Psyche
alle pijlers
Autisme,wie ook?
dinsdag 2 augustus 2016 om 21:17
quote:cumulus schreef op 02 augustus 2016 @ 21:12:
[...]
Dat klinkt als het begeleid wonen van één van mijn kinderen!Met toch wel een groot verschil: wij zijn allemaal mensen die gewoon zelfstandig wonen, maar ervoor kiezen om met onze buren een aantal zaken gemeenschappelijk te regelen.
[...]
Dat klinkt als het begeleid wonen van één van mijn kinderen!Met toch wel een groot verschil: wij zijn allemaal mensen die gewoon zelfstandig wonen, maar ervoor kiezen om met onze buren een aantal zaken gemeenschappelijk te regelen.
The most common reason people fail in life: They're just not good enough.
Week 12 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 12 van de Extremely Demotivational Calendar
dinsdag 2 augustus 2016 om 22:30
dinsdag 2 augustus 2016 om 22:35
Hoi allemaal, heb toch maar besloten mee te gaan schrijven. Ikzelf heb PDD-NOS en krijg straks misschien een borderline diagnose. Afgaand op het autisme stukje: ik merk veel onbegrip bij familie. Ze willen het misschien wel begrijpen maar doen voor mijn gevoel niet erg hun best. Vb: ik kan er niet tegen als mensen door mij heen praten, geef dit aan ( kost moeite want commentaar=niet goed voor verlatingsanst), maar ze doen het se volgende keren gewoon weer. Is dit iets dat jullie herkennen? En hoe zijn jullie hiermee omgegaan?
Wish you were beer
dinsdag 2 augustus 2016 om 23:00
quote:Tribal_Lautje schreef op 02 augustus 2016 @ 22:35:
Hoi allemaal, heb toch maar besloten mee te gaan schrijven. Ikzelf heb PDD-NOS en krijg straks misschien een borderline diagnose. Afgaand op het autisme stukje: ik merk veel onbegrip bij familie. Ze willen het misschien wel begrijpen maar doen voor mijn gevoel niet erg hun best. Vb: ik kan er niet tegen als mensen door mij heen praten, geef dit aan ( kost moeite want commentaar=niet goed voor verlatingsanst), maar ze doen het se volgende keren gewoon weer. Is dit iets dat jullie herkennen? En hoe zijn jullie hiermee omgegaan?
Welkom!
Bedoel je dat mensen je niet uit laten praten? Dat heb ik wel.
Hoi allemaal, heb toch maar besloten mee te gaan schrijven. Ikzelf heb PDD-NOS en krijg straks misschien een borderline diagnose. Afgaand op het autisme stukje: ik merk veel onbegrip bij familie. Ze willen het misschien wel begrijpen maar doen voor mijn gevoel niet erg hun best. Vb: ik kan er niet tegen als mensen door mij heen praten, geef dit aan ( kost moeite want commentaar=niet goed voor verlatingsanst), maar ze doen het se volgende keren gewoon weer. Is dit iets dat jullie herkennen? En hoe zijn jullie hiermee omgegaan?
Welkom!
Bedoel je dat mensen je niet uit laten praten? Dat heb ik wel.
dinsdag 2 augustus 2016 om 23:50
quote:Tribal_Lautje schreef op 02 augustus 2016 @ 22:35:
Hoi allemaal, heb toch maar besloten mee te gaan schrijven. Ikzelf heb PDD-NOS en krijg straks misschien een borderline diagnose. Afgaand op het autisme stukje: ik merk veel onbegrip bij familie. Ze willen het misschien wel begrijpen maar doen voor mijn gevoel niet erg hun best. Vb: ik kan er niet tegen als mensen door mij heen praten, geef dit aan ( kost moeite want commentaar=niet goed voor verlatingsanst), maar ze doen het se volgende keren gewoon weer. Is dit iets dat jullie herkennen? En hoe zijn jullie hiermee omgegaan?
Ik herken dat ook. Mensen die door mij (of door anderen) heen praten, zijn m.i. slechte luisteraars. Diezelfde mensen accepteren ook niet dat ik door hen heen praat. Dat op zich vind ik begrijpelijk, want dat vind ik ook irritant. Maar ze praten wel door mij heen.
