Psyche
alle pijlers
Mijn euthanasie traject mogelijk triggers
vrijdag 17 juli 2026 om 21:45
Nieuw account en direct een pittig topic. Tenminste dat schat ik in want het is niet alledaags.
Ik zit dus in het euthanasie traject wegens ondraaglijk psychisch lijden. Al een flink eind op weg maar nu komen de meest spannende fases aan.
Al met al duurt het traject al ruim 2 jaar. Naar verwachting zal ik tussen de 3-5 maanden duren voordat ik weet of de euthanasie toegekend gaat worden. Natuurlijk hoop ik op toestemming. Liefst ruim voor de kerst.
Waarom dit topic? Ik wil het uit de taboesfeer hebben. En het is ook best een zwaar en eenzaam traject en dat kunnen delen lijkt me fijn. Misschien zijn er wel meer mensen die in het traject zitten.
Waarom euthanasie? Omdat ik dit de meest waardige manier vind en ook voor de paar nabestaanden minder heftig tov suicide. Ik wil dood maar wel zo zodat de schade zo beperkt mogelijk blijft. Zo nog 30 jaar verder leven is voor mij echt geen optie. Het is echt dagelijks ern strijd. Therapie lukt niet meer . Sociaal netwerk is nauwelijks aanwezig en mijn contacten bestaan voor 90% uit hulpverleners. Ik ben blij met ze hoor maar het is anders dan vriendschappen.
Waar ik wel een beetje bang voor ben zijn keiharde veroordeling dat ik voor euthanasie kies. Dat mensen tegen zijn vanuit religieuze en of principiële reden begrijp ik! Ik hoop dat het met wederzijds respect besproken kan worden.
Ik hou het voor de eerste post hierbij.
Vragen .. stel ze !
Ooit was ik best stoer maar nu... maar op topic plaatsen tikken is best eng.
Ik zit dus in het euthanasie traject wegens ondraaglijk psychisch lijden. Al een flink eind op weg maar nu komen de meest spannende fases aan.
Al met al duurt het traject al ruim 2 jaar. Naar verwachting zal ik tussen de 3-5 maanden duren voordat ik weet of de euthanasie toegekend gaat worden. Natuurlijk hoop ik op toestemming. Liefst ruim voor de kerst.
Waarom dit topic? Ik wil het uit de taboesfeer hebben. En het is ook best een zwaar en eenzaam traject en dat kunnen delen lijkt me fijn. Misschien zijn er wel meer mensen die in het traject zitten.
Waarom euthanasie? Omdat ik dit de meest waardige manier vind en ook voor de paar nabestaanden minder heftig tov suicide. Ik wil dood maar wel zo zodat de schade zo beperkt mogelijk blijft. Zo nog 30 jaar verder leven is voor mij echt geen optie. Het is echt dagelijks ern strijd. Therapie lukt niet meer . Sociaal netwerk is nauwelijks aanwezig en mijn contacten bestaan voor 90% uit hulpverleners. Ik ben blij met ze hoor maar het is anders dan vriendschappen.
Waar ik wel een beetje bang voor ben zijn keiharde veroordeling dat ik voor euthanasie kies. Dat mensen tegen zijn vanuit religieuze en of principiële reden begrijp ik! Ik hoop dat het met wederzijds respect besproken kan worden.
Ik hou het voor de eerste post hierbij.
Vragen .. stel ze !
Ooit was ik best stoer maar nu... maar op topic plaatsen tikken is best eng.
donderdag 1 oktober 2026 om 19:45
Wat een rust hier.
Het is mij nog niet gelukt in de rust te komen .
Gelukkig gebruiken ze hier een ander medicijn bij euthanasie dan in de VS bij executie...
Het zal je gebeuren zeg. Reden is dat er geen arts bij aanwezig mocht zijn en vooral dat BIG PHARMA geen medicatie wil leveren hiervoor. Ik neem aan dat hier geen moreel kompas aan te pas is gekomen maar dat het puur een financiële reden heeft.
