Reizen
alle pijlers
Gone Flying, Dubai
woensdag 12 december 2018 om 17:57
Welkom in mijn vervolgtopic! 
Begin Januari verhuis ik naar Dubai om aan een spannend, nieuw hoofdstuk te beginnen. Ik deel hier graag met jullie hoe het mij vergaat in die hete, zanderige smeltkroes van culturen.
Maar eerst... inpakken en afscheid nemen.
Dit topic slechts heeft 1 regel: mijn werkgever mag niet worden genoemd.
Begin Januari verhuis ik naar Dubai om aan een spannend, nieuw hoofdstuk te beginnen. Ik deel hier graag met jullie hoe het mij vergaat in die hete, zanderige smeltkroes van culturen.
Maar eerst... inpakken en afscheid nemen.
Dit topic slechts heeft 1 regel: mijn werkgever mag niet worden genoemd.
anoniem_380051 wijzigde dit bericht op 06-01-2020 15:47
79.16% gewijzigd
donderdag 3 oktober 2019 om 21:42
Ik ben weer in Brussel 
Een passagier tijdens het boarden: "I know you from a previous flight!" Ik herkende hem helaas niet maar ik zei: "Lucky you! You get to be served by me once more!" Hij sprak me niet tegen dus ik ga ervan uit dat die eerste ervaring ook prima was.
Even later gaf ik de kinderen aan boord een lading speelgoed. Het waren er niet veel dus van mij mochten ze zelf kiezen wat ze graag wilden hebben. En dan kregen ze nog wat extra. De kleine kinderen waren aanvankelijk een beetje bang van die mevrouw in haar gekke uniform maar dat was dankzij de cadeautjes verholpen. Wat later in de vlucht was een vlaams peutertje met zijn moeder op wandel en kwam de galley in. Het jongetje rende recht op mij af en gaf mij een dikke knuffel. Hij liet me zelfs niet meer los.
Zijn moeder: "Amai seg!"
Eenmaal in Brussel vroeg een passagier die richting de deur liep: "Jij bent toch die Vlaamse crew he?"
Ik: "Ja dat klopt!"
Passagier: "Bedankt voor de uitstekende service! Wat een enthousiasme!"
Ik: "Dankjewel! Maar dat hoort er een beetje bij natuurlijk. "
Passagier: "Maar toch! We waren aangenaam verrast!"
Ik: "Dankjewel mevrouw! Fijne avond!"
Ik lijk zo wel de moeder Theresa onder de cabin crew. Maar jullie weten dat ik ook mijn mindere dagen heb. Ik heb echter het idee dat die week vakantie mij weer nieuwe energie gegeven heeft. En zulke dingen zoals hierboven beschreven helpt natuurlijk ook enorm. Heel verslavend.
Ik doe er nog even een verhaaltje bij. 2 vluchten geleden zei mijn csv plots: "You where my crew many times before." Ik: "Eh... excuse me?" Ik wist namelijk zeker dat ik niet eerder met haar gevlogen had. "Ik was aan het wachten tot je er zelf over zou beginnen maar volgens mij weet je het niet meer. Ik vlieg vaak naar Brussel als passagier en onlangs was jij mijn crew. Ik heb over jou geschreven naar jouw manager." Ik schrok. Toch niks slecht??
"Ik had mijn eigen theezakjes bij en een thermos en vroeg aan jou of ik die even mocht vullen met warm water in de galley. Jij zei toen tegen mij dat ik rustig mocht blijven zitten en dat jij dat wel voor me zou doen. Je zei dat je toch die kant op ging. Ik was verrast en liet je begaan. Even later kwam je terug met mijn thee waar je een citroenschijfje in had gedaan, je presenteerde het netjes met een napkin, melk en suiker. Je was zo aardig! Zo zie je het niet vaak meer. Dus heb ik hierover geschreven naar je manager."
Ik vond het bizar. Dat is toch niet bijzonder? Ze ging nog verder: "Sindsdien volg ik jouw rooster op de crewapp. Ik check altijd even wanneer je nog eens een Brusselvlucht hebt in de hoop weer met je te kunnen meevliegen als passagier. Helaas zit je niet op mijn volgende vlucht."
