Psyche
alle pijlers
Taboe? Schaamte? Deel 3
vrijdag 2 juli 2010 om 21:36
Dit is het derde deel van het topic Taboe? Schaamte? Een topic dat ik bijna een jaar geleden startte om het taboe rond schizofrenie te doorbreken. Een aandoening die mij zoveel parten speelt dat ik al vele jaren op een afdeling van een instelling woon. In de vorige delen van dit topic heb ik dit kunnen delen, maar ook heel veel kunnen leren van forummers die ook een aandoening hebben (psychisch en/of lichamelijk) of vanuit hun werkervaring postten of gewoon geïnteresseerd waren.
Wat ook de reden is van posten, we praten gewoon lekker verder en iedereen is welkom om mee te praten! Hopelijk hebben we weer net zo veel steun aan elkaar en kunnen we weer samen veel lachen en/of huilen!
Of schizofrenie in de maatschappij nog een groot taboe is, blijft voor mij interessant. Maar dat geldt net zo goed voor andere aandoeningen of ze nou psychisch of somatisch zijn.
Nou ja, voor degenen die nog niet bekend zijn met dit topic, zie eerste post.
Wat ook de reden is van posten, we praten gewoon lekker verder en iedereen is welkom om mee te praten! Hopelijk hebben we weer net zo veel steun aan elkaar en kunnen we weer samen veel lachen en/of huilen!
Of schizofrenie in de maatschappij nog een groot taboe is, blijft voor mij interessant. Maar dat geldt net zo goed voor andere aandoeningen of ze nou psychisch of somatisch zijn.
Nou ja, voor degenen die nog niet bekend zijn met dit topic, zie eerste post.
woensdag 21 juli 2010 om 23:12
Zo, spuit 11 komt ook weer even langs.
Wat zijn jullie toch fantastische meiden, stuk voor stuk. Ik vind het zó knap dat jullie je gevoelens en emoties zo goed onder woorden kunnen brengen. Ben ik soms best jaloers op.
En ondanks de dippen/dipjes waar hier over geschreven wordt (en waar ook gewoon ruimte voor is), is er altijd en bij allemaal nog ruimte voor een bemoedigend woord of een of voor de anderen.
't Is helemaal niet makkelijk om een (volwassen) leven voor jezelf op te bouwen. Er komt zoveel op je af, het leven gaat eigenlijk zo snel en er wordt heel veel van je verwacht (op een heleboel verschillende manieren en terreinen) en het is lastig om van het ingeslagen pad af te gaan om iets anders te zoeken/vinden.
Zelf zit ik me nu al weer een tijdje af te vragen of ik terug naar NL zal gaan (sinds de val van de economie is de waarde van mijn loon met bijna 50% gekelderd, de belastingen zijn (en worden nog steeds) omhoog geschroefd en de kosten voor levensonderhoud zijn ook gestegen) ben de voors en tegens aan het afwegen maar vind het een doodenge beslissing.
En als ik dan jullie verhalen lees vind ik dat ik eigenlijk een luxeprobleem heb.
Wat zijn jullie toch fantastische meiden, stuk voor stuk. Ik vind het zó knap dat jullie je gevoelens en emoties zo goed onder woorden kunnen brengen. Ben ik soms best jaloers op.
En ondanks de dippen/dipjes waar hier over geschreven wordt (en waar ook gewoon ruimte voor is), is er altijd en bij allemaal nog ruimte voor een bemoedigend woord of een of voor de anderen.
't Is helemaal niet makkelijk om een (volwassen) leven voor jezelf op te bouwen. Er komt zoveel op je af, het leven gaat eigenlijk zo snel en er wordt heel veel van je verwacht (op een heleboel verschillende manieren en terreinen) en het is lastig om van het ingeslagen pad af te gaan om iets anders te zoeken/vinden.
Zelf zit ik me nu al weer een tijdje af te vragen of ik terug naar NL zal gaan (sinds de val van de economie is de waarde van mijn loon met bijna 50% gekelderd, de belastingen zijn (en worden nog steeds) omhoog geschroefd en de kosten voor levensonderhoud zijn ook gestegen) ben de voors en tegens aan het afwegen maar vind het een doodenge beslissing.
En als ik dan jullie verhalen lees vind ik dat ik eigenlijk een luxeprobleem heb.
Snjókorn falla, á allt og alla
donderdag 22 juli 2010 om 04:05
Ik sluit me helemaal aan bij Snjo.
