg het voor nu even naast me neer.
Ik moet nu toch afwachten wat er uit het gesprek met de officemanager en het hoofdkantoor komt.
Genoeg tijd nog om na te denken.
Jammer dat je je zo gedwongen voelde door je ouders.
Heb je het wel naar je zin op je vrijwilligerswerk?
You don't have to fit into the format
donderdag 4 augustus 2016 om 11:57
Wat een goed idee, Lotte! Hopelijk gaat het door. Kun je toch nog doen wat je leuk vind en heb je dat contact weer terug. Ik zou het ook zo gedaan hebben, denk ik. Op 1 taak richten, bv. assisteren.
Ik krijg ook te weinig nachtrust door de weeks, al vanaf de middelbare school. Omdat ik gewoon te laat naar bed ga, maar eerder lukt niet. Vroeger was het omdat ik laat klaar was met huiswerk. Nu heb ik al jaren geen huiswerk meer, ben gewend geraakt aan dat late. Als ik geluk heb slaap ik 5 uur per nacht, terwijl ik wel zo'n 8 uur nodig heb. Ik verslaap me de laatste tijd wel eens onzichtbaar (wel op tijd op het werk zijn, maar geen tijd meer om te douchen). Dan voel ik me vies en chagrijnig. Gelukkig gebeurt het niet wekelijks.
Het wegkruipen in mijn veilige wereld wil ik ook vaak. Ooit hoop ik bij de SW weg te komen en een leukere baan vinden. Maar wie zegt dat het ergens anders beter is? Vervelende mensen zijn overal. En bovendien moet je dan weer ingewerkt worden en je plekje in de groep vinden. Dat geeft ook weer een hoop stress.
duende12: Ik heb op mijn 16e een vakantiebaantje als vakkenvuller gehad. Maar ik weet nog steeds niet of ik nu echt ontslagen ben of niet. In mijn mail had ik gezet dat ik voor zo'n 4 weken beschikbaar was. Nog voor het eind van de 3e week zei de baas: "Ga maar vakantie houden." Hij ging er niet verder op in. Ik vroeg ook niet verder, was te verbaasd. Mijn ouders dachten dat ik te langzaam was, maar hij had er niks over gezegd. Misschien had hij me niet willen kwetsen? Geen idee. Ik vond het een rare manier van vertrekken.
Wat voor vrijwilligerswerk doe je eigenlijk? Ik dacht dat het iets met bejaarden was.
Ik krijg ook te weinig nachtrust door de weeks, al vanaf de middelbare school. Omdat ik gewoon te laat naar bed ga, maar eerder lukt niet. Vroeger was het omdat ik laat klaar was met huiswerk. Nu heb ik al jaren geen huiswerk meer, ben gewend geraakt aan dat late. Als ik geluk heb slaap ik 5 uur per nacht, terwijl ik wel zo'n 8 uur nodig heb. Ik verslaap me de laatste tijd wel eens onzichtbaar (wel op tijd op het werk zijn, maar geen tijd meer om te douchen). Dan voel ik me vies en chagrijnig. Gelukkig gebeurt het niet wekelijks.
Het wegkruipen in mijn veilige wereld wil ik ook vaak. Ooit hoop ik bij de SW weg te komen en een leukere baan vinden. Maar wie zegt dat het ergens anders beter is? Vervelende mensen zijn overal. En bovendien moet je dan weer ingewerkt worden en je plekje in de groep vinden. Dat geeft ook weer een hoop stress.
duende12: Ik heb op mijn 16e een vakantiebaantje als vakkenvuller gehad. Maar ik weet nog steeds niet of ik nu echt ontslagen ben of niet. In mijn mail had ik gezet dat ik voor zo'n 4 weken beschikbaar was. Nog voor het eind van de 3e week zei de baas: "Ga maar vakantie houden." Hij ging er niet verder op in. Ik vroeg ook niet verder, was te verbaasd. Mijn ouders dachten dat ik te langzaam was, maar hij had er niks over gezegd. Misschien had hij me niet willen kwetsen? Geen idee. Ik vond het een rare manier van vertrekken.
Wat voor vrijwilligerswerk doe je eigenlijk? Ik dacht dat het iets met bejaarden was.
donderdag 4 augustus 2016 om 12:05
Supergoed idee inderdaad Lotte! Veel plezier en succes:)
Geven jullie het trouwens aan bij sollicitatiegesprekken dat je een vorm van autisme hebt? Ze mogen er officieel gezien niet naar vragen maar uitleg kweekt begrip toch? Alhoewel ik wel zo "normaal" mogelijk gevonden wil worden...
Geven jullie het trouwens aan bij sollicitatiegesprekken dat je een vorm van autisme hebt? Ze mogen er officieel gezien niet naar vragen maar uitleg kweekt begrip toch? Alhoewel ik wel zo "normaal" mogelijk gevonden wil worden...
Wish you were beer
donderdag 4 augustus 2016 om 12:10
Hondenmens
Ik werk idd met (demente)bejaarden.