Blijft bizar hoe het is verlopen.
Morgen met begeleider naar Groningen en daar oa lekker Syrisch eten in mijn favoriete straatje in de stad de Folkingestraat.
Het is mij nog niet gelukt in de rust te komen .
Gelukkig gebruiken ze hier een ander medicijn bij euthanasie dan in de VS bij executie...
Het zal je gebeuren zeg. Reden is dat er geen arts bij aanwezig mocht zijn en vooral dat BIG PHARMA geen medicatie wil leveren hiervoor. Ik neem aan dat hier geen moreel kompas aan te pas is gekomen maar dat het puur een financiële reden heeft.
Blijft bizar hoe het is verlopen.
Morgen met begeleider naar Groningen en daar oa lekker Syrisch eten in mijn favoriete straatje in de stad de Folkingestraat.
donderdag 1 oktober 2026 om 19:55
Een heel akelig verhaal ja..
Is dat lekker, Syrisch? Nog nooit gehad.
Nu ik het type geloof ik dat wij hier in de stad ook een Syrisch restaurant hebben. Zal eens op de menukaart kijken.
Ik lig voor Pampus, mijn twee werkdagen van deze week zitten erop.
Morgen een inspannende activiteit dus daar gaat mijn energie weer die net begon terug te komen. Maar goed, dan maar geen energie en wel een leuke avond.
Is dat lekker, Syrisch? Nog nooit gehad.
Nu ik het type geloof ik dat wij hier in de stad ook een Syrisch restaurant hebben. Zal eens op de menukaart kijken.
Ik lig voor Pampus, mijn twee werkdagen van deze week zitten erop.
Morgen een inspannende activiteit dus daar gaat mijn energie weer die net begon terug te komen. Maar goed, dan maar geen energie en wel een leuke avond.
donderdag 1 oktober 2026 om 20:01
Ik hoop dat je een fijne dag hebt morgen. Moet wel hè? Want er gaat niets boven GroningenAlmostdone2 schreef: ↑01-10-2026 19:45Wat een rust hier.
Het is mij nog niet gelukt in de rust te komen .
Gelukkig gebruiken ze hier een ander medicijn bij euthanasie dan in de VS bij executie...
Het zal je gebeuren zeg. Reden is dat er geen arts bij aanwezig mocht zijn en vooral dat BIG PHARMA geen medicatie wil leveren hiervoor. Ik neem aan dat hier geen moreel kompas aan te pas is gekomen maar dat het puur een financiële reden heeft.
Blijft bizar hoe het is verlopen.
Morgen met begeleider naar Groningen en daar oa lekker Syrisch eten in mijn favoriete straatje in de stad de Folkingestraat.
Je moet de waarheid niet verwarren met de mening van de meerderheid. Loesje
donderdag 1 oktober 2026 om 20:02
Ik hou van midden oosten en noord Afrikaanse keuken . Heerlijk kruidig. Ik ben vlees eter en gegrilde en gestoofd vlees.ambra schreef: ↑01-10-2026 19:55Een heel akelig verhaal ja..
Is dat lekker, Syrisch? Nog nooit gehad.
Nu ik het type geloof ik dat wij hier in de stad ook een Syrisch restaurant hebben. Zal eens op de menukaart kijken.
Ik lig voor Pampus, mijn twee werkdagen van deze week zitten erop.
Morgen een inspannende activiteit dus daar gaat mijn energie weer die net begon terug te komen. Maar goed, dan maar geen energie en wel een leuke avond.
10 jaar geleden deed ik vrijwilligerswerk met vluchtelingen, toen veel syrische vluchtelingen en zo wat meer kennis gemaakt met die keuken.
Jij nu vrij maar morgen weer iets energie vretends. Dat het maar de moeite waard mag zijn dan .
donderdag 1 oktober 2026 om 20:10
Ah ik ben vegetariër maar midden-oosten heeft wel veel vega. Ik sla de gestoofde geit even over ( net een Noord Afrikaans kookboek verbannen naar de boekenboom, mijn man kookte er nooit uit en na dat recept met geit wat ik tegenkwam moest het boek weg van mijAlmostdone2 schreef: ↑01-10-2026 20:02Ik hou van midden oosten en noord Afrikaanse keuken . Heerlijk kruidig. Ik ben vlees eter en gegrilde en gestoofd vlees.
