Psyche
alle pijlers
Ik ben aan het afglijden
zondag 3 februari 2013 om 17:36
quote:lolita28 schreef op 03 februari 2013 @ 17:28:
Ff aan mijn kinderen denken ? Ik doe niet anders ! Anders zou ik echt niet zo eerlijk zijn over mijn situatie... Ik wil eruit en hun dit besparen. Maar het gemene is... Positief voor mijn kindjes . Is dat hij wel goed voor hun is. ( nu nog)
Goed voor je kinderen zijn is niet een ander neuken terwijl de moeder van je kinderen zwanger is. Het is ook niet ruzie maken en kleineren tijdens de kraamtijd, noch anderen smsen, noch liegen en bedriegen.
Goed voor je kinderen is als deze man uit je leven is.
Hoe kijken de professionals om je heen aan tegen de situatie betreft de kinderen? Ik vind je zo labiel overkomen dat het me niet gek lijkt als er een melding wordt gedaan bij Bureau Jeugdzorg.
Ff aan mijn kinderen denken ? Ik doe niet anders ! Anders zou ik echt niet zo eerlijk zijn over mijn situatie... Ik wil eruit en hun dit besparen. Maar het gemene is... Positief voor mijn kindjes . Is dat hij wel goed voor hun is. ( nu nog)
Goed voor je kinderen zijn is niet een ander neuken terwijl de moeder van je kinderen zwanger is. Het is ook niet ruzie maken en kleineren tijdens de kraamtijd, noch anderen smsen, noch liegen en bedriegen.
Goed voor je kinderen is als deze man uit je leven is.
Hoe kijken de professionals om je heen aan tegen de situatie betreft de kinderen? Ik vind je zo labiel overkomen dat het me niet gek lijkt als er een melding wordt gedaan bij Bureau Jeugdzorg.
zondag 3 februari 2013 om 17:37
En dat martelaarschap (" ik cijfer mezelf weg opdat zij een vader hebben") is, sorry dat ik het zeg, vals sentiment. Je had al een groot probleem met eigenwaarde voordat die kinderen er waren en dat heb je nu nog. Je cijfert jezelf niet weg voor de kinderen, maar omdat je niet weet hoe je voor jezelf op moet komen.
Goede nieuws is wel dat je dat alsnog kunt gaan leren, als je maar hulp gaat zoeken. Wil je dat?
Goede nieuws is wel dat je dat alsnog kunt gaan leren, als je maar hulp gaat zoeken. Wil je dat?
zondag 3 februari 2013 om 17:38
quote:piratorarT schreef op 03 februari 2013 @ 16:52:
[...]
Ik vind de reactie van Eindeloos niet zo bot hoor.
Je verzint voor jezelf wel weer een excuus, maar ben je ook bereid om iets te doen met de tips en commentaren?Dank je, PiratoraT
[...]
Ik vind de reactie van Eindeloos niet zo bot hoor.
Je verzint voor jezelf wel weer een excuus, maar ben je ook bereid om iets te doen met de tips en commentaren?Dank je, PiratoraT
Ontbijt: Een Smoothie banaan Lunch: Een cracker/avocado en guinoa salade Diner:57 pizza broodjes,13 donuts,2 bakken gefrituurde kipkluif, 9 Rosé
zondag 3 februari 2013 om 17:39
quote:foxytoxy schreef op 03 februari 2013 @ 17:37:
En dat martelaarschap (" ik cijfer mezelf weg opdat zij een vader hebben") is, sorry dat ik het zeg, vals sentiment. Je had al een groot probleem met eigenwaarde voordat die kinderen er waren en dat heb je nu nog. Je cijfert jezelf niet weg voor de kinderen, maar omdat je niet weet hoe je voor jezelf op moet komen.
?Helemaal mee eens! Het 'wegcijferen' is het zoveelste 'dan hoef ik er niks aan te veranderen argument'
En dat martelaarschap (" ik cijfer mezelf weg opdat zij een vader hebben") is, sorry dat ik het zeg, vals sentiment. Je had al een groot probleem met eigenwaarde voordat die kinderen er waren en dat heb je nu nog. Je cijfert jezelf niet weg voor de kinderen, maar omdat je niet weet hoe je voor jezelf op moet komen.
?Helemaal mee eens! Het 'wegcijferen' is het zoveelste 'dan hoef ik er niks aan te veranderen argument'
zondag 3 februari 2013 om 17:42
Kortom. Je kinderen hebben recht op een gelukkige moeder, dat is een geboorterecht en met wegcijferen (ook al een slachtofferrol) komt dat gelukkig zijn nooit op je pad.
