Psyche
alle pijlers
Ik ben zo bang... deel 6
donderdag 14 oktober 2010 om 18:04
Deel 6 alweer.... en het leven blijft een achtbaan.
Maar gelukkig een achtbaan waarin ik me gesteund weet door alle lieve vrouwen die hier meeschrijven. met of zonder kanker, met of zonder ervaring met de ziekte, maar altijd met een groot gevoel voor humor en aandacht voor elkaar.
Dit topic is er voor iedereen die mee wil lezen of schrijven over de grootste levensproblemen en de kleinste grappige ervaringen.
Van tomaatautootjes tot babies, van borstreconstructies tot bloeddrukkastjes, van verdwijnacts tot wasserette-ervaringen: ik hoop dat ik nog heel, heel lang mag blijven schrijven op het mooiste topic van het forum.
Het vorige deel: Ik ben zo bang... deel 5
Maar gelukkig een achtbaan waarin ik me gesteund weet door alle lieve vrouwen die hier meeschrijven. met of zonder kanker, met of zonder ervaring met de ziekte, maar altijd met een groot gevoel voor humor en aandacht voor elkaar.
Dit topic is er voor iedereen die mee wil lezen of schrijven over de grootste levensproblemen en de kleinste grappige ervaringen.
Van tomaatautootjes tot babies, van borstreconstructies tot bloeddrukkastjes, van verdwijnacts tot wasserette-ervaringen: ik hoop dat ik nog heel, heel lang mag blijven schrijven op het mooiste topic van het forum.
Het vorige deel: Ik ben zo bang... deel 5
dinsdag 19 oktober 2010 om 21:35
Zo is het Spuka... Ik zal voorzichtiger zijn.
Maar ik blijf erbij dat we in dit topic altijd konden zeggen wat we wilden, dat we begrepen werden om wat we zeiden. Het is raar als iemand daar doorheen prikt en het ineens niet zo blijkt te zijn dat iedereen zich net zo gewenst voelt als ik altijd. Het is raar. En dat maakt het voor mij nu heel vreemd. Want ik weet niet waar het over gaat en maak me nu dus zorgen of ik bijgedragen heb aan dit gevoel bij Binkie. En als ik dan zie dat Norre persoonlijk wordt aangesproken, snap ik hoe zij zich moet voelen. Want ik kan me echt ab-so-luut niet voorstellen dat er een slechte bedoeling achter een post van wie dan ook in dit topic zit.
En natuurlijk kan iets verkeerd worden opgevat, door wie dan ook gepost. Maar dan nog vind ik het raar om dat als een soort wanhoopsdaad op een topic vol goede bedoelingen te bombarderen en daar iedereen een slecht gevoel over te geven. Jezelf inbegrepen.
Ik hoop dus echt dat iedereen verder kan zonder zich hierdoor te laten dwarszitten. Jij ook Binkie. Het haalt de onschuldigheid (niet helemaal het goede woord, kan het juiste niet vinden) van dit topic weg en dat vind ik, zo op een doordeweekse dinsdag, geen prettige gedachte.
Voor iedereen een
Maar ik blijf erbij dat we in dit topic altijd konden zeggen wat we wilden, dat we begrepen werden om wat we zeiden. Het is raar als iemand daar doorheen prikt en het ineens niet zo blijkt te zijn dat iedereen zich net zo gewenst voelt als ik altijd. Het is raar. En dat maakt het voor mij nu heel vreemd. Want ik weet niet waar het over gaat en maak me nu dus zorgen of ik bijgedragen heb aan dit gevoel bij Binkie. En als ik dan zie dat Norre persoonlijk wordt aangesproken, snap ik hoe zij zich moet voelen. Want ik kan me echt ab-so-luut niet voorstellen dat er een slechte bedoeling achter een post van wie dan ook in dit topic zit.
En natuurlijk kan iets verkeerd worden opgevat, door wie dan ook gepost. Maar dan nog vind ik het raar om dat als een soort wanhoopsdaad op een topic vol goede bedoelingen te bombarderen en daar iedereen een slecht gevoel over te geven. Jezelf inbegrepen.
Ik hoop dus echt dat iedereen verder kan zonder zich hierdoor te laten dwarszitten. Jij ook Binkie. Het haalt de onschuldigheid (niet helemaal het goede woord, kan het juiste niet vinden) van dit topic weg en dat vind ik, zo op een doordeweekse dinsdag, geen prettige gedachte.
