Psyche
alle pijlers
Ik moet van mezelf perfect zijn
zaterdag 9 juli 2011 om 03:48
Ik zit ergens mee en dat is dat ik van mezelf vind dat ik perfect, of in ieder geval altijd beter moet zijn.
Dit komt voort vanuit het idee dat ik denk dat sommige mensen dun, verzorgd, slim, stabiel en gelukkig zijn en ik wil dat dan ook ofzo.
Ik ben voortdurend bezig om mezelf beter te maken door af te vallen, hippe kleding te kopen, me op te maken. Ik ben zelfs een extra opleiding aan de universiteit begonnen omdat ik van mezelf vind dat ik een wetenschappelijke opleiding moet hebben afgerond.
Alleen dan doe ik mee. Misschien ligt het er aan dat ik in een grote stad woon. Of dat ik in potentie wel veel zou kunnen bereiken en ik tot nu toe eigenlijk nog niet super veel leuke dingen heb mogen meemaken.
Ik heb altijd pech gehad in het leven, deels door mezelf, deels door anderen.
Maarja het rare is dan vaak dat als ik mezelf eenmaal goed genoeg vind om uit te gaan dat ik dan niet eens het stomste meisje daar ben.
Ik heb alleen nooit mijn talenten en goede eigenschappen om kunnen zetten in iets goeds.
Maarja hopelijk komt er ooit toch nog een tijd dat ik bijv. wel die mooie verliefdheid meemaak. Maar eigenlijk wil ik gewoon blij zijn met mezelf.
Want echt realistisch is het soms niet hoe ik over mezelf denk. Nouja, gewoon wat nachtelijke overpeinsingen.
Dit komt voort vanuit het idee dat ik denk dat sommige mensen dun, verzorgd, slim, stabiel en gelukkig zijn en ik wil dat dan ook ofzo.
Ik ben voortdurend bezig om mezelf beter te maken door af te vallen, hippe kleding te kopen, me op te maken. Ik ben zelfs een extra opleiding aan de universiteit begonnen omdat ik van mezelf vind dat ik een wetenschappelijke opleiding moet hebben afgerond.
Alleen dan doe ik mee. Misschien ligt het er aan dat ik in een grote stad woon. Of dat ik in potentie wel veel zou kunnen bereiken en ik tot nu toe eigenlijk nog niet super veel leuke dingen heb mogen meemaken.
Ik heb altijd pech gehad in het leven, deels door mezelf, deels door anderen.
Maarja het rare is dan vaak dat als ik mezelf eenmaal goed genoeg vind om uit te gaan dat ik dan niet eens het stomste meisje daar ben.
Ik heb alleen nooit mijn talenten en goede eigenschappen om kunnen zetten in iets goeds.
Maarja hopelijk komt er ooit toch nog een tijd dat ik bijv. wel die mooie verliefdheid meemaak. Maar eigenlijk wil ik gewoon blij zijn met mezelf.
Want echt realistisch is het soms niet hoe ik over mezelf denk. Nouja, gewoon wat nachtelijke overpeinsingen.
zaterdag 9 juli 2011 om 05:29
Onzekerheid en arrogantie liggen dicht naast elkaar en dat komt ook duidelijk uit je post naar voren. Aan de ene kant lijk je jezelf heel wat te vinden en verwacht je dat de toekomst voor jou gouden bergen in petto heeft, en aan de andere kant vind je jezelf nooit goed genoeg.
Ik denk niet leuke dingen meemaken of verliefd worden voor jou op deze manier is weggelegd. Jij bent veels te gefocused op jezelf en je gouden toekomst, en je vergeet daardoor om te kijken wat er om je heen gebeurt. Die ene leuke jongen zal niet snel aan jouw eisen voldoen. Die leuke dingen, zullen niet snel de moeite voor een stop onderweg waard zijn.
Probeer het los te laten en jezelf te accepteren zoals je bent. En anderen te accepteren zoals zij zijn! Wedden dat je dan opeens wel leuke mensen tegen zult komen en leukere dingen mee zult maken?
