Psyche
alle pijlers
Ik ben te claimerig- en nu onzeker
vrijdag 11 februari 2011 om 12:46
Hallo iedereen,
Ben bekend met de Wet van Wuiles, dus zal proberen m'n OP kort te houden
Mijn vriend zit voor zijn werk een paar maanden in het buitenland. Geen ver buitenland, want hij komt ieder weekend naar huis. Maar doordeweeks is hij er dus niet, en dat vind ik erg moeilijk. Hijzelf heeft er veel minder moeite mee, omdat hij vroegâh (in z'n vorige huwelijk) ook vaak in het buitenland zat, maar dan verder weg, zodat hij in de weekenden niet thuis kon komen. Hij bleef dan zo'n twee weken weg.
Ik heb er dus wél moeite mee en voordat hij vertrok, hadden we afgesproken om iedere avond even te bellen. Hij stuurde zelf ook weleens tussendoor een smsje of belde even, dit was de eerste paar weken, waarschijnlijk omdat hij wist dat ik er zo'n moeite mee had. Hij dacht dat het wel zou wennen en aan één kant doet het dat ook, de eerste maand was moeilijker dan nu.
Maar ik ben er wel aan "gewend" om hem vaak tussendoor ook even een smsje te sturen o.i.d., geen heel diepgaande verhalen, maar gewoon, als ik iets meemaak of 'm even heel erg mis. Daarnaast ben ik zo jaloers als de neten en zit er dus ook een vrouwelijke collega bij dat werkgebeuren. Zij is getrouwd en haar man doet hetzelfde werk als zij, maar dan bij een ander bedrijf. Die is dus óók vaak naar het buitenland, en soms zien ze elkaar wéken niet, omdat hun roosters niet synchroon lopen.
Afgelopen dinsdag had ik m'n vriend vroeg in de avond aan de telefoon en het was niet bepaald een leuk gesprek, ik zat ergens mee en hij deed daar een beetje lacherig over. Dus ik hing kwaad op. Had ik later spijt van, want ik haat het om met ruzie te gaan slapen, dus ik belde terug (circa een uur of anderhalf na dat eerste gesprek). Vriend nam niet meer op. Ik heb toen best vaak gebeld en gesmst. Volgende dag was hij daar een beetje boos over, volgens hem was hij gewoon gaan slapen en hij vond het niet nodig dat ik zo overstuur was.
Diezelfde avond was het míjn beurt om te bellen, dus dat deed ik, maar kreeg 'm niet te pakken. Gebeurt wel vaker, dan is 'ie met z'n collega's poolen of naar een kroegje. Soms neemt hij zijn telefoon mee en smst dan dat hij later belt, soms vergeet 'ie 'm en belt later terug. Maar nu raakte ik in paniek omdat ik dacht dat hij me -net als de avond daarvoor- negeerde, ook al was er nu niets gebeurd. Na een uur belde hij terug maar toen had hij dus een aantal oproepen gemist, vertelde dat hij met de collega's aan het poolen was en dat ik te claimerig ben en het hem soms benauwt.
Kan ik mij voorstellen, ik weet dat ik niet bepaald brandschoon ben en dat ik een gigaklit kan zijn. Probeer hier ook écht écht écht aan te werken en minder vaak te bellen/smssen, maar áls ik dan sms en hij niet reageert, ben ik meteen bang dat hij kwaad is (omdat ik nu weer gesmst heb) en de relatie wil verbreken. En ik ben toch al heel jaloers en kan het niet uitstaan dat er een vrouwelijke collega bij hem in dat congrescentrum zit.
Nu zei hij gister iets waar ik erg van geschrokken ben. Hij had het erover dat die vrouwelijke collega ook geprobeerd had haar man te bellen toen zijn vliegtuig geland was en hij eenmaal in het hotel zou zitten, maar die man bleek vertraging gehad te hebben en was chago. Zij hing toen op en belde zonder een centje pijn de volgende ochtend pas terug. Nu zei mijn vriend dat qua mentaliteit op dat vlak die vrouw beter bij hem zou passen.
Ik meteen in de stress en wilde weten of hij soms gevoelens voor die vrouw had. Volgens hem bedoelde hij alleen maar dat hij hun relatie vergeleek met de onze en zij dus relaxter omging met het feit dat zij en haar man elkaar soms een tijdje niet zien. Hij had zoiets van: "Doe niet zo para, ik héb al een relatie en ben zeker niet uit op een nieuwe, en zíj is getrouwd, dus ga nou niet elke opm van mij verkeerd opvatten ajb." Maar mij zit het dwars en nu vind ik het nóg moeilijker om hem meer met rust te laten, omdat ik die vrouw als concurrente zie.
Vreemdgaan is bij mij een heel hot issue (vanuit vorige relatie) dus ik ben er doodsbang voor. Mijn vriend is geen type om dat stiekem te doen, maar hij zou natuurlijk wel gevoelens voor iemand anders kunnen krijgen (dat heb je niet altijd zelf in de hand, dat weet ik ook wel.) En daar ben ik nu bang voor, hoewel hij zei dat hij dat helemaal niet bedoelde met zijn opm. en ik zijn teksten altijd verkeerd opvat en meteen aan vreemdgaan denk. En dat hij dat nu juist bedoelt met dat claimerige.
