Psyche
alle pijlers
Voel me zo stom
woensdag 11 juni 2014 om 16:47
Schrok van een agent die me staande hield om me te bekeuren voor fietsen door rood. Maar ik voel me stom omdat ik bevroor. De situatie gebeurde me. Ik had geen ID bij me, gaf al mijn gegevens en zelfs een verklaring . Ik moest toen hij weg was en weer thuis (was vlakbij) enorm huilen. Omdat ik geen controle had over mezelf en de situatie. Omdat ik me singled out voelde, onbeduidend, alleen, verlaten, " geïntimideerd en onveilig".
Die agent was zich nergens van bewust en deed ook niks verkeerd.Het gebeurde in mijn hoofd. Ik lijk kalm en redelijk op zo'n moment. Pokerface. De emotie komt als het weer 'veilig' is om mezelf te laten zien. De afwijzing/terechtwijzing en het geen kant op kunnen zijn dan voorbij.
Dat klinkt raar voor een fietsboete. Maar, ik word momenteel behandeld voor ontwijkende persoonlijkheidsproblematiek ivm adoptie. Er gebeurd iets met me. Iets heftigs qua gevoel. Het is al heel wat dat ik het kan benoemen ipv stug gevoel wegduwen. En toch snap ik het niet. Ik voel me zo intens verdrietig en alleen in dit gevoel, de tranen blijven maar komen. Het is overweldigend. En daardoor kan ik niet meer helder nadenken. Dus vandaar een topic hier, om even iets minder alleen te voelen en een ander perspectief te krijgen. Want zo blijf ik maar malen en in cirkeltjes gaan, terwijl ik ook wel weet dat het alleen maar een trigger is en dat alle emotie er nu uitstroomt ipv dat ik het nog kan wegduwen.
Die agent was zich nergens van bewust en deed ook niks verkeerd.Het gebeurde in mijn hoofd. Ik lijk kalm en redelijk op zo'n moment. Pokerface. De emotie komt als het weer 'veilig' is om mezelf te laten zien. De afwijzing/terechtwijzing en het geen kant op kunnen zijn dan voorbij.
Dat klinkt raar voor een fietsboete. Maar, ik word momenteel behandeld voor ontwijkende persoonlijkheidsproblematiek ivm adoptie. Er gebeurd iets met me. Iets heftigs qua gevoel. Het is al heel wat dat ik het kan benoemen ipv stug gevoel wegduwen. En toch snap ik het niet. Ik voel me zo intens verdrietig en alleen in dit gevoel, de tranen blijven maar komen. Het is overweldigend. En daardoor kan ik niet meer helder nadenken. Dus vandaar een topic hier, om even iets minder alleen te voelen en een ander perspectief te krijgen. Want zo blijf ik maar malen en in cirkeltjes gaan, terwijl ik ook wel weet dat het alleen maar een trigger is en dat alle emotie er nu uitstroomt ipv dat ik het nog kan wegduwen.
woensdag 11 juni 2014 om 16:53
quote:Suze02 schreef op 11 juni 2014 @ 16:49:
Je voelde je geïntimideerd en onveilig?!? Doe even normaal zeg.Ze schrijft toch dat ze onder behandeling is? Of ben jij de behandelende therapeut, en vind naar jou professionele mening dat de behandeling gestopt kan worden door te zeggen "doe even normaal"?
Je voelde je geïntimideerd en onveilig?!? Doe even normaal zeg.Ze schrijft toch dat ze onder behandeling is? Of ben jij de behandelende therapeut, en vind naar jou professionele mening dat de behandeling gestopt kan worden door te zeggen "doe even normaal"?
woensdag 11 juni 2014 om 16:53
Je reed door rood en een agent gaf je daarvoor een boete. Je weet dat je door je verleden over de top kan reageren en dat gebeurt nu dus. Er is niets aan de hand, er gebeuren geen enge dingen je hebt alleen een boete gekregen zoals half Nederland en de wereld dus wel eens hebben gekregen.