Ik geloofde mijn oren niet. Wat een compliment!
Een passagier tijdens het boarden: "I know you from a previous flight!" Ik herkende hem helaas niet maar ik zei: "Lucky you! You get to be served by me once more!" Hij sprak me niet tegen dus ik ga ervan uit dat die eerste ervaring ook prima was. Even later gaf ik de kinderen aan boord een lading speelgoed. Het waren er niet veel dus van mij mochten ze zelf kiezen wat ze graag wilden hebben. En dan kregen ze nog wat extra. De kleine kinderen waren aanvankelijk een beetje bang van die mevrouw in haar gekke uniform maar dat was dankzij de cadeautjes verholpen. Wat later in de vlucht was een vlaams peutertje met zijn moeder op wandel en kwam de galley in. Het jongetje rende recht op mij af en gaf mij een dikke knuffel. Hij liet me zelfs niet meer los.
Zijn moeder: "Amai seg!" Eenmaal in Brussel vroeg een passagier die richting de deur liep: "Jij bent toch die Vlaamse crew he?"
Ik: "Ja dat klopt!"
Passagier: "Bedankt voor de uitstekende service! Wat een enthousiasme!"
Ik: "Dankjewel! Maar dat hoort er een beetje bij natuurlijk. "
Passagier: "Maar toch! We waren aangenaam verrast!"
Ik: "Dankjewel mevrouw! Fijne avond!"
Ik lijk zo wel de moeder Theresa onder de cabin crew. Maar jullie weten dat ik ook mijn mindere dagen heb. Ik heb echter het idee dat die week vakantie mij weer nieuwe energie gegeven heeft. En zulke dingen zoals hierboven beschreven helpt natuurlijk ook enorm. Heel verslavend.
Ik doe er nog even een verhaaltje bij. 2 vluchten geleden zei mijn csv plots: "You where my crew many times before." Ik: "Eh... excuse me?" Ik wist namelijk zeker dat ik niet eerder met haar gevlogen had. "Ik was aan het wachten tot je er zelf over zou beginnen maar volgens mij weet je het niet meer. Ik vlieg vaak naar Brussel als passagier en onlangs was jij mijn crew. Ik heb over jou geschreven naar jouw manager." Ik schrok. Toch niks slecht??
"Ik had mijn eigen theezakjes bij en een thermos en vroeg aan jou of ik die even mocht vullen met warm water in de galley. Jij zei toen tegen mij dat ik rustig mocht blijven zitten en dat jij dat wel voor me zou doen. Je zei dat je toch die kant op ging. Ik was verrast en liet je begaan. Even later kwam je terug met mijn thee waar je een citroenschijfje in had gedaan, je presenteerde het netjes met een napkin, melk en suiker. Je was zo aardig! Zo zie je het niet vaak meer. Dus heb ik hierover geschreven naar je manager."
Ik vond het bizar. Dat is toch niet bijzonder? Ze ging nog verder: "Sindsdien volg ik jouw rooster op de crewapp. Ik check altijd even wanneer je nog eens een Brusselvlucht hebt in de hoop weer met je te kunnen meevliegen als passagier. Helaas zit je niet op mijn volgende vlucht."
Ik geloofde mijn oren niet. Wat een compliment!
vrijdag 4 oktober 2019 om 13:03
Ik kwam die csv net tegen toen ik het hotel uit liep! 
Zo grappig! Ik wist dat ze gisteren de vroege vlucht terug naar Brussel zou nemen maar dat ik ze tegen het lijf zou lopen had ik niet verwacht. Ik heb ze een dikke knuffel gegeven.
Daarna ben ik gaan winkelen en heb een Luikse wafel gegeten. Nu ga ik nog snel iets deftig eten en dutje doen voor mijn terugvlucht.
