Vakantie / depressie
woensdag 18 juli 2012 om 19:53
Hoi allemaal,
Ben op zoek naar wat tips / opbeurende verhalen!
Voel me alweer een week of 2 flink ellendig.
Eerst maar even wat vooraf ging:
Begin januari ben ik in een depressie beland / paniekstoornis / what ever... het was / is in ieder geval vreselijk.
Antidepressiva gekregen, eerst 50 mg Sertraline, toen 100!
Vorige maand leek het echt de goede kant op te gaan, en aangezien ik me zo vreselijk afgevlakt voel, en geen enkele POSITIEVE emotie meer ken, ben ik afgebouwd naar 75, niet dat dat flink zal schelen, maar het begin is er..
Nu is het zo dat we zaterdag op vakantie gaan,
Gewoon in Nederland, niks aan de hand zou je zeggen.
Maar ik zie er ZOOOOOO tegenop.
We komen er al voor het 10e jaar, dus alles is bekend.
Ik ben alleen zo bang om daar depressief voor me uit te zitten staren.. en niks leuk vind.
Pieker enorm veel nu, alleen daarover.
Misschien denken jullie, wat een verwende muts.
Ze gaat op vakantie, en is bang om daar somber te zijn.
Maar goed, dat is nu eenmaal het verhaal.
IK WIL GEWOON WEER ZIN HEBBEN IN MN VAKANTIE, net als andere jaren.. en het gezellig hebben met man en kids.
De zenuwen gieren door mn maag, ben echt op van het piekeren / malen / depri zijn.
Iemand een positief bericht?
Gr
Ben op zoek naar wat tips / opbeurende verhalen!
Voel me alweer een week of 2 flink ellendig.
Eerst maar even wat vooraf ging:
Begin januari ben ik in een depressie beland / paniekstoornis / what ever... het was / is in ieder geval vreselijk.
Antidepressiva gekregen, eerst 50 mg Sertraline, toen 100!
Vorige maand leek het echt de goede kant op te gaan, en aangezien ik me zo vreselijk afgevlakt voel, en geen enkele POSITIEVE emotie meer ken, ben ik afgebouwd naar 75, niet dat dat flink zal schelen, maar het begin is er..
Nu is het zo dat we zaterdag op vakantie gaan,
Gewoon in Nederland, niks aan de hand zou je zeggen.
Maar ik zie er ZOOOOOO tegenop.
We komen er al voor het 10e jaar, dus alles is bekend.
Ik ben alleen zo bang om daar depressief voor me uit te zitten staren.. en niks leuk vind.
Pieker enorm veel nu, alleen daarover.
Misschien denken jullie, wat een verwende muts.
Ze gaat op vakantie, en is bang om daar somber te zijn.
Maar goed, dat is nu eenmaal het verhaal.
IK WIL GEWOON WEER ZIN HEBBEN IN MN VAKANTIE, net als andere jaren.. en het gezellig hebben met man en kids.
De zenuwen gieren door mn maag, ben echt op van het piekeren / malen / depri zijn.
Iemand een positief bericht?
Gr
woensdag 18 juli 2012 om 20:32
Hoi Ninosz,
Kan me voorstellen dat je er van baalt
Zo te lezen heb je een moeilijke tijd achter de rug en zit je nog steeds in zwaar weer. Dan zal het inderdaad niet lukken om nu opeens heel veel zin in de vakantie te hebben. Misschien helpt het al om dat ook niet van jezelf te verwachten?
Je hebt van je behandelaar vast wel uitleg gekregen over het belang om (kleine maar helpende) bezigheden te blijven ondernemen. Zijn er activiteiten waarvan je weet dat die je stemming positief kunnen beïnvloeden als je ze eenmaal doet? Want als die er zijn, kan je misschien zorgen dat je iedere dag iets kleins doet wat kan helpen tegen je somberheid?
Ik kan me voorstellen dat je dat niet uit je zelf lukt. Heb je steun van je partner? Kan die je helpen om je wel tot iets te zetten tijdens de vakantie? Misschien kan hij samen met jou de voorwaarden creëren om te zorgen dat je niet verder wegzakt in je somberheid? Ik ken je niet maar ik kan me voorstellen dat het prettig zou zijn om dat vooraf al met elkaar te bespreken, zodat je ook minder bang hoeft te zijn dat je daar de hele tijd voor je uit zit te
Kan me voorstellen dat je er van baalt
Je hebt van je behandelaar vast wel uitleg gekregen over het belang om (kleine maar helpende) bezigheden te blijven ondernemen. Zijn er activiteiten waarvan je weet dat die je stemming positief kunnen beïnvloeden als je ze eenmaal doet? Want als die er zijn, kan je misschien zorgen dat je iedere dag iets kleins doet wat kan helpen tegen je somberheid?
