Einzelganger, wie herkent dit?

29-07-2011 14:42 431 berichten
Alle reacties Link kopieren
hoi mede-forummers,



Ik wil even m'n verhaal kwijt en misschien zijn er mensen die hier meelezen, die zich herkennen in mijn verhaal.



Altijd ben ik voor mijn gevoel al een soort einzelganger geweest. Het liefst eigenlijk ben ik alleen, hoewel ik een dagje / avondje met vrienden / familie ook erg leuk en gezellig vind.



Maar het valt mij op dat sociale activiteiten / momenten niet te lang moeten duren voor mij, anders word ik chagarijnig en heb ik tijd voor mezelf nodig. Langere vakanties (waarbij ik samen ben met anderen) trek ik slecht, omdat je eigenlijk coninue met anderen bent. Na een paar dagen heb ik dan ook niks meer te melden. Ik ben zelf dan meer van de weekendjes en dagjes weg. Na een dag werken heb ik ook 's avonds ook niet echt de behoefte aan mensen om me heen, omdat ik die de hele dag al om me heen gehad heb. M'n baan is ook behoorlijk druk (wel erg leuk trouwens, echt mijn ding), maar doordat ik fulltime werk, is mijn eigen tijd beperkt. Vaak trek ik me in het weekend ook terug en heb ook af en toe hoofdpijn als ik bijv. op een verjaardag zit en er veel mensen aan het praten zijn.



Sinds een tijdje woon ik alleen en dit bevalt me super, omdat ik echt m'n eigen ding kan doen en vrij ben. Een paar jaar terug heb ik een tijdje een etage gedeeld met iemand (geen relatie), maar als ik daar achteraf op terugkijk, was me dat behoorlijk benauwend. Nu moet ik er ook echt niet aan denken om weer samen te gaan wonen. Ik heb nog nooit een echte relatie gehad, maar samenwonen met je geliefde zal sowieso wel anders zijn en misschien minder moeilijk.



Nu ik eind twintig ben, maak ik me eerlijk gezegd hierover wel zorgen. Als ik ooit een man en kinderen wil, zal ik toch moeten samenwonen. Maar ik snak echt snel naar tijd voor mezelf en als ik al denk aan de drukte die een gezin met zich meebrengt, ben ik echt bang dat ik dat nooit vol ga houden. Ik vraag me weleens af of dit normaal is waar ik last van heb, of ben ik misschien overdreven introvert ofzo...?



Zijn er hier mede-forummers die dit herkennen? En zijn er onder julllie mensen die wel samenwonen? Hoe ga je hiermee om?



Ik hoop op wat reacties, want ik ben wel benieuwd of er mensen zijn die zich herkennen in mijn 'probleem'.
Alle reacties Link kopieren
quote:liselore schreef op 29 juli 2011 @ 17:02:

[...]



oh er is dus nu alleen heimelijk internet contact. het geheime scheerafspraakje moet nog plaatsvinden, wat zal je vriend blij zijn dat jij met je fijne karakter helemaal jezelf kunt zijn bij hemEn nog ¤50,- toe krijgen ook nou hoera helemaal heerlijk lekker gek zichzelf kan pepsi zijn..
Alle reacties Link kopieren
Erg herkenbaar dit topic. Ook ik ben graag alleen. Een vrij weekend zonder verplichtingen, heerlijk!! Gewoon lekker je eigen dingen doen, sporten, huishouden, filmpje, internetten, lekker koken en op tijd naar bed met een goed boek...



Ik heb kinderen en verjaardagsfeestjes trek ik ook niet echt maar ik heb dan zoiets van schouders eronder, het is 2 keer per jaar en de kinderen vinden het natuurlijk superleuk... daar doe ik het voor..



Verplichtingen zoals een bruiloft of een personeelsuitje o.i.d... pfff, ik zit al maanden vantevoren in de stress dat ik geen zin heb maar goed, als je er eenmaal bent dan is het eigenlijk best gezellig.. heb ik altijd. Ik kijk altijd erg op tegen dingen en achteraf vallen ze best mee....