Zo grappig! Ik wist dat ze gisteren de vroege vlucht terug naar Brussel zou nemen maar dat ik ze tegen het lijf zou lopen had ik niet verwacht. Ik heb ze een dikke knuffel gegeven. Daarna ben ik gaan winkelen en heb een Luikse wafel gegeten. Nu ga ik nog snel iets deftig eten en dutje doen voor mijn terugvlucht.
vrijdag 4 oktober 2019 om 13:50
Wat een super fijne complimenten! Blije passagiers zijn sowieso fijn, maar dat je ook nog eens van een 'passagier' die eigenlijk ook crew is zulke complimentjes krijgt is helemaal super! En wat goed dat ze dat dan naar je manager schrijft ook nog eens.
Dat zal met dat promotieteam ook wel goed komen dan, als jij al zo'n wandelend visitekaartje bent tijdens het werk Wanneer was dat ook alweer? Moet je daar nog iets voor voorbereiden?
Dat zal met dat promotieteam ook wel goed komen dan, als jij al zo'n wandelend visitekaartje bent tijdens het werk
Wanneer was dat ook alweer? Moet je daar nog iets voor voorbereiden?
vrijdag 4 oktober 2019 om 18:49
Over 2 dagen heb ik een pasbeurt voor mijn nieuwe uniform. Ben benieuwd. Ik moet nog geschikte panty's kopen maar verder niets speciaal. De fotoshoot is 28 en 29 oktober.stokbootje schreef: ↑04-10-2019 13:50Wat een super fijne complimenten! Blije passagiers zijn sowieso fijn, maar dat je ook nog eens van een 'passagier' die eigenlijk ook crew is zulke complimentjes krijgt is helemaal super! En wat goed dat ze dat dan naar je manager schrijft ook nog eens.
Dat zal met dat promotieteam ook wel goed komen dan, als jij al zo'n wandelend visitekaartje bent tijdens het werk
zaterdag 5 oktober 2019 om 18:06
Ik ben doodop. 
2 late brusselvluchten na elkaar is ontzettend vermoeiend. De terugvlucht is namelijk een volledige nachtvlucht. We komen om 06h in de ochtend aan in Dubai. Tegen 08h lig je dan in bed. 1 keer lukt prima maar na de 2de keer ben ik helemaal op. Ik ben zo blij dat ik nu 2 dagen vrij ben.
Daarna heb ik weer 2 vluchten back to back. Barcelona en Madrid.
2 late brusselvluchten na elkaar is ontzettend vermoeiend. De terugvlucht is namelijk een volledige nachtvlucht. We komen om 06h in de ochtend aan in Dubai. Tegen 08h lig je dan in bed. 1 keer lukt prima maar na de 2de keer ben ik helemaal op. Ik ben zo blij dat ik nu 2 dagen vrij ben. Daarna heb ik weer 2 vluchten back to back. Barcelona en Madrid.
zondag 6 oktober 2019 om 20:26
Ik voel me weer mens vandaag! Tijd om te vertellen over 1 van de collega's op mijn laatste vlucht.
Ik had een paar weken geleden al gezien dat 1 van de crew een batchgenoot was. Eentje die me van de ene op de andere dag "the cold shoulder" gaf. Ik keek er niet bepaald naar uit. Toen ze de briefingroom binnen kwam feliciteerde ze me met mijn verjaardag. Ik ben vergevingsgezind dus ik feliciteerde haar ook enthousiast met haar verjaardag. Blijkbaar dezelfde dag als ik. Zoals gezegd ben ik heel erg van het vergeven, maar jammer genoeg vergeet ik bepaalde dingen nooit. Ik heb haar gedurende de vlucht niet speciaal opgezocht en toonde weinig interesse. Begrijp me niet verkeerd, we hebben prima samengewerkt. Maar de rest van de crew had geen idee dat we elkaar al kenden. Ze zocht wel wat toenadering tijdens het begin van de heenvlucht: "How is life?" Mijn reactie: "great! I moved to ... and I love it there! As it turns out, a lot of Belgians live there." En dat was het. Een beleefde reactie maar geen poging om het gesprek verder te zetten. Ik vertrouw haar niet meer. Ik heb geen idee wat ik eerder fout heb gedaan en ik heb een hekel aan schijnheilige gesprekken. Ze heeft mij verder niet vermeden maar probeerde geen 1 op 1 gesprek meer aan te gaan.
