Psyche
alle pijlers
Burnout?
zondag 22 augustus 2010 om 00:39
Hallo allemaal,
Ik heb altijd gedacht hoe kan je nou overspannen raken/burnout raken als je in een winkel werkt.Stress kende ik niet, tuurlijk hard werken en deadlines halen wel, maar dat vond ik heerlijk,maar ook maakte ik me nooit zo druk, wat vandaag niet afkwam kwam morgen wel, maar eigenlijk kwam alles ( meestal) wel vandaag af.
En nu u ben ik op, gewoon helemaal kapot, slaap slecht , kan me niet concentreren en ben gewoon volledig de draad kwijt.
Ik weet nu niet zo goed wat ik hier mee aan moet.
Even een mijn verhaal in het kort, met niet al te veel details ivm herkenning.
werk al ruim 13 jaar bij dezelfde werkgever, prima naar mijn zin, af en toe wel eens minder leuke tijden, maar toch altijd met veel plezier naar het werk gegaan,
Ik ben heel trouw aan mijn werkgever en wil me eigenlijk niet ziek melden, maar hoe hou ik dit vol? ik ga dinsdag weer een gesprek met mijn leidinggevende aanvragen om dit te vertellen. Ik hoop dat we dan samen een oplossing kunnen vinden en daar ga ik eigenlijk van uit.
Verder zit ik een beetje te dubben of ik naar de huisarts moet gaan. Ik weet het antwoord eigenlijk wel, gewoon gaan dus, maar wat ga ik zeggen? ik moet altijd als ik bel voor een afspraak doorgeven wat er aan de hand is, moet ik dan gewoon zeggen dat ik denk dat ik ee burnout heb? ik ben altijd bang dat mensen dan denken, oh daar heb je er weer een die al weet wat ze heeft.
Sorry dat het misschien een warrig en lang verhaal is, maar ik ben gewoon zo van de kaart ik kan het ook niet helemaal helder deken en formuleren allemaal.
Wie heeft er ook een burnout( gehad) en hoe is het gegaan. En dan bedoel ik voornamelijk hoe is je ziekmelding gegaan en wat heb je gezegd, zowel tegen je leidinggevende als tegen de huisarts?
Als het niet helemaal duidelijk is,laat het maar weten, dan zal ik het proberen duidelijker te maken
groetjes
Ik heb even een deel van mijn post weggehaald, ben bang toch herkend te worden
Ik heb altijd gedacht hoe kan je nou overspannen raken/burnout raken als je in een winkel werkt.Stress kende ik niet, tuurlijk hard werken en deadlines halen wel, maar dat vond ik heerlijk,maar ook maakte ik me nooit zo druk, wat vandaag niet afkwam kwam morgen wel, maar eigenlijk kwam alles ( meestal) wel vandaag af.
En nu u ben ik op, gewoon helemaal kapot, slaap slecht , kan me niet concentreren en ben gewoon volledig de draad kwijt.
Ik weet nu niet zo goed wat ik hier mee aan moet.
Even een mijn verhaal in het kort, met niet al te veel details ivm herkenning.
werk al ruim 13 jaar bij dezelfde werkgever, prima naar mijn zin, af en toe wel eens minder leuke tijden, maar toch altijd met veel plezier naar het werk gegaan,
Ik ben heel trouw aan mijn werkgever en wil me eigenlijk niet ziek melden, maar hoe hou ik dit vol? ik ga dinsdag weer een gesprek met mijn leidinggevende aanvragen om dit te vertellen. Ik hoop dat we dan samen een oplossing kunnen vinden en daar ga ik eigenlijk van uit.
Verder zit ik een beetje te dubben of ik naar de huisarts moet gaan. Ik weet het antwoord eigenlijk wel, gewoon gaan dus, maar wat ga ik zeggen? ik moet altijd als ik bel voor een afspraak doorgeven wat er aan de hand is, moet ik dan gewoon zeggen dat ik denk dat ik ee burnout heb? ik ben altijd bang dat mensen dan denken, oh daar heb je er weer een die al weet wat ze heeft.
Sorry dat het misschien een warrig en lang verhaal is, maar ik ben gewoon zo van de kaart ik kan het ook niet helemaal helder deken en formuleren allemaal.
Wie heeft er ook een burnout( gehad) en hoe is het gegaan. En dan bedoel ik voornamelijk hoe is je ziekmelding gegaan en wat heb je gezegd, zowel tegen je leidinggevende als tegen de huisarts?
Als het niet helemaal duidelijk is,laat het maar weten, dan zal ik het proberen duidelijker te maken
groetjes
Ik heb even een deel van mijn post weggehaald, ben bang toch herkend te worden
donderdag 28 oktober 2010 om 20:38
Hallo allemaal,
Als eerste dank jullie wel voor jullie belangstelling, doet me goed. Nou ik weet eigenlijk nog steeds niets, Het was meer een orienterend gesprek, om te kijken wat ik momenteel wilde en kon. Ze willen me absoluut niet kwijt, en willen alle mogelijke moeite doen om mij binnen het bedrijf te houden. Dus baas had al wel wat ideetjes in zijn hoofd, maar wilde eerst nog even wat uitzoeken navragen voordat hij verder toezeggingen wilde doen. (Heb wel een beetje van: had je dat dan al niet kunnen doen voordat ik vanmiddag kwam). Binnen drie weken komen ze er op terug. Drie weken! Ik zit dus nog minimaal drie weken thuis. En daar heb ik de balen van, het gaat goed met me, dus ik wil zo zachtjesaan ook weer wel eens aan de slag.
Maar nu komt de andere kant van de medaille: Toen ik vanmiddag naar het bedrijf toe reed, en zeker toen ik er doorheen liep, ging ik opeens twijfelen of ik het nog wel wil. (heb ik natuurlijk niet gezegd) Ik schrok eigenlijk zelf eerst wel van de gedachte, maar hoe langer dat ik er over nadenk, hoe meer dat ik ga twijfelen. Misschien is het wel helemaal geen gek idee om iets heel anders te gaan doen.
Toffe: Heb je nog een keer een mail gestuurd naar je baas?
Gellukkig maar dat je hem niet dagelijks tegenkomt, anders zou het helemaal niet meer werkbaar zijn voor je.
Marriss: Wat vreselijk dat het je al zoveel energie kost, om alleen nog maar te kijken naar je agenda. Je moet echt hulp gaan zoeken van een psycholoog. Je wordt dan zo wie zo ook serieuzer genomen door je bedrijfsarts. Zoals de andere ook aangeven, rustig aan het is nog maar je eerste week, en na een week of vier is het ook gewoon weer fijn om aan het werk te gaan.
Glendoria: Heb je je al ziek gemeld? Zo niet, nu direct per mail doen. Het kan gewoon niet langer zo. Advies geven komt wel, je moet nu alleen even aan jezelf denken.
Lief: Fijn dat je fg goed is gegaan. Maar ik krijg het al spaans benauwd als ik alleen je mail nog maar lees. Als je dit door gaat zetten ben ik bang dat het niet goed met je gaat komen. Wees duidelijk, en ga in geen geval naar Amerika. Je moet er niet aan denken dat je daar bent, en het komt echt zover dat je de man met de hamer tegenkomt. Eerst voldoende energie opdoen, zodat je normale vragen van collega's weer aankan, en dan pas naar het andere eind van de wereld. En echt geloof me, er is heus wel iemand anders die kan gaan.
Abc: Ga jij lekker genieten van je vrije dag morgen?
