Lang geleden... deel 3
zaterdag 15 augustus 2009 om 22:56
Voor alle vrouwen
met een verleden
van onveiligheid,
weet je welkom.
Samen vertrouwen ontdekken,
dat is de titel van het plaatje
wat ik vond.
Samen ontdekken we hier
dat een verhaal verteld mag worden
dat ruimte ingenomen mag worden
dat je je mag uitspreken
dat je mag zijn wie je werkelijk bent
met alles wat in je leeft.
Vervolg op Lang geleden... deel 2:
http://forum.viva.nl/forum/list_message ... 0#m3729580
met een verleden
van onveiligheid,
weet je welkom.
Samen vertrouwen ontdekken,
dat is de titel van het plaatje
wat ik vond.
Samen ontdekken we hier
dat een verhaal verteld mag worden
dat ruimte ingenomen mag worden
dat je je mag uitspreken
dat je mag zijn wie je werkelijk bent
met alles wat in je leeft.
Vervolg op Lang geleden... deel 2:
http://forum.viva.nl/forum/list_message ... 0#m3729580
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
vrijdag 9 oktober 2009 om 13:52
Hoi lieverds!
Bedankt voor de lieve reacties die ik kreeg (sorry, weet niet meer precies van wie, Appel iig).
Ben net weer thuis en erg moe.
Ook heel onrustig in hoofd, dus weet even niet veel te schrijven of reageren op anderen.
Even weer flink geconfronteerd met het feit dat ik nog lang niet de oude ben. Qua energie niet, maar ook qua stemming.
Ga nu maar even lekker hangen en niets doen de rest van de dag.
Misschien tot later.
Liefs!!
Bedankt voor de lieve reacties die ik kreeg (sorry, weet niet meer precies van wie, Appel iig).
Ben net weer thuis en erg moe.
Ook heel onrustig in hoofd, dus weet even niet veel te schrijven of reageren op anderen.
Even weer flink geconfronteerd met het feit dat ik nog lang niet de oude ben. Qua energie niet, maar ook qua stemming.
Ga nu maar even lekker hangen en niets doen de rest van de dag.
Misschien tot later.
Liefs!!
vrijdag 9 oktober 2009 om 14:18
Wurm en Appel, ik heb jullie reacties nog even terug gelezen. En bedankt he, de sluizen zijn weer opengezet
Onveilig voelen Wurm, dat is het.
Zelfs hier (hoewel bij vlagen), dus laat staan in het echt, voelt het onveilig om mezelf echt te laten zien, te delen wat er in mij omgaat.
En waarom?
Ik weet het niet.
Angst om er niet te mogen zijn.
Dat ik er niet toe doe.
Wat ik voel er niet toe doet.
Het ging best een poos goed, met hulp en lichte dwang van psych. En ik merkte dat het me meer lucht gaf.
Rationeel gezien weet ik het ook allemaal wel.
Maar het lukt me niet.
Nog niet. Nog niet alleen.
Onveilig voelen Wurm, dat is het.
Zelfs hier (hoewel bij vlagen), dus laat staan in het echt, voelt het onveilig om mezelf echt te laten zien, te delen wat er in mij omgaat.
En waarom?
Ik weet het niet.
Angst om er niet te mogen zijn.
Dat ik er niet toe doe.
Wat ik voel er niet toe doet.
Het ging best een poos goed, met hulp en lichte dwang van psych. En ik merkte dat het me meer lucht gaf.
Rationeel gezien weet ik het ook allemaal wel.
Maar het lukt me niet.
Nog niet. Nog niet alleen.
vrijdag 9 oktober 2009 om 16:17
En toch doe je ertoe.
Wat je voelt, wat je denkt, dat is wie je bent.
Het is er nou eenmaal. Het mag er zijn.
Je zegt het zelf al heel mooi, 'ik kan het nog niet alleen'.
Dat geeft niet. dat komt. Ooit.
Als je vertrouwen in jezelf wat gegroeid is, en mischien ook in de wereld om je heen.
Als die muren niet meer zo nodig zijn.
Jonna, wijze vrouw! Lekker voor jezelf rust inbouwen door die prikkels te vermijden. Als je weet dat dat werkt, lijkt het me goed om het ook te doen.
Herken er wel een beetje in, hoewel ik het alleen heb met nieuws en actualiteiten. Politiek, economie, wereldleed en cultuur zijn aan mij echt niet besteed. Ik ga ervan malen, en wordt er niet blijer van.
