Psyche
alle pijlers
De nasleep van eetproblematiek.
dinsdag 25 mei 2010 om 14:35
Ongeveer 10 jaar geleden ben ik begonnen met lijnen en ben daarin veel te ver doorgeschoten, wat resulteerde in het labeltje anorexia.
Op mijn vijftiende werd ik voor het eerst opgenomen met nihil resultaat. Twee jaar later zat ik weer in een kliniek waar de behandeling een stuk beter aansloeg en iets normaler met eten heb leren omgaan.
Nu merk ik dat ik nog steeds niet verlost ben van deze rotziekte. Op momenten dat ik emotioneel wat labieler ben val ik automatisch terug in oude patronen.
Ik ben tot nu toe redelijk stabiel en heb jaren geleden met een hulpverlener een ondergrens bepaald. Als ik die bereik moet ik hulp gaan zoeken, gelukkig heb ik dat punt nog niet bereikt. Ik heb een nu gezond bmi en ga dat zo houden.
Ik ben al een tijdje aan het twijfelen of ik hier een topic over zou openen, ik wil geen aanleiding geven tot iets of weerstand oproepen en de oude topics zijn inmiddels ver gezakt.
Nu worstel ik dus met de nasleep, ook lichamelijk, van deze ziekte waar ik graag met mensen over zou praten. Ik ben ondertussen al 10 jaar aan het vechten met mezelf en mijn gewicht en ben het beu. Ooit moet ik toch normaal met eten kunnen omgaan?
Herstel je hier ooit helemaal van, of blijft het toch op de achtergrond aanwezig?
De zomer komt eraan en dat is altijd een spannende periode. Als je op het randje balanceert, hoe zorgen jullie ervoor dat je er niet overheen tuimelt?
Nou, eigenlijk zou ik graag kletsen met mensen die het lastig vinden om normaal met voeding om te gaan. Ervaringen horen van mensen die zich hebben weten te bevrijden van de obsessie met hun lichaam en eten.
Op mijn vijftiende werd ik voor het eerst opgenomen met nihil resultaat. Twee jaar later zat ik weer in een kliniek waar de behandeling een stuk beter aansloeg en iets normaler met eten heb leren omgaan.
Nu merk ik dat ik nog steeds niet verlost ben van deze rotziekte. Op momenten dat ik emotioneel wat labieler ben val ik automatisch terug in oude patronen.
Ik ben tot nu toe redelijk stabiel en heb jaren geleden met een hulpverlener een ondergrens bepaald. Als ik die bereik moet ik hulp gaan zoeken, gelukkig heb ik dat punt nog niet bereikt. Ik heb een nu gezond bmi en ga dat zo houden.
Ik ben al een tijdje aan het twijfelen of ik hier een topic over zou openen, ik wil geen aanleiding geven tot iets of weerstand oproepen en de oude topics zijn inmiddels ver gezakt.
Nu worstel ik dus met de nasleep, ook lichamelijk, van deze ziekte waar ik graag met mensen over zou praten. Ik ben ondertussen al 10 jaar aan het vechten met mezelf en mijn gewicht en ben het beu. Ooit moet ik toch normaal met eten kunnen omgaan?
Herstel je hier ooit helemaal van, of blijft het toch op de achtergrond aanwezig?
De zomer komt eraan en dat is altijd een spannende periode. Als je op het randje balanceert, hoe zorgen jullie ervoor dat je er niet overheen tuimelt?
Nou, eigenlijk zou ik graag kletsen met mensen die het lastig vinden om normaal met voeding om te gaan. Ervaringen horen van mensen die zich hebben weten te bevrijden van de obsessie met hun lichaam en eten.
dinsdag 22 februari 2011 om 21:08
Indigo, ik lees in je post dat het 'rommelige' eten een gevolg is van het kunnen 'handelen' (of juist niet) van je gevoel. Dat moet je dus aanpakken/ aangaan. Ben je daar bang voor? Bang dat er iets is waar je niet mee om kan gaan? Heb je een idee wat voor gevoel een oorzaak kan zijn geweest voor de slechte periode van nu?
Kan er naast zitten, probeer een beetje met je mee te denken
Kan er naast zitten, probeer een beetje met je mee te denken
dinsdag 22 februari 2011 om 22:07
Hi ladies,
Wederom een lange radiostilte, het lijkt wel of iedereen de afgelopen dagen in een dip gezeten heeft?
@tsj Ik herken je lichamelijke staat héééél goed!! (zie vervolg)
@Indigoblue Wat klote dat het niet goed gaat, kun je jezelf weer een beetje oppakken?
@stampertje Klinkt goed vwb je vakantie!
@rest Ben bij met lezen, maar het kost me moeite op jullie (overigens zeer herkenbare) posts te reageren..niet uit desinteresse!!
Sinds mijn opname gaat het hier in een rap tempo achteruit. Ik had er zoveel vertrouwen in dat ik het zelstandig zou kunnen oppakken, maar helaas. Inmiddels wordt duidelijk dat er weer een opname aan gaat komen, dit keer wel in een gespecialiseerde kliniek. Helaas zijn de wachttijden énorm, en duurt het waarschijnlijk nog minstens 2 maanden voor ik een plaats krijg...zwaar klote.
Ik loop er sommige dagen echt als een zombie bij, nog niet zozeer qua uiterlijk maar voel me wel zo. Nul focus, zwevend, krijg maar de helft mee. Erg genoeg moet ik bekennen dat dit me genoegdoening geeft...teken aan de wand!! Helaas heeft de anorexia het weer van me overgenomen.
Via de huisarts ga ik weer aan de nutridrink..hoop dat ik daarop weer wat kan aansterken.
Pff...sorry voor deze deprimerende post........het lijkt wel of ik hier alleen maar kom om mijn shit te spuien?! Is niet waar hoor, ik lees jullie berichten heel trouw......
Naja, ik ga lekker mn bed in. Good night voor jullie!!