Ik lijk dat probleem bij veel mensen te hebben, terwijl die mensen onderling dat probleem niet hebben. Ik ben dan geneigd om de oorzaak bij mij te zoeken. Ik heb daar eens over gehad bij mijn leidinggevende (dit heb ik eerder aangekaart in dit topic - geloof ik - of in een topic onder Werk & Studie-pijler). Zij kon daarvoor geen verklaring vinden en ik kan de vinger er ook niet op leggen.
Ik geloof dat sommige mensen zonder autisme hier ook last van hebben. NT-ers doen volgens mij veel dingen op de automatische piloot, en ik denk soms dat er dan dingen bij hen fout gaan. Ik let voortdurend op. Als ik dat niet doe, vind ik dat niet sociaal.
Hoi allemaal, heb toch maar besloten mee te gaan schrijven. Ikzelf heb PDD-NOS en krijg straks misschien een borderline diagnose. Afgaand op het autisme stukje: ik merk veel onbegrip bij familie. Ze willen het misschien wel begrijpen maar doen voor mijn gevoel niet erg hun best. Vb: ik kan er niet tegen als mensen door mij heen praten, geef dit aan ( kost moeite want commentaar=niet goed voor verlatingsanst), maar ze doen het se volgende keren gewoon weer. Is dit iets dat jullie herkennen? En hoe zijn jullie hiermee omgegaan?
Ik herken dat ook. Mensen die door mij (of door anderen) heen praten, zijn m.i. slechte luisteraars. Diezelfde mensen accepteren ook niet dat ik door hen heen praat. Dat op zich vind ik begrijpelijk, want dat vind ik ook irritant. Maar ze praten wel door mij heen.
Ik lijk dat probleem bij veel mensen te hebben, terwijl die mensen onderling dat probleem niet hebben. Ik ben dan geneigd om de oorzaak bij mij te zoeken. Ik heb daar eens over gehad bij mijn leidinggevende (dit heb ik eerder aangekaart in dit topic - geloof ik - of in een topic onder Werk & Studie-pijler). Zij kon daarvoor geen verklaring vinden en ik kan de vinger er ook niet op leggen.
Ik geloof dat sommige mensen zonder autisme hier ook last van hebben. NT-ers doen volgens mij veel dingen op de automatische piloot, en ik denk soms dat er dan dingen bij hen fout gaan. Ik let voortdurend op. Als ik dat niet doe, vind ik dat niet sociaal.
World of Warcraft: Legion
woensdag 3 augustus 2016 om 06:13
Ik praat ook wel eens door mensen heen. En dan vooral als ik al weet (of denk te weten) wat die ander gaat zeggen.
Ik snap dat mensen dat vervelend vinden, maar ik vind dat mensen vaak veel te veel woorden nodig hebben om hun punt te maken en daar heb ik geen geduld voor.
Ik snap dat mensen dat vervelend vinden, maar ik vind dat mensen vaak veel te veel woorden nodig hebben om hun punt te maken en daar heb ik geen geduld voor.
The most common reason people fail in life: They're just not good enough.
Week 12 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 12 van de Extremely Demotivational Calendar
woensdag 3 augustus 2016 om 07:51
quote:Solomio schreef op 03 augustus 2016 @ 06:13:
Ik praat ook wel eens door mensen heen. En dan vooral als ik al weet (of denk te weten) wat die ander gaat zeggen.
Ik snap dat mensen dat vervelend vinden, maar ik vind dat mensen vaak veel te veel woorden nodig hebben om hun punt te maken en daar heb ik geen geduld voor.
Dit dus, al ben ik me ervan bewust en probeer ze te laten uitpraten.
Als kind zijnde kon ik er ook slecht tegen als er spelletjes/kaartspelletjes werden gedaan dat mensen zo lang moesten nadenken voordat ze een zet deden of nieuwe kaart oplegde, dat duurde me allemaal veel te lang.
Ik praat ook wel eens door mensen heen. En dan vooral als ik al weet (of denk te weten) wat die ander gaat zeggen.
Ik snap dat mensen dat vervelend vinden, maar ik vind dat mensen vaak veel te veel woorden nodig hebben om hun punt te maken en daar heb ik geen geduld voor.
Dit dus, al ben ik me ervan bewust en probeer ze te laten uitpraten.
