Ik ben aan het afglijden

lolita, heel veel sterkte in dit proces. Er zijn meer vrouwen zoals jij die het erg moelijk vinden om de destructieve patronen te doorbreken. Je bent dus geen uniek geval, of gek of onbegrijpelijk.



De eerste stap is erkenning: weten dat dit niet goed is. Volgens mij ben je daar nu wel. Ik denk dat wij forummers je echt duidelijk hebben moeten maken dat deze situatie níet goed is voor je kind, want je bleef maar herhalen dat je haar haar vader niet wilt ontnemen. Je ontneemt je dochter haar vader niet door voor jezelf te kiezen, hem uit je leven te bannen en een 'klinische' bezoekregeling op te zetten. Wacht eerst maar eens af hoe je ex zich ontpopt als je écht bij hem weg gaat.

Want het meest voorkomende patroon is dat ie zich eerst in allerlei bochten wringt om je weer te behagen, maar als dat niet helpt, wordt hij waarschijnlijk heeeel kwaad.

Misschien wil je om veiligheidsredenen de eventuele bezoekregeling dan helemaal stop zetten.



Vergis je niet, ik en vele mede-forummers met mij, hebben dit soort topics heel vaak langs zien komen. En vaak komt het er op neer dat de vrouw die dit 'over zich heen laat komen' het op een dag gewoon zat is. Niet dat de liefde opeens over is, of dat ze opeens het licht ziet en snapt dat ze meer waard is. Gewoon het zat zijn: het eeuwige getouwtrek, het geschreeuw, de voortdurende onrust, de angst, de onzekerheid. Je mag best van hem houden, maar desondanks moet je naar je verstand luisteren: je moet daar weg.



En dat gaat niet direct, dat weten wij, dat weten de andere vrouwen die je voorgegaan zijn. Maar hoe eerder je weg gaat, hoe beter het voor je dochter is. En door je daar op te wijzen, hopen wij dat je dit besluit sneller zult nemen.



Probeer te beseffen dat velen van ons het echt wel snappen, hoewel we het misschien niet zullen begrijpen als we het zelf niet meegemaakt hebben. We weten dat dit geen eenvoudige kwestie is, anders was je allang weggeweest. Maar probeer ook door de voor jou kwetsende dingen heen te lezen: uiteindelijk geven we om jouw welzijn en dat van je dochter. En misschien zelfs wel van je ex, want de klootzak uithangen, daar kan niemand gelukkig van worden...



Ik hoop dat de komende tijd je duidelijkheid gaat verschaffen over hoe je dit moet aanpakken. En blijf vooral doorposten, wie weet kom je nog eens een geweldige tip tegen!

quote:lolita28 schreef op 04 februari 2013 @ 13:27:

Ik ben hem niet gevlogen... Bedankt voor de reacties. Zelfrespect hoor je juist vanuit huis mee te krijgen. Als jou als kind geleerd wordt en je behandeld wordt alsof je niks waard bent. Kun je niet even als volwassenzijnde ergens zelfrespect vandaan toveren ( een normale portie dan). En natuurlijk is het niet te begrijpen dat iemand, ik in dit geval, met zo een onvoorspelbaar persoon in een relatie ben gebleven. Als iemand mij een zelfde verhaal zou vertellen zou ik hetzelfde gezegd hebben als jullie dat doen.. Het is moeilijk om je dan te verplaatsen in die persoon omdat je die tekortkomingen zelf niet hebt en er kinderen bij betrokken zijn. Dus dan lijkt het een peace of cake.. iemands gevecht zie je niet vanachter de pc. Ik maak mezelf genoeg verwijten en terecht alleen vecht ik wel keihard en zit ik in een enorme strijd om hieruit te komen. En lukken gaat het zoiezo. Maar de tunnel er naartoe is donker en erg verdrietig. En het zal veel tijd gaan kosten.Je wordt niet waardevol doordat anderen dat vinden. Het zal wel helpen, maar het is beslist niet nodig, Jij moet jezelf waardevol gaan vinden. Te waardevol om je zo te laten behandelen. Zelfs als anderen laten merken dat ze jou niets waard vinden hoef je daar niet in mee te gaan. JIJ bepaald je waarde niet anderen, vergeet dat nooit.

Dikke knuffel!

Boos zijn is gezond. Het is onderdeel van de rouw die je doorstaat bij het verbreken van een relatie. Leer jezelf dat je emoties er mogen zijn, dat maakt het zoveel makkelijker om met ze te dealen.

