Psyche
alle pijlers
Deze maatschappij
maandag 8 juli 2019 om 20:46
Ik loop enorm tegen deze maatschappij aan. De constructie ervan. En dan met name op het gebied van werk.
Ik heb best prima werk, daar is het me echt niet om te doen. Het gaat me erom dat we zo erg en zoveel móeten.
Loondienst: over het algemeen 40 uur, 25 vakantiedagen, weekenden vrij
Eigen bedrijf: meer dan 40 uur, weinig vrije tijd, nooit echt uitgewerkt
Waar doen we het voor? We werken om de vaste lasten te betalen, af en toe wat leuke dingen te doen en die 25 dagen per jaar echt even te genieten van het leven door bijv lekker op vakantie of uitstapjes (als je mazzel hebt, geldt ook zeker niet voor iedereen).
En dan nog maar te zwijgen over pensioen. Ik mag door tot ik 71 jr en 3 maanden ben, zonder de zekerheid dat ik ook echt pensioen krijg. Bizar. We geven letterlijk een gigantisch deel van ons leven voor bedrijven die niet eens van ons zijn. Die helemaal compleet losstaan van jou als mens, van onze behoeften als mens. De illusie van vrijheid is echt megagroot.
We spenderen over het algemeen te weinig tijd met onze dierbaren, te weinig tijd voor onszelf, omdat er nou eenmaal te weinig tijd ís om alles in die 2 vrije dagen in de week te proppen. Sterker nog: we zijn moe van 5 dagen werken en willen in het weekend "rust". Die ene verjaardag of gezellige BBQ of een dagje weg, hebben we gewoonweg de energie niet echt voor. Alles is een moetje. En dat is logisch. Zeker als je kinderen hebt. Hoeveel burnouts moeten er nog geconstateerd worden, voor we in gaan zien waar we mee bezig zijn? En áls we dan wel de energie hebben om echt te genieten van leuke dingen, dan mag je er maar 48 uur van genieten, want daarna begint het riedeltje opnieuw.
Als ik voor mezelf spreek, dan ben ik echt enorm ongelukkig wat dit betreft. En ik heb dit dan ook al vanaf jongs af aan. Ik mag niet weg op vakantie wanneer ik wil, ik mag niet eerder naar huis als mijn hoofd op is, ik kan niet uitslapen als mijn lichaam zegt nog moe te zijn. We gaan maar door en door.
En wie bepaalt dat voor ons eigenlijk? Een bedrijf dat geen hol geeft om jou en je net zo goed inruilt voor een ander? We hebben geen zeggeschap over ons eigen leven, ook al denken we van wel. En dat vind ik best een nare gedachte. Het is echt een illusie.
Ik vind het zo zonde. Straks als we allemaal echt oud zijn, kijken we terug op een leven die vanaf dat je 4 jaar bent al zomaar voor je wordt ingevuld door school/studie/werk. Je wordt geleefd. Het neemt zo'n groot deel van JOUW leven in beslag. En wat kunnen we anders? Wat moeten we zonder dak boven ons hoofd? Minder werken is voor de meesten geen optie financieel gezien.
Ik probeer al jaren mezelf hier overheen te zetten, omdat het nou eenmaal zo is. Maar, hier zit het knelpunt in mij waar ik echt ongelukkig van word. De sleur, de verplichtingen, geen zeggenschap hebben over MIJN leven in dit opzicht. We maken allemaal maar iets moois ervan door leuke dingen in te plannen, maar is dit het nou? Hetgeen echt belangrijk is in dit leven, kom je pas achter als de dood dichtbij komt. Hoe triest het ook klinkt. Maar, wat zullen we een spijt hebben als dat punt komt en we onze vrienden, families, kinderen niet alle tijd/liefde hebben kunnen geven die ze eigenlijk verdienden. Omdat we allemaal gevangen zitten in deze maatschappij van "we hebben het druk, geen tijd, geen energie" en dat we simpelweg minimaal 8 uur per dag van ons leven weggooien aan iets wat er niet toe doet. Ongeacht of je je baan wel/niet leuk vindt, je tijd lever je hoe dan ook in.