Wat wil ik met dit topic?
1. Vragen of het werkelijk aan míj ligt om die opm zo verkeerd op te vatten, ik wil daar weleens de mening(en) van anderen over weten.
2. Vragen of iemand tips heeft om uit die vicieuze cirkel van verlatingsangst-claimend gedrag-grotere angst te komen.
En sorry, dat met die korte OP is niet gelukt... Hoop dat dat niets zegt over mijn relatie, maar alles over het feit dat ik zo uitgebreid mogelijk probeer te vertellen en niet goed ben in samenvatten
Ben bekend met de Wet van Wuiles, dus zal proberen m'n OP kort te houden
Mijn vriend zit voor zijn werk een paar maanden in het buitenland. Geen ver buitenland, want hij komt ieder weekend naar huis. Maar doordeweeks is hij er dus niet, en dat vind ik erg moeilijk. Hijzelf heeft er veel minder moeite mee, omdat hij vroegâh (in z'n vorige huwelijk) ook vaak in het buitenland zat, maar dan verder weg, zodat hij in de weekenden niet thuis kon komen. Hij bleef dan zo'n twee weken weg.
Ik heb er dus wél moeite mee en voordat hij vertrok, hadden we afgesproken om iedere avond even te bellen. Hij stuurde zelf ook weleens tussendoor een smsje of belde even, dit was de eerste paar weken, waarschijnlijk omdat hij wist dat ik er zo'n moeite mee had. Hij dacht dat het wel zou wennen en aan één kant doet het dat ook, de eerste maand was moeilijker dan nu.
Maar ik ben er wel aan "gewend" om hem vaak tussendoor ook even een smsje te sturen o.i.d., geen heel diepgaande verhalen, maar gewoon, als ik iets meemaak of 'm even heel erg mis. Daarnaast ben ik zo jaloers als de neten en zit er dus ook een vrouwelijke collega bij dat werkgebeuren. Zij is getrouwd en haar man doet hetzelfde werk als zij, maar dan bij een ander bedrijf. Die is dus óók vaak naar het buitenland, en soms zien ze elkaar wéken niet, omdat hun roosters niet synchroon lopen.
Afgelopen dinsdag had ik m'n vriend vroeg in de avond aan de telefoon en het was niet bepaald een leuk gesprek, ik zat ergens mee en hij deed daar een beetje lacherig over. Dus ik hing kwaad op. Had ik later spijt van, want ik haat het om met ruzie te gaan slapen, dus ik belde terug (circa een uur of anderhalf na dat eerste gesprek). Vriend nam niet meer op. Ik heb toen best vaak gebeld en gesmst. Volgende dag was hij daar een beetje boos over, volgens hem was hij gewoon gaan slapen en hij vond het niet nodig dat ik zo overstuur was.
Diezelfde avond was het míjn beurt om te bellen, dus dat deed ik, maar kreeg 'm niet te pakken. Gebeurt wel vaker, dan is 'ie met z'n collega's poolen of naar een kroegje. Soms neemt hij zijn telefoon mee en smst dan dat hij later belt, soms vergeet 'ie 'm en belt later terug. Maar nu raakte ik in paniek omdat ik dacht dat hij me -net als de avond daarvoor- negeerde, ook al was er nu niets gebeurd. Na een uur belde hij terug maar toen had hij dus een aantal oproepen gemist, vertelde dat hij met de collega's aan het poolen was en dat ik te claimerig ben en het hem soms benauwt.
Kan ik mij voorstellen, ik weet dat ik niet bepaald brandschoon ben en dat ik een gigaklit kan zijn. Probeer hier ook écht écht écht aan te werken en minder vaak te bellen/smssen, maar áls ik dan sms en hij niet reageert, ben ik meteen bang dat hij kwaad is (omdat ik nu weer gesmst heb) en de relatie wil verbreken. En ik ben toch al heel jaloers en kan het niet uitstaan dat er een vrouwelijke collega bij hem in dat congrescentrum zit.
Nu zei hij gister iets waar ik erg van geschrokken ben. Hij had het erover dat die vrouwelijke collega ook geprobeerd had haar man te bellen toen zijn vliegtuig geland was en hij eenmaal in het hotel zou zitten, maar die man bleek vertraging gehad te hebben en was chago. Zij hing toen op en belde zonder een centje pijn de volgende ochtend pas terug. Nu zei mijn vriend dat qua mentaliteit op dat vlak die vrouw beter bij hem zou passen.
Ik meteen in de stress en wilde weten of hij soms gevoelens voor die vrouw had. Volgens hem bedoelde hij alleen maar dat hij hun relatie vergeleek met de onze en zij dus relaxter omging met het feit dat zij en haar man elkaar soms een tijdje niet zien. Hij had zoiets van: "Doe niet zo para, ik héb al een relatie en ben zeker niet uit op een nieuwe, en zíj is getrouwd, dus ga nou niet elke opm van mij verkeerd opvatten ajb." Maar mij zit het dwars en nu vind ik het nóg moeilijker om hem meer met rust te laten, omdat ik die vrouw als concurrente zie.