Mijd dus ook al sinds jaren het nieuws, en hier de actualiteiten pijler. Werkt prima, en ik merk het wel als de wereld vergaat denk ik altijd.
Lynne, Iry, hooooooooooooooooi!!!!!
Wat je voelt, wat je denkt, dat is wie je bent.
Het is er nou eenmaal. Het mag er zijn.
Je zegt het zelf al heel mooi, 'ik kan het nog niet alleen'.
Dat geeft niet. dat komt. Ooit.
Als je vertrouwen in jezelf wat gegroeid is, en mischien ook in de wereld om je heen.
Als die muren niet meer zo nodig zijn.
Jonna, wijze vrouw! Lekker voor jezelf rust inbouwen door die prikkels te vermijden. Als je weet dat dat werkt, lijkt het me goed om het ook te doen.
Herken er wel een beetje in, hoewel ik het alleen heb met nieuws en actualiteiten. Politiek, economie, wereldleed en cultuur zijn aan mij echt niet besteed. Ik ga ervan malen, en wordt er niet blijer van.
Mijd dus ook al sinds jaren het nieuws, en hier de actualiteiten pijler. Werkt prima, en ik merk het wel als de wereld vergaat denk ik altijd.
Lynne, Iry, hooooooooooooooooi!!!!!
vrijdag 9 oktober 2009 om 16:28
He lieve Saar.
Zit het nu weer even erop het werk?
Even wat uitrusten?
Ik vind het heel verdrietig om te lezen dat je je zo niet waardevol genoeg voelt.
Ik weet ook dat mijn woorden niet zwaar genoeg wegen om je dat wel te laten voelen.
Maar ik heb je juist wel leren kennen als een heel waardevol mens.
Voor mij ben je het in ieder geval.
Hoe je bent, hoe je met frummel omgaat, hoe sociaal je bent.
Gewoon gezellig en iemand waar ik mij snel bij op mijn gemak voelde.
ik vind het soms ook best lastig dat een deel van je zo gesloten is.
Wil je daar altijd in je waarde in laten en de ruimte dat het er mag zijn als je wil geven.
Maar wel de keuze bij jou laten.
En toch..soms denk ik...mocht ik maar naar je luisteren (al besef ik dat ik dan zelf ook eens vaker mijn tetter moet houden)
In ieder geval.....keek je maar eens door mijn ogen naar jezelf.
Dan liep je naast je schoenen .
Dikke knuffel voor je rotgevoel.
Zit het nu weer even erop het werk?
Even wat uitrusten?
Ik vind het heel verdrietig om te lezen dat je je zo niet waardevol genoeg voelt.
Ik weet ook dat mijn woorden niet zwaar genoeg wegen om je dat wel te laten voelen.
Maar ik heb je juist wel leren kennen als een heel waardevol mens.
Voor mij ben je het in ieder geval.
Hoe je bent, hoe je met frummel omgaat, hoe sociaal je bent.
Gewoon gezellig en iemand waar ik mij snel bij op mijn gemak voelde.
ik vind het soms ook best lastig dat een deel van je zo gesloten is.
Wil je daar altijd in je waarde in laten en de ruimte dat het er mag zijn als je wil geven.
Maar wel de keuze bij jou laten.
En toch..soms denk ik...mocht ik maar naar je luisteren (al besef ik dat ik dan zelf ook eens vaker mijn tetter moet houden)
In ieder geval.....keek je maar eens door mijn ogen naar jezelf.
Dan liep je naast je schoenen .
Dikke knuffel voor je rotgevoel.
vrijdag 9 oktober 2009 om 16:55
Bedankt voor je lieve woorden Iry.
En jij ook Wurm.
Ik weet dat je het soms lastig vindt Iry. En dat snap ik ook. Daarin ben je ook niet de enige.
Zou het ook wel anders willen, maar dat lukt vaak niet.
Het gevoel van niet belangrijk genoeg zijn om naar te luisteren over heerst dan.
Maar wie weet, we zitten straks 2 weken op elkaars lip.
Misschien mag je dan een keer heel even naar me luisteren, als je zelf je tetter dicht kan houden
En jij ook Wurm.
Ik weet dat je het soms lastig vindt Iry. En dat snap ik ook. Daarin ben je ook niet de enige.
Zou het ook wel anders willen, maar dat lukt vaak niet.
