Psyche
alle pijlers
Het ECHTE enig kind topic
vrijdag 8 juli 2011 om 21:35
Behalve een enig kind ben ik ook enig kind. Ik wilde net als een paar anderen serieus reageren in het topic van ons aller Cynthia, maar geloof dat dat weinig zin heeft, dus bij dezen een nieuw topic. Ik reageer niet altijd even snel maar zal m'n best doen.
Ik ben alleen opgegroeid. Eigenlijk zie ik een groot voordeel en een groot nadeel:
- Ik maak gemakkelijk contact, aangezien ik hiertoe altijd werd gedwongen omdat ik geen broer of zus had om mee te spelen.
- Ik voel me vaak minder weerbaar omdat ik niet gewend ben veel ruzie te maken met broer/zus, en ben snel onder de indruk van een kattige opmerking.
Vroeger was ik erg verlegen, inmiddels ben ik daar zwaar overheen gegroeid. Ik weet ook niet of dit met het enig kind-schap te maken heeft.
Ik onderneem van alles op eigen houtje en ben nooit bang ergens alleen op af te stappen. De laatste tijd merk ik wel dat ik moeilijker alleen kan zijn, ik heb veel behoefte aan gezelschap. Dat terwijl ik vroeger altijd graag alleen was.
Hoe ervaren anderen dit?
Mijn ouders zijn overigens gescheiden, en in het hele drama daar omheen had ik wel graag iemand gehad om mee te sparren! Verder heb ik niet echt het idee dat ik iets heb gemist.
Ik ben alleen opgegroeid. Eigenlijk zie ik een groot voordeel en een groot nadeel:
- Ik maak gemakkelijk contact, aangezien ik hiertoe altijd werd gedwongen omdat ik geen broer of zus had om mee te spelen.
- Ik voel me vaak minder weerbaar omdat ik niet gewend ben veel ruzie te maken met broer/zus, en ben snel onder de indruk van een kattige opmerking.
Vroeger was ik erg verlegen, inmiddels ben ik daar zwaar overheen gegroeid. Ik weet ook niet of dit met het enig kind-schap te maken heeft.
Ik onderneem van alles op eigen houtje en ben nooit bang ergens alleen op af te stappen. De laatste tijd merk ik wel dat ik moeilijker alleen kan zijn, ik heb veel behoefte aan gezelschap. Dat terwijl ik vroeger altijd graag alleen was.
Hoe ervaren anderen dit?
Mijn ouders zijn overigens gescheiden, en in het hele drama daar omheen had ik wel graag iemand gehad om mee te sparren! Verder heb ik niet echt het idee dat ik iets heb gemist.
zondag 10 juli 2011 om 10:55
quote:mariaaa schreef op 09 juli 2011 @ 21:08:
[...]
Aan de andere kant denk ik dat ik bijvoorbeeld hier door nooit heb geleerd mijn eigen grenzen te bewaken, puur omdat het niet nodig is. Nog steeds vind ik het dus moeilijk om ruimte 'in te nemen" Als je broers/zussen heb die inderdaad constant je kamer binnelopen dan leer je vanzelf nee te zeggen daartegen.
Dat wat je hier beschrijft is voor mij de belangrijkste reden, mocht ik ooit de keuze hebben, te kiezen voor meer dan één kind. Ik heb het daar eens over gehad met een stel dat eigenlijk maar een kind wilde. Op dat moment was de eerste nog op komst. Nu hebben ze er twee Naar wat ik gehoord heb, hebben ze dat besluit idd gebaseerd op dat gesprek met mij toen en nog iemand anders die enig kind was. Ik vond dat best indrukwekkend, dat ze daardoor van mening veranderd waren.
Over het ruzie leren maken heb ik ook wel eens gepraat met iemand die met thuis met 10 kinderen was geweest. Omdat zij al met zoveel kinderen waren, gingen ze juist niet veel met andere kinderen om en zij vertelde dat ze daardoor ook niet geleerd had om ruzie te maken. Juist omdat thuis bekend was en de rollen min of meer vastlagen.
[...]