Als kind zijnde kon ik er ook slecht tegen als er spelletjes/kaartspelletjes werden gedaan dat mensen zo lang moesten nadenken voordat ze een zet deden of nieuwe kaart oplegde, dat duurde me allemaal veel te lang.
woensdag 3 augustus 2016 om 07:59
Mijn eigen moeder heeft ook moeite ermee om mij te begrijpen, ik heb altijd het idee dat ik niet aan haar verwachtingen voldoe.
Zij heeft in haar hoofd hoe een dochter hoort te zijn en daar kan ik niet aan voldoen, ik ben er een beetje allergisch voor als ik het gevoel heb dat ik iets ''moet'' of als er uit principe iets van mij verwacht wordt.
Heel lang tranen met tuiten iedere keer om gehuild, conflicten gehad, tegenwoordig leg ik het meer naast me neer.
Ik begrijp nu ook meer door alle herkenbaarheid hier hoe ik in elkaar steek en waarom ik reageer op bepaalde situaties zoals ik doe.
Zij heeft in haar hoofd hoe een dochter hoort te zijn en daar kan ik niet aan voldoen, ik ben er een beetje allergisch voor als ik het gevoel heb dat ik iets ''moet'' of als er uit principe iets van mij verwacht wordt.
Heel lang tranen met tuiten iedere keer om gehuild, conflicten gehad, tegenwoordig leg ik het meer naast me neer.
Ik begrijp nu ook meer door alle herkenbaarheid hier hoe ik in elkaar steek en waarom ik reageer op bepaalde situaties zoals ik doe.
woensdag 3 augustus 2016 om 08:15
quote:Mother_Earth schreef op 03 augustus 2016 @ 07:51:
[...]
Dit dus, al ben ik me ervan bewust en probeer ze te laten uitpraten.
Als kind zijnde kon ik er ook slecht tegen als er spelletjes/kaartspelletjes werden gedaan dat mensen zo lang moesten nadenken voordat ze een zet deden of nieuwe kaart oplegde, dat duurde me allemaal veel te lang.Ik zoek vooral mensen bij wie ik niet de behoefte heb om ze te onderbreken.
[...]
Dit dus, al ben ik me ervan bewust en probeer ze te laten uitpraten.
Als kind zijnde kon ik er ook slecht tegen als er spelletjes/kaartspelletjes werden gedaan dat mensen zo lang moesten nadenken voordat ze een zet deden of nieuwe kaart oplegde, dat duurde me allemaal veel te lang.Ik zoek vooral mensen bij wie ik niet de behoefte heb om ze te onderbreken.
The most common reason people fail in life: They're just not good enough.
Week 12 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 12 van de Extremely Demotivational Calendar
woensdag 3 augustus 2016 om 08:22
quote:Mother_Earth schreef op 03 augustus 2016 @ 08:18:
[...]
Heel slim !!!
En het klopt ook echt.
Dat ik mensen onderbreek is dus niet per se iets wat ik wil veranderen aan mezelf, want dat is te lastig.
En dat is wel zoals ik in het leven sta: ik ben wie ik ben en hoe kan ik daar het beste mee omgaan. Dingen veranderen aan mezelf vind ik zelden nodig.
Ik maak één uitzondering voor één van mijn twee beste vriendinnen: zij denkt duidelijk trager dan ik, maar zij heeft zoveel zinnigs te zeggen dat ik daarvoor wel het geduld kan en wil opbrengen om te wachten.
[...]
Heel slim !!!
En het klopt ook echt.
Dat ik mensen onderbreek is dus niet per se iets wat ik wil veranderen aan mezelf, want dat is te lastig.
En dat is wel zoals ik in het leven sta: ik ben wie ik ben en hoe kan ik daar het beste mee omgaan. Dingen veranderen aan mezelf vind ik zelden nodig.
Ik maak één uitzondering voor één van mijn twee beste vriendinnen: zij denkt duidelijk trager dan ik, maar zij heeft zoveel zinnigs te zeggen dat ik daarvoor wel het geduld kan en wil opbrengen om te wachten.
The most common reason people fail in life: They're just not good enough.
Week 12 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 12 van de Extremely Demotivational Calendar
woensdag 3 augustus 2016 om 08:30
woensdag 3 augustus 2016 om 08:33
quote:Solomio schreef op 03 augustus 2016 @ 08:22:
[...]
En het klopt ook echt.
Dat ik mensen onderbreek is dus niet per se iets wat ik wil veranderen aan mezelf, want dat is te lastig.