Maar goed, er zijn dramatisch veel mensen verslaafd aan ellende en moeten er niet aan denken met een glimlach door het leven te gaan.
Ja raar, maar oh zo waar.
Maar goed, er zijn dramatisch veel mensen verslaafd aan ellende en moeten er niet aan denken met een glimlach door het leven te gaan.
Ja raar, maar oh zo waar.
zondag 3 februari 2013 om 17:43
Agossie ik weet niet wat ik zeggen moet, hou je alsjeblieft 100% bezig met je kinderen, dan verplaats je de focus! daar moet je mee bezig zijn en voor leven en niet voor je vervelende ex vriendje, slap gezeik als moeder heb je een enorme verantwoordelijkheid als je dat beseft denk je lang niet zoveel na over mijn leven heeft geen zin zonder enge vent.
zondag 3 februari 2013 om 17:43
Beste lolita,
Een hoop vrouwen in jouw situatie blijven bij hun mishandelende man, omdat ze zeggen dat dat beter voor de kinderen is. Maar je moet nu eerlijk worden tegen jezelf: dat is niet de reden dat je bij hem blijft. Je blijft bij hem omdat je verslaafd aan hem bent. Omdat je in alle ellende af en toe een sprankje hoop ziet, waar je je volledig aan vastklampt. Dan denk je weer dat het allemaal goed kan komen. Noem het dramaverslaafd. Maar je weet zelf dat dit niet klopt. En dat het niet goed gaat komen.
Uit onderzoek is gebleken dat kinderen ongelukkiger worden van een thuissituatie waar veel (verbale) agressie is dan van een scheiding. Je kunt jouw excuus dus niet langer meer opvoeren. Want het is gewoon niet waar.
Je moet weg daar. Neem dat besluit voor jezelf. Zet een plan op waarbij je zorgt dat je niet direct met hem hoeft te communiceren, want je weet dat je daardoor iedere keer weer in hetzelfde patroon vervalt. Schrijf op papier dat je dan ook geen direct contact meer met hem opneemt. Als je eenmaal het besluit hebt genomen en alles geregeld hebt, deel je hem dit mee, geef je de contactgegevens van de tussenpersoon en druk je hem op het hart dat hij geen contact meer met je mag opnemen. Doet hij dit toch, dan doe je aangifte bij de politie. Ook dit schrijf je voor jezelf op, zodat je jezelf verplicht ook echt aangifte te doen als het gebeurt.
Maar eerst neem je dit besluit. Geen flauwe excuses meer. Een leven vol drama is niet vervullend. Jij verdient beter.
Een hoop vrouwen in jouw situatie blijven bij hun mishandelende man, omdat ze zeggen dat dat beter voor de kinderen is. Maar je moet nu eerlijk worden tegen jezelf: dat is niet de reden dat je bij hem blijft. Je blijft bij hem omdat je verslaafd aan hem bent. Omdat je in alle ellende af en toe een sprankje hoop ziet, waar je je volledig aan vastklampt. Dan denk je weer dat het allemaal goed kan komen. Noem het dramaverslaafd. Maar je weet zelf dat dit niet klopt. En dat het niet goed gaat komen.
Uit onderzoek is gebleken dat kinderen ongelukkiger worden van een thuissituatie waar veel (verbale) agressie is dan van een scheiding. Je kunt jouw excuus dus niet langer meer opvoeren. Want het is gewoon niet waar.
Je moet weg daar. Neem dat besluit voor jezelf. Zet een plan op waarbij je zorgt dat je niet direct met hem hoeft te communiceren, want je weet dat je daardoor iedere keer weer in hetzelfde patroon vervalt. Schrijf op papier dat je dan ook geen direct contact meer met hem opneemt. Als je eenmaal het besluit hebt genomen en alles geregeld hebt, deel je hem dit mee, geef je de contactgegevens van de tussenpersoon en druk je hem op het hart dat hij geen contact meer met je mag opnemen. Doet hij dit toch, dan doe je aangifte bij de politie. Ook dit schrijf je voor jezelf op, zodat je jezelf verplicht ook echt aangifte te doen als het gebeurt.
Maar eerst neem je dit besluit. Geen flauwe excuses meer. Een leven vol drama is niet vervullend. Jij verdient beter.