Ik kan me voorstellen dat je dat niet uit je zelf lukt. Heb je steun van je partner? Kan die je helpen om je wel tot iets te zetten tijdens de vakantie? Misschien kan hij samen met jou de voorwaarden creëren om te zorgen dat je niet verder wegzakt in je somberheid? Ik ken je niet maar ik kan me voorstellen dat het prettig zou zijn om dat vooraf al met elkaar te bespreken, zodat je ook minder bang hoeft te zijn dat je daar de hele tijd voor je uit zit te
woensdag 18 juli 2012 om 20:33
quote:ninosz schreef op 18 juli 2012 @ 20:19:
[...]
Gelukkig kan ik bij een paniekaanval ook wel zo denken, en m nu stopzetten zelf!
Dat scheelt al ontzettend veel.
Alleen die piekergedachten.
Dat knopje moet ik nog zien te vinden.
Als ik even niet afgeleid ben, komt meneer-pieker weer om de hoek, om vervolgens gerust een uur te blijven hangen, als het geen dag is.Je geeft het zelf al aan, afleiding, desnoods ga je de tent/caravan uitsoppen of de plaatselijke douchevoorziening (laatste is een beetje een grapje), met je kinderen hardrennen, maakt niet uit.
[...]
Gelukkig kan ik bij een paniekaanval ook wel zo denken, en m nu stopzetten zelf!
Dat scheelt al ontzettend veel.
Alleen die piekergedachten.
Dat knopje moet ik nog zien te vinden.
Als ik even niet afgeleid ben, komt meneer-pieker weer om de hoek, om vervolgens gerust een uur te blijven hangen, als het geen dag is.Je geeft het zelf al aan, afleiding, desnoods ga je de tent/caravan uitsoppen of de plaatselijke douchevoorziening (laatste is een beetje een grapje), met je kinderen hardrennen, maakt niet uit.
woensdag 18 juli 2012 om 20:38
Ja, de piekergedachten waren minder voordat ik afbouwde!
Huisarts denkt dat t door t afbouwen komt, en dat ik t nog een week aan moet kijken.
Psych denkt dat het door de aanstaande vakantie komt, aangezien ik na de vorige vakantie mn eerste paniekaanval heb gehad / gevolgd door de depressie.
Ik denk zelf ook t laatste. (of ik hoop t)
Partner heb ik zeker steun aan, alleen ik wil niet van m verlangen dat het in de vakantie hetzelfde gaat als (soms) thuis!
Huisarts denkt dat t door t afbouwen komt, en dat ik t nog een week aan moet kijken.
Psych denkt dat het door de aanstaande vakantie komt, aangezien ik na de vorige vakantie mn eerste paniekaanval heb gehad / gevolgd door de depressie.
Ik denk zelf ook t laatste. (of ik hoop t)
Partner heb ik zeker steun aan, alleen ik wil niet van m verlangen dat het in de vakantie hetzelfde gaat als (soms) thuis!
woensdag 18 juli 2012 om 21:01
oke dan is het misschien slim om te focussen op de gedachte dat het tijdelijk is.(bedoelt als tip) En dan is het ook heel fijn als je deze vakantie goed doorkomt. Dan ben je van die vervelende andere vakantie ervaring af.Fijn dat je man je steunt!! Natuurlijk was het je laatste! Vanaf nu kan het alleen maar beter gaan. Met wat ups en downs, maar het gaat je lukken!!
Don't worry be happy
woensdag 18 juli 2012 om 21:32
Hoi.