En dat is wel zoals ik in het leven sta: ik ben wie ik ben en hoe kan ik daar het beste mee omgaan. Dingen veranderen aan mezelf vind ik zelden nodig.
Ik maak één uitzondering voor één van mijn twee beste vriendinnen: zij denkt duidelijk trager dan ik, maar zij heeft zoveel zinnigs te zeggen dat ik daarvoor wel het geduld kan en wil opbrengen om te wachten.
Ja dat begrijp ik, vriendschappen zoek jezelf uit dus dat is eigenlijk makkelijk om daar geen verandering voor jezelf in aan te brengen.
Met collega's en klanten is het alweer wat moeilijker, die kies je niet zelf uit .
Nu denk ik wel dat ik door zoveel jaren met continue mensen om me heen te hebben gewerkt weinig moeite heb met koetjes en kalfjes praat, dat gaat me juist goed af.
Gelukkig duren die gesprekken maar eventjes.
[...]
En het klopt ook echt.
Dat ik mensen onderbreek is dus niet per se iets wat ik wil veranderen aan mezelf, want dat is te lastig.
En dat is wel zoals ik in het leven sta: ik ben wie ik ben en hoe kan ik daar het beste mee omgaan. Dingen veranderen aan mezelf vind ik zelden nodig.
Ik maak één uitzondering voor één van mijn twee beste vriendinnen: zij denkt duidelijk trager dan ik, maar zij heeft zoveel zinnigs te zeggen dat ik daarvoor wel het geduld kan en wil opbrengen om te wachten.
Ja dat begrijp ik, vriendschappen zoek jezelf uit dus dat is eigenlijk makkelijk om daar geen verandering voor jezelf in aan te brengen.
Met collega's en klanten is het alweer wat moeilijker, die kies je niet zelf uit .
Nu denk ik wel dat ik door zoveel jaren met continue mensen om me heen te hebben gewerkt weinig moeite heb met koetjes en kalfjes praat, dat gaat me juist goed af.
Gelukkig duren die gesprekken maar eventjes.
woensdag 3 augustus 2016 om 08:37
quote:duende12 schreef op 03 augustus 2016 @ 08:30:
Ik zou willen dat ik beter, makkelijker en sneller uit mijn woorden kom. Dat ik niet lang hoef na te denken om precies dat te zeggen wat ik bedoel en minder in herhaling te vallen. Maar ik krijg het niet verandert en daarbij hoort het bij mij. Ik heb nou eenmaal NLD en dat kan ik niet uitzetten.
Dat in herhaling vallen heb ik ook veel last van, daar baal ik zelf ook van.
Waarom ik dat doe.....ik denk dat ik nogmaals bevestigd wil hebben dat men mij gehoord heeft ( begrijpt ).
Ik zou willen dat ik beter, makkelijker en sneller uit mijn woorden kom. Dat ik niet lang hoef na te denken om precies dat te zeggen wat ik bedoel en minder in herhaling te vallen. Maar ik krijg het niet verandert en daarbij hoort het bij mij. Ik heb nou eenmaal NLD en dat kan ik niet uitzetten.
Dat in herhaling vallen heb ik ook veel last van, daar baal ik zelf ook van.
Waarom ik dat doe.....ik denk dat ik nogmaals bevestigd wil hebben dat men mij gehoord heeft ( begrijpt ).
woensdag 3 augustus 2016 om 08:55
quote:Solomio schreef op 02 augustus 2016 @ 20:19:
[...]
Als ik zo even uit de losse pols een schatting moet maken dan wonen er hier uitzonderlijk veel autisten. Deze woonvorm is denk ik juist ideaal dan.
We hebben allemaal ons eigen appartement en we hebben een aantal gemeenschappelijke ruimtes. Alle gezamenlijke activiteiten zijn op vrijwillige basis. Contact maken is makkelijk, maar je kunt het net zo makkelijk ontwijken.
Vertoond wat gelijkenissen op de manier waarop ik en mijn broer samenwonen. We hebben wel een gemeenschappelijk huishouden maar evengoed zien we elkaar een ganse dag niet.
Eerlijk gezegd gaat het me ook beter af dan compleet apart te wonen, omdat ik als alleenstaande soms de dagdagelijkse taken wat verwaarloosde en vervolgens in een neerwaartse spiraal belandde. Die lichte vorm van sociale controle lijkt op dit vlak een bescherming te bieden tegen die aanleg voor depressie.