Ik denk niet leuke dingen meemaken of verliefd worden voor jou op deze manier is weggelegd. Jij bent veels te gefocused op jezelf en je gouden toekomst, en je vergeet daardoor om te kijken wat er om je heen gebeurt. Die ene leuke jongen zal niet snel aan jouw eisen voldoen. Die leuke dingen, zullen niet snel de moeite voor een stop onderweg waard zijn.
Probeer het los te laten en jezelf te accepteren zoals je bent. En anderen te accepteren zoals zij zijn! Wedden dat je dan opeens wel leuke mensen tegen zult komen en leukere dingen mee zult maken?
zaterdag 9 juli 2011 om 07:15
@persephone
Ik snap dat jij het anders ziet, maar ik vind wel degelijk dat er naast onzekerheid ook arrogantie uit de post spreekt. Dus niet 'alleen' arrogantie, maar 'ook' arrogantie.
TO vindt zichzelf kennelijk heel wat en ze vindt dat ze in potentie nog veel meer kan worden. Dat is op zich niet erg, maar wel als het je levensgeluk in de weg gaat zitten. En dat is precies wat TO hier aangeeft.
TO vindt dat zij moet streven naar (de immer onbereikbare) perfectie. Die lat zal zij vermoedelijk voor niemand anders zo hoog leggen, behalve voor zichzelf. Ze zal anderen vermoedelijk hun imperfecties wel vergeven, maar zichzelf niet. Waarom mag iedereen inperfecties hebben behalve TO? Omdat zij het in zich heeft om perfect te zijn en anderen niet?
Ik zeg niet dat TO arrogant is. Ik zeg alleen dat arrogantie en onzekerheid dicht naast elkaar liggen. Toen ik tegen mijn eigen onzekerheid aanliep en een leraar mij daar op wees, was dat voor mij geen makkelijke maar wel een heel waardevolle les. Telkens als ik nu de lat voor mezelf heel hoog leg, of heel erg baal van iets wat ik verkeerd heb aangepakt, dan komt deze les weer naar boven. En bedenk ik mezelf dat ik, net als ieder ander, ook gerust fouten mag maken en niet altijd perfect hoef te zijn.
Ik snap dat jij het anders ziet, maar ik vind wel degelijk dat er naast onzekerheid ook arrogantie uit de post spreekt. Dus niet 'alleen' arrogantie, maar 'ook' arrogantie.
TO vindt zichzelf kennelijk heel wat en ze vindt dat ze in potentie nog veel meer kan worden. Dat is op zich niet erg, maar wel als het je levensgeluk in de weg gaat zitten. En dat is precies wat TO hier aangeeft.
TO vindt dat zij moet streven naar (de immer onbereikbare) perfectie. Die lat zal zij vermoedelijk voor niemand anders zo hoog leggen, behalve voor zichzelf. Ze zal anderen vermoedelijk hun imperfecties wel vergeven, maar zichzelf niet. Waarom mag iedereen inperfecties hebben behalve TO? Omdat zij het in zich heeft om perfect te zijn en anderen niet?
Ik zeg niet dat TO arrogant is. Ik zeg alleen dat arrogantie en onzekerheid dicht naast elkaar liggen. Toen ik tegen mijn eigen onzekerheid aanliep en een leraar mij daar op wees, was dat voor mij geen makkelijke maar wel een heel waardevolle les. Telkens als ik nu de lat voor mezelf heel hoog leg, of heel erg baal van iets wat ik verkeerd heb aangepakt, dan komt deze les weer naar boven. En bedenk ik mezelf dat ik, net als ieder ander, ook gerust fouten mag maken en niet altijd perfect hoef te zijn.
zaterdag 9 juli 2011 om 07:46
Vermoeiend om altijd te streven naar perfectie. Want weet je: dat bestaat niet. Niemand is perfect. Gelukkig niet! Want wat zou de wereld saai zijn met allemaal perfecte mensen...
Gelukkig mag iedereen fouten maken en mag je daar van leren.
Maar als je altijd kijkt naar anderen, hoe zij zijn en wat ze hebben bereikt, zul je nooit tevreden zijn. Want er zullen altijd mensen zijn, die "beter/mooier" zijn.
Ik probeer altijd mijn best te doen, er alles uit te halen, maar weet ook dat ik grenzen heb.