Vreemdgaan is bij mij een heel hot issue (vanuit vorige relatie) dus ik ben er doodsbang voor. Mijn vriend is geen type om dat stiekem te doen, maar hij zou natuurlijk wel gevoelens voor iemand anders kunnen krijgen (dat heb je niet altijd zelf in de hand, dat weet ik ook wel.) En daar ben ik nu bang voor, hoewel hij zei dat hij dat helemaal niet bedoelde met zijn opm. en ik zijn teksten altijd verkeerd opvat en meteen aan vreemdgaan denk. En dat hij dat nu juist bedoelt met dat claimerige.
Wat wil ik met dit topic?
1. Vragen of het werkelijk aan míj ligt om die opm zo verkeerd op te vatten, ik wil daar weleens de mening(en) van anderen over weten.
2. Vragen of iemand tips heeft om uit die vicieuze cirkel van verlatingsangst-claimend gedrag-grotere angst te komen.
En sorry, dat met die korte OP is niet gelukt... Hoop dat dat niets zegt over mijn relatie, maar alles over het feit dat ik zo uitgebreid mogelijk probeer te vertellen en niet goed ben in samenvatten
vrijdag 11 februari 2011 om 17:40
quote:PWND schreef op 11 februari 2011 @ 17:22:
Uit die "negeeractie" van toen is o.a. de afspraak voortgekomen dat we nooit met ruzie gaan slapen. Daarom was ik zo onzeker toen hij van de week niet reageerde op mijn tig oproepen. Het was een vaste afspraak tussen ons, en die staan bij mij heel hoog. Dit komt ook wel een beetje door m'n verleden.
Ai, hoe lullig ook, je verleden mag je natuurlijk nooit meenemen naar je huidige relatie!
M'n vorige vriend cancelde afspraken naar het hem uitkwam of hield ze gewoon niet. Dus als mijn vriend bijv zegt dat hij rond zessen thuis is, dan ben ik om half zeven doodsbang dat hij tot middernacht in de kroeg hangt, als ik niets van hem gehoord heb.
Doodsbang..waarvoor?
Wat is er zo erg aan een avond/nacht doorhalen in de kroeg?
Wat gebeurd er dan?
Want pissig zou ik dan misschien wel zijn, zeker als we hadden afgesproken, maar bang???
En als hij dan -als ik boos ben omdat hij bijv om half acht aankomt en zeg dat hij "zes uur" zei- zegt dat hij in het vervolg helemáál geen afspraken meer maakt, dan denk ik meteen dat álle afspraken (elke dag bellen, niet met ruzie gaan slapen, trouw zijn) vervallen. Omdat ik te letterlijk neem wat hij zegt: Ik maak helemáál geen afspraken meer.
Nog een keer, wordt jij echt heel gelukkig van al die regeltjes en afspraken binnen je relatie?
Wat dan eigenlijk ook alleen jouw regeltjes zijn
Heb je in de gaten dat je hem HEEL erg aan de ketting legt?
Hoe zou ik dat moeten doen, communiceren over hoe we met elkaar om willen gaan?
Hoe ik van hem begrijp, is dat hij het best kan hebben als ik even niet reageer maar hij wéét dat het goed zit tussen ons, maar hij het níet kan hebben als hij denkt dat ik boos/afstandelijk/wat ook ben.
Lieverd, je bent constant de schuld bij hem aan het leggen
Want wij weet hoe je in elkaar zit
Das niet de oplossing hoor!
Jij moet zelf anders tegen dingen aan gaan kijken, de lijnen laten vieren!
Dat geldt voor mij hetzelfde, met dat verschil dat híj er in 99,9% van de gevallen vanuit dat er niets aan de hand is, en ík in 99,9% van de gevallen meteen denk dat hij boos/afstandelijk is.
En wat denk je dat een meer reële kans is?
Dat er niets aan de hand is, of dat er rampen gebeuren?
Dus we willen denk ik hetzelfde, maar hij gaat uit van het positieve en ik niet, en daarom wil ik veel meer bevestiging...
En dat ga je dus niet krijgen
Je zal zelf een positievere kijk op de zaken moeten gaan ontwikkelen
Nog een keertje, een relatie is toch gebouwd op positiviteit, en niet op negatieve gedachtes?
Uit die "negeeractie" van toen is o.a. de afspraak voortgekomen dat we nooit met ruzie gaan slapen. Daarom was ik zo onzeker toen hij van de week niet reageerde op mijn tig oproepen. Het was een vaste afspraak tussen ons, en die staan bij mij heel hoog. Dit komt ook wel een beetje door m'n verleden.
Ai, hoe lullig ook, je verleden mag je natuurlijk nooit meenemen naar je huidige relatie!
M'n vorige vriend cancelde afspraken naar het hem uitkwam of hield ze gewoon niet. Dus als mijn vriend bijv zegt dat hij rond zessen thuis is, dan ben ik om half zeven doodsbang dat hij tot middernacht in de kroeg hangt, als ik niets van hem gehoord heb.
Doodsbang..waarvoor?
Wat is er zo erg aan een avond/nacht doorhalen in de kroeg?
Wat gebeurd er dan?
Want pissig zou ik dan misschien wel zijn, zeker als we hadden afgesproken, maar bang???
