Psyche
alle pijlers
enorm gevoel van rusteloosheid, bepaalde stress
zaterdag 30 juli 2011 om 10:32
Hallo,
ik ben net nieuw op het forum en ik zal proberen mijn verhaal een beetje uit te leggen.
Sinds een aantal weken heb ik onwijs last van een gevoel van rusteloosheid. Er knaagde al wel langer iets, maar de laatste weken is het zo erg dat het gevoel meerdere malen per dag terugkomt. Als ik alleen ben, maar ook als mijn vriend erbij is, komt het gevoel op. Ik probeer voor mezelf te benoemen waarom ik het zo voel, zodat ik de oorzaak kan aanpakken. dat is me nog niet gelukt tot nu toe..
Ik ben 24 jaar en woon nu bijna een jaar samen. Ik ben aan het eind van m'n studie (alleen scriptie schrijven) en werk doordeweeks. Mijn vriend werkt vaak standaard het weekend door. Dit is eigenlijk altijd (in de bijna 6 jaar dat ik hem ken) zo geweest dat ik in het weekend een beetje op mezelf was. En dat vond ik prima. Sterker nog, tot voor kort vond ik het heerlijk om op vrije dagen gewoon niks te doen, uit te rusten, te chillen..
Ik heb een aantal goede vriendinnen, die zijn op 1 hand te tellen, maar daar hecht ik meer waarde aan dan aan tien 'halve' vriendinnen. Zij zijn echter ook heel druk met studie bezig, en in het weekend merk je dat ieder zijn eigen plan trekt en bij vriend of familie thuis blijft. Ik denk dat we elkaar 1x in de maand zien. Ik kan ook niet altijd afspreken maar verder houden we wel goed contact.
Het is alsof ik iets mis. De laatste tijd krijg ik er de kriebels van als ik weer overdag in het weekend op mezelf thuis zit. Het is alsof ik ineens niet meer met mezelf alleen kan zijn. Ik hoef me niet te vervelen, want ik moet mijn scriptie schrijven en in het weekend het huishouden oppakken. Ik heb echter last van enorm ontwijkend gedrag waardoor ik liever iets anders wil doen. Omdat iedereen eigenlijk zijn eigen plan trekt en ook zijn eigen zaken/huishouden etc heeft, lukt dat vaak niet.
Ik weet dat je eenzaam voelen iets anders is dan daadwerkelijk eenzaam zijn. Als ik voor mezelf naga dat ik hele leuke vriendinnen heb, een leuke vriend, waar ik in het weekend ook leuke dingen mee doe, dan weet ik dat ik niet eenzaam ben. Ik heb een leuke studie, leuke collega's op het werk, sport veel, goede perspectieven in het vooruitzicht.... en toch voel ik me zo. Ik zit gewoon niet lekker in mn vel de laatste tijd en gisteren maakte ik me zo druk dat ik het gewoon aan m'n hart voelde!
Het lijkt wel alsof op de een of andere manier een aantal misvattingen in mijn gedachten zijn geslopen waardoor ik het gevoel heb dat het op de een of andere manier niet oke is om in het weekend in je huisje bezig te zijn en scriptie te schrijven en dat iedereen heel het weekend alleen maar leuke dingen doet.
Herkennen jullie dit?? zo ja, hebben jullie tips voor mij?
ik ben net nieuw op het forum en ik zal proberen mijn verhaal een beetje uit te leggen.
Sinds een aantal weken heb ik onwijs last van een gevoel van rusteloosheid. Er knaagde al wel langer iets, maar de laatste weken is het zo erg dat het gevoel meerdere malen per dag terugkomt. Als ik alleen ben, maar ook als mijn vriend erbij is, komt het gevoel op. Ik probeer voor mezelf te benoemen waarom ik het zo voel, zodat ik de oorzaak kan aanpakken. dat is me nog niet gelukt tot nu toe..
Ik ben 24 jaar en woon nu bijna een jaar samen. Ik ben aan het eind van m'n studie (alleen scriptie schrijven) en werk doordeweeks. Mijn vriend werkt vaak standaard het weekend door. Dit is eigenlijk altijd (in de bijna 6 jaar dat ik hem ken) zo geweest dat ik in het weekend een beetje op mezelf was. En dat vond ik prima. Sterker nog, tot voor kort vond ik het heerlijk om op vrije dagen gewoon niks te doen, uit te rusten, te chillen..