Het gevoel van niet belangrijk genoeg zijn om naar te luisteren over heerst dan.
Maar wie weet, we zitten straks 2 weken op elkaars lip.
Misschien mag je dan een keer heel even naar me luisteren, als je zelf je tetter dicht kan houden
vrijdag 9 oktober 2009 om 17:38
'Keek je maar eens door mijn ogen naar jou', dat zei mijn therapeute gisteren ook tegen mij.
Wie kent het niet, zou ik bijna zeggen, het gevoel van niet belangrijk te zijn, er niet toe te doen etc? (Sommigen openen er zelfs een topic over. )
Saartje, ik vind jou belangrijk.
Wat je te zeggen hebt, doet er toe, en maakt verschil.
Geeft jou lucht.
Dat dat bij je ouders sommige mensen niet zo is, dat heeft je beeld vertekend.
Wie kent het niet, zou ik bijna zeggen, het gevoel van niet belangrijk te zijn, er niet toe te doen etc? (Sommigen openen er zelfs een topic over. )
Saartje, ik vind jou belangrijk.
Wat je te zeggen hebt, doet er toe, en maakt verschil.
Geeft jou lucht.
Dat dat bij je ouders sommige mensen niet zo is, dat heeft je beeld vertekend.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
vrijdag 9 oktober 2009 om 19:51
Ik kom even spuwen hier.
Heb een rot middag gehad. Geconfronteerd met mezelf. En dat was niet fijn.
Voelde me zo klote..
En dan komt vriend ook nog eens onverwacht vroeger thuis van zijn werk.
Kon ik even niet gebruiken.. Niet laten merken, want hij was zelf heel blij dat hij als verrassing vroeger thuis was.
Later wel een heel goed gesprek gehad. Over ons. Over hoe we na de ellende van begin dit haar tussen ons nu in onze relatie staan.
Hij heeft me dingen gezegd die ik wilde horen. Over ons, over hoe voor hem de toekomst van ons samen eruit ziet.
Was erg fijn om te horen.
Maar heb hem ook gezegd dat het voor mij nog erg moeilijk te geloven is. En hij begrijpt dat wel geloof ik.
Dat ik vaak nog niet echt mezelf durf te zijn.. aan hem laten zien dat het niet goed gaat.
Bang dat hem dat weer afschrikt.
Vanmiddag was daar een goed voorbeeld van. Voelde me klote en jankte de ogen zowat uit mij hoofd. JHij komt binnen, en ik tover een glimlach op mijn gezicht. Hoe gaat het? Oh, gaat wel hoor.
En dat vind hij moeilijk.. dat ik daar nog moeite mee heb. Maar hij begrijpt het nu wel beter na het gesprek van vanmiddag. Dus dat is fijn.
Uiteindelijk toch goed dat ie eerder thuis was.
Ben nu wat dat betreft beetje opgelucht dus.. maar voel me nog steeds ook rot. Bleh..
Heb een rot middag gehad. Geconfronteerd met mezelf. En dat was niet fijn.
Voelde me zo klote..
En dan komt vriend ook nog eens onverwacht vroeger thuis van zijn werk.
Kon ik even niet gebruiken.. Niet laten merken, want hij was zelf heel blij dat hij als verrassing vroeger thuis was.
Later wel een heel goed gesprek gehad. Over ons. Over hoe we na de ellende van begin dit haar tussen ons nu in onze relatie staan.
Hij heeft me dingen gezegd die ik wilde horen. Over ons, over hoe voor hem de toekomst van ons samen eruit ziet.
Was erg fijn om te horen.
Maar heb hem ook gezegd dat het voor mij nog erg moeilijk te geloven is. En hij begrijpt dat wel geloof ik.
Dat ik vaak nog niet echt mezelf durf te zijn.. aan hem laten zien dat het niet goed gaat.
Bang dat hem dat weer afschrikt.
Vanmiddag was daar een goed voorbeeld van. Voelde me klote en jankte de ogen zowat uit mij hoofd. JHij komt binnen, en ik tover een glimlach op mijn gezicht. Hoe gaat het? Oh, gaat wel hoor.
En dat vind hij moeilijk.. dat ik daar nog moeite mee heb. Maar hij begrijpt het nu wel beter na het gesprek van vanmiddag. Dus dat is fijn.
Uiteindelijk toch goed dat ie eerder thuis was.