So what? Drink een glas water, haal diep adem en zeg tegen jezelf dat het nu klaar is. Niets ergs aan dat je dit voelt maar jij bent degene die het zelf kan stoppen .
Heb je nog geen stappenplan/ plan van aanpak opgesteld met je behandelaar? Gebruik die dan mocht dit al zo zijn.
Sterkte!
So what? Drink een glas water, haal diep adem en zeg tegen jezelf dat het nu klaar is. Niets ergs aan dat je dit voelt maar jij bent degene die het zelf kan stoppen .
Heb je nog geen stappenplan/ plan van aanpak opgesteld met je behandelaar? Gebruik die dan mocht dit al zo zijn.
Sterkte!
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
woensdag 11 juni 2014 om 16:56
deze specifieke situatie kan ik vermijden/voorkomen door niet meer door rood te rijden. Dat snap ik ook wel.
En dat de reactie niet normaal is snap ik ook, niet voor niets onder behandeling. Natuurlijk voelde ik me betrapt, maar ik geef de fout toe en betaal gewoon de boete.
Geïntimeerd en onveilig hebben niks met de daadwerkelijke situatie te maken. Het is mijn systeem dat zo reageert en dus voelde ik dat inderdaad, ook al deed de agent gewoon zijn werk. Het triggerde iets anders, iets gerelateerd aan adoptie.
En dat de reactie niet normaal is snap ik ook, niet voor niets onder behandeling. Natuurlijk voelde ik me betrapt, maar ik geef de fout toe en betaal gewoon de boete.
Geïntimeerd en onveilig hebben niks met de daadwerkelijke situatie te maken. Het is mijn systeem dat zo reageert en dus voelde ik dat inderdaad, ook al deed de agent gewoon zijn werk. Het triggerde iets anders, iets gerelateerd aan adoptie.
woensdag 11 juni 2014 om 16:58
Je had een schrik reactie. Je verwachtte deze situatie niet. In een schrik reactie kun je op 3 manieren reageren. Vechten, vluchten of bevriezen. Jij bent een bevriezer. Dat geeft helemaal niets. Ook je reactie na afloop is helemaal niet zo gek. Het gaat namelijk niet om de situatie an sich. Het gaat om de onverwachte gebeurtenis en je gevoel daarbij.
woensdag 11 juni 2014 om 16:59
En misschien vreemd om te schrijven maar ik schrik me ook rot van dit soort dingen en kan er dan ook een heftige reactie op hebben. Meer mensen hebben dat wel als ze aangehouden worden door de politie. Niet alles hóeft terug te leiden te zijn op jouw problematiek. Maak het voor nu niet groter dan het is en bespreek het met je begeleider als je hem/haar ziet maar zeg nu eerst even stop tegen jezelf.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
woensdag 11 juni 2014 om 17:01
bedankt voor de reacties. zelfs de onaardige (imo). Ik post het juist hier omdat ik wilde weten hoe anderen hier tegenaan zouden kijken. Juist omdat ik er niet in wil blijven hangen.
En nee, ik wist niet dat ik zo heftig zou reageren. Dit is allemaal nieuw voor me. Gevoel toelaten is nieuw voor me. De reactie van 'doe normaal' raakt me wel, helaas. Dat is namelijk exact wat mijn interne stem zegt. Waarmee ik mezelf vertel dat mijn gevoel er niet toe doet, dat ik me aanstel.