Voor iedereen een
dinsdag 19 oktober 2010 om 21:37
Ik ben hier even wat minder aan het posten geweest. Er waren nogal wat persoonlijke dingen even, die mijn aandacht nodig hadden. Ik wilde ze wel met jullie delen, maar vond het zo moeilijk om het hier te doen. Het is natuurlijk nogal hommeles op dit moment hier op het forum.
* stuk tekst weggehaald *
Jullie reis naar Bo van aankomend weekend levert zoveel leuke verhalen en voorpret op, dat ik mij even wat afstandig heb gehouden. Met Bo heb ik overigens wel contact gehad.
Nog maar een paar dagen en dan mogen jullie gaan genieten van de Gîte, maar bovenal van Bo, Ro, Sam en Joe. En dat wordt het hoor! Phoehee, ik las dat je je zorgen maakt hoe het zal gaan met Okkie. Ik kan mij niet voorstellen dat jouw lieve mannetje de hele reis gaat huilen. En als hij eens huilt, dan zijn er nog lieve tantes achterin de auto die 'm kunnen troosten! Niet meer piekeren, gewoon gaan dus!
Zoeb, moest erg lachen om je Luxemburg verhaal daarnet. Wat was het druk bij die benzinepomp hè? Hoe verder de tijd verstrijkt, hoe meer ik mij ga beseffen hoe bijzonder het was dat wij (nog totaal onbekend voor elkaar) zo'n leuke reis hebben gehad naar Bo. Ik hoop dat je inmiddels de oplossing voor Jan en de oncoloog gevonden hebt. Maar daar had ik je al over gemaild. Ik weet van mijn vader, na het "gedoe" met zijn hart van drie jaar geleden, dat hij toch wel een ander persoon is geworden. Dat wordt van diverse kanten beaamd. Sneller aangebrand, pessimistisch en nog meer van die dingen. Het kan van de medicijnen zijn, maar ook gewoon door hetgeen wat er gebeurd is.
Spuka, wat blijf je toch een positief wijf. Je schrijft soms maar twee zinnen, terwijl je er wel 15 nodig zou hebben om te schrijven wat er allemaal met je gebeurt. Ik schreef het pas al, jij en Bo hebben dat heel sterk. Bewonderenswaardig!
Leo, had je een tijdje geleden ge-smst. Ik hoop zo dat jij hier sterker uitkomt. Beter nog, dat JULLIE hier sterker uitkomen. En dat kost een boel tijd, vrouw!
(Heeft stiekem een koffertje klaarstaan met logeerspullen. En ziet het voor zich dat Zoeb as. zaterdag ineens roept vanaf de snelweg: Hey, die blauwe auto achter ons, die ken ik!)
* stuk tekst weggehaald *
Jullie reis naar Bo van aankomend weekend levert zoveel leuke verhalen en voorpret op, dat ik mij even wat afstandig heb gehouden. Met Bo heb ik overigens wel contact gehad.
Nog maar een paar dagen en dan mogen jullie gaan genieten van de Gîte, maar bovenal van Bo, Ro, Sam en Joe. En dat wordt het hoor! Phoehee, ik las dat je je zorgen maakt hoe het zal gaan met Okkie. Ik kan mij niet voorstellen dat jouw lieve mannetje de hele reis gaat huilen. En als hij eens huilt, dan zijn er nog lieve tantes achterin de auto die 'm kunnen troosten! Niet meer piekeren, gewoon gaan dus!
Zoeb, moest erg lachen om je Luxemburg verhaal daarnet. Wat was het druk bij die benzinepomp hè? Hoe verder de tijd verstrijkt, hoe meer ik mij ga beseffen hoe bijzonder het was dat wij (nog totaal onbekend voor elkaar) zo'n leuke reis hebben gehad naar Bo. Ik hoop dat je inmiddels de oplossing voor Jan en de oncoloog gevonden hebt. Maar daar had ik je al over gemaild. Ik weet van mijn vader, na het "gedoe" met zijn hart van drie jaar geleden, dat hij toch wel een ander persoon is geworden. Dat wordt van diverse kanten beaamd. Sneller aangebrand, pessimistisch en nog meer van die dingen. Het kan van de medicijnen zijn, maar ook gewoon door hetgeen wat er gebeurd is.
