Reizen
alle pijlers
Reizen vs. het normale leven
vrijdag 5 april 2013 om 09:59
Ik ben, net als zoveel anderen, gek op reizen. Helaas heb ik de financiële middelen niet om regelmatig een mooie reis te maken. Er zijn mensen die hun leven inrichten rond 'het reizen'. Een paar maanden in Nederland verblijven, zich drie slagen in de rondte werken en vervolgens hun boeltje weer bij elkaar pakken en húp, naar het buitenland. Hoe doen ze dat? Werk, woning, de onzekerheid bij terugkomst? Zijn er hier mensen die dat zo doen?
Zelf heb ik de financiële middelen niet om elk jaar een mooie reis te maken. Ik spaar zoveel mogelijk per maand, maar altijd zijn er weer financiële plichten die voldaan moeten worden en blijft er per maand een relatief klein bedrag over om opzij te zetten. Nu draait mijn leven eigenlijk veel om werk, studie en andere verplichtingen. Het is niet dat ik niet van mijn leven geniet, maar ik heb het gevoel alsof dit leven niet bij me past. Als ik naar mensen om me heen kijk, zie ik dat het leven inderdaad draait om werk, hypotheken betalen, nieuwe keukens en badkamers, kinderen.
Ik vind het lastig om onder woorden te brengen wat ik precies bedoel, maar ik heb behoefte aan wat meer avontuur. De wereld ontdekken enzo. Er moet toch meer zijn dan het geijkte leven dat iedereen leidt? Moet het perse draaien om carrière, geld verdienen, kinderen grootbrengen en af en toe een leuke uitspatting zoals een weekendje weg of een vakantie? Voor mij voelt het alsof ik niet alles uit het leven haal wat erin zit. Ik zou het zo graag helemaal anders aanpakken, baan opzeggen en gaan reizen (ik besef me ook wel dat dit enigszins kinderlijk klinkt). Maar hóe dan? Of zit iedereen vast aan hetzelfde soort leven omdat er nu eenmaal brood op de plank moet komen en er een dak boven je hoofd moet zijn?
Wellicht een wat wazig topic, maar ik ben op zoek naar mensen voor wie dit enigszins herkenbaar is.
Zelf heb ik de financiële middelen niet om elk jaar een mooie reis te maken. Ik spaar zoveel mogelijk per maand, maar altijd zijn er weer financiële plichten die voldaan moeten worden en blijft er per maand een relatief klein bedrag over om opzij te zetten. Nu draait mijn leven eigenlijk veel om werk, studie en andere verplichtingen. Het is niet dat ik niet van mijn leven geniet, maar ik heb het gevoel alsof dit leven niet bij me past. Als ik naar mensen om me heen kijk, zie ik dat het leven inderdaad draait om werk, hypotheken betalen, nieuwe keukens en badkamers, kinderen.
Ik vind het lastig om onder woorden te brengen wat ik precies bedoel, maar ik heb behoefte aan wat meer avontuur. De wereld ontdekken enzo. Er moet toch meer zijn dan het geijkte leven dat iedereen leidt? Moet het perse draaien om carrière, geld verdienen, kinderen grootbrengen en af en toe een leuke uitspatting zoals een weekendje weg of een vakantie? Voor mij voelt het alsof ik niet alles uit het leven haal wat erin zit. Ik zou het zo graag helemaal anders aanpakken, baan opzeggen en gaan reizen (ik besef me ook wel dat dit enigszins kinderlijk klinkt). Maar hóe dan? Of zit iedereen vast aan hetzelfde soort leven omdat er nu eenmaal brood op de plank moet komen en er een dak boven je hoofd moet zijn?
Wellicht een wat wazig topic, maar ik ben op zoek naar mensen voor wie dit enigszins herkenbaar is.
vrijdag 5 april 2013 om 12:21
quote:vogelkip schreef op 05 april 2013 @ 10:57:
[...]
Het is natuurlijk enigszins gechargeerd opgeschreven, maar voor mijn gevoel komt het er in het geval van de meeste mensen op neer dat het leven zich voltrekt door eerst te gaan studeren, vervolgens een baan zoeken die daar op aansluit, een upgrade wat woning betreft, kinderen (niet altijd). Huisje boompje beestje zeg maar. Misschien is reizen niet de enige manier om daaraan te ontsnappen, maar wel de manier waarop ik dat graag zou doen denk ik. Wat voor ideeën heb jij daarover? Wat voor manieren zou ik nog meer aan moeten denken?
Mijn zus en zwager hebben na hun studie een tijd in het buitenland gewerkt. Eerst vrijblijvend, werk zoeken en toen langere periode op één plek, maar wel met reizen als onderdeel van 't werk (zeilen) Was hartstikke leuk. Ik ben er ook heengegaan. Helaas.. een Golfoorlog. Mensen (Amerikanen) gingen minder vaak op reis en ik had te weinig werk, te weinig inkomen en ben na een half jaar weer naar huis gegaan.
Mijn ervaring was geweldig! Heeerlijke tijd gehad, een hele winter in de zon en warmte, ook niet verkeerd. Maar ik liep ook tegen regels aan. Werkvergunningen, bijvoorbeeld. Het is niet allemaal zo makkelijk als het lijkt (en ik kan me maar zo voorstellen dat het nu, 25 jaar later, nog lastiger is)
Ik denk dus wel dat het goed is rekening te houden met tegenslagen. Dat je niet (meer) overal zo makkeljik aan 't werk komt, het is tenslotte overal crisis. Maar in mijn jeugd hoorde ik ook vaak mensen, die gingen druivenplukken in Frankrijk. Ook buitenland, heel anders dan de standaard vakantie, en je verdient er geld mee. Misschien dit jaar zo 'klein' beginnen? Je ontmoet dan vaak ook mensen, die dit meer doen en mogelijk nog tips hebben.