Als eerste dank jullie wel voor jullie belangstelling, doet me goed. Nou ik weet eigenlijk nog steeds niets, Het was meer een orienterend gesprek, om te kijken wat ik momenteel wilde en kon. Ze willen me absoluut niet kwijt, en willen alle mogelijke moeite doen om mij binnen het bedrijf te houden. Dus baas had al wel wat ideetjes in zijn hoofd, maar wilde eerst nog even wat uitzoeken navragen voordat hij verder toezeggingen wilde doen. (Heb wel een beetje van: had je dat dan al niet kunnen doen voordat ik vanmiddag kwam). Binnen drie weken komen ze er op terug. Drie weken! Ik zit dus nog minimaal drie weken thuis. En daar heb ik de balen van, het gaat goed met me, dus ik wil zo zachtjesaan ook weer wel eens aan de slag.
Maar nu komt de andere kant van de medaille: Toen ik vanmiddag naar het bedrijf toe reed, en zeker toen ik er doorheen liep, ging ik opeens twijfelen of ik het nog wel wil. (heb ik natuurlijk niet gezegd) Ik schrok eigenlijk zelf eerst wel van de gedachte, maar hoe langer dat ik er over nadenk, hoe meer dat ik ga twijfelen. Misschien is het wel helemaal geen gek idee om iets heel anders te gaan doen.
Toffe: Heb je nog een keer een mail gestuurd naar je baas?
Gellukkig maar dat je hem niet dagelijks tegenkomt, anders zou het helemaal niet meer werkbaar zijn voor je.
Marriss: Wat vreselijk dat het je al zoveel energie kost, om alleen nog maar te kijken naar je agenda. Je moet echt hulp gaan zoeken van een psycholoog. Je wordt dan zo wie zo ook serieuzer genomen door je bedrijfsarts. Zoals de andere ook aangeven, rustig aan het is nog maar je eerste week, en na een week of vier is het ook gewoon weer fijn om aan het werk te gaan.
Glendoria: Heb je je al ziek gemeld? Zo niet, nu direct per mail doen. Het kan gewoon niet langer zo. Advies geven komt wel, je moet nu alleen even aan jezelf denken.
Lief: Fijn dat je fg goed is gegaan. Maar ik krijg het al spaans benauwd als ik alleen je mail nog maar lees. Als je dit door gaat zetten ben ik bang dat het niet goed met je gaat komen. Wees duidelijk, en ga in geen geval naar Amerika. Je moet er niet aan denken dat je daar bent, en het komt echt zover dat je de man met de hamer tegenkomt. Eerst voldoende energie opdoen, zodat je normale vragen van collega's weer aankan, en dan pas naar het andere eind van de wereld. En echt geloof me, er is heus wel iemand anders die kan gaan.
Abc: Ga jij lekker genieten van je vrije dag morgen?
donderdag 28 oktober 2010 om 21:28
Annemie, ik kan me wel voorstellen dat het moeiijk is om terug te gaan naar je werk. Je bent daar weggegaan vorig jaar met een ontzettend rotgevoel. Dus associeer je je werk met een rotgevoel ook al ben je nu alweer een stuk beter. Ik heb er geen verstand van. maar ik zou het toch nog even uitstellen, een beslissing. Vroeger, voordat je je rot ging voelen, vond je het wel leuk toch?
Je hebt gelijk met dat project van mij hoor. Ik zit nog een beetje in die twilight zone. Ook omdat het nog niet zeker is. Als we geen goede ideeen opdoen in de komende weken, dan gaat het helemaal niet door en wordt het zomaar volgend jaar (want mijn Kerstvakantie van vier weken ligt dan dwars en die geef ik niet op).
Ik zou zelf denken dat nu ik zoveel hulp krijg die allemaal weten dat er werk bij mij vandaan moet, dat ik dan wat lucht krijg en tot rust kom in mijn hoofd en beter bestand ben tegen vragen e.d. Vanochtend ik werd voor het eerst sinds tijden wakker met het gevoel dat het goed gaat komen met het project. Alleen al omdat ik weet dat ik nu de hulp krijg die ik al veel eerder had moeten krijgen/inroepen. Dat geeft mij hoop dat het ook met mij nog wel goed kan komen en dat voelt echt heel fijn. Ik merk nu pas hoe lang ik niet helemaal eerlijk ben geweest, hoe lang ik heb lopen vechten om mijn eigen verwachtingen te halen, hoe lang ik niet mezelf ben geweest. En nu ik behoorlijk eerlijk ben over mezelf, naar anderen toe en dus ook meer naar mezelf, valt het me op dat niemand er raar van op kijkt en dat iedereeen gewoon dingen gaat doen waar ik dus heel lang niet om durfde/wilde vragen omdat ik dacht dat ik faalde. Ik had vandaag de gelegenheid om mijn email te lezen omdat ik daar de rust voor kon nemen omdat ik minder zorgelijk ben.
(valt het op dat ik een goede dag heb? Ik zal dit teruglezen als ik een dipdag heb, haha!)
Je hebt gelijk met dat project van mij hoor. Ik zit nog een beetje in die twilight zone. Ook omdat het nog niet zeker is. Als we geen goede ideeen opdoen in de komende weken, dan gaat het helemaal niet door en wordt het zomaar volgend jaar (want mijn Kerstvakantie van vier weken ligt dan dwars en die geef ik niet op).
Ik zou zelf denken dat nu ik zoveel hulp krijg die allemaal weten dat er werk bij mij vandaan moet, dat ik dan wat lucht krijg en tot rust kom in mijn hoofd en beter bestand ben tegen vragen e.d. Vanochtend ik werd voor het eerst sinds tijden wakker met het gevoel dat het goed gaat komen met het project. Alleen al omdat ik weet dat ik nu de hulp krijg die ik al veel eerder had moeten krijgen/inroepen. Dat geeft mij hoop dat het ook met mij nog wel goed kan komen en dat voelt echt heel fijn. Ik merk nu pas hoe lang ik niet helemaal eerlijk ben geweest, hoe lang ik heb lopen vechten om mijn eigen verwachtingen te halen, hoe lang ik niet mezelf ben geweest. En nu ik behoorlijk eerlijk ben over mezelf, naar anderen toe en dus ook meer naar mezelf, valt het me op dat niemand er raar van op kijkt en dat iedereeen gewoon dingen gaat doen waar ik dus heel lang niet om durfde/wilde vragen omdat ik dacht dat ik faalde. Ik had vandaag de gelegenheid om mijn email te lezen omdat ik daar de rust voor kon nemen omdat ik minder zorgelijk ben.
(valt het op dat ik een goede dag heb? Ik zal dit teruglezen als ik een dipdag heb, haha!)
vrijdag 29 oktober 2010 om 08:46
Hoi,
Annemie, wat jammer dat ze niet al wat opties hebben voor je, jeetje zeg hoelang hebben ze daar al naa kunnen zoeken denk ik dan, maar ja ik hoop dat er binnenkort wel wat moois voor je uitkomt. Aan de andere kant, wat je zelf al aangeeft, misschien is iets anders ook wel heel leuk. ik zit met hetzelfde hoor, ik wil eigenlijk ook wel iets heel anders, maar ik weet niet wat en ik durf het niet, maar ik neem nog nergens een beslissing over, want misschien is het wel mijn burn out die dit nu denkt en ben ik straks gewoon weer heel gelukkig met mijn baan.
ik heb geen mail meer gestuurd naar mijn lg, op werk hebben we maar 1 computer en daar kan eigenlijk iedereen in, ik wil niet dat mijn collega's mijn mail lezen.
zo ik ben gister avond bij vriendin geweest, was heel gezellig, maa ben helemaal gesloopt nu, kan mn ogen amper open houden. heb niets op de planning staan dus dat is heel fijn, lekker relaxen
Annemie, wat jammer dat ze niet al wat opties hebben voor je, jeetje zeg hoelang hebben ze daar al naa kunnen zoeken denk ik dan, maar ja ik hoop dat er binnenkort wel wat moois voor je uitkomt. Aan de andere kant, wat je zelf al aangeeft, misschien is iets anders ook wel heel leuk. ik zit met hetzelfde hoor, ik wil eigenlijk ook wel iets heel anders, maar ik weet niet wat en ik durf het niet, maar ik neem nog nergens een beslissing over, want misschien is het wel mijn burn out die dit nu denkt en ben ik straks gewoon weer heel gelukkig met mijn baan.