Ik heb nu met mezelf afgesproken dat ik 1 afspraak per weekend maak.. dat kan zijn lunch of een etentje, whatever..dit om te voorkomen dat mijn hele weekend zit volgepland.. Had ik vroeger niet hoor, hup ik kon het hele weekend doorgaan maar nu... nee, rust en lekker op mezelf zijn, daar gaat het om tegenwoordig..



Fijn weekend allen!!!
Alle reacties Link kopieren
Hier ook al herkenning



Eigenlijk bijna alles wat hier voorbij komt herken ik. Opzien tegen sommigen sociale verplichtingen bijvoorbeeld. Maar ik heb daarin wel voor mezelf de laatste jaren grenzen gesteld. Alleen als ik het waardevol vind, ga ik. En ik trek mijn eigen plan onafhankelijk van verwachtingen van anderen. Ik beperk ook mijn sociale afspraken tot twee per week, waarbij ik ook minimaal een dag vrij laat tussen die twee. Dan heb ik tijd en ruimte om bij te komen. Wat iemand al schreef: ik raak inderdaad anders nogal snel mezelf kwijt. Of ben bang mezelf kwijt te raken. Ik neem graag tijd om even te 'aarden'.



Verder ook weinig contact met studiegenoten. Alleen 'zakelijk'. En vind het ook heerlijk om dagenlang geen mensen te zien.
Alle reacties Link kopieren
Ja, ik herken je verhaal op heel veel punten, TO. Ik ben erachter gekomen dat ik een heel gevoelig mens ben (High Sensitive Person). Wie weet ben jij dat ook? Ik woon sinds 9 jaar samen met mijn vriend die compleet anders is dan ik, maar jij heeft mij en mijn gevoeligheden compleet geaccepteerd en daardoor gaat het samenwonen ook prima. Mocht deze relatie ooit voorbij gaan, denk ik eerlijk gezegd niet dat ik dan nog ga samenwonen met iemand, ik ben te veel gesteld op mijn eigen vrije tijd en kan ook prima alleen zijn.
Alle reacties Link kopieren
Bij mij is het iets anders. Ik gruwel van feesten, visite en verjaardagen. Vanwege de drukte maar vooral omdat je een soort 'rol' moet spelen. Ik bedoel, het is wel de bedoeling dat je gezéllig bent. En dat vind ik echt dodelijk vermoeiend. Van nature ben ik best verlegen en heb niet zo veel ditjes en datjes te melden. Maar...ik heb wél behoefte aan contact en gezelschap. Mijn oplossing is een stuk of 5 vriendinnen waar ik regelmatig even langs ga voor een kopje thee. Half uurtje, even gezellig, en dan weer lekker naar huis.
Alle reacties Link kopieren
Wat een herkenning, ik woon alleen (nou ja..met 4 katten) en vind het heerlijk, regelmatig "pyamadag" in het weekend, lekker een beetje op de bank hangen en dvdtjes kijken of juist heel actief rommelen in huis en de deur op de knip.

Heb een gruwelijke hekel aan (onverwachte) visite en slaap het liefst in mijn eigen bedje, totaal geen behoefte om elk vrij moment vol te plempen met afspraken omdat ik bang ben iets te missen.



Ik heb superlieve mensen om me heen die me nemen zoals ik ben maar er zijn er ook genoeg die me maar een raar ding vinden, omdat ik op mijn 36ste alleen ben en geen kinderen heb..

(zie nu dus duidelijk dat ik niet de enige ben, fijn die bevestiging, dat dan weer wel)



Soms mis ik een relatie, of denk ik dat ik die mis want de voordelen van het alleen zijn blijken voor mij altijd sterker dan het niet hebben van een vaste relatie
bericht verwijderd.
Alle reacties Link kopieren
@ Mayem, maar voegt het voor jou dan wel iets toe om die vrienden te hebben?



Ik snap niet waarom iedereen zo inhakt op Vivapepsi, ik weet er niet het fijne van maar als je het niet met haar eens bent in een ander topic, hoef je dat hier, waar het niet relevant is, toch niet erbij te halen? Of mag ze nu nergens meer haar mening over geven zonder 'afgestraft' te worden? :S
bericht verwijderd.
quote:lareveuse schreef op 29 juli 2011 @ 20:25:

@ Mayem, maar voegt het voor jou dan wel iets toe om die vrienden te hebben?



