Psyche
alle pijlers
Onder de indruk van perfectie
dinsdag 14 juni 2011 om 11:20
Al zo'n 3 jaar heb ik sporadisch contact met een ongelooflijk heerlijke jongeman (29 jaar).
Het is begonnen als een zwoele affaire. Hij zag mij volledig zitten, maar ik had het gevoel dat er iets niet klopte: hij was te knap, te slim, te enthousiast in zijn sms'jes. Totdat ik op date ging met hem... Ik was gelijk verloren en blokkeerde helemaal, waardoor de affaire na enkele dates gestopt is.
Daarna hebben we ong. 1 keer in de maand nog afgesproken, voor de seks. (Was ik daar maar nooit mee begonnen, want ik was stapelverliefd.)
Nu had ik hem een half jaar niet meer persoonlijk gezien, maar via zijn beste vriend (de verhalen) leerde ik hem op een andere manier kennen.
Blijkt dat hij toch niet zomaar mister popular is, maar ook een heel gevoelig, empathisch en correct man. Niemand verwacht het van hem, want hij deelt de lakens met de knapste modellen van het land en lijkt timide, maar dan wel met een zekere arrogantie.
Nu was ik gisterenavond opnieuw bij hem op zijn appartement.
Ik wist niet waar ik het had, maar na lange en diepe gesprekken was ik alweer helemaal onder de indruk van zijn perfectie.
Knap, medelevend, ambitieus, gevoelig, zorgzaam, smaakvol, sportief, sociaal verstandig, veel zelfkennis, goede job, veel vrienden...
En verklaar me nu maar gek:
Ik vind hem zo perfect dat ik zelfs niets 'menselijks' kan vinden: zijn bed voelde aan alsof ik op een wolkje sliep, hij ruikt goed zelfs al zou hij geen parfum dragen, zijn huis, zijn lakens, zijn kleren, zijn vuile was, zijn badkamer... alles ruikt goed, zelfs zijn kat is perfect. En je zou kunnen denken: als je geld hebt, kan alles perfect. Maar dat is het nu net: hij heeft een goed loon, maar staat toch met beide voeten op de grond, zijn appartement in de stad is niet poepchic, maar gewoon mooi en gezellig... en perfect
.
Nu ben ik net thuis in mijn eigen donker en kil huis en heb een heel vreemd gevoel. Ik ben niet verliefd, maar ben echt onder de indruk van die man en zijn leventje, zelfs een beetje jaloers. Als ik hem zo bezig zie, zou ik dolgraag een man zijn, eentje als hij. Zo zelfstandig en helemaal 'klaar' met zichzelf !Geen date-zorgen, want hij kan elke vrouw in zijn bed krijgen, maar net daarom is dat geen uitdaging meer voor hem (hoewel hij elke week wel eentje in zijn bed heeft), en bouwt hij simpelweg het perfecte leventje op.
Ik vind het allemaal heel angstaanjagend en raak er zelfs ontmoedigd door. Zo'n sterk man !
Graag de handleiding van zijn geluk !
Het is begonnen als een zwoele affaire. Hij zag mij volledig zitten, maar ik had het gevoel dat er iets niet klopte: hij was te knap, te slim, te enthousiast in zijn sms'jes. Totdat ik op date ging met hem... Ik was gelijk verloren en blokkeerde helemaal, waardoor de affaire na enkele dates gestopt is.
Daarna hebben we ong. 1 keer in de maand nog afgesproken, voor de seks. (Was ik daar maar nooit mee begonnen, want ik was stapelverliefd.)
Nu had ik hem een half jaar niet meer persoonlijk gezien, maar via zijn beste vriend (de verhalen) leerde ik hem op een andere manier kennen.
Blijkt dat hij toch niet zomaar mister popular is, maar ook een heel gevoelig, empathisch en correct man. Niemand verwacht het van hem, want hij deelt de lakens met de knapste modellen van het land en lijkt timide, maar dan wel met een zekere arrogantie.
