Psyche
alle pijlers
Depressie & beginnende relatie
maandag 1 maart 2010 om 21:05
Hallo,
Sinds korte tijd heb ik intensief contact met een erg leuke, maar tevens depressieve man.
Nu heb ik zelf ook wel eens mindere tijden gehad, en nog steeds af en toe een dipje, maar dat schaar ik niet onder depressiviteit. Ik heb er dan ook eigenlijk helemaal geen ervaring mee. Ook niet in mijn directe omgeving. En ik vind het soms erg moeilijk te begrijpen wat er in hem omgaat en hoe ik daar mee om moet gaan.
Hij is vanaf het begin erg eerlijk geweest over zijn depressie, dus ik wist waar ik aan begon. Wellicht iets te naief.
Toen we elkaar iets beter leerden kennen, en hij zich waarschijnlijk beter op zijn gemak voelde, schreef hij zeer zwaarmoedige mailtjes. Had het echt over dat hij dood wilde etc. Ik ben daar erg van geschrokken en probeerde hem op te beuren. Iets wat natuurlijk niet mogelijk is wanneer je elkaar helemaal niet goed kent. Gevolg was wel dat ik er ook een naar gevoel van kreeg. De dag erna kreeg ik dan weer mail dat het weer een stuk beter met hem ging en dat hij zich aanstelde. Dit is nu al een paar keer voorgekomen (in 1,5 maand tijd), en ik weet even niet zo goed wat te doen.
Ik vind hem geweldig. Wanneer hij in goede doen is hebben we het erg leuk en fijn. Hij is de eerste man in jaren waar ik echt van onder de indruk ben, en ik wil het echt een kans geven. Op zich kan ik best veel handelen als ik maar weet hoe ik er mee om moet gaan. Moet ik die rare berichten negeren? Moet ik er op in gaan? Ik ben bereid te investeren, maar niet ten koste van mezelf. Zodra ik even afstand neem trekt hij me terug, maar als ik te begrijpend ben walst hij over me heen.
Wellicht is het een wat warrig bericht geworden, maar ik zit er echt mee. Wat ik dus eigenlijk wil vragen is of er hier mensen zijn met ervaring met depressie. Die mij kunnen vertellen hoe ik moet reageren, of die mij kunnen vertellen of het verstandig is om hier mee door te gaan.
Alvast bedankt.
Sinds korte tijd heb ik intensief contact met een erg leuke, maar tevens depressieve man.
Nu heb ik zelf ook wel eens mindere tijden gehad, en nog steeds af en toe een dipje, maar dat schaar ik niet onder depressiviteit. Ik heb er dan ook eigenlijk helemaal geen ervaring mee. Ook niet in mijn directe omgeving. En ik vind het soms erg moeilijk te begrijpen wat er in hem omgaat en hoe ik daar mee om moet gaan.
Hij is vanaf het begin erg eerlijk geweest over zijn depressie, dus ik wist waar ik aan begon. Wellicht iets te naief.
Toen we elkaar iets beter leerden kennen, en hij zich waarschijnlijk beter op zijn gemak voelde, schreef hij zeer zwaarmoedige mailtjes. Had het echt over dat hij dood wilde etc. Ik ben daar erg van geschrokken en probeerde hem op te beuren. Iets wat natuurlijk niet mogelijk is wanneer je elkaar helemaal niet goed kent. Gevolg was wel dat ik er ook een naar gevoel van kreeg. De dag erna kreeg ik dan weer mail dat het weer een stuk beter met hem ging en dat hij zich aanstelde. Dit is nu al een paar keer voorgekomen (in 1,5 maand tijd), en ik weet even niet zo goed wat te doen.
Ik vind hem geweldig. Wanneer hij in goede doen is hebben we het erg leuk en fijn. Hij is de eerste man in jaren waar ik echt van onder de indruk ben, en ik wil het echt een kans geven. Op zich kan ik best veel handelen als ik maar weet hoe ik er mee om moet gaan. Moet ik die rare berichten negeren? Moet ik er op in gaan? Ik ben bereid te investeren, maar niet ten koste van mezelf. Zodra ik even afstand neem trekt hij me terug, maar als ik te begrijpend ben walst hij over me heen.
Wellicht is het een wat warrig bericht geworden, maar ik zit er echt mee. Wat ik dus eigenlijk wil vragen is of er hier mensen zijn met ervaring met depressie. Die mij kunnen vertellen hoe ik moet reageren, of die mij kunnen vertellen of het verstandig is om hier mee door te gaan.
Alvast bedankt.
maandag 22 maart 2010 om 11:55
Ja, ik heb wel een goed gevoel bij deze keuze. Ik weet dat het de beste is.
