Van weten naar doen

Ook wil ik noemen dat ik door middel van creativiteit dichter bij mijn gevoel begin te komen, tekenen, schilderen.



Zoals misschien duidelijk geworden zit ik erg in mijn hoofd en tracht ik daar wat los van te komen.

Natuurlijk weet ik niet hoe dat bij anderen is, maar ik leer nu langzaam aan dat ik toch echt van mezelf moet leren houden voordat ik mijn ES of wat dan ook de baas kan worden.

Voor mij betekent dit dat ik mijn hoofd een beetje los moet laten en mijn gevoel en lijf meer toe moet laten als onderdeel van mijn ik zeg maar.



Daar heb je helemaal gelijk in! Je zelfbeeld kan je eigenlijk niet los zien van je ES. Als je anders naar je zelf gaat kijken, je zelf echt leert kennen, dan kom je er ook achter hoe jij je ES kan overwinnen.



Creatief bezig zijn, op welke manier dan ook, is een goede manier om in contact te komen met je zelf, te ontdekken wat je echt vindt, zonder dat je beinvloedt wordt door al je ingesleten gedachtenpatronen.

Hetzelfde geld voor yoga, massage e.d.

Leren luisteren naar je zelf, naar je lichaam. Dat kost moeite, daar moet je dingen voor doen. Maar dat betekent niet dat het alleen maar een zwaar pad is. Want yoga, massage, schrijven, tekenen is of kan ook heel leuk zijn.

Ik ben zo mijn 'genezingsproces' gaan zien als een soort van ontdekkingstocht, i.p.v. een hopeloze strijd die ik aan moest gaan met mijn ES.

Succes allemal!

Nog een vraag die wellicht op je koelkast kan:

weet ik dat, of denk ik dat?

@Gotango: we waren vorige week in Brugge, vandaag de laatste vakantie dag, een beetje in huis rommelen en straks nog even wandelen en vanavond aan de strijk.

Maandag weer in het gareel, is ook hoog nodig wat gewicht betreft. Ik heb me voorgenomen maandag gelijk de draad weer op te pakken wat gezond eten betreft, keurig dagelijks koken e.d. in de vakantie ben ik van het makkelijke, maar dat is dan gelijk over en uit.

Vreetbuien ga ik anders benaderen, meer opschrijven en de stemmetjes negeren. Hoe weet ik wel, nu nog doen

@Gotango: ja ben er helemaal klaar voor, heb dan ook fijn werk en vooral regelmaat nodig, haha. Goeie mantra, ik ga m gebruiken en de afleiding zoeken. Er is weinig in huis om een vreetbui mee te vervullen, dus dat kan ik beter op een andere manier doen.

@Gotango: wat goed van je dat je toch bent gaan sporten en je instelling is helemaal goed: je richten op de dingen die je wel kan!

Heerlijk een dagje relaxen en er dan echt van kunnen genieten, gelukkig gun ik mezelf ook weleens zo'n dag.



Hier gaat het niet zo heel goed, veel onrust en dan komt het door iets waar ik weinig invloed op kan uitoefenen: hangjongeren die veel overlast veroorzaken, val de laatste dagen rond 02.30 in slaap...

Politie is op de hoogte, komen regelmatig even langs, maar hebben te weinig mogelijkheden er iets aan te doen.

Vandaag weer werken, heb er echt zin in, ben blij thuis weg te kunnen, want het begin vaak al vroeg in de middag dat de crossmotor gestart wordt en er een paar tanken leeg gereden worden...

Ik werk ft, heb deadlines en dan is het soms even flink doorzetten, maar ik heb een fijne werkgever en neem daarna zonder schuldgevoel vrij.

@Gotango: hoe is het met je botje, je sport aangepast, maar ik denk zo dat het bij veel dingen toch meer belast wordt dan je denkt. Vaak kom je daar pas achter als je er iets aan mankeert.

De hangjongeren zijn inmiddels niet meer benaderbaar, enkele jaren geleden al eens geprobeerd, toen waren ze nog iets jonger en nog niet met 50 man (als ze elkaar optrommelen is dat serieus zo), maar toen kreeg ik al gelijk een grote mond. Inmiddels lopen ze tegen de 20, niet dat ik bang voor ze ben, maar de politie geeft zelf aan dat ik dat beter niet kan doen, maar moet me beheersen.