ik heb geen mail meer gestuurd naar mijn lg, op werk hebben we maar 1 computer en daar kan eigenlijk iedereen in, ik wil niet dat mijn collega's mijn mail lezen.
zo ik ben gister avond bij vriendin geweest, was heel gezellig, maa ben helemaal gesloopt nu, kan mn ogen amper open houden. heb niets op de planning staan dus dat is heel fijn, lekker relaxen
vrijdag 29 oktober 2010 om 09:51
Goedemorgen,
Annemie,
Jammer dat je baas je nog niet meer kon vertellen. Wel fijn dat ze je graag willen houden ondanks dat je zelf niet meer zeker weet of je wel wilt blijven. Ik kan me heel goed voorstellen dat ondanks alles de drempel om weer naar de plek te gaan waar het begon hoog is. Kan het ook zijn dat er nog een stukje verwerking van je hartstilstand bij zit? Die heb je tenslotte ook op je werk gekregen en misschien zit er daardoor onbewust ook wel een negatieve associatie met die plek.
Lief,
Je klinkt al een stuk beter, maar pas op dat je nu niet weer meten denkt dat je de hele wereld aan kunt.
Marriss,
Goed dat je die boeken toch nog gevonden hebt, ik hoop dat je er wat aan hebt.
Toffe,
Lekker rustig aan doen vandaag. Een avondje gezelligheid kost ook energie en ook daarna moet je dus weer 'opladen' en dat opladen gaat bj ons nu eenmaal niet zo snel momenteel.
Ik ga vandaag lekker niks doen. Misschien vanmiddag even sinterklaasinkopen doen, het is nu nog niet zo extreem druk in de speelgoedwinkels en mijn nichtjes hebben hun wensen al doorgegeven. Ik wil ook graag naar de opticien, ik heb het idee dat mijn ogen slechter zijn geworden en dat ik daardoor ook hoofdpijn krijg en zere ogen heb aan het einde van de dag als ik veel heb gelezen of geborduurd.
Annemie,
Jammer dat je baas je nog niet meer kon vertellen. Wel fijn dat ze je graag willen houden ondanks dat je zelf niet meer zeker weet of je wel wilt blijven. Ik kan me heel goed voorstellen dat ondanks alles de drempel om weer naar de plek te gaan waar het begon hoog is. Kan het ook zijn dat er nog een stukje verwerking van je hartstilstand bij zit? Die heb je tenslotte ook op je werk gekregen en misschien zit er daardoor onbewust ook wel een negatieve associatie met die plek.
Lief,
Je klinkt al een stuk beter, maar pas op dat je nu niet weer meten denkt dat je de hele wereld aan kunt.
Marriss,
Goed dat je die boeken toch nog gevonden hebt, ik hoop dat je er wat aan hebt.
Toffe,
Lekker rustig aan doen vandaag. Een avondje gezelligheid kost ook energie en ook daarna moet je dus weer 'opladen' en dat opladen gaat bj ons nu eenmaal niet zo snel momenteel.
Ik ga vandaag lekker niks doen. Misschien vanmiddag even sinterklaasinkopen doen, het is nu nog niet zo extreem druk in de speelgoedwinkels en mijn nichtjes hebben hun wensen al doorgegeven. Ik wil ook graag naar de opticien, ik heb het idee dat mijn ogen slechter zijn geworden en dat ik daardoor ook hoofdpijn krijg en zere ogen heb aan het einde van de dag als ik veel heb gelezen of geborduurd.
vrijdag 29 oktober 2010 om 09:55
Hallo allemaal, even kort, lig nog in bed, typ dus met mn mobiel. Beroerde nacht gehad, veel wakker, misselijk en naar gedroomd. Vanmiddag afspraak bij de bank over hypotheek (willen misschien nieuwbouw huis gaan kopen) en twijfel wat te doen. Ik wil wel graag mee want het is natuurlijk een belangrijk gesprek, maar ik weet niet of het me gaat lukken. En vent alleen heen laten gaan weet ik ook niet, hij is niet zo thuis in die materie, de financien en administratie is vooral mijn afdeling....twijfel twijfel dus....
vrijdag 29 oktober 2010 om 13:39
Marriss: Ben je al weg? Zoniet zou ik proberen deze afspraak te verzetten, je kan je er waarschijnlijk toch niet op concentreren, en het kost je alleen maar heel veel energie.
Toffe: Als je heel eerlijk bent naar jezelf weet je dan wel welke richting dat je zou willen doen? Het lijkt bij mij wel of het kwartje opeens gevallen is, dat ik veel liever wat in de zorg zou willen gaan doen. Hoe langer ik er over nadenk, hoe helderder het word. Maar ik zie ook gelijk wel overal leeuwen en beren.
Abc: Ik denk dat er nog wel een stuk ligt wat verwerking betreft. Toen het pas gebeurd was ben ik op dezelfde plaats terug geweest, en het deed me eigenlijk weinig. Nu merkte ik van de zomer al toen ik op at werkte, dat ik de exacte plaats constant vermijd. Dus ook weer voer voor de psych komende week.
Verder vandaag lekker een rustig dagje, moet vanmiddag even met mijn oma nieuwe bril gaan kopen, misschien dat ik dan idd mijn eigen ogen ook maar even na laat kijken. Ik heb mijn bril al een jaar of drie, dus dan is het ook weer wel eens nodig.
Toffe: Als je heel eerlijk bent naar jezelf weet je dan wel welke richting dat je zou willen doen? Het lijkt bij mij wel of het kwartje opeens gevallen is, dat ik veel liever wat in de zorg zou willen gaan doen. Hoe langer ik er over nadenk, hoe helderder het word. Maar ik zie ook gelijk wel overal leeuwen en beren.
Abc: Ik denk dat er nog wel een stuk ligt wat verwerking betreft. Toen het pas gebeurd was ben ik op dezelfde plaats terug geweest, en het deed me eigenlijk weinig. Nu merkte ik van de zomer al toen ik op at werkte, dat ik de exacte plaats constant vermijd. Dus ook weer voer voor de psych komende week.
Verder vandaag lekker een rustig dagje, moet vanmiddag even met mijn oma nieuwe bril gaan kopen, misschien dat ik dan idd mijn eigen ogen ook maar even na laat kijken. Ik heb mijn bril al een jaar of drie, dus dan is het ook weer wel eens nodig.
vrijdag 29 oktober 2010 om 15:57
Annemie, ben weer thuis, wel geweest dus. Verzetten was helaas geen mogelijkheid, hebben een optie op het huis staan en de makelaar wil volgende week uitsluitsel van ons of we ermee doorgaan of niet. Ben dus wel gegaan, kreeg 10 min. voor vertrek al wat zeurende hoofdpijn, en dit werd natuurlijk alleen maar erger tijdens het gesprek... Gelukkig liep het systeem vast en moesten we het gesprek voortijdig afsluiten Nu weer thuis, moesten ook nog boodschappen doen maar dat zag ik niet zitten, dus vent op pad gestuurd naar de winkel. Gelukkig vanavond samen een avondje thuis, zin in (hij had afgelopen drie dagen late diensten dus was ik drie avonden alleen, niets aan...)
Wel erg trots op mezelf, het verhaal verspreidt zich inmiddels wat binnen mn sport- en vriendenclub, dus krijg steeds meer smsjes en telefoontjes van mensen omdat ze gehoord hebben dat ik thuis zit. Vanmorgen ook weer twee mensen. Heb ze beide uit kunnen leggen wat er speelt, zonder te huilen, trots! Heb het idee dat telefonisch me beter lukt dan face-to-face, want dan moet ik meestal wel huilen.