Ben nu wat dat betreft beetje opgelucht dus.. maar voel me nog steeds ook rot. Bleh..
vrijdag 9 oktober 2009 om 19:54
quote:iry schreef op 09 oktober 2009 @ 13:20:
Appel,
Ik heb vandaag het geruite blouse tuniekje aan met een grijze legging,het donkergrijze lange vest en witte laarzen eronder.
Staat leuk!! ben er erg blij mee.
Wel de hele nacht beroerd geweest (denk dat mijn maag de knoflook niet goed vedroeg)
Ben dus nu erg brak en nog steeds misselijk,bleh....
Dat zal inderdaad heel leuk staan ja!
Ik heb geen last van mijn maag ofzo. Nog wel van de knoflooklucht volgens vriend.
Appel,
Ik heb vandaag het geruite blouse tuniekje aan met een grijze legging,het donkergrijze lange vest en witte laarzen eronder.
Staat leuk!! ben er erg blij mee.
Wel de hele nacht beroerd geweest (denk dat mijn maag de knoflook niet goed vedroeg)
Ben dus nu erg brak en nog steeds misselijk,bleh....
Dat zal inderdaad heel leuk staan ja!
Ik heb geen last van mijn maag ofzo. Nog wel van de knoflooklucht volgens vriend.
vrijdag 9 oktober 2009 om 19:56
quote:Lynne schreef op 09 oktober 2009 @ 13:35:
* krijgt visioenen van stamppot knoflook*
Appel je bent al verder dan mij met de poetsacties..Ik hik er tegenaan, stel het uit maar moet nu echt aan de slag. Stofzuigen en dweilen staat op het programma. En schone was wegwerken.
En bijkomen van een hele drukke week. Dat vind ik nog belangrijker
Meer dan dat heb ik niet meer gedaan hoor.
Heb me heel zielig liggen voelen op de bank, met veel tranen en veel choclade.
En nu nog steeds dezelfde joggingbroek aan als gisteren.
Bijkomen van een drukke week is idd veel belangrijker dan poetsen!!!
Is het ook gelukt? Het bijkomen?
* krijgt visioenen van stamppot knoflook*
Appel je bent al verder dan mij met de poetsacties..Ik hik er tegenaan, stel het uit maar moet nu echt aan de slag. Stofzuigen en dweilen staat op het programma. En schone was wegwerken.
En bijkomen van een hele drukke week. Dat vind ik nog belangrijker
Meer dan dat heb ik niet meer gedaan hoor.
Heb me heel zielig liggen voelen op de bank, met veel tranen en veel choclade.
En nu nog steeds dezelfde joggingbroek aan als gisteren.
Bijkomen van een drukke week is idd veel belangrijker dan poetsen!!!
Is het ook gelukt? Het bijkomen?
zaterdag 10 oktober 2009 om 01:01
Dat heb je er dan toch maar mooi uitgegooid Appel. Zo geef je hem langzaam aan weer de kans om te laten zien dat hij wel ook met jou moeilijkheden en verdriet om kan gaan.
Hoe moeilijk hij dat ook mag vinden.
Je rot voelen voelt gewoon nog extra 'fout' als je je ook schuldig voelt tov je partner, omdat die het zo fijn vind als het goed gaat.
Jij bent jij, en uiteindelijk houd ie daarom van je.
Want dezelfde eigenschap die het o zo rot voelen veroorzaakt, zal ook kanten hebben die hij zeer aantrekkelijk vindt, die wèl heel charmant zijn.
Als je een gevulde koek besteld, moet je niet zeuren dat er spijs inzit, en als je niet van felheid houdt moet je geen temperamentvolle spaanse kiezen.
Idem met jou.
Ik heb een gruwelijk fijne avond gehad.
Leker wezen eten met de vrouw die ik ergens beschouw als mn pleegmoeder. Die er was vroeger, die er is nu, die er altijd was bij belangrijke momenten in mn leven.
Gewoon samen de hele avond bijkletsen. Ouderwets wij tweetjes.
Sinds haar kinderen en mijn man komt dat er toch niet meer van als we het niet plannen.
Volop genoten van haar aanwezigheid en warmte, haar verhalen, en haar interesse.
Uiteindelijk zijn we net een half uur geleden het restaurant uitgeknikkert. Echt fijne avond.
Zo'n moederachtig figuur die je al vanaf kinds af aan kent, die trots op je is, die vol overgave van je houd en dat zo genant lekker ongegeneerd uit.