En als hij dan -als ik boos ben omdat hij bijv om half acht aankomt en zeg dat hij "zes uur" zei- zegt dat hij in het vervolg helemáál geen afspraken meer maakt, dan denk ik meteen dat álle afspraken (elke dag bellen, niet met ruzie gaan slapen, trouw zijn) vervallen. Omdat ik te letterlijk neem wat hij zegt: Ik maak helemáál geen afspraken meer.
Nog een keer, wordt jij echt heel gelukkig van al die regeltjes en afspraken binnen je relatie?
Wat dan eigenlijk ook alleen jouw regeltjes zijn
Heb je in de gaten dat je hem HEEL erg aan de ketting legt?
Hoe zou ik dat moeten doen, communiceren over hoe we met elkaar om willen gaan?
Hoe ik van hem begrijp, is dat hij het best kan hebben als ik even niet reageer maar hij wéét dat het goed zit tussen ons, maar hij het níet kan hebben als hij denkt dat ik boos/afstandelijk/wat ook ben.
Lieverd, je bent constant de schuld bij hem aan het leggen
Want wij weet hoe je in elkaar zit
Das niet de oplossing hoor!
Jij moet zelf anders tegen dingen aan gaan kijken, de lijnen laten vieren!
Dat geldt voor mij hetzelfde, met dat verschil dat híj er in 99,9% van de gevallen vanuit dat er niets aan de hand is, en ík in 99,9% van de gevallen meteen denk dat hij boos/afstandelijk is.
En wat denk je dat een meer reële kans is?
Dat er niets aan de hand is, of dat er rampen gebeuren?
Dus we willen denk ik hetzelfde, maar hij gaat uit van het positieve en ik niet, en daarom wil ik veel meer bevestiging...
En dat ga je dus niet krijgen
Je zal zelf een positievere kijk op de zaken moeten gaan ontwikkelen
Nog een keertje, een relatie is toch gebouwd op positiviteit, en niet op negatieve gedachtes?
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
vrijdag 11 februari 2011 om 17:52
quote:Summerdance schreef op 11 februari 2011 @ 17:40:
Nog een keertje, een relatie is toch gebouwd op positiviteit, en niet op negatieve gedachtes?
Dat dus. Volgens mij moet je belangrijkste wederzijdse afspraak 'trouw' zijn én het vertrouwen dat de ander daar naar handelt.
Mijn man is altijd (nou ja, in 80% van de gevallen) een stuk later thuis dan ik had verwacht en vaak ook nog een stuk later dan we hadden afgesproken. Ik ga dan écht niet twijfelen aan onze relatie of aan hem, of bedenken 'wat hij allemaal wel niet aan het doen zou zijn'. Ik word hooguit pissig omdat hij zich niet aan een afspraak houdt.
In het begin (toen we nog niet samenwoonden) belde hij dus iedere dag, en vaak had ik daar helemaal geen zin in. Dat heb ik gewoon altijd eerlijk gezegd 'luister, ik heb niet zo veel te vertellen, morgen zien we elkaar weer dan praat ik veel liever'. Als hij dat niet had kunnen accepteren of daar gekwetst van was geraakt, had onze relatie niet echt veel kans van slagen gehad denk ik.
Nog een keertje, een relatie is toch gebouwd op positiviteit, en niet op negatieve gedachtes?
Dat dus. Volgens mij moet je belangrijkste wederzijdse afspraak 'trouw' zijn én het vertrouwen dat de ander daar naar handelt.
Mijn man is altijd (nou ja, in 80% van de gevallen) een stuk later thuis dan ik had verwacht en vaak ook nog een stuk later dan we hadden afgesproken. Ik ga dan écht niet twijfelen aan onze relatie of aan hem, of bedenken 'wat hij allemaal wel niet aan het doen zou zijn'. Ik word hooguit pissig omdat hij zich niet aan een afspraak houdt.
In het begin (toen we nog niet samenwoonden) belde hij dus iedere dag, en vaak had ik daar helemaal geen zin in. Dat heb ik gewoon altijd eerlijk gezegd 'luister, ik heb niet zo veel te vertellen, morgen zien we elkaar weer dan praat ik veel liever'. Als hij dat niet had kunnen accepteren of daar gekwetst van was geraakt, had onze relatie niet echt veel kans van slagen gehad denk ik.
vrijdag 11 februari 2011 om 17:56
quote:Kastanjez schreef op 11 februari 2011 @ 17:52:
Dat dus. Volgens mij moet je belangrijkste wederzijdse afspraak 'trouw' zijn én het vertrouwen dat de ander daar naar handelt.
Eensch!
Mijn man is altijd (nou ja, in 80% van de gevallen) een stuk later thuis dan ik had verwacht en vaak ook nog een stuk later dan we hadden afgesproken. Ik ga dan écht niet twijfelen aan onze relatie of aan hem, of bedenken 'wat hij allemaal wel niet aan het doen zou zijn'. Ik word hooguit pissig omdat hij zich niet aan een afspraak houdt.
Eensch, en zeer herkenbaar!
In het begin (toen we nog niet samenwoonden) belde hij dus iedere dag, en vaak had ik daar helemaal geen zin in. Dat heb ik gewoon altijd eerlijk gezegd 'luister, ik heb niet zo veel te vertellen, morgen zien we elkaar weer dan praat ik veel liever'. Als hij dat niet had kunnen accepteren of daar gekwetst van was geraakt, had onze relatie niet echt veel kans van slagen gehad denk ik. herkenbaar dus, en zeer zeer eensch!