Spuka, wat blijf je toch een positief wijf. Je schrijft soms maar twee zinnen, terwijl je er wel 15 nodig zou hebben om te schrijven wat er allemaal met je gebeurt. Ik schreef het pas al, jij en Bo hebben dat heel sterk. Bewonderenswaardig!
Leo, had je een tijdje geleden ge-smst. Ik hoop zo dat jij hier sterker uitkomt. Beter nog, dat JULLIE hier sterker uitkomen. En dat kost een boel tijd, vrouw!
(Heeft stiekem een koffertje klaarstaan met logeerspullen. En ziet het voor zich dat Zoeb as. zaterdag ineens roept vanaf de snelweg: Hey, die blauwe auto achter ons, die ken ik!)
dinsdag 19 oktober 2010 om 21:42
Norre!
Wat superlief, van dat koffertje
Je bent welkom hè, dat je dat maar weet.
En ik ben toch wel geschrokken te lezen dat je vader zo ziek is. Inderdaad, als je jonger bent is Pfeiffer weliswaar vervelend en vermoeiend, maar ik lees uit jouw verhaal over je vader toch wat ernstigers.
Dat moet wel een uitputtingsslag zijn weer voor de mensen om hem heen.
Hoe is het met je griep nu? Ben je er eindelijk vanaf?
En gewoon omdat je Norre bent
Wat superlief, van dat koffertje
Je bent welkom hè, dat je dat maar weet.
En ik ben toch wel geschrokken te lezen dat je vader zo ziek is. Inderdaad, als je jonger bent is Pfeiffer weliswaar vervelend en vermoeiend, maar ik lees uit jouw verhaal over je vader toch wat ernstigers.
Dat moet wel een uitputtingsslag zijn weer voor de mensen om hem heen.
Hoe is het met je griep nu? Ben je er eindelijk vanaf?
En gewoon omdat je Norre bent
dinsdag 19 oktober 2010 om 21:45
quote:binkie14 schreef op 19 oktober 2010 @ 21:43:
Lieverds van mij, het is goed zo.
Nogmaals mijn account gaat op nonactief.
Ik heb leverkanker, en de prognose is 8 a 10 weken.
Ik zal mijn tijd wijden aan mijn kinderen.
En ik ben blij dat ik dit nog even heb uit kunnen spreken.
Moet je nagaan, hoe belangrijk jullie voor mij zijn!
Bo lief, hou je haaks!
Zoebie, nogmaals je bent een schat.
Norre, no heartfeelings.
Phoehee, thanks.
Gelukkeling ook jou wens ik het allerbeste.
En Meds FUCK YOU!!
De laatste opmerking is jammer.
Maar ik wens je oprecht heel veel sterkte de komende tijd! Wat een ontzettend naar verhaal. Pak je kinderen vast, vrouw!
Lieverds van mij, het is goed zo.
Nogmaals mijn account gaat op nonactief.
Ik heb leverkanker, en de prognose is 8 a 10 weken.
Ik zal mijn tijd wijden aan mijn kinderen.
En ik ben blij dat ik dit nog even heb uit kunnen spreken.
Moet je nagaan, hoe belangrijk jullie voor mij zijn!
Bo lief, hou je haaks!
Zoebie, nogmaals je bent een schat.
Norre, no heartfeelings.
Phoehee, thanks.
Gelukkeling ook jou wens ik het allerbeste.
En Meds FUCK YOU!!
De laatste opmerking is jammer.
Maar ik wens je oprecht heel veel sterkte de komende tijd! Wat een ontzettend naar verhaal. Pak je kinderen vast, vrouw!
dinsdag 19 oktober 2010 om 21:52
Binkie ik wens je het beste. Ik weet niet zo goed wat te schrijven.
Ik vind de laatste opmerking ook erg jammer, op Bo's topic iets negatiefs schrijven over iemand die hier niet vaak is. Ik hoop dat je de negatieve gevoelens los kan laten, het is (waarschijnlijk) nooit bedoeld om jou te kwetsen om wie je bent.