Niet zoveel puf om alles te lezen en te reageren, sorry, volgende keer weer.
Wel erg trots op mezelf, het verhaal verspreidt zich inmiddels wat binnen mn sport- en vriendenclub, dus krijg steeds meer smsjes en telefoontjes van mensen omdat ze gehoord hebben dat ik thuis zit. Vanmorgen ook weer twee mensen. Heb ze beide uit kunnen leggen wat er speelt, zonder te huilen, trots! Heb het idee dat telefonisch me beter lukt dan face-to-face, want dan moet ik meestal wel huilen.
Niet zoveel puf om alles te lezen en te reageren, sorry, volgende keer weer.
vrijdag 29 oktober 2010 om 16:23
Marriss: Misschien dat je het nu dan ook een beetje positief kan bekijken: je hebt het wel gedaan. Wel super spannend, om een huis te kopen, lijkt me alles er niet makkelijker op maken, want dat brengt natuurlijk ook de nodige spannigen met zich mee positief en negatief. Probeer echt voor jezelf te blijven zorgen hoor, en echt je rust pakken als het niet meer gaat.
Wel heel fijn dat je zoveel medeleven krijgt.
abc:Was vanmorgen nog bij de fysio, en nog gevraagd naar begeleid sporten. De eerste drie maanden nog helemaal niet sporten. Baaalen. Ik blijf maar trouw mijn kilometers lopen, is in ieder geval nog iets.
Wel heel fijn dat je zoveel medeleven krijgt.
abc:Was vanmorgen nog bij de fysio, en nog gevraagd naar begeleid sporten. De eerste drie maanden nog helemaal niet sporten. Baaalen. Ik blijf maar trouw mijn kilometers lopen, is in ieder geval nog iets.
vrijdag 29 oktober 2010 om 17:35
Annemie,
Jammer dat je nog niet mag sporten. Maar elke dag 5 km lopen ik ook al heel wat beweging, ik denk dat er niet veel mensen zijn die dat elke dag doen. Wat zou je willen doen in de zorg? Daar een leidinggevende functie of je ervaring delen met mensen en adviezen geven zoals je dat hier ook doet?
Ik heb er zelf ook al wel over nagedacht om iets heel anders te gaan doen. Als ik alles over kon doen, dan ging ik of pharmacie studeren en in een apotheek of lab werken of ik ging iets studeren zodat ik een winkel kon gaan runnen. Een (kinder)boekenwinkel lijkt me wel heel leuk.
Marriss,
Nu een huis kopen lijkt me een ietwat onhandige timing, maar ja, als het jullie droomhuis is moet je er gewoon voor gaan. Dan moet je vriend zich maar wat meer verdiepen in de financiële en praktische dingen om jou wat te ontzien.
Hier een moeilijke dag. Ben vanmorgen even lichtelijk ingestort. Ik moet echt nodig naar de opticien en zei dat dus ook tegen mijn vriend toen hij wakker was (hij had gister en vandaag vrij), maar hij had daar niet echt zin in en wou veel liever iets leuks doen. Op een of andere manier viel die opmerking verkeerd bij mij en toen raakte in lichtelijk in paniek. Huilen, schreeuwen en voor mijn gevoel weer helemaal terug bij af. Uiteindelijk kreeg hij er wel uit wat er nu echt aan de hand was. Ik wil gewoon veel te snel en het valt me tegen dat de dingen die ik van de week gedaan heb zoveel energie gekost hebben. Ik vind het allemaal leuk (het sporten en het werk), maar blijkbaar is het nu nog teveel. Sinds woensdag is die echte zware vermoeidheid weer terug en kost het me weer veel moeite in slaap te komen.
Op een of andere manier gun ik mezelf de ontspanning die ik de laatste tijd voelde gewoon niet. Als ik een paar uur lekker op de bank hang met een spannend boek, dan geniet ik daar op het moment zelf wel van, maar achteraf voel ik me dan schuldig dat ik niks nuttigs gedaan heb. Dat ik pas om vier uur ga douchen en boodschappen ga doen en dat ik de was drie dagen in de droger laat zitten voor ik het opvouw. Van die dingen waarvan ik dacht dat ik die naar achteren had gezet op mijn prioriteiten lijstje, maar die blijkbaar ongemerkt weer naar voren zijn gekomen.
Volgens mijn vriend wil ik gewoon teveel tegelijk en moet ik veel te veel van mezelf. Ik moet ontspannen, dus ik moet en lezen en ds'en en borduren en sporten en ik wil naar het strand, naar de zee en werken en hier reageren op iedereen en leuke dingen doen met mijn vriend en tv kijken en en en en en zoveel. Als ik iets één keer leuk vind, wordt het meteen moeten voor me en dat moet ik veranderen. Klinkt misschien een beetje vaag allemaal, maar er is hier aldoor zoveel herkenning dat iemand dit misschien ook wel herkent.
Het kan dus zijn dat ik hier de komende tijd even wat minder op iedereen reageer en misschien zelfs wel even helemaal niet reageer. Dat komt dan niet omdat ik hier niet lees en wil reageren, maar puur omdat ik mezelf niet wil verplichten om op alles en iedereen te reageren.
Jammer dat je nog niet mag sporten. Maar elke dag 5 km lopen ik ook al heel wat beweging, ik denk dat er niet veel mensen zijn die dat elke dag doen. Wat zou je willen doen in de zorg? Daar een leidinggevende functie of je ervaring delen met mensen en adviezen geven zoals je dat hier ook doet?
Ik heb er zelf ook al wel over nagedacht om iets heel anders te gaan doen. Als ik alles over kon doen, dan ging ik of pharmacie studeren en in een apotheek of lab werken of ik ging iets studeren zodat ik een winkel kon gaan runnen. Een (kinder)boekenwinkel lijkt me wel heel leuk.
Marriss,
Nu een huis kopen lijkt me een ietwat onhandige timing, maar ja, als het jullie droomhuis is moet je er gewoon voor gaan. Dan moet je vriend zich maar wat meer verdiepen in de financiële en praktische dingen om jou wat te ontzien.
Hier een moeilijke dag. Ben vanmorgen even lichtelijk ingestort. Ik moet echt nodig naar de opticien en zei dat dus ook tegen mijn vriend toen hij wakker was (hij had gister en vandaag vrij), maar hij had daar niet echt zin in en wou veel liever iets leuks doen. Op een of andere manier viel die opmerking verkeerd bij mij en toen raakte in lichtelijk in paniek. Huilen, schreeuwen en voor mijn gevoel weer helemaal terug bij af. Uiteindelijk kreeg hij er wel uit wat er nu echt aan de hand was. Ik wil gewoon veel te snel en het valt me tegen dat de dingen die ik van de week gedaan heb zoveel energie gekost hebben. Ik vind het allemaal leuk (het sporten en het werk), maar blijkbaar is het nu nog teveel. Sinds woensdag is die echte zware vermoeidheid weer terug en kost het me weer veel moeite in slaap te komen.
Op een of andere manier gun ik mezelf de ontspanning die ik de laatste tijd voelde gewoon niet. Als ik een paar uur lekker op de bank hang met een spannend boek, dan geniet ik daar op het moment zelf wel van, maar achteraf voel ik me dan schuldig dat ik niks nuttigs gedaan heb. Dat ik pas om vier uur ga douchen en boodschappen ga doen en dat ik de was drie dagen in de droger laat zitten voor ik het opvouw. Van die dingen waarvan ik dacht dat ik die naar achteren had gezet op mijn prioriteiten lijstje, maar die blijkbaar ongemerkt weer naar voren zijn gekomen.