Aan de andere kant denk ik dat ik bijvoorbeeld hier door nooit heb geleerd mijn eigen grenzen te bewaken, puur omdat het niet nodig is. Nog steeds vind ik het dus moeilijk om ruimte 'in te nemen" Als je broers/zussen heb die inderdaad constant je kamer binnelopen dan leer je vanzelf nee te zeggen daartegen.
Dat wat je hier beschrijft is voor mij de belangrijkste reden, mocht ik ooit de keuze hebben, te kiezen voor meer dan één kind. Ik heb het daar eens over gehad met een stel dat eigenlijk maar een kind wilde. Op dat moment was de eerste nog op komst. Nu hebben ze er twee Naar wat ik gehoord heb, hebben ze dat besluit idd gebaseerd op dat gesprek met mij toen en nog iemand anders die enig kind was. Ik vond dat best indrukwekkend, dat ze daardoor van mening veranderd waren.
Over het ruzie leren maken heb ik ook wel eens gepraat met iemand die met thuis met 10 kinderen was geweest. Omdat zij al met zoveel kinderen waren, gingen ze juist niet veel met andere kinderen om en zij vertelde dat ze daardoor ook niet geleerd had om ruzie te maken. Juist omdat thuis bekend was en de rollen min of meer vastlagen.
zondag 10 juli 2011 om 14:44
Hier ook een enig kind met een zoon die ook enig kind zal blijven. Nooit gebrek aan vriendinnetjes vroeger gehad, hele fijne jeugd. Ik denk dat ik hetzelfde doorgeef aan zoon.
Ik kan heel goed alleen zijn, sterker nog, nu naarmate ik ouder word, krijg ik terugtrek verschijnselen. Ik kan dus gerust weken niemand zien of spreken (buiten collega’s om dan).
Of ik zelf hinder heb ondervonden van enig kind zijn? Nee, totaal niet. Als ik geen zin had om te spelen of liever thuis was, lekker rustig, dan kon dat. Geen broertjes of zusjes die me kwamen lastig vallen.
Tegen grote menigtes kan ik niet zo goed (te snel een beklemd gevoel), evenmin als tegen een kamer volgepropt met mensen op bijv. verjaardag. Dan ben ik het liefst snel weg.
Ik kan heel goed alleen zijn, sterker nog, nu naarmate ik ouder word, krijg ik terugtrek verschijnselen. Ik kan dus gerust weken niemand zien of spreken (buiten collega’s om dan).
Of ik zelf hinder heb ondervonden van enig kind zijn? Nee, totaal niet. Als ik geen zin had om te spelen of liever thuis was, lekker rustig, dan kon dat. Geen broertjes of zusjes die me kwamen lastig vallen.
Tegen grote menigtes kan ik niet zo goed (te snel een beklemd gevoel), evenmin als tegen een kamer volgepropt met mensen op bijv. verjaardag. Dan ben ik het liefst snel weg.
zondag 10 juli 2011 om 15:04
Wat leuk dat er zo veel herkenning is, maar ook weer zo veel verschillende verhalen.
@elninjoo, natuurlijk speelt karakter ook mee. Het is heel lastig om te onderscheiden wat aangeboren is en wat door de omgeving komt. Ik trek me wel terug, maar actief nee zeggen, vind ik wel lastig, dat is denk een karakter trek, maar ik heb wel het idee dat ik meer behoefte heb om alleen te zijn dan al mijn vrienden en vriendinnen met broertjes en zusjes.
@mariaa dat gezinnetjes gevoel dat miste ik ook wel een beetje, maar inderdaad alleen als ik het bij andere zag, opzich had ik het prima gezellig, alleen met mijn moeder.
@elninjoo, natuurlijk speelt karakter ook mee. Het is heel lastig om te onderscheiden wat aangeboren is en wat door de omgeving komt. Ik trek me wel terug, maar actief nee zeggen, vind ik wel lastig, dat is denk een karakter trek, maar ik heb wel het idee dat ik meer behoefte heb om alleen te zijn dan al mijn vrienden en vriendinnen met broertjes en zusjes.
