Psyche
alle pijlers
Taboe? Schaamte? Deel 3
vrijdag 2 juli 2010 om 21:36
Dit is het derde deel van het topic Taboe? Schaamte? Een topic dat ik bijna een jaar geleden startte om het taboe rond schizofrenie te doorbreken. Een aandoening die mij zoveel parten speelt dat ik al vele jaren op een afdeling van een instelling woon. In de vorige delen van dit topic heb ik dit kunnen delen, maar ook heel veel kunnen leren van forummers die ook een aandoening hebben (psychisch en/of lichamelijk) of vanuit hun werkervaring postten of gewoon geïnteresseerd waren.
Wat ook de reden is van posten, we praten gewoon lekker verder en iedereen is welkom om mee te praten! Hopelijk hebben we weer net zo veel steun aan elkaar en kunnen we weer samen veel lachen en/of huilen!
Of schizofrenie in de maatschappij nog een groot taboe is, blijft voor mij interessant. Maar dat geldt net zo goed voor andere aandoeningen of ze nou psychisch of somatisch zijn.
Nou ja, voor degenen die nog niet bekend zijn met dit topic, zie eerste post.
Wat ook de reden is van posten, we praten gewoon lekker verder en iedereen is welkom om mee te praten! Hopelijk hebben we weer net zo veel steun aan elkaar en kunnen we weer samen veel lachen en/of huilen!
Of schizofrenie in de maatschappij nog een groot taboe is, blijft voor mij interessant. Maar dat geldt net zo goed voor andere aandoeningen of ze nou psychisch of somatisch zijn.
Nou ja, voor degenen die nog niet bekend zijn met dit topic, zie eerste post.
donderdag 4 november 2010 om 16:34
Hee allemaal
Ook vandaag kan ik helaas niet uitgebreid reageren, baal ervan. Morgen heb ik namelijk een behoorlijk lastig tentamen dus ik zit met de neus in de boeken. Heb mezelf even een kwartiertje pauze gegeven.
Het gaat inmiddels alweer, we hebben het uitgesproken. We hebben wel vaker zoiets, dat het eigenlijk nergens over gaat maar door ongelukkige woordkeuzes kwetsen we elkaar.
Met de katten gaat het ook prima! De jongste is afgelopen vrijdag 'geholpen' en hij is goed aan het herstellen De rest is lui als gewoonlijk.
Dit weekend heb ik hopelijk meer tijd om eens bij te lezen. Vriend is dan ook 2 nachten weg, dat is in 4 jaar al niet meer voorgekomen dus ik vind het wel een beetje rot. Maar wie weet valt het reuze mee en is de tijd voor mezelf alleen maar fijn. Al ben ik niet echt iemand die tegen alleen zijn kan... dus we zullen zien!
Ook vandaag kan ik helaas niet uitgebreid reageren, baal ervan. Morgen heb ik namelijk een behoorlijk lastig tentamen dus ik zit met de neus in de boeken. Heb mezelf even een kwartiertje pauze gegeven.
Het gaat inmiddels alweer, we hebben het uitgesproken. We hebben wel vaker zoiets, dat het eigenlijk nergens over gaat maar door ongelukkige woordkeuzes kwetsen we elkaar.
Met de katten gaat het ook prima! De jongste is afgelopen vrijdag 'geholpen' en hij is goed aan het herstellen De rest is lui als gewoonlijk.
Dit weekend heb ik hopelijk meer tijd om eens bij te lezen. Vriend is dan ook 2 nachten weg, dat is in 4 jaar al niet meer voorgekomen dus ik vind het wel een beetje rot. Maar wie weet valt het reuze mee en is de tijd voor mezelf alleen maar fijn. Al ben ik niet echt iemand die tegen alleen zijn kan... dus we zullen zien!
zondag 7 november 2010 om 15:49
quote:Janna_ schreef op 03 november 2010 @ 10:10:
Hmmmm... Willen we dat weten of gaat dat veel geld kosten??
Lichtbron, dank voor je beterschapswens op het andere topic. Zijn er al wat dingen positief veranderd in je leventje? Ik hoop het!