Wederom een lange radiostilte, het lijkt wel of iedereen de afgelopen dagen in een dip gezeten heeft?
@tsj Ik herken je lichamelijke staat héééél goed!! (zie vervolg)
@Indigoblue Wat klote dat het niet goed gaat, kun je jezelf weer een beetje oppakken?
@stampertje Klinkt goed vwb je vakantie!
@rest Ben bij met lezen, maar het kost me moeite op jullie (overigens zeer herkenbare) posts te reageren..niet uit desinteresse!!
Sinds mijn opname gaat het hier in een rap tempo achteruit. Ik had er zoveel vertrouwen in dat ik het zelstandig zou kunnen oppakken, maar helaas. Inmiddels wordt duidelijk dat er weer een opname aan gaat komen, dit keer wel in een gespecialiseerde kliniek. Helaas zijn de wachttijden énorm, en duurt het waarschijnlijk nog minstens 2 maanden voor ik een plaats krijg...zwaar klote.
Ik loop er sommige dagen echt als een zombie bij, nog niet zozeer qua uiterlijk maar voel me wel zo. Nul focus, zwevend, krijg maar de helft mee. Erg genoeg moet ik bekennen dat dit me genoegdoening geeft...teken aan de wand!! Helaas heeft de anorexia het weer van me overgenomen.
Via de huisarts ga ik weer aan de nutridrink..hoop dat ik daarop weer wat kan aansterken.
Pff...sorry voor deze deprimerende post........het lijkt wel of ik hier alleen maar kom om mijn shit te spuien?! Is niet waar hoor, ik lees jullie berichten heel trouw......
Naja, ik ga lekker mn bed in. Good night voor jullie!!
woensdag 23 februari 2011 om 07:45
Goedemorgen meiden,
Voor allemaal
@Espoir, Ik had je al gemist.
Je kunt hier alles zeggen hoor. Dat is het fijne, niemand veroordeeld je hier. Het geeft juist een fijn gevoel dat je jezelf kunt zijn.
Schrok toch dat het dus heel herkenbaar is het 'zwevende gevoel'.Soms ben ik nog in een ontkennings fase, herken je dat?
Gisteren heb ik heel netjes de weegschaal weggedaan. Vanmorgen toch weer gepakt......................voel mij echt een loser!
Vannacht slecht geslapen en was de hele tijd bezig dat ik mij niet meer kan/mag wegen!
Heb het nu weer opgeborgen.......................
@Indigo, hoe gaat het vanochtend met je? Hoop dat je lekker geslapen hebt
Fijne dag allemaalxx
Voor allemaal
@Espoir, Ik had je al gemist.
Je kunt hier alles zeggen hoor. Dat is het fijne, niemand veroordeeld je hier. Het geeft juist een fijn gevoel dat je jezelf kunt zijn.
Schrok toch dat het dus heel herkenbaar is het 'zwevende gevoel'.Soms ben ik nog in een ontkennings fase, herken je dat?
Gisteren heb ik heel netjes de weegschaal weggedaan. Vanmorgen toch weer gepakt......................voel mij echt een loser!
Vannacht slecht geslapen en was de hele tijd bezig dat ik mij niet meer kan/mag wegen!
Heb het nu weer opgeborgen.......................
@Indigo, hoe gaat het vanochtend met je? Hoop dat je lekker geslapen hebt
Fijne dag allemaalxx
woensdag 23 februari 2011 om 08:28
Morning!
@tsj Niet zo streng voor jezelf zijn vwb de weegschaal, het is ook zo moeilijk om dit los te laten..vooral wanneer je dagen weer bepaalt worden door (niet) eten. Ik heb met mezelf de afspraak gemaakt dat ik nog 2 x per week weeg, op de maandag en donderdagochtend voor het ontbijt. Zo krijg een een objectief beeld van mijn gewicht, en dat is vele malen beter dan elke dag zo'n 10 x want zoals je zult weten kan het per moment erg verschillen.
Vwb die ontkenningsfase; ook erg herkenbaar. Ik heb daarvoor echt mijn afgelopen opname nodig voor gehad. Ik wist wel dat ik een probleempje had, maar wilde er niet aan hoe ernstig het eigenlijk was. Pas toen al mijn vluchtwegen afgesloten werden realiseerde ik me dat ongeveer elke minuut bepaalt wordt door eten. Dat is echt mijn grootste winst..
@rest Hoe gaat het met jullie??
Succes vandaag, @+.
@tsj Niet zo streng voor jezelf zijn vwb de weegschaal, het is ook zo moeilijk om dit los te laten..vooral wanneer je dagen weer bepaalt worden door (niet) eten. Ik heb met mezelf de afspraak gemaakt dat ik nog 2 x per week weeg, op de maandag en donderdagochtend voor het ontbijt. Zo krijg een een objectief beeld van mijn gewicht, en dat is vele malen beter dan elke dag zo'n 10 x want zoals je zult weten kan het per moment erg verschillen.
Vwb die ontkenningsfase; ook erg herkenbaar. Ik heb daarvoor echt mijn afgelopen opname nodig voor gehad. Ik wist wel dat ik een probleempje had, maar wilde er niet aan hoe ernstig het eigenlijk was. Pas toen al mijn vluchtwegen afgesloten werden realiseerde ik me dat ongeveer elke minuut bepaalt wordt door eten. Dat is echt mijn grootste winst..
@rest Hoe gaat het met jullie??
Succes vandaag, @+.
woensdag 23 februari 2011 om 09:21
Goedemorgen,
Espoir, leuk om weer wat van je te lezen. Je mag hier alles schrijven. Al kom je alleen spuien wanneer je het het hardst nodig hebt. Als dat je helpt is het goed. Jammer dat het niet goed gaat, maar heel gek is het niet. Het is zo moeilijk om een es te overwinnen. Ik vind het heel goed dat je hulp blijft inschakelen. Het is zo makkelijk om jezelf te verliezen hierin, dus de es heeft het niet helemaal overgenomen, jij wil beter worden, een leven zonder es en daar ben je nog steeds voor aan het knokken. Dat is echt al een hele stap, onderschat het niet!