Zo weet ik van mezelf dat ik echt geen geweldige huisvrouw ben (om een voorbeeld te noemen). Veel van mijn vriendinnen zijn dat wel. Prima.
Sommige zijn heel creatief, ik niet (alleen bij het koken en dat hebben zij dan weer niet). Ooit eens geprobeerd een kerstbakje zelf te maken....mijn dochter zag het, schoot in de lach en zei: Haha, heb jij zeker gemaakt.
Donderdagmiddag was ik op bezoek bij een vrijwilligster, zij is heel creatief, geweldig.De reden van mijn bezoek was dat er weer uitzaaiingen zijn gevonden (kanker), nu in beide longen en ze heeft nog ± 1½ jaar....3 jonge kinderen. Ja, zij is creatief, maar heeft geen "gezondheid"....
Als dit blijft spelen bij jou, zou ik toch eens hulp gaan zoeken. Want anders ben ik bang dat je een ongelukkige toekomst tegemoet gaat. Want er zullen altijd mensen blijven zijn, die het -in jouw ogen- beter voor elkaar hebben.
Gelukkig mag iedereen fouten maken en mag je daar van leren.
Maar als je altijd kijkt naar anderen, hoe zij zijn en wat ze hebben bereikt, zul je nooit tevreden zijn. Want er zullen altijd mensen zijn, die "beter/mooier" zijn.
Ik probeer altijd mijn best te doen, er alles uit te halen, maar weet ook dat ik grenzen heb.
Zo weet ik van mezelf dat ik echt geen geweldige huisvrouw ben (om een voorbeeld te noemen). Veel van mijn vriendinnen zijn dat wel. Prima.
Sommige zijn heel creatief, ik niet (alleen bij het koken en dat hebben zij dan weer niet). Ooit eens geprobeerd een kerstbakje zelf te maken....mijn dochter zag het, schoot in de lach en zei: Haha, heb jij zeker gemaakt.
Donderdagmiddag was ik op bezoek bij een vrijwilligster, zij is heel creatief, geweldig.De reden van mijn bezoek was dat er weer uitzaaiingen zijn gevonden (kanker), nu in beide longen en ze heeft nog ± 1½ jaar....3 jonge kinderen. Ja, zij is creatief, maar heeft geen "gezondheid"....
Als dit blijft spelen bij jou, zou ik toch eens hulp gaan zoeken. Want anders ben ik bang dat je een ongelukkige toekomst tegemoet gaat. Want er zullen altijd mensen blijven zijn, die het -in jouw ogen- beter voor elkaar hebben.
zaterdag 9 juli 2011 om 08:19
Ik denk dat je beter dingen kunt doen omdat je ze leuk vindt, dan omdat je denkt dat je je omgeving er mee de ogen uit kunt steken. Dat geldt zowel voor je kleding als voor je opleiding.
Doe je ook wel 'ns iets puur omdat je het zelf leuk vindt, ongeacht wat je omgeving er van denkt?
Je doet me aan 't volgende spreekwoord denken:
Van geld wat we niet hebben, kopen we dingen die we niet nodig hebben om indruk te maken op mensen die we niet mogen.
Doe je ook wel 'ns iets puur omdat je het zelf leuk vindt, ongeacht wat je omgeving er van denkt?
Je doet me aan 't volgende spreekwoord denken:
Van geld wat we niet hebben, kopen we dingen die we niet nodig hebben om indruk te maken op mensen die we niet mogen.
zaterdag 9 juli 2011 om 08:49
Een beetje herkenbaar is het wel, inderdaad lees ik tussen de regels ook iets van arrogantie, maar ik denk dat het allemaal voortkomt uit onzekerheid. Het heeft wat iemand anders ook al aangeeft ook met je leeftijd te maken. Je stelt hoge eisen aan jezelf, vooral aan jezelf, anderen mogen wel fouten maken, maar jijzelf echt niet.