@gotango: ik lees nog steeds mee en wil in de loop van de week nog even schrijven maar typ nu op mobiel, onhandig dus.



Mooie spreuken gelezen hier, dapper, zo aangepast sporten.



En ook hier herkenning vanwege stemmetjes die mijn rust verstoren, weg ermee!



Vandaag een goede dag, bijna geen onrust, nu lekker op tijd slapen, goed voor mezelf zorgen.



Tot later.

@Gotango: ben weer aan het werk en zie niet altijd tijd om te reageren, zou het liefste elke dag een berichtje achterlaten, en als het kan ook nog positief, haha.

Je vroeg wat ik voor werk doe: ik ben grafisch vormgever bij een kleine uitgeverij, daarnaast doe ik wat licht administratieve klusjes als het zo uitkomt.



De hangjongeren worden momenteel benaderd door jongeren werkers (Tandem) dat vertelde de wijkagent, dus er wordt wel degelijk wat aan gedaan. Het is wat de crossmotor betreft wel te merken, die is sinds maandagavond niet meer geweest, maar de rust is nog niet helemaal teruggekeerd hoor, er wordt nog steeds tot 1 uur rondgehangen, dat is niet zo heel erg, maar er wordt hard bij gepraat of zo. En als er een scooter of brommer langskomt, krijg ik de kriebels en soms blijft ie ook hangen, maar gelukkig is het een stuk minder geworden. Ik probeer op gewone tijd te gaan slapen, eerst nog even lezen als ontspanning en dan lukt het vaak wel, maar ik slaap wel onrustig, beetje zo'n waakstand, mijn partner heeft het ook en dan rust je toch niet goed, maar het weekend komt eraan, dan lekker uitslapen

Ik ben afgelopen maandag weer goed verder gegaan met bewegen (sporten is echt een te groot woord) alleen het fietsen naar het werk lukt nog niet helemaal door het weer, vandaag gelukkig wel, want ik doe het niet alleen maar voor de beweging, ook voor de frisse lucht.

Het eten gaat overdag goed, de avonden nog niet helemaal zoals ik het zou willen. Ik ga toch de tip die ik heb gekregen uitvoeren, overal papiertjes opplakken, ik vond het zo kinderachtig, maar nu heb ik zoiets: ik wil van de eetbuitjes (het zijn geen hele pakken koek/chips e.d.) af en als dit een hulpmiddel is dan is dat maar zo. Dus dat ga ik vanavond uitvoeren, genoeg memoblokjes in huis, dus geen excuus. Ik kan hier genoeg zinnen terugvinden om erop te schrijven, want ik ga er niet opzetten: ik mag geen koekjes eten, ik wil het anders benaderen.

Sorry dat ik inbreek in dit topic maar ik herken zo enorm veel in jullie verhalen, dat ik heel graag wil meeschrijven als dat mag. Ik heb nu te weinig tijd om mijn verhaal hier te schrijven en ga ook nog het weekend weg. Maar sowieso wil ik niet gelijk inbreken en mijn verhaal doen...

@Valentien: en heb je vandaag weer rust in je hoofd gehad, geen last van de stemmetjes? Ik in ieder geval niet, heerlijk rustig is het. Nou ja geen last, ik ga er anders mee om.



@kv_moi79: natuurlijk schrijf lekker mee en heb je nog geen behoefte aan jouw verhaal te vertellen mag je mijn 'gezeur' lezen, misschien helpt het jou, zo helpen we elkaar een beetje. Uiteindelijk moet je het zelf doen.



@Gotango: nee ik voel me zeker niet verplicht, ik doe dit echt voor mezelf en kijk eens: de memotjes liggen klaar om beschreven te worden, ik ga ermee aan de slag.