Vandaag ging ik terug naar het schoonheidssalon tegenover het gebouw waar ik eerst woonde en waar de meeste batchgenoten nog steeds wonen. Tijdens de korte wandeling van de taxi naar het salon kwam ik er eentje tegen. Zonder haar pas te vertragen en met een enorme lading onmiskenbare tegenzin: "Hi Dolly. You ok?" Ik moest me omdraaien want ze was me al voorbij gelopen om te zeggen: "Hi! I'm fine." Toen ik verderliep mompelde ik tegen mezelf: zeg dan niks. Ik heb echt geen "hoi" van jou nodig om gelukkig te zijn. Tjongejonge...
Echt. Wat bezielt zulke mensen? Om van de ene dag op de andere zonder uitleg zo'n hekel te krijgen aan iemand? En vervolgens het toch nodig vinden om die persoon te begroeten met de toon van een puber die reageert op het gezeur van zijn moeder? Ze kon me prima voorbij hebben gelopen zonder dat ik het wist. Ik was mijn portemonnee namelijk nog aan het wegstoppen.
Bericht aan "Jay": als je dit leest --> proficiat met je doorzettingsvermogen! Je bent een goede vriendin en ik ben blij dat je hier bent. 
Ik had een paar weken geleden al gezien dat 1 van de crew een batchgenoot was. Eentje die me van de ene op de andere dag "the cold shoulder" gaf. Ik keek er niet bepaald naar uit. Toen ze de briefingroom binnen kwam feliciteerde ze me met mijn verjaardag. Ik ben vergevingsgezind dus ik feliciteerde haar ook enthousiast met haar verjaardag. Blijkbaar dezelfde dag als ik. Zoals gezegd ben ik heel erg van het vergeven, maar jammer genoeg vergeet ik bepaalde dingen nooit. Ik heb haar gedurende de vlucht niet speciaal opgezocht en toonde weinig interesse. Begrijp me niet verkeerd, we hebben prima samengewerkt. Maar de rest van de crew had geen idee dat we elkaar al kenden. Ze zocht wel wat toenadering tijdens het begin van de heenvlucht: "How is life?" Mijn reactie: "great! I moved to ... and I love it there! As it turns out, a lot of Belgians live there." En dat was het. Een beleefde reactie maar geen poging om het gesprek verder te zetten. Ik vertrouw haar niet meer. Ik heb geen idee wat ik eerder fout heb gedaan en ik heb een hekel aan schijnheilige gesprekken. Ze heeft mij verder niet vermeden maar probeerde geen 1 op 1 gesprek meer aan te gaan.
Vandaag ging ik terug naar het schoonheidssalon tegenover het gebouw waar ik eerst woonde en waar de meeste batchgenoten nog steeds wonen. Tijdens de korte wandeling van de taxi naar het salon kwam ik er eentje tegen. Zonder haar pas te vertragen en met een enorme lading onmiskenbare tegenzin: "Hi Dolly. You ok?" Ik moest me omdraaien want ze was me al voorbij gelopen om te zeggen: "Hi! I'm fine." Toen ik verderliep mompelde ik tegen mezelf: zeg dan niks. Ik heb echt geen "hoi" van jou nodig om gelukkig te zijn. Tjongejonge...
Echt. Wat bezielt zulke mensen? Om van de ene dag op de andere zonder uitleg zo'n hekel te krijgen aan iemand? En vervolgens het toch nodig vinden om die persoon te begroeten met de toon van een puber die reageert op het gezeur van zijn moeder? Ze kon me prima voorbij hebben gelopen zonder dat ik het wist. Ik was mijn portemonnee namelijk nog aan het wegstoppen.
Bericht aan "Jay": als je dit leest --> proficiat met je doorzettingsvermogen!
Je bent een goede vriendin en ik ben blij dat je hier bent.
zondag 6 oktober 2019 om 21:26
Zo'n 'how are you' en doorlopen hoeft niet iets gemeens te betekenen, of een vorm van jou vermijden te zijn. Ik woon in Londen en dat is hier ook gewoon de manier waarop mensen elkaar begroeten. Daarop verwachten ze geen echt antwoord. Net als wij verwachten dat een ander 'goed' zegt als je vraagt hoe het gaat en toch echt wel verbaasd zijn als iemand uitgebreid uit de doeken gaat doen dat hij nu even in een dipje zit omdat de kantoorcavia is overleden en er geen paprika maar ananas op de bezorgde pizza zat.TrolleyDolly schreef: ↑06-10-2019 20:26Ik voel me weer mens vandaag! Tijd om te vertellen over 1 van de collega's op mijn laatste vlucht.