Zij is ook de enige die me kan/mag knuffelen uit zichzelf.
Waarschijnlijk ook omdat er geen ontwijken aan is
maar het is dan gewoon okee. Even tegen haar aanhangen en voelen dat het goed is zo.
Dus. Ik ga lekker naar bed, en dit geluk nog helemaal nakauwen en inprenten.
Van die avonden waar ik weer 4 weken op voort kan, omdat ik elk ogenblikje meegemaakt heb, opgezogen heb, en vast blijf houden zo lang het lukt.
Wat houd ik toch van de mensen die ik dicht om me heen heb, en wat voel ik me soms ook 'gezegend' dat ik me er juist door alle shit extra bewust van ben hoe bijzonder dat is.
Hoe klein geluk kan zijn.
Ik hoop dat ik daar ook nooit aan zal wennen. Liefde, vrienden.
Dat ik me voor altijd bewust blijf hoe mooi dat is, en er zo van kan blijven genieten.
Hoe moeilijk hij dat ook mag vinden.
Je rot voelen voelt gewoon nog extra 'fout' als je je ook schuldig voelt tov je partner, omdat die het zo fijn vind als het goed gaat.
Jij bent jij, en uiteindelijk houd ie daarom van je.
Want dezelfde eigenschap die het o zo rot voelen veroorzaakt, zal ook kanten hebben die hij zeer aantrekkelijk vindt, die wèl heel charmant zijn.
Als je een gevulde koek besteld, moet je niet zeuren dat er spijs inzit, en als je niet van felheid houdt moet je geen temperamentvolle spaanse kiezen.
Idem met jou.
Ik heb een gruwelijk fijne avond gehad.
Leker wezen eten met de vrouw die ik ergens beschouw als mn pleegmoeder. Die er was vroeger, die er is nu, die er altijd was bij belangrijke momenten in mn leven.
Gewoon samen de hele avond bijkletsen. Ouderwets wij tweetjes.
Sinds haar kinderen en mijn man komt dat er toch niet meer van als we het niet plannen.
Volop genoten van haar aanwezigheid en warmte, haar verhalen, en haar interesse.
Uiteindelijk zijn we net een half uur geleden het restaurant uitgeknikkert. Echt fijne avond.
Zo'n moederachtig figuur die je al vanaf kinds af aan kent, die trots op je is, die vol overgave van je houd en dat zo genant lekker ongegeneerd uit.
Zij is ook de enige die me kan/mag knuffelen uit zichzelf.
Waarschijnlijk ook omdat er geen ontwijken aan is
Dus. Ik ga lekker naar bed, en dit geluk nog helemaal nakauwen en inprenten.
Van die avonden waar ik weer 4 weken op voort kan, omdat ik elk ogenblikje meegemaakt heb, opgezogen heb, en vast blijf houden zo lang het lukt.
Wat houd ik toch van de mensen die ik dicht om me heen heb, en wat voel ik me soms ook 'gezegend' dat ik me er juist door alle shit extra bewust van ben hoe bijzonder dat is.
Hoe klein geluk kan zijn.
Ik hoop dat ik daar ook nooit aan zal wennen. Liefde, vrienden.
Dat ik me voor altijd bewust blijf hoe mooi dat is, en er zo van kan blijven genieten.
zaterdag 10 oktober 2009 om 11:17
Appel wat goed van je zeg het gesprekje met je vriend.
Ik hoop dat je steeds vaker dit soort gesprekjes gaat hebben met je vriend zodat jullie steeds meer kunnen wennen aan dingen delen met elkaar (en fijn dat hij naar je luisterde)
Wurm wat een lief verhaal om van je te lezen.
Zit er ook va te glimlachen achter mijn lap.
En ik herken dat intense geluksgevoel van lieve mensen om je heen.
Voel mij daar ook vaak zo gezegend door.
Ik heb gisterenavond ook een hele fijne avond gehad.
Na wat geploeter door de makro (want veuls te groot,te veel spullen,te veel mensen) waar ik dan wel weer een mooi hip Adidas pak heb gescoord voor in het vliegtuig.
En een stoere driekwart Adidas jogingbroek die ik natuurlijk ook hard nodig had voor de vakantie.
Maar s'avonds heerlijk knus doorgebracht met vriend.
Eerst lekker lopen brainstormen over onze wens verbouwing.
We willen een stuk aanbouwen met verdieping erop.