Occam's razor
zondag 3 februari 2013 om 17:46
Hij is dan wel een eikel. Maar alleen omdat jij hem dat gewoon liet zijn. Er zaten voor hem totaal geen consequenties aan zijn gedrag. Jij liet hem, zolang hij maar bij je bleef. Hij kon doen en laten wat hij wilde, als hij maar niet bij je weg zou gaan. Je hebt je vrijwillig als deurmat opgesteld al die tijd. Natuurlijk ben jij net zo debet aan deze hele situatie. Je had al tig keer bij hem weg kunnen gaan, al voor je besloot je voort te planten met deze man.
En nu? Je gaat gewoon toch weer terug. Je 'leeft' pas weer als hij je een smsje stuurt. En je zal je telefoon geen 30 centimeter van je zijde laten wijken nu. Want hij zou zomaar kunnen bellen of smssen! Als hij weer thuis komt stort je jezelf vol overgave in zijn armen. En je neemt je kinderen daar gewoon weer in mee zonder ook maar een keer met je ogen te knipperen net als die tientallen keren hiervoor.
En je komt hier echt zonder psychiatrische hulp niet uit zelf.
En nu? Je gaat gewoon toch weer terug. Je 'leeft' pas weer als hij je een smsje stuurt. En je zal je telefoon geen 30 centimeter van je zijde laten wijken nu. Want hij zou zomaar kunnen bellen of smssen! Als hij weer thuis komt stort je jezelf vol overgave in zijn armen. En je neemt je kinderen daar gewoon weer in mee zonder ook maar een keer met je ogen te knipperen net als die tientallen keren hiervoor.
En je komt hier echt zonder psychiatrische hulp niet uit zelf.
zondag 3 februari 2013 om 17:49
quote:lolita28 schreef op 03 februari 2013 @ 17:41:
Dat heb ik nu toch ook gedaan... Alleen nu ben ik dus superbang hoe nu verder? Hoe sterk te blijven? Hoe gaan we het met de kinderen doen. Kracht zoeken om enigszins recht op te blijven... Ik heb niet veel mensen meer over die me kunnen helpen of iig steunen en een trap onder me kont kunnen geven. Ik vertrouw niemand meer... Ik wil ze hun vader niet onthouden. Hoe ga ik dit doen!! Waar begin ik. Ik ben zo bang om de waarheid aan mijn omgeving te vertellen ik schaam me voor mijn eigen keuzes. Ik wil altijd alles zo goed doen maar ik leef een leugen en wakker worden is keihard. Ik ben nu al bang voor zijn sms'jes zijn manipuleren. Zijn zwart maken van mij. Dat hij bijv zijn kids niet mag zien. Ik vind dit vreselijk voor mijn kinderen. Juist uit onmacht en het zo goed willen doen en ze alles geven ben ik zo doorgegaan en natuurlijk door mijn eigen problemen en zwakheid. Ik wou hier gewoon even horen wat een klootzak hij is... Want zelfs die woede kan ik niet voelen alleen verdriet. Voor hun en over het onrecht. Ik probeer niet in een slachtoffer rol te gaan zitten hoor... Ik weet het allemaal best. Alleen mijn gevoel werkt niet mee! Ik spoor zelf niet helemaal blijkbaar dat ik met zo n naar persoon wil zijn.
Je mag zwelgen in zwakte, je pakt die zwakte alleen geheel verkeerd op. Wees te zwak en te zwelgend om je ooit nog druk om hem te maken. et hem het huis uit en vertel hem dat hij om de week zijn kinderen op kan komen halen en als hij dat doet, dan laat je hem niet binnen, maar handel het af buiten de deur. Aan he teinde van de dag geeft hij de kinderen weer netjes af aan de deur en komt niet binnen. Zap die SMSjes ongelezen weg, want je kunt er niet tegen, je bent te zwak om zijn gelul te weerstaan, dus onthou je er van. Zwijg hem dood, want je kan hem niet aan.
Er zijn vele manieren om zwak te zijn, tot nu toe heb je de slechtste daarvan gekozen.