Ik heb een aantal goede vriendinnen, die zijn op 1 hand te tellen, maar daar hecht ik meer waarde aan dan aan tien 'halve' vriendinnen. Zij zijn echter ook heel druk met studie bezig, en in het weekend merk je dat ieder zijn eigen plan trekt en bij vriend of familie thuis blijft. Ik denk dat we elkaar 1x in de maand zien. Ik kan ook niet altijd afspreken maar verder houden we wel goed contact.
Het is alsof ik iets mis. De laatste tijd krijg ik er de kriebels van als ik weer overdag in het weekend op mezelf thuis zit. Het is alsof ik ineens niet meer met mezelf alleen kan zijn. Ik hoef me niet te vervelen, want ik moet mijn scriptie schrijven en in het weekend het huishouden oppakken. Ik heb echter last van enorm ontwijkend gedrag waardoor ik liever iets anders wil doen. Omdat iedereen eigenlijk zijn eigen plan trekt en ook zijn eigen zaken/huishouden etc heeft, lukt dat vaak niet.
Ik weet dat je eenzaam voelen iets anders is dan daadwerkelijk eenzaam zijn. Als ik voor mezelf naga dat ik hele leuke vriendinnen heb, een leuke vriend, waar ik in het weekend ook leuke dingen mee doe, dan weet ik dat ik niet eenzaam ben. Ik heb een leuke studie, leuke collega's op het werk, sport veel, goede perspectieven in het vooruitzicht.... en toch voel ik me zo. Ik zit gewoon niet lekker in mn vel de laatste tijd en gisteren maakte ik me zo druk dat ik het gewoon aan m'n hart voelde!
Het lijkt wel alsof op de een of andere manier een aantal misvattingen in mijn gedachten zijn geslopen waardoor ik het gevoel heb dat het op de een of andere manier niet oke is om in het weekend in je huisje bezig te zijn en scriptie te schrijven en dat iedereen heel het weekend alleen maar leuke dingen doet.
Herkennen jullie dit?? zo ja, hebben jullie tips voor mij?
zaterdag 30 juli 2011 om 10:45
Nou, ik kan je zeggen dat alles aantrekkelijker is dan een scriptie te moeten schrijven!
'SOG'gen (studie ontwijkend gedrag) in de hoogste gradatie. Zelfs afwassen en stofzuigen werd leuk...
(Ik kon mezelf ook fa-tas-tisch voor de gek houden. Als ik nu eerst boodschappen doe, is dat alvast gedaan en kan ik daarna goed aan één stuk door werken... Oh, het is een beetje een rommel hier, dat leid me vast af, wacht dat ruim ik eerst op en dan ga ik daarna beginnen...)
Verder is er (onbewust?) toch een soort van druk, je moet dit afmaken en daarna een baan gaan zoeken en dan start het 'echte, werkende, leven...'
Je doet wel aan sport en je werkt en doet andere leuke dingen, dus het is ook niet zo dat je alleen maar thuis zit en aan je scriptie zit...
Enig idee hoe lang je nog ongeveer nodig hebt?
'SOG'gen (studie ontwijkend gedrag) in de hoogste gradatie. Zelfs afwassen en stofzuigen werd leuk...
(Ik kon mezelf ook fa-tas-tisch voor de gek houden. Als ik nu eerst boodschappen doe, is dat alvast gedaan en kan ik daarna goed aan één stuk door werken... Oh, het is een beetje een rommel hier, dat leid me vast af, wacht dat ruim ik eerst op en dan ga ik daarna beginnen...)
Verder is er (onbewust?) toch een soort van druk, je moet dit afmaken en daarna een baan gaan zoeken en dan start het 'echte, werkende, leven...'
Je doet wel aan sport en je werkt en doet andere leuke dingen, dus het is ook niet zo dat je alleen maar thuis zit en aan je scriptie zit...
Enig idee hoe lang je nog ongeveer nodig hebt?
zaterdag 30 juli 2011 om 10:47
Dat soort gevoelens heb ik ook met periodes wel gehad en het gaat vanzelf weer over
Ik denk dat het helpt als je niet teveel aan die gevoelens toegeeft. Doe wel wat in huis en werk een paar uur aan je scriptie. Dat leidt je gedachten af van de onrust en het geeft je het gevoel dat je iets nuttigs hebt gedaan. Als je dat eens een paar weekenden doet, dan denk ik dat het alweer beter gaat voelen.