Nu was ik gisterenavond opnieuw bij hem op zijn appartement.
Ik wist niet waar ik het had, maar na lange en diepe gesprekken was ik alweer helemaal onder de indruk van zijn perfectie.
Knap, medelevend, ambitieus, gevoelig, zorgzaam, smaakvol, sportief, sociaal verstandig, veel zelfkennis, goede job, veel vrienden...
En verklaar me nu maar gek:
Ik vind hem zo perfect dat ik zelfs niets 'menselijks' kan vinden: zijn bed voelde aan alsof ik op een wolkje sliep, hij ruikt goed zelfs al zou hij geen parfum dragen, zijn huis, zijn lakens, zijn kleren, zijn vuile was, zijn badkamer... alles ruikt goed, zelfs zijn kat is perfect. En je zou kunnen denken: als je geld hebt, kan alles perfect. Maar dat is het nu net: hij heeft een goed loon, maar staat toch met beide voeten op de grond, zijn appartement in de stad is niet poepchic, maar gewoon mooi en gezellig... en perfect
. Nu ben ik net thuis in mijn eigen donker en kil huis en heb een heel vreemd gevoel. Ik ben niet verliefd, maar ben echt onder de indruk van die man en zijn leventje, zelfs een beetje jaloers. Als ik hem zo bezig zie, zou ik dolgraag een man zijn, eentje als hij. Zo zelfstandig en helemaal 'klaar' met zichzelf !Geen date-zorgen, want hij kan elke vrouw in zijn bed krijgen, maar net daarom is dat geen uitdaging meer voor hem (hoewel hij elke week wel eentje in zijn bed heeft), en bouwt hij simpelweg het perfecte leventje op.
Ik vind het allemaal heel angstaanjagend en raak er zelfs ontmoedigd door. Zo'n sterk man !
Graag de handleiding van zijn geluk !
dinsdag 14 juni 2011 om 14:19
quote:Frankie33 schreef op 14 juni 2011 @ 14:06:
Die perfectie kan maar 1 doel hebben: hij verbergt dingen.
Helemaal mee eens Frankie. Mijn ervaringen met mensen die zoveel perfectie uit (proberen te) stralen is dat ze hun diepe onzekerheid lopen te verbergen. En ook dat het heel heel hard werken voor ze is, dat imago.
Ik ken wel perfecte situaties, maar die worden gecreerd door imperfecte mensen. Ik heb op mijn werk wel eens contact met zeer succesvolle zakenmensen (denk aan niveau directeur Shell Nederland) en die kunnen bijvoorbeeld een erg goede show neerzetten, maar ze weten niet op alles antwoord (en de leuksten weten dat prima te hanteren om iedereen dan weer bij de show te betrekken).
Of een feestje vol met aantrekkelijke mensen en lekker eten. De organisator kan dan wel perfect ogen als je binnen zou stappen en ziet: fantastisch huis, goede relatie, leuke vrienden, heerlijk eten en goede sfeer, maar je weet niet dat die organisator 2 uur daarvoor nog ontzettend en onterecht liep te stressen dat er te weinig eten was (er was te veel), dat de hapjes niet door de persoon zelf gemaakt zijn maar door vrienden en dat ook die goede relatie stress ondervindt bij verhuizen en geldproblemen. Als je al jaren bevriend bent dan ben je dus wat meer op de hoogte. Ik wil daarmee niet zeggen dat die persoon zich perfect voordoet, maar dat wat op het eerste gezicht perfect kan lijken dat niet hoeft te zijn als je er langer bent of dieper toegelaten wordt.
Die perfectie kan maar 1 doel hebben: hij verbergt dingen.
Helemaal mee eens Frankie. Mijn ervaringen met mensen die zoveel perfectie uit (proberen te) stralen is dat ze hun diepe onzekerheid lopen te verbergen. En ook dat het heel heel hard werken voor ze is, dat imago.
Ik ken wel perfecte situaties, maar die worden gecreerd door imperfecte mensen. Ik heb op mijn werk wel eens contact met zeer succesvolle zakenmensen (denk aan niveau directeur Shell Nederland) en die kunnen bijvoorbeeld een erg goede show neerzetten, maar ze weten niet op alles antwoord (en de leuksten weten dat prima te hanteren om iedereen dan weer bij de show te betrekken).
Of een feestje vol met aantrekkelijke mensen en lekker eten. De organisator kan dan wel perfect ogen als je binnen zou stappen en ziet: fantastisch huis, goede relatie, leuke vrienden, heerlijk eten en goede sfeer, maar je weet niet dat die organisator 2 uur daarvoor nog ontzettend en onterecht liep te stressen dat er te weinig eten was (er was te veel), dat de hapjes niet door de persoon zelf gemaakt zijn maar door vrienden en dat ook die goede relatie stress ondervindt bij verhuizen en geldproblemen. Als je al jaren bevriend bent dan ben je dus wat meer op de hoogte. Ik wil daarmee niet zeggen dat die persoon zich perfect voordoet, maar dat wat op het eerste gezicht perfect kan lijken dat niet hoeft te zijn als je er langer bent of dieper toegelaten wordt.
dinsdag 14 juni 2011 om 14:23
Ik was een tijdje geleden ook onder de indruk van zo'n perfecte man incl perfect leventje. Maar toenmik hem wat beter leerde kennen bleek het inderdaad te zijn wat anderen al zeiden : kil ( en alleen in zichzelf geïnteresseerd )
Mijn indruk is veranderd van onder de indruk naar lichtelijk medelijden en hernieuwde trots op mijn eigen (verre van perfecte) leven en huishouden
Mijn indruk is veranderd van onder de indruk naar lichtelijk medelijden en hernieuwde trots op mijn eigen (verre van perfecte) leven en huishouden
dinsdag 14 juni 2011 om 15:04
Ik geloof er geen hout van dat die man zo perfect is, mij klinkt hij alvast niet perfect in de oren.
Volgens mij vindt TO hem perfect omdat hij bepaalde zaken goed op orde heeft die zij maar niet goed op orde krijgt in háár leven. En dus gaat ze in zijn vuile was snuffelen op zoek naar iets wat hij niet op orde heeft. Stél, daar had een geurtje aan gezeten! Dan was hij niet perfect! Nee, zijn vuile sokken stinken! Ha!
Ik vind dat niet erg gezond gedrag. Perfectionisme in extremis misschien?
Volgens mij vindt TO hem perfect omdat hij bepaalde zaken goed op orde heeft die zij maar niet goed op orde krijgt in háár leven. En dus gaat ze in zijn vuile was snuffelen op zoek naar iets wat hij niet op orde heeft. Stél, daar had een geurtje aan gezeten! Dan was hij niet perfect! Nee, zijn vuile sokken stinken! Ha!
Ik vind dat niet erg gezond gedrag. Perfectionisme in extremis misschien?
Ga in therapie!
dinsdag 14 juni 2011 om 15:10
Ik geloof niet dat ik er gelukkiger van zou worden als mijn wasgoed niet zou stinken. Ben blij dat ik mijn geluk niet hoef te halen uit een minutieus aangeharkte tuin en een boekenkast waarin alles zorgvuldig op kleur is gesorteerd. Ben gewoon een mens. Met bepaalde kwaliteiten en een setje zwaktes. Steek mijn energie liever in m'n gezin, vrienden en hobby's dan in het strijken van washandjes en zakdoeken.
dinsdag 14 juni 2011 om 15:17
Met dat 'niets menselijks vinden' bedoel ik: Hij lijkt wel een robot. Ik denk zelfs dat hij zichzelf aanziet als een zaak, een concept, een projectje. Hij maakt zichzelf. Hij doet het zo goed dat het zelfs lijkt alsof het zijn natuur is.
Ok je geeft aan dat je geen relatie met hem wil maar je bewonderd de manier waarop hij in het leven staat. Daar valt in te komen als je je leven wat beter georganiseerd wil hebben bijvoorbeeld (denk aan je huishouden). Maar wordt je er blijer van. Zoals je het beschrijft; hij lijkt wel een robot dat klinkt niet heel positief.
Ok je geeft aan dat je geen relatie met hem wil maar je bewonderd de manier waarop hij in het leven staat. Daar valt in te komen als je je leven wat beter georganiseerd wil hebben bijvoorbeeld (denk aan je huishouden). Maar wordt je er blijer van. Zoals je het beschrijft; hij lijkt wel een robot dat klinkt niet heel positief.
dinsdag 14 juni 2011 om 16:00
quote:dubiootje schreef op 14 juni 2011 @ 15:04:
Ik geloof er geen hout van dat die man zo perfect is, mij klinkt hij alvast niet perfect in de oren.
Volgens mij vindt TO hem perfect omdat hij bepaalde zaken goed op orde heeft die zij maar niet goed op orde krijgt in háár leven. En dus gaat ze in zijn vuile was snuffelen op zoek naar iets wat hij niet op orde heeft. Stél, daar had een geurtje aan gezeten! Dan was hij niet perfect! Nee, zijn vuile sokken stinken! Ha!
Ik vind dat niet erg gezond gedrag. Perfectionisme in extremis misschien?
Yep, zou kunnen. De zaken die hij op orde heeft, wil ik ook op orde hebben, terwijl daar veel energie voor nodig is. Misschien had ik me inderdaad beter gevoeld als ik tot de vaststelling kwam dat zijn 'vuile was' (inmiddels al figuurlijk geworden) wél stonk.
Ik ben inderdaad een perfectionistje, maar dat ziet niet iedereen, omdat ik het niet op alle vlakken waar kan maken. Ik haal rust uit dingen die ik wel onder controle kàn hebben. Zoals bijvoorbeeld de was ophangen met wasspelden waarvan de kleur aansluit bij de kleur van het kledingstuk. FREAKYYYYYY
Ik geloof er geen hout van dat die man zo perfect is, mij klinkt hij alvast niet perfect in de oren.
Volgens mij vindt TO hem perfect omdat hij bepaalde zaken goed op orde heeft die zij maar niet goed op orde krijgt in háár leven. En dus gaat ze in zijn vuile was snuffelen op zoek naar iets wat hij niet op orde heeft. Stél, daar had een geurtje aan gezeten! Dan was hij niet perfect! Nee, zijn vuile sokken stinken! Ha!
Ik vind dat niet erg gezond gedrag. Perfectionisme in extremis misschien?
Yep, zou kunnen. De zaken die hij op orde heeft, wil ik ook op orde hebben, terwijl daar veel energie voor nodig is. Misschien had ik me inderdaad beter gevoeld als ik tot de vaststelling kwam dat zijn 'vuile was' (inmiddels al figuurlijk geworden) wél stonk.
Ik ben inderdaad een perfectionistje, maar dat ziet niet iedereen, omdat ik het niet op alle vlakken waar kan maken. Ik haal rust uit dingen die ik wel onder controle kàn hebben. Zoals bijvoorbeeld de was ophangen met wasspelden waarvan de kleur aansluit bij de kleur van het kledingstuk. FREAKYYYYYY
dinsdag 14 juni 2011 om 16:06
quote:SeptemberGirl schreef op 14 juni 2011 @ 15:32:
Nee nee, geen Arie, geen Shrek, geen Bree Vandercamp... het is....
Don Draper!!
[afbeelding]
Hubba hubba!
Hehe, hoe meer jullie speculeren over een 'prototype' van de man in mijn topic, hoe meer ik zin krijg om er straks kei hard een echte foto van hem tegenaan te gooien
. Maar natuuurlijk doe ik dat niet !!!
Hij dwaalt vast en zeker elke dag op een bepaald uur rond op vrouwenforums om wat te 'studeren'.
Nee nee, geen Arie, geen Shrek, geen Bree Vandercamp... het is....
Don Draper!!
[afbeelding]
Hubba hubba!
Hehe, hoe meer jullie speculeren over een 'prototype' van de man in mijn topic, hoe meer ik zin krijg om er straks kei hard een echte foto van hem tegenaan te gooien
. Maar natuuurlijk doe ik dat niet !!! Hij dwaalt vast en zeker elke dag op een bepaald uur rond op vrouwenforums om wat te 'studeren'.
dinsdag 14 juni 2011 om 16:45
dinsdag 14 juni 2011 om 17:04
quote:Apollon schreef op 14 juni 2011 @ 16:00:
[...]
Ik haal rust uit dingen die ik wel onder controle kàn hebben. Zoals bijvoorbeeld de was ophangen met wasspelden waarvan de kleur aansluit bij de kleur van het kledingstuk.
FREAKYYYYYY.
Mwoah, freaky... Hooguit jammer. Er zijn veel leukere dingen in het leven dan je wasgoed ophangen met bijpassende knijpers. Maar goed, dat vind ik. Misschien is het voor jou wel een bron van geluk.
[...]
Ik haal rust uit dingen die ik wel onder controle kàn hebben. Zoals bijvoorbeeld de was ophangen met wasspelden waarvan de kleur aansluit bij de kleur van het kledingstuk.
FREAKYYYYYY.
Mwoah, freaky... Hooguit jammer. Er zijn veel leukere dingen in het leven dan je wasgoed ophangen met bijpassende knijpers. Maar goed, dat vind ik. Misschien is het voor jou wel een bron van geluk.
dinsdag 14 juni 2011 om 17:07
quote:Apollon schreef op 14 juni 2011 @ 16:00:
[...]
Ik ben inderdaad een perfectionistje, maar dat ziet niet iedereen, omdat ik het niet op alle vlakken waar kan maken. Ik haal rust uit dingen die ik wel onder controle kàn hebben. Zoals bijvoorbeeld de was ophangen met wasspelden waarvan de kleur aansluit bij de kleur van het kledingstuk. FREAKYYYYYYDat denk jij misschien, dat niet iedereen dat ziet. Je verwart een perfectionist met iemand die alles perfect op orde heeft (zoals Mr. Perfect). Een perfectionist is iemand die nooit tevreden is, dat is heel wat anders.
[...]
Ik ben inderdaad een perfectionistje, maar dat ziet niet iedereen, omdat ik het niet op alle vlakken waar kan maken. Ik haal rust uit dingen die ik wel onder controle kàn hebben. Zoals bijvoorbeeld de was ophangen met wasspelden waarvan de kleur aansluit bij de kleur van het kledingstuk. FREAKYYYYYYDat denk jij misschien, dat niet iedereen dat ziet. Je verwart een perfectionist met iemand die alles perfect op orde heeft (zoals Mr. Perfect). Een perfectionist is iemand die nooit tevreden is, dat is heel wat anders.
Ga in therapie!
dinsdag 14 juni 2011 om 17:49
quote:DeKenau schreef op 14 juni 2011 @ 16:21:
Dit is een grap!
Ja toch?Mijn moeder wordt sentimenteel en kan het moeilijk kan verdragen als een paar sokken apart aan de lijn hangt (ik bedoel: niet naast elkaar). Ze vindt dat zielig. Dan kan ik me ook wel voorstellen dat sommige mensen onrustig worden als de kleur van de wasknijpers niet matcht met het wasgoed. Jawel hoor.
Dit is een grap!
Ja toch?Mijn moeder wordt sentimenteel en kan het moeilijk kan verdragen als een paar sokken apart aan de lijn hangt (ik bedoel: niet naast elkaar). Ze vindt dat zielig. Dan kan ik me ook wel voorstellen dat sommige mensen onrustig worden als de kleur van de wasknijpers niet matcht met het wasgoed. Jawel hoor.