Ik had een paar weken geleden al gezien dat 1 van de crew een batchgenoot was. Eentje die me van de ene op de andere dag "the cold shoulder" gaf. Ik keek er niet bepaald naar uit. Toen ze de briefingroom binnen kwam feliciteerde ze me met mijn verjaardag. Ik ben vergevingsgezind dus ik feliciteerde haar ook enthousiast met haar verjaardag. Blijkbaar dezelfde dag als ik. Zoals gezegd ben ik heel erg van het vergeven, maar jammer genoeg vergeet ik bepaalde dingen nooit. Ik heb haar gedurende de vlucht niet speciaal opgezocht en toonde weinig interesse. Begrijp me niet verkeerd, we hebben prima samengewerkt. Maar de rest van de crew had geen idee dat we elkaar al kenden. Ze zocht wel wat toenadering tijdens het begin van de heenvlucht: "How is life?" Mijn reactie: "great! I moved to ... and I love it there! As it turns out, a lot of Belgians live there." En dat was het. Een beleefde reactie maar geen poging om het gesprek verder te zetten. Ik vertrouw haar niet meer. Ik heb geen idee wat ik eerder fout heb gedaan en ik heb een hekel aan schijnheilige gesprekken. Ze heeft mij verder niet vermeden maar probeerde geen 1 op 1 gesprek meer aan te gaan.
Vandaag ging ik terug naar het schoonheidssalon tegenover het gebouw waar ik eerst woonde en waar de meeste batchgenoten nog steeds wonen. Tijdens de korte wandeling van de taxi naar het salon kwam ik er eentje tegen. Zonder haar pas te vertragen en met een enorme lading onmiskenbare tegenzin: "Hi Dolly. You ok?" Ik moest me omdraaien want ze was me al voorbij gelopen om te zeggen: "Hi! I'm fine." Toen ik verderliep mompelde ik tegen mezelf: zeg dan niks. Ik heb echt geen "hoi" van jou nodig om gelukkig te zijn. Tjongejonge...
Echt. Wat bezielt zulke mensen? Om van de ene dag op de andere zonder uitleg zo'n hekel te krijgen aan iemand? En vervolgens het toch nodig vinden om die persoon te begroeten met de toon van een puber die reageert op het gezeur van zijn moeder? Ze kon me prima voorbij hebben gelopen zonder dat ik het wist. Ik was mijn portemonnee namelijk nog aan het wegstoppen.
Bericht aan "Jay": als je dit leest --> proficiat met je doorzettingsvermogen!
"I'm gonna see if you know the words to this song. If you don't you better ask somebody!"
zondag 6 oktober 2019 om 22:44
Nee dat klopt. Dat is volgens mij een wereldwijd gegeven.DG2015 schreef: ↑06-10-2019 21:26Zo'n 'how are you' en doorlopen hoeft niet iets gemeens te betekenen, of een vorm van jou vermijden te zijn. Ik woon in Londen en dat is hier ook gewoon de manier waarop mensen elkaar begroeten. Daarop verwachten ze geen echt antwoord. Net als wij verwachten dat een ander 'goed' zegt als je vraagt hoe het gaat en toch echt wel verbaasd zijn als iemand uitgebreid uit de doeken gaat doen dat hij nu even in een dipje zit omdat de kantoorcavia is overleden en er geen paprika maar ananas op de bezorgde pizza zat.