Dat dus. Volgens mij moet je belangrijkste wederzijdse afspraak 'trouw' zijn én het vertrouwen dat de ander daar naar handelt.
Eensch!
Mijn man is altijd (nou ja, in 80% van de gevallen) een stuk later thuis dan ik had verwacht en vaak ook nog een stuk later dan we hadden afgesproken. Ik ga dan écht niet twijfelen aan onze relatie of aan hem, of bedenken 'wat hij allemaal wel niet aan het doen zou zijn'. Ik word hooguit pissig omdat hij zich niet aan een afspraak houdt.
Eensch, en zeer herkenbaar!
In het begin (toen we nog niet samenwoonden) belde hij dus iedere dag, en vaak had ik daar helemaal geen zin in. Dat heb ik gewoon altijd eerlijk gezegd 'luister, ik heb niet zo veel te vertellen, morgen zien we elkaar weer dan praat ik veel liever'. Als hij dat niet had kunnen accepteren of daar gekwetst van was geraakt, had onze relatie niet echt veel kans van slagen gehad denk ik. herkenbaar dus, en zeer zeer eensch!
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
vrijdag 11 februari 2011 om 17:58
Oh, en ik verlies het ook 9 van de 10 keer ook nog eens van een fiets!
Een FIETS nota bene!!!!
Lees ik gisteren op zijn MSN: op naar de pornoshop
deed me toch wel een beetje bedenkelijk kijken, moet dat nou op MSN, tot mijn kwartje viel en hij bedoelde dat hij naar de fietsenwinkel was om zijn nieuwe liefje op te halen
(en toch hou ik hartstikke veel van hem)
Een FIETS nota bene!!!!
Lees ik gisteren op zijn MSN: op naar de pornoshop
deed me toch wel een beetje bedenkelijk kijken, moet dat nou op MSN, tot mijn kwartje viel en hij bedoelde dat hij naar de fietsenwinkel was om zijn nieuwe liefje op te halen
(en toch hou ik hartstikke veel van hem)
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
vrijdag 11 februari 2011 om 18:06
Summerdance! Fijn he, mannen??
Ik weet niet of het off topic wordt, maar ik vond het, zeker in het begin, best irritant dat man het normaal vond om iedere dag een uur of anderhalf over te werken. Inmiddels hebben we daar een modus in gevonden. Ik blijf mezelf voorhouden dat het zíjn tijd is, waar hij mee mag doen wat hij wil (ik zit ook wel eens een hele avond te forummen en daar vindt hij niks aan! ) dus hij 'mag' het een paar avonden per week doen. De andere avonden is hij voor een afgesproken tijd thuis en dat lukt dan meestal ook wel.
Maar verliezen van een fiets.........
Ik weet niet of het off topic wordt, maar ik vond het, zeker in het begin, best irritant dat man het normaal vond om iedere dag een uur of anderhalf over te werken. Inmiddels hebben we daar een modus in gevonden. Ik blijf mezelf voorhouden dat het zíjn tijd is, waar hij mee mag doen wat hij wil (ik zit ook wel eens een hele avond te forummen en daar vindt hij niks aan! ) dus hij 'mag' het een paar avonden per week doen. De andere avonden is hij voor een afgesproken tijd thuis en dat lukt dan meestal ook wel.
Maar verliezen van een fiets.........
vrijdag 11 februari 2011 om 18:12
Erg hè...
Het afleggen tegen een fiets.
Nou ja zolang hij niet zegt dat zij lekkerder rijdt dan ik
En ik geef toe, ik baal ook wel eens van die klotefiets!
Maar vorige maand was hij geblesseerd en KON dus niet fietsen..
Ik heb hem na een week zo ongeveer op zijn fiets geschopt
Niet te genieten die kerel!
En weet je, het went wel
En het heeft ook wel weer iets ontzettend sex-ies een bezwete man die thuis komt en zo appelig blij uit zijn ogen kijkt
Sum....record gereden net....
Dat laat thuiskomen herken ik wel van ex, maar zolang je er samen een modus in kan vinden is er niets aan de hand toch?
*ik laat gewoon eens in de zoveel tijd de banden leeglopen van zijn schatje....dan snapt hij het meestal wel...aandacht, aandacht, aandacht*
Het afleggen tegen een fiets.
Nou ja zolang hij niet zegt dat zij lekkerder rijdt dan ik
En ik geef toe, ik baal ook wel eens van die klotefiets!
Maar vorige maand was hij geblesseerd en KON dus niet fietsen..
Ik heb hem na een week zo ongeveer op zijn fiets geschopt
Niet te genieten die kerel!
En weet je, het went wel
En het heeft ook wel weer iets ontzettend sex-ies een bezwete man die thuis komt en zo appelig blij uit zijn ogen kijkt
Sum....record gereden net....
Dat laat thuiskomen herken ik wel van ex, maar zolang je er samen een modus in kan vinden is er niets aan de hand toch?
*ik laat gewoon eens in de zoveel tijd de banden leeglopen van zijn schatje....dan snapt hij het meestal wel...aandacht, aandacht, aandacht*
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
vrijdag 11 februari 2011 om 18:20
PWMD,
Ik heb alleen de OP gelezen...