Er worden hier zoveel waardevolle adviezen gegeven, en oprechte interesse getoond.
Soms heb ik gewoon eerder de neiging om te forummen, dan om in het echt naar iemand toe te gaan.
Hier is een andere sfeer, een openheid , die ik in mjn echte leven niet heb.
Dank jullie wel hoor daarvoor.
Er worden hier zoveel waardevolle adviezen gegeven, en oprechte interesse getoond.
Soms heb ik gewoon eerder de neiging om te forummen, dan om in het echt naar iemand toe te gaan.
Hier is een andere sfeer, een openheid , die ik in mjn echte leven niet heb.
Dank jullie wel hoor daarvoor.
I don\'t need an excuse for being what I am.
donderdag 22 juli 2010 om 11:06
Hier alles prima, hoor! Hoop dat het met iedereen (naar omstandigheden) weer goed gaat!
Snjo,
wat een lastig dilemma! Ik vind het eigenlijk niet echt een luxe-probleem. Het is hoe dan ook ingrijpend voor je. Als je in IJsland blijft wonen, zul je dus de eindjes aan elkaar moeten knopen en dat zal niet makkelijk zijn en als je naar Nederland komt, zul je je bestaan in IJsland misschien erg missen.
Een zeer moeilijke keuze. Kunnen wij je op de één of andere manier helpen? Laat ik even alleen mezelf aanbieden: Kan ik je misschien ergens mee helpen?
Berbke,
wat heb jij op een raar tijdstip gepost!!! Kon je niet slapen? Fijn dat jij je ook zo thuis voelt hier!
GE,
Je blijft dus lang aan mensen hangen omdat je bang bent ze kwijt te raken. Laat je mensen dan ook snel over jouw grenzen gaan? Kun je sowieso moeilijk grenzen stellen?
Je vraagt zelden hulp, maar er moet toch wel een evenwicht zijn in hulp verlénen en hulp vragen? Jij bent toch ook belangrijk? En als iemand jou niet (meer) zou mogen als je de echte GE laat zien, dan kan zo iemand toch ook geen fijne vriend(in) voor jou zijn?
Gelukkig vind je jezelf toch eigenlijk best ok, toch?
Snjo,
wat een lastig dilemma! Ik vind het eigenlijk niet echt een luxe-probleem. Het is hoe dan ook ingrijpend voor je. Als je in IJsland blijft wonen, zul je dus de eindjes aan elkaar moeten knopen en dat zal niet makkelijk zijn en als je naar Nederland komt, zul je je bestaan in IJsland misschien erg missen.
Een zeer moeilijke keuze. Kunnen wij je op de één of andere manier helpen? Laat ik even alleen mezelf aanbieden: Kan ik je misschien ergens mee helpen?
Berbke,
wat heb jij op een raar tijdstip gepost!!! Kon je niet slapen? Fijn dat jij je ook zo thuis voelt hier!
GE,
Je blijft dus lang aan mensen hangen omdat je bang bent ze kwijt te raken. Laat je mensen dan ook snel over jouw grenzen gaan? Kun je sowieso moeilijk grenzen stellen?
Je vraagt zelden hulp, maar er moet toch wel een evenwicht zijn in hulp verlénen en hulp vragen? Jij bent toch ook belangrijk? En als iemand jou niet (meer) zou mogen als je de echte GE laat zien, dan kan zo iemand toch ook geen fijne vriend(in) voor jou zijn?
Gelukkig vind je jezelf toch eigenlijk best ok, toch?
donderdag 22 juli 2010 om 12:43
Hallo allemaal;
@Frizzy; nee, er zijn geen oefeningen die ik kan doen. Ben nu ook gedepersonaliseerd. Het is toch iets neurologisch/psychiatrisch overgehouden aan hersenoedeem.
Nu ook weer herken ik mezelf niet in de spiegel en zie andere handen typen.. ik wéét dat ik het ben maar zo voelt het niet.
Het enige wat ik kan doen is rust nemen/slapen, goed voor mezelf zorgen. Als er iemand bij me is scheelt dat wel, maar ja dochter naar school en man werken. Mensen merken het overigens nooit aan me. Ik functioneer nl. nog wel, alleen alles op de automatische piloot. Realiteitszin is intact.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Depersonalisatie
Meestal duurt het enkele uren/dagen en nu is het ook alweer 2 maanden geleden geloof ik, dus komt wel weer goed...