Janna,Dochter gaat goed,mezelf iets minder.
Scheiding gaat lange weg worden,(in financieel opzicht nogal dingen waar we geen rekening mee hebben gehouden en juridisch anders zijn dan we dachten)
Lief dat je er naar vraagt!!
Hmmmm... Willen we dat weten of gaat dat veel geld kosten??
Lichtbron, dank voor je beterschapswens op het andere topic. Zijn er al wat dingen positief veranderd in je leventje? Ik hoop het!
Janna,Dochter gaat goed,mezelf iets minder.
Scheiding gaat lange weg worden,(in financieel opzicht nogal dingen waar we geen rekening mee hebben gehouden en juridisch anders zijn dan we dachten)
Lief dat je er naar vraagt!!
Haast, ik moet niet vergeten te zwaaien,als ik mezelf voorbij loop...
zondag 7 november 2010 om 16:36
Heb je al hulp puur voor jezelf? (Psycholoog of mw'er ofzo)
En hadden jullie nou een mediator of advocaat ofzo voor de scheiding? Scheidingen zijn volgens mij altijd rot. En ook altijd financieel lastiger dan mensen denken...
Fijn dat het met je dochter goed gaat. En met je zoon? Ook oké?
Heb je wat leuke dingen in het vooruitzicht?!
En hadden jullie nou een mediator of advocaat ofzo voor de scheiding? Scheidingen zijn volgens mij altijd rot. En ook altijd financieel lastiger dan mensen denken...
Fijn dat het met je dochter goed gaat. En met je zoon? Ook oké?
Heb je wat leuke dingen in het vooruitzicht?!
zondag 7 november 2010 om 21:47
Ik loop bij het MW. We hebben allebei een advocaat.
Zoon gaat goed.Zit wel lekker in zijn velletje.. Dus da's een zorg minder,hé?
Volgend weekend gaat zoon met mijn vader en broer naar Feyenoord kijken. Mijn dochter en ik gaan met mijn moeder naar de chinees..
En ik heb een werkweek van 17,5 uur voor de boeg..
Zoon gaat goed.Zit wel lekker in zijn velletje.. Dus da's een zorg minder,hé?
Volgend weekend gaat zoon met mijn vader en broer naar Feyenoord kijken. Mijn dochter en ik gaan met mijn moeder naar de chinees..
En ik heb een werkweek van 17,5 uur voor de boeg..
Haast, ik moet niet vergeten te zwaaien,als ik mezelf voorbij loop...
zondag 7 november 2010 om 22:25
En hoe vaak zie je die mw'er? Heb je daar wat aan?
Helpt die advocaat je goed? Hebben jullie al gepraat over hoe jullie het met de kinderen gaan doen? Wonen jullie nu nog samen?
Fijn ja, dat het goed gaat met je zoon. Klinkt ook goed, jullie mannen/vrouwen dagje
Hoeveel uur werk je normaal? 17,5 klinkt prima!
Slaap lekker alvast allemaal!!
Helpt die advocaat je goed? Hebben jullie al gepraat over hoe jullie het met de kinderen gaan doen? Wonen jullie nu nog samen?
Fijn ja, dat het goed gaat met je zoon. Klinkt ook goed, jullie mannen/vrouwen dagje
Hoeveel uur werk je normaal? 17,5 klinkt prima!
Slaap lekker alvast allemaal!!
zondag 7 november 2010 om 23:12
Ja,we nog in hetzelfde huis.. En dat valt niet mee..
Eigenlijk ben ik niet zo tevreden over mijn advocaat.. Heb 3 weken een mailtje gehad dat ze me de week erna op de hoogte zou brengen voor het ouderschapsverlof. maar heb nog steeds niks gehoord.. ga van de week eens bellen..
Ik werk meestal 15 uur. maar wil dat iegenlijk wel op gaan bouwen naar 20 uur.
Slaap lekker,janna
Eigenlijk ben ik niet zo tevreden over mijn advocaat.. Heb 3 weken een mailtje gehad dat ze me de week erna op de hoogte zou brengen voor het ouderschapsverlof. maar heb nog steeds niks gehoord.. ga van de week eens bellen..
