Psyche
alle pijlers
Ik ben aan het afglijden
zondag 3 februari 2013 om 16:27
zondag 3 februari 2013 om 16:29
zondag 3 februari 2013 om 16:33
Volgens mij snap ik een hoop niet aan dit verhaal, je raakt zwanger, ineens heb je 2 kinderen?
Sowieso, je bent je er al die jaren zo van bewust dat je kei hard genaaid wordt door een kerel.. Je bent niet 1 keer bedrogen, maar 100 keer.. Je weet al heel lang dat hij liegt, bedriegt. Waar ligt bij jou de grens? Wanneer kies je voor jezelf? Pas als hij nog 10 meisjes van 16 in jouw auto neukt? Hij gaat gewoon door met manipuleren. Wat erg om zo weinig zelfrespect over te hebben, dankzij een vent.
Sowieso, je bent je er al die jaren zo van bewust dat je kei hard genaaid wordt door een kerel.. Je bent niet 1 keer bedrogen, maar 100 keer.. Je weet al heel lang dat hij liegt, bedriegt. Waar ligt bij jou de grens? Wanneer kies je voor jezelf? Pas als hij nog 10 meisjes van 16 in jouw auto neukt? Hij gaat gewoon door met manipuleren. Wat erg om zo weinig zelfrespect over te hebben, dankzij een vent.
zondag 3 februari 2013 om 16:34
Bedankt voor de reacties... Ik werk aan mezelf heb 4 uur therapie per week.. En nee, natuurlijk wil ik niet dat ze dit voorbeeld mee krijgen. Daarom ben ik ook hartstikke verdrietig. Ik heb wel de kracht om weg te gaan maar niet om te blijven langdurig dan... en ook niet om te dealen met mijn verdriet. Juist omdat ik voor hun doormoet. En dus een sterke blije mama moet zijn. En dit dus ook ben overdag... ben een enorme binnenvetter. Mijn therapeute weet dit, mijn moeder en een aantal vrienden. Ik durf er amper over te praten omdat ik de situatie zelf niet meer snap, ik begrijp mezelf niet meer.
zondag 3 februari 2013 om 16:40
Nee absoluut niet, maar zij kent mijn achtergrond en weet dus dat dit een heel proces is van loslaten het gaat niet 1,2,3 bij mij. En daarom ben ik zo wanhopig. Want ik ERUIT! Voorgoed... en dat maakt het alleen maar moeilijker en laat mij me schuldiger voelen. Omdat ik dus blijkbaar zo achterlijk ben geworden dat ik dus ipv te denken, hij is niet goed voor mij en ons. Ik moet weg. En doe dat ook, het zal niet makkelijk worden maar ik kan het ff doorbijten. Dat denk ik wel. Maar in mijn gevoel en lichaam gebeurd er dit. Ik wil weg, maar ben te zwak, ik probeer het maar ik geef over van de spanningen. En zo zak ik steeds dieper.
zondag 3 februari 2013 om 16:43
zondag 3 februari 2013 om 16:43
quote:lolita28 schreef op 03 februari 2013 @ 16:36:
Sorry hoor dat het verhaal zo chaotisch is, ik raakte zwanger beviel van een prematuurtje en na een half jaar raakte ik weer zwanger tijdens mijn pnd door het experimenteren met hormonen en medicatie. Jullie mogen me dom vinden, dat vind ik zelf ook.
Wil je dat horen, vanuit je gebrek aan zelfrespect?
Volgens mij heeft niemand gezegd dat je dom bent, wel dat je het beter uit kunt maken met een man die je zo behandelt.
Nee, je moet geen spijt hebben dat je het hier op het forum hebt geplaatst. Weliswaar kun je kritiek verwachten, maar ik vind het al heel wat dat je eerlijk over je situatie durft te zijn.
Sorry hoor dat het verhaal zo chaotisch is, ik raakte zwanger beviel van een prematuurtje en na een half jaar raakte ik weer zwanger tijdens mijn pnd door het experimenteren met hormonen en medicatie. Jullie mogen me dom vinden, dat vind ik zelf ook.
Wil je dat horen, vanuit je gebrek aan zelfrespect?
Volgens mij heeft niemand gezegd dat je dom bent, wel dat je het beter uit kunt maken met een man die je zo behandelt.
Nee, je moet geen spijt hebben dat je het hier op het forum hebt geplaatst. Weliswaar kun je kritiek verwachten, maar ik vind het al heel wat dat je eerlijk over je situatie durft te zijn.
Oh nee!!! Niet die relaasiepijler!!
zondag 3 februari 2013 om 16:45
quote:lolita28 schreef op 03 februari 2013 @ 16:42:
Ik heb mijn verhaal gedaan om me bewuster te worden tijdens het schrijven... bewuster te worden door reacties. Misschien ook een stukje herkenning van iemand of troost.... Maar heb alweer spijt dat ik het heb neergezet..Want? Wil je horen dat het allemaal weer goed komt en dat jullie verder gelukkig leven als in een sprookje? Handel in het belang van je kroost, daar wordt je zelf beter van. Geweld is not done!
Ik heb mijn verhaal gedaan om me bewuster te worden tijdens het schrijven... bewuster te worden door reacties. Misschien ook een stukje herkenning van iemand of troost.... Maar heb alweer spijt dat ik het heb neergezet..Want? Wil je horen dat het allemaal weer goed komt en dat jullie verder gelukkig leven als in een sprookje? Handel in het belang van je kroost, daar wordt je zelf beter van. Geweld is not done!
Ruil hem in voor een ED! Veilig en warm. Dat is wat je nodig hebt!
zondag 3 februari 2013 om 16:48
zondag 3 februari 2013 om 16:49
En verder lijkt het alsof je bang bent om alleen te zijn (zonder man). Maar volgens mij ben je hartstikke sterk, alleen besef je het zelf niet. Inderdaad, pak je kids, zorg voor een veilige plek, daarvoor kun je vast hulp krijgen van maatschappelijk werk. En ga aan je eigen leven beginnen ipv het zijne te leven!