Ik kreeg van mijn therapeute deze woorden mee, als je ze begrijpt en dat is niet makkelijk, kun je gaan werken aan jezelf te accepteren zoals je bent en neem maar van mij aan als jij je beter voelt over jezelf gaan anderen het ook zien:
"Perfectie betekent niet dat er niets meer toe te voegen is, maar dat er niets meer weggehaald kan worden." [Antoine de Saint-Exupéry]
Ik kreeg van mijn therapeute deze woorden mee, als je ze begrijpt en dat is niet makkelijk, kun je gaan werken aan jezelf te accepteren zoals je bent en neem maar van mij aan als jij je beter voelt over jezelf gaan anderen het ook zien:
"Perfectie betekent niet dat er niets meer toe te voegen is, maar dat er niets meer weggehaald kan worden." [Antoine de Saint-Exupéry]
zaterdag 9 juli 2011 om 09:59
Wat erg helpt om jezef in perspectief te krijgen en je leventje hier in nederland, is reizen. Met name naar landen waarminder is en mensen minder kansen hebben. Voor je het weet waardeer je jezelf en wat je allemaal WEL hebt en kan bereikek veel meer. Plus dat je dan ook vaak inziet wat je echt nog wilt bereiken, of wat geforceerd doel is uit je perfectionisme. We zijn hier in nl zo gericht op alles maar blijven perfectioneren. Een mooi huis is niet goed genoeg, een goede opleiding ook niet, alles moet beter, mooier, perfecter. Vermoeiend! Laat je er niet teveel in meeslepen.
zaterdag 9 juli 2011 om 10:28
@Nammma,
het is misschien makkelijker om niet creatief te willen zijn als je dat niet bent. Maar stel dat je het wel was, of dat perfecte creativiteit binnen je bereik was (wat dat dan ook mag zijn) hoe moeilijk is het dan (voor je eigen zelfbeeld) als je daar niet aan voldoet. Je zou het dus in potentie kunnen, maar je doet het niet of het lukt je niet.
Ik werk met studenten, en ik zie dit vrij veel. Er wordt ze verteld (door ouders, de maatschappij, vrienden, media etc) dat de wereld aan hun voeten ligt en dat ze alles kunnen bereiken wat ze maar willen. Zéker omdat ze jong zijn en intelligent en 'privileged' (want niet uit een arm land). Ga er maar aan staan. Er ligt een berg verwachtingen op je schouders en jij moet het helemaal zelf waarmaken. Hoe ga je dan om met het gevoel van falen als je nét niet perfect bent?
Als je meedoet aan een wedstrijd die je toch niet kunt winnen, maakt het niet uit als je verliest. Maar als je meedoet aan een wedstrijd die je zou kunnen winnen als je goed je best doet en je hebt zelf het idee dat 'iedereen' van je verwacht dat je de wedstrijd gaat winnen, is het véél zwaarder om te verliezen. En verliezen doet de grote meute. Dan kun je er voor kiezen om je kont tegen de krib te gooien en niet aan de wedstrijd mee te doen. Of er wel aan mee te doen en jezelf leren dat je niet per sé hoef te winnen. Dat het meedoen aan de wedstrijd al Heel Erg Knap is. Want er zijn ook héél veel mensen die niet eens aan de wedstrijd mee mogen / kunnen doen. Nouja, zoiets dus.
het is misschien makkelijker om niet creatief te willen zijn als je dat niet bent. Maar stel dat je het wel was, of dat perfecte creativiteit binnen je bereik was (wat dat dan ook mag zijn) hoe moeilijk is het dan (voor je eigen zelfbeeld) als je daar niet aan voldoet. Je zou het dus in potentie kunnen, maar je doet het niet of het lukt je niet.
Ik werk met studenten, en ik zie dit vrij veel. Er wordt ze verteld (door ouders, de maatschappij, vrienden, media etc) dat de wereld aan hun voeten ligt en dat ze alles kunnen bereiken wat ze maar willen. Zéker omdat ze jong zijn en intelligent en 'privileged' (want niet uit een arm land). Ga er maar aan staan. Er ligt een berg verwachtingen op je schouders en jij moet het helemaal zelf waarmaken. Hoe ga je dan om met het gevoel van falen als je nét niet perfect bent?