Tsj, je bent geen loser! Vraag anders of je vriend/man hem verstopt. Dat heb ik gedaan destijds.
[verwijderd ivm privacy]
Gaat het met jou goed, Klontje?
Lilstar, hoe gaat het met jou?
Fijne dag allemaal.
Espoir, leuk om weer wat van je te lezen. Je mag hier alles schrijven. Al kom je alleen spuien wanneer je het het hardst nodig hebt. Als dat je helpt is het goed. Jammer dat het niet goed gaat, maar heel gek is het niet. Het is zo moeilijk om een es te overwinnen. Ik vind het heel goed dat je hulp blijft inschakelen. Het is zo makkelijk om jezelf te verliezen hierin, dus de es heeft het niet helemaal overgenomen, jij wil beter worden, een leven zonder es en daar ben je nog steeds voor aan het knokken. Dat is echt al een hele stap, onderschat het niet!
Tsj, je bent geen loser! Vraag anders of je vriend/man hem verstopt. Dat heb ik gedaan destijds.
[verwijderd ivm privacy]
Gaat het met jou goed, Klontje?
Lilstar, hoe gaat het met jou?
Fijne dag allemaal.
woensdag 23 februari 2011 om 09:27
Ohja, oorzaak. Nee, weet ik niet. Ik denk dat mijn staat van in balans zijn, goed voor mezelf zorgen gewoon nog erg kwetsbaar en wankel was. Tel daarbij op heel drukke en onrustige tijden (veel veranderingen in december)...het ging zo'n 3 weken goed na het begin van die drukte. Ik verbaasde mezelf toen ook, die drie weken, maar toch ging het steeds iets minder. Steeds raakte ik iets van die balans kwijt.
woensdag 23 februari 2011 om 10:19
@ indigo Bedankt voor je lieve woorden! Heel vervelend dat het ook met jou niet goed gaat. Het is vast ergens terug te lezen; maar werk je nog wel? En heb je nog psychologische hulp?
Het is zo verdomde moeilijk om die vicieuze cirkel alleen te doorbreken, vooral omdat die es zo "slim" is door telkens nieuwe achterdeurtjes te vinden. Onzekerheid en gebrek aan vertrouwen in jezelf zijn ongetwijfeld de key-words, maar wat dat betreft vertel ik je vast niets nieuws.
Hoe zien je dagen er op het moment uit? (Dag indeling bedoel ik..) Sterkte!
Het is zo verdomde moeilijk om die vicieuze cirkel alleen te doorbreken, vooral omdat die es zo "slim" is door telkens nieuwe achterdeurtjes te vinden. Onzekerheid en gebrek aan vertrouwen in jezelf zijn ongetwijfeld de key-words, maar wat dat betreft vertel ik je vast niets nieuws.
Hoe zien je dagen er op het moment uit? (Dag indeling bedoel ik..) Sterkte!
woensdag 23 februari 2011 om 14:27
Hallo meiden,
@Tjs: Stoelgang gaat prima, in november gestopt en best snel kon ik al naar het toilet. Ik ben blij dat ik ervan af ben maar eerlijk is eerlijk, ik heb veel steun gehad aan de meiden hier. Op zich gaat het wel goed maar de weekenden vind ik moeilijk omdat ik dan niet alleen ben. Moeilijk in de zin van eten want ik merk dat ik mezelf erg strak hou en mezelf niks gun. Soms kan ik de stad inlopen en echt van plan zijn iets te kopen maar op het moment zelf kan ik denken: je hebt het niet verdiend.....dit stemmetje heb ik erg vaak de laatste tijd.
Wat Indigoblue vertelt over het rommelige eten heb ik ook wel en zeker sinds ik gestopt ben met pillen. Ik kan de rust niet vinden op een of andere manier. Vindt het echt knap van je dat je de weegschaal weg doet en hoop dat het je lukt!!
@Tjs: Stoelgang gaat prima, in november gestopt en best snel kon ik al naar het toilet. Ik ben blij dat ik ervan af ben maar eerlijk is eerlijk, ik heb veel steun gehad aan de meiden hier. Op zich gaat het wel goed maar de weekenden vind ik moeilijk omdat ik dan niet alleen ben. Moeilijk in de zin van eten want ik merk dat ik mezelf erg strak hou en mezelf niks gun. Soms kan ik de stad inlopen en echt van plan zijn iets te kopen maar op het moment zelf kan ik denken: je hebt het niet verdiend.....dit stemmetje heb ik erg vaak de laatste tijd.
Wat Indigoblue vertelt over het rommelige eten heb ik ook wel en zeker sinds ik gestopt ben met pillen. Ik kan de rust niet vinden op een of andere manier. Vindt het echt knap van je dat je de weegschaal weg doet en hoop dat het je lukt!!
donderdag 24 februari 2011 om 09:40
Goedemorgen,
Tsj, hoe gaat het?
Espoir, een es vindt altijd achterdeurtjes inderdaad. Ja, ik werk gewoon. Ik heb eigenlijk een heel normaal leven. Mijn es historie is vrij lang en eigenlijk gaat het heel goed. In die zin, ik functioneer, doe de gewone dingen. Ruim 10 jaar geleden ben ik opgenomen in het ziekenhuis en daarna de paaz. Sindsdien "het leven" weer opgepakt. Ik zet het tussen aanhalingstekens, want het lijkt vooral zo voor de buitenwereld. Ik heb gefunctioneerd, gestudeerd, gewerkt, relaties opgebouwd, maar ondertussen was ik alleen aan het overleven. Voor mijn gevoel heb ik niet echt geleefd al die jaren. Eten blijft een zwakke plek, te veel, te weinig, rommelig, onregelmatig. Soms ging het korte periodes goed. Vorig jaar ging het voor het eerst echt goed. Ook voor mijn eigen gevoel begon ik het leven weer op te pakken. Ik voelde me het grootste deel van de tijd goed, eten ging goed, at regelmatig en gebalanceerd...eigenlijk heel normaal.