Ik krijg akuut de kriebels van jouw OP.
Zal vast al gezegd zijn: Als iemand vreemd wil gaan kan dat ook gewoon thuis. Hoef je niet voor naar het buitenland.
Als je weet dat dit hem benauwt, en op de langere of korte duur ook van je wegjaagt waarschijnlijk,
doe dan iets aan je eigen gedrag, therapie of weet ik veel wat,
Anders zit je waarschijnlijk straks alleen met een stress waar je u tegen zegt met de wetenschap dat het ook nog eens je eigen schuld was , voor een groot deel.
Succes
Ik heb alleen de OP gelezen...
Ik krijg akuut de kriebels van jouw OP.
Zal vast al gezegd zijn: Als iemand vreemd wil gaan kan dat ook gewoon thuis. Hoef je niet voor naar het buitenland.
Als je weet dat dit hem benauwt, en op de langere of korte duur ook van je wegjaagt waarschijnlijk,
doe dan iets aan je eigen gedrag, therapie of weet ik veel wat,
Anders zit je waarschijnlijk straks alleen met een stress waar je u tegen zegt met de wetenschap dat het ook nog eens je eigen schuld was , voor een groot deel.
Succes
vrijdag 11 februari 2011 om 19:05
quote:PWND schreef op 11 februari 2011 @ 17:24:
[...]
Er zijn nog zes andere collega's, dat zijn mannen. Maar die zijn óf veel jonger, óf veel ouder dan hij, en hij heeft er niet zo veel mee.
Maar hij kan er inderdaad niets aan doen dat er een vrouw bij zit, dat klopt.
Ik begrijp ergens nog dat je jaloers zou zijn als hij maanden alleen daar zat met een vrouw, maar met een heel team? Hij kan toch moeilijk een werkplek kiezen waar enkel mannen werken
Beetje overdreven toch? Ze is bovendien ook nog getrouwd...
Als mijn vriend dergelijke jaloerse reacties had, zou ik er de kriebels van krijgen.
Doe je genoeg leuke dingen voor jezelf tijdens de week? Afspreken met vriendinnen enz?
[...]
Er zijn nog zes andere collega's, dat zijn mannen. Maar die zijn óf veel jonger, óf veel ouder dan hij, en hij heeft er niet zo veel mee.
Maar hij kan er inderdaad niets aan doen dat er een vrouw bij zit, dat klopt.
Ik begrijp ergens nog dat je jaloers zou zijn als hij maanden alleen daar zat met een vrouw, maar met een heel team? Hij kan toch moeilijk een werkplek kiezen waar enkel mannen werken
Beetje overdreven toch? Ze is bovendien ook nog getrouwd...
Als mijn vriend dergelijke jaloerse reacties had, zou ik er de kriebels van krijgen.
Doe je genoeg leuke dingen voor jezelf tijdens de week? Afspreken met vriendinnen enz?
vrijdag 11 februari 2011 om 19:17
het ligt aan jou, ik zou er ook niet tegen kunnen als mijn vriendje vindt dat ik elke avond moet smssen, hij is verdorie mijn moeder niet.
Je zegt dat je nu ook al onzeker bent geworden, maar dat is niet waar, je was al onzeker, daarom claim je ook. Ga met jezelf aan het werk, zoek een therapeut, anders kost het je je relatie
Je zegt dat je nu ook al onzeker bent geworden, maar dat is niet waar, je was al onzeker, daarom claim je ook. Ga met jezelf aan het werk, zoek een therapeut, anders kost het je je relatie
vrijdag 11 februari 2011 om 22:19
To je bent inderdaad erg claimend en daar zul je hulp voor moeten zoeken anders maak je de relatie stuk. Je maakt jezelf er zo niet aantrekkelijker op en vergroot hierdoor alleen maar de kans dat hij het uiteindelijk bij een ander zoekt.
Aan de andere kant vind ik wel dat je vriend het niet bepaald liefdevol oppakt. Als je van iemand houdt wil je diegene toch niet zolang in onzekerheid laten zitten? Heb je het er wel eens met hem over gehad waarom hij je die geruststelling niet wil geven?
Aan de andere kant vind ik wel dat je vriend het niet bepaald liefdevol oppakt. Als je van iemand houdt wil je diegene toch niet zolang in onzekerheid laten zitten? Heb je het er wel eens met hem over gehad waarom hij je die geruststelling niet wil geven?
vrijdag 11 februari 2011 om 22:23
Misschien is het ook wel een idee om het principe om elke dag contact te hebben los te laten, ook voor jezelf. Volgens mij geeft het je nu alleen maar heel veel stress. Dat je een paar keer in de week belt lijkt me normaal, maar nu zit je jezelf alleen maar op te vreten en draait elke avond in de week om hem terwijl hij er helemaal niet is. Laat het wat vaker om jezelf draaien. Daarvoor hoef je geen midweek naar Parijs zoals waar je over fantaseerde, gewoon een avond op de bank met je lievelingsfilm of -boek, of een leuk etentje met je beste vriendin is ook al genoeg.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
zaterdag 12 februari 2011 om 16:04
Ik heb net alles gelezen en moet zeggen dat ik de openheid en eerlijkheid van dit topic erg mooi vind. PWND, ik herken heel erg je manier van denken en de reacties van anderen (en dan vooral van Summerdance en Kastanjez) zijn denk ik daardoor heel waardevol.