10 jaar geleden deed ik vrijwilligerswerk met vluchtelingen, toen veel syrische vluchtelingen en zo wat meer kennis gemaakt met die keuken.
Jij nu vrij maar morgen weer iets energie vretends. Dat het maar de moeite waard mag zijn dan .
)Morgen gaan we met de discoboot mee
donderdag 1 oktober 2026 om 20:35
Oké... ik zit hier met een enorme WTF. .
Mail van mijn broer. Volgens hem woont mijn moeder nog gewoon op de afdeling die ik wist.
Huh ? Maar...
Huh?
Maar de medewerkster zei tegen mij dat ze op naam andere afdeling woont. En medewerkster van die afdeling zei dat ook.
Wat is dat nou voor iets raars ? ..
Ik trek dit soort dingen zo enorm slecht
Mindfuck .
Tot zover mijn poging om in de rust te komen ..
Mijn broer wil ook afscheid van mij nemen.
Volgende ...
Eerste reactie . Neuh. Je hebt me volledig laten stikken , sterker nog het mij nog moeilijker gemaakt en nu wil je afscheid nemen zodat het voor jou gemakkelijker is ? En whats in it for me?
Het gaat in mijn familie altijd om eigen belang..
Maar dat is dan weer egoïstisch.
Ik wil hier helemaal niet meer over nadenken .
Altijd gezeik. Ik ben dat zo zat !
Mail van mijn broer. Volgens hem woont mijn moeder nog gewoon op de afdeling die ik wist.
Huh ? Maar...
Huh?
Maar de medewerkster zei tegen mij dat ze op naam andere afdeling woont. En medewerkster van die afdeling zei dat ook.
Wat is dat nou voor iets raars ? ..
Ik trek dit soort dingen zo enorm slecht
Mindfuck .
Tot zover mijn poging om in de rust te komen ..
Mijn broer wil ook afscheid van mij nemen.
Volgende ...
Eerste reactie . Neuh. Je hebt me volledig laten stikken , sterker nog het mij nog moeilijker gemaakt en nu wil je afscheid nemen zodat het voor jou gemakkelijker is ? En whats in it for me?
Het gaat in mijn familie altijd om eigen belang..
Maar dat is dan weer egoïstisch.
Ik wil hier helemaal niet meer over nadenken .
Altijd gezeik. Ik ben dat zo zat !
donderdag 1 oktober 2026 om 20:55
Heel vreemd van die medewerksters.
Ik vind het positief lijken dat je broer toch contact heeft gezocht en afscheid wil nemen. Daarmee erkent hij wel je lijden. Ik zie het als buitenstaander met de weinige info die ik heb over jouw verleden met je broer als iets positiefs.
Maar ik snap ook echt wel dat je dit even niet aan zag komen!
Maar goed, zoals ik al zei.. ik weet zo goed als niks. Misschien moet je alles eerst even laten bezinken voordat je op hem reageert
Ik vind het positief lijken dat je broer toch contact heeft gezocht en afscheid wil nemen. Daarmee erkent hij wel je lijden. Ik zie het als buitenstaander met de weinige info die ik heb over jouw verleden met je broer als iets positiefs.
Maar ik snap ook echt wel dat je dit even niet aan zag komen!
Maar goed, zoals ik al zei.. ik weet zo goed als niks. Misschien moet je alles eerst even laten bezinken voordat je op hem reageert
donderdag 1 oktober 2026 om 21:02
Oef heftig Almost Done, zou mij blokkeren zoiets. Je wilt het zo graag goed doen maar dan toch gaan al die familie dynamieken weer werken.