Wat vervelend dat je zo slecht slaapt, ik weet als geen ander wat dat met je kan doen door mijn slaapapneu. Het brakke gevoel van afgelopen week ligt nog niet heel lang achter mij, ik geloof dat ik wat beter ben gaan slapen sinds afgelopen januari en net een beetje aan het opknappen ben. Nu ben ik blij dat ik vorig jaar september heb doorgezet met de slaapbeugel.

Ja een echte diagnose kan je helpen voor de bevestiging. Kan je geen melatonine slikken? Nou ja dat is vast allemaal al onderzocht, maar ja wat ik al zei ik weet te goed wat slaapgebrek/slechte nachtrust met je kan doen. Dan kan je aardig in een cirkeltje rond blijven gaan.

Heb je inmiddels al een bezoekje aan je vader gebracht, gaat het goed met hem?

Ja ik heb een afwisselt beroep, maar ja het is soms wel een beetje saai hoor, elke dag foto's bewerken en teksten opmaken, dan ben ik blij dat er eens iets anders tussendoor komt. Ik kan wel heel blij worden van heel mooi fotowerk. Het is ook zo fijn dat het door onze drukker zo goed verwerkt wordt, dat maakt echt heel veel uit. Nou denk ik dat je in veel beroepen wel creatief moet zijn hoor en dan doel ik niet op de boekhouding. Zelf zorgen dat er genoeg uitdaging in blijft zitten, soms ontkom je niet aan eentonig werk.



Als ik niet werk ben ik graag bezig met lezen en muziek luisteren (brede smaak, van rock tot klassiek, van U2, Blof, Ilse DeLange, Tori Amos, PJ Harvey en Mumford & Sons naar Clannad en Tjaikovsky.) Ooit schreef ik zelf gedichten, ik denk erover als ik weer sterk in mijn schoenen sta dat toch weer op te pakken. Ik fotografeer graag, maar doe dat eigenlijk alleen op vakantie, dat ga ik ook weer meer oppakken. Fietsen en wandelen doe ik voor de beweging en frisse lucht, maar ik vind het ook echt LEUK. Winkelen doe ik eigenlijk ook graag, maar momenteel niet zo veel want ik wil toch heel graag afvallen en probeer te sparen voor een mooie nieuwe outfit, haha.



Vanochtend weer een gesprek met mijn therapeute gehad, ik heb nog meer tips gekregen om aan de slag te blijven met mijn zelfbeeld. Tja die spiegel, daar ga ik dus meer in kijken en eerst maar eens beginnen met de positieve dingen te benoemen, daarna komen de minpunten wel. Is lastig allemaal hoor, maar ik heb er 2 maanden de tijd voor, dan wil ik haar graag vertellen hoe het is gegaan en dan met nog meer zelfvertrouwen tevoorschijn komen. Zoveel dat het niet (snel) meer neergesabeld kan worden!

Zo en nu ga ik aan de slag met mijn memootjes.

Wat er op komt te staan? De eerste is: ik ben perfect zoals ik ben. Wat jij ook al beschrijft, ik heb genoeg adviezen, meeleven met een ander, maar voor mezelf ben ik veel te streng.

Zo meiden (neem ik aan?), ik neem eens even de tijd om iets uitgebreider te reageren. Ik vind dat moeilijk omdat ik graag alles 'goed' wil doen, op het goede moment, de goede woorden et cetera, dus uitstellen, uitstellen, maar dat vind ik eigenlijk zonde.



Om te beginnen zal ik kort nog iets vertellen over mezelf, zodat duidelijker is waarom en op welke manier ik dingen herken of terug zie. Zoals al eerder geschreven zie ik nu eindelijk in dat ik een ES heb, niet zozeer uitgesproken anorexia, ondanks licht ondergewicht, of boulimia, al zijn er periodes met eetbuien en braken, maar het hebben van controle op wat ik wanneer eet en hoeveel speelt bij mij heel sterk.

In het verleden heb ik geleden aan een duidelijk angst/dwangstoornis die behandeld is met veel therapie en antidepressiva.

De afgelopen jaren was ik best wel stabiel; leuke relatie, baan, huisje en ik dacht te kunnen stoppen met de medicatie. In combinatie met een aantal ingrijpende gebeurtenissen in mijn leven heeft dat geresulteerd in een vorm van burn-out, ben al een periode thuis en ga binnenkort weer deels werken, met veel vertrouwen vanuit mijn werk gelukkig, heb er ook zin in.