Al je acties en reacties, die je hier beschrijft, komen voort uit je eigen onzekerheid. Angst om afgewezen te worden en je probeert van alles om dat te voorkomen. Het ligt echter niet in jouw macht om dat te voorkomen, dus probeer dat te accepteren en stop met bang zijn. Makkelijk gezegd (ik weet er alles van, want worstel er zelf ook mee) maar geloof me, als je zo doorgaat wordt het een self fulfilling prophecy en gaat je relatie inderdaad kapot.
Hoe je het precies moet doen weet ik helaas nog niet echt een antwoord op te geven, maar ik probeer de negatieve gedachten in m'n hoofd om te buigen naar positieve. Wat wellicht ook kan helpen is een goed gesprek met je vriend en dit alles vertellen. Maar realiseer je dan wel dat het toch jouw probleem is en je het zelf moet oplossen.
Al je acties en reacties, die je hier beschrijft, komen voort uit je eigen onzekerheid. Angst om afgewezen te worden en je probeert van alles om dat te voorkomen. Het ligt echter niet in jouw macht om dat te voorkomen, dus probeer dat te accepteren en stop met bang zijn. Makkelijk gezegd (ik weet er alles van, want worstel er zelf ook mee) maar geloof me, als je zo doorgaat wordt het een self fulfilling prophecy en gaat je relatie inderdaad kapot.
Hoe je het precies moet doen weet ik helaas nog niet echt een antwoord op te geven, maar ik probeer de negatieve gedachten in m'n hoofd om te buigen naar positieve. Wat wellicht ook kan helpen is een goed gesprek met je vriend en dit alles vertellen. Maar realiseer je dan wel dat het toch jouw probleem is en je het zelf moet oplossen.
maandag 14 februari 2011 om 09:05
Hallo iedereen,
Ik heb met m'n vriend gesproken over mijn onzekerheid en hem ook verteld dat ik een topic heb geopend op een forum waar ik vaak kom (hij weet niet welk forum en kent ook m'n nick niet). Ik heb jullie reacties met hem besproken, ook en vooral over de opm met die vergelijking. Hij vond het best een "ludieke" oplossing dat ik er hier met jullie over praat, maar merkte wel dat ik er minder onzeker in stond en vond dit een fijn idee.
Naar ik begrepen heb van hem, was zijn "vergelijking" er idd één van hun relatie versus de onze. Hij was blij dat ik het er hier op het forum over gehad heb, zodat ik niet meer in de stress zat er over. Want in eerste instantie (vrijdagmiddag) was hij best boos. Had hem expres de hel;e dag niet gebeld maar belde toen hij onderweg was naar huis (rond zessen). Toen had hij eerst zoiets van: "Je denkt toch geloof ik de hele tijd dat ik vreemd ga, dus hoe blij moet ik zijn om jou straks te zien? Trouwens, ik ga eerst even naar m'n broer dus ik kom toch niet meteen naar huis, de mazzel." En zette z'n tel uit. Ik bang dat ik hem nu alsnog kwijt zou zijn maar toen hij thuiskwam was hij heel lief, ik had trouwens een bosje bloemen gekocht met een kaartje er aan dat hij niet alleen liefde verdient maar ook vertrouwen, en dat ik er aan wil werken om hem dat ook te geven.
We hebben een heel leuk weekend gehad en vanmorgen toen hij wegging, bleek hij een rode envelop op de tafel te hebben laten liggen met m'n naam erop. Zat er een Valentijnskaart in! "De liefste ben jij, xx" stond er in. Dus ik bel hem net om hem te bedanken, vertelt 'ie dat 'ie die kaart eerst had willen posten vanuit het congrescentrum maar dat hij geen postzegels bij zich bleek te hebben. Hij heeft er dus, terwijl we ruzie hadden die week (nou ja, dinsdag en woensdag dan) aan gedacht om voor mij een kaart te gaan kopen, terwijl hij het hartstikke druk heeft daar!!
Da's wel een héél goed teken toch en ik ben er dan ook ontzettend blij mee.
Ik ga echt aan m'n onzekerheid werken en ga dan ook proberen om hem vandaag niet te veel te bellen/smssen. Hij zei ook zelf dat z'n bundel bijna op is en dat ik dus van zijn kant niet teveel moest verwachten, ik dénk dat hij daarmee niet zozeer doelt op die bundel (want dan betaal je wat meer, soit) maar dat het een soort hint is dat ik 'm niet zo op z'n nek moet zitten. Ik ga dan ook echt proberen om vandaag wat (= véél) afleiding te zoeken, maar heb helaas bijna geen vriendinnen in de buurt waar ik eens wat mee kan afspreken. Dan word ik vaak helemaal gek in m'n eigen gedachtenkringetje.