Ik denk dat het helpt als je niet teveel aan die gevoelens toegeeft. Doe wel wat in huis en werk een paar uur aan je scriptie. Dat leidt je gedachten af van de onrust en het geeft je het gevoel dat je iets nuttigs hebt gedaan. Als je dat eens een paar weekenden doet, dan denk ik dat het alweer beter gaat voelen.
zaterdag 30 juli 2011 om 10:55
Ik heb al wel een onderwerp en literatuur thuis liggen, maar moet nog inlezen. Het is blijven liggen doordat ik twee maanden een stage ging lopen op een kantoor. Dat was gewoon zo leuk, en die scriptie is als het ware nog een groot blok waar ik omheen moet zodat ik kan gaan werken in dat wereldje.
Wat me ook meer laat stressen is dat mensen om me heen wel goed aan hun scriptie hebben gezeten en een aantal zelfs al een baan hebben. Dat geeft ook wel een bepaalde druk, want ik wil zelf zo graag aan de slag eigenlijk.
Ik weet zelf ook gewoon dat het gevoel wat ik heb eigenlijk onzin is, maar ik krijg het niet weg en blijf me rusteloos/gestresst/eenzaam voelen
Wat me ook meer laat stressen is dat mensen om me heen wel goed aan hun scriptie hebben gezeten en een aantal zelfs al een baan hebben. Dat geeft ook wel een bepaalde druk, want ik wil zelf zo graag aan de slag eigenlijk.
Ik weet zelf ook gewoon dat het gevoel wat ik heb eigenlijk onzin is, maar ik krijg het niet weg en blijf me rusteloos/gestresst/eenzaam voelen
zaterdag 30 juli 2011 om 11:00
Nogmaals, je lost het niet op door er constant over na te denken en er aan toe te geven. Begin vandaag aan je scriptie en stel je als doel om vandaag de inhoudsopgave te maken. Dat geeft je structuur in wat je allemaal moet gaan en houvast om verder mee aan de slag te gaan. Vervolgens kun je jezelf wekelijks een deadline geven, bijv: schrijven van H1 en voorbereiden van H4 oid.
zaterdag 30 juli 2011 om 11:32
Kan me voorstellen dat de druk van het scriptie schrijven soms te groot wordt en dat je dan ontwijk gedrag gaat vertonen. Kan je misschien een planning maken? Een paar uur werken aan scriptie inplannen en daarnaast iets leuks met of zonder vriend / vriendinnen? Dan heb je ook elk weekend iets leuks in het vooruitzicht en word je misschien minder rusteloos en ontwijkend. En je huishouden, pfft lekker het minimale doen, er zijn belangrijker zaken dingen in het leven en vooral ook leukere!
zaterdag 30 juli 2011 om 12:13
Herkenbaar! Volgens mij verwar je een gevoel van 'eenzaamheid' met het stemmetje in je hoofd dat steeds fluistert: 'Begin nou eens aan je scriptie, het moet af!' en gun je jezelf geen leuke dingen, waardoor je leven 'saai' lijkt. Vergelijk jezelf niet met anderen, die hoeven immers geen scriptie te schrijven. Als je eenmaal begonnen bent aan het schrijven van je scriptie, zul je je meer gedreven voelen. Dus: schop onder je kont en starten die hap!
Hoe dan? Het is hier al genoemd: begin met een voorlopige inhoudsopgave of voorlopige inleiding. Het belangrijkste: ga eens goed nadenken over hoofd- en deelvragen. Wat wil je precies gaan onderzoeken? Van inlezen werd ik ook altijd een beetje moe. Gewoon beginnen met schrijven en dan heb je de boeken vanzelf nodig. Als het af is, slaat deze stress om in een geweldig opgelucht gevoel, wie wil dat nou niet?
Hoe dan? Het is hier al genoemd: begin met een voorlopige inhoudsopgave of voorlopige inleiding. Het belangrijkste: ga eens goed nadenken over hoofd- en deelvragen. Wat wil je precies gaan onderzoeken? Van inlezen werd ik ook altijd een beetje moe. Gewoon beginnen met schrijven en dan heb je de boeken vanzelf nodig. Als het af is, slaat deze stress om in een geweldig opgelucht gevoel, wie wil dat nou niet?
zaterdag 30 juli 2011 om 13:13
Herkenbaar, mijn man werkt als chef kok, ik ben dus altijd in de weekenden alleen.. soms voelt het hartstikke lekker maar soms komt inderdaad die onrust over me heen vreselijk....
Ik probeer dan maar afleiding te zoeken door een film of boek, of een taart bakken,...
