Psyche
alle pijlers
Ik ben zo bang... deel 7
zondag 19 december 2010 om 10:13
Deel 7 alweer.... en het leven blijft een achtbaan.
Maar gelukkig een achtbaan waarin ik me gesteund weet door alle lieve vrouwen die hier meeschrijven. met of zonder kanker, met of zonder ervaring met de ziekte, maar altijd met een groot gevoel voor humor en aandacht voor elkaar.
Dit topic is er voor iedereen die mee wil lezen of schrijven over de grootste levensproblemen en de kleinste grappige ervaringen.
Van praten over werk tot problemen met kolven, van tumorbevriezen tot hondenfoto's, van kerstballen tot iPhones: ik hoop dat ik nog heel, heel lang mag blijven schrijven op het mooiste topic van het forum.
Deel 6 staat hier.
Maar gelukkig een achtbaan waarin ik me gesteund weet door alle lieve vrouwen die hier meeschrijven. met of zonder kanker, met of zonder ervaring met de ziekte, maar altijd met een groot gevoel voor humor en aandacht voor elkaar.
Dit topic is er voor iedereen die mee wil lezen of schrijven over de grootste levensproblemen en de kleinste grappige ervaringen.
Van praten over werk tot problemen met kolven, van tumorbevriezen tot hondenfoto's, van kerstballen tot iPhones: ik hoop dat ik nog heel, heel lang mag blijven schrijven op het mooiste topic van het forum.
Deel 6 staat hier.
donderdag 23 december 2010 om 14:06
donderdag 23 december 2010 om 16:35
Ha lekker druk die hondjes. Ze hebben je dus gemist. Heerlijk thuiskomen is dat hé Bo.
Ik neem tenminste aan dat Ro niet kwispelt.
Is Joe ook zo'n enorme knuffel aan het worden? Die Saar komt gewoon met haar kop op je schoot liggen en kijkt je dan smachtend aan om even een knuffel. Dan smelt ik helemaal.
Ik neem tenminste aan dat Ro niet kwispelt.
Is Joe ook zo'n enorme knuffel aan het worden? Die Saar komt gewoon met haar kop op je schoot liggen en kijkt je dan smachtend aan om even een knuffel. Dan smelt ik helemaal.
donderdag 23 december 2010 om 16:37
donderdag 23 december 2010 om 16:41
donderdag 23 december 2010 om 16:44
Wat een hoop verschillende emoties in dit topic nu zo achter elkaar.....
Netje, meisje, je bent zo lief en wat sterk dat je komt posten. Je kunt je Henk bezoeken, een schrale troost, heel schraal maar je kunt met de honden naar hem toe, ik vind het fijn voor jou dat je daar nu troost uit put.
Lieverd ik denk aan je......
Bolief, goed nieuws van de operatie! Wel vreselijk dat het zo gruwelijk in het ziekenhuis was. Het is nooit leuk maar je kunt het zó niet treffen met de medepatiënten, verschrikkelijk.
Blij dat je weer terug bent en blij dat je weer post, ik was echt met je bezig.
Zoeb, knoeperdje, wat leuk dat je oma wordt! Gefeliciteerd meid, poeh, wat spannend he?
Echt te gek nieuws voor jullie dit!
Netje, meisje, je bent zo lief en wat sterk dat je komt posten. Je kunt je Henk bezoeken, een schrale troost, heel schraal maar je kunt met de honden naar hem toe, ik vind het fijn voor jou dat je daar nu troost uit put.
Lieverd ik denk aan je......
Bolief, goed nieuws van de operatie! Wel vreselijk dat het zo gruwelijk in het ziekenhuis was. Het is nooit leuk maar je kunt het zó niet treffen met de medepatiënten, verschrikkelijk.
Blij dat je weer terug bent en blij dat je weer post, ik was echt met je bezig.
Zoeb, knoeperdje, wat leuk dat je oma wordt! Gefeliciteerd meid, poeh, wat spannend he?
Echt te gek nieuws voor jullie dit!
donderdag 23 december 2010 om 17:00
Wat zegt de dokter Bo, gaat de pijn nog weg en hoe lang denken ze dat dat gaat duren? Ben je nog erg beroerd geweest van die hormoonprikken in het ziekenhuis?
Leo hoe gaat het nu met jou? hoe ga jij kerstmis vieren?
Phoehee ik hoor steeds geruchten over de tour, ga je nog meedoen als hij volgende week gereden wordt?
Leo hoe gaat het nu met jou? hoe ga jij kerstmis vieren?
Phoehee ik hoor steeds geruchten over de tour, ga je nog meedoen als hij volgende week gereden wordt?
donderdag 23 december 2010 om 17:40
Het is wel een beetje raar dat je op neurologie bent gelegd, je zou toch denken dat dit geen neurologische ingreep was, maar een oncologische. Komt dat omdat er geen bedden op een andere plekken waren, of deden ze dat omdat de ingreep ook op je rug zaten? Wel ontzettend verrot dat er een spelbreker was. Mijn broer heeft drie weken op neuro-chirurgie gelegen en heeft daar geen last gehad (geloof dat de afdeling interne een stuk minder gezellig was).