Het hier bespreken op het forum helpt ook merk ik, ik heb echt heel veel aan de adviezen tot nu toe. Weet ook wel dat het niet helemaal normaal is om zo bang te zijn, maar dat ben ik altijd wel.... Niet zozeer dat hij achter m'n rug om vreemd gaat (is 'ie het type niet voor) maar eerder dat hij iemand ontmoet en daar gevoelens voor krijgt/iets sluipenderwijs uit de hand loopt etc. Ook wel een beetje omdat zijn familie mij niet goed genoeg voor hem vindt en steeds in onze relatie probeert te stoken en hij iedere keer ruzie krijgt vanwege mij. Het is zelfs zo erg dat hij zijn familie alleen bij hen thuis opzoekt en dat zij niet (meer) bij ons thuis komen omdat ik daar dan aanwezig ben.
Maar nu staat er hier op de schoorsteenmantel dus die kaart van hem, waarop staat dat hij míj de liefste vindt... Ik ben zó blij met die kaart, en ook met jullie...!
Ik heb met m'n vriend gesproken over mijn onzekerheid en hem ook verteld dat ik een topic heb geopend op een forum waar ik vaak kom (hij weet niet welk forum en kent ook m'n nick niet). Ik heb jullie reacties met hem besproken, ook en vooral over de opm met die vergelijking. Hij vond het best een "ludieke" oplossing dat ik er hier met jullie over praat, maar merkte wel dat ik er minder onzeker in stond en vond dit een fijn idee.
Naar ik begrepen heb van hem, was zijn "vergelijking" er idd één van hun relatie versus de onze. Hij was blij dat ik het er hier op het forum over gehad heb, zodat ik niet meer in de stress zat er over. Want in eerste instantie (vrijdagmiddag) was hij best boos. Had hem expres de hel;e dag niet gebeld maar belde toen hij onderweg was naar huis (rond zessen). Toen had hij eerst zoiets van: "Je denkt toch geloof ik de hele tijd dat ik vreemd ga, dus hoe blij moet ik zijn om jou straks te zien? Trouwens, ik ga eerst even naar m'n broer dus ik kom toch niet meteen naar huis, de mazzel." En zette z'n tel uit. Ik bang dat ik hem nu alsnog kwijt zou zijn maar toen hij thuiskwam was hij heel lief, ik had trouwens een bosje bloemen gekocht met een kaartje er aan dat hij niet alleen liefde verdient maar ook vertrouwen, en dat ik er aan wil werken om hem dat ook te geven.
We hebben een heel leuk weekend gehad en vanmorgen toen hij wegging, bleek hij een rode envelop op de tafel te hebben laten liggen met m'n naam erop. Zat er een Valentijnskaart in! "De liefste ben jij, xx" stond er in. Dus ik bel hem net om hem te bedanken, vertelt 'ie dat 'ie die kaart eerst had willen posten vanuit het congrescentrum maar dat hij geen postzegels bij zich bleek te hebben. Hij heeft er dus, terwijl we ruzie hadden die week (nou ja, dinsdag en woensdag dan) aan gedacht om voor mij een kaart te gaan kopen, terwijl hij het hartstikke druk heeft daar!!
Da's wel een héél goed teken toch en ik ben er dan ook ontzettend blij mee.
Ik ga echt aan m'n onzekerheid werken en ga dan ook proberen om hem vandaag niet te veel te bellen/smssen. Hij zei ook zelf dat z'n bundel bijna op is en dat ik dus van zijn kant niet teveel moest verwachten, ik dénk dat hij daarmee niet zozeer doelt op die bundel (want dan betaal je wat meer, soit) maar dat het een soort hint is dat ik 'm niet zo op z'n nek moet zitten. Ik ga dan ook echt proberen om vandaag wat (= véél) afleiding te zoeken, maar heb helaas bijna geen vriendinnen in de buurt waar ik eens wat mee kan afspreken. Dan word ik vaak helemaal gek in m'n eigen gedachtenkringetje.
Het hier bespreken op het forum helpt ook merk ik, ik heb echt heel veel aan de adviezen tot nu toe. Weet ook wel dat het niet helemaal normaal is om zo bang te zijn, maar dat ben ik altijd wel.... Niet zozeer dat hij achter m'n rug om vreemd gaat (is 'ie het type niet voor) maar eerder dat hij iemand ontmoet en daar gevoelens voor krijgt/iets sluipenderwijs uit de hand loopt etc. Ook wel een beetje omdat zijn familie mij niet goed genoeg voor hem vindt en steeds in onze relatie probeert te stoken en hij iedere keer ruzie krijgt vanwege mij. Het is zelfs zo erg dat hij zijn familie alleen bij hen thuis opzoekt en dat zij niet (meer) bij ons thuis komen omdat ik daar dan aanwezig ben.
Maar nu staat er hier op de schoorsteenmantel dus die kaart van hem, waarop staat dat hij míj de liefste vindt... Ik ben zó blij met die kaart, en ook met jullie...!
dinsdag 15 februari 2011 om 09:35
PWND, fijn dat je je beter voelt, maar toch vind ik het jammer dat je je alleen maar beter kunt voelen door het gedrag van je vriend. Ik hoop dat je manieren zult vinden om je, los van je relatie, zekerder te gaan voelen. Want ook als je een schoonfamilie zou hebben die je omarmt en helemaal geweldig vindt, zou je partner zo maar verliefd kunnen worden op een ander, dat is een gegeven waar je mee moet leven. Of gewoon niet (ik denk dat bijvoorbeeld echt NOOIT), dat is je eigen keus.