Ik belde mijn baas om te vragen of ik moest werken die dag. "Nee, en je hoeft ook niet meer terug te komen", was zijn antwoord. Hij heeft me tijdens het vakkenvullen ook meermaals aangesproken dat ik te traag was. Toen kwam er een reorganisatie en moesten we invullen op welke dagen we konden werken. Ik had een aantal dagen ingevuld, maar kreeg niks te horen. Tijdens dat telefoongesprek heb ik aan mijn baas gevraagd waarom ik niet meer terug hoefde te komen. "Je hebt geen dagen ingevuld waarop je kunt" Ik antwoordde dat ik dat wel degelijk had gedaan en kwam zijn slappe antwoord dat hij op die dagen al mensen genoeg had. Ik wilde een bewijs van mijn ontslag op papier, maar heb die nooit gekregen. Ik was volgens hem niet ontslagen, maar ik had er zelf voor gekozen. Want ik had geen dagen ingevuld waarop hij me kon gebruiken. Op de werkvloer was het al een misselijke man. Mijn oude baas had er nooit problemen van gemaakt dat ik het tempo niet aankon, ik had andere kwaliteiten die hij net zo belangrijk vond.
Ik werk idd met (demente)bejaarden.
Ik belde mijn baas om te vragen of ik moest werken die dag. "Nee, en je hoeft ook niet meer terug te komen", was zijn antwoord. Hij heeft me tijdens het vakkenvullen ook meermaals aangesproken dat ik te traag was. Toen kwam er een reorganisatie en moesten we invullen op welke dagen we konden werken. Ik had een aantal dagen ingevuld, maar kreeg niks te horen. Tijdens dat telefoongesprek heb ik aan mijn baas gevraagd waarom ik niet meer terug hoefde te komen. "Je hebt geen dagen ingevuld waarop je kunt" Ik antwoordde dat ik dat wel degelijk had gedaan en kwam zijn slappe antwoord dat hij op die dagen al mensen genoeg had. Ik wilde een bewijs van mijn ontslag op papier, maar heb die nooit gekregen. Ik was volgens hem niet ontslagen, maar ik had er zelf voor gekozen. Want ik had geen dagen ingevuld waarop hij me kon gebruiken. Op de werkvloer was het al een misselijke man. Mijn oude baas had er nooit problemen van gemaakt dat ik het tempo niet aankon, ik had andere kwaliteiten die hij net zo belangrijk vond.
donderdag 4 augustus 2016 om 12:16
Wat een eikel was die nieuwe baas. De schuld op jouw steken. Reorganisatie daar heb ik nooit zo'n goed gevoel bij. Vernieuwing betekent voor mij voor mij vaak (niet altijd) negatief.
Wat voor taken heb je in dat vrijwilligers werk?
Mijn jobcoachen zijn er ook nooit in geslaagd om betaald werk voor me te vinden. Of ze kwamen met iets dat totaal niet bij me paste.
donderdag 4 augustus 2016 om 12:21
donderdag 4 augustus 2016 om 12:25
Ik heb tijdens mijn studie ook vakken gevuld als bijbaan.
Ik kreeg het (in mijn ogen) vreselijkste pad: de wijn.
Maar het ergste van alles was, dat ik echt totaal niet in de groep paste.
Na het werk gingen ze altijd nog met z'n allen in de kantine iets drinken, terwijl ik niet wist hoe snel ik weg moest komen.
Ik heb het in totaal twee jaar gedaan (drie avonden per week), maar ging er altijd met lood in m'n schoenen naartoe.
Ik kreeg het (in mijn ogen) vreselijkste pad: de wijn.
Maar het ergste van alles was, dat ik echt totaal niet in de groep paste.
Na het werk gingen ze altijd nog met z'n allen in de kantine iets drinken, terwijl ik niet wist hoe snel ik weg moest komen.
Ik heb het in totaal twee jaar gedaan (drie avonden per week), maar ging er altijd met lood in m'n schoenen naartoe.
You don't have to fit into the format
donderdag 4 augustus 2016 om 12:28
:
Ik ben vroeger ook wel ontslagen (eigenlijk elk bijbaantje wel, behalve alle labdingen) maar niet zo lullig als bij jullie! Mijn god wat een verhalen... Dat doet je geen zelfbeeld geen goed. Bij mij was het al drama met het zelfbeeld, maar wat knap hoe jullie daar overheen geraakt zijn
Dat heeft bij mij jaren geduurd en ben nog steeds in therapie. Mijn zelfbeeld was helemaal naar de knoppen. Ik ben jarenlang gepest (heb daardoor ook zelfmoord willen plegen), geen opleiding lukte, ontslagen bij een bijbaantje, geen werk kunnen vinden, afgekeurd worden.
Nu ben ik eindelijk gelukkig en tevreden met wat ik doe. Mijn leven is goed zo.
donderdag 4 augustus 2016 om 12:29