Volgens mijn vriend wil ik gewoon teveel tegelijk en moet ik veel te veel van mezelf. Ik moet ontspannen, dus ik moet en lezen en ds'en en borduren en sporten en ik wil naar het strand, naar de zee en werken en hier reageren op iedereen en leuke dingen doen met mijn vriend en tv kijken en en en en en zoveel. Als ik iets één keer leuk vind, wordt het meteen moeten voor me en dat moet ik veranderen. Klinkt misschien een beetje vaag allemaal, maar er is hier aldoor zoveel herkenning dat iemand dit misschien ook wel herkent.
Het kan dus zijn dat ik hier de komende tijd even wat minder op iedereen reageer en misschien zelfs wel even helemaal niet reageer. Dat komt dan niet omdat ik hier niet lees en wil reageren, maar puur omdat ik mezelf niet wil verplichten om op alles en iedereen te reageren.
vrijdag 29 oktober 2010 om 18:25
Abc: , die verdien je wel even. Meis, je laat me schrikken, als ik lees dat je even niet gaat reageren, heb ik echt zoiets van neeeee, ik heb altijd zoveel aan jou positiviteit. Maar nu ik er over nagedacht heb, begrijp ik het wel, en vind het eigenlijk heel goed van je.
Je durft een grens aan te geven, en dat betekend meer dan alle andere dingen dat je beter aan het worden bent, en dat je weet hoe dat je voor jezelf moet zorgen.
Abc ik ga je heel erg missen, maar ik weet dat het voor een goed doel is.
Je durft een grens aan te geven, en dat betekend meer dan alle andere dingen dat je beter aan het worden bent, en dat je weet hoe dat je voor jezelf moet zorgen.
Abc ik ga je heel erg missen, maar ik weet dat het voor een goed doel is.
zaterdag 30 oktober 2010 om 00:01
Abc, even een knuffel voor jou, weet nog niet hoe de plaatjes moeten hier. Doe rustig en we zien je vanzelf wel hier.
Ik heb me ff zo pissig zitten maken hier, ik weet dat ik niet moet doen, maar kan er niets aan doen.
Ik sprak een collega/vriendin en die moest even doorgeven aan mij dat ik maar snel weer aan het werk moest gaan, anders zou mijn functie in gevaar komen. Ik heb besloten dat ik hier werk van ga maken..want ik pik dit soort dreigementen niet en zeker niet via iemand anders, heb dan het lef om me zelf te bellen.
nou dat wilde ik ff kwijt,
iedereen fijn weekend
Ik heb me ff zo pissig zitten maken hier, ik weet dat ik niet moet doen, maar kan er niets aan doen.
Ik sprak een collega/vriendin en die moest even doorgeven aan mij dat ik maar snel weer aan het werk moest gaan, anders zou mijn functie in gevaar komen. Ik heb besloten dat ik hier werk van ga maken..want ik pik dit soort dreigementen niet en zeker niet via iemand anders, heb dan het lef om me zelf te bellen.
nou dat wilde ik ff kwijt,
iedereen fijn weekend
zaterdag 30 oktober 2010 om 12:01
Abc, wat vervelend dat je het moeilijk hebt... wel knap van je dat je goed door lijkt te hebben wat de grondslag is van hoe je je voelt... hopelijk is het met die wetenschap ook iets 'makkelijker' er ook mee aan de slag te gaan. Dat bedoel ik niet raar, maar als je een beetje een idee hebt wat er speelt is het makkelijker ergens iets aan te doen, dan wanneer je geen flauw hebt waarom je op een bepaalde manier reageert. Wel erg jammer dat je afstand wilt nemen, maar je moet doen wat voor jou het beste voelt. Ik hoop niet dat het door mij / de nieuwe schrijfsters komt... wat mij betreft ben je absoluut niet verplicht om alles te lezen en te reageren, maar ja, blijkbaar voel je dat zelf anders. Zoals ik al zei: doe wat goed voor jou voelt
Toffe, ik zit me hier gewoon plaatsvervangend boos te maken!! Waar halen ze het lef vandaan? Ik vind het niet normaal. en daar zou ik zéker werk van maken, belachelijk. Nou, dat wordt een fijn weekend... ik kan me tenminste voorstellen dat dit nu constant door je hoofd spookt.
Annemie, waarom mag je niet sporten? Je zal het ongetwijfeld verteld hebben hoor, maar ik ben niet van alles op de hoogte. Als je geen zin hebt om het nogmaals uit te leggen snap ik dat ook.
Gisteren de hele middag en avond nog hoofdpijn gehad. Zo'n gesprek bij de bank is natuurlijk ook wel intensief, weer heel wat anders dan even een boodschap doen bijv. (ook intensief, maar ánders) Ik snap de opmerking dat dit geen goeie timing is om een ander huis te gaan kopen... maar ja. Het is een nieuwbouwhuis, we hebben al een paar weken een optie erop staan en moeten volgende week beslissen of we het doen of niet. Een makelaar, bank, aannemer etc. hebben er natuurlijk sch**t aan dat ik op dit moment thuis zit en dus niet goed na kan denken over zulke dingen... en aan de andere kant vind ik het ook wel prettig om daarmee bezig te zijn. Het is leuk om in gedachten je droomhuis in te richten enzo, en het is iets anders dan mn werk. En alles wat in mn hoofd zit anders dan mn werk, vind ik oke
Vanavond zou ik mn verjaardag vieren, samen met een andere vriendin. Hadden kroeg afgehuurd en al onze vrienden uitgenodigd. Nu had ik alle mensen die alleen voor mij kwamen en mn vriendin niet kennen al afgezegd omdat ik het uiteraard totaal niet zag zitten. Het feest gaat wel door, dus onze gezamenlijke vrienden komen gewoon. Sommigen weten al dat het nu alleen om de verjaardag van mn vriendin gaat, anderen horen het vanavond wel. En eigenlijk.... wil ik proberen of ik vanavond even heenkan. Al is het maar een uurtje, even mn zinnen verzetten en mn vrienden zien. Ik had al bedacht dat ik dan vandaag wel héél rustig aan moet doen, omdat het anders sowieso te veel wordt. Zojuist belde een vriendin uit een andere stad, ze was in mn woonplaats en vroeg of ze even langs kon komen. (ze weet van de situatie) Ik vond het zooooo moeilijk, maar heb 'nee' gezegd. Voel me erg erg lullig onder, maar weet wel dat dit het beste is. Ze vond het hartstikke begrijpelijk en heel knap van me dat ik zo eerlijk was, maar toch, het voelt wel vreemd. Hebben nu afgesproken dat we maandagavond even met z'n 2en naar de sauna gaan. Denk dat dat wel lukt. Ik vind de sauna héérlijk en kan daar altijd erg goed ontspannen. Hier zit een sauna in de buurt en daar is het nooit erg druk, zeker savonds niet. Dus dat zie ik (zoals ik er nu tegenaan kijk) wel zitten.
nou, genoeg over mezelf
Toffe, ik zit me hier gewoon plaatsvervangend boos te maken!! Waar halen ze het lef vandaan? Ik vind het niet normaal. en daar zou ik zéker werk van maken, belachelijk. Nou, dat wordt een fijn weekend... ik kan me tenminste voorstellen dat dit nu constant door je hoofd spookt.
Annemie, waarom mag je niet sporten? Je zal het ongetwijfeld verteld hebben hoor, maar ik ben niet van alles op de hoogte. Als je geen zin hebt om het nogmaals uit te leggen snap ik dat ook.