Hopelijk (goed hè ) gaat de pijn wel snel voorbij, dat is niet iets waar je de komende dagen op zit te wachten. Heb ik er overheen gelezen, maar is er een verwachting gegeven over hoe lang je er last van kunt houden?
Oh, mijn vriend komt binnen met de aardappels, ik kan aan de gang, we eten boerenkool met worst. Jammie! Ondanks het ziek zijn geen probleem met het binnenhouden van eten
Hopelijk (goed hè ) gaat de pijn wel snel voorbij, dat is niet iets waar je de komende dagen op zit te wachten. Heb ik er overheen gelezen, maar is er een verwachting gegeven over hoe lang je er last van kunt houden?
Oh, mijn vriend komt binnen met de aardappels, ik kan aan de gang, we eten boerenkool met worst. Jammie! Ondanks het ziek zijn geen probleem met het binnenhouden van eten
donderdag 23 december 2010 om 17:47
Benk weer!
Bo ik ben echt blij dat je erweer bent. Ik maak me toch zorgen ondanks het geen bericht goed bericht pricipe. Ik denk dan 'als het echt slecht is heeft Ro wel wat beters te doen'. Maar ik mag niet zo doemdenken en het was niet nodig ook.
Hoe lang verwachten de arts napijn? Ben blij dat de operatie geslaagd is, heel blij. En zelfs Joe is vloerkleed geworden?
Zoebie hieperdepiep het is officieel, Zoeb wordt oma!!! Juli dan toch?
Ingmagh al weer een beetje beter?
Morgen kerstavond, de tijd gaat snel. Ik ben lekker een weekje vrij, heerlijk. Even weg van werk, ook fijn.
Bo ik ben echt blij dat je erweer bent. Ik maak me toch zorgen ondanks het geen bericht goed bericht pricipe. Ik denk dan 'als het echt slecht is heeft Ro wel wat beters te doen'. Maar ik mag niet zo doemdenken en het was niet nodig ook.
Hoe lang verwachten de arts napijn? Ben blij dat de operatie geslaagd is, heel blij. En zelfs Joe is vloerkleed geworden?
Zoebie hieperdepiep het is officieel, Zoeb wordt oma!!! Juli dan toch?
Ingmagh al weer een beetje beter?
Morgen kerstavond, de tijd gaat snel. Ik ben lekker een weekje vrij, heerlijk. Even weg van werk, ook fijn.
donderdag 23 december 2010 om 18:04
Succes met de laptop Zoeb!
Ben je ziek, Ing? Ik vergeet alles heel snel momenteel, sorry, ik heb dat niet onthouden merk ik!
Goed voor je laten zorgen hè
Doe ik ook!
De napijn kan tot twee weken duren, maar meestal duurt het 5-7 dagen.
Ik voel alleen mijn heup en daar is het ook dik, dus het zal de reactie van het lichaam wel zijn.
Ik lag op neurologie omdat in hetzelfde gebouw ook de scanners staan. Het was dus 'handig' qua vervoer (geen ambulance nodig) en het was de enige zekere plek.
Mijn kamergenote was echt erg ziek, de hele dag door medicatie, ze bewoog raar en "bevroor" soms midden in een beweging, ze trilde en had spasmes, ze schreeuwde en huilde en was obsessief bezig met 'opruimen' en 'schoonmaken' (terwijl ze half bloot in een ziekenhuisnachthemd door de kamer liep).
Erg hoor, zulke aandoeningen... ik had ondanks de overlast (want echt, het was alsof ik met een hyperactieve klimaap in een hok zat) echt medelijden. Ergens in haar zat toch een mens verstopt, een vrouw met een verleden en kinderen en een leven achter zich.
Zo te eindigen is echt een hel.
Ben je ziek, Ing? Ik vergeet alles heel snel momenteel, sorry, ik heb dat niet onthouden merk ik!
Goed voor je laten zorgen hè
Doe ik ook!De napijn kan tot twee weken duren, maar meestal duurt het 5-7 dagen.
Ik voel alleen mijn heup en daar is het ook dik, dus het zal de reactie van het lichaam wel zijn.
Ik lag op neurologie omdat in hetzelfde gebouw ook de scanners staan. Het was dus 'handig' qua vervoer (geen ambulance nodig) en het was de enige zekere plek.
Mijn kamergenote was echt erg ziek, de hele dag door medicatie, ze bewoog raar en "bevroor" soms midden in een beweging, ze trilde en had spasmes, ze schreeuwde en huilde en was obsessief bezig met 'opruimen' en 'schoonmaken' (terwijl ze half bloot in een ziekenhuisnachthemd door de kamer liep).
Erg hoor, zulke aandoeningen... ik had ondanks de overlast (want echt, het was alsof ik met een hyperactieve klimaap in een hok zat) echt medelijden. Ergens in haar zat toch een mens verstopt, een vrouw met een verleden en kinderen en een leven achter zich.
Zo te eindigen is echt een hel.