Maar ik snap je wel, ik weet alleen niet hoe het komt, ik denk dat je toch als je vaak alleen bent geconfronteerd word met je eigen gedachten en gevoelens, wat je misschien dan niet wilt voelen of denken, en vandaar die onrust??
Ik probeer dan maar afleiding te zoeken door een film of boek, of een taart bakken,...
Maar ik snap je wel, ik weet alleen niet hoe het komt, ik denk dat je toch als je vaak alleen bent geconfronteerd word met je eigen gedachten en gevoelens, wat je misschien dan niet wilt voelen of denken, en vandaar die onrust??
zaterdag 30 juli 2011 om 13:25
Wellicht zit je in de overgang van het einde van de script en word je je op dit moment bewust dat dat een aflopende zaak is en ga je nadenken over de dingen waar het leven nog meer uit bestaat.
Het uitstellen komt dan misschien doordat je nog niet goed weet wat je dan wilt doen, dat het leven daarna alleen maar leeg wordt. En het studeren was een vast gegeven iets vertrouwds. Het is mensen eigen om vertrouwde zaken niet te willen opgeven.
Door toch door te bijten en je scriptie af te maken zul je zien dat de leegte die daarna komt zichzelf meestal wel weer opvult. En als dat niet het geval is, heeft uitstellen verder ook geen zin, daar krijg je ook alleen maar een vervelender gevoel van.
Door het uit te stellen hoef je nog niet persé de dingen te gaan doen die je daarna zou moeten en aan moeten pakken. Je wilt teveel moeten, misschien een goed moment om stil te staan of je dat echt wilt. En de lat voor jezelf niet zo ontzettend hoog te stellen. Gewoon lekker leven is niets mis mee en we kunnen niet allemaal in de top 1 staan.
Het is een soort van keerpunt in je leven waarbij je maar 1 kant zometeen nog op kan. Maar bedenk je dat het je altijd vrij staat om later nog weer andere keuzes te maken.
Misschien is het zoiets, succes.
Het uitstellen komt dan misschien doordat je nog niet goed weet wat je dan wilt doen, dat het leven daarna alleen maar leeg wordt. En het studeren was een vast gegeven iets vertrouwds. Het is mensen eigen om vertrouwde zaken niet te willen opgeven.
Door toch door te bijten en je scriptie af te maken zul je zien dat de leegte die daarna komt zichzelf meestal wel weer opvult. En als dat niet het geval is, heeft uitstellen verder ook geen zin, daar krijg je ook alleen maar een vervelender gevoel van.
Door het uit te stellen hoef je nog niet persé de dingen te gaan doen die je daarna zou moeten en aan moeten pakken. Je wilt teveel moeten, misschien een goed moment om stil te staan of je dat echt wilt. En de lat voor jezelf niet zo ontzettend hoog te stellen. Gewoon lekker leven is niets mis mee en we kunnen niet allemaal in de top 1 staan.
Het is een soort van keerpunt in je leven waarbij je maar 1 kant zometeen nog op kan. Maar bedenk je dat het je altijd vrij staat om later nog weer andere keuzes te maken.
Misschien is het zoiets, succes.
zaterdag 30 juli 2011 om 13:27
Ai hoe herkenbaar. Ik ben ook bezig met mijn scriptie, heb ook een superstage gelopen en wil ook in die wereld aan de slag, maar die verrekte scriptie is zo'n groot struikelblok. Heb er zo de balen van.
Dat eenzame heb ik dan weer niet, heb juist veel te veel afleidingsmogelijkheden om me heen. Even eten met die, drankje met die. En inderdaad, je houdt jezelf soms zo voor de gek. Na de afwas ga ik echt beginnen, nog even forummen en dan ga ik weer verder, etc.
Kortom, we hebben een schop onder onze kont nodig! Ik heb zelf voor komende week in de bieb afgesproken, dan moet ik wel. Vind het namelijk onzinnig om daar te zitten niksen. Heb je ook zo'n omgeving? Misschien helpt dat. Veel succes!
Dat eenzame heb ik dan weer niet, heb juist veel te veel afleidingsmogelijkheden om me heen. Even eten met die, drankje met die. En inderdaad, je houdt jezelf soms zo voor de gek. Na de afwas ga ik echt beginnen, nog even forummen en dan ga ik weer verder, etc.
Kortom, we hebben een schop onder onze kont nodig! Ik heb zelf voor komende week in de bieb afgesproken, dan moet ik wel. Vind het namelijk onzinnig om daar te zitten niksen. Heb je ook zo'n omgeving? Misschien helpt dat. Veel succes!