Psyche
alle pijlers
Leven na een geweldisincident
vrijdag 29 juni 2012 om 03:54
vrijdag 29 juni 2012 om 06:45
vrijdag 29 juni 2012 om 07:20
Pak als nog het aanbod van slachtofferhulp aan en via die weg de overige vaandels. Bij slachtofferhulp kun je nog steeds terecht.
Indien je hier niets aandoet dan zal je geest en lichaamverdedigingreacties blijven uitvoeren en dat kan ook erger worden. Je geest reageert namelijk nog steeds op het incident, waardoor je niet kunt slapen en andere angsten hebt.
Indien je hier niets aandoet dan zal je geest en lichaamverdedigingreacties blijven uitvoeren en dat kan ook erger worden. Je geest reageert namelijk nog steeds op het incident, waardoor je niet kunt slapen en andere angsten hebt.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
vrijdag 29 juni 2012 om 07:47
vrijdag 29 juni 2012 om 07:49
vrijdag 29 juni 2012 om 08:02
Een huisarts en psycholoog zijn ervoor om hierbij te helpen. Je leven is nu ontregeld, je kunt het niet alleen oplossen. Daarvoor is dit veel te heftig geweest. Dat snapt iedereen. Jammer dat je er niet met familie over kan praten. Ik hoop dat je stappen gaat zetten om hier uit te komen, want zo kun je niet verder leven. Veel succes, het is niet makkelijk!
vrijdag 29 juni 2012 om 08:09
vrijdag 29 juni 2012 om 08:22
Er zijn wijze dingen gezegd waar ik me bij aansluit.
Je reden om geen psycholoog op te zoeken vind ik maar raar. Ga je ook niet naar de supermarkt? Want jouw honger is hun brood.
Ja, de psych leeft van jouw verhaal. Kijkt er zakelijk naar. Dat geeft de afstand om jou te helpen sturen naar een oplossing.
Verder zou ik als ik jou was je ook over die schaamte tegenover familie en vrienden heen zetten. Wat een eenzaam bestaan leg je jezelf zo op.
Durf je zwaktes en angsten toe te geven. Dat maakt je alleen maar menselijk.
Je reden om geen psycholoog op te zoeken vind ik maar raar. Ga je ook niet naar de supermarkt? Want jouw honger is hun brood.
Ja, de psych leeft van jouw verhaal. Kijkt er zakelijk naar. Dat geeft de afstand om jou te helpen sturen naar een oplossing.
Verder zou ik als ik jou was je ook over die schaamte tegenover familie en vrienden heen zetten. Wat een eenzaam bestaan leg je jezelf zo op.
Durf je zwaktes en angsten toe te geven. Dat maakt je alleen maar menselijk.
vrijdag 29 juni 2012 om 08:33
Je hebt een trauma opgelopen en hebt nu last van de gevolgen.
De gevolgen zijn inmiddels zodanig uit de hand gelopen dat het je functioneren ernstig gaat schaden. Geen enkel mens kan op weinig uren slaap 100% helder zijn.
Bovendien is het erg tergend om met je angsten rond te blijven lopen.
Ik vind het erg verdrietig voor je dat je dit hebt mee moeten maken, ik snap ook totaal niet dat je je schaamt en daardoor hulp niet gaat opzoeken of er met je omgeving over praat.
Toendertijd hulp afwijzen is echt niet slim geweest, maar goed.
Je kan alsnog hulp inschakelen.
Hier ga je namelijk niet in je eentje uit komen en het gaat ook niet vanzelf weg.
Je moet hulp gaan zoeken.
Ik adviseer je toch dringend contact op te nemen met de huisarts. deze zal je doorverwijzen naar een psychotherapeut en evt. ondersteunende medicatie.
De gevolgen zijn inmiddels zodanig uit de hand gelopen dat het je functioneren ernstig gaat schaden. Geen enkel mens kan op weinig uren slaap 100% helder zijn.