@Lolita,



Misschien ben ik mosterd (heb het hele topic niet doorgelezen) maar kijk eens even of je jezelf (en je man) hierin herkent?



http://www.norwoodgroep.nl/#_WAT_IS_RELATIEVERSLAVING

quote:Frizzy schreef op 05 februari 2013 @ 08:02:

Boos zijn is gezond. Het is onderdeel van de rouw die je doorstaat bij het verbreken van een relatie. Leer jezelf dat je emoties er mogen zijn, dat maakt het zoveel makkelijker om met ze te dealen.

Dit is zo belangrijk! Je mag best verdrietig zijn, of boos, of angstig, dat is toch heel normaal als je in zo'n situatie zit?

Natuurlijk kun je niet slapen 's nachts, iedereen die zoveel stress ondergaat zal daarvan wakker liggen. En heel goed dat je dan afleiding gaat zoeken door het internet op te gaan en het van eje af te schrijven.

Heb je uiteindelijk nog een beetje kunnen slapen?



Lolita, probeer die bezoekregeling of afspraken niet alleen op te zetten. Vraag een neutrale partij om hier samen met jou naar te kijken, want voor je het weet heeft je ex je in een voor jou nadelige situatie gemanipuleerd.

quote:lolita28 schreef op 05 februari 2013 @ 13:35:

[...]





En daar is hij goed in. Manipuleren, zelfs hulpverlening manipuleert hij... (...) Zo vertelt hij bijvoorbeeld aan zijn omgeving dat ik depressief ben en hij er altijd voor me is als ik het moeilijk heb. (...) zeggen dat hij heel graag in relatie met mij was gebleven voor onze dochter... (destijds) maar ik niet wilde. Of juist dat ik een maniak ben die hem stalkt. (...) Toen ik zwanger was heeft hij me zovaak bedonderd, zelfs geslagen. Wie is er nu eigenlijk zieker, hij die zijn eigen probleem niet eens inziet/wilt zien. Of ik die alles helder zie, maar toch heb toegelaten? Mijn God wat heb ik toegelaten.

Daarvoor kun je jezelf voor het hoofd slaan, maar daarmee verandert er niks. Wat ik zei: vaak is het zo dat vrouwen (maar ook mannen), het opeens zat zijn. Dat de liefde nog niet over is, dat ze gevoelsmatig nog niet weg willen, maar dat ze het gewoon niet langer trekken. Je kunt jezelf slap vinden of naïef, maar je kunt ook zeggen: ik ben geduldig, ik heb doorzettingsvermogen, ik ben sterk dat ik dit allemaal heb aangekund. En nu ga je die fantastische eigenschappen anders inzetten. Op een manier waarop je wél gelukkig gaat worden. Je hebt het geprobeerd, je kunt jezelf niet meer verwijten dat je het niet geprobeerd hebt, maar het zat er niet in. Soms gaat dat zo in het leven. Is dat iemands schuld? Soms wel, maar soms is het gewoon zo dat twee mensen het slechtste in elkaar naar boven halen. Die mensen horen niet bij elkaar. Helaas, maar het is niet anders.



Wat betreft die manipulatie van hulpverleners, vrienden en kennissen, is het handig om voor jezelf een paar standaardzinnen klaar te hebben. Bijvoorbeeld:

Bij de hulpverlener: 'Piet gaat heel vaak over mijn grenzen heen. Hij doet zich naar de buitenwereld voor als de ideale echtgenoot, maar hij slaat me en hij bedriegt me met andere vrouwen'

Bij de omgeving: 'Helaas, was het maar zo. We zijn uit elkaar omdat Piet mij mishandeld heeft en hij voortdurend vreemdgaat. Ik heb te lang geprobeerd om ons gezin intact te houden, maar hij houdt geen rekening met ons. Hopelijk snap je dat het heel moeilijk is voor mij om hierover te praten.'

Of: 'Piet is helaas geestelijk ziek: hij liegt en bedriegt. Maar de werkelijkheid is niet dat het aan mij ligt dat de relatie over is. Piet heeft mij lichamelijk mishandeld en hij gaat aan de lopende band vreemd. Het is verwarrend, want hij komt heel aardig over. Het is niet voor niets dat ik al die jaren bij hem ben gebleven, want hij is een meester met woorden. Maar in het belang van mijn dochter, heb ik de relatie moeten verbreken. Ik vind het ook heel erg dat het zo gelopen is.'



Misschien zullen er mensen zijn die je niet geloven. Of die toch zijn kant kiezen. Maar zo zit het leven in elkaar: iedereen verliest vrienden over stompzinnige dingen. Dat heeft niks met jou te maken. Wees gewoon eerlijk: dat dit ontzettend moeilijk is voor jou, dat er schaamtegevoelens spelen en dat je nooit gedacht had dat jij in zo'n situatie zou belanden. Maar het is gebeurd en je gaat er nu het beste van maken. Maar dat kost tijd.