Ik lees je diepe behoefte van geen gedoe meer willen met familie, geen machtsspelletjes meer kunnen, willen en hoeven meemaken. En idd. nu opeens hier rekening mee moeten houden terwijl je geen respect naar jou en jouw keuzes ervaart van broer. Misschien is het vriendelijk bedoeld, misschien wil je het hem bieden, maar tegelijk roept het meteen zoveel op dat ik me kan voorstellen dat je het even niet meer weet. Behalve dat het nu teveel is.
De stress van het vooruitzicht van morgen, voorpret hebben en iets vd korte bucketlist, dreigt nu ook onder te sneeuwen.
De Stad bezoeken kijk je naar uit maar dit vreet zo energie, trekt zo leeg. Dus wat je bedacht had, crisisdienst bellen en evt de zonodig medicatie, kan wel een zonodig moment zijn.
Familie gedoe kan zo ontregelen, naar is dat.
Ik hoop dat je morgen kan genieten van jouw straatje daar, museum uit rechtsaf (de pindakaaswinkel, het winkeltje met de kaarsen voorin en de thee achterin, de tingeltangel winkel met de lieve kaartjes, de stripwinkel en de 2e hands boekenwinkel met het schattige bankje ervoor - als ik me goed herinner..)
Ik lees je diepe behoefte van geen gedoe meer willen met familie, geen machtsspelletjes meer kunnen, willen en hoeven meemaken. En idd. nu opeens hier rekening mee moeten houden terwijl je geen respect naar jou en jouw keuzes ervaart van broer. Misschien is het vriendelijk bedoeld, misschien wil je het hem bieden, maar tegelijk roept het meteen zoveel op dat ik me kan voorstellen dat je het even niet meer weet. Behalve dat het nu teveel is.
De stress van het vooruitzicht van morgen, voorpret hebben en iets vd korte bucketlist, dreigt nu ook onder te sneeuwen.
De Stad bezoeken kijk je naar uit maar dit vreet zo energie, trekt zo leeg. Dus wat je bedacht had, crisisdienst bellen en evt de zonodig medicatie, kan wel een zonodig moment zijn.
Familie gedoe kan zo ontregelen, naar is dat.
Ik hoop dat je morgen kan genieten van jouw straatje daar, museum uit rechtsaf (de pindakaaswinkel, het winkeltje met de kaarsen voorin en de thee achterin, de tingeltangel winkel met de lieve kaartjes, de stripwinkel en de 2e hands boekenwinkel met het schattige bankje ervoor - als ik me goed herinner..)
donderdag 1 oktober 2026 om 21:07
Het afscheid nemen heeft niks te maken met het voor mij prettig te laten verlopen hoor. Puur voor zichzelf. En de kans dat hij weer over God gaat beginnen is heel groot.Aapmetwifi schreef: ↑01-10-2026 20:55Heel vreemd van die medewerksters.
Ik vind het positief lijken dat je broer toch contact heeft gezocht en afscheid wil nemen. Daarmee erkent hij wel je lijden. Ik zie het als buitenstaander met de weinige info die ik heb over jouw verleden met je broer als iets positiefs.
Maar ik snap ook echt wel dat je dit even niet aan zag komen!
Maar goed, zoals ik al zei.. ik weet zo goed als niks. Misschien moet je alles eerst even laten bezinken voordat je op hem reageert
Ik heb met verzorgingshuis gebeld en ze woont idd gewoon waar ik dacht dat ze woonde.
Moest morgen maar weer bellen want dan vaste medewerkers aanwezig.
2 medewerkers hebben beweerd dat mijn moeder op de andere afdeling woont en dat ze niks mochten zeggen.
Bizar !
donderdag 1 oktober 2026 om 21:14
Je kent de Stad..hanke321 schreef: ↑01-10-2026 21:02Oef heftig Almost Done, zou mij blokkeren zoiets. Je wilt het zo graag goed doen maar dan toch gaan al die familie dynamieken weer werken.