Als je meedoet aan een wedstrijd die je toch niet kunt winnen, maakt het niet uit als je verliest. Maar als je meedoet aan een wedstrijd die je zou kunnen winnen als je goed je best doet en je hebt zelf het idee dat 'iedereen' van je verwacht dat je de wedstrijd gaat winnen, is het véél zwaarder om te verliezen. En verliezen doet de grote meute. Dan kun je er voor kiezen om je kont tegen de krib te gooien en niet aan de wedstrijd mee te doen. Of er wel aan mee te doen en jezelf leren dat je niet per sé hoef te winnen. Dat het meedoen aan de wedstrijd al Heel Erg Knap is. Want er zijn ook héél veel mensen die niet eens aan de wedstrijd mee mogen / kunnen doen. Nouja, zoiets dus.
zaterdag 9 juli 2011 om 10:34
Ik sta altijd even een momentje stil als er bijvoorbeeld weer eens een beroemdheid wordt opgenomen in een afkick kliniek of zelfmoord pleegt of wat voor ellende ze dan ook mee maken. Dan denk ik; die mensen hebben alles, zijn in mij ogen perfect, leven on top of the world, zijn mooi, zijn doorgebroken, hebben enorm veel geld. En dan nog is het niet genoeg, wanneer is het wel genoeg? Wees eens blij met wat je hebt.
zaterdag 9 juli 2011 om 10:36
@Powerwijf: ik begrijp heel goed wat je bedoelt, gelukkig hou ik me niet bezig met wat de buren denken. Helaas heb ik 2 ouderen zussen die het wel belangrijk vinden wat je bezit (koophuis, goede baan, nieuwe auto voor de deur, grote kado's met verjaardagen), daar trek ik mij weinig van aan hoor, maar inmiddels wil ik ze niet meer zien en ik weet dat mijn ouders er veel verdriet van hebben.
Ook ken ik genoeg verhalen van mensen die inderdaad zo'n reis gaan maken, maar na een jaar weer in de sleur zitten en het vergeten zijn wat ze zich hadden voorgenomen, ze vervallen weer in oude gewoontes. Ze laten zich net zo hard weer meeslepen.
Ook ken ik genoeg verhalen van mensen die inderdaad zo'n reis gaan maken, maar na een jaar weer in de sleur zitten en het vergeten zijn wat ze zich hadden voorgenomen, ze vervallen weer in oude gewoontes. Ze laten zich net zo hard weer meeslepen.
zaterdag 9 juli 2011 om 10:39
@Nike: waarom zijn zij in jouw ogen perfect? Je bent toch zeker zelf perfect zoals je bent. Daar draait het om.
Ik begrijp waarom je dit aanhaalt hoor, maar als er iemand geleefd wordt zijn het wel beroemde mensen. Ik wil echt voor geen goud met ze ruilen. Ze doen de gekste dingen, want ze weten het niet meer wat "normaal" is.
Ik begrijp waarom je dit aanhaalt hoor, maar als er iemand geleefd wordt zijn het wel beroemde mensen. Ik wil echt voor geen goud met ze ruilen. Ze doen de gekste dingen, want ze weten het niet meer wat "normaal" is.
zaterdag 9 juli 2011 om 10:41
Nike, ik denk dat het voor die mensen allang genoeg is, maar dat het ze niet lukt om met al die perfectie om te gaan. Als je 1 dag niet perfect bent, faal je gigantisch. En hoe bekender je bent, hoe harder je faalt want meer mensen zie het. Stel je voor dat je een beroemd mediatype bent. Niet alleen zit je aan een wurgend fitness en voeding regime vast, want je moet onnatuurlijk slank zijn. Daarnaast moet je jong zijn en altijd aantrekkelijk. En als je een keer een buttdag hebt en je haar zit niet, staat het in alle bladen. Ik kan zelf best zonder make-up en met raar haar even naar de supermarkt hupsen omdat de koffie op is. Hoogstens kijken mijn buren me bevreemd aan. Als zo'n bekend iemand dat doet, kijkt de halve wereld mee. Ik zou me dan ook wel even bedenken en wellicht wat make-up opkwakken voordat ik aan mijn koffie begin.
zaterdag 9 juli 2011 om 10:46
@Friezin: dat heeft ook te maken met de leeftijd, goede begeleiding is heel belangrijk, zeker op deze leeftijd.