Ik snap niet waarom iedereen zo inhakt op Vivapepsi, ik weet er niet het fijne van maar als je het niet met haar eens bent in een ander topic, hoef je dat hier, waar het niet relevant is, toch niet erbij te halen? Of mag ze nu nergens meer haar mening over geven zonder 'afgestraft' te worden? :SIedereen?? Ik niet hoor en velen met mij niet. Dus hoe jij bij "iedereen" komt??
Alle reacties Link kopieren
quote:lareveuse schreef op 29 juli 2011 @ 20:25:

@ Mayem, maar voegt het voor jou dan wel iets toe om die vrienden te hebben?



Ik snap niet waarom iedereen zo inhakt op Vivapepsi, ik weet er niet het fijne van maar als je het niet met haar eens bent in een ander topic, hoef je dat hier, waar het niet relevant is, toch niet erbij te halen? Of mag ze nu nergens meer haar mening over geven zonder 'afgestraft' te worden? :Siemand confronteren met discrepanties in wat zij zegt is wat anders dan op iemand in hakken, daarnaast is de mening van vivapepsi veranderlijk als weer, zolang het maar dramatisch of afwijkend is.
Hier ook herkenning, ben ook graag alleen en heb dat ook echt nodig. Krijg je weer een sms van een vriendin, die begint met lang niet gezien wanneer spreken we weer wat af. En ik denk dan, lang, twee weken geleden toch nog???



Ik ben ook net een molletje, graag de gordijnen dicht en niet te veel licht in mijn huis. Ik heb jaren op een studentenflat gewoond, en geslapen in een hoogslaper in een klein hoekje. Prima!!!!!



Maar ik kan ook prima met vrienden op vakantie, mits ze me van tijd tot tijd met rust laten, lees, laten lezen. Vroeger gingen we met vrienden op vakantie, de meiden kletsen, de jongens voetballen en ik met mijn boek in de buurt. Prima!!!



Ik ga wel alleen op vakantie, twee keer gedaan, gewoon een boek meenemen als je ergens gaat eten. En als je vaker op een plek gaat eten dan gaat het personeel vanzelf tegen je praten. Ik ben ook twee keer alleen mee geweest met een groepsreis, met een eigen kamer. Dat was ook leuk, overdag wel aanspraak en na het eten lekker met een boek in bed.
bericht verwijderd.
Ik vind het trouwens wel heerlijk om op te passen. De kinderen naar bed brengen en dan heerlijk met een boek op de bank. Thuis ga ik dan altijd weer opruimen, internetten of weet ik veel wat.



Verjaardagen vind ik over het algemeen wel oke, als ik niet de hele tijd hoef te praten. Observeren vind ik dan wel weer leuk.



En onverwacht bezoek mag bij mij naar binnen, maar ik heb bijna nooit iets in huis, ik koop voor mezelf vaak per dag waar ik zin in heb..... Ook niet heel gastvrij.
bericht verwijderd.
Alle reacties Link kopieren
quote:En die ladiesnight activiteiten met allemaal vriendinnen op het terras en bladiebla ow vreselijk. Een groep oude vriendinnen had een keer het idee een meidenavond te organiseren. Wat ben ik blij dat die niet door is gegaan!!

Dat soort dingen vind ik ook niks. Ik kan het wel, maar moet dan echt een knop omzetten en voel me dan best opgelaten of ik het wel 'goed' doe. Geblaat over rosé en mannen, op zo'n giechelende manier: niks voor mij. Ik snap het gewoon niet.

Maar ik ben dan ook meer van minder vrienden, die ik liefst één op één spreek en dan wat dieper dan het weer en hoe het met studie/werk gaat.



En TO, ik woon ook samen en dat gaat prima. Er zijn ook mannen die meer zo zijn . Alhoewel ik het ook prima vind als hij weg is op zakenreis. Heerlijk een paar avonden helemaal alleen met pizza, M&M's en foute tv.