Ik lees je diepe behoefte van geen gedoe meer willen met familie, geen machtsspelletjes meer kunnen, willen en hoeven meemaken. En idd. nu opeens hier rekening mee moeten houden terwijl je geen respect naar jou en jouw keuzes ervaart van broer. Misschien is het vriendelijk bedoeld, misschien wil je het hem bieden, maar tegelijk roept het meteen zoveel op dat ik me kan voorstellen dat je het even niet meer weet. Behalve dat het nu teveel is.
De stress van het vooruitzicht van morgen, voorpret hebben en iets vd korte bucketlist, dreigt nu ook onder te sneeuwen.
De Stad bezoeken kijk je naar uit maar dit vreet zo energie, trekt zo leeg. Dus wat je bedacht had, crisisdienst bellen en evt de zonodig medicatie, kan wel een zonodig moment zijn.
Familie gedoe kan zo ontregelen, naar is dat.
Ik hoop dat je morgen kan genieten van jouw straatje daar, museum uit rechtsaf (de pindakaaswinkel, het winkeltje met de kaarsen voorin en de thee achterin, de tingeltangel winkel met de lieve kaartjes, de stripwinkel en de 2e hands boekenwinkel met het schattige bankje ervoor - als ik me goed herinner..)
Het was net klaar.. rust. En bam daar gaan we weer. Het drukt op 10000 nare punten. Triggert alles.. en bam weer naar de herbelevingen.
Ik wil dit niet !
Ik ga idd maar met crisisdienst bellen en medicatie erin..
Traumarespons big time..
Ik haat dit stuk en elke keer wat ik ook doe..
vrijdag 2 oktober 2026 om 01:22
Almost, wat ben je toch door een hele hoop narigheid gegaan de afgelopen dagen... Wat een rollercoaster aan emoties (zaten er ook maar blije emoties bij, dat zou al verlichting geven...).
De boosheid naar broer is volkomen logisch. Zo naar dat dan de hele diepe put met nare gebeurtenissen weer opengetrokken wordt en je alles weer opnieuw beleefd. Wat een uitputtingsslag.... En dat elke dag weer opnieuw!
Waar ik net over nagedacht; euthanasie krijgen heeft eigenlijk zowel voor- als nadelen. Het biedt je de mogelijkheid om op een humane manier afscheid te nemen en zaken goed te regelen. Maar dat laatste (en in dit geval eigenlijk ook het eerste) is tegelijkertijd óók zo enorm zwaar! Het kost tijd, energie, emoties... Je hebt het eigenlijk al niet, en toch, moet je het nog even uit je tenen halen (zeggen ze dat zo?) om afscheid te kunnen nemen. Maar toen ik daar net over nadacht, dacht ik ook, het hoeft niet perfect Almost. Je doet wat binnen jouw mogelijkheden ligt, en dat is oke. Meer dan oke! Wat je doet aan voorbereiding is al meer dan heel veel andere mensen doen. Jij weet al dat je dood gaat. De meeste mensen weten dat niet, en dan is het wat het is.
De boosheid naar broer is volkomen logisch. Zo naar dat dan de hele diepe put met nare gebeurtenissen weer opengetrokken wordt en je alles weer opnieuw beleefd. Wat een uitputtingsslag.... En dat elke dag weer opnieuw!
Waar ik net over nagedacht; euthanasie krijgen heeft eigenlijk zowel voor- als nadelen. Het biedt je de mogelijkheid om op een humane manier afscheid te nemen en zaken goed te regelen. Maar dat laatste (en in dit geval eigenlijk ook het eerste) is tegelijkertijd óók zo enorm zwaar! Het kost tijd, energie, emoties... Je hebt het eigenlijk al niet, en toch, moet je het nog even uit je tenen halen (zeggen ze dat zo?) om afscheid te kunnen nemen. Maar toen ik daar net over nadacht, dacht ik ook, het hoeft niet perfect Almost. Je doet wat binnen jouw mogelijkheden ligt, en dat is oke. Meer dan oke! Wat je doet aan voorbereiding is al meer dan heel veel andere mensen doen. Jij weet al dat je dood gaat. De meeste mensen weten dat niet, en dan is het wat het is.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in