Psyche
alle pijlers
Mijn euthanasie traject mogelijk triggers
vrijdag 17 juli 2026 om 21:45
Nieuw account en direct een pittig topic. Tenminste dat schat ik in want het is niet alledaags.
Ik zit dus in het euthanasie traject wegens ondraaglijk psychisch lijden. Al een flink eind op weg maar nu komen de meest spannende fases aan.
Al met al duurt het traject al ruim 2 jaar. Naar verwachting zal ik tussen de 3-5 maanden duren voordat ik weet of de euthanasie toegekend gaat worden. Natuurlijk hoop ik op toestemming. Liefst ruim voor de kerst.
Waarom dit topic? Ik wil het uit de taboesfeer hebben. En het is ook best een zwaar en eenzaam traject en dat kunnen delen lijkt me fijn. Misschien zijn er wel meer mensen die in het traject zitten.
Waarom euthanasie? Omdat ik dit de meest waardige manier vind en ook voor de paar nabestaanden minder heftig tov suicide. Ik wil dood maar wel zo zodat de schade zo beperkt mogelijk blijft. Zo nog 30 jaar verder leven is voor mij echt geen optie. Het is echt dagelijks ern strijd. Therapie lukt niet meer . Sociaal netwerk is nauwelijks aanwezig en mijn contacten bestaan voor 90% uit hulpverleners. Ik ben blij met ze hoor maar het is anders dan vriendschappen.
Waar ik wel een beetje bang voor ben zijn keiharde veroordeling dat ik voor euthanasie kies. Dat mensen tegen zijn vanuit religieuze en of principiële reden begrijp ik! Ik hoop dat het met wederzijds respect besproken kan worden.
Ik hou het voor de eerste post hierbij.
Vragen .. stel ze !
Ooit was ik best stoer maar nu... maar op topic plaatsen tikken is best eng.
Ik zit dus in het euthanasie traject wegens ondraaglijk psychisch lijden. Al een flink eind op weg maar nu komen de meest spannende fases aan.
Al met al duurt het traject al ruim 2 jaar. Naar verwachting zal ik tussen de 3-5 maanden duren voordat ik weet of de euthanasie toegekend gaat worden. Natuurlijk hoop ik op toestemming. Liefst ruim voor de kerst.
Waarom dit topic? Ik wil het uit de taboesfeer hebben. En het is ook best een zwaar en eenzaam traject en dat kunnen delen lijkt me fijn. Misschien zijn er wel meer mensen die in het traject zitten.
Waarom euthanasie? Omdat ik dit de meest waardige manier vind en ook voor de paar nabestaanden minder heftig tov suicide. Ik wil dood maar wel zo zodat de schade zo beperkt mogelijk blijft. Zo nog 30 jaar verder leven is voor mij echt geen optie. Het is echt dagelijks ern strijd. Therapie lukt niet meer . Sociaal netwerk is nauwelijks aanwezig en mijn contacten bestaan voor 90% uit hulpverleners. Ik ben blij met ze hoor maar het is anders dan vriendschappen.
Waar ik wel een beetje bang voor ben zijn keiharde veroordeling dat ik voor euthanasie kies. Dat mensen tegen zijn vanuit religieuze en of principiële reden begrijp ik! Ik hoop dat het met wederzijds respect besproken kan worden.
Ik hou het voor de eerste post hierbij.
Vragen .. stel ze !
Ooit was ik best stoer maar nu... maar op topic plaatsen tikken is best eng.
dinsdag 15 september 2026 om 18:56
Ik snap geloof ik niet wat je bedoelt. Naar wie wil je een kaartje sturen?
Mijn " deadline "
is vooralsnog 27 november. Maar mijn euthanasie team moet dan ook kunnen. En het is nu voor 90% groen licht maar nog geen 100.
dinsdag 15 september 2026 om 19:00
Volgende kan als ondankbaar gelezen worden maar ik ben serieus dankbaar voor jullie reacties en medeleven.
Mijn eigen omgeving reageren kort/ nauwelijks.
En hoewel dit 1 van de redenen is dat ik euthanasie wil doet het toch pijn.
Ik was zo graag vanavond niet alleen geweest.
Het maakt jullie reacties wel nog meer waardevol!
Mijn eigen omgeving reageren kort/ nauwelijks.
En hoewel dit 1 van de redenen is dat ik euthanasie wil doet het toch pijn.
Ik was zo graag vanavond niet alleen geweest.
Het maakt jullie reacties wel nog meer waardevol!
dinsdag 15 september 2026 om 19:06
Dat is ook gewoon heel pijnlijk van je eigen omgeving. Ik snap heel goed dat je vanavond niet alleen wilt zijn.
Helpt het iets als je kunt bedenken dat wij in gedachten bij je zijn vanavond? Ik ben normaal een stille meelezer, maar jouw verhaal raakt me. Ik vind je moedig hoe je dit traject nog steeds volhoudt en hoe goed je alles wilt achterlaten. Getuigd van grote zorgvuldigheid. Hoewel ik je eigenlijk anders had gegund, ben ik blij voor je dat je kunt gaan aftellen naar eindelijk echte rust.