[...]
Als ik zo even uit de losse pols een schatting moet maken dan wonen er hier uitzonderlijk veel autisten. Deze woonvorm is denk ik juist ideaal dan.
We hebben allemaal ons eigen appartement en we hebben een aantal gemeenschappelijke ruimtes. Alle gezamenlijke activiteiten zijn op vrijwillige basis. Contact maken is makkelijk, maar je kunt het net zo makkelijk ontwijken.
Vertoond wat gelijkenissen op de manier waarop ik en mijn broer samenwonen. We hebben wel een gemeenschappelijk huishouden maar evengoed zien we elkaar een ganse dag niet.
Eerlijk gezegd gaat het me ook beter af dan compleet apart te wonen, omdat ik als alleenstaande soms de dagdagelijkse taken wat verwaarloosde en vervolgens in een neerwaartse spiraal belandde. Die lichte vorm van sociale controle lijkt op dit vlak een bescherming te bieden tegen die aanleg voor depressie.
woensdag 3 augustus 2016 om 09:03
woensdag 3 augustus 2016 om 09:18
woensdag 3 augustus 2016 om 09:50
quote:Mother_Earth schreef op 03 augustus 2016 @ 07:59:
Mijn eigen moeder heeft ook moeite ermee om mij te begrijpen, ik heb altijd het idee dat ik niet aan haar verwachtingen voldoe.
Zij heeft in haar hoofd hoe een dochter hoort te zijn en daar kan ik niet aan voldoen, ik ben er een beetje allergisch voor als ik het gevoel heb dat ik iets ''moet'' of als er uit principe iets van mij verwacht wordt.
Heel lang tranen met tuiten iedere keer om gehuild, conflicten gehad, tegenwoordig leg ik het meer naast me neer.
Ik begrijp nu ook meer door alle herkenbaarheid hier hoe ik in elkaar steek en waarom ik reageer op bepaalde situaties zoals ik doe.
Dat moeten is echt vreselijk inderdaad. Ik blokkeer dan automatisch.
Wbt het verwachtingspatroon: dit heeft mij genoeg strijd opgeleverd thuis. Altijd moeten voldoen aan een bepaald patroon en dit niet kunnen. Dit aangegeven en dan opmerkingen krijgen als: "je bent toch niet achterlijk"
Mijn eigen moeder heeft ook moeite ermee om mij te begrijpen, ik heb altijd het idee dat ik niet aan haar verwachtingen voldoe.
Zij heeft in haar hoofd hoe een dochter hoort te zijn en daar kan ik niet aan voldoen, ik ben er een beetje allergisch voor als ik het gevoel heb dat ik iets ''moet'' of als er uit principe iets van mij verwacht wordt.
Heel lang tranen met tuiten iedere keer om gehuild, conflicten gehad, tegenwoordig leg ik het meer naast me neer.
Ik begrijp nu ook meer door alle herkenbaarheid hier hoe ik in elkaar steek en waarom ik reageer op bepaalde situaties zoals ik doe.
Dat moeten is echt vreselijk inderdaad. Ik blokkeer dan automatisch.
Wbt het verwachtingspatroon: dit heeft mij genoeg strijd opgeleverd thuis. Altijd moeten voldoen aan een bepaald patroon en dit niet kunnen. Dit aangegeven en dan opmerkingen krijgen als: "je bent toch niet achterlijk"
Wish you were beer
woensdag 3 augustus 2016 om 10:22
quote:Tribal_Lautje schreef op 03 augustus 2016 @ 09:50:
[...]
Dat moeten is echt vreselijk inderdaad. Ik blokkeer dan automatisch.
Wbt het verwachtingspatroon: dit heeft mij genoeg strijd opgeleverd thuis. Altijd moeten voldoen aan een bepaald patroon en dit niet kunnen. Dit aangegeven en dan opmerkingen krijgen als: "je bent toch niet achterlijk"
Ik kreeg altijd te horen dat ik lui was, deed niets, sliep veel.
Ik slaap nu nog steeds heel veel, voel me ook echt vaak moe.