Ik werk meestal 15 uur. maar wil dat iegenlijk wel op gaan bouwen naar 20 uur.
Slaap lekker,janna
Haast, ik moet niet vergeten te zwaaien,als ik mezelf voorbij loop...
maandag 8 november 2010 om 09:19
Nou, dat zou ik dan zeker maar eens bespreken met die advocaat. Zij stuurt de rekening wel, tenslotte... Als het echt niet werkt, staat het je vrij om een andere te zoeken, toch?
Verdien je ook meer geld, als je 17,5u werkt?
Annemeike, hoe gaat het met jou?
En Gips? Met jou? En GE?
En eigenlijk gewoon met iedereen?
Fijne dag!
Verdien je ook meer geld, als je 17,5u werkt?
Annemeike, hoe gaat het met jou?
En Gips? Met jou? En GE?
En eigenlijk gewoon met iedereen?
Fijne dag!
maandag 8 november 2010 om 16:05
Hee lieve allemaal! Ik kom me even melden
Het gaat wel weer. Heb het een beetje moeilijk.
Soms heb ik goede periodes en dan voel ik me helemaal thuis op de topics bij jullie. Ik heb ook periodes (zoals nu al een aantal weken) dat ik me zo'n minderwaardig mens vind. Dan ben ik er heilig van overtuigd dat ik alleen maar een soort van stoorzender ben op de topics.
Ik kan jullie soms niet bijbenen en voel me dan zo'n enorme sukkel. Ik ben hard bezig om van die gesloten afdeling te komen en weer een wat zelfstandiger leven te hebben in mijn eigen huisje. Het kost me veel energie om me van mijn goede kant te laten zien en te showen dat ik het aan kan. Maar waar doe ik het voor. Het is steeds hetzelfde patroon. Ik krabbel op, ben blij thuis te zijn, krijg een terugval en beland weer op de andere afdeling om me vervolgens weer bijeen te rapen en dan begint het weer opnieuw. Ik vraag me echt af wat ik voor nut ben voor de wereld. (ach ja, in ieder geval zorg ik voor werkverschaffing!! Ha ha ha)
Ik weet ook wel dat deze instelling mij niet helpt en ik heb het er vaker over gehad. Dat moet ik niet doen. Ik wéét dat het leven weer leuker kan worden.
Dus kop op (zeg ik nu even tegen mezelf ) en laat het pessimisme varen. Mijn behandelaars zeggen hier vaak dat ze me zo optimistisch vinden en positief in het leven vinden staan. Ha ha, dan moet ik zorgen dat ik zo te boek blijf staan.
Ik heb zin om luchtig te schrijven (met name op het tijd-topic natuurlijk). Ik vind het heerlijk om met jullie te ouwehoeren. Ik wil een positieve inbreng hebben.
Ik heb hier nu een heel verhaal neergeplempt en twijfel of ik het weer weg zal halen.
Weet je wat, ik laat het gewoon staan ter informatie.
Ik gooi me met enthousiasme weer in de discussies en gesprekken met jullie en duw die gedachte dat ik er eigenlijk niet meer bij hoor, ver van me af.
Nu maar eens bijlezen!
Dag lieve meiden!!!
Het gaat wel weer. Heb het een beetje moeilijk.
Soms heb ik goede periodes en dan voel ik me helemaal thuis op de topics bij jullie. Ik heb ook periodes (zoals nu al een aantal weken) dat ik me zo'n minderwaardig mens vind. Dan ben ik er heilig van overtuigd dat ik alleen maar een soort van stoorzender ben op de topics.