Helpt het iets als je kunt bedenken dat wij in gedachten bij je zijn vanavond? Ik ben normaal een stille meelezer, maar jouw verhaal raakt me. Ik vind je moedig hoe je dit traject nog steeds volhoudt en hoe goed je alles wilt achterlaten. Getuigd van grote zorgvuldigheid. Hoewel ik je eigenlijk anders had gegund, ben ik blij voor je dat je kunt gaan aftellen naar eindelijk echte rust.
Logisch dat er gemengde gevoelens zijn. Blijf hier vooral schrijven, wij zijn er.
dinsdag 15 september 2026 om 19:24
Vergis je niet hoe waardevol jullie reacties zijn ! Dat is echt fijn!Drakenoog schreef: ↑15-09-2026 19:06Dat is ook gewoon heel pijnlijk van je eigen omgeving. Ik snap heel goed dat je vanavond niet alleen wilt zijn.
Helpt het iets als je kunt bedenken dat wij in gedachten bij je zijn vanavond? Ik ben normaal een stille meelezer, maar jouw verhaal raakt me. Ik vind je moedig hoe je dit traject nog steeds volhoudt en hoe goed je alles wilt achterlaten. Getuigd van grote zorgvuldigheid. Hoewel ik je eigenlijk anders had gegund, ben ik blij voor je dat je kunt gaan aftellen naar eindelijk echte rust.
In mijn echte leven is dit iets groots voor mij maar voor mijn omgeving nauwelijks.
En elke raakt het mij toch.
Nu eerst weer ff met hond wandelen.
dinsdag 15 september 2026 om 19:27
Jammer maar bedankt voor je moeite !Elize2 schreef: ↑15-09-2026 17:30Gefeliciteerd met de uitslag! Raar om het zo te zeggen, maar ik kan me je opluchting voorstellen. Ook al vind ik het ook verdrietig: geen behandelmogelijkheden meer....
Vriendin die ik gevraagd heb wil nu even geen hond, ze vindt de vrijheid van geen (vaste) hond nu even erg fijn. Dus ik hoop dat je een fijne andere oplossing vindt voor Sasha.
En je kunt gaan boeken!
.En over geen behandelmogelijkheden meer dat is tegelijkertijd erkenning als verdrietig.
Dat is wat de laatste weken vooral anders is. Enorme mixed feelings.
Ik denk dat het rouwen en afscheid nemen van het leven is. Ik zit nu in de fase verdriet en soms boosheid.
dinsdag 15 september 2026 om 19:37
Goh Almostdone, wat een dag, lees ik.
Ik denk aan je. Laat alles maar eens helemaal zakken vandaag.... de volgende belangrijke stap voor jou is genomen, en wij hier zijn bij je (waar anderen falen en faalden). Ik hoop op een rustige avond voor je. Liefs!
Ik denk aan je. Laat alles maar eens helemaal zakken vandaag.... de volgende belangrijke stap voor jou is genomen, en wij hier zijn bij je (waar anderen falen en faalden). Ik hoop op een rustige avond voor je. Liefs!
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
dinsdag 15 september 2026 om 19:48
Ik ben heel blij voor je over de uitkomst!
Al mogen het verdriet en de boosheid en alle andere gevoelens er absoluut ook zijn. Het is ook extreem veel om te bevatten.
Wat rot van je omgeving, ik hoop dat je je wat vast gedragen kunt voelen door de steun hier.
Al mogen het verdriet en de boosheid en alle andere gevoelens er absoluut ook zijn. Het is ook extreem veel om te bevatten.
Wat rot van je omgeving, ik hoop dat je je wat vast gedragen kunt voelen door de steun hier.
azalea747 wijzigde dit bericht op 15-09-2026 19:52
72.09% gewijzigd
dinsdag 15 september 2026 om 19:50
Hier sluit ik me helemaal bij aan!Drakenoog schreef: ↑15-09-2026 19:06Dat is ook gewoon heel pijnlijk van je eigen omgeving. Ik snap heel goed dat je vanavond niet alleen wilt zijn.
Helpt het iets als je kunt bedenken dat wij in gedachten bij je zijn vanavond? Ik ben normaal een stille meelezer, maar jouw verhaal raakt me. Ik vind je moedig hoe je dit traject nog steeds volhoudt en hoe goed je alles wilt achterlaten. Getuigd van grote zorgvuldigheid. Hoewel ik je eigenlijk anders had gegund, ben ik blij voor je dat je kunt gaan aftellen naar eindelijk echte rust.
Ik wens je een goede nachtrust en dat die laatste 10% ook groen mogen worden (dat was dacht ik eind volgende week, dat je dat hoort?)
dinsdag 15 september 2026 om 20:04
Ik ben in gedachten ook bij jou vanavond!
Ik kan me trouwens niet voorstellen dat het voor jouw omgeving niet iets groots is. Ik kan me wel voorstellen dat ze niet goed weten wat ze moeten zeggen.