Als jong meisje heb ik eerder een ES gehad, tot ik me na een dieet (had overgewicht) vorig jaar realiseerde dat die ES weer terug was, maar op een hele andere manier.

Na veel zelfonderzoek (met hulp) zie ik nu in dat ik in feite al jaren tegen dezelfde zaken aanloop en vooral zal moeten werken aan mijn eigenwaarde. Rationeel genoeg ben ik wel zelfverzekerd, maar dat gevoel....

Daar probeer ik nu aan te werken zoals ik al schreef in mijn eerste post. Daarin herken ik veel bij jullie, Gotango, Strawberrie: de manieren om goed voor jezelf te zorgen, de zelfzorg, het bewegen, trachten te focussen op het positieve.



Daarover zou ik ook graag willen meeschrijven hier, op welke manieren zorgen jullie goed voor jezelf, overwin je de moeilijke momenten? Die stemmetjes waar we eerder over schreven, bij mij fluisteren ze allerlei dwangmatige dingen in mijn hoofd, ik 'moet' van alles op een bepaalde manier, kan nare gedachten moeilijk van me afzetten en ja, daar gaat de aandacht dan ook vaak naar uit, het negatieve.

Ik kan nog allerlei facetten beschrijven van hoe dit zich manifesteert, zoals het doorwerken tot in perfectie, pas iets leuks mogen als alles af is, dingen uitstellen omdat de omstandigheden niet optimaal zijn (ik ga pas een post plaatsen als mijn huis op orde is en ik thee gezet heb, maar dat heb ik nu lekker niet gedaan!), maar dat komt op den duur misschien wel.

Ik merk vooral dat ik het beste functioneer wanneer ik echt toekom aan de drie R-en: rust, reinheid, regelmaat. Daarin zal ik moeten leren ook goed voor mezelf te zorgen, mezelf lief te vinden, en daar heb ik moeite mee.

Er is een verschil tussen goed voor jezelf zorgen door bv. netjes verzorgd rond te lopen of dat te doen door lief voor jezelf te zijn, echt lief. Dus ook een keer juist geen haarmasker omdat dat zgn. wekelijks zou moeten, ook al heb je geen zin, als jullie begrijpen wat ik bedoel.



@Gotango: ik bewonder jouw positiviteit. Je klinkt optimistisch, ondanks de problemen met de nachtrust en het stuitje. Het lijkt me vreselijk als je niet goed slaapt, ik vind mezelf gezegend met een hele goede nachtrust. Gelukkig ben je voorzichtig met temazepam. Het kan nodig zijn hoor, dat weet ik, maar je bewust zijn van de gevaren is belangrijk denk ik zelf.



@Strawberrie: ik word blij van de beschrijving van de dingen die je leuk vindt. Ik vind skeeleren en zwemmen echt leuk om te doen, ontspannend, al moet ik oppassen dat ik van mezelf niet 'moet',niet te fanatiek. Ik lees ook graag en heb een brede muzieksmaak, mooi Tchaikovski!

Ook een creatieve hobby, dat fotograferen. Ik ben pas begonnen met kunstzinnige therapie, teken af en toe thuis, legt veel bloot, wie weet geld dat voor het dichten ook?

Ik ben trouwens benieuwd naar de tips die jij gekregen hebt om aan je zelfbeeld te werken. En wat fijn dat je een onderkenning hebt van de problematiek met slapen ener vooruitgang is.



"ik ben perfect zoals ik ben", dat is een hele mooie, maar nog wel moeilijk voor mij. Zo bang om fouten te maken, mensen teleur te stellen en dan een schuldgevoel te hebben.

Ik zeg het wel regelmatig tegen mezelf en het werkt wel, dus ben benieuwd of een memo hetzelfde doet.



Tot zover nu, nog lang niet perfect en compleet, maar voor mij is het al een hele oefening om nu te posten zonder te gaan schaven, dus dat doe ik bij deze!



Fijne avond alvast!