[...]
Het is natuurlijk enigszins gechargeerd opgeschreven, maar voor mijn gevoel komt het er in het geval van de meeste mensen op neer dat het leven zich voltrekt door eerst te gaan studeren, vervolgens een baan zoeken die daar op aansluit, een upgrade wat woning betreft, kinderen (niet altijd). Huisje boompje beestje zeg maar. Misschien is reizen niet de enige manier om daaraan te ontsnappen, maar wel de manier waarop ik dat graag zou doen denk ik. Wat voor ideeën heb jij daarover? Wat voor manieren zou ik nog meer aan moeten denken?
Mijn zus en zwager hebben na hun studie een tijd in het buitenland gewerkt. Eerst vrijblijvend, werk zoeken en toen langere periode op één plek, maar wel met reizen als onderdeel van 't werk (zeilen) Was hartstikke leuk. Ik ben er ook heengegaan. Helaas.. een Golfoorlog. Mensen (Amerikanen) gingen minder vaak op reis en ik had te weinig werk, te weinig inkomen en ben na een half jaar weer naar huis gegaan.
Mijn ervaring was geweldig! Heeerlijke tijd gehad, een hele winter in de zon en warmte, ook niet verkeerd. Maar ik liep ook tegen regels aan. Werkvergunningen, bijvoorbeeld. Het is niet allemaal zo makkelijk als het lijkt (en ik kan me maar zo voorstellen dat het nu, 25 jaar later, nog lastiger is)
Ik denk dus wel dat het goed is rekening te houden met tegenslagen. Dat je niet (meer) overal zo makkeljik aan 't werk komt, het is tenslotte overal crisis. Maar in mijn jeugd hoorde ik ook vaak mensen, die gingen druivenplukken in Frankrijk. Ook buitenland, heel anders dan de standaard vakantie, en je verdient er geld mee. Misschien dit jaar zo 'klein' beginnen? Je ontmoet dan vaak ook mensen, die dit meer doen en mogelijk nog tips hebben.
Later is nu
vrijdag 5 april 2013 om 12:22
Herkenbaar!
Volg je gevoel.
Ik heb 10 jaar over de wereld gezworven.
In het begin keihard werken en sparen, en dan 6 maanden tot een jaar rond reizen. Ik woonde toen nog bij mijn ouders, dat scheelt.
En later heb ik werk gezocht waarvoor ik in het buitenland werkte of rond reisde.
Nu woon ik alweer 3 jaar op een plek, wel in het buitenland.
Maar die kriebel die blijft! En het is meer dan een kriebel, het is een onrust. Ik heb het reizen nodig om te kunnen leven, om gelukkig te zijn, om me voldaan te voelen. Waarom? Geen idee. Is gewoon zoals ik me voel.
Ik hecht ook weinig waarde aan materiale dingen, ik hoef geen koophuis, auto, nieuw keuken, etc. En ik hoef al helemaal geen kinderen!
Ik ben nu bezig met een eigen bedrijf op te zetten, en dat zal mij de mogelijk geven om mijn werk vanaf een laptop te doen..... en dat kan dus over de hele wereld!
Volg je gevoel. Je kan doen met je leven wat je wilt.
Volg je gevoel.
Ik heb 10 jaar over de wereld gezworven.
In het begin keihard werken en sparen, en dan 6 maanden tot een jaar rond reizen. Ik woonde toen nog bij mijn ouders, dat scheelt.
En later heb ik werk gezocht waarvoor ik in het buitenland werkte of rond reisde.
Nu woon ik alweer 3 jaar op een plek, wel in het buitenland.
Maar die kriebel die blijft! En het is meer dan een kriebel, het is een onrust. Ik heb het reizen nodig om te kunnen leven, om gelukkig te zijn, om me voldaan te voelen. Waarom? Geen idee. Is gewoon zoals ik me voel.
Ik hecht ook weinig waarde aan materiale dingen, ik hoef geen koophuis, auto, nieuw keuken, etc. En ik hoef al helemaal geen kinderen!
Ik ben nu bezig met een eigen bedrijf op te zetten, en dat zal mij de mogelijk geven om mijn werk vanaf een laptop te doen..... en dat kan dus over de hele wereld!
Volg je gevoel. Je kan doen met je leven wat je wilt.
vrijdag 5 april 2013 om 12:34
quote:Missprincesa schreef op 05 april 2013 @ 11:18:
[...]
Dat heeft allemaal met je instelling te maken en persoonlijkheid. Ik ken inderdaad 50-tigers die nog steeds zo leven. En ze hebben nergens moeite mee (zo lijkt het in ieder geval). In Nederland (of thuisland zijn ze nauwelijks) en ze redden het overal. Niet luxe, maar ze redden het en zijn gelukkig. De mensen die ik ken, zijn ook wel 'speciale' mensen, in de zin van sociaal heel begaafd, rollen altijd overal zo binnen, kennen overal mensen. Ze hoeven maar 3 dagen in Nederland/Duitsland/Zuid Afrika/VS/Thailand te zijn en ze krijgen al een baan aangeboden. Nee, meestal geen superbanen, maar daar gaat hun leven ook niet om.