Gisteren de hele middag en avond nog hoofdpijn gehad. Zo'n gesprek bij de bank is natuurlijk ook wel intensief, weer heel wat anders dan even een boodschap doen bijv. (ook intensief, maar ánders) Ik snap de opmerking dat dit geen goeie timing is om een ander huis te gaan kopen... maar ja. Het is een nieuwbouwhuis, we hebben al een paar weken een optie erop staan en moeten volgende week beslissen of we het doen of niet. Een makelaar, bank, aannemer etc. hebben er natuurlijk sch**t aan dat ik op dit moment thuis zit en dus niet goed na kan denken over zulke dingen... en aan de andere kant vind ik het ook wel prettig om daarmee bezig te zijn. Het is leuk om in gedachten je droomhuis in te richten enzo, en het is iets anders dan mn werk. En alles wat in mn hoofd zit anders dan mn werk, vind ik oke
Vanavond zou ik mn verjaardag vieren, samen met een andere vriendin. Hadden kroeg afgehuurd en al onze vrienden uitgenodigd. Nu had ik alle mensen die alleen voor mij kwamen en mn vriendin niet kennen al afgezegd omdat ik het uiteraard totaal niet zag zitten. Het feest gaat wel door, dus onze gezamenlijke vrienden komen gewoon. Sommigen weten al dat het nu alleen om de verjaardag van mn vriendin gaat, anderen horen het vanavond wel. En eigenlijk.... wil ik proberen of ik vanavond even heenkan. Al is het maar een uurtje, even mn zinnen verzetten en mn vrienden zien. Ik had al bedacht dat ik dan vandaag wel héél rustig aan moet doen, omdat het anders sowieso te veel wordt. Zojuist belde een vriendin uit een andere stad, ze was in mn woonplaats en vroeg of ze even langs kon komen. (ze weet van de situatie) Ik vond het zooooo moeilijk, maar heb 'nee' gezegd. Voel me erg erg lullig onder, maar weet wel dat dit het beste is. Ze vond het hartstikke begrijpelijk en heel knap van me dat ik zo eerlijk was, maar toch, het voelt wel vreemd. Hebben nu afgesproken dat we maandagavond even met z'n 2en naar de sauna gaan. Denk dat dat wel lukt. Ik vind de sauna héérlijk en kan daar altijd erg goed ontspannen. Hier zit een sauna in de buurt en daar is het nooit erg druk, zeker savonds niet. Dus dat zie ik (zoals ik er nu tegenaan kijk) wel zitten.
nou, genoeg over mezelf
zaterdag 30 oktober 2010 om 14:41
Ik ben niet helemaal weg hoor. Kan het toch niet laten om te reageren, maar hier kijken is niet meer het eerste wat ik doe 's morgens en het laatste voor ik naar bed ga. Gewoon af en toe lekker lezen hier als ontspanning ipv als verplichting.
Toffe, ik snap die baas van jou helemaal niet. Dit is toch geen stijl, ik kan me heel goed voorstellen dat je hier werk van gaat maken.
Marriss, het heeft niks met jou te maken hoor. Ik merkte gewoon dat ik hier teveel in op ging. Nu snap ik ook weer waarom ik nog nooit eerder actief ben gaan schrijven hier. Ik lees hier al jaren op het forum, maar reageer maar heel zelden.
Toffe, ik snap die baas van jou helemaal niet. Dit is toch geen stijl, ik kan me heel goed voorstellen dat je hier werk van gaat maken.
Marriss, het heeft niks met jou te maken hoor. Ik merkte gewoon dat ik hier teveel in op ging. Nu snap ik ook weer waarom ik nog nooit eerder actief ben gaan schrijven hier. Ik lees hier al jaren op het forum, maar reageer maar heel zelden.
zaterdag 30 oktober 2010 om 15:34
Toffe: Wat een ongeloofelijke kaaa uuuuu tt streek. Zeker zo vlak voor het weekend, dan kan je er nog niks mee ook. Weet je trouwens zeker dat het van je baas vandaan komt. Dat kan toch zo niet? Als dit echt zo is, is het de hoogste tijd om een vertrouwenspersoon in te gaan schakelen ofzo, want ik denk echt dat dan het functioneren van die baas ter discussie gesteld moet worden.
Marriss: Ik heb door een trauma mijn bekken gebroken, daarvoor gebruik ik morfine, en heb ik nu een neurostimulator om de pijn te onderdrukken. Om die goed te kunnen laten werken is een paar weken geleden mijn baarmoeder er uit gehaald. Het gaat nu eigenlijk heel goed, daarom wilde ik zo zachtjesaan weer gaan sporten. Maar de fysio vind het nog te vroeg.
Goedd dat je een grens aangegeven heb richting je vriendin. Ik hoop dat je idd kan ontspannen in de sauna. Probeer het vanavond echt bij een uurtje te houden. Misschien een goed idee om dat ook heel duidelijk met je vriend af te spreken, want als je eenmaal ergens bent is het heel moeilijk om je daar aan te houden. Maar anders moet je het waarschijnlijk morgen weer bezuren. Veel plezier in ieder geval.
Marriss: Ik heb door een trauma mijn bekken gebroken, daarvoor gebruik ik morfine, en heb ik nu een neurostimulator om de pijn te onderdrukken. Om die goed te kunnen laten werken is een paar weken geleden mijn baarmoeder er uit gehaald. Het gaat nu eigenlijk heel goed, daarom wilde ik zo zachtjesaan weer gaan sporten. Maar de fysio vind het nog te vroeg.
Goedd dat je een grens aangegeven heb richting je vriendin. Ik hoop dat je idd kan ontspannen in de sauna. Probeer het vanavond echt bij een uurtje te houden. Misschien een goed idee om dat ook heel duidelijk met je vriend af te spreken, want als je eenmaal ergens bent is het heel moeilijk om je daar aan te houden. Maar anders moet je het waarschijnlijk morgen weer bezuren. Veel plezier in ieder geval.
zondag 31 oktober 2010 om 00:17
ff ego, net terug van het feest. Iedereen was al wel op de hoogte, en iedereen was superlief en begaan met me. Heb alleen wel 2uur lang erover gepraat, dan met die, dan met die, dan met die...geloof dat ik 8 of 9 keer hetzelfde verhaal heb gedaan. Erg vermoeiend maar ik vind het superfijn dat ik zulke lieve vrienden en vriendinnen heb, doet me echt goed!
Ben nu wel wat trillerig en zweterig en heb lichte hoofdpijn, dus moet het wel bezuren. Maar ben toch blij dat ik gegaan ben. Nu nog even een kopje thee en dan proberen te slapen. Morgen gelukkig niets, fijn gevoel. Misschien even een stukje op de mountainbike, maar dat zie ik morgen wel.
Ben nu wel wat trillerig en zweterig en heb lichte hoofdpijn, dus moet het wel bezuren. Maar ben toch blij dat ik gegaan ben. Nu nog even een kopje thee en dan proberen te slapen. Morgen gelukkig niets, fijn gevoel. Misschien even een stukje op de mountainbike, maar dat zie ik morgen wel.
zondag 31 oktober 2010 om 12:55
zondag 31 oktober 2010 om 22:16
Hoi Allemaal,
Annemie ik weet niet of dit van mijn LG afkomt, het komt iig wel van mijn collega/vriendin haar LG af. We hebben allebei andere leidinggevende, omdat we in een andere winkel werken en zij is gewoon een winkeledewerkster en ik ben filiaal houder. haar LG zit dus in dezelde functie als ik, alle filaal leiders hebben gezamelijk een baa/leidinggevende. Hoop dat ik het een beetje duidelijk uit gelegd krijg.
Marriss, fijn dat je feest goed is gegaan en dat je er lekker over hebt kunnen praten.
