Grenzen blijven aangeven; contact moeder en zusje hersteld

Ik plaats deze topic niet omdat ik wil klagen. Ik weet dat ik de afgelopen tijd erg ben gegroeid en veel inzichten heb gekregen. Hulp van een psycholoog heb ik al maar zie ik pas over 2 weken. Maar soms denk ik, ben ik te hard? Of had ik het anders moeten aanpakken?

Alvast mijn excuses als het een lang topic wordt, ik probeer het zo goed mogelijk uit te leggen en hoop niet dat het te verwarrend overkomt en dat het duidelijk is.

Een hele tijd geleden had ik hier een topic geplaatst dat ik het contact had verbroken met moeder en zusje. Zie onderstaand topic.

https://forum.viva.nl/psyche/contact-ve ... #p35620435

Heeft een jaar geduurd toen ik dacht; ik ben er aan toe wetende dat ze waarschijnlijk weer terug zullen vallen in oude patronen. In het begin was het leuk en gezellig, probeerde het rustig aan te doen en merkte dat op dat moment, dat zusje normaal deed en toen wel even mjjn grenzen respecteerde.
Soms merkte ik wel wat meer irritatie, Toen ik grenzen aangaf, reageerde ze er goed op, maar de de laatste tijd merk ik gewoon dat bepaalde patronen weer terug komen. Soms denk ik; of voelt dat zo en moet ik er niet zwaar aan tillen. Mijn psycholoog zei ook; wees niet verbaasd dat weer hetzelfde gebeurd als toen. Blijf je grenzen aangeven, blijf er boven staan etc. In het begin leek het allemaal leuk.

Maar nu het volgende;

Sinds mei dit jaar contact met ze. In het begin was het zo leuk en gezellig, merkte wel dat ze wat voorzichtig waren. Ik moest mijn grenzen blijven aangeven.

Maar ik merk gewoon nu de laatste tijd erg veel irritatie naar mijn zusje toe, dat gevoel dat ze weer terug valt in oude patronen. Dat gevoel dat ze niks respecteert en mij aan het uittestten is.

Een paar voorbeelden van de afgelopen week;
Afgelopen maandag vroeg ze wat ik op mijn verjaardag wou waarbij ik aangaf dat ik het niet vier en alleen ouders uitnodig.
Dit heb ik haar eerder verteld. Kreeg een korte reactie en daarna vroeg ze; kom je dus ook niet op mijn verjaardag, en die van.... haar vriend etc. Ze heeft het waarschijnlijk gehoord van mijn moeder en ze wist het ook wel. Ik zei nee kom alleen op kinderverjaardagen.
En misschien is dat heel raar voor sommigen en dat ik 1 lijn moet trekken maar mijn tantezeggertjes betekenen veel voor mij en zijn zich er niet bewust van. En daarin tegen heb ik geen zin in die negatieve sfeer, begrijp mij niet verkeerd. Gelijk een reactie wat is dat nou weer voor iets geks. En daarna was het een paar dagen stil
Mijn oudste 2 broers komen ook niet op verjaardagen van ons, nou 1 daarvan soms wel als het hem uitkomt en daar wordt niet moeilijk over gedaan.

Dinsdag; Ja en met sint Maarten eten ze lekker bij ons. Terwijl ik van te voren aan mijn moeder vroeg mag ik bij jullie eten met sint maarten? Mocht wel en nu eten ze opeens bii mijn zusje. Zegt ze; Ja maar moeder was het vergeten. En dit zegt ze elke keer dus als ik wat wil doen met moeder. Laatste keer had ik afgesproken met moeder om naar tuincentrum te gaan tot dat zusje vroeg mag ik mee met.... mijn tantezeggertje dus? Ik had het liever niet en wou met moeder, ook omdat tantezeggertje eerst naar school moest en ik wilde niet zo laat weg. En opeens weer woorden van ja je kan ook wel op een andere dag want ik ga altijd boodschappen doen met moeder op vrijdag en ik kan niet op een andere dag. Ik ben bij mijn standpunt gebleven. En opeens kon mijn zusje wel op een andere dag boodschappen doen en kon ik met moeder naar tuincentrum.