Maar sinds december ben ik in een dip gekomen waar ik niet meer uit kom. Het leven voor de buitenkant gaat door, maar ondertussen hou ik het maar net vol en lukt het me niet om het weer op te pakken. Maarja, ik zal wel een weg moeten vinden. Na vorig jaar besef ik maar al te goed wat ik nu aan het missen ben. Die vrijheid, de rust. En ik wil niet nog meer "verloren jaren" zoals hiervoor, dat laat ik me niet nog een keer gebeuren.
Ik heb geen hulp op het moment. Ik wil me gaan verdiepen in haptotherapie, maar alles voelt te chaotisch op het moment. Op nog een psych zit ik niet te wachten, ik weet heel goed hoe mijn es in elkaar steekt. Ik heb ook het idee dat praten niet genoeg is, ik kan zoveel praten, het inzicht heb ik ook wel, maar ik moet doen, voelen, ervaren.
Nouja, lang verhaal weer. Hoe ging het met jou gisteren? Ga je nog hulp krijgen tussen nu en opname in?
Tsj, hoe gaat het?
Espoir, een es vindt altijd achterdeurtjes inderdaad. Ja, ik werk gewoon. Ik heb eigenlijk een heel normaal leven. Mijn es historie is vrij lang en eigenlijk gaat het heel goed. In die zin, ik functioneer, doe de gewone dingen. Ruim 10 jaar geleden ben ik opgenomen in het ziekenhuis en daarna de paaz. Sindsdien "het leven" weer opgepakt. Ik zet het tussen aanhalingstekens, want het lijkt vooral zo voor de buitenwereld. Ik heb gefunctioneerd, gestudeerd, gewerkt, relaties opgebouwd, maar ondertussen was ik alleen aan het overleven. Voor mijn gevoel heb ik niet echt geleefd al die jaren. Eten blijft een zwakke plek, te veel, te weinig, rommelig, onregelmatig. Soms ging het korte periodes goed. Vorig jaar ging het voor het eerst echt goed. Ook voor mijn eigen gevoel begon ik het leven weer op te pakken. Ik voelde me het grootste deel van de tijd goed, eten ging goed, at regelmatig en gebalanceerd...eigenlijk heel normaal.
Maar sinds december ben ik in een dip gekomen waar ik niet meer uit kom. Het leven voor de buitenkant gaat door, maar ondertussen hou ik het maar net vol en lukt het me niet om het weer op te pakken. Maarja, ik zal wel een weg moeten vinden. Na vorig jaar besef ik maar al te goed wat ik nu aan het missen ben. Die vrijheid, de rust. En ik wil niet nog meer "verloren jaren" zoals hiervoor, dat laat ik me niet nog een keer gebeuren.
Ik heb geen hulp op het moment. Ik wil me gaan verdiepen in haptotherapie, maar alles voelt te chaotisch op het moment. Op nog een psych zit ik niet te wachten, ik weet heel goed hoe mijn es in elkaar steekt. Ik heb ook het idee dat praten niet genoeg is, ik kan zoveel praten, het inzicht heb ik ook wel, maar ik moet doen, voelen, ervaren.
Nouja, lang verhaal weer. Hoe ging het met jou gisteren? Ga je nog hulp krijgen tussen nu en opname in?
donderdag 24 februari 2011 om 19:25
zaterdag 26 februari 2011 om 09:59
@Indigo Klinkt heel begrijpelijk!! Dat praten alleen niet voldoende is, is een feit. Ik heb bij mezelf inmiddels ook wel zo'n beetje alle inzichten verkregen, maar het lijkt steeds wel of die es me te snel af is. Ben benieuwd naar je bevindingen vwb haptotherapie!
Gisteren ben ik door de Usrula gebeld; moet aankomende week op intake. Vwb de wachttijd konden ze niet veel zeggen; behalve dan dat daar wel iets mee te doen is wanneer zijn de situatie ernstig genoeg vinden. Niet echt een handige opmerking, gezien her feit de meeste mensen met een es steeds maar het idee hebben dat het niet ernstig genoeg is, en er daarom nog een schepje bovenop doen. Zo ook ik..dus helaas niet niet veel betere dagen hier.
Het verbaast me wel enorm dat ik nog steeds zo goed slaap, ondanks het tekort aan brandstof. Gisteren weer bloed laten prikken, ben benieuwd wat daar uit komt.
Vind het overigens super knap dat je het wel voor elkaar krijgt om door te blijven gaan met werken; zo heb je in ieder geval nog wat structuur..kan me voorstellen dat dat fijn is?! Weet jouw werkgeven van je es?
Fijn weekend allemaal!!
Gisteren ben ik door de Usrula gebeld; moet aankomende week op intake. Vwb de wachttijd konden ze niet veel zeggen; behalve dan dat daar wel iets mee te doen is wanneer zijn de situatie ernstig genoeg vinden. Niet echt een handige opmerking, gezien her feit de meeste mensen met een es steeds maar het idee hebben dat het niet ernstig genoeg is, en er daarom nog een schepje bovenop doen. Zo ook ik..dus helaas niet niet veel betere dagen hier.
Het verbaast me wel enorm dat ik nog steeds zo goed slaap, ondanks het tekort aan brandstof. Gisteren weer bloed laten prikken, ben benieuwd wat daar uit komt.
Vind het overigens super knap dat je het wel voor elkaar krijgt om door te blijven gaan met werken; zo heb je in ieder geval nog wat structuur..kan me voorstellen dat dat fijn is?! Weet jouw werkgeven van je es?
Fijn weekend allemaal!!
zaterdag 26 februari 2011 om 10:42
Heb m'n oorspronkelijke bericht verwijderd.