Hoe denken jullie hierover? Hoe kan het toch dat we zo gehaast zijn, zo uit balans?
Ik heb best prima werk, daar is het me echt niet om te doen. Het gaat me erom dat we zo erg en zoveel móeten.
Loondienst: over het algemeen 40 uur, 25 vakantiedagen, weekenden vrij
Eigen bedrijf: meer dan 40 uur, weinig vrije tijd, nooit echt uitgewerkt
Waar doen we het voor? We werken om de vaste lasten te betalen, af en toe wat leuke dingen te doen en die 25 dagen per jaar echt even te genieten van het leven door bijv lekker op vakantie of uitstapjes (als je mazzel hebt, geldt ook zeker niet voor iedereen).
En dan nog maar te zwijgen over pensioen. Ik mag door tot ik 71 jr en 3 maanden ben, zonder de zekerheid dat ik ook echt pensioen krijg. Bizar. We geven letterlijk een gigantisch deel van ons leven voor bedrijven die niet eens van ons zijn. Die helemaal compleet losstaan van jou als mens, van onze behoeften als mens. De illusie van vrijheid is echt megagroot.
We spenderen over het algemeen te weinig tijd met onze dierbaren, te weinig tijd voor onszelf, omdat er nou eenmaal te weinig tijd ís om alles in die 2 vrije dagen in de week te proppen. Sterker nog: we zijn moe van 5 dagen werken en willen in het weekend "rust". Die ene verjaardag of gezellige BBQ of een dagje weg, hebben we gewoonweg de energie niet echt voor. Alles is een moetje. En dat is logisch. Zeker als je kinderen hebt. Hoeveel burnouts moeten er nog geconstateerd worden, voor we in gaan zien waar we mee bezig zijn? En áls we dan wel de energie hebben om echt te genieten van leuke dingen, dan mag je er maar 48 uur van genieten, want daarna begint het riedeltje opnieuw.
Als ik voor mezelf spreek, dan ben ik echt enorm ongelukkig wat dit betreft. En ik heb dit dan ook al vanaf jongs af aan. Ik mag niet weg op vakantie wanneer ik wil, ik mag niet eerder naar huis als mijn hoofd op is, ik kan niet uitslapen als mijn lichaam zegt nog moe te zijn. We gaan maar door en door.
En wie bepaalt dat voor ons eigenlijk? Een bedrijf dat geen hol geeft om jou en je net zo goed inruilt voor een ander? We hebben geen zeggeschap over ons eigen leven, ook al denken we van wel. En dat vind ik best een nare gedachte. Het is echt een illusie.
Ik vind het zo zonde. Straks als we allemaal echt oud zijn, kijken we terug op een leven die vanaf dat je 4 jaar bent al zomaar voor je wordt ingevuld door school/studie/werk. Je wordt geleefd. Het neemt zo'n groot deel van JOUW leven in beslag. En wat kunnen we anders? Wat moeten we zonder dak boven ons hoofd? Minder werken is voor de meesten geen optie financieel gezien.
Ik probeer al jaren mezelf hier overheen te zetten, omdat het nou eenmaal zo is. Maar, hier zit het knelpunt in mij waar ik echt ongelukkig van word. De sleur, de verplichtingen, geen zeggenschap hebben over MIJN leven in dit opzicht. We maken allemaal maar iets moois ervan door leuke dingen in te plannen, maar is dit het nou? Hetgeen echt belangrijk is in dit leven, kom je pas achter als de dood dichtbij komt. Hoe triest het ook klinkt. Maar, wat zullen we een spijt hebben als dat punt komt en we onze vrienden, families, kinderen niet alle tijd/liefde hebben kunnen geven die ze eigenlijk verdienden. Omdat we allemaal gevangen zitten in deze maatschappij van "we hebben het druk, geen tijd, geen energie" en dat we simpelweg minimaal 8 uur per dag van ons leven weggooien aan iets wat er niet toe doet. Ongeacht of je je baan wel/niet leuk vindt, je tijd lever je hoe dan ook in.