En nee, ik wist niet dat ik zo heftig zou reageren. Dit is allemaal nieuw voor me. Gevoel toelaten is nieuw voor me. De reactie van 'doe normaal' raakt me wel, helaas. Dat is namelijk exact wat mijn interne stem zegt. Waarmee ik mezelf vertel dat mijn gevoel er niet toe doet, dat ik me aanstel.
woensdag 11 juni 2014 om 17:02
Nou in wezen is het ook een te heftige reactie voor de situatie maar dat geeft toch niets? Als je er maar weer uit kan stappen toch? Lukt je dat nu?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
woensdag 11 juni 2014 om 17:03
quote:Suze02 schreef op 11 juni 2014 @ 17:03:
Ach, als die interne stem je al "doe normaal" verteld dan ben je er toch al half? Het laat iig zien dat je zelfinzicht hebt. Prima startpunt lijkt me.Dat bedoel ik
Ach, als die interne stem je al "doe normaal" verteld dan ben je er toch al half? Het laat iig zien dat je zelfinzicht hebt. Prima startpunt lijkt me.Dat bedoel ik
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
woensdag 11 juni 2014 om 17:05
Doreia en Enn zeggen het beter als ik. Dank je wel. Ik moet er inderdaad even uitstappen. Het zakt ook al wel af. Ik weet rationeel dat mijn reactie iets heel anders is dan de daadwerkelijke situatie zoals die zich afspeelt. Dat is immers niets wereldschokkends. Ik schrok ervan en toen nog eens van mijn eigen reactie en het bevriezen. In dit geval is het alleen een boete. Maar dat bevriezen gebeurt mij dus continue.
woensdag 11 juni 2014 om 17:05
Vervelende situatie, TO. Gewoon even uithuilen. Als het effe teveel wordt, mag je dan je therapeut tussendoor even bellen?
N.B. een agent kan behoorlijk intimiderend zijn, vooral als je dat niet verwacht. In het holst van de nacht scheen ome agent een zaklamp in mijn gezicht, en commandeerde om "hup, snel een beetje" mijn rijbewijs te tonen. Niet prettig.
N.B. een agent kan behoorlijk intimiderend zijn, vooral als je dat niet verwacht. In het holst van de nacht scheen ome agent een zaklamp in mijn gezicht, en commandeerde om "hup, snel een beetje" mijn rijbewijs te tonen. Niet prettig.
woensdag 11 juni 2014 om 17:10
Je moet gevallen individueel beoordelen. Zeg nu zelf: was deze situatie dat gevoel waard? Nee toch?
Was je nou binnengelopen ergens terwijl je partner een orgie heeft met 3 bodybuilders ismisschien een andere situatie.
Je moet af van dat alles heel groot maken. Jezelf soms vertellen dat je ff normaal moet gaan doen betekent NIET dat jouw gevoel er NOOIT toe doet. Alleen dat je jezelf moet afvragen of het gevoel terecht is en of het wel echt de moeite is je er kut over te voelen.
Was je nou binnengelopen ergens terwijl je partner een orgie heeft met 3 bodybuilders ismisschien een andere situatie.
Je moet af van dat alles heel groot maken. Jezelf soms vertellen dat je ff normaal moet gaan doen betekent NIET dat jouw gevoel er NOOIT toe doet. Alleen dat je jezelf moet afvragen of het gevoel terecht is en of het wel echt de moeite is je er kut over te voelen.
woensdag 11 juni 2014 om 17:10
het erin hangen komt van geen afstand kunnen nemen op dat moment. Ik merk dat het helpt om er zo tegenaan te kijken.
Pluisje, waarom niet? Natuurlijk komt dit ook aan bod in therapie. Maar ik vraag hier om reacties van andere 'gewone' mensen . Ik weet dan dat je van alles te horen krijgt. Ik verwacht geen therapie sessie hier, maar uit ervaring weet ik dat het vaak helpt om te weten hoe andere mensen ergens tegenaan kijken. Hoe ik het ook kan zien, de logica terugvinden.
Pluisje, waarom niet? Natuurlijk komt dit ook aan bod in therapie. Maar ik vraag hier om reacties van andere 'gewone' mensen . Ik weet dan dat je van alles te horen krijgt. Ik verwacht geen therapie sessie hier, maar uit ervaring weet ik dat het vaak helpt om te weten hoe andere mensen ergens tegenaan kijken. Hoe ik het ook kan zien, de logica terugvinden.