Overkomt mij dagelijks en doe ik zelf ook. Maar die begroetingen worden doorgaans niet uitgespuwd. Maar goed, ik heb hier eigenlijk weer teveel aandacht aan besteed. Dat hele gedoe voelt echter als een "smet". Het feit dat ik de oorzaak niet ken zorgt ervoor dat ik niet weet hoe ik mij moet gedragen bij die mensen.
maandag 7 oktober 2019 om 07:14
Zo alles weer bijgelezen. Fijn, dat je een leuke verjaardag hebt gehad, de foto zag er leuk uit, wel raar van die roker! En die batchgenoten zou ik lekker links laten liggen. Zelf nogal gaar terug gekomen gisteren. Mijn connection flight was maar 3.5 uur maar voelde als 10. Zo ontzettend warm heb ik het nog nooit gehad. Sommige mensen stonden bijna de hele vlucht achter.
maandag 7 oktober 2019 om 09:50
Dat heb ik overwogen maar eerdere pogingen draaiden ook op niks uit. De kans was groot dat ik wederom een ontkennende reactie zou krijgen. "Er is niks aan de hand." Een bijkomend risico was dat het awkward zou worden de rest van de vlucht.
Ik heb niet veel meer met ze te maken dus dat is prima. Maar ik vind het geen leuk idee dat er een groepje mensen rondloopt die een hekel aan mij hebben.
De reden dat ik mij dit nu zo aantrek is wellicht omdat ik niet zo lekker in mijn vel zit. Ik ben bijgekomen en daar ben ik niet blij mee. Het concept dieet is mij vreemd. Maar ik ben wel calorieen aan het tellen om bewuster te eten en te snacken. Mijn fitnessprogramma ga ik ook aanpassen. Gewoon even bewegen in de fitness is niet meer genoeg. Er moet serieus gewerkt worden. Normaal zou ik denken "ach, komt wel weer goed. Even de fitnessfrequentie wat aanzwengelen." Maar nu heb ik een belofte gemaakt aan het bussiness promotion team: niet bijkomen, niet afvallen. Maar ik ben wel wat bijgekomen. Dus dat moet ik asap rechtzetten. De consequentie van deze commitment.
Ik ben net mijn uniform gaan passen. Ze zijn nu wat aanpassingen aan het doen. Zometeen moet ik me aanmelden voor de 2de pasbeurt. Ik heb ook nieuwe schoenen, haarband en sjaal gekregen (voor de hoed).
maandag 7 oktober 2019 om 23:52
Lieve TD, volgens mij moet je helemaal niks. Behalve goed voor jezelf zorgen.TrolleyDolly schreef: ↑07-10-2019 09:50
Ik heb niet veel meer met ze te maken dus dat is prima. Maar ik vind het geen leuk idee dat er een groepje mensen rondloopt die een hekel aan mij hebben.
De reden dat ik mij dit nu zo aantrek is wellicht omdat ik niet zo lekker in mijn vel zit. Ik ben bijgekomen en daar ben ik niet blij mee. Het concept dieet is mij vreemd. Maar ik ben wel calorieen aan het tellen om bewuster te eten en te snacken. Mijn fitnessprogramma ga ik ook aanpassen. Gewoon even bewegen in de fitness is niet meer genoeg. Er moet serieus gewerkt worden.
Want als er iemand hard werkt, dan ben jij het wel!Je bent prima zoals je bent. Echt.
Leuke en stomme mensen heb je overal. En daar krijg je ongetwijfeld mee te maken, want je komt ook overal.
Je geeft aan dat je moe bent, dat zal ongetwijfeld ook invloed hebben op hoe je dingen ervaart, denk ik. Je flikt het toch maar: lastige passagiers tevreden houden, goede beoordelingen, zelfs het publiciteitsteam halen. Dat is wat telt.
Hopelijk voel je je gauw weer wat beter.
dinsdag 8 oktober 2019 om 08:45
Er zit nogal een verschil tussen volledig gelijk blijven qua gewicht of je uniform uitscheuren aan alle kanten. Volledig gelijk blijven is niet te doen, zeker niet met jouw beroep. Voor je aan iemand ziet dat diegene is aangekomen of afgevallen moeten er toch al snel heel wat kilo's tussen zitten, dus haal adem en relax. Het komt vast goed! Ik denk dat als je een foto maakt van de screeningsdag voor het promoteam en nu dat het verschil niet te zien is.
dinsdag 8 oktober 2019 om 09:58
Ach lieve Dolly, laat je niet gek maken door die stomme batchgenootjes. Er zullen altijd mensen zijn die je niet mogen, ook al slaat de reden nergens op. Misschien zijn ze wel gewoon jaloers.