Dat heb ik nu toch ook gedaan... Alleen nu ben ik dus superbang hoe nu verder? Hoe sterk te blijven? Hoe gaan we het met de kinderen doen. Kracht zoeken om enigszins recht op te blijven... Ik heb niet veel mensen meer over die me kunnen helpen of iig steunen en een trap onder me kont kunnen geven. Ik vertrouw niemand meer... Ik wil ze hun vader niet onthouden. Hoe ga ik dit doen!! Waar begin ik. Ik ben zo bang om de waarheid aan mijn omgeving te vertellen ik schaam me voor mijn eigen keuzes. Ik wil altijd alles zo goed doen maar ik leef een leugen en wakker worden is keihard. Ik ben nu al bang voor zijn sms'jes zijn manipuleren. Zijn zwart maken van mij. Dat hij bijv zijn kids niet mag zien. Ik vind dit vreselijk voor mijn kinderen. Juist uit onmacht en het zo goed willen doen en ze alles geven ben ik zo doorgegaan en natuurlijk door mijn eigen problemen en zwakheid. Ik wou hier gewoon even horen wat een klootzak hij is... Want zelfs die woede kan ik niet voelen alleen verdriet. Voor hun en over het onrecht. Ik probeer niet in een slachtoffer rol te gaan zitten hoor... Ik weet het allemaal best. Alleen mijn gevoel werkt niet mee! Ik spoor zelf niet helemaal blijkbaar dat ik met zo n naar persoon wil zijn.
Je mag zwelgen in zwakte, je pakt die zwakte alleen geheel verkeerd op. Wees te zwak en te zwelgend om je ooit nog druk om hem te maken. et hem het huis uit en vertel hem dat hij om de week zijn kinderen op kan komen halen en als hij dat doet, dan laat je hem niet binnen, maar handel het af buiten de deur. Aan he teinde van de dag geeft hij de kinderen weer netjes af aan de deur en komt niet binnen. Zap die SMSjes ongelezen weg, want je kunt er niet tegen, je bent te zwak om zijn gelul te weerstaan, dus onthou je er van. Zwijg hem dood, want je kan hem niet aan.
Er zijn vele manieren om zwak te zijn, tot nu toe heb je de slechtste daarvan gekozen.
zondag 3 februari 2013 om 17:49
Je wilde hier alleen maar even horen dat het een klootzak is? Hallo! Wake up! Jij hebt hem die klootzak laten zijn, dat zal ff lekker wezen hem hier de schuld van geven. De enige schuldige ben jij. Stap uit je slachtoffer rol, en doe er wat aan. My god zeg
i'm on a seafood diet, i see food and i eat it
zondag 3 februari 2013 om 17:51
Lolita, zwartmaken is vervelend, maar niet het einde van de wereld.
Als hij bedreigend wordt: verzamel alles en zorg dat je ruggespraak houdt met je begeleiders. Je bent niet zonder bescherming.
Het einde van de wereld is in deze situatie blijven zitten. De angst voor de dingen die komen gaan is begrijpelijk, maar de dingen die komen gaan zijn eigenlijk veel minder erg dan alles waar je nu aan blootgesteld bent.
Als hij bedreigend wordt: verzamel alles en zorg dat je ruggespraak houdt met je begeleiders. Je bent niet zonder bescherming.
Het einde van de wereld is in deze situatie blijven zitten. De angst voor de dingen die komen gaan is begrijpelijk, maar de dingen die komen gaan zijn eigenlijk veel minder erg dan alles waar je nu aan blootgesteld bent.
zondag 3 februari 2013 om 17:57
quote:lolita28 schreef op 03 februari 2013 @ 17:28:
Ff aan mijn kinderen denken ? Ik doe niet anders ! Anders zou ik echt niet zo eerlijk zijn over mijn situatie... Ik wil eruit en hun dit besparen. Maar het gemene is... Positief voor mijn kindjes . Is dat hij wel goed voor hun is. ( nu nog)Uit je Op , Lolita
Hoogzwanger belande ik in het ziekenhuis met helpp ik was in levensgevaar en mijn kind ook.
Ik kan hier niks positiefs uit halen
Sero-positief ligt op de loer voor je man.
Zoveel onbeschermde contacten.
Maar 't is een lieve Papa.
Ff aan mijn kinderen denken ? Ik doe niet anders ! Anders zou ik echt niet zo eerlijk zijn over mijn situatie... Ik wil eruit en hun dit besparen. Maar het gemene is... Positief voor mijn kindjes . Is dat hij wel goed voor hun is. ( nu nog)Uit je Op , Lolita
Hoogzwanger belande ik in het ziekenhuis met helpp ik was in levensgevaar en mijn kind ook.
Ik kan hier niks positiefs uit halen
Sero-positief ligt op de loer voor je man.
Zoveel onbeschermde contacten.
Maar 't is een lieve Papa.
Ontbijt: Een Smoothie banaan Lunch: Een cracker/avocado en guinoa salade Diner:57 pizza broodjes,13 donuts,2 bakken gefrituurde kipkluif, 9 Rosé
zondag 3 februari 2013 om 18:03
Dus je verruilt die eikel van je vader voor een andere eikel, die je ook klote behandelt. Hoe vaak wil je dat trauma weer herbeleven ?