Ik merk in mijn omegeving, niet mijn naaste familie, maar meer buren en kennissen er nogal lacherig over doen, krijg opmerkingen van goh lekker zeg paar weken/maanden thuis, zou het mooi uitbuiten en dat soort dingen. veel mensen denken er toch luchtig over en ik beken dat deed ik ook toen ik er nog geen ervaring mee had. zie mijn eerste post. ik dacht dan niet van lekker uitbuiten enzo, maar dacht wel ja ja dat kan je lekker faken en kom op ga weer aan het werk. let op ik dacht het he, ik zei het nooit. Daarom is het ook zo moeilijk voor me wat e nou via via verteld is, ik kan het ze eigenlijk niet kwalijk nemen, want ik dacht ook zo. maar wat ik niet begrijp is dat ze vinden dat dat maar tegen mij gezegt moet worden. en helemaal dat mijn functie in gevaar komt hierdoor. Mijn woede is wel enigsinds gezakt hoor, ben nog best wel boos, maar weet niet hoe ik het aan moet pakken. ik ga het in iedergeval aan mijn psych voorleggen en een de arboarts.
Vandaag een rustig dagje gehad, maar ben echt enorm moe.
Morgen werken en psych en s avonds zwemles met mijn meisje.
Ik hoop dat het met iedereen goed gaat naar omstandig heden.
Annemie ik weet niet of dit van mijn LG afkomt, het komt iig wel van mijn collega/vriendin haar LG af. We hebben allebei andere leidinggevende, omdat we in een andere winkel werken en zij is gewoon een winkeledewerkster en ik ben filiaal houder. haar LG zit dus in dezelde functie als ik, alle filaal leiders hebben gezamelijk een baa/leidinggevende. Hoop dat ik het een beetje duidelijk uit gelegd krijg.
Marriss, fijn dat je feest goed is gegaan en dat je er lekker over hebt kunnen praten.
Ik merk in mijn omegeving, niet mijn naaste familie, maar meer buren en kennissen er nogal lacherig over doen, krijg opmerkingen van goh lekker zeg paar weken/maanden thuis, zou het mooi uitbuiten en dat soort dingen. veel mensen denken er toch luchtig over en ik beken dat deed ik ook toen ik er nog geen ervaring mee had. zie mijn eerste post. ik dacht dan niet van lekker uitbuiten enzo, maar dacht wel ja ja dat kan je lekker faken en kom op ga weer aan het werk. let op ik dacht het he, ik zei het nooit. Daarom is het ook zo moeilijk voor me wat e nou via via verteld is, ik kan het ze eigenlijk niet kwalijk nemen, want ik dacht ook zo. maar wat ik niet begrijp is dat ze vinden dat dat maar tegen mij gezegt moet worden. en helemaal dat mijn functie in gevaar komt hierdoor. Mijn woede is wel enigsinds gezakt hoor, ben nog best wel boos, maar weet niet hoe ik het aan moet pakken. ik ga het in iedergeval aan mijn psych voorleggen en een de arboarts.
Vandaag een rustig dagje gehad, maar ben echt enorm moe.
Morgen werken en psych en s avonds zwemles met mijn meisje.
Ik hoop dat het met iedereen goed gaat naar omstandig heden.
zondag 31 oktober 2010 om 23:09
Toffe: Eigenlijk is het een hele verdrietige situatie waar jij in zit. Ik snap je leidinggevende gewoon niet, je hebt alles al nodig om overeind te blijven en het laatste wat je er bij kan hebben is dat je je druk moet gaan maken of je nog wel in je functie kan blijven. Volgens mij mag het zo wie zo niet, dat ze je vanwege ziekte naar een andere functie gaan zetten. Behalve na twee jaar, zoals nu bij mij,maar daar gaan we nog niet vanuit dat het bij jou ook zo lang gaat duren toch?
Helaas heb ik ook maar heel weinig mensen om me heen die het echt snappen hoor, en idd eerlijk is eerlijk ik was vroeger ook zo, dat ik zei: niet te flauw hoor even tanden op elkaar en gaan. Je moet het maar zo zien, dat is een van de positieve kanten, als je eruit komt word je veel milder naar je medemens.
Als mensen over je kletsen lekker laten gaan. Hier zeggen ze altijd; ze kunnen beter over je kletsen dan van je eten.
Doe je het morgen rustig aan? Als ik het zo zie heb je een behoorlijk zware dag morgen.
Helaas heb ik ook maar heel weinig mensen om me heen die het echt snappen hoor, en idd eerlijk is eerlijk ik was vroeger ook zo, dat ik zei: niet te flauw hoor even tanden op elkaar en gaan. Je moet het maar zo zien, dat is een van de positieve kanten, als je eruit komt word je veel milder naar je medemens.
Als mensen over je kletsen lekker laten gaan. Hier zeggen ze altijd; ze kunnen beter over je kletsen dan van je eten.
Doe je het morgen rustig aan? Als ik het zo zie heb je een behoorlijk zware dag morgen.
zondag 31 oktober 2010 om 23:37
Dat speelde bij mij ook mee hoor, gisteravond. Door zelf aan mn vrienden te kunnen vertellen wat er is, wat er speelt, wat voor (lichamelijke) klachten et bij komen kijken, wilde ik ook wat onbegrip en vooroordelen uit de wereld helpen / voorkomen. Want ik maak me daar toch wel druk om, wat anderen van me denken...en wat jullie zeggen herken ik ook absoluut, ik had ook een compleet ander (verkeerd!) beeld van burnout. Vooral de lichamelijke klachten die ik heb, daar had ik echt geen benul van.
ik ga slapen, morgen om 8.15u al bij de huisarts zijn. Ben benieuwd....
Truste allemaal
ik ga slapen, morgen om 8.15u al bij de huisarts zijn. Ben benieuwd....
Truste allemaal
maandag 1 november 2010 om 11:31
Toffe,
Wat een rotsituatie daar bij jou op het werk. Dat er weinig begrip is, kan ik nog begrijpen omdat het voor iemand die dit niet heeft meegemaakt gewoon niet te begrijpen is hoe dit voelt. Maar juist als leidinggevende moet je toch in ieder geval de 'boekjes' en deskundiger geloven en je medewerker die burnout is de tijd geven en goed met ze omgaan. Succes bij de psych, hopelijk voel je een betere klik met hem dan de vorige keer.
Marriss,
Hoe was het bij de huisarts? Goed van je dat je zelf aan je vrienden hebt uitgelegd hoe het voelt en waar je last van hebt.
Annemie,
Lastig is dat he, dat er maar weinig mensen zijn die je snappen.
Bij mij is de enige die me echt snapt mijn schoonvader. Hij heeft zelf ooit een burnout gehad en weet dus hoe het voelt. Mijn beste vriendin en mijn schoonmoeder zijn ooit overspannen geweest en weten dus wel ongeveer hoe het is, maar die allesoverheersende moeheid snappen zij ook niet.
Ik heb een goed weekend gehad en voel me weer een stuk beter dan vrijdag. Vrijdagavond hebben we spelletjes gespeeld bij vrienden, zaterdag alsnog naar de opticien en sinterklaas inkopen gedaan en gister bij mijn schoonouders gegeten. Was dus een druk weekend, maar wel met allemaal leuke en gezellige dingen en dan kan ik die drukte wel hebben blijkbaar.
Ik moet ook wel toegeven dat ik niet altijd even veel begrip heb gehad voor psychische klachten. Ik heb ook wel vaak gedacht (maar nooit gezegd) dat iemand een schop onder zijn kont moest hebben ipv aldoor dat pamperen. Sommige dingen snap ik nog steeds niet en zal ik ook wel nooit snappen, maar ik heb nu wel veel meer begrip voor psychische klachten en vooral voor het feit dat het niet uit te leggen is hoe het voelt.
Wat een rotsituatie daar bij jou op het werk. Dat er weinig begrip is, kan ik nog begrijpen omdat het voor iemand die dit niet heeft meegemaakt gewoon niet te begrijpen is hoe dit voelt. Maar juist als leidinggevende moet je toch in ieder geval de 'boekjes' en deskundiger geloven en je medewerker die burnout is de tijd geven en goed met ze omgaan. Succes bij de psych, hopelijk voel je een betere klik met hem dan de vorige keer.