En wat betreft je gewicht, je komt niet zo maar een paar kilo aan. En als dat wel zo is, is het er waarschijnlijk ook weer snel af. Misschien heb je net toevallig wat meer vocht bij je (cyclus?). Probeer het los te laten en gewoon weer gezond te eten. Liefs.
En wat betreft je gewicht, je komt niet zo maar een paar kilo aan. En als dat wel zo is, is het er waarschijnlijk ook weer snel af. Misschien heb je net toevallig wat meer vocht bij je (cyclus?). Probeer het los te laten en gewoon weer gezond te eten. Liefs.
Ik ben verantwoordelijk voor wat ik schrijf, niet voor wat u leest.
dinsdag 8 oktober 2019 om 10:08
Je ging eerst ook regelmatig zwemmen toch Dolly? Is dat ook niet een manier om relaxed wat meer te bewegen? Want ik ben het wel eens met de rest hoor, gezien jouw drukke schema's en heftige emoties de laatste tijd is het misschien niet goed om nu nog weer iets te moeten van jezelf. Pas goed op jezelf
woensdag 9 oktober 2019 om 13:43
Ik zie zelf wel verschil. Denk ik. Kan ook in mijn hoofd zitten. 
Het hotel in Barcelona blijkt vlak aan zee te liggen! Wat heerlijk! Ik hou zo van de zee. Daar krijg ik altijd een instant geluksgevoel van. Ik voelde me vanochtend niet helemaal top. Ondanks 9h slaap voelde ik me nog moe. De spierpijn na mijn eerste bodyweight workout heeft vandaag ook een hoogtepunt bereikt. Een ontbijt en koffie zou het vast wel oplossen. Na een bezoek aan het dakterras met uitzicht op zee voelde ik me nog steeds niet ok. Het was pas toen ik terug op mijn kamer was, mijn schoenen stuntelig van mijn voeten probeerde te krijgen en ik hardop aan mezelf vroeg: "hoe moeilijk kan het zijn!?", toen ik het hoorde. Ik klink behoorlijk dof. De loopneus, de kriebelkeel, het niezen, de tranende ogen, oren die dicht zitten. Ik ben weer ziek aan het worden!
Het is onmiskenbaar. Mijn sinussen zijn weer ontstoken. Ik heb mijn neusspray in mijn handbagage gestoken en moet hopen op het beste voor de terugvlucht. Het is slechts een zoutoplossing dus geen wondermiddel maar meer heb ik niet bij.
Ik hoop echt dat het hierbij blijft. Ik ga nog even wat slapen in de bus naar de luchthaven.
Het hotel in Barcelona blijkt vlak aan zee te liggen! Wat heerlijk! Ik hou zo van de zee. Daar krijg ik altijd een instant geluksgevoel van. Ik voelde me vanochtend niet helemaal top. Ondanks 9h slaap voelde ik me nog moe. De spierpijn na mijn eerste bodyweight workout heeft vandaag ook een hoogtepunt bereikt. Een ontbijt en koffie zou het vast wel oplossen. Na een bezoek aan het dakterras met uitzicht op zee voelde ik me nog steeds niet ok. Het was pas toen ik terug op mijn kamer was, mijn schoenen stuntelig van mijn voeten probeerde te krijgen en ik hardop aan mezelf vroeg: "hoe moeilijk kan het zijn!?", toen ik het hoorde. Ik klink behoorlijk dof. De loopneus, de kriebelkeel, het niezen, de tranende ogen, oren die dicht zitten. Ik ben weer ziek aan het worden!
Het is onmiskenbaar. Mijn sinussen zijn weer ontstoken. Ik heb mijn neusspray in mijn handbagage gestoken en moet hopen op het beste voor de terugvlucht. Het is slechts een zoutoplossing dus geen wondermiddel maar meer heb ik niet bij.
Ik hoop echt dat het hierbij blijft. Ik ga nog even wat slapen in de bus naar de luchthaven.