Ik kan me trouwens niet voorstellen dat het voor jouw omgeving niet iets groots is. Ik kan me wel voorstellen dat ze niet goed weten wat ze moeten zeggen.
Wat loopt ‘s ochtends op vier benen, ‘s middags op twee benen en ‘s avonds op twee benen en nog wat wielen?
dinsdag 15 september 2026 om 20:41
dinsdag 15 september 2026 om 21:15
Ik lees al een tijdje mee maar reageer nu voor het eerst…Almostdone1 schreef: ↑15-09-2026 19:24Vergis je niet hoe waardevol jullie reacties zijn ! Dat is echt fijn!
In mijn echte leven is dit iets groots voor mij maar voor mijn omgeving nauwelijks.
En elke raakt het mij toch.
Nu eerst weer ff met hond wandelen.
Ik sla stijl achterover dat jouw omgeving amper reageert….
Dikke stevige knuffel voor jou!.
dinsdag 15 september 2026 om 21:16
Ik kom je ook even een hart onder de riem steken. Wat rot dat je nu geen echte knuffel kunt krijgen van iemand uit je omgeving.
Dan deze maar:
Kan me voorstellen dat de emoties bij je nu strijden om voorrang. Wat een heftige dag zal dit voor je zijn (geweest). De uitkomst en de erkenning waar je zo naar had verlangd. En tegelijkertijd zet je op deze manier ook een definitieve punt natuurlijk.
Ik hoop dat je - nadat je bent bijgekomen van dit nieuws- de laatste periode van je leven hierdoor als iets minder zwaar ervaart.
En wat je hond betreft, ik kan me voorstellen dat het voor jou ook heel fijn zou zijn om bij leven te weten waar Sasha naartoe gaat. En om misschien Sasha al een paar keer te laten kennismaken of zoiets (als die andere persoon dat zou zien zitten). Misschien even overleggen met de stichting waar je hond vandaan komt?
Dan deze maar:
Kan me voorstellen dat de emoties bij je nu strijden om voorrang. Wat een heftige dag zal dit voor je zijn (geweest). De uitkomst en de erkenning waar je zo naar had verlangd. En tegelijkertijd zet je op deze manier ook een definitieve punt natuurlijk.
Ik hoop dat je - nadat je bent bijgekomen van dit nieuws- de laatste periode van je leven hierdoor als iets minder zwaar ervaart.
En wat je hond betreft, ik kan me voorstellen dat het voor jou ook heel fijn zou zijn om bij leven te weten waar Sasha naartoe gaat. En om misschien Sasha al een paar keer te laten kennismaken of zoiets (als die andere persoon dat zou zien zitten). Misschien even overleggen met de stichting waar je hond vandaan komt?
dinsdag 15 september 2026 om 21:21
Almostdone1 schreef: ↑15-09-2026 19:00Volgende kan als ondankbaar gelezen worden maar ik ben serieus dankbaar voor jullie reacties en medeleven.
Mijn eigen omgeving reageren kort/ nauwelijks.
En hoewel dit 1 van de redenen is dat ik euthanasie wil doet het toch pijn.
Ik was zo graag vanavond niet alleen geweest.
Het maakt jullie reacties wel nog meer waardevol!
Godsallemachtig, wat is dít pijnlijk! Mijn hart bloedt voor het kleine meisje dat stond te wachten op de trein. Ik had haar een zoveel beter leven gegund.
Eigenlijk wil ik gewoon dat je blijft leven en dat je daarin toch een soort van blijheid vindt, al is het maar af en toe. Maar je hebt al zoveel geprobeerd en zoveel strijd moeten leveren. Ik ben boos op je omgeving. Zij hadden je al decennia geleden het gevoel moeten geven dat je ertoe doet, dat er van je gehouden wordt.
Het is goed dat deze mogelijkheid je nu gegund wordt, maar het is ook hartverscheurend vind ik. Ik hoop dat de tijd dat je nog leeft menswaardig mag zijn. En ik denk mee over Sasha.
dinsdag 15 september 2026 om 23:08
Hier ben ik het woord voor woord mee eensLieneke schreef: ↑15-09-2026 21:21Godsallemachtig, wat is dít pijnlijk! Mijn hart bloedt voor het kleine meisje dat stond te wachten op de trein. Ik had haar een zoveel beter leven gegund.
Eigenlijk wil ik gewoon dat je blijft leven en dat je daarin toch een soort van blijheid vindt, al is het maar af en toe. Maar je hebt al zoveel geprobeerd en zoveel strijd moeten leveren. Ik ben boos op je omgeving. Zij hadden je al decennia geleden het gevoel moeten geven dat je ertoe doet, dat er van je gehouden wordt.
Het is goed dat deze mogelijkheid je nu gegund wordt, maar het is ook hartverscheurend vind ik. Ik hoop dat de tijd dat je nog leeft menswaardig mag zijn. En ik denk mee over Sasha.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in