Dat ze geen AOW krijgen, daar maken ze zich ook geen zorgen over, ze redden zich wel, hoe dan ook.
Dus wat jij hebt is inderdaad de visie van een burgertrut op een situatie die te ver van je af staat. Niks mis mee overigens hoor, want ik denk zelf ook zo. Maar de mensen die voor zo'n leven kiezen, hechten aan hele andere dingen waarde.
Helemaal eens. Ik ben ook zo'n burgertrut en kan me niet voorstellen tot mijn 50e zo'n leven te leiden. Zou me continu afvragen 'wat nu als...'
Maar als je dit wel kan en wil, dan moet je dat vooral doen!!
[...]
Dat heeft allemaal met je instelling te maken en persoonlijkheid. Ik ken inderdaad 50-tigers die nog steeds zo leven. En ze hebben nergens moeite mee (zo lijkt het in ieder geval). In Nederland (of thuisland zijn ze nauwelijks) en ze redden het overal. Niet luxe, maar ze redden het en zijn gelukkig. De mensen die ik ken, zijn ook wel 'speciale' mensen, in de zin van sociaal heel begaafd, rollen altijd overal zo binnen, kennen overal mensen. Ze hoeven maar 3 dagen in Nederland/Duitsland/Zuid Afrika/VS/Thailand te zijn en ze krijgen al een baan aangeboden. Nee, meestal geen superbanen, maar daar gaat hun leven ook niet om.
Dat ze geen AOW krijgen, daar maken ze zich ook geen zorgen over, ze redden zich wel, hoe dan ook.
Dus wat jij hebt is inderdaad de visie van een burgertrut op een situatie die te ver van je af staat. Niks mis mee overigens hoor, want ik denk zelf ook zo. Maar de mensen die voor zo'n leven kiezen, hechten aan hele andere dingen waarde.
Helemaal eens. Ik ben ook zo'n burgertrut en kan me niet voorstellen tot mijn 50e zo'n leven te leiden. Zou me continu afvragen 'wat nu als...'
Maar als je dit wel kan en wil, dan moet je dat vooral doen!!
vrijdag 5 april 2013 om 12:46
quote:vivagirl schreef op 05 april 2013 @ 12:22:
Maar die kriebel die blijft! En het is meer dan een kriebel, het is een onrust. Ik heb het reizen nodig om te kunnen leven, om gelukkig te zijn, om me voldaan te voelen. Waarom? Geen idee. Is gewoon zoals ik me voel.
Ik hecht ook weinig waarde aan materiale dingen, ik hoef geen koophuis, auto, nieuw keuken, etc. En ik hoef al helemaal geen kinderen!
...
Volg je gevoel. Je kan doen met je leven wat je wilt.
Bovenstaande zou ik geschreven kunnen hebben. Als ik geen reis in het vooruitzicht heb, word ik knetter onrustig, het is een soort verslaving met afkickverschijnselen
Hier in NL leef ik sober, om maar elke cent te kunnen sparen en zodra het kan erop uit te trekken. Ik verblijf gemiddeld 8 weken per jaar in het buitenland, soms meer, soms iets minder. Meestal een maand ver op reis en de andere weken zijn dan losse reizen in of rondom Europa.
Eéns in de paar jaar trek ik er dan voor een aantal maanden achter elkaar op uit om wat langer weg te zijn.
Maar die kriebel die blijft! En het is meer dan een kriebel, het is een onrust. Ik heb het reizen nodig om te kunnen leven, om gelukkig te zijn, om me voldaan te voelen. Waarom? Geen idee. Is gewoon zoals ik me voel.
Ik hecht ook weinig waarde aan materiale dingen, ik hoef geen koophuis, auto, nieuw keuken, etc. En ik hoef al helemaal geen kinderen!
...
Volg je gevoel. Je kan doen met je leven wat je wilt.
Bovenstaande zou ik geschreven kunnen hebben. Als ik geen reis in het vooruitzicht heb, word ik knetter onrustig, het is een soort verslaving met afkickverschijnselen
Hier in NL leef ik sober, om maar elke cent te kunnen sparen en zodra het kan erop uit te trekken. Ik verblijf gemiddeld 8 weken per jaar in het buitenland, soms meer, soms iets minder. Meestal een maand ver op reis en de andere weken zijn dan losse reizen in of rondom Europa.
Eéns in de paar jaar trek ik er dan voor een aantal maanden achter elkaar op uit om wat langer weg te zijn.
vrijdag 5 april 2013 om 12:47
Herkenbaar zeg! Ik heb lange tijd een relatie gehad en samen met mijn ex heb ik veel gereisd. Dat waren veelal lange vakantie, 5-7 weken. En dan ook nog veel kortere vakanties, van een week of 1,5/2 of een stedentrip tussendoor.
Ik heb altijd al echt langere tijd naar het buitenland gewild. Rondreizen, op plekken blijven hangen waar het beviel en wel zien waar je terecht komt en wat je gaat doen. Mijn ex wilde onze zekerheid niet opgeven.
Nu is het mijn ex en ben ik druk bezig met mijn plannen vorm te geven. Mijn baan houdt ook op. Met een beetje geluk hou ik daar nog wat geld aan over. Ik ben al begonnen met sparen, o.a. door mijn huis te verhuren. (Ik heb een koophuis).