Waardoor we een tuinkamer erbij krijgen en boven een grote slaapkamer erbij voor frummel en nog een grote ruimte voor ....eh weten we nog niet..
Daarna lekker hangend tegen elkaar twee afleveringen expeditie gekeken met verantwoord een schaal komkommer voor mij.
Samen op een redelijke tijd naar bed waar we weer wat geklets en gelachen en.......
Kortom echt een fijne avond samen.
Overdag wat minder,was echt aan alle kanten leeggelopen van het eten van donderdag,voelde mij echt een wrak.
Hoe gaat het met de rest?
Veel liefs!!
Ik hoop dat je steeds vaker dit soort gesprekjes gaat hebben met je vriend zodat jullie steeds meer kunnen wennen aan dingen delen met elkaar (en fijn dat hij naar je luisterde)
Wurm wat een lief verhaal om van je te lezen.
Zit er ook va te glimlachen achter mijn lap.
En ik herken dat intense geluksgevoel van lieve mensen om je heen.
Voel mij daar ook vaak zo gezegend door.
Ik heb gisterenavond ook een hele fijne avond gehad.
Na wat geploeter door de makro (want veuls te groot,te veel spullen,te veel mensen) waar ik dan wel weer een mooi hip Adidas pak heb gescoord voor in het vliegtuig.
En een stoere driekwart Adidas jogingbroek die ik natuurlijk ook hard nodig had voor de vakantie.
Maar s'avonds heerlijk knus doorgebracht met vriend.
Eerst lekker lopen brainstormen over onze wens verbouwing.
We willen een stuk aanbouwen met verdieping erop.
Waardoor we een tuinkamer erbij krijgen en boven een grote slaapkamer erbij voor frummel en nog een grote ruimte voor ....eh weten we nog niet..
Daarna lekker hangend tegen elkaar twee afleveringen expeditie gekeken met verantwoord een schaal komkommer voor mij.
Samen op een redelijke tijd naar bed waar we weer wat geklets en gelachen en.......
Kortom echt een fijne avond samen.
Overdag wat minder,was echt aan alle kanten leeggelopen van het eten van donderdag,voelde mij echt een wrak.
Hoe gaat het met de rest?
Veel liefs!!
zaterdag 10 oktober 2009 om 11:28
Wat fijn om te lezen dat jullie beiden zo'n fijne avond hebben gehad Iry en Wurm!
Minder fijn om te lezen wat je allemaal aan kleding hebt gekocht nog voor de vakantie Iry.
Had gehoopt dat we wat spullen voor de kids konden verdelen over onze koffers, maar dat zit er niet in denk ik.
Jij hebt voor jezelf al 2 koffers nodig
Ik heb je gemaild Iry. Weet dat je niet zo van het terug mailen bent, maar zou wel handig zijn als je hier even op reageert.
Fijn weekend allemaal!
Minder fijn om te lezen wat je allemaal aan kleding hebt gekocht nog voor de vakantie Iry.
Had gehoopt dat we wat spullen voor de kids konden verdelen over onze koffers, maar dat zit er niet in denk ik.
Jij hebt voor jezelf al 2 koffers nodig
Ik heb je gemaild Iry. Weet dat je niet zo van het terug mailen bent, maar zou wel handig zijn als je hier even op reageert.
Fijn weekend allemaal!
zaterdag 10 oktober 2009 om 11:44
zaterdag 10 oktober 2009 om 12:13
zaterdag 10 oktober 2009 om 12:28
Aaaaaaargh vrijdag al?
Wat is dat toch met die tijd! Net als ik eraan gewend ben dat jullie over 2 weekjes gaan ga je vrijdag al. Ik loop echt altijd achter!
Wat neem je mee voor je kids Saar? Kleding en wat speelgoed enzo? Frustrerend dan dat je inderdaad maar zo weinig in je koffer erbij kan proppen. Lijkt mij dan.
Klinkt goed EV, buitenspelen met je innerlijke kind.
Wat is dat toch met die tijd! Net als ik eraan gewend ben dat jullie over 2 weekjes gaan ga je vrijdag al. Ik loop echt altijd achter!
Wat neem je mee voor je kids Saar? Kleding en wat speelgoed enzo? Frustrerend dan dat je inderdaad maar zo weinig in je koffer erbij kan proppen. Lijkt mij dan.
Klinkt goed EV, buitenspelen met je innerlijke kind.
zaterdag 10 oktober 2009 om 12:32