Hoe denken jullie hierover? Hoe kan het toch dat we zo gehaast zijn, zo uit balans?
maandag 8 juli 2019 om 22:14
Dat is mijn punt ook en ik heb een goede baan. Niks niet part time.
maandag 8 juli 2019 om 22:14
Bij ziekte nav veel geweldsincidenten is er meestal sprake van PTTS en niet van een burn-out.
En nee, een burn-out ligt ook niet aan slechte aansturing. Hoe je daar zelf op reageert en mee omgaat zorgt al dan niet voor een burn-out. Denk maar aan die ene collega die zich nooit gek laat maken en gewoon lekker op eigen tempo het werk doet, en binnen normale uren, ongeacht wat er verder allemaal gebeurt.
maandag 8 juli 2019 om 22:15
Lap, dan ben je ontsnapt uit je slavenbestaan en moet je meer uren per dag werken om je eigen in leven te houden.
En dat zonder wifi
maandag 8 juli 2019 om 22:16
Ik was alleenstaande en verdiende ruim voldoende om van te leven met mijn part time baan.
Het ligt er ook aan wat voor werk je doet en wat daar in te verdienen valt.
Helaas werd ik chronisch ziek, want vond mijn werk erg leuk om te doen en ging altijd met plezier ernaartoe.
maandag 8 juli 2019 om 22:16
Eindconclusie is dan dus toch dat je maar beter een zo goed mogelijke diploma haalt zodat je boven modaal verdient en uiteindelijk minder uren kan werken.nerdopviva schreef: ↑08-07-2019 22:10En jij gaat uit van een modaal inkomen. Je kunt als alleenstaande prima parttime werken, het hangt helemaal van het salaris af.
En dat goede diploma halen is helemaal niet voor iedereen weggelegd.
Ik klink heerlijk pessimistisch zo, maar het is bijna alsof je het niet mag zeggen.
maandag 8 juli 2019 om 22:19
Tsja. Hbo-niveau is niet voor iedereen haalbaar.nerdopviva schreef: ↑08-07-2019 22:10En jij gaat uit van een modaal inkomen. Je kunt als alleenstaande prima parttime werken, het hangt helemaal van het salaris af.
.
maandag 8 juli 2019 om 22:22
Ik verdien ook ruim voldoende met mijn Mbo baan maar het leven is zoveel duurder geworden dat korter werken bijna niet meer tot de mogelijkheden behoort. En met de hedendaagse werkdruk, die echt héél hoog is, is werken soms helemaal niet meer zo leuk. Vooral niet als de balans niet meer klopt, als je niet meer (genoeg) kan opladen in je spaarzame vrije tijd.Cateautje schreef: ↑08-07-2019 22:16Ik was alleenstaande en verdiende ruim voldoende om van te leven met mijn part time baan.
Het ligt er ook aan wat voor werk je doet en wat daar in te verdienen valt.
Helaas werd ik chronisch ziek, want vond mijn werk erg leuk om te doen en ging altijd met plezier ernaartoe.
.
maandag 8 juli 2019 om 22:24
Wat doe je voor werk, als ik vragen mag?Calamitycat schreef: ↑08-07-2019 22:22Ik verdien ook ruim voldoende met mijn Mbo baan maar het leven is zoveel duurder geworden dat korter werken bijna niet meer tot de mogelijkheden behoort. En met de hedendaagse werkdruk, die echt héél hoog is, is werken soms helemaal niet meer zo leuk. Vooral niet als de balans niet meer klopt, als je niet meer (genoeg) kan opladen in je spaarzame vrije tijd.
maandag 8 juli 2019 om 22:28
maandag 8 juli 2019 om 22:31
[quote=Calamitycat post_id=30136979 time=1562617680 user_id=282895]
Dat lijkt me frustrerend, maar is het niet zo dat jij of jullie jezelf het vuur aan de schenen laten leggen? Als jij of jullie met elkaar besluiten op een normaal menselijk tempo te werken, dan kan niemand daar iets aan veranderen. Het lijkt me sterk dat er dan een groepsontslag valt.