Als alles meezit vertrek ik begin volgend jaar. En dan zie ik wel wat het me brengt. Misschien ben ik binnen een maand terug, misschien hou ik het 2 jaar uit. Ik heb al heel veel van de wereld gezien, alleen uiteindelijk weet ik niet of het 'zuinige backpack-leven' me bevalt. Want op die manier heb ik nog nooit gereisd. En ik heb ook nog nooit helemaal alleen gereisd.
Oja... ik ben 10 jaar ouder dan jij!
Ik heb altijd al echt langere tijd naar het buitenland gewild. Rondreizen, op plekken blijven hangen waar het beviel en wel zien waar je terecht komt en wat je gaat doen. Mijn ex wilde onze zekerheid niet opgeven.
Nu is het mijn ex en ben ik druk bezig met mijn plannen vorm te geven. Mijn baan houdt ook op. Met een beetje geluk hou ik daar nog wat geld aan over. Ik ben al begonnen met sparen, o.a. door mijn huis te verhuren. (Ik heb een koophuis).
Als alles meezit vertrek ik begin volgend jaar. En dan zie ik wel wat het me brengt. Misschien ben ik binnen een maand terug, misschien hou ik het 2 jaar uit. Ik heb al heel veel van de wereld gezien, alleen uiteindelijk weet ik niet of het 'zuinige backpack-leven' me bevalt. Want op die manier heb ik nog nooit gereisd. En ik heb ook nog nooit helemaal alleen gereisd.
Oja... ik ben 10 jaar ouder dan jij!
Zo. En dan ga ik nu een wijntje inschenken...
vrijdag 5 april 2013 om 12:59
vrijdag 5 april 2013 om 13:06
Is al genoemd dat sommige mensen veel kosten besparen door geen benzine/kerosine te gebruiken? Je hoeft niet te vliegen om ergens te komen.
Denk aan wereldwandelaars/wereldfietsers, en er zijn zelfs mensen de wereld rondzeilen. Een oud bootje kopen en zelf opknappen daar hoef je geen ton voor te verdienen. En ondertussen hier en daar wat bij schnabbelen.
Het is wel een heel radicale keuze, want als je zo reist duurt het geen 2 maanden, maar minstens een jaar om een grotere reis te maken. Dan kies je dus echt voor het reizen. Maar het is wel betaalbaar.
Leesvoer:
http://giebateau.blogspot.nl/
Denk aan wereldwandelaars/wereldfietsers, en er zijn zelfs mensen de wereld rondzeilen. Een oud bootje kopen en zelf opknappen daar hoef je geen ton voor te verdienen. En ondertussen hier en daar wat bij schnabbelen.
Het is wel een heel radicale keuze, want als je zo reist duurt het geen 2 maanden, maar minstens een jaar om een grotere reis te maken. Dan kies je dus echt voor het reizen. Maar het is wel betaalbaar.
Leesvoer:
http://giebateau.blogspot.nl/
vrijdag 5 april 2013 om 13:08
Wat voor studie doe je trouwens? Ik heb een vriendin die heeft x aantal jaar als hotelmanager in de VS gewerkt, vervolgens Mexico en nog een caribisch land. Daarna is ze in Costa Rica een jaar gaan studeren (1 of andere vrij dure NAVO-studie) en nu werkt ze alweer een paar jaar voor the International Red Cross, ze zit dan ongeveer een jaar op locatie (tot nu toe alleen nog afrikaanse landen) en krijgt een (heel) goed salaris. Ze krijgt ook nog eens veel vrije dagen, ik geloof elk jaar een maand of 2/3. Maar die banen liggen natuurlijk niet voor het oprapen en HEEL veel mensen solliciteren daarop, je moet er dus echt wel uitspringen als je daarvoor in aanmerking wil komen. Zij spreekt bijvoorbeeld vloeiend Frans, Duits, Spaans, Engels, Portugees en Italiaans. Heeft een goede opleiding gevolgd en zeer veel buitenland ervaring (westerse en niet westerse landen), ook met leidinggeven.
Dat zou wel echt mijn ideaalbeeld zijn als ik het helemaal voor het kiezen had.
Dat zou wel echt mijn ideaalbeeld zijn als ik het helemaal voor het kiezen had.
vrijdag 5 april 2013 om 13:13
Ik ken het gevoel ook wel. In mijn jonge jaren heb ik veel gereisd, tot ik ging trouwen met een man die spullen veel belangrijker vond. Daarna een tweede relatie aangegaan met iemand die niet verder durfde te komen dan zijn sportschool. Nu ben ik 2 jaar alleen met drie kinderen en fulltime baan, en neem ze mee zodra iets ook maar een klein beetje toelaat om naar het buitenland te gaan. Het zijn dan wel vakanties en geen enorme reizen, maar het is een middenweg om zo toch stabiliteit, inkomen, woning etc te hebben en toch regelmatig weg te zijn.
vrijdag 5 april 2013 om 13:14
quote:Kastanjez schreef op 05 april 2013 @ 10:11:
Misschien dat mensen die zo'n leven leiden als jij beschrijft, in hun NLleven genoegen nemen met minder? Heel goedkoop wonen, geen dure kleren, geen studie (want meer tijd om te werken en geld te verdienen) enzovoort?