En gisteren vroeg ik aan haar iets, waarbij ik 1 letter was vergeten in dat woord. Zei ze nee wel dat en dat whahaha er achter aan Omdat ik de N was vergeten. Ik was er even klaar mee en heb niet gereageerd, ook omdat ik naar deeltijd moest. Zij maakt ook zoveel spelfouten, maar daar val ik ook niet over. Toen ik thuis kwam zag ik nog een appje van haar, maar dat doet ze vaker als ik even nier meer reageer. Misschien haar manier van aandacht of controle willen hebben?
Ik heb er niet oo gereageerd omdat ik merkte dat irritatie hoog zat en ik was moe. Later op de avond vertelde ze weer iets maar niet gereageerd omdat ik ook ging slapen.

Maar voor mij voelde dat ze een reactie aan het uitlokken was en dat ze zich misschien afgewezen voelde. Terwijl ik zoiets had van hoef ook niet altijd te reageren terwijl zij soms ook dagen niet reageer. In het begin heb ik dat ook aan haar aangegeven dat we niet altijd contact hoeven.
Ik merk gewoon weer dat ze steeds bij mij komt als ze wat nodig heeft.

Vanochtend weer; vier jij je vandaag wel of niet? Anders ga ik volgende week weg. Niet op gereageerd. Toen vroeg ze wanneer gaan we hems ontbijten en toen zei ik; ik weet het niet. Toen zei ze okidokie dan ga ik eerst met... en toen vroeg ze weer over mijn verjaardag. Niet op gereageerd.

Ik merk nu precies dezelfde patronen als toen, nu ook merk ik veel irritatie en heb ik geen zin om alles uit te leggen maar blijf dicht bij mezelf.

Waarom ik jullie deze voorbeelden laat zien? Misschien ben ik onrealistisch, til ik er te zwaar en moet ik het maar laten gaan, terwijl ik ergens wel weer dat mijn gevoel vaak klopt. Maar misschien kijken jullie er toch anders tegen aan...

Ik merk soms nog veel jaloezie vanaf haar kant. En dit gaat niet over 1 nacht ijs.
3 jaar geleden heb ik een hoekbank gewonnen maar werd niet door mijn zusje en haar vriend gegund waardoor ze die bedrijf hebben gemaild dat ik niet eerlijk was en vals speelde. Hun deden ook mee aan die actie en vonden dat hun het hadden verdiend.
Maar uiteindelijk hwb ik hem toch gekregen.

Ik wist ergens heus wel dat ze blijft hangen in haar gedrag en nu ik mijn grenzen probeer aan te geven.... als ik afstand neem dan komt ze juist bij mij

Maar is het zo raar dat ik mij hier aan erger? Merk veel irritatie en boosheid. Mijn band met zusje zal nooit worden zoals het was. Merk ook dat ze mij alleen nodig heeft wanneer het haar uitkomt.

Op dit moment is mijn moeder nog aardig ok en doet ze tot nu toe normaal tegen mij

Wat ik met dit topic wil is ook meer herkenning, en misschien maak ik mij te druk om niks maar soms kost mij dat wel energie en denk ik; misschien moet ik niet gaan zeuren.

Daarin tegen voel ik mij steeds sterker worden, geniet ik meer van het leven en voel ik mij evenveel waard als een ander

Aneso schreef: ↑

04-01-2026 09:22

Waarom verwacht je wel een uitnodiging wanneer je al aan iedereen kenbaar hebt gemaakt niet naar verjaardagen te gaan? En heb je in deze situatie misschien bij je moeder aangegeven niets gehoord te hebben? Dat ze daarnaar verwees in dat appje?

Nee ik verwachtte geen uitnodiging omdat ik destijd al had gezegd dat ik niet kwam. Mijn moeder vroeg kom je ook? Ik zei nee. Mijn moeder zei mag wel want mijn zusje vroeg aan moeder of ik ook kwam. Tenminste dat zei mijn moeder. Of het waar is weet ik niet. Toen kreeg ik opeens een uitnodiging van zusje maar ik zei dat ik niet kom. Maar toen reageerde ze met ik hoorde wat van moeder en dacht nodig je maar uit. Ik weet niet wat moeder heeft gezegd. Maar toen kreeg ik een verwijt van nee je hoeft ook niet te komen etc

smorre schreef: ↑

04-01-2026 10:13

Jemig wat een gedoe zeg.
En dit loopt al een heel tijd ook.

TO: waarom stop je niet gewoon met contact zoeken?