We moeten ook zoveel: op je 14de een keus maken wat je wilt studeren, want je vakken moeten er op aansluiten (volgens mij is het nu nog eerder).
Ik koos de vakken die ik leuk vond en ben er ook gekomen. Welke richting ik ook zou kiezen, mijn ouders stonden achter mijn keus. Ik weet dat ouders vaak een bepaalde richting uit pushen. Er wordt zoveel verwacht, bij mij ligt het probleem dat ik ZELF veel verwacht van mezelf, daardoor heb ik faalangst gekregen, ik kan niet naar mijn ouders wijzen. Hooguit dat ik de jongste ben en de oudste goed kan leren en ik misschien van mezelf aan dezelfde verwachtingen moest voldoen.
We moeten ook zoveel: op je 14de een keus maken wat je wilt studeren, want je vakken moeten er op aansluiten (volgens mij is het nu nog eerder).
Ik koos de vakken die ik leuk vond en ben er ook gekomen. Welke richting ik ook zou kiezen, mijn ouders stonden achter mijn keus. Ik weet dat ouders vaak een bepaalde richting uit pushen. Er wordt zoveel verwacht, bij mij ligt het probleem dat ik ZELF veel verwacht van mezelf, daardoor heb ik faalangst gekregen, ik kan niet naar mijn ouders wijzen. Hooguit dat ik de jongste ben en de oudste goed kan leren en ik misschien van mezelf aan dezelfde verwachtingen moest voldoen.
zaterdag 9 juli 2011 om 10:55
Een citaat van een site die ik wel goed vind;
"Het is onmogelijk om voor jezelf eigenwaarde of zelfrespect te voorschijn te toveren. Het gevoel dat je hebt wanneer je iets krijgt of bereikt is een schamele plaatsvervanger voor de ware vreugde die voortkomt uit geven of aan iets bijdragen. Het nastreven van perfectie en goedkeuring drijft ons geleidelijk steeds verder weg van vrede en zelfverzekerdheid. Als we onze aandacht concentreren op onze wereldlijke bestaansmiddelen, dan zullen we onszelf alleen maar met trots doen opzwellen."
"Het is onmogelijk om voor jezelf eigenwaarde of zelfrespect te voorschijn te toveren. Het gevoel dat je hebt wanneer je iets krijgt of bereikt is een schamele plaatsvervanger voor de ware vreugde die voortkomt uit geven of aan iets bijdragen. Het nastreven van perfectie en goedkeuring drijft ons geleidelijk steeds verder weg van vrede en zelfverzekerdheid. Als we onze aandacht concentreren op onze wereldlijke bestaansmiddelen, dan zullen we onszelf alleen maar met trots doen opzwellen."
zaterdag 9 juli 2011 om 10:59
zaterdag 9 juli 2011 om 11:07
quote:purple2 schreef op 09 juli 2011 @ 10:55:
Een citaat van een site die ik wel goed vind;
"Het is onmogelijk om voor jezelf eigenwaarde of zelfrespect te voorschijn te toveren. Het gevoel dat je hebt wanneer je iets krijgt of bereikt is een schamele plaatsvervanger voor de ware vreugde die voortkomt uit geven of aan iets bijdragen. Het nastreven van perfectie en goedkeuring drijft ons geleidelijk steeds verder weg van vrede en zelfverzekerdheid. Als we onze aandacht concentreren op onze wereldlijke bestaansmiddelen, dan zullen we onszelf alleen maar met trots doen opzwellen."En op welke wereldlijke bestaansmiddelen concentreer jij je zoal?