@Gotango: Dat begrijp ik dat je niet teveel middelen wilt gebruiken. De dosis die je hier vrij kan kopen van melatonine is erg laag heb ik vaker gelezen, gelukkig kan je het ergens anders bestellen. Kan dat verder geen kwaad, ik bedoel raakt je lichaam er niet erger van in de war of zo, dat je juist andere dingen kan krijgen daarvan? Geen idee, ben geen arts. Wel heel vervelend, maar als je slaap er meer kwaliteit door krijgt is het natuurlijk meegenomen.



Ik weet sinds 1,5 jaar dat ik apneu heb, het is officieel vastgesteld door verschillende testen, maar gelukkig in een matige vorm (AHI 16).

Dat is de reden waarom ze eerst hebben gekeken naar een MRA (slaapbeugel), die heeft dan vaak genoeg effect. Daarnaast heb ik verder niet alle klassieke kenmerken (het zal ook eens niet, bijzonder geval, haha), maar dat is in dit geval alleen maar prettig, zo heb ik geen extra verhoogde kans op hart -en vaatziekten door de apneu (wel door overgewicht en het zit in mijn familie), dus dat is wel een opluchting toen dat afgelopen januari mij duidelijk werd gemaakt.

Enkele jaren geleden kwam ik te zitten met vage klachten: depressieve gevoelens, moe, concentratieproblemen, maar ja, dan denk je niet gelijk aan apneu. Gelukkig heb ik het destijds vooral op de hormonen geschoven en ben ik extra vitamine B gaan slikken, want antidepressiva en apneu gaan vaak niet goed samen.

Twee jaar geleden leerde ik mijn vriend kennen en die vertelde dat ik toch wel erg snurkte (ja, schaam, schaam) en dat ik wel rare geluiden maakte. Toen is het balletje gaan rollen en gelukkig maar!

Niet dat ik mijn depressieve gevoelens volledig daar aan wijd hoor, want ik heb ook een erg laag zelfvertrouwen gehad door verschillende dingen die in het verleden zijn gebeurd.

Denk aan pesten op school, mij heel alleen voelen (ik was dan ook echt alleen in de pauzes...) foute werkgever gehad (beetje maffia praktijken) en een vriendin die mijn vertrouwen heeft geschaad (liegen over o.a. een ziekte die ze helemaal niet had... die hoorde dus echte stemmen in haar hoofd).

Ik heb de neiging alles op mezelf te betrekken, gelukkig heb ik veel inmiddels achter mij kunnen laten.



Ja hobby's geven je naast een goede tijdsbesteding ook veel andere positieve dingen. Inmiddels lees ik dus weer, toch een paar jaar niet kunnen doen i.v.m. concentratie problemen. Langzaam pak ik andere dingen ook weer op.



Schrift met positieve dingen ligt hier ook al meer dan een jaar is aardig vol. Nu schrijf ik er ook veel andere dingen in. Zit nog met iets wat speelt tussen mij en mijn 2 oudere zussen, die vinden dat ik zo veranderd ben, ik wil ze graag laten zien dat ik nu niet alleen veranderd ben, maar dat het juist heel positief is. Binnenkort zien we elkaar even en ik zie wel hoe het loopt, hopelijk benaderen ze mij inmiddels positiever en zo niet, dan ben ik snel weg, want ik zit niet te wachten op een negatieve benadering.

@Valentien: haha posten zonder aanpassen, dat ik ga vanaf nu ook doen! Lezen jullie dan wel door de typefouten heen? Als ik het niet nalees kan er het een en ander andersom getyped zijn of ik vergeet wat woorden...

Ik ben inderdaad een meisje, o nee vrouw heet dat als je 34 bent... zo weten jullie dat ook gelijk



Goed te lezen dat je de stap hebt genomen. Volgens mij hebben we allemaal in ieder geval iets gemeen: perfect MOETEN zijn. Waar het vandaan is gekomen is wel heel verschillend, maar ja nu zitten we ermee te koekeloeren.