Ik kan jullie soms niet bijbenen en voel me dan zo'n enorme sukkel. Ik ben hard bezig om van die gesloten afdeling te komen en weer een wat zelfstandiger leven te hebben in mijn eigen huisje. Het kost me veel energie om me van mijn goede kant te laten zien en te showen dat ik het aan kan. Maar waar doe ik het voor. Het is steeds hetzelfde patroon. Ik krabbel op, ben blij thuis te zijn, krijg een terugval en beland weer op de andere afdeling om me vervolgens weer bijeen te rapen en dan begint het weer opnieuw. Ik vraag me echt af wat ik voor nut ben voor de wereld. (ach ja, in ieder geval zorg ik voor werkverschaffing!! Ha ha ha)
Ik weet ook wel dat deze instelling mij niet helpt en ik heb het er vaker over gehad. Dat moet ik niet doen. Ik wéét dat het leven weer leuker kan worden.
Dus kop op (zeg ik nu even tegen mezelf ) en laat het pessimisme varen. Mijn behandelaars zeggen hier vaak dat ze me zo optimistisch vinden en positief in het leven vinden staan. Ha ha, dan moet ik zorgen dat ik zo te boek blijf staan.
Ik heb zin om luchtig te schrijven (met name op het tijd-topic natuurlijk). Ik vind het heerlijk om met jullie te ouwehoeren. Ik wil een positieve inbreng hebben.
Ik heb hier nu een heel verhaal neergeplempt en twijfel of ik het weer weg zal halen.
Weet je wat, ik laat het gewoon staan ter informatie.
Ik gooi me met enthousiasme weer in de discussies en gesprekken met jullie en duw die gedachte dat ik er eigenlijk niet meer bij hoor, ver van me af.
Nu maar eens bijlezen!
Dag lieve meiden!!!
maandag 8 november 2010 om 16:38
maandag 8 november 2010 om 17:10
Lieve Annemeike,
Wat Janna zegt; door JOU zijn we hier, en uiteindelijk ben ik ook niet weg te slaan zoals je merkt. Ik herken het wat je zegt, opkrabbelen en weer een terugval hebben. Het is ontzettend frustrerend. Maar je krabbelt weer op om weer een goede tijd te hebben en te kunnen genieten van alles. Daar heb je uiteindelijk veel meer aan dan in die tussenliggende periodes je ook nog eens minderwaardig/depri te voelen.
Wat Janna zegt; door JOU zijn we hier, en uiteindelijk ben ik ook niet weg te slaan zoals je merkt. Ik herken het wat je zegt, opkrabbelen en weer een terugval hebben. Het is ontzettend frustrerend. Maar je krabbelt weer op om weer een goede tijd te hebben en te kunnen genieten van alles. Daar heb je uiteindelijk veel meer aan dan in die tussenliggende periodes je ook nog eens minderwaardig/depri te voelen.
maandag 8 november 2010 om 17:31
Ik sluit me bij de rest aan én ik denk dat je van elke terugval ook weer iets kan leren, over jezelf en je grenzen. Over hoe het de volgende keer (eerder) te signaleren. Zelfs aan een terugval zit een positief kantje. En Meik, ik snap het wel. Ook ik voelde me een sukkel de afgelopen tijd, omdat het niet goed met me ging en dat mijn eigen schuld was enzo. Maar geloof me, anderen zien jou niet zo, wij zijn juist supertrots op je dát je steeds weer opkrabbelt. Nóóit vergeten!
maandag 8 november 2010 om 19:09
quote:schuddebuikje schreef op 08 november 2010 @ 17:10:
Uiteindelijk ben ik ook niet weg te slaan zoals je merkt. Ik herken het wat je zegt, opkrabbelen en weer een terugval hebben. Het is ontzettend frustrerend. Maar je krabbelt weer op om weer een goede tijd te hebben en te kunnen genieten van alles. Daar heb je uiteindelijk veel meer aan dan in die tussenliggende periodes je ook nog eens minderwaardig/depri te voelen.
En ik vind het geweldig dat we je hier en aan de overkant nog redelijk vaak zien! Zolang het voor jouzelf niet te veel wordt, is dat toch alleen maar hartstikke leuk?!
En ja, ik had kunnen bedenken dat velen van jullie dat vallen en opstaan herkennen bij zichzelf.
We zijn allemaal bikkels, toch???