Bij een verslaving hoort afkicken en een vreselijk verlangen naar hetgeen je juist probeert af te zweren. Gewoon volhouden, anders kom je nooit van deze relatie af en blijft je leven een emotionele rollercoaster. Om maar niet te spreken over hoe de kinderen dit straks allemaal gaan ervaren als ze wat groter zijn.

@tickel

Eerste controlerende opmerking van mijn ex: ik kan precies zien of je met de auto weggeweest ben.

Laatste controlerende opmerking van mijn ex: ik kan precies zien of je met de auto weggeweest bent.

Scheiding en leugens tegenover vrienden en zijn eigen kind.

Heel pijnlijk allemaal, maar nadien heb ik iknog geen seconde getwijfeld over de juistheid van de beslissing om te scheiden.

Ik heb ook een moeilijke jeugd gehad, maar dat is echt geen reden om je aan een ander uit te leveren. Je kunt het zelf en als je dat moeilijk vind kun je leren om het zelf te doen, want de enigste waar je steeds op terug kunt vallen ben je zelf.

Hoe is het nu lolita? Hanging in there?

quote:lolita28 schreef op 07 februari 2013 @ 10:31:

Lief dat je het vraagt Het gaat redelijk. Wel beter dan ik zelf had verwacht.. Het ene moment boos dan weer opgelucht, eenzaam. moe. Veel malen. Maak me een beetje zorgen om mijn kleine meid omdat ze ontzettend hyper is en 'opstandig' op het moment. Bij mij komen er dan allerlei doemscenario's op over gedragstoornissen, Hoeveel last ze heeft van de situatie etc. En daar ga ik me dan schuldig over voelen ( lekker negatieve denker geworden). Nu moet zij ook gewoon haar eitje kwijt en is het ook raar voor haar dat ze papa ineens niet meer ziet..



Ik zou er niet teveel achter zoeken hoor. Ze zijn gewend om voortdurend in de spanning te zitten en nu die weg is, weten ze zich geen houding te geven. Is heel normaal. Op termijn gaan ze hun papa vast wel weer zien, nu zijn ze even alleen met mama.



quote:Niels heeft gisteren contact opgenomen dat hij haar een dag en nacht wou meenemen. ( Vandaag) Dit sta ik niet toe omdat de plek waar hij verblijft erg onhygiënisch is en te onrustig. Ze slaapt gewoon lekker thuis. En het contact zal voorlopig via een derde persoon lopen. Bezoek zal ook bij een derde plaatsvinden. Vind het al te achterlijk dat hij dagen niets laat horen. Niet eens naar de kinderen vraagt en haar dan opeens mee wilt nemen. Onze zoon doet er niet eens aantoe.. Alles draait om hem. Wanneer hij zin heeft of niet. Om zijn gevoel etc. Hij staat er geen moment bij stil wat dit met een kind doet. En communiceren over kan hij ook niet. Elk gezond initiatief of oplossingen komen bij mij vandaan. Dit weet ik al jaren maar dan nog kan ik dat niet begrijpen.

Ik snap iets niet helemaal: je hebt een zoon en dochter met Niels? En je dochter is de oudste toch? Je zoon is nog erg jong? Ik zou zeker niet jullie kinderen aan hem meegeven als hij er zomaar om vraagt. In andere omstandigheden is contact met de vader altijd aan te moedigen, maar niet bij een man die zo onbetrouwbaar en egoïstisch is als hij. Als hij al contact wil hebben, dan is dat het beste gereguleerd (en onder toezicht). Is er een professionele instantie bij betrokken?



quote:Ik probeer het willen veranderen en begrijpen van de situatie / hem zoveel mogelijk los te laten. Te accepteren dat hij zo is en de touwtjes weer volledig in eigen handen te nemen. De boel op een zo rustige vertrouwde manier voor de kinderen en mijzelf te regelen. En dat gaat aardig. Ups en downs. Ik ben verdrietig, boos. Maar wat een rust in huis! Zijn spullen heb ik in vuilniszakken gepropt en in de garage gezet. Het huis en spullen zijn van mij. Dus daar gelukkig geen gezeik over.Knap hoor! En wat heerlijk ook dat het huis en de spullen ook echt van jou zijn. Hoe vaak is het niet andersom in deze situatie. Geeft toch wel een hoop rust en toekomstperspectief!

Ja ik was benieuwd, ik blaf wel maar ik bijt niet

Kan hard reageren, maar ik hoop natuurlijk wel dat het allemaal goed komt met jou en je kinders. Al je emoties zijn heel begrijpelijk, het is ook goed dat je ze voelt alleen zo kan je het verwerken. Zorg goed voor jezelf en de kinderen!