Ik heb het altijd vertikt om me op te laten jagen. Doe maar normaal, dan doe je gek genoeg.
Dat lijkt me frustrerend, maar is het niet zo dat jij of jullie jezelf het vuur aan de schenen laten leggen? Als jij of jullie met elkaar besluiten op een normaal menselijk tempo te werken, dan kan niemand daar iets aan veranderen. Het lijkt me sterk dat er dan een groepsontslag valt.
Ik heb het altijd vertikt om me op te laten jagen. Doe maar normaal, dan doe je gek genoeg.
anoniem_64c64bf305ae7 wijzigde dit bericht op 08-07-2019 22:44
22.60% gewijzigd
maandag 8 juli 2019 om 22:34
Dat hoeft niet perse ptss te zijn, wij worden namelijk allen getest door het IVP en daar rollen verschillende diagnoses uit. En ook het tweede gedeelte ben ik in het geheel niet met je eens. Het zijn meestal de mensen met een hoog arbeidsethos en een groot verantwoordelijkheidsgevoel die sneuvelen door het lange standhouden en het opvangen van de klappen. En dan heb je leidinggevenden met op zijn zachts gezegd geen ondersteunende communicatie in een sausje van een angstcultuur. Voor je het weet zit een kwart thuis.Nummer*Zoveel schreef: ↑08-07-2019 22:14Bij ziekte nav veel geweldsincidenten is er meestal sprake van PTTS en niet van een burn-out.
En nee, een burn-out ligt ook niet aan slechte aansturing. Hoe je daar zelf op reageert en mee omgaat zorgt al dan niet voor een burn-out. Denk maar aan die ene collega die zich nooit gek laat maken en gewoon lekker op eigen tempo het werk doet, en binnen normale uren, ongeacht wat er verder allemaal gebeurt.
maandag 8 juli 2019 om 22:35
Een man die jou achteraf masseert??Nummer*Zoveel schreef: ↑08-07-2019 22:00Als rugpatiënt dank ik onze lieve heer op mijn blote knietjes dat er tegenwoordig ook andere manieren zijn om onszelf in leven te houden.
Heeeel vroeger, was er geen geld. Maar samenlevingen waarin mensen hun eigen kwaliteiten, talenten en mogelijkheden vrijwillig bijgedragen hebben. Waarin de mensheid een hoger bewustzijn had, en niet gedreven werd door de ego (materialisme, oorlogen,) Klinkt waarschijnlijk als woewoe voor velen.
maandag 8 juli 2019 om 22:38
Dat is ook zo maar dat is in de praktijk verdomd moeilijk om toe te passen. Ik probeer het wel hoor maar patiënten laat ik niet wachten, die hebben er niet om gevraagd immers. En als er vijf telefoons tegelijk rinkelen terwijl ik alleen zit is dat best lastig...Cateautje schreef: ↑08-07-2019 22:31Dat lijkt me frustrerend, maar is het niet zo dat jij of jullie jezelf het vuur aan de schenen laten leggen? Als jij of jullie met elkaar besluiten op een normaal menselijk tempo te werken, dan kan niemand daar iets aan veranderen. Het lijkt me sterk dat er dan een groepsontslag valt.
Ik heb het altijd vertikt om me op te laten jagen. Doe maar normaal, dan doe je gek genoeg.