Al met al denk ik wel dat het een kwestie is van bewust keuzes maken, en dat is voor sommige mensen ook al heel moeilijk.Mijn ideaal! Helaas zal ik dan heel wat 'suggesties' en 'tips' van mijn schoonouders aan moeten horen. Ik woon nu al te klein volgens hen..
Schoonmoeder heeft het zelfs gepresteerd om een megagrote tuinplant te kopen (heb alleen een balkon).
Voor in het volgende huis, dat natuurlijk géén balkon mag hebben, maar minstens een tuin van zoveel meter.
En dan nog de terloopse opmerkingen 'ja, dit en dat is handig, voor als er later kinderen komen', terwijl ik nooit expliciet een kinderwens heb geuit..
Misschien dat mensen die zo'n leven leiden als jij beschrijft, in hun NLleven genoegen nemen met minder? Heel goedkoop wonen, geen dure kleren, geen studie (want meer tijd om te werken en geld te verdienen) enzovoort?
Al met al denk ik wel dat het een kwestie is van bewust keuzes maken, en dat is voor sommige mensen ook al heel moeilijk.Mijn ideaal! Helaas zal ik dan heel wat 'suggesties' en 'tips' van mijn schoonouders aan moeten horen. Ik woon nu al te klein volgens hen..
Schoonmoeder heeft het zelfs gepresteerd om een megagrote tuinplant te kopen (heb alleen een balkon).
Voor in het volgende huis, dat natuurlijk géén balkon mag hebben, maar minstens een tuin van zoveel meter.
En dan nog de terloopse opmerkingen 'ja, dit en dat is handig, voor als er later kinderen komen', terwijl ik nooit expliciet een kinderwens heb geuit..
vrijdag 5 april 2013 om 13:40
quote:Winterdip schreef op 05 april 2013 @ 13:13:
Wauw Missprincesa, dat klinkt wel heel gaaf, wat jouw vriendin doet! Super ook om zoveel talen vloeiend te spreken.
Ja, zucht, dat vind ik ook. Toch heeft zij er ook wel wat voor op moeten geven hoor. Zij heeft bijv. de relatie verbroken met de man waarvan ze zielsveel hield om voor haar droom te gaan. En inderdaad, ook jaloers op haar talen. Ze is opgegroeid in Zwitserland, dus ze is al opgegroeid met vloeiend frans, duits en italiaans. Op school engels geleerd (en een paar jaar in de VS gewoond), een paar jaar in spaans talige landen gewoond, waar ze vloeiend spaans leerde spreken (is al niet zo moeilijk als je frans en italiaans spreekt) en daarna nog 1,5 jaar in brazilie. Nou die taal ging natuurlijk helemaal super makkelijk als italiaans, spaans en frans vloeiend zijn.
Ja af en toe ben ik wel jaloers op haar
Wauw Missprincesa, dat klinkt wel heel gaaf, wat jouw vriendin doet! Super ook om zoveel talen vloeiend te spreken.
Ja, zucht, dat vind ik ook. Toch heeft zij er ook wel wat voor op moeten geven hoor. Zij heeft bijv. de relatie verbroken met de man waarvan ze zielsveel hield om voor haar droom te gaan. En inderdaad, ook jaloers op haar talen. Ze is opgegroeid in Zwitserland, dus ze is al opgegroeid met vloeiend frans, duits en italiaans. Op school engels geleerd (en een paar jaar in de VS gewoond), een paar jaar in spaans talige landen gewoond, waar ze vloeiend spaans leerde spreken (is al niet zo moeilijk als je frans en italiaans spreekt) en daarna nog 1,5 jaar in brazilie. Nou die taal ging natuurlijk helemaal super makkelijk als italiaans, spaans en frans vloeiend zijn.
Ja af en toe ben ik wel jaloers op haar
vrijdag 5 april 2013 om 14:27
Je denkt teveel in definitieve keuzes.
Je kunt het allemaal doen, als je wilt. Je hoeft namelijk niet nu een keuze voor het leven te maken.
Je wilt nu reizen? Meid, je hebt geen verplichtingen, wat let je?
En ook al heb je een hypotheek, moet je dan het reizen maar opgeven omdat je ooit de keuze hebt gemaakt een huis te kopen?
Ga eens een tijd weg, kijk of het je net zo aanspreekt als dat je nu verwacht. Je zult eens een tijd op dezelfde plek verblijven, omdat je nou eenmaal af en toe geld met verdienen of omdat de plek je zo aanspreekt.
Je ziet het eerste jaar misschien 10 landen, omdat je alles wilt zien, of je blijft hangen in de eerste de beste stad die je bezoekt.
En dan krijg je over een jaar of 5 misschien nesteldrang (ik noem maar wat), wat zou je dan tegenhouden om die drang te volgen? Of je ontmoet over 15 jaar je grote liefde (ja ja, ik weet dat je nu een vriend hebt, dit is weer bij wijze van) in een land waarvan je van tevoren nooit had gedacht langer dan twee weken te willen blijven.
Of over twee maanden ben je weer thuis, blijkt dat lezen over verre landen leuk was, maar dan wel in de bieb in Wageningen op zondagmiddag, na het wekelijkse bezoek aan je schoonouders
Je kunt het allemaal doen, als je wilt. Je hoeft namelijk niet nu een keuze voor het leven te maken.
Je wilt nu reizen? Meid, je hebt geen verplichtingen, wat let je?
En ook al heb je een hypotheek, moet je dan het reizen maar opgeven omdat je ooit de keuze hebt gemaakt een huis te kopen?