Dat weet ik ook niet. Misschien in de hoop dat ze het waarderen dat ik contact zoek. Maar ook dat ik mijn tantezeggertjes wil blijven zien

wolkie schreef: ↑

04-01-2026 09:51

Djeez wat een vermoeiend gebeuren is dit. Je komt niet en klaar. Hou op met allemaal verklaringen te vinden. Je komt niet, hebt dat kenbaar gemaakt en dan ben je boos dat je geen uitnodiging krijgt en als je die toch krijgt ben je ook boos. Kortom, je zus en moeder kunnen het gewoon nooit goed doen. Maakt niet uit wat ze doen, ze doen het toch nooit goed.

Nee ik ben niet boos. Ik heb gezegd dst ik niet kwam maar toch kreeg ik een uitnodiging omdat het van moeder moest.

daffy schreef: ↑

04-01-2026 10:45

Jee, het klinkt alsof jullie allemaal sociaal-emotioneel beperkt zijn. Dat is een lastige situatie, want het klinkt alsof jullie daardoor niet goed aan de ander duidelijk kunnen maken wat je duidelijk wil maken, maar ook niet de capaciteiten hebben om elkaars woorden in de context van jullie beperkingen te horen.

Als je hebt aangegeven dat je niet naar de verjaardag van je zusje komt en ze nodigt je toch uit, ook al is het niet van harte, dan kun je ook reageren met ‘Wat leuk dat je me uitnodigt, dat waardeer ik. Ik zal er helaas niet bij zijn, maar ik wens je veel plezier.’ Een boze reactie van je zusje erna moet je zien als teleurstelling die onhandig geformuleerd is. Daar kun je ook op reageren met ‘Jammer dat je het zo ziet, ik waardeerde je uitnodiging en wens je alsnog veel plezier’ en daarna leg je je telefoon weg.

Wat iemand eerder al zei: ze kunnen het bij jou ook niet goed doen. Je wilt zelf dat ze rekening houden met jouw grenzen/beperking, maar hou jij ook rekening met hun beperkingen?

Ik hou rekening met hun beperking en soms te vaak zelf. Maar ik heb geleerd om mijn grenzen aan te geven. Ze heeft mij alleen uitgenodigd omdat mijn moeder dst zei tegen zusje anders had ze het niet gedaan. Maar als ik afstand neem is dat ook niet goed, en als ik een dag niet app, is dat ook niet goed.

Helaas gaat dit niet alleen over de verjaardag maar spelen er ook andere situaties. Terwijl voorheen onze communicatie erg goed was maar ik was toen ook een pleaser. En liet alles maar toe. Maar sinds ik mijn grenzen aan geef en dicht bij mijzelf blijf, is dit al aan de gang. Want als ik alles zou doen wat hun Verwachten is alles goed en hebben we geen woorden.

En daarbij zijn er vaak genoeg situaties geweest, zoals dat ik 4 jaar geleden een hoekbank heb gewonnen maar hun vonden dat ik het niet verdiende en gingen ze alles er aan doen om er voor te zorgen dat ik het niet kreeg door te mailen omdat ze vonden dat hun het hadden gewonnen. En dan nog haar vriend die seksuele getinte opmerkingen stuurde naar mij en aan mij zat. En toen ik dat op een gegeven moment aangaf werd hij boos en mijn zusje wil daar niks vsn weten. Ja sinds toen is het ook meer begonnen en sinds mijn broertje tijdelijk bij hun woont.

En nee dit gaat niet alleen om verjaardagen. Soms weet ik niet wat ik moet doen want wat ik ook doe, het is toch nooit goed.

Zenah schreef: ↑

04-01-2026 11:26

Je zusje’s vriend heeft aan je gezeten? Eerder zei je dat hij alleen seksuele opmerkingen maakte, waarom wordt dit belangrijke detail nu pas genoemd? Hoe dan ook, voor mij zou dat reden genoeg zijn om helemaal niet meer bij haar over de vloer te komen. Als iemand niet wil erkennen dat haar vriend een viezerik is, dan ga je echt niet gezellig zitten doen op een verjaardag. Dat is niet iets wat je zomaar naast je neerlegt.

Ja klopt, ik kwam daar in het begin heel vaak. Bijna elke dag, toen was onze band nog goed. En vaak zat hij naast mij of lag zijn hand op mijn been, vaak ouwehoeren en noem maar op. Het rare is dat mijn zusje er vaak bij was en soms ook wat aan het uitdagen was en er niks van zei. Maar toen ik weg ging, ging hij oo de app door met opmerking zoals ik had je wel willen zoenen en ik vind je leuker dan je zus en ook over sex en ging maar door.