Marriss,
Hoe was het bij de huisarts? Goed van je dat je zelf aan je vrienden hebt uitgelegd hoe het voelt en waar je last van hebt.
Annemie,
Lastig is dat he, dat er maar weinig mensen zijn die je snappen.
Bij mij is de enige die me echt snapt mijn schoonvader. Hij heeft zelf ooit een burnout gehad en weet dus hoe het voelt. Mijn beste vriendin en mijn schoonmoeder zijn ooit overspannen geweest en weten dus wel ongeveer hoe het is, maar die allesoverheersende moeheid snappen zij ook niet.
Ik heb een goed weekend gehad en voel me weer een stuk beter dan vrijdag. Vrijdagavond hebben we spelletjes gespeeld bij vrienden, zaterdag alsnog naar de opticien en sinterklaas inkopen gedaan en gister bij mijn schoonouders gegeten. Was dus een druk weekend, maar wel met allemaal leuke en gezellige dingen en dan kan ik die drukte wel hebben blijkbaar.
Ik moet ook wel toegeven dat ik niet altijd even veel begrip heb gehad voor psychische klachten. Ik heb ook wel vaak gedacht (maar nooit gezegd) dat iemand een schop onder zijn kont moest hebben ipv aldoor dat pamperen. Sommige dingen snap ik nog steeds niet en zal ik ook wel nooit snappen, maar ik heb nu wel veel meer begrip voor psychische klachten en vooral voor het feit dat het niet uit te leggen is hoe het voelt.
maandag 1 november 2010 om 12:14
De huisarts was erg begripvol. Hij zag aan me dat ik er nog niet aan toe ben om mn lg te spreken, maar zag ook dat ik rustiger ben dan vorige week, en dat voel ik zelf ook. Ik ga toch in gesprek met die mediator, omdat ik er wel behoefte aan heb om met een professioneel iemand over de situatie te praten. Ik ben erg emotioneel en kan wel iemand gebruik die er rationeel, professioneel en met een andere visie naar kan kijken. Althans, ik wil het proberen, mocht ik er geen baat bij hebben, dan houden we het gewoon bij 1 of 2 keer, ook prima.
Abc, fijn dat je een lekker weekend hebt gehad. Leuke dingen kunnen je inderdaad ook energie geven ipv energie kosten. Ik heb deze week ook het één en ander in de planning, hoop dat dat allemaal gaat lukken. Naar de sauna, paar vriendinnenbezoekjes, en ik wil weer sporten. Dat deed ik altijd al zo'n 5uur per week, maar heb ik nu 2 weken niet gedaan en ik mis het wel. Hoop alleen dat mn lijf het vol gaat houden.
Abc, fijn dat je een lekker weekend hebt gehad. Leuke dingen kunnen je inderdaad ook energie geven ipv energie kosten. Ik heb deze week ook het één en ander in de planning, hoop dat dat allemaal gaat lukken. Naar de sauna, paar vriendinnenbezoekjes, en ik wil weer sporten. Dat deed ik altijd al zo'n 5uur per week, maar heb ik nu 2 weken niet gedaan en ik mis het wel. Hoop alleen dat mn lijf het vol gaat houden.
maandag 1 november 2010 om 12:36
Hoi Allemaal,
even snel,
ben bij de psych geweest en die zag al weer gelijk dat ik er doorheen zat. hij wil me eigenlijk aan de AD hebben, maar ik ben daar nog niet uit. je hoort zoveel slechte dingen daarover. Hij heeft me verzekerd dat het niet verslavend is(daar ben ik zo bang voor) en dat het me echt zal helpen. Zijn andere optie was om weer te stoppen met werken, maar zag ook in dat mijn werk daar niet accoord mee gaat. ik ga dus maar weer afspraak maken met huisarts en over de ad hebben, een zijn visie horen en dan volgende week bij de bedrijfsarts gooi ik de keuzes ook op tafel. aan de ene kant vind ik stoppen met werken ook niet echt een optie, want kom toch onder de mensen en het breekt toch een beetje mn dag. het vreet alleen energie. dus ja moeilijk allemaal.
even snel,
ben bij de psych geweest en die zag al weer gelijk dat ik er doorheen zat. hij wil me eigenlijk aan de AD hebben, maar ik ben daar nog niet uit. je hoort zoveel slechte dingen daarover. Hij heeft me verzekerd dat het niet verslavend is(daar ben ik zo bang voor) en dat het me echt zal helpen. Zijn andere optie was om weer te stoppen met werken, maar zag ook in dat mijn werk daar niet accoord mee gaat. ik ga dus maar weer afspraak maken met huisarts en over de ad hebben, een zijn visie horen en dan volgende week bij de bedrijfsarts gooi ik de keuzes ook op tafel. aan de ene kant vind ik stoppen met werken ook niet echt een optie, want kom toch onder de mensen en het breekt toch een beetje mn dag. het vreet alleen energie. dus ja moeilijk allemaal.
maandag 1 november 2010 om 14:42
Jeetje Toffe, wat heftig zeg. En wat een lastige keuzes die je moet maken... is Sint Janskruid niets voor jou? Ik lees er veel goeie verhalen over op internet en heb er zelf ook baat bij heb ik het idee.... Ik zeg maar wat hoor, misschien heb je het allang geprobeerd of is het helemaal geen optie voor jou.
maandag 1 november 2010 om 16:49
Pfff... mn leidinggevende belde net. De telefoon ging en ik meende z'n nummer al te herkennen... maar ik dacht: laat ik maar opnemen, dan heb ik het gehad en hoef ik er niet meer tegenaan te hikken.
Jeetje wat bizar hoe je lichaam kan reageren op zoiets zeg. Ik zweet me het apezuur, heb koude rillingen, spontaan barstende koppijn... en zit me natuurlijk weer mn ogen uit mn hoofd te janken. Heb tijdens het tel.gesprek niet gehuild trouwens, wel met trillend stemmetje en dichtgeknepen keel gepraat, dus dat ik zwaar geemotioneerd was, kan 'm niet ontgaan zijn.
Hij vroeg hoe het ging (niet goed), hoe het bij de huisarts was (ik krijg hulp om dingen op een rijtje te zetten) of ik veel slaap (nee want ik zit constant met mn werk in het hoofd) of het goed was dat hij wekelijks belde (ja) en of hij anders bij me langs moest komen voor een gesprek (nee, voorlopig absoluut niet) En of mn collega's contact met me op mochten nemen (nee) én... uiteraard... typisch mijn lg: of de huisarts ook had aangegeven hoelang dit ging duren. NEE natuurlijk niet, mafkees.
Pfffffffffffffffffffffffffffff
Jeetje wat bizar hoe je lichaam kan reageren op zoiets zeg. Ik zweet me het apezuur, heb koude rillingen, spontaan barstende koppijn... en zit me natuurlijk weer mn ogen uit mn hoofd te janken. Heb tijdens het tel.gesprek niet gehuild trouwens, wel met trillend stemmetje en dichtgeknepen keel gepraat, dus dat ik zwaar geemotioneerd was, kan 'm niet ontgaan zijn.
Hij vroeg hoe het ging (niet goed), hoe het bij de huisarts was (ik krijg hulp om dingen op een rijtje te zetten) of ik veel slaap (nee want ik zit constant met mn werk in het hoofd) of het goed was dat hij wekelijks belde (ja) en of hij anders bij me langs moest komen voor een gesprek (nee, voorlopig absoluut niet) En of mn collega's contact met me op mochten nemen (nee) én... uiteraard... typisch mijn lg: of de huisarts ook had aangegeven hoelang dit ging duren. NEE natuurlijk niet, mafkees.
Pfffffffffffffffffffffffffffff