Bovendien is het erg tergend om met je angsten rond te blijven lopen.
Ik vind het erg verdrietig voor je dat je dit hebt mee moeten maken, ik snap ook totaal niet dat je je schaamt en daardoor hulp niet gaat opzoeken of er met je omgeving over praat.
Toendertijd hulp afwijzen is echt niet slim geweest, maar goed.
Je kan alsnog hulp inschakelen.
Hier ga je namelijk niet in je eentje uit komen en het gaat ook niet vanzelf weg.
Je moet hulp gaan zoeken.
Ik adviseer je toch dringend contact op te nemen met de huisarts. deze zal je doorverwijzen naar een psychotherapeut en evt. ondersteunende medicatie.
vrijdag 29 juni 2012 om 08:50
Probeer je over je afkeer van hulpverlening heen te zetten. Ntuurlijk is het hun werk, maar dat wil niet zeggen dat ze niet betrokken zijn en je niet kunnen ondersteunen. Zij hebben er cverstand van.
Ik heb zelf een posttraumatische stressstoornis (gehad) en herken heel veel in wat je schrijft. Daar kan je gewoon vanaf komen, maar niet alleen.
Zelf ben ik nu al tijden klachtenvrij, maar is er onlangs iets gebeurt waardoor mijn leven op z'n kop staat.
En guess what.... Die hulpverlener die dit alleen ' als werk' doet, komt volgende week bij mij thuis om te kijken of ik het wel red....
Succes!
Ik heb zelf een posttraumatische stressstoornis (gehad) en herken heel veel in wat je schrijft. Daar kan je gewoon vanaf komen, maar niet alleen.
Zelf ben ik nu al tijden klachtenvrij, maar is er onlangs iets gebeurt waardoor mijn leven op z'n kop staat.
En guess what.... Die hulpverlener die dit alleen ' als werk' doet, komt volgende week bij mij thuis om te kijken of ik het wel red....
Succes!
vrijdag 29 juni 2012 om 09:11
Iemand die heel dicht bij mij staat heeft ook een geweldsmisdrijf meegemaakt en had daarna precies dezelfde klachten als jij.
Hij kreeg geen hulp en modderde door. Tot er op een andere plek ook iets kleins gebeurde, toen ging de angst zich uitbreiden naar andere plekken.
Uiteindelijk is hij op een dag gewoon ingestort. Nu zijn we een jaar verder en gaat het weer een beetje met hem, nadat hij behandeling heeft gehad voor een PTSS en daarop volgende angststoornis.
Jij hebt de sleutel om dit bij jezelf te voorkomen. Zoek hulp!
Grote kans dat er een stukje van je hersenen is beschadigd, waardoor je lichaam continue een fight or flightgevoel heeft. Dat geneest alleen door therapie en rust.
Hij kreeg geen hulp en modderde door. Tot er op een andere plek ook iets kleins gebeurde, toen ging de angst zich uitbreiden naar andere plekken.
Uiteindelijk is hij op een dag gewoon ingestort. Nu zijn we een jaar verder en gaat het weer een beetje met hem, nadat hij behandeling heeft gehad voor een PTSS en daarop volgende angststoornis.
Jij hebt de sleutel om dit bij jezelf te voorkomen. Zoek hulp!
Grote kans dat er een stukje van je hersenen is beschadigd, waardoor je lichaam continue een fight or flightgevoel heeft. Dat geneest alleen door therapie en rust.
vrijdag 29 juni 2012 om 09:28
Allereerst; dit is geen, echt geen verhaal om je voor te schamen! Haal dat niet in je hoofd, daarmee isoleer je jezelf voor de buitenwereld. Kun je ook voor jezelf bedenken waarom je je schaamt?