@mariaa dat gezinnetjes gevoel dat miste ik ook wel een beetje, maar inderdaad alleen als ik het bij andere zag, opzich had ik het prima gezellig, alleen met mijn moeder.
zondag 10 juli 2011 om 22:53
Het gezinnetje-gevoel...
Dat heb ik regelmatig gemist. Maar inderdaad, alleen omdat ik het bij iemand anders zag! Wat ik dan wel weer moeilijk vind is dat mijn vader nu wel een 'echt' gezin heeft met een moeder die er altijd is en 3 kinderen.
Ik was heel veel alleen, mijn vader had een kroeg en mijn moeder was stewardess, omdat wij naast de kroeg woonden werd er geen oppas geregeld en was ik als kind heel veel alleen.
Dat heb ik regelmatig gemist. Maar inderdaad, alleen omdat ik het bij iemand anders zag! Wat ik dan wel weer moeilijk vind is dat mijn vader nu wel een 'echt' gezin heeft met een moeder die er altijd is en 3 kinderen.
Ik was heel veel alleen, mijn vader had een kroeg en mijn moeder was stewardess, omdat wij naast de kroeg woonden werd er geen oppas geregeld en was ik als kind heel veel alleen.
maandag 11 juli 2011 om 16:51
Ik ben ook enig kind. Heb mij vroeger vaak alleen gevoeld. Op school werd ik lange tijd gepest. Als ik thuis kwam was mijn moeder nooit zo blij me te zien. Altijd negatief tegenover mij. Dus thuis zat ik vaak alleen op mijn kamer. Dan liet ze me met rust.
Jaren geleden zijn mijn ouders uit elkaar gegaan. Vanaf toen is het contact met mijn moeder verbroken. Vond ik eigenlijk niet zo erg omdat het contact tussen ons nooit positief was. Sindsdien geen contact meer gehad.Wel altijd een goede band met mijn vader gehouden. Vorig jaar is hij plotseling overleden. En dan was ik degene die alle beslissingen moest nemen omtrent de uitvaart e.d.. Ook later een nalatenschap afhandelen. Dat was toch wel lastig. Daarna viel ik in een gat. Je mist toch een gezin om op terug te vallen. Sommige mensen waar je steun van had verwacht, nooit meer iets van gehoord. De meeste mensen zijn nu niet meer zo gemoedelijk. Dan zie je echt dat je er alleen voor staat. Uiteindelijk ben ik er wel uit gekomen, maar het was/is niet altijd makkelijk. Ik heb toen wel een broer of zus gemist. Al zegt dat ook niet altijd iets. Ken ook broers en zussen die niets met elkaar hebben.
Ik heb geen kinderen, maar als ik ze zou willen zou ik er liefst meerdere krijgen (als het zou kunnen). Ik heb enig kind als erg eenzaam ervaren.
Jaren geleden zijn mijn ouders uit elkaar gegaan. Vanaf toen is het contact met mijn moeder verbroken. Vond ik eigenlijk niet zo erg omdat het contact tussen ons nooit positief was. Sindsdien geen contact meer gehad.Wel altijd een goede band met mijn vader gehouden. Vorig jaar is hij plotseling overleden. En dan was ik degene die alle beslissingen moest nemen omtrent de uitvaart e.d.. Ook later een nalatenschap afhandelen. Dat was toch wel lastig. Daarna viel ik in een gat. Je mist toch een gezin om op terug te vallen. Sommige mensen waar je steun van had verwacht, nooit meer iets van gehoord. De meeste mensen zijn nu niet meer zo gemoedelijk. Dan zie je echt dat je er alleen voor staat. Uiteindelijk ben ik er wel uit gekomen, maar het was/is niet altijd makkelijk. Ik heb toen wel een broer of zus gemist. Al zegt dat ook niet altijd iets. Ken ook broers en zussen die niets met elkaar hebben.
Ik heb geen kinderen, maar als ik ze zou willen zou ik er liefst meerdere krijgen (als het zou kunnen). Ik heb enig kind als erg eenzaam ervaren.