Ik vind de laatste opmerking ook erg jammer, op Bo's topic iets negatiefs schrijven over iemand die hier niet vaak is. Ik hoop dat je de negatieve gevoelens los kan laten, het is (waarschijnlijk) nooit bedoeld om jou te kwetsen om wie je bent.
dinsdag 19 oktober 2010 om 21:55
dinsdag 19 oktober 2010 om 21:56
Bink wat zou ik nu graag willen dat je gewoon mee bleef schrijven. Ik vind het een nare gedachte dat jij, die toch zo actief op het forum was altijd, opeens je account gaat opheffen.
Ik denk dat we er allemaal een naar gevoel aan overhouden.
Je kan me altijd mailen hé als je eens iets kwijt wilt.
Doen hoor. Ik wil helemaal niet dat het op deze manier wordt afgesloten.
Ik denk dat we er allemaal een naar gevoel aan overhouden.
Je kan me altijd mailen hé als je eens iets kwijt wilt.
Doen hoor. Ik wil helemaal niet dat het op deze manier wordt afgesloten.
dinsdag 19 oktober 2010 om 21:59
Binkie, vrouw toch. Wat een bericht heb ook jij gehad. Ik schrik, mijn hart sloeg een paar keer een slag over.
Ik hoop dat jij en de jouwen op een goede, mooie en intensieve manier afscheid van elkaar kunnen en ook moeten nemen. Dat de tijd die je nog rest niet gemeten wordt in weken, maar dagen die als weken duren of uren die als maanden duren. Dus niet 8 tot 10, maar 56 tot 70.
Het leven heeft je aan alle kanten te pakken genomen, zo las ik eerder vanavond, maar laat het leven niet uit je verdwijnen als een nachtkaarsje in de nacht, leef de tijd die je hebt, tel de momenten waarop je intens kunt genieten van de dingen, van elkaar, van de zonsopgang, de zonsondergang en alles wat daartussen gebeurd.
Ik wens je ook dat je los durft te gaan laten wat je zo graag vast wil houden, dat je terug kunt kijken in verwondering en met liefde op dat wat goed gegaan is en dat wat minder goed ging. Dat je samen kunt huilen, maar ook kunt lachen.
Dat je de tijd die je rest kunt leven alsof je even 1000 levens leeft.
En dat je, als dat niet meer gaat, zonder lijden kunt gaan. En in vertrouwen dat het goed was.
Dat wens ik je...
En vloek scheld tier huil bid lach doe alles wat jij nodig hebt om de ondraagelijke last een beetje lichter te maken.
Ik hoop dat jij en de jouwen op een goede, mooie en intensieve manier afscheid van elkaar kunnen en ook moeten nemen. Dat de tijd die je nog rest niet gemeten wordt in weken, maar dagen die als weken duren of uren die als maanden duren. Dus niet 8 tot 10, maar 56 tot 70.
Het leven heeft je aan alle kanten te pakken genomen, zo las ik eerder vanavond, maar laat het leven niet uit je verdwijnen als een nachtkaarsje in de nacht, leef de tijd die je hebt, tel de momenten waarop je intens kunt genieten van de dingen, van elkaar, van de zonsopgang, de zonsondergang en alles wat daartussen gebeurd.
Ik wens je ook dat je los durft te gaan laten wat je zo graag vast wil houden, dat je terug kunt kijken in verwondering en met liefde op dat wat goed gegaan is en dat wat minder goed ging. Dat je samen kunt huilen, maar ook kunt lachen.
Dat je de tijd die je rest kunt leven alsof je even 1000 levens leeft.
En dat je, als dat niet meer gaat, zonder lijden kunt gaan. En in vertrouwen dat het goed was.
Dat wens ik je...
En vloek scheld tier huil bid lach doe alles wat jij nodig hebt om de ondraagelijke last een beetje lichter te maken.
dinsdag 19 oktober 2010 om 22:09
@Ingmah ik bedoelde t niet helemaal zo, zoals je t oppakt, maar t had ff mis kunnen gaan tussen ons. En dat wilde ik voorkomen.
Buiten dat vind ik dat we hier kunnen schrijven zoals we schrijven. Dat gaat in 99,9% van de gevallen zonder meer goed, en in die 0,1% moeten we elkaar maar s aankijken, uitpraten, voordeel van de twijfel, overheen lezen, whatever.
Het was nu een 'cooldown' post in de heftigheid laat maar zeggen.