Ik werk in de psychiatrie en o.a ook met mensen die getraumatiseerd zijn. Soms zijn het hele kleine trauma's waarvan je niet zou beseffen dat het zulk impact op een mensenleven zou hebben. Maar die mensen ervaren heel veel klachten. Ook zie ik veel mensen met gigantische traumatische klachten, door een geweldincidenten, seksueel misbruik of oorlog. En er zijn ook mensen die het allemaal hebben meegemaakt, maar er geen trauma aan over hebben gehouden. Dat zegt helemaal niets over hoe jij het ervaart..
Als je een goede psycholoog treft, is het een psycholoog die geinteresseerd is in je verhaal en die je wil helpen. Het kan zijn dat je tot voor kort psychologen hebt gehad, met wie je geen klik hebt. Maar zet daardoor deze optie niet buiten spel, want gezien je verhaal denk ik dat je enorm veel kunt winnen door juist wél hulp te zoeken. Tegenwoordig is er hulp in alle soorten en maten en wij werken o.a met EMDR. De ervaringen die ik er mee heb is dat dit erg succesvol kan zijn. Soms heeft het wat tijd nodig, maar vooralsnog hoor ik weinig/geen negatieve ervaringen.
Meid, bel de huisarts zsm, schakel je omgeving in want die kunnen je ook ontlasten. Zou je niet een paar nachten bij je ouders terecht komen. Dat je bij je huisarts vraagt om slaapmedicatie en dat je in een vertrouwde omgeving, waar er mensen zijn, gaat slapen. Alleen in huis zou er voor kunnen zorgen dat de spanning te hoog is dat de medicatie niet optimaal zou kunnen werken.
Gun je zelf de rust en de mogelijkheid om hier van te herstellen.
Het is niet raar!
Ik werk in de psychiatrie en o.a ook met mensen die getraumatiseerd zijn. Soms zijn het hele kleine trauma's waarvan je niet zou beseffen dat het zulk impact op een mensenleven zou hebben. Maar die mensen ervaren heel veel klachten. Ook zie ik veel mensen met gigantische traumatische klachten, door een geweldincidenten, seksueel misbruik of oorlog. En er zijn ook mensen die het allemaal hebben meegemaakt, maar er geen trauma aan over hebben gehouden. Dat zegt helemaal niets over hoe jij het ervaart..
Als je een goede psycholoog treft, is het een psycholoog die geinteresseerd is in je verhaal en die je wil helpen. Het kan zijn dat je tot voor kort psychologen hebt gehad, met wie je geen klik hebt. Maar zet daardoor deze optie niet buiten spel, want gezien je verhaal denk ik dat je enorm veel kunt winnen door juist wél hulp te zoeken. Tegenwoordig is er hulp in alle soorten en maten en wij werken o.a met EMDR. De ervaringen die ik er mee heb is dat dit erg succesvol kan zijn. Soms heeft het wat tijd nodig, maar vooralsnog hoor ik weinig/geen negatieve ervaringen.
Meid, bel de huisarts zsm, schakel je omgeving in want die kunnen je ook ontlasten. Zou je niet een paar nachten bij je ouders terecht komen. Dat je bij je huisarts vraagt om slaapmedicatie en dat je in een vertrouwde omgeving, waar er mensen zijn, gaat slapen. Alleen in huis zou er voor kunnen zorgen dat de spanning te hoog is dat de medicatie niet optimaal zou kunnen werken.
Gun je zelf de rust en de mogelijkheid om hier van te herstellen.
Het is niet raar!
vrijdag 29 juni 2012 om 09:45
Ik sluit me aan bij alle anderen.
Ik vind het vooral naar om te lezen dat er schaamte is, maar wat mij ook erg raakt is dat je dit alleen draagt.
Wil je niet een goede vriendin in vertrouwen nemen?
Dat is vriendschap òòk, hè. Niet alleen je leuke en sterke kant laten zien. Maar ook delen als er iets minder fijn -understatemnet of the year- verloopt in je leven.
Misschien zou dat ook een beetje bijdragen, dat je weer "lucht' krijgt.
Ik vind het vreselijk voor je wat jou en dit meisje is overkomen.