Uiteindelijk ben ik ook niet weg te slaan zoals je merkt. Ik herken het wat je zegt, opkrabbelen en weer een terugval hebben. Het is ontzettend frustrerend. Maar je krabbelt weer op om weer een goede tijd te hebben en te kunnen genieten van alles. Daar heb je uiteindelijk veel meer aan dan in die tussenliggende periodes je ook nog eens minderwaardig/depri te voelen.
En ik vind het geweldig dat we je hier en aan de overkant nog redelijk vaak zien! Zolang het voor jouzelf niet te veel wordt, is dat toch alleen maar hartstikke leuk?!
En ja, ik had kunnen bedenken dat velen van jullie dat vallen en opstaan herkennen bij zichzelf.
We zijn allemaal bikkels, toch???
dinsdag 9 november 2010 om 00:34
Helemaal eens met wat de anderen hier schrijven.
Dankzij jou kennen we elkaar, Annemeike. Jij bent degene die ons heeft samengebracht! Dus natuurlijk hoor je erbij. Ik heb nog nooit een moment de gedachte gehad dat je hier niet past of zo.
Ik kan me voorstellen dat je af en toe heel erg genoeg hebt van je ups en downs. Ook herkenbaar voor mij.
Ik geloof erin dat iedereen een betekenis heeft in de wereld, dat iedereen van waarde is voor de wereld. Anders was je namelijk niet geboren. Alleen al door er simpelweg te zijn ben je een radartje in het geheel. En zonder dat radartje zou de boel niet draaien hoe het nu doet.
Dus dit geldt ook voor jou! Kijk alleen al naar de steun en goede tips die je ons vaak geeft. Dat je er ondanks (of misschien zelfs dankzij) je situatie nog steeds voor anderen kunt en wilt zijn. Alleen dat al maakt je tot een waardevol mens.
Dankzij jou kennen we elkaar, Annemeike. Jij bent degene die ons heeft samengebracht! Dus natuurlijk hoor je erbij. Ik heb nog nooit een moment de gedachte gehad dat je hier niet past of zo.
Ik kan me voorstellen dat je af en toe heel erg genoeg hebt van je ups en downs. Ook herkenbaar voor mij.
Ik geloof erin dat iedereen een betekenis heeft in de wereld, dat iedereen van waarde is voor de wereld. Anders was je namelijk niet geboren. Alleen al door er simpelweg te zijn ben je een radartje in het geheel. En zonder dat radartje zou de boel niet draaien hoe het nu doet.
Dus dit geldt ook voor jou! Kijk alleen al naar de steun en goede tips die je ons vaak geeft. Dat je er ondanks (of misschien zelfs dankzij) je situatie nog steeds voor anderen kunt en wilt zijn. Alleen dat al maakt je tot een waardevol mens.
dinsdag 9 november 2010 om 21:55
Hey Lieve Meike,
ik wil toch ook even reageren nu.Voor mij ben je soort van voorbeeld, omdat je iedere keer na een terugval de moed vindt om terug te komen.Misschien doe je soms wat vrolijker als je je voelt,voor mij blijf jij echt een topper.
Jouw medeleven en meedenken met anderen maakt je zo waardevol. Je inbreng is een absolute meerwaarde.
In mijn ogen ben je gewoon Meike,en Meike is een lieverd, die zeker meer dan de moeite waard is.Als jij je minder voelt dan doet me dat zeer,want jij maakt net duidelijk dat ieder op zijn eigen manier hier een plekje heeft.
ik wil toch ook even reageren nu.Voor mij ben je soort van voorbeeld, omdat je iedere keer na een terugval de moed vindt om terug te komen.Misschien doe je soms wat vrolijker als je je voelt,voor mij blijf jij echt een topper.
Jouw medeleven en meedenken met anderen maakt je zo waardevol. Je inbreng is een absolute meerwaarde.
In mijn ogen ben je gewoon Meike,en Meike is een lieverd, die zeker meer dan de moeite waard is.Als jij je minder voelt dan doet me dat zeer,want jij maakt net duidelijk dat ieder op zijn eigen manier hier een plekje heeft.
I don\'t need an excuse for being what I am.