Was nogal een klaagzang.....
Ik heb het op het moment een beetje moeilijk op m'n werk.
Veel veranderingen, waar ik niet goed mee kan omgaan.
Dan merk ik echt dat ik zóveel behoefte heb aan structuur en controle.
Die ene dag orthodontie vind ik GEWELDIG. Daar leef ik helemaal van op. Kon ik dat maar elke dag doen, ik weet zeker dat dat een zeer positieve invloed op me zou hebben.
Was nogal een klaagzang.....
Ik heb het op het moment een beetje moeilijk op m'n werk.
Veel veranderingen, waar ik niet goed mee kan omgaan.
Dan merk ik echt dat ik zóveel behoefte heb aan structuur en controle.
Die ene dag orthodontie vind ik GEWELDIG. Daar leef ik helemaal van op. Kon ik dat maar elke dag doen, ik weet zeker dat dat een zeer positieve invloed op me zou hebben.
zaterdag 26 februari 2011 om 18:06
Hallo Allemaal,
Hier ook niet alles goed. Vervelende dagen achter de rug.Ik hoopte dat ik jullie kan opbeuren maar moet het doen met een
De weegschaal is nog steeds weg( verstopt door mijn man), en dat valt best zwaar.
A.s vrijdag vertrekken wij voor 12 dagen met ons gezinnetje naar Egypte.
Hopenlijk vind ik daar de rust en ontspanning om alles weer op de rit te krijgen.
Lieve meiden heel veel liefde en kracht toegewenst voor jullie allemaal.
Hier ook niet alles goed. Vervelende dagen achter de rug.Ik hoopte dat ik jullie kan opbeuren maar moet het doen met een
De weegschaal is nog steeds weg( verstopt door mijn man), en dat valt best zwaar.
A.s vrijdag vertrekken wij voor 12 dagen met ons gezinnetje naar Egypte.
Hopenlijk vind ik daar de rust en ontspanning om alles weer op de rit te krijgen.
Lieve meiden heel veel liefde en kracht toegewenst voor jullie allemaal.
zaterdag 26 februari 2011 om 18:13
@ Lotte, Gewoon van je afmailen, het is nooit een klaagzang.
Maar gewoon een schreeuw om hulp, en dan ben je op het goede adres.
Kun je met iemand op het werk praten en uitleggen, dat je het prettiger vind als er meer structuur in je werkomgeving komt?
Of is dat moeilijk?
Misschien kun je proberen op de andere dagen als je geen orthodontie hebt, toch iets positiefs te halen.
Bijv. dat je heel trots bent dat je deze opleiding doet, en ook hoe je het doet, ondanks de veranderingen.
Ik vind het in ieder geval heel knap, ben trots op je
Succes allemaal.
Maar gewoon een schreeuw om hulp, en dan ben je op het goede adres.
Kun je met iemand op het werk praten en uitleggen, dat je het prettiger vind als er meer structuur in je werkomgeving komt?
Of is dat moeilijk?
Misschien kun je proberen op de andere dagen als je geen orthodontie hebt, toch iets positiefs te halen.
Bijv. dat je heel trots bent dat je deze opleiding doet, en ook hoe je het doet, ondanks de veranderingen.
Ik vind het in ieder geval heel knap, ben trots op je
Succes allemaal.
zaterdag 26 februari 2011 om 18:43
Hallo allemaal,
Tsj, ik zat me net af te vragen hoe het met je ging. Ik hoop dat je kan genieten van je vakantie en een beetje opgeladen terugkomt. Heel goed en sterk dat je de weegschaal hebt laten verstoppen. Dat mag je best zwaar en moeilijk vinden. Probeer nu voor je gezondheid te kiezen en niet voor die gekke stem in je hoofd die je niks gunt!
[verwijderd ivm privacy]
Hopelijk kan je bij de Ursula terecht, dat is echt een goede kliniek. Hoe gaan de dagen bij jou nu? Wat bedoel je met een schep er bovenop? Heb je het idee nu niet "gezond" (je best) te hoeven doen, omdat je toch nog geen hulp hebt? Dat het blijkbaar toch nog niet zo erg is dat je hulp MOET hebben? Ik denk dat je juist goed slaapt doordat je lijf zo uitgeput is. Hoe zit het met je gewicht nu? Heb je veel ondergewicht? Woon je alleen? Ben je steeds minder aan het eten sinds je weer thuis bent?
Je hoeft de vragen natuurlijk niet te beantwoorden iedereen komt op dit topic voor haar eigen ding. We proberen elkaar te helpen, dan is het handig een beeld te krijgen in wat voor fase iemand zit, maar het is natuurlijk helemaal aan jou wat je kwijt wil hier. Alleen gedachten spuien is ook helemaal oké.
Klontje, hoe gaat het met jou?
Lotte, elke dag nieuwe uitdagingen, maar van wat ik van jou gelezen heb de laatste maanden zijn dit elke keer weer nieuwe leermomenten waar je steeds wat uit haalt en ook sterker weer uitkomt, met nieuwe inzichten over jezelf en handvaten voor de toekomst. Je bent steeds beter aan het leren, wie is Lotte nu eigenlijk? Wat vind Lotte nou belangrijk? Leuk? Niet leuk? Waar word ik vrolijk van? Wat zijn mijn dromen? Waar liggen mijn passies? En ik weet dat je deze ontdekkingen vaak als beren op de weg ziet wanneer ze zich voordoen, maar elke keer weer sla je je erdoorheen en ben je daarna sterker, wijzer en een stukje rustiger. Je kan het wel! De veranderingen maken je onzeker en onrustig, waar ben je bang voor? Wat kan er allemaal gebeuren? Hoe realistisch zijn die gedachten?