Dit heeft zó een impact.
Het is geen zwakte, lieve Noah
Ik vind het vooral naar om te lezen dat er schaamte is, maar wat mij ook erg raakt is dat je dit alleen draagt.
Wil je niet een goede vriendin in vertrouwen nemen?
Dat is vriendschap òòk, hè. Niet alleen je leuke en sterke kant laten zien. Maar ook delen als er iets minder fijn -understatemnet of the year- verloopt in je leven.
Misschien zou dat ook een beetje bijdragen, dat je weer "lucht' krijgt.
Ik vind het vreselijk voor je wat jou en dit meisje is overkomen.
Dit heeft zó een impact.
Het is geen zwakte, lieve Noah
Known to cause insanity in laboratory mice
vrijdag 29 juni 2012 om 09:55
Iieve TO,
Wat jij hebt meegemaakt heb ik (godzijdank) nooit hoeven meemaken. Wel heb ik veel slaapproblemen (gehad maar het komt soms terug). De "angst voor de nacht" herken ik enorm!! Ik schaamde me dood, een volwassen vrouw die zodra het donker wordt ineens een bang klein meisje is. Maar juist doordat ik het tegen een aantal mensen eerlijk heb verteld ben ik er vanaf gekomen. En wat bleek: veel mensen herkennen die angsten.
Nou ga ik mijn situatie niet vergelijken met het jouwe, maar echt, praten helpt zoveel!!
Bel eens naar de dokter.
Wat jij hebt meegemaakt heb ik (godzijdank) nooit hoeven meemaken. Wel heb ik veel slaapproblemen (gehad maar het komt soms terug). De "angst voor de nacht" herken ik enorm!! Ik schaamde me dood, een volwassen vrouw die zodra het donker wordt ineens een bang klein meisje is. Maar juist doordat ik het tegen een aantal mensen eerlijk heb verteld ben ik er vanaf gekomen. En wat bleek: veel mensen herkennen die angsten.
Nou ga ik mijn situatie niet vergelijken met het jouwe, maar echt, praten helpt zoveel!!
Bel eens naar de dokter.
vrijdag 29 juni 2012 om 10:00
quote:noah87 schreef op 29 juni 2012 @ 03:50:
Voor familie en vrienden gaat alles goed. Ik lijk gewoon het succesvolle meisje die die verschrikkelijke dag goed heb kunnen verwerken, ik hoor ook vaak hoe knap mensen het wel niet van me vinden.
Ze moesten eens weten.
Het afzetten van je masker, het eerlijk zijn tegenover familie en vrienden, zal je veel positiefs opleveren. Echt.
En ben je sinds het incident al een keer verhuisd? Bij mij hielp dat voor een deel tegen de angst. (Maar bij mij was het een incident in m'n eigen huis.)
Een huisarts zou iemand moeten zijn waarbij je met de meest genante dingen terecht kunt, zonder dat je uitgelachen wordt. Hij gaat echt niet minder over je denken, als jij je verhaal doet. Jij hebt last van angsten, iets wat na een traumatische gebeurtenis een volkomen normale reactie is.
Niemand zal je er om uitlachen of je zwak vinden als je hulp zoekt om deze traumatische gebeurtenis te verwerken.
Durf je kwetsbaar op te stellen, dat getuigt juist van kracht.
Voor familie en vrienden gaat alles goed. Ik lijk gewoon het succesvolle meisje die die verschrikkelijke dag goed heb kunnen verwerken, ik hoor ook vaak hoe knap mensen het wel niet van me vinden.
Ze moesten eens weten.
Het afzetten van je masker, het eerlijk zijn tegenover familie en vrienden, zal je veel positiefs opleveren. Echt.
En ben je sinds het incident al een keer verhuisd? Bij mij hielp dat voor een deel tegen de angst. (Maar bij mij was het een incident in m'n eigen huis.)