Maar eenvoudig is het niet. Er is nog wel contact. Niet heel intensief, en ik heb een zekere afstand ingebouwd. Ik vind het lastig al het contact in ene af te kappen. Toch heb ik sinds enkele dagen het gevoel dat de grootste "hobbel" genomen is. Beetje lastig uit te leggen, maar ik heb een tijdje gedacht dat het ook aan mij lag. Dat ik niet leuk, grappig, intelligent etc. genoeg was, om hem een beter gevoel te geven. Dat is weg. Ik geloof nu echt dat iemand zo met zichzelf in de knoop kan zitten, dat er echt geen ruimte is voor een ander. Ik kan het me zelf niet voorstellen, maar ik geloof het wel.
Maar ik ga het mezelf ook niet aandoen om hier in mee te gaan.
Maar eenvoudig is het niet. Er is nog wel contact. Niet heel intensief, en ik heb een zekere afstand ingebouwd. Ik vind het lastig al het contact in ene af te kappen. Toch heb ik sinds enkele dagen het gevoel dat de grootste "hobbel" genomen is. Beetje lastig uit te leggen, maar ik heb een tijdje gedacht dat het ook aan mij lag. Dat ik niet leuk, grappig, intelligent etc. genoeg was, om hem een beter gevoel te geven. Dat is weg. Ik geloof nu echt dat iemand zo met zichzelf in de knoop kan zitten, dat er echt geen ruimte is voor een ander. Ik kan het me zelf niet voorstellen, maar ik geloof het wel.
Maar ik ga het mezelf ook niet aandoen om hier in mee te gaan.
zaterdag 23 juni 2012 om 09:27
Hallo,
Ik heb de vooraf gaande gesprekken gelezen over beginnen met een relatie van een jongen die depressief is. Ikzelf ben sinds een tijd depressief.
Sinds februari heb ik een vriend en hij is heel lief en leuk en heeft mij (onbewust) geholpen door een moeilijke tijd. Voorafgaand had ik een relatie met een jongen die mij heel slecht behandeld heeft. Er was ook politie bij aanwezig, en dit heeft hij bij 5 andere meisjes voor mij ook gedaan. ( het is echt een psyco) Door deze relatie ben ik in een depressie gekomen.
(Mijn vriend weet van mijn ex af)
Ik ben een persoon die mijn gevoelens op dit moment heel moeilijk kan laten zien aan mijn vriend, en hij weet juist niet dat ik in een depressie zit. Ik ben bang dat hij mij raar gaat vinden en vind het moeilijk om dit te vertellen tegen hem.
De maanden dat wij bij elkaar zijn heb ik mijn gevoelens niet laten zien en probeer ik mijzelf door de depressie heen te sleuren. ( ik wil hem hier niet bij lastig vallen).
Ik zou het hem graag willen vertellen maar ik ben bang dat hij dan misschien bij mij weg gaat.
Wat ik in de vorige berichten ook las, is dat er gezegd wordt dat het moeilijk is om met iemand een relatie te hebben die depressief is. Mijn relatie is op dit moment top! En ik ben bang dat dit averechts gaat werken als ik het hem ga vertellen.
Soms twijfel ik eraan of ik hem dit aan wil doen maar ik geef heel veel om de jongen.
Wat moet ik doen?
Ik heb de vooraf gaande gesprekken gelezen over beginnen met een relatie van een jongen die depressief is. Ikzelf ben sinds een tijd depressief.
Sinds februari heb ik een vriend en hij is heel lief en leuk en heeft mij (onbewust) geholpen door een moeilijke tijd. Voorafgaand had ik een relatie met een jongen die mij heel slecht behandeld heeft. Er was ook politie bij aanwezig, en dit heeft hij bij 5 andere meisjes voor mij ook gedaan. ( het is echt een psyco) Door deze relatie ben ik in een depressie gekomen.
(Mijn vriend weet van mijn ex af)
Ik ben een persoon die mijn gevoelens op dit moment heel moeilijk kan laten zien aan mijn vriend, en hij weet juist niet dat ik in een depressie zit. Ik ben bang dat hij mij raar gaat vinden en vind het moeilijk om dit te vertellen tegen hem.
De maanden dat wij bij elkaar zijn heb ik mijn gevoelens niet laten zien en probeer ik mijzelf door de depressie heen te sleuren. ( ik wil hem hier niet bij lastig vallen).
Ik zou het hem graag willen vertellen maar ik ben bang dat hij dan misschien bij mij weg gaat.
Wat ik in de vorige berichten ook las, is dat er gezegd wordt dat het moeilijk is om met iemand een relatie te hebben die depressief is. Mijn relatie is op dit moment top! En ik ben bang dat dit averechts gaat werken als ik het hem ga vertellen.
Soms twijfel ik eraan of ik hem dit aan wil doen maar ik geef heel veel om de jongen.
Wat moet ik doen?