Fijn weekend allemaal
Tsj, ik zat me net af te vragen hoe het met je ging. Ik hoop dat je kan genieten van je vakantie en een beetje opgeladen terugkomt. Heel goed en sterk dat je de weegschaal hebt laten verstoppen. Dat mag je best zwaar en moeilijk vinden. Probeer nu voor je gezondheid te kiezen en niet voor die gekke stem in je hoofd die je niks gunt!
[verwijderd ivm privacy]
Hopelijk kan je bij de Ursula terecht, dat is echt een goede kliniek. Hoe gaan de dagen bij jou nu? Wat bedoel je met een schep er bovenop? Heb je het idee nu niet "gezond" (je best) te hoeven doen, omdat je toch nog geen hulp hebt? Dat het blijkbaar toch nog niet zo erg is dat je hulp MOET hebben? Ik denk dat je juist goed slaapt doordat je lijf zo uitgeput is. Hoe zit het met je gewicht nu? Heb je veel ondergewicht? Woon je alleen? Ben je steeds minder aan het eten sinds je weer thuis bent?
Je hoeft de vragen natuurlijk niet te beantwoorden iedereen komt op dit topic voor haar eigen ding. We proberen elkaar te helpen, dan is het handig een beeld te krijgen in wat voor fase iemand zit, maar het is natuurlijk helemaal aan jou wat je kwijt wil hier. Alleen gedachten spuien is ook helemaal oké.
Klontje, hoe gaat het met jou?
Lotte, elke dag nieuwe uitdagingen, maar van wat ik van jou gelezen heb de laatste maanden zijn dit elke keer weer nieuwe leermomenten waar je steeds wat uit haalt en ook sterker weer uitkomt, met nieuwe inzichten over jezelf en handvaten voor de toekomst. Je bent steeds beter aan het leren, wie is Lotte nu eigenlijk? Wat vind Lotte nou belangrijk? Leuk? Niet leuk? Waar word ik vrolijk van? Wat zijn mijn dromen? Waar liggen mijn passies? En ik weet dat je deze ontdekkingen vaak als beren op de weg ziet wanneer ze zich voordoen, maar elke keer weer sla je je erdoorheen en ben je daarna sterker, wijzer en een stukje rustiger. Je kan het wel! De veranderingen maken je onzeker en onrustig, waar ben je bang voor? Wat kan er allemaal gebeuren? Hoe realistisch zijn die gedachten?
Fijn weekend allemaal
zaterdag 26 februari 2011 om 19:47
quote:tsj schreef op 26 februari 2011 @ 18:13:
Kun je met iemand op het werk praten en uitleggen, dat je het prettiger vind als er meer structuur in je werkomgeving komt?
Of is dat moeilijk?
Misschien kun je proberen op de andere dagen als je geen orthodontie hebt, toch iets positiefs te halen.
Bijv. dat je heel trots bent dat je deze opleiding doet, en ook hoe je het doet, ondanks de veranderingen.
Ik vind het in ieder geval heel knap, ben trots op je
Dank je wel!
Wat betreft het werk.
Toen ik in deze praktijk kwam werken, was alles heel overzichtelijk. Eén tandarts en twee assistentes, waarvan ik er eentje was. En dan een mondhygiëniste en een balie-assistente.
Inmiddels zijn er drie tandartsen bijgekomen, en die hebben allemaal een assistente. Nieuwe mensen worden amper aan ons voorgesteld, ze zijn er gewoon opeens.
Eén van de assistentes is erg arrogant en slordig. Pakt spullen uit onze kamer en legt ze niet terug. Werkt absoluut niet volgens de hygiënerichtlijnen. Maakt er gewoon een zooitje van. Als ik er iets van zeg, krijg ik een grote bek, of een arrogante blik. Ik kan daar echt niet tegen, vind het een vreselijke manier van werken.
Eén ding heb ik mee; mijn tandarts is het helemaal met me eens. Hij ergert zich ook kapot aan de hele gang van zaken. Vorige week is het helemaal geëscaleerd tussen hem en die assistente. Zij pakte iets uit onze kamer, en hij ging volledig uit z'n dak.
Sindsdien negeert ze ons.
Ik ben hier heel gevoelig voor. Ga met steeds meer tegenzin naar m'n werk. Elke keer is het weer afwachten in wat voor puinzooi ik nu weer terecht kom. En dat valt me zwaar.
Die maandag bij de ortho is een heerlijkheid. Dat is in een andere praktijk van ons, en ik voel me er echt heel lekker. Bovendien vind ik het werk gewoon véél leuker. 't Is gewoon jammer dat het maar één keer per week is. Ik blijf uitkijken naar vacatures in de orthodontie.
tsj, ik wens je een hele prettige vakantie. Ik hoop dat de rust je goed zal doen.
Indigo, jij ook bedankt voor je reactie.
Ik weet inderdaad steeds beter wie ik ben en wat ik wil.
Maar ik merk ook nog veel te vaak dat ik mezelf verloochen, omdat ik zonodig wil voldoen aan de verwachtingen van anderen (of de verwachtingen die ik dénk dat ze van me hebben.....)
Ik vind het best erg om te lezen dat jij er in feite een beetje alleen voor staat, op dit moment. Je hebt genoeg mensen om je heen, maar niemand weet écht waarmee je worstelt. Daarmee maak je het voor jezelf wel extra zwaar hè......
Als ik het op m'n werk niet kwijt zou kunnen, zou ik allang zijn doorgedraaid. Ik heb dat begrip echt nodig. Maarja, jij bent al in een hele andere fase dan ik natuurlijk. Veel verder, hoewel je het nu misschien wel net zo moeilijk hebt.
Sterkte ermee.
Ik realiseer me dat ik je niet kan helpen.
Dat is frustrerend.
Maar je bent sterk hoor, en je komt hier weer uit!
Kun je met iemand op het werk praten en uitleggen, dat je het prettiger vind als er meer structuur in je werkomgeving komt?
Of is dat moeilijk?
Misschien kun je proberen op de andere dagen als je geen orthodontie hebt, toch iets positiefs te halen.