Een huisarts zou iemand moeten zijn waarbij je met de meest genante dingen terecht kunt, zonder dat je uitgelachen wordt. Hij gaat echt niet minder over je denken, als jij je verhaal doet. Jij hebt last van angsten, iets wat na een traumatische gebeurtenis een volkomen normale reactie is.
Niemand zal je er om uitlachen of je zwak vinden als je hulp zoekt om deze traumatische gebeurtenis te verwerken.
Durf je kwetsbaar op te stellen, dat getuigt juist van kracht.
vrijdag 29 juni 2012 om 10:03
Beste Noah, wat je hebt is heel normaal. Je kan alsnog naar slachtoffershulp en je zou ook een afspraak met je huisarts kunnen maken, want wat je meemaakt heeft een naam en is te behandelen. Mijn man heeft het ook. Hij heeft een oorlog, gevangenis en een vlucht meegemaakt. Hij is gewond geraakt en is zijn huis verwoest. En nu heeft hij een normaal leven. Af en toe heeft ie een terugval, maar de nachtmerrie, de ellende, is verholpen. Ga alsjeblieft naar de ha. En schaam je niet. De dader is de enige die zich moet schamen.
vrijdag 29 juni 2012 om 10:42
Het is inderdaad het niet zwak willen zijn. Mensen kennen mij als een sterke jonge meid. Zeker omdat er overal op internet stat dat sommige mensen meerdere trauma's meemaken maar daar geen gevolgen aan overhouden. En dan staat er: de ene persoon kan nu eenmaal meer aan dan de ander.
Het voelt zo zwak om dan de ene persoon te zijn die blijkbaar minder sterk is dan anderen.
Ik slaap inderdaad regelmatig nachten bij mijn ouders en vriendinnen blijven ook wel eens slapen. Heerlijke nachten zijn dit, dan val ik gewoon in slaap.
Het voelt zo zwak om dan de ene persoon te zijn die blijkbaar minder sterk is dan anderen.
Ik slaap inderdaad regelmatig nachten bij mijn ouders en vriendinnen blijven ook wel eens slapen. Heerlijke nachten zijn dit, dan val ik gewoon in slaap.
vrijdag 29 juni 2012 om 12:47
Je gaat hier niet alleen uitkomen.
Ik snap helemaal dat je je groot houdt tegenover vrienden en familie. Ik ben afgelopen weekend slachtoffer geworden met een vriendin van me van mishandeling en als ik alleen thuis ben stromen de tranen en als er iemand is doe ik alsof het allemaal wel prima gaat.
Je moet het niet zien dat psychologen er zitten voor het geld wat je binnen brengt. Met die gedachte zou je ook nooit naar een huisarts, fysio of ziekenhuis kunnen.
Ze kunnen je helpen inzicht te krijgen in wat er allemaal speelt in je lijf en hoofd, je handvaten geven hoe je het moet/kunt aanpakken.
Miss een prakitsche tip, werkt het miss om snachts een soor twake up lamp aan t zetten? Dat je kamer verlicht is? Je geeft aan de kunnen slapen als het licht is.
Zoek hulp want alleen kun je dit niet verwerken.
Ik snap helemaal dat je je groot houdt tegenover vrienden en familie. Ik ben afgelopen weekend slachtoffer geworden met een vriendin van me van mishandeling en als ik alleen thuis ben stromen de tranen en als er iemand is doe ik alsof het allemaal wel prima gaat.
Je moet het niet zien dat psychologen er zitten voor het geld wat je binnen brengt. Met die gedachte zou je ook nooit naar een huisarts, fysio of ziekenhuis kunnen.
Ze kunnen je helpen inzicht te krijgen in wat er allemaal speelt in je lijf en hoofd, je handvaten geven hoe je het moet/kunt aanpakken.
Miss een prakitsche tip, werkt het miss om snachts een soor twake up lamp aan t zetten? Dat je kamer verlicht is? Je geeft aan de kunnen slapen als het licht is.
Zoek hulp want alleen kun je dit niet verwerken.