Ik ben nog wel benieuwd naar wat je schrijft over kinderen. Ik lees dat het je erg druk lijkt, maar wil je ze wel graag dan? Ikzelf moet er namelijk niet aan denken, voor mij ook veel te druk en dus komen ze er wat mij betreft niet.
Alle reacties Link kopieren
quote:mayhem schreef op 29 juli 2011 @ 21:20:

Maar kreeg laatst de reactie van onverwachts bezoek terug 'maar je kunt er toch wel rekening mee houden dat ik regelmatig langskom dus dan heb je gewoon iets in huis, dan moet je daar maar gewoon voor zorgen.''



Oke... Dat dacht ik toen.

Dat is wel apart ja. Alsof je voortdurend in je huis rond moet lopen met het idee: er zou zomaar ineens iemand voor de deur kunnen staan. Sorry hoor, maar mijn huis is niet altijd opgeruimd en schoon en ikzelf ook niet. Als je onverwachts komt moet je het er maar mee doen. Je mag alleen blij zijn als iemand thuis is dan toch?
bericht verwijderd.
bericht verwijderd.
Dan doe ik het wat onverwacht bezoek nog wel aardig...

Ik woon tussen veel bejaarden, lekker rustig, en die houden vaak alles in de gaten. Zoals gezegd heb ik vaak de gordijnen dicht en niet veel lampen aan. Als er dan gepland bezoek komt gooi ik de gordijnen wel open, dat staat toch gastvrijer.

Kom ik daarna een van mijn buren tegen krijg ik standaard de reactie, hee ben je weer terug? Hoe was je vakantie?

Waarop ik dan denk, volgens mij ben ik niet eens weggeweest, maar ik wek blijkbaar wel de indruk vaak niet thuis te zijn ;)
Alle reacties Link kopieren
quote:mayhem schreef op 29 juli 2011 @ 21:46:

Oh daar heb ik ook nog een leuke over hoor. Het betreft toevallig dezelfde persoon. Ik was net thuis na een drukke dag met weinig tijd en jawel, onverwacht bezoek. Dus ik zeg: sorry dat het hier even niet zo netjes is.

Antwoord: Maak je geen zorgen Mayhem. Ben zelf al zo de hele dag bezig geweest met poetsen dat ik het juist fijn vind om bij iemand te zijn die er gewoon lekker niks om geeft.



En daar sta je dan weer...

Juist ja



Je vraagt of ik me dan ook alleen voel in de groep: ja, soms wel. Al vanaf kinds af aan eigenlijk. Ik hoor ook niet bij een groep, op de basisschool al niet. Ik zweef overal een beetje tussen, kan me bij veel mensen met een beetje aanpassingsvermogen wel aansluiten tijdelijk. Maar op grote feesten, bruiloften etc. voelt het wel zo. Inmiddels heb ik me er bij neergelegd dat ik niet zo iemand ben van veel mensen.



Onzeker voel ik me ook wel eens. Soms bekruipt het gevoel me dat ik sommige sociale codes niet snap, op het moment dat ik geen echt contact krijg of grappen niet snap. Ik ben nu wel zo ver om me te realiseren dat het geen probleem is, als ik het niet als zodanig ervaar. Ik bedoel, ik had vaak het gevoel sociaal te moeten zijn, van feestjes/grote groepen te moeten houden, 'want dat vindt iedereen toch leuk'. Niet dus, en als ik het zo prima vind is het dus ook geen probleem voor mij.
Ik ben ook grotendeels einzelgänger en heb m'n eigen plekje nodig. Ben ook geen samenwoonmateriaal en vind latten eigenlijk de meest ideale optie. En niet alleen om de eigen ruimte en natuurlijk de zekerheid van 'n eigen huis wat je niet kwijt kan raken als je relatie strandt, maar elk huis heeft ook weer z'n voordelen zodat je het beste van beide woningen kan combineren.
bericht verwijderd.
quote:mayhem schreef op 29 juli 2011 @ 22:03:





En mee eens, onverwacht is onverwacht en dan mag je als visite op zo'n moment toch blij zijn als iemand thuis is en zegt dat het uitkomt?Dan mag jij net zo goed zeggen dat het je niet uitkomt omdat je jezelf een avond alleen had beloofd. Toch??
bericht verwijderd.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven