Psyche
alle pijlers
Praatpaal nodig
zondag 21 augustus 2011 om 19:59
Hoi Allemaal,
Hier een stille meelezer (een aantal maanden) die net een account heeft aangemaakt. Graag zou ik het forum als praatpaal willen gebruiken.
Mijn vader is 2.5 week geleden overleden. Ik heb een lieve man, familie en vrienden, maar die wil ik niet altijd lastig vallen met mijn verdriet of slechte humeur als gevolg van dit verdriet. En ik heb gemerkt dat het helpt om van me af te praten.
Dus hoop ik ook dat het helpt om hier bepaalde zaken "van me af te typen".
Groetjes,
Eentje 1977
Hier een stille meelezer (een aantal maanden) die net een account heeft aangemaakt. Graag zou ik het forum als praatpaal willen gebruiken.
Mijn vader is 2.5 week geleden overleden. Ik heb een lieve man, familie en vrienden, maar die wil ik niet altijd lastig vallen met mijn verdriet of slechte humeur als gevolg van dit verdriet. En ik heb gemerkt dat het helpt om van me af te praten.
Dus hoop ik ook dat het helpt om hier bepaalde zaken "van me af te typen".
Groetjes,
Eentje 1977
woensdag 24 augustus 2011 om 20:21
Jee, het zit ook niet mee vrouwke! Heel triest en verdrietig allemaal.
Nou, ik kan je zeggen dat ik (helaas) heel veel ervaring heb met heel veel verdriet.
Vader, broer en ongeboren kindje: leven niet meer. Zo'n 15 ooms en tantes: leven niet meer. Veel andere bekenden uit mijn directe omgeving, dus niet-familie: leven niet meer.
Mijn vader is in december 2007 overleden. Een broer van hem drie maanden daarvoor. Zijn andere broer drie weken na mijn vader. De broer van mijn moeder ook een paar maanden daarvoor. En in die maanden nog vier anderen.
Dus ik herken het o zo goed. Ik kon toen ook niet meer naar de uitvaart op den duur, had er 'genoeg' van. Prioriteiten stellen is heel belangrijk. En dan doel ik op JOUW prioriteiten.
Want je zult waarschijnlijk graag je vriendin steunen i.v.m. haar zus, maar daar ben je zelf nog 'te vers' voor. Toen mijn broer is verongelukt, overleed korte tijd later de vader van een vriendin. We hebben elkaar in die tijd niet vaak gezien, ieder had zijn eigen zorgen en verdriet. Niet leuk misschien, maar dat heb je amper in de gaten op dat moment, het hemd is nader dan de rok. Zaak is, dat je goed aan jezelf denkt!
Nou, ik kan je zeggen dat ik (helaas) heel veel ervaring heb met heel veel verdriet.
Vader, broer en ongeboren kindje: leven niet meer. Zo'n 15 ooms en tantes: leven niet meer. Veel andere bekenden uit mijn directe omgeving, dus niet-familie: leven niet meer.
Mijn vader is in december 2007 overleden. Een broer van hem drie maanden daarvoor. Zijn andere broer drie weken na mijn vader. De broer van mijn moeder ook een paar maanden daarvoor. En in die maanden nog vier anderen.
Dus ik herken het o zo goed. Ik kon toen ook niet meer naar de uitvaart op den duur, had er 'genoeg' van. Prioriteiten stellen is heel belangrijk. En dan doel ik op JOUW prioriteiten.
Want je zult waarschijnlijk graag je vriendin steunen i.v.m. haar zus, maar daar ben je zelf nog 'te vers' voor. Toen mijn broer is verongelukt, overleed korte tijd later de vader van een vriendin. We hebben elkaar in die tijd niet vaak gezien, ieder had zijn eigen zorgen en verdriet. Niet leuk misschien, maar dat heb je amper in de gaten op dat moment, het hemd is nader dan de rok. Zaak is, dat je goed aan jezelf denkt!
maandag 29 augustus 2011 om 21:03
Hoi Allemaal,
Net weer even een flinke dip gehad. Maar het lukt toch ook wel weer heel erg op, zo'n huilbui waar 1 zakdoekje niet voldoende is (op z'n zachts gezegd).
Ik probeer wel aan mezelf te denken. Komend weekend is de agenda helemaal leeg, en dat blijft ook zo!
Met de arbo arts afgeproken dat ik 6 urr per dag ga werken. Tenminste, dat is de bedoeling. Afgelopen vrijdag na 2.5 uur naar huis gegaan omdat ik het gevoel er al een dag+overwerk had opzitten.
Morgen ga ik toch naar de begrafenis van het zusje van mijn vriendin. Ik wil er voor haar zijn.
En dan woensdag een gesprek met mijn baas (die was vorige week op vakantie). Hopelijk begrijpt hij dat het mijn inententie is om 6 uur te werken, maar dat ik dat alleen wil doen als ik het gevoel heb, dat ik dat aankan.
Nu heb ik een collega die na 1 maand na het overlijden weer full-time aan de slag is gegaan. Is dat een beetje "de standaard"?
Net weer even een flinke dip gehad. Maar het lukt toch ook wel weer heel erg op, zo'n huilbui waar 1 zakdoekje niet voldoende is (op z'n zachts gezegd).
Ik probeer wel aan mezelf te denken. Komend weekend is de agenda helemaal leeg, en dat blijft ook zo!
Met de arbo arts afgeproken dat ik 6 urr per dag ga werken. Tenminste, dat is de bedoeling. Afgelopen vrijdag na 2.5 uur naar huis gegaan omdat ik het gevoel er al een dag+overwerk had opzitten.
Morgen ga ik toch naar de begrafenis van het zusje van mijn vriendin. Ik wil er voor haar zijn.
En dan woensdag een gesprek met mijn baas (die was vorige week op vakantie). Hopelijk begrijpt hij dat het mijn inententie is om 6 uur te werken, maar dat ik dat alleen wil doen als ik het gevoel heb, dat ik dat aankan.
Nu heb ik een collega die na 1 maand na het overlijden weer full-time aan de slag is gegaan. Is dat een beetje "de standaard"?
maandag 29 augustus 2011 om 21:08
Lieve Eentje.
Er bestaat geen standaard voor rouw. Je vader was een van je meest naasten, het heeft zijn tijd nodig voordat alles weer een beetje draait. Werken kan afleiding zijn, maar misschien is 6 uur per dag wel te hoog gegrepen en kun je het beter bij 4 uur houden? Ik hoop dat je leidinggevende een beetje begrip heeft. Doe waar jij je goed bij voelt, laat je niets opleggen door anderen! Veel sterkte met alles, en alsnog gecondoleerd met je verlies!
Er bestaat geen standaard voor rouw. Je vader was een van je meest naasten, het heeft zijn tijd nodig voordat alles weer een beetje draait. Werken kan afleiding zijn, maar misschien is 6 uur per dag wel te hoog gegrepen en kun je het beter bij 4 uur houden? Ik hoop dat je leidinggevende een beetje begrip heeft. Doe waar jij je goed bij voelt, laat je niets opleggen door anderen! Veel sterkte met alles, en alsnog gecondoleerd met je verlies!
maandag 5 september 2011 om 19:38
Hoi Allemaal,
Hier weer een up-date. Ik ben blij dat ik naar de begrafenis ben geweest (dat was vorige week). En ik heb het advies van aan mezelf denken niet alleen op dit forum gekregen (dank daardvoor), maar ook van andere mensen gehoord. Ik probeer nu mijn tijd en energie te verdelen. Het lukt mij niet om me compleet op mezelf te richten, maar ik ben wel selectief.
Vrijwilligerswerk tijdelijk op non-actief gezet en proberen de dat de agenda ook lege dagen heeft. Dat lukt aardig (al zeg ik het zelf En ik ben trots op mezelf, want voor het eerst in tijden heb ik vandaag weer gesport. Hopelijk ga ik het nu volhouden.
Even een uurtje met mijn gedachten ergens anders; dat beviel me wel.
Hebben jullie nog meer tips om je gedachten te verzetten? Bvd!
Eentje
Hier weer een up-date. Ik ben blij dat ik naar de begrafenis ben geweest (dat was vorige week). En ik heb het advies van aan mezelf denken niet alleen op dit forum gekregen (dank daardvoor), maar ook van andere mensen gehoord. Ik probeer nu mijn tijd en energie te verdelen. Het lukt mij niet om me compleet op mezelf te richten, maar ik ben wel selectief.
Vrijwilligerswerk tijdelijk op non-actief gezet en proberen de dat de agenda ook lege dagen heeft. Dat lukt aardig (al zeg ik het zelf En ik ben trots op mezelf, want voor het eerst in tijden heb ik vandaag weer gesport. Hopelijk ga ik het nu volhouden.
Even een uurtje met mijn gedachten ergens anders; dat beviel me wel.
Hebben jullie nog meer tips om je gedachten te verzetten? Bvd!
Eentje