Bijv. dat je heel trots bent dat je deze opleiding doet, en ook hoe je het doet, ondanks de veranderingen.
Ik vind het in ieder geval heel knap, ben trots op je
Dank je wel!
Wat betreft het werk.
Toen ik in deze praktijk kwam werken, was alles heel overzichtelijk. Eén tandarts en twee assistentes, waarvan ik er eentje was. En dan een mondhygiëniste en een balie-assistente.
Inmiddels zijn er drie tandartsen bijgekomen, en die hebben allemaal een assistente. Nieuwe mensen worden amper aan ons voorgesteld, ze zijn er gewoon opeens.
Eén van de assistentes is erg arrogant en slordig. Pakt spullen uit onze kamer en legt ze niet terug. Werkt absoluut niet volgens de hygiënerichtlijnen. Maakt er gewoon een zooitje van. Als ik er iets van zeg, krijg ik een grote bek, of een arrogante blik. Ik kan daar echt niet tegen, vind het een vreselijke manier van werken.
Eén ding heb ik mee; mijn tandarts is het helemaal met me eens. Hij ergert zich ook kapot aan de hele gang van zaken. Vorige week is het helemaal geëscaleerd tussen hem en die assistente. Zij pakte iets uit onze kamer, en hij ging volledig uit z'n dak.
Sindsdien negeert ze ons.
Ik ben hier heel gevoelig voor. Ga met steeds meer tegenzin naar m'n werk. Elke keer is het weer afwachten in wat voor puinzooi ik nu weer terecht kom. En dat valt me zwaar.
Die maandag bij de ortho is een heerlijkheid. Dat is in een andere praktijk van ons, en ik voel me er echt heel lekker. Bovendien vind ik het werk gewoon véél leuker. 't Is gewoon jammer dat het maar één keer per week is. Ik blijf uitkijken naar vacatures in de orthodontie.
tsj, ik wens je een hele prettige vakantie. Ik hoop dat de rust je goed zal doen.
Indigo, jij ook bedankt voor je reactie.
Ik weet inderdaad steeds beter wie ik ben en wat ik wil.
Maar ik merk ook nog veel te vaak dat ik mezelf verloochen, omdat ik zonodig wil voldoen aan de verwachtingen van anderen (of de verwachtingen die ik dénk dat ze van me hebben.....)
Ik vind het best erg om te lezen dat jij er in feite een beetje alleen voor staat, op dit moment. Je hebt genoeg mensen om je heen, maar niemand weet écht waarmee je worstelt. Daarmee maak je het voor jezelf wel extra zwaar hè......
Als ik het op m'n werk niet kwijt zou kunnen, zou ik allang zijn doorgedraaid. Ik heb dat begrip echt nodig. Maarja, jij bent al in een hele andere fase dan ik natuurlijk. Veel verder, hoewel je het nu misschien wel net zo moeilijk hebt.
Sterkte ermee.
Ik realiseer me dat ik je niet kan helpen.
Dat is frustrerend.
Maar je bent sterk hoor, en je komt hier weer uit!
zaterdag 26 februari 2011 om 21:29
Indigo, wat is er concreet nodig om uit de vicieuze cirkel te komen? Ongeacht of dat 'kan', maar heb je daar een idee bij? Zoals ik je lees komt het er steeds op neer dat je eigenwaarde erg laag is, en alleen maar lager wordt naarmate het slecht gaat met eten. Dat het weer beter moet gaan met eten is één deel van de oplossing, maar ik vraag me af of je het vergroten/ normaal krijgen van je eigenwaarde zelf voor elkaar kan krijgen. Niet omdat ik denk dat je daar niet sterk voor genoeg bent (absoluut niet!), maar soms moet je op bepaalde inzichten gewezen worden door iemand anders. iemand die een heel andere kant op denkt dan jij en uiteindelijk bij 'het zere punt komt'.
Weet helemaal niemand van je eetstoornis af? Als je daar eens over nadenkt, waarom? Als er een gedeeltelijke 'schijnveiligheid' bij zit , zou het vertellen aan een aantal mensen die dichtbij je staan een hele stap in de goede richting kunnen zijn denk ik.
Again, just thinking with you
Met mij gaat het goed! Ik hou het goed vol, onderneem steeds meer leuke dingen, krijg weer een beetje een sociaal leven en heb weer onwijs veel plezier in sporten.
Deze week kreeg ik van iemand, n.a.v. een gesprek over eerste indrukken, de opmerking dat diegene mij zo 'rustig, jezelf en zonder bewijsdrang' over vond komen. En dat het diegene opviel dat ik een bepaalde rust over me heen heb. Wat een fijn compliment!
Wel heb ik nog steeds een paar lastige dingen waar ik soms nog moeite mee heb:
- in de loop van de week neemt de 'focus' een beetje af. Van zondag tot dinsdag/ woensdag gaat het goed, maar daarna merk ik weer wat 'onrust'. Misschien moet ik begin van de week meer rustmomenten plannen waardoor ik eind van de week wat meer energie over heb.
- teleurstelling. Met emoties omgaan gaat steeds beter, maar met teleurstelling omgaan blijft een erg lastige. Vaak zijn het situaties waar je niets meer aan kunt veranderen, maar waarbij je toch een vervelend gevoel aan overhoudt. Ik blijf daar veel te lang over nadenken, misschien moet ik een manier vinden om het sneller naast me neer te leggen.
Behalve wat kleine dingen gaat het verder dus nog steeds goed! En als het even mis gaat kan ik mezelf weer snel oppakken, ipv van weken duurt het één of twee dagen. Wat mij écht helpt is ongeacht de dag ervoor, 's morgens gewoon hetzelfde ontbijt, dezelfde lunch, etc. te nemen. Is in het begin lastig, maar het helpt zoveel beter om de draad weer snel op te kunnen pakken.