.
maandag 8 juli 2019 om 22:42
Tja, aan de ene kant begrijp ik dat wel, maar aan de andere kant zit je daar natuurlijk niet om jezelf op een gegeven moment te laten degraderen tot cliënt omdat je continu teveel ballen in de lucht moet houden. Echt, je moet een bee4tje meer aan jezelf denken hoor. Jouw welzijn doet er ook toe. Zonder jou hebben die cliënten niets meer.Calamitycat schreef: ↑08-07-2019 22:38Dat is ook zo maar dat is in de praktijk verdomd moeilijk om toe te passen. Ik probeer het wel hoor maar patiënten laat ik niet wachten, die hebben er niet om gevraagd immers. En als er vijf telefoons tegelijk rinkelen terwijl ik alleen zit is dat best lastig...
maandag 8 juli 2019 om 22:43
Onrust vreet ook al je energie weg en wat je eerder zei, dat je geen gelegenheid hebt om weer goed op te laden.Calamitycat schreef: ↑08-07-2019 22:28Er wordt continue bezuinigd, dus veel te veel werk voor veel te weinig personeel en nu alweer een nieuwe bezuinigingsronde. Word er echt schijtziek van eigenlijk (pardon my French).
anoniem_642879d20cb7f wijzigde dit bericht op 08-07-2019 22:45
8.73% gewijzigd
maandag 8 juli 2019 om 22:44
Probeer ik hoor, echt. En dat alleen is al behoorlijk hard werken voor iemand die erg perfectionistisch isCateautje schreef: ↑08-07-2019 22:42Tja, aan de ene kant begrijp ik dat wel, maar aan de andere kant zit je daar natuurlijk niet om jezelf op een gegeven moment te laten degraderen tot cliënt omdat je continu teveel ballen in de lucht moet houden. Echt, je moet een bee4tje meer aan jezelf denken hoor. Jouw welzijn doet er ook toe. Zonder jou hebben die cliënten niets meer.
.
maandag 8 juli 2019 om 22:45
Ik denk dat de meeste mensen (niet iedereen) wel mogelijkheden hebben om hun leven anders in te richten, maar het moeilijk vinden om erachter te komen hoe. Als je middenin de dagelijkse drukte en stress zit is er weinig ruimte om alles te overzien, te ontdekken wat je echt wilt en nieuwe ideeën te ontwikkelen.
En ik denk dat veel mensen niet bereid zijn om er serieus dingen voor te laten. En dat er ook veel mensen zijn die het niet durven. Of denken dat ze het niet durven. Of meer bezig zijn met de verwachtingen van anderen, dan met wat ze zelf het liefste zouden willen.
En ik denk dat veel mensen niet bereid zijn om er serieus dingen voor te laten. En dat er ook veel mensen zijn die het niet durven. Of denken dat ze het niet durven. Of meer bezig zijn met de verwachtingen van anderen, dan met wat ze zelf het liefste zouden willen.
maandag 8 juli 2019 om 22:45
Ja precies. Het gevoel dat die batterij steeds leger raakt. Erg lastig om daar een goed evenwicht in te vinden.
Bedankt Mieke!
calamitycat wijzigde dit bericht op 08-07-2019 22:46
10.20% gewijzigd
.
maandag 8 juli 2019 om 22:46
Heel vroeger geen oorlogen? Die zijn van alle tijden, alleen werd er bij de eerste stammenoorlog waarschijnlijk alleen maar met de vuist of stokken gevochten. Maar er is altijd wel ergens iemand geweest die wilde hebben wat de andere stam hadchamilla schreef: ↑08-07-2019 22:35Een man die jou achteraf masseert??
Heeeel vroeger, was er geen geld. Maar samenlevingen waarin mensen hun eigen kwaliteiten, talenten en mogelijkheden vrijwillig bijgedragen hebben. Waarin de mensheid een hoger bewustzijn had, en niet gedreven werd door de ego (materialisme, oorlogen,) Klinkt waarschijnlijk als woewoe voor velen.
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
maandag 8 juli 2019 om 22:46
Ik was schoolmaatschappelijk werkster en had alles voor die jongens en meisjes over, behalve mijn eigen welzijn, daar trok ik de grens.Calamitycat schreef: ↑08-07-2019 22:44Probeer ik hoor, echt. En dat alleen is al behoorlijk hard werken voor iemand die erg perfectionistisch is
maandag 8 juli 2019 om 22:47