Ook al maakt vriend het weer goed, het oude trauma blijft. Jij hebt nooit enkele invloed gehad op de daden van jouw vader, dit valt op geen enkele wijze weer goed te maken. Het had niets met jou te maken, je hebt het nooit kunnen voorkomen of kunnen beinvloeden. Je verplaatst iets ouds in iets nieuws met de hoop dat deze man wel bij je blijft en je goed behandelt. net zoals je van je vader gewenst had.
Lolita, dit gaat niet lukken, het leed van toen, is niet te herstellen in het heden door dezelfde soort partners te kiezen als jouw vader.
Verwerk dat oude trauma en je zult hem niet eens meer willen.
Zorg ervoor dat jouw kinderen ook niet zo een soort trauma krijgen door de keuze die je hebt gemaakt om voor de verkeerde vader te kiezen. ( wat dus niet inhoudt dat je bij hem moet blijven, nu net niet)
Ook al maakt vriend het weer goed, het oude trauma blijft. Jij hebt nooit enkele invloed gehad op de daden van jouw vader, dit valt op geen enkele wijze weer goed te maken. Het had niets met jou te maken, je hebt het nooit kunnen voorkomen of kunnen beinvloeden. Je verplaatst iets ouds in iets nieuws met de hoop dat deze man wel bij je blijft en je goed behandelt. net zoals je van je vader gewenst had.
Lolita, dit gaat niet lukken, het leed van toen, is niet te herstellen in het heden door dezelfde soort partners te kiezen als jouw vader.
Verwerk dat oude trauma en je zult hem niet eens meer willen.
Zorg ervoor dat jouw kinderen ook niet zo een soort trauma krijgen door de keuze die je hebt gemaakt om voor de verkeerde vader te kiezen. ( wat dus niet inhoudt dat je bij hem moet blijven, nu net niet)
zondag 3 februari 2013 om 18:08
Waarom gebruik je het contact tussen de kinderen hun vader als excuus om een relatie niet uit de weg te kunnen gaan.'
JIJ hoeft niks met hem dat staat los van het contact wat de kinderen met hun vader hebben.
Overdracht kan met een tussenpersoon en contact kan als jij daar weer sterk genoeg voor bent enkel en alleen over de kinderen'.
Stop met excuses te zoeken neem je verantwoordelijkheid en ga iets doen!
JIJ hoeft niks met hem dat staat los van het contact wat de kinderen met hun vader hebben.
Overdracht kan met een tussenpersoon en contact kan als jij daar weer sterk genoeg voor bent enkel en alleen over de kinderen'.
Stop met excuses te zoeken neem je verantwoordelijkheid en ga iets doen!
zondag 3 februari 2013 om 18:10
Mijn vriend was jouw zoon meer dan 40 jaar terug, een zoon van een ruggegraatloze vrouw en een chronische vreemdganger.maar he, hij was zo 'goed' voor de kinderen. Denk je dat ze met enig geluk terug kijken op hun jeugd? Welnee, dat schoonpa overleed zeiden ze op de begravenis ' zo... Dat hebben we gehad'. Denk je dat ze war,e gevoelens voor hun moeder koesteren die ze doelbewust in deze situatie hield wegens geen ruggegraat? Nee, ze gaan heen omdat het moet. Eens in de zoveel weken op zondag een uurtje voor de koffie.
En erger nog, moeder heeft nog steeds geen ruggegraat, is nog steeds zwak, en dat viert ze nu bot op haar beide kinderen. Want ze is zo zielig. Als jij denkt dat wat je doet goed is voor je kinderen, ben je zo gek als een draaideur. Je verliest ze er alleen maar mee. Ze zijn nu nog jong, maar geloof mij maar dat hun puberteit een hel wordt waarin ze elk greintje respect voor zowel jou als hun vader verliezen. En dat ga jij niet tegen tenzij je nu handelt.
En erger nog, moeder heeft nog steeds geen ruggegraat, is nog steeds zwak, en dat viert ze nu bot op haar beide kinderen. Want ze is zo zielig. Als jij denkt dat wat je doet goed is voor je kinderen, ben je zo gek als een draaideur. Je verliest ze er alleen maar mee. Ze zijn nu nog jong, maar geloof mij maar dat hun puberteit een hel wordt waarin ze elk greintje respect voor zowel jou als hun vader verliezen. En dat ga jij niet tegen tenzij je nu handelt.
zondag 3 februari 2013 om 18:17