Wat fijn dat je creatieve therapie krijgt, is toch een andere benadering en misschien werkt dat beter voor jou dan de begeleiding die je eerder hebt gehad. Schilderen deed ik jaren geleden ook veel, maar ja dat was meer tijdens mijn opleiding (Akademie voor Kunst & Vormgeving), alhoewel er daarbij ook veel emoties loskwamen.

Schrijven (dichten) is een manier die ik later heb ontdekt, ik ben daar 2 jr geleden mee gestopt toen ik tijdens een bijeenkomst van de vereniging tijdens het voordragen ontdekte dat het helemaal niet goed met mij ging. Niet dat ik me schaamde dat ik in huilen uitbarstte, maar daarna voelde ik me binnen deze groep niet meer prettig, ze waren me toch echt veel te zweverig bezig en ik vind het belangrijk nuchter te blijven. Emoties prima hoor, je kan het allemaal van mijn gezicht aflezen, maar relativeren is erg belangrijk, het leven in het hier en nu. Misschien is nu de tijd er wel voor en durf ik me meer bloot te geven. Mijn vriend heeft mijn schrijfsels van destijds nog nooit gelezen, misschien ga ik hem het binnenkort eens voorleggen, benieuwd naar z'n reactie.

De tips voor het verbeteren van mijn zelfbeeld, ik kan je er wel een paar geven hoor, het is een heel process geweest, dus het kan je zo ineens wel rauw op je dak vallen.

Ik zal je eerst een link geven naar ontspanningsoefeningen, maar wellicht ken je die al wel door je eerder therapie?

http://www.paniekstoornis ... gen/tabid/72/Default.aspx



Werk niet alleen aan de binnenkant, de buitenkant is ook belangrijk om die te verzorgen. En nee het HOEFT inderdaad niet elke dag... Ik maak me een beetje op, ik verzorg mijn huid (dat wel elek dag, wel verstandig met mijn huid), ik draag sieraden en parfum. Het zijn kleine dingen die veel kinnen doen.

Kijk niet bezorgd/fronsend, maar ontspan je gezicht. Loop rechtop, keis kleding die bij je past en in mijn geval vooral niet te groot.

Daar ben ik allemaal al druk mee bezig en dat gaat goed merk ik.



Dan de nieuwe opdracht en dat is heel eng vind ik zelf:

Ga elke dag (al dan niet naakt) vpor de speigel staan. Benoem je positieve kanten. Als je merkt dat het goed gaat: benoem je kanten die je niet wilt zien (in mijn geval o.a. mijn overgewicht). Benoem het wel positief, dus mijn overgewicht staat voor: ik ben op die manier met mijn emoties omgegaan (eetbuien), ik wist niet beter. Dat is positief, want ik had ook iets anders kunnen doen (denk aan zelfdoding, verslaving, zelfverminking e.d.).

Mijn doel: dat ik naakt voor de speigel kan staan en denken: Ik ben perfect zoals ik ben.

Ik ga daar de aankomende 2 maanden mee aan de slag.



Tja denken dat je andere mensen teleurstelt... dat heb ik ook hoor. Vergeet neit dat je het niet idereen naar hun zin kan maken. Zorg dat je zelf het belangrijkste bent in je leven, vind je de mening van een ander nou echt belangrijker dan die van jezelf? Lijkt mij niet.

"Perfectie betekent niet dat er niets meer toe te voegen is, maar dat er niets meer weggehaald kan worden." (Antoine de Sint-Exupéry)

Het duurde bij mij even voordat het kwartje viel, maar het is me inmiddels helemaal duidelijk.

Keuzes maak je met informatie die je op dat moment hebt.

@Strawberrie

Goh, nog een vrouw van 34 hier!



Dank voor de link, maar die oefeningen ken ik inderdaad al, die aanspan/ontspan oefening vind ik trouwens wel erg fijn, werkt ook bij mij als ik in bed lig en niet kan slapen, hoewel dat vooral in het verleden wel eens gebeurde.

Een schriftje met positieve dingen, vind je dat niet moeilijk? Niet dat ik niets positiefs kan verzinnen hoor, maar het zo opschrijven. Ik heb sinds een aantal maanden wel (weer) een dagboek, ik schrijf er in met vlagen.