Ga eens een tijd weg, kijk of het je net zo aanspreekt als dat je nu verwacht. Je zult eens een tijd op dezelfde plek verblijven, omdat je nou eenmaal af en toe geld met verdienen of omdat de plek je zo aanspreekt.
Je ziet het eerste jaar misschien 10 landen, omdat je alles wilt zien, of je blijft hangen in de eerste de beste stad die je bezoekt.
En dan krijg je over een jaar of 5 misschien nesteldrang (ik noem maar wat), wat zou je dan tegenhouden om die drang te volgen? Of je ontmoet over 15 jaar je grote liefde (ja ja, ik weet dat je nu een vriend hebt, dit is weer bij wijze van) in een land waarvan je van tevoren nooit had gedacht langer dan twee weken te willen blijven.
Of over twee maanden ben je weer thuis, blijkt dat lezen over verre landen leuk was, maar dan wel in de bieb in Wageningen op zondagmiddag, na het wekelijkse bezoek aan je schoonouders
vrijdag 5 april 2013 om 14:33
quote:perezosa schreef op 05 april 2013 @ 14:27:
Je denkt teveel in definitieve keuzes.
Je kunt het allemaal doen, als je wilt. Je hoeft namelijk niet nu een keuze voor het leven te maken.
Je wilt nu reizen? Meid, je hebt geen verplichtingen, wat let je?
En ook al heb je een hypotheek, moet je dan het reizen maar opgeven omdat je ooit de keuze hebt gemaakt een huis te kopen?
Zo mee eens! Ook met de rest van je post
Je denkt teveel in definitieve keuzes.
Je kunt het allemaal doen, als je wilt. Je hoeft namelijk niet nu een keuze voor het leven te maken.
Je wilt nu reizen? Meid, je hebt geen verplichtingen, wat let je?
En ook al heb je een hypotheek, moet je dan het reizen maar opgeven omdat je ooit de keuze hebt gemaakt een huis te kopen?
Zo mee eens! Ook met de rest van je post
vrijdag 5 april 2013 om 14:49
quote:saartjuhzes schreef op 05 april 2013 @ 13:06:
Is al genoemd dat sommige mensen veel kosten besparen door geen benzine/kerosine te gebruiken? Je hoeft niet te vliegen om ergens te komen.
Denk aan wereldwandelaars/wereldfietsers, en er zijn zelfs mensen de wereld rondzeilen. Een oud bootje kopen en zelf opknappen daar hoef je geen ton voor te verdienen. En ondertussen hier en daar wat bij schnabbelen.
Het is wel een heel radicale keuze, want als je zo reist duurt het geen 2 maanden, maar minstens een jaar om een grotere reis te maken. Dan kies je dus echt voor het reizen. Maar het is wel betaalbaar.
Leesvoer:
http://giebateau.blogspot.nl/De wereld rondzeilen betaalbaar???
Is al genoemd dat sommige mensen veel kosten besparen door geen benzine/kerosine te gebruiken? Je hoeft niet te vliegen om ergens te komen.
Denk aan wereldwandelaars/wereldfietsers, en er zijn zelfs mensen de wereld rondzeilen. Een oud bootje kopen en zelf opknappen daar hoef je geen ton voor te verdienen. En ondertussen hier en daar wat bij schnabbelen.
Het is wel een heel radicale keuze, want als je zo reist duurt het geen 2 maanden, maar minstens een jaar om een grotere reis te maken. Dan kies je dus echt voor het reizen. Maar het is wel betaalbaar.
Leesvoer:
http://giebateau.blogspot.nl/De wereld rondzeilen betaalbaar???
vrijdag 5 april 2013 om 14:51
Ik las een keer een verhaal van een meisje dat er altijd van had gedroomd een lange reis te maken. Eindelijk, na ik dacht het eindexamen, was het zover.
Backpack op en hup, richting Azie.
Waar ze al heel snel heimwee kreeg, zich eenzaam voelde, niet op haar plaats, beseffend dat ze de praktijk absoluut niet leuk vond.
Wat wilde ze graag naar huis, maar ja, ze vond het zo'n afgang, want ze riep al jaren dat ze dit wou en iedereen vond het zo stoer van haar dat ze dit in haar uppie deed.
Dus met hangen en wurgen (en veeeel huilen) nog een paar weken uitgehouden om veel eerder dan gepland opgelucht naar huis te kunnen gaan en tegen iedereen te zeggen 'ach ja, het was leuk he, maar na een tijdje heb je alles wel gezien'. Vooral niet toegeven dat ze het vreselijk had gevonden
Backpack op en hup, richting Azie.
Waar ze al heel snel heimwee kreeg, zich eenzaam voelde, niet op haar plaats, beseffend dat ze de praktijk absoluut niet leuk vond.
Wat wilde ze graag naar huis, maar ja, ze vond het zo'n afgang, want ze riep al jaren dat ze dit wou en iedereen vond het zo stoer van haar dat ze dit in haar uppie deed.
Dus met hangen en wurgen (en veeeel huilen) nog een paar weken uitgehouden om veel eerder dan gepland opgelucht naar huis te kunnen gaan en tegen iedereen te zeggen 'ach ja, het was leuk he, maar na een tijdje heb je alles wel gezien'. Vooral niet toegeven dat ze het vreselijk had gevonden
vrijdag 5 april 2013 om 15:25
quote:perezosa schreef op 05 april 2013 @ 14:27:
Je denkt teveel in definitieve keuzes.