Een citaat van een site die ik wel goed vind;
"Het is onmogelijk om voor jezelf eigenwaarde of zelfrespect te voorschijn te toveren. Het gevoel dat je hebt wanneer je iets krijgt of bereikt is een schamele plaatsvervanger voor de ware vreugde die voortkomt uit geven of aan iets bijdragen. Het nastreven van perfectie en goedkeuring drijft ons geleidelijk steeds verder weg van vrede en zelfverzekerdheid. Als we onze aandacht concentreren op onze wereldlijke bestaansmiddelen, dan zullen we onszelf alleen maar met trots doen opzwellen."En op welke wereldlijke bestaansmiddelen concentreer jij je zoal?
zaterdag 9 juli 2011 om 11:09
Des te hoger je vliegt, des te harder je uit de lucht kunt vallen. Wat Friezin zegt over de studenten, herken ik wel. 'De wereld ligt aan je voeten en je kunt alles worden wat je wilt, als je er maar hard genoeg voor wilt werken'. En dat is een sprookje. Tuurlijk helpt hard werken naar een doel je om vooruit te komen in het leven. Maar een ander gezegde luidt 'Het leven is wat je overkomt terwijl je andere plannen had gemaakt' en ook dat is helemaal waar. Ik haalde goede cijfers in mijn studie, tot mijn broer overleed en ik een 5,5 voor een tentamen haalde. Daar baalde ik enorm van, tot een leraar zei 'Goed gedaan, joh! Je hebt efficient geleerd!'. Waarom moeten we altijd maar 8en halen, als een 5,5 ook goed genoeg is? Waarom moeten we altijd tot het uiterste gaan en balen we als het net niet lukt, zelfs als je een verdomd goed excuus hebt? Tuurlijk doen we ons best, maar we mogen onszelf ook wel eens wat meer punten geven voor de 'net-nietjes' en wat meer credit voor alles wat 'prima' is gegaan in plaats van 'geweldig'.
zaterdag 9 juli 2011 om 11:11
quote:nummerzoveel schreef op 09 juli 2011 @ 11:09:
Des te hoger je vliegt, des te harder je uit de lucht kunt vallen. Wat Friezin zegt over de studenten, herken ik wel. 'De wereld ligt aan je voeten en je kunt alles worden wat je wilt, als je er maar hard genoeg voor wilt werken'. En dat is een sprookje. Tuurlijk helpt hard werken naar een doel je om vooruit te komen in het leven. Maar een ander gezegde luidt 'Het leven is wat je overkomt terwijl je andere plannen had gemaakt' en ook dat is helemaal waar. Ik haalde goede cijfers in mijn studie, tot mijn broer overleed en ik een 5,5 voor een tentamen haalde. Daar baalde ik enorm van, tot een leraar zei 'Goed gedaan, joh! Je hebt efficient geleerd!'. Waarom moeten we altijd maar 8en halen, als een 5,5 ook goed genoeg is? Waarom moeten we altijd tot het uiterste gaan en balen we als het net niet lukt, zelfs als je een verdomd goed excuus hebt? Tuurlijk doen we ons best, maar we mogen onszelf ook wel eens wat meer punten geven voor de 'net-nietjes' en wat meer credit voor alles wat 'prima' is gegaan in plaats van 'geweldig'.Je gaat nu toch niet pleiten voor de Nederlandse zesjescultuur toch?
Des te hoger je vliegt, des te harder je uit de lucht kunt vallen. Wat Friezin zegt over de studenten, herken ik wel. 'De wereld ligt aan je voeten en je kunt alles worden wat je wilt, als je er maar hard genoeg voor wilt werken'. En dat is een sprookje. Tuurlijk helpt hard werken naar een doel je om vooruit te komen in het leven. Maar een ander gezegde luidt 'Het leven is wat je overkomt terwijl je andere plannen had gemaakt' en ook dat is helemaal waar. Ik haalde goede cijfers in mijn studie, tot mijn broer overleed en ik een 5,5 voor een tentamen haalde. Daar baalde ik enorm van, tot een leraar zei 'Goed gedaan, joh! Je hebt efficient geleerd!'. Waarom moeten we altijd maar 8en halen, als een 5,5 ook goed genoeg is? Waarom moeten we altijd tot het uiterste gaan en balen we als het net niet lukt, zelfs als je een verdomd goed excuus hebt? Tuurlijk doen we ons best, maar we mogen onszelf ook wel eens wat meer punten geven voor de 'net-nietjes' en wat meer credit voor alles wat 'prima' is gegaan in plaats van 'geweldig'.Je gaat nu toch niet pleiten voor de Nederlandse zesjescultuur toch?