Ik weet niet hoelang je al med. Slikt maar na zes weken werkt het pas optimaal. Tsja vak. En depressie is niet zo n goede combi je bent nl ook nog eens uit je ritme. Probeer iedere dag dezelfde tijd op te staan te eten te slapen. Regelmaat helpt en bewegen is ook heel belangrijk dan maak je serotinine aan waardoor je je weer beter voelt. Sterkte
Ik weet niet hoelang je al med. Slikt maar na zes weken werkt het pas optimaal. Tsja vak. En depressie is niet zo n goede combi je bent nl ook nog eens uit je ritme. Probeer iedere dag dezelfde tijd op te staan te eten te slapen. Regelmaat helpt en bewegen is ook heel belangrijk dan maak je serotinine aan waardoor je je weer beter voelt. Sterkte
woensdag 18 juli 2012 om 21:39
Kan me voorstellen dat je je partner niet wil belasten, maar zou hij het ook niet prettig vinden om iets voor je te kunnen betekenen? Als het jou daardoor lukt om iets meer van de vakantie te profiteren, vindt hij het misschien ook wel prettiger?
Begrijp ik trouwens goed dat jullie veel mensen kennen op de plek waar je vakantie viert? Zitten daar mensen bij die je in vertrouwen kan nemen en kan vragen om je af en toe bij te staan?
Begrijp ik trouwens goed dat jullie veel mensen kennen op de plek waar je vakantie viert? Zitten daar mensen bij die je in vertrouwen kan nemen en kan vragen om je af en toe bij te staan?
woensdag 18 juli 2012 om 21:51
Niets 'moet' hè? Je 'moet' jezelf niet verplichten om het leuk te 'moeten' hebben.
Ik snap dat je wil genieten van je vakantie, maar juist de druk van het 'moeten' genieten, werkt averechts.
Leef in het nu, probeer niet te balen als je niet geniet.
Hang in there, het wordt vanzelf beter, met juiste hulp en medicatie. Maar dat zal nog niet voor de vakantie gelukt zijn. Jammer, pech, balen, dikke klotezooi, maar het is even niet anders.
Ik snap dat je wil genieten van je vakantie, maar juist de druk van het 'moeten' genieten, werkt averechts.
Leef in het nu, probeer niet te balen als je niet geniet.
Hang in there, het wordt vanzelf beter, met juiste hulp en medicatie. Maar dat zal nog niet voor de vakantie gelukt zijn. Jammer, pech, balen, dikke klotezooi, maar het is even niet anders.
woensdag 18 juli 2012 om 22:10
Daar heeft Pop volgens mij een goed punt, hoewel het natuurlijk gemakkelijker gezegd is dan gedaan. Als je van jezelf MOET genieten en leuk MOET doen, dan geef je jezelf enorm veel stress. Terwijl dat juist je klachten zal verergeren.
Het is niet voor niets dat mindfulness zo veel wordt ingezet bij depressie en angstklachten. Het is niet eenvoudig, maar het zou mooi zijn als het jou zou lukken om vriendelijker met jezelf om te gaan. Behandel jezelf zoals je een vriendin zou behandelen. Dus zeg niet tegen jezelf dat het onzin is waar je over piekert of dat je 'gewoon gezellig moet doen' maar ben vergevingsgezind over je fouten, accepteer dat er nu niet meer in zit en help jezelf liefdevol over bepaalde drempels.
Het is niet voor niets dat mindfulness zo veel wordt ingezet bij depressie en angstklachten. Het is niet eenvoudig, maar het zou mooi zijn als het jou zou lukken om vriendelijker met jezelf om te gaan. Behandel jezelf zoals je een vriendin zou behandelen. Dus zeg niet tegen jezelf dat het onzin is waar je over piekert of dat je 'gewoon gezellig moet doen' maar ben vergevingsgezind over je fouten, accepteer dat er nu niet meer in zit en help jezelf liefdevol over bepaalde drempels.
vrijdag 20 juli 2012 om 20:27
Lees het boek 'De pil' van die ene cabaretier. Neem het mee op vakantie. Dan heb je iets concreets te lezen en je krijgt weer hoop. Ook hij is door een diep dal gegaan maar hij is er weer bovenop gekomen. Ook hem lukte het op een gegeven moment weer te genieten van gewoon iets kleins. Verder moet je niet teveel druk op jezelf leggen. Het hoeft geen topvakantie te zijn. Je gaat en dat is genoeg voor je kinderen. Ze worden alleen maar sterker van deze ervaringen. Niet alles is altijd rozengeur en maneschijn. Je hebt nu gewoon last van een depressie. Punt. Dat mag. Je bent er toch mee aan het werk; dat is het belangrijkst. En wie weet zijn er toch een paar kleine dingetjes waar je toch van kunt genieten. Dat is dan mooi meegenomen in deze periode van je leven.
En, snel naar de boekhandel
En, snel naar de boekhandel