Zo, een beetje een houtje-touwtje post, maar goed
@Lotte: veel succes op je werk, jammer dat er steeds vervelende situaties blijven terugkeren.
@indigo: hou je taai! En probeer die zelfkritiek te lozen. Het heeft je de afgelopen weken niet geholpen, waarom in stand houden?
@iedereen: succes en een fijn weekend!
x, Klontje
Weet helemaal niemand van je eetstoornis af? Als je daar eens over nadenkt, waarom? Als er een gedeeltelijke 'schijnveiligheid' bij zit , zou het vertellen aan een aantal mensen die dichtbij je staan een hele stap in de goede richting kunnen zijn denk ik.
Again, just thinking with you
Met mij gaat het goed! Ik hou het goed vol, onderneem steeds meer leuke dingen, krijg weer een beetje een sociaal leven en heb weer onwijs veel plezier in sporten.
Deze week kreeg ik van iemand, n.a.v. een gesprek over eerste indrukken, de opmerking dat diegene mij zo 'rustig, jezelf en zonder bewijsdrang' over vond komen. En dat het diegene opviel dat ik een bepaalde rust over me heen heb. Wat een fijn compliment!
Wel heb ik nog steeds een paar lastige dingen waar ik soms nog moeite mee heb:
- in de loop van de week neemt de 'focus' een beetje af. Van zondag tot dinsdag/ woensdag gaat het goed, maar daarna merk ik weer wat 'onrust'. Misschien moet ik begin van de week meer rustmomenten plannen waardoor ik eind van de week wat meer energie over heb.
- teleurstelling. Met emoties omgaan gaat steeds beter, maar met teleurstelling omgaan blijft een erg lastige. Vaak zijn het situaties waar je niets meer aan kunt veranderen, maar waarbij je toch een vervelend gevoel aan overhoudt. Ik blijf daar veel te lang over nadenken, misschien moet ik een manier vinden om het sneller naast me neer te leggen.
Behalve wat kleine dingen gaat het verder dus nog steeds goed! En als het even mis gaat kan ik mezelf weer snel oppakken, ipv van weken duurt het één of twee dagen. Wat mij écht helpt is ongeacht de dag ervoor, 's morgens gewoon hetzelfde ontbijt, dezelfde lunch, etc. te nemen. Is in het begin lastig, maar het helpt zoveel beter om de draad weer snel op te kunnen pakken.
Zo, een beetje een houtje-touwtje post, maar goed
@Lotte: veel succes op je werk, jammer dat er steeds vervelende situaties blijven terugkeren.
@indigo: hou je taai! En probeer die zelfkritiek te lozen. Het heeft je de afgelopen weken niet geholpen, waarom in stand houden?
@iedereen: succes en een fijn weekend!
x, Klontje
zaterdag 26 februari 2011 om 22:04
quote:Klontje schreef op 26 februari 2011 @ 21:29:
@Lotte: veel succes op je werk, jammer dat er steeds vervelende situaties blijven terugkeren.
Ja, vooral omdat ik het al zo druk heb met die andere fulltime baan; het dagelijks vechten tegen die kl......eetstoornis.
Fijn dat het met jou goed gaat, Klontje!
Geniet er lekker van.
@Lotte: veel succes op je werk, jammer dat er steeds vervelende situaties blijven terugkeren.
Ja, vooral omdat ik het al zo druk heb met die andere fulltime baan; het dagelijks vechten tegen die kl......eetstoornis.
Fijn dat het met jou goed gaat, Klontje!
Geniet er lekker van.
zondag 27 februari 2011 om 09:19
quote:Lotte35 schreef op 26 februari 2011
@ 22:04:
[...]
Ja, vooral omdat ik het al zo druk heb met die andere fulltime baan; het dagelijks vechten tegen die kl......eetstoornis.
Hè, toch jammer dat we voor die baan niet betaald krijgen!
Ook bedankt voor je steun, Lotte. Het is al fijn om hier gewoon mijn eitje kwijt te kunnen.
Klontje, wat goed zeg en zeker een mooi compliment! Heerlijk dat het al een hele poos goed gaat met jou en dat je alles ook zo duidelijk in beeld hebt. Super!!!
[verwijderd ivm privacy]
@ 22:04:
[...]
Ja, vooral omdat ik het al zo druk heb met die andere fulltime baan; het dagelijks vechten tegen die kl......eetstoornis.
Hè, toch jammer dat we voor die baan niet betaald krijgen!
Ook bedankt voor je steun, Lotte. Het is al fijn om hier gewoon mijn eitje kwijt te kunnen.
Klontje, wat goed zeg en zeker een mooi compliment! Heerlijk dat het al een hele poos goed gaat met jou en dat je alles ook zo duidelijk in beeld hebt. Super!!!
[verwijderd ivm privacy]
zondag 27 februari 2011 om 11:32
Hi Lotte,
Nee, dat is niet zo duidelijk. Ik denk dat het veel dingen bij elkaar is geweest. Ik wist dat december een mogelijke trigger zou zijn. Het was een enorm drukke maand, veel onzekerheden en veranderingen. Ik wist alleen niet dat ik zo hard en zo ver terug kon vallen en heb er niet hard genoeg aan getrokken toen ik het zag gebeuren.
De laatste week lijk ik weer wat op te krabbelen, dus ik hoop dat ik dat vast kan houden en doorzetten. Wat ben ik dit zat zeg!!!
Nee, dat is niet zo duidelijk. Ik denk dat het veel dingen bij elkaar is geweest. Ik wist dat december een mogelijke trigger zou zijn. Het was een enorm drukke maand, veel onzekerheden en veranderingen. Ik wist alleen niet dat ik zo hard en zo ver terug kon vallen en heb er niet hard genoeg aan getrokken toen ik het zag gebeuren.
De laatste week lijk ik weer wat op te krabbelen, dus ik hoop dat ik dat vast kan houden en doorzetten. Wat ben ik dit zat zeg!!!