Mijn moeder kan weleens een opmerking maken "" ik denk dat ik maar in jouw woonplaats kom wonen dan kan jij later( en nu ) beter voor mij zorgen'' , dan schiet ik in de stress en wil heel erg hard wegrennen, frustratie en zenuwen gaan door mijn lichaam dan omdat ik weet dat het me niet gaat lukken en al helemaal niet op haar manier/verwachting.
Zolang ik het kan indelen op mijn manier kan ik er nog wel iets mee maar anders gaat dat heel slecht.
[...]
Dat moeten is echt vreselijk inderdaad. Ik blokkeer dan automatisch.
Wbt het verwachtingspatroon: dit heeft mij genoeg strijd opgeleverd thuis. Altijd moeten voldoen aan een bepaald patroon en dit niet kunnen. Dit aangegeven en dan opmerkingen krijgen als: "je bent toch niet achterlijk"
Ik kreeg altijd te horen dat ik lui was, deed niets, sliep veel.
Ik slaap nu nog steeds heel veel, voel me ook echt vaak moe.
Mijn moeder kan weleens een opmerking maken "" ik denk dat ik maar in jouw woonplaats kom wonen dan kan jij later( en nu ) beter voor mij zorgen'' , dan schiet ik in de stress en wil heel erg hard wegrennen, frustratie en zenuwen gaan door mijn lichaam dan omdat ik weet dat het me niet gaat lukken en al helemaal niet op haar manier/verwachting.
Zolang ik het kan indelen op mijn manier kan ik er nog wel iets mee maar anders gaat dat heel slecht.
woensdag 3 augustus 2016 om 11:02
quote:duende12 schreef op 03 augustus 2016 @ 07:15:
Ik heb vaak teveel woorden nodig om duidelijk te maken wat ik bedoel. Ik ben slecht in beknopt en duidelijk zijn. Ik vind dat lastig en dan niet alleen voor mezelf.
Dat is ook mijn probleem. Ik heb moeite om hoofd- en bijzaken te onderscheiden. Zowel met schrijven als spreken. Als ik iets kort wordt het vaak niet goed begrepen. Dan mist er een stukje informatie. Als ik het duidelijker uitleg, vindt men het vaak te lang duren en wordt het afgekapt. Tenminste, dat is me verteld. Maar soms gebeurt het in de 2e zin al en dan vraag ik me af of het altijd wel aan mij ligt.
Herhalen doe ik ook gauw, maar ook om te bevestigen of mijn verhaal gehoord is. Ik ben wel een herhaal-persoon. Films kijken die ik al honderden keren gezien heb en niet beu raak. Vroeger wel een aantal videobanden versleten omdat ik ze zo vaak terugspoelde. Op YouTube doe ik dat nog steeds.
Ik heb vaak teveel woorden nodig om duidelijk te maken wat ik bedoel. Ik ben slecht in beknopt en duidelijk zijn. Ik vind dat lastig en dan niet alleen voor mezelf.
Dat is ook mijn probleem. Ik heb moeite om hoofd- en bijzaken te onderscheiden. Zowel met schrijven als spreken. Als ik iets kort wordt het vaak niet goed begrepen. Dan mist er een stukje informatie. Als ik het duidelijker uitleg, vindt men het vaak te lang duren en wordt het afgekapt. Tenminste, dat is me verteld. Maar soms gebeurt het in de 2e zin al en dan vraag ik me af of het altijd wel aan mij ligt.
Herhalen doe ik ook gauw, maar ook om te bevestigen of mijn verhaal gehoord is. Ik ben wel een herhaal-persoon. Films kijken die ik al honderden keren gezien heb en niet beu raak. Vroeger wel een aantal videobanden versleten omdat ik ze zo vaak terugspoelde. Op YouTube doe ik dat nog steeds.
woensdag 3 augustus 2016 om 11:26
Ik ben allergisch voor "moeten" in het algemeen. De zin:" het hoort er gewoon bij" kan ik zeer slecht verdragen. Ik doe wat zoveel mogelijk wat me gevraagd wordt, maar puur omdat het verwacht wordt. Omdat er anders consequenties aan zitten en er niet tegen kan dat mensen boos op me zijn. Van mezelf hoef ik eigenlijk maar weinig. Ik vind het wel goed om bezig te zijn, ook om een ritme te hebben. Soms wens ik dat ik al met pensioen was. Wel zonder ouderdomskwaaltjes dan. Maar niet meer aan verwachtingen van anderen voldoen. Maar ik moet door tot mijn 70e.