Zo, volgens mij moest ik even iets kwijt, had miss beter op Taboe kunnen schrijven, sorry,
geen zin om nogmaals te typen of wacht miss kan ik plakken etc.
@Frizzy; nee, er zijn geen oefeningen die ik kan doen. Ben nu ook gedepersonaliseerd. Het is toch iets neurologisch/psychiatrisch overgehouden aan hersenoedeem.
Nu ook weer herken ik mezelf niet in de spiegel en zie andere handen typen.. ik wéét dat ik het ben maar zo voelt het niet.
Het enige wat ik kan doen is rust nemen/slapen, goed voor mezelf zorgen. Als er iemand bij me is scheelt dat wel, maar ja dochter naar school en man werken. Mensen merken het overigens nooit aan me. Ik functioneer nl. nog wel, alleen alles op de automatische piloot. Realiteitszin is intact.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Depersonalisatie
Meestal duurt het enkele uren/dagen en nu is het ook alweer 2 maanden geleden geloof ik, dus komt wel weer goed...
Zo, volgens mij moest ik even iets kwijt, had miss beter op Taboe kunnen schrijven, sorry,
geen zin om nogmaals te typen of wacht miss kan ik plakken etc.
donderdag 22 juli 2010 om 12:50
GE wat een lieve tekst, bedankt
En wat jammer van die ene vriendin, misschien even een weekje laten rusten en dan een afspraak maken om het uit te praten.
Zelfs al zou je op haar hangen dan is het wel zo fair dat ze dat tegen je zegt en niet zo lomp doet door ineens een afspraak te vergeten.
Door het aan te kaarten in een gesprek kun je ook kijken of er echt punten zijn die jij kunt verbeteren in je vriendschappen of dat je het jezelf een beetje aanpraat.
Moon: neem jij tijd hoor, mailen mag maar moet niet
En wat jammer van die ene vriendin, misschien even een weekje laten rusten en dan een afspraak maken om het uit te praten.
Zelfs al zou je op haar hangen dan is het wel zo fair dat ze dat tegen je zegt en niet zo lomp doet door ineens een afspraak te vergeten.
Door het aan te kaarten in een gesprek kun je ook kijken of er echt punten zijn die jij kunt verbeteren in je vriendschappen of dat je het jezelf een beetje aanpraat.
Moon: neem jij tijd hoor, mailen mag maar moet niet
donderdag 22 juli 2010 om 14:50
Ik zie dat vriendschappen bij sommigen van ons nog best wel eens moeilijkheden kunnen geven. Raar is dat eigenlijk he.
En ook weer niet, want het is een relatie, en relaties kunnen lastig zijn.
Schuddebuik wat naar. Lijkt me heel eng om mee te maken
Ik had trouwens op de meet-hyve (voor degenen die daar op zitten) een kopje gemaakt met de mogelijkheid om je woonplaats neer te zetten. Voor degenen die dat willen. Van sommigen weet ik waar ze ongeveer wonen, van anderen niet.
Zou het suf vinden als ik bij een van jullie op de hoek woon, zonder het te weten
En ook weer niet, want het is een relatie, en relaties kunnen lastig zijn.
Schuddebuik wat naar. Lijkt me heel eng om mee te maken
Ik had trouwens op de meet-hyve (voor degenen die daar op zitten) een kopje gemaakt met de mogelijkheid om je woonplaats neer te zetten. Voor degenen die dat willen. Van sommigen weet ik waar ze ongeveer wonen, van anderen niet.
Zou het suf vinden als ik bij een van jullie op de hoek woon, zonder het te weten
donderdag 22 juli 2010 om 14:52
donderdag 22 juli 2010 om 15:08
Annemeike: wat een rake vragen! Tja ik denk vaak dat het allemaal reuze meevalt wat betreft grenzen, maar eigenlijk heb ik er wel eens problemen mee.
LA: oh, ik heb je mailtje net pas gezien!!
Ik laat het inderdaad maar even bezinken!
Ik hoop dat LA en schuddebuikje goed op zich zelf aan het passen zijn!
En de rest ook!
LA: oh, ik heb je mailtje net pas gezien!!
Ik laat het inderdaad maar even bezinken!
Ik hoop dat LA en schuddebuikje goed op zich zelf aan het passen zijn!
En de rest ook!