Ik vind dingen op papier zetten soms zo confronterend, kan er erg emotioneel door raken, maar dat is soms ook de bedoeling, het losmaken. Ik heb er alleen niet altijd zin in, de confrontatie.

Maar dat kan bij positieve dingen natuurlijk juist weer heel goed zijn natuurlijk, realiseer ik me terwijl ik dit opschrijf.



Wat een heftige oefening, met die spiegel. Maar het is wel een mooie benaderingswijze die je beschrijft, het negatieve omzetten in iets positief, en tegelijkertijd visualiseren. Spannend voor je!



Ook spannend, die ontmoeting met jouw zussen, en ik vind de keuze die je van tevoren gemaakt hebt over hun benadering van jou heel dapper, weet niet of ik dat zou kunnen.

Ik heb zelf ook zussen trouwens.



Verzorging is inderdaad binnenkant en buitenkant, dat ben ik met je eens. De uitgestelde kapper van gisteren heeft me goed gedaan, maar dat dwangmatig he, dat maakt zoveel dingen lastig in het dagelijks leven.



Ik probeer kleine stapjes te zetten, vandaag het een en ander voor het werk gedaan, maar het hoefde niet af en niet perfect, en dat is het ook niet nu, bestand opgeslagen, morgen weer een dag. En zo ook mijn net geknipte haren: wel gewassen, geen masker want geen zin.



Ik hoop dat het goed gaat met je, een goede week tegemoet.



Bedankt voor deze prachtige uitspraak, ik kan er inderdaad lang over nadenken:



"Perfectie betekent niet dat er niets meer toe te voegen is, maar dat er niets meer weggehaald kan worden."

@Valentien: dat dwangmatige herken ik wel, maar niet van mezelf, een van mijn zussen heeft dat ook.

Ik ben alleen dwangmatig in dingen als regelmaat, dus ongeveer dezelfde tijd slapen, zelfde volgorde met avond of ochtend ritueel, maar niks dwangmatig en heel soms denk ik: niet lezen voor het slapen, maar even muziek luisteren en dan is er niet veel aan de hand. Hooguit dat ik door de muziek emotioneel wordt, maar dat laat ik gebeuren hoor, dat heb ik dan onbewust nodig.

Het schriftje heeft mij veel inzichten gegeven, ik beken dat ik er niet dagelijks in schrijf, maar dat hoeft ook niet. Als je de positieve dingen van een dag weet te bedenken dan kom je nml. ook op je positieve eigenschappen en dat is belangrijk om te ontdekken in het proces om mijn zelfbeeld te verbeteren. Ga ze maar eens elke ochtend opnoemen, dat geeft je een goed gevoel en zo begin je de dag heel goed.



Ja ik voel me goed, ik merk dat ik een goede week tegemoet ga.

Vanmiddag even een lastig momentje gehad, ik voel vaak aan dat er iets is met de ander. Mijn partner was dit weekend bij vrienden blijven slapen, is ook wel slim te doen als er wat biertjes gedronken worden. Hij kwam thuis, had gelukkig schone kleren meegenomen, want wat hij aanhad toen hij gisteren wegging was kleddernat. Ik vroeg m al: biergevecht gehouden? Het rook niet al te fris, hij had het wel uitgespoeld. Nee was het antwoord, ik had zoiets: wat is er dan gebeurd? Op dat moment maar even niet op ingegaan, maar ja het zat mij dwars, ik hou er niet van als ik weet dat er iets is en het wordt niet uitgesproken. Dan maak ik het in mijn hoofd groter dan het is...Dus ik begin een half uurtje later te huilen (jaja ik weet het: jankert, maar een paar dagen in de maand komen ze snel) en zeg dan ook dat ik weet dat er iets is, maar niet weet wat. Bleek het iets heel onbenulligs te zijn, maar hij vond het vooral zelf erg vervelend...



Ja inderdaad morgen weer een dag, ik word wat langdradig merk ik

Allemaal een fijne week, morgenochtend ga ik me wegen, dat doe ik elke maandagochtend, ik ben benieuwd of mijn positieve instelling me ook wat afvallen wat oplevert, vast wel!