Op een gegeven moment heb ik gezegd stop er mee en opeens hadden we woorden en dreigde hij ook met; of moet ik het aan je zusje laten lezen? Dan weet ik zeker dat je haar niet meer zal zien. Ik zei je doet maar omdat ik wel wist dst hij het toch niet zou doen en ik niet fout zat of hij dreigde met; Ja ik heb vaak gedacht of zal ik voor de trein springen etc. En sinds toen is de band met zusje minder goed.

En ja dit is ook 1 van de redenen dat ik daar niet meer wil komen. En ook niet mijn zusje heb uitgenodigd voor mijn verjaardag want dan zou haar vriend ook komen en ze houdt constant hem de hand boven hoofd want als ik alleen zusje uitnodig en hem niet, zijn er weer woorden. Omdat ze het alleen voor hem opneemt.

En zo zijn er wel meer situaties, die ik liever vermijd, omdat ik mij daar onveilig voel en daar altijd een negatieve sfeer Hong. Ik was al blij dat ik geen uitnodiging kreeg, maar zou dan enkel alleen naar de verjaardag van nichtjes gaan.

En waarom ik het nu pas zeg? Ik weet het niet, misschien ergens schaamte of iets vsn het is gebeurd. Maar toen ik geen contact met ze had voelde ik mij wel stuk beter, dat voel ik nu ook wel maar ik het gevoel dat alles drama weer opnieuw begint. Voorheen bleef ik steeds in discussie gaan maar nu stop ik eerder en neem ik afstand. Maar wat ik ook tegen zusje zeg en aangeef, ze doet er niks mee en draait het om.

Ik merk toch soms dat die situatie met haar vriend mij in de weg zit. Zusje zegt altijd iedereen maakt fouten maar zusje heeft ook beperking in haar leeftijd. Net als moeder. Iets op sociaal emotioneel gebied

Zenah schreef: ↑

04-01-2026 15:12

Wat jij beschrijft is grensoverschrijdend gedrag: aanraken, seksuele opmerkingen, doorgaan via app, dreigen en emotionele chantage. Dat is niet oké, hoe je het ook wendt of keert.

De manier waarop jullie met elkaar communiceren is nu ook veel begrijpelijker, want de onderhuidse spanningen zijn nooit erkend of opgelost. Dan ga je jezelf beschermen en trek je een pantser op. Van buitenaf kan dat overkomen als overgevoelig reageren of overal zwaar aan tillen, maar dat komt juist doordat er van alles onder de oppervlakte speelt.

Als je het contact toch wilt behouden zou je begeleiding met een derde, zoals gezinstherapie kunnen overwegen. Iemand die van buitenaf meekijkt en de dynamiek begrijpt kan soms helpen om patronen te herkennen en doorbreken. Maar een normaal functionerende familie zal het waarschijnlijk nooit worden.

Wat je hierboven allemaal vertelt, is nu al een volkomen geldige reden om grenzen te trekken en contact te beperken. Punt.

Ik voel die spanningen nog steeds en daarom is communicatie misschien ook moeilijk. Alleen zijn er veel meer dingen gebeurd dan alleen dat. Met name jaloezie, opscheppen en mij niks gunnen.
Maar ik werd vaak neergezet als de kwade. Soms heb ik het gevoel dat haar vriend ook een beetje zit te stoken en mijn zusje houdt hem het hand boven het hoofd. En mijn broertje woont ook bij hun in, die vaak ook stookt.

Gezingstherapie is misschien een optie maar dit soort patronen zullen altijd blijven bestaan en gaat niet veranderen. Daarom heb ik gewoon een hekel aan mjjn zwager en mijn zusje doet gewoon mee. Ik vind het moeilijk om er mee om te gaan, want als ik afstand neem is dat niet goed, dan appt ze meer en wil ze controle hebben maar zodra jk reageer hoor ik dagen niks meer van haar. En ik dingen aangeef zoals verjaardag of dat ik het niet vier ivm de prikkels dan vind ze dat niet normaal.

Kortom; weet niet hoe ik er mee om.moet gaan want wat ik ook doe, zeg, en probeer uit te leggen aan hun, ze draaien dan alles om.

Ik heb al een keer het contact verbroken voor een jaar maar zit er nu weer sterk aan te denken om het te verbreken. Want ik ben bezig om het te beperken maar dat kunnen ze niet hebben. Ook als ik het aangeef krijg jk verwijten dat het aan mij ligt.