Je kunt het allemaal doen, als je wilt. Je hoeft namelijk niet nu een keuze voor het leven te maken.
Je wilt nu reizen? Meid, je hebt geen verplichtingen, wat let je?
En ook al heb je een hypotheek, moet je dan het reizen maar opgeven omdat je ooit de keuze hebt gemaakt een huis te kopen?
Ga eens een tijd weg, kijk of het je net zo aanspreekt als dat je nu verwacht. Je zult eens een tijd op dezelfde plek verblijven, omdat je nou eenmaal af en toe geld met verdienen of omdat de plek je zo aanspreekt.
Je ziet het eerste jaar misschien 10 landen, omdat je alles wilt zien, of je blijft hangen in de eerste de beste stad die je bezoekt.
En dan krijg je over een jaar of 5 misschien nesteldrang (ik noem maar wat), wat zou je dan tegenhouden om die drang te volgen? Of je ontmoet over 15 jaar je grote liefde (ja ja, ik weet dat je nu een vriend hebt, dit is weer bij wijze van) in een land waarvan je van tevoren nooit had gedacht langer dan twee weken te willen blijven.
Of over twee maanden ben je weer thuis, blijkt dat lezen over verre landen leuk was, maar dan wel in de bieb in Wageningen op zondagmiddag, na het wekelijkse bezoek aan je schoonouders
Ook helemaal mee eens.
Gewoon gaan.
Zekerheden heb je nooit in het leven.
Geniet, volg je hart. Wat is het ergste dat er kan gebeuren? Dat het niet bevalt? Dan kom je weer terug.
Wat is het beste wat er kan gebeuren? Dat het wel bevalt, en dat je in prachtig land een baan vindt en daar blijft wonen.
Of er gebeurd iets tussen in, en dan heb je alsnog de tijd van je leven gehad!
Je denkt teveel in definitieve keuzes.
Je kunt het allemaal doen, als je wilt. Je hoeft namelijk niet nu een keuze voor het leven te maken.
Je wilt nu reizen? Meid, je hebt geen verplichtingen, wat let je?
En ook al heb je een hypotheek, moet je dan het reizen maar opgeven omdat je ooit de keuze hebt gemaakt een huis te kopen?
Ga eens een tijd weg, kijk of het je net zo aanspreekt als dat je nu verwacht. Je zult eens een tijd op dezelfde plek verblijven, omdat je nou eenmaal af en toe geld met verdienen of omdat de plek je zo aanspreekt.
Je ziet het eerste jaar misschien 10 landen, omdat je alles wilt zien, of je blijft hangen in de eerste de beste stad die je bezoekt.
En dan krijg je over een jaar of 5 misschien nesteldrang (ik noem maar wat), wat zou je dan tegenhouden om die drang te volgen? Of je ontmoet over 15 jaar je grote liefde (ja ja, ik weet dat je nu een vriend hebt, dit is weer bij wijze van) in een land waarvan je van tevoren nooit had gedacht langer dan twee weken te willen blijven.
Of over twee maanden ben je weer thuis, blijkt dat lezen over verre landen leuk was, maar dan wel in de bieb in Wageningen op zondagmiddag, na het wekelijkse bezoek aan je schoonouders
Ook helemaal mee eens.
Gewoon gaan.
Zekerheden heb je nooit in het leven.
Geniet, volg je hart. Wat is het ergste dat er kan gebeuren? Dat het niet bevalt? Dan kom je weer terug.
Wat is het beste wat er kan gebeuren? Dat het wel bevalt, en dat je in prachtig land een baan vindt en daar blijft wonen.
Of er gebeurd iets tussen in, en dan heb je alsnog de tijd van je leven gehad!
vrijdag 5 april 2013 om 16:25
Ik vraag me eigenlijk of je het wel graag genoeg wilt. De financiën houden je tegen (iets opbouwen). Dat vind je dus belangrijker. Het leven bestaat uit keuzes maken. Je had ook meteen na de middelbare school naar het buitenland kunnen gaan bijvoorbeeld. Die keuze heb je niet gemaakt. Dat wil niet zeggen dat je alsnog niet kan gaan, zelfs veel later kan het waarschijnlijk nog.
De wereld loopt vol met mensen die "ook graag hadden gereisd" maar altijd de geijkte keuzes hebben gemaakt. Ik kom ze regelmatig tegen. Altijd kwam er dan wat tussen. Met andere woorden: ze vonden iets anders belangrijker. Heel begrijpelijk, maar sta dan ook achter die keuze en doe niet alsof het je overkomt.
Er zijn trouwens vele manieren om van de platgetreden paden af te wijken. Daar hoef je niet per se voor naar het buitenland. Maar net als voor reizen heb je er wel lef voor nodig en moet je bereid zijn iets te riskeren. Ben jij dat
De wereld loopt vol met mensen die "ook graag hadden gereisd" maar altijd de geijkte keuzes hebben gemaakt. Ik kom ze regelmatig tegen. Altijd kwam er dan wat tussen. Met andere woorden: ze vonden iets anders belangrijker. Heel begrijpelijk, maar sta dan ook achter die keuze en doe niet alsof het je overkomt.