Buiten dat vind ik dat we hier kunnen schrijven zoals we schrijven. Dat gaat in 99,9% van de gevallen zonder meer goed, en in die 0,1% moeten we elkaar maar s aankijken, uitpraten, voordeel van de twijfel, overheen lezen, whatever.
Het was nu een 'cooldown' post in de heftigheid laat maar zeggen.
dinsdag 19 oktober 2010 om 22:25
Goh, wat is dat digitaal communiceren soms toch lastig. Binkie, allereerst wil ik zeggen dat ik het vreselijk vind voor je dat je in korte tijd zoveel dierbaren bent verloren. Dat moet ontzettend pijnlijk en traumatisch zijn geweest. En blijkbaar treft de ziekte jou nu ook zelf. Het brengt mij in verwarring dat je een prognose hebt van 10 weken, maar waarschijnlijk zal je hier niet meer reageren en is het dus zinloos voor mij om daar over door te vragen.
Wat ik je nog wil zeggen, het is niet helemaal eerlijk om een heftige post te plaatsen waarin je te kennen geeft dat je je genegeerd en gekwetst voelt, maar je je vervolgens terugtrekt uit de discussie. Dat is zeer verwarrend voor de mensen die hier meeschrijven en zoals je hebt gelezen heeft het hen ook geraakt. Dan kan je niet zomaar schrijven dat het niet uitmaakt, want het maakt wél uit. Dit is jouw beleving, het zijn jouw gevoelens en die mogen er gewoon zijn, voor jou is hier ook plaats. Je schrijft dat je je niet geliefd en welkom hebt gevoeld, maar kan het niet zo zijn dat jij die liefde en aandacht ook (mogelijk onbewust) afhoudt? Vind je het moeilijk om aandacht en zorg te vragen en te ontvangen, weet je van jezelf dat je dingen graag alleen verwerkt? Want dat is wat ik tussen de regels door lees. En dat vind ik vooral ontzettend sneu voor jou, het lijkt mij erg eenzaam voor je. Ook jij hebt recht op liefde en zorg in deze moeilijke tijd, maar hoe kunnen mensen dat aan jou geven als jij je al voortijdig uit de voeten maakt? Je kunt niet verwachten van anderen dat ze in je investeren als je niet een stukje van jezelf laat zien en je tijdig laat horen. Dit zit je waarschijnlijk al een hele tijd dwars, en iets heeft jou getriggerd waardoor dit er allemaal uitkomt. Ik zou zeggen, geef het een vervolg. Doe het eens iets anders dan wat je al jaren doen. Je doet jezelf enorm tekort door je account te deactiveren. Maar je doet ook anderen tekort door hen de kans om naar jou te luisteren en te reageren te ontnemen. Ik kan mij namelijk niet voorstellen dat het je heeft opgelucht, hetgeen dat je geschreven hebt. Gun jezelf een positieve ervaring, praat dit uit en misschien kun je ontdekken dat niet alle mensen je teleurstellen, maar dat er ook mensen zijn die oprecht met je meeleven en meevoelen. Als er ergens een stel meiden zijn die daartoe in staat zijn, dan zijn het wel de meiden op dit topic. Het is nog de moeite waard om dat te proberen, het is, ondanks de slechte prognose, echt nog niet te laat. Heel veel sterkte!
Wat ik je nog wil zeggen, het is niet helemaal eerlijk om een heftige post te plaatsen waarin je te kennen geeft dat je je genegeerd en gekwetst voelt, maar je je vervolgens terugtrekt uit de discussie. Dat is zeer verwarrend voor de mensen die hier meeschrijven en zoals je hebt gelezen heeft het hen ook geraakt. Dan kan je niet zomaar schrijven dat het niet uitmaakt, want het maakt wél uit. Dit is jouw beleving, het zijn jouw gevoelens en die mogen er gewoon zijn, voor jou is hier ook plaats. Je schrijft dat je je niet geliefd en welkom hebt gevoeld, maar kan het niet zo zijn dat jij die liefde en aandacht ook (mogelijk onbewust) afhoudt? Vind je het moeilijk om aandacht en zorg te vragen en te ontvangen, weet je van jezelf dat je dingen graag alleen verwerkt? Want dat is wat ik tussen de regels door lees. En dat vind ik vooral ontzettend sneu voor jou, het lijkt mij erg eenzaam voor je. Ook jij hebt recht op liefde en zorg in deze moeilijke tijd, maar hoe kunnen mensen dat aan jou geven als jij je al voortijdig uit de voeten maakt? Je kunt niet verwachten van anderen dat ze in je investeren als je niet een stukje van jezelf laat zien en je tijdig laat horen. Dit zit je waarschijnlijk al een hele tijd dwars, en iets heeft jou getriggerd waardoor dit er allemaal uitkomt. Ik zou zeggen, geef het een vervolg. Doe het eens iets anders dan wat je al jaren doen. Je doet jezelf enorm tekort door je account te deactiveren. Maar je doet ook anderen tekort door hen de kans om naar jou te luisteren en te reageren te ontnemen. Ik kan mij namelijk niet voorstellen dat het je heeft opgelucht, hetgeen dat je geschreven hebt. Gun jezelf een positieve ervaring, praat dit uit en misschien kun je ontdekken dat niet alle mensen je teleurstellen, maar dat er ook mensen zijn die oprecht met je meeleven en meevoelen. Als er ergens een stel meiden zijn die daartoe in staat zijn, dan zijn het wel de meiden op dit topic. Het is nog de moeite waard om dat te proberen, het is, ondanks de slechte prognose, echt nog niet te laat. Heel veel sterkte!
dinsdag 19 oktober 2010 om 22:25
Jemig mensen, wat gebeurt er ineens een boel hier.
Allereerst wil ik binkie een dikke knuf geven. Meis, wat een bericht! En wat lees ik een eenzaamheid. Ondanks dat het van niemand uit zo bedoeld is, kan ik me voorstellen dat wanneer je jezelf afgewezen voelt en iemand anders wordt met open armen ontvangen, het steekt.
Overigens niets ten nadele van pasdedeux, die ik ook omarm en veel sterks wens in deze heftige en onzekere tijden.
Inmiddels heb ik hier tot aan mijn ellebogen in de verf gestaan, gister en vandaag. Het begint nu echt wat te worden. De kamer is gesaust, een kastje opnieuw gelakt en we hebben ons een breuk zitten rekenen op de maten van de nog te bouwen boekenkast. Morgen roept het werk weer, en vroeg ook, dus ik ga zo slapen.
Een warme knuf voor allen, en binnenkort ga ik weer meer op jullie verhalen reageren. Voel me af en toe wat bezwaard over zoveel sjur en zo weinig jullie...
Allereerst wil ik binkie een dikke knuf geven. Meis, wat een bericht! En wat lees ik een eenzaamheid. Ondanks dat het van niemand uit zo bedoeld is, kan ik me voorstellen dat wanneer je jezelf afgewezen voelt en iemand anders wordt met open armen ontvangen, het steekt.
Overigens niets ten nadele van pasdedeux, die ik ook omarm en veel sterks wens in deze heftige en onzekere tijden.
Inmiddels heb ik hier tot aan mijn ellebogen in de verf gestaan, gister en vandaag. Het begint nu echt wat te worden. De kamer is gesaust, een kastje opnieuw gelakt en we hebben ons een breuk zitten rekenen op de maten van de nog te bouwen boekenkast. Morgen roept het werk weer, en vroeg ook, dus ik ga zo slapen.
Een warme knuf voor allen, en binnenkort ga ik weer meer op jullie verhalen reageren. Voel me af en toe wat bezwaard over zoveel sjur en zo weinig jullie...
dinsdag 19 oktober 2010 om 22:30
Lieve Sjur, schrijf gewoon over jou en je leven, ik vind je altijd weer leuk om te lezen!
De verhuizing nadert nu echt met rasse schreden, gaat het met je? Qua gevoel? Je was zo moe de laatste tijd, ik hoop echt dat je je weer beter voelt.
Milaatje, dank je voor je mooie, heldere en duidelijke post. Ik weet al hoe tof je bent en toch verras je me soms!
En druifje, ik ken je niet als shiwi (de slissende kiwi? ) maar als druifje wel degelijk!
De verhuizing nadert nu echt met rasse schreden, gaat het met je? Qua gevoel? Je was zo moe de laatste tijd, ik hoop echt dat je je weer beter voelt.
Milaatje, dank je voor je mooie, heldere en duidelijke post. Ik weet al hoe tof je bent en toch verras je me soms!
En druifje, ik ken je niet als shiwi (de slissende kiwi? ) maar als druifje wel degelijk!