Er zijn trouwens vele manieren om van de platgetreden paden af te wijken. Daar hoef je niet per se voor naar het buitenland. Maar net als voor reizen heb je er wel lef voor nodig en moet je bereid zijn iets te riskeren. Ben jij dat
Ga in therapie!
vrijdag 5 april 2013 om 16:32
Wat Dubiootje schrijft is helemaal waar. Ik ben zo iemand die een jaar of tien (?) geleden bij de psycholoog zat en 's mijn leven en de dingen waar ik destijds tegenaan liep besprak. Vergeleek mij ook met een paar vriendinnen die de boel de boel hadden gelaten, met alleen de rugzak om en een ticket even een aantal maanden of een jaar ertussen uit waren gegaan. Ik maar aan 't mijmeren waarom ik zoiets nou nooit deed en zij zei toen ook: "Als jij 't ook echt graag had gewild, had je dat allang gedaan, als dat was wat bij je paste." Dat dat 'm écht niet zat in halfjaarlijkse oogcontroles en gebrek aan lenzenvloeistof.
Gaf mij tegelijkertijd ook wel weer een stuk rust dat het ook niet verkeerd is om niet die avontuurlijke reislustige backpacker te zijn, maar iemand anders. En dat er een groot grijs schemergebied zit tussen elk jaar naar hetzelfde Landalhuisje op de Veluwe en met één onderbroek en je paspoort naar Peru.
Gaf mij tegelijkertijd ook wel weer een stuk rust dat het ook niet verkeerd is om niet die avontuurlijke reislustige backpacker te zijn, maar iemand anders. En dat er een groot grijs schemergebied zit tussen elk jaar naar hetzelfde Landalhuisje op de Veluwe en met één onderbroek en je paspoort naar Peru.
vrijdag 5 april 2013 om 16:45
quote:dubiootje schreef op 05 april 2013 @ 16:25:
Ik vraag me eigenlijk of je het wel graag genoeg wilt. De financiën houden je tegen (iets opbouwen). Dat vind je dus belangrijker. Het leven bestaat uit keuzes maken. Je had ook meteen na de middelbare school naar het buitenland kunnen gaan bijvoorbeeld. Die keuze heb je niet gemaakt. Dat wil niet zeggen dat je alsnog niet kan gaan, zelfs veel later kan het waarschijnlijk nog.
De wereld loopt vol met mensen die "ook graag hadden gereisd" maar altijd de geijkte keuzes hebben gemaakt. Ik kom ze regelmatig tegen. Altijd kwam er dan wat tussen. Met andere woorden: ze vonden iets anders belangrijker. Heel begrijpelijk, maar sta dan ook achter die keuze en doe niet alsof het je overkomt.
Er zijn trouwens vele manieren om van de platgetreden paden af te wijken. Daar hoef je niet per se voor naar het buitenland. Maar net als voor reizen heb je er wel lef voor nodig en moet je bereid zijn iets te riskeren. Ben jij datHoe kom je erbij dat ik na mijn middelbare schooltijd niet gereisd heb? Dat heb ik namelijk wel gedaan, en ook daarna ben ik nog een aantal keer weg geweest. Soms met iemand anders, meestal alleen. De langste periode die ik ben weg geweest is 6 maanden. Dat is de reden waarom ik nu nog op mijn 26e nog aan het studeren ben; omdat ik meerdere reizen heb gemaakt.
Ik vraag me eigenlijk of je het wel graag genoeg wilt. De financiën houden je tegen (iets opbouwen). Dat vind je dus belangrijker. Het leven bestaat uit keuzes maken. Je had ook meteen na de middelbare school naar het buitenland kunnen gaan bijvoorbeeld. Die keuze heb je niet gemaakt. Dat wil niet zeggen dat je alsnog niet kan gaan, zelfs veel later kan het waarschijnlijk nog.
De wereld loopt vol met mensen die "ook graag hadden gereisd" maar altijd de geijkte keuzes hebben gemaakt. Ik kom ze regelmatig tegen. Altijd kwam er dan wat tussen. Met andere woorden: ze vonden iets anders belangrijker. Heel begrijpelijk, maar sta dan ook achter die keuze en doe niet alsof het je overkomt.
Er zijn trouwens vele manieren om van de platgetreden paden af te wijken. Daar hoef je niet per se voor naar het buitenland. Maar net als voor reizen heb je er wel lef voor nodig en moet je bereid zijn iets te riskeren. Ben jij datHoe kom je erbij dat ik na mijn middelbare schooltijd niet gereisd heb? Dat heb ik namelijk wel gedaan, en ook daarna ben ik nog een aantal keer weg geweest. Soms met iemand anders, meestal alleen. De langste periode die ik ben weg geweest is 6 maanden. Dat is de reden waarom ik nu nog op mijn 26e nog aan het studeren ben; omdat ik meerdere reizen heb gemaakt.
vrijdag 5 april 2013 om 16:47
quote:Ik heb al heel veel van de wereld gezien, alleen uiteindelijk weet ik niet of het 'zuinige backpack-leven' me bevalt. Want op die manier heb ik nog nooit gereisd.Lijkt me 'n hele uitdaging voor je! Ik ben zelf toch meer 'n luxe reiziger en als ik 'n keer ergens vrij basic zit en misschien zelfs 'n badkamer moet delen, dan voel ik me al minder happy. Voor mij zou langdurig reizen dus alleen kunnen als er het geld voor heb. Mijn compromis is dus gewoon reizen van 'n week of 4 en daarbij wil ik niet teveel op geld hoeven letten.
vrijdag 5 april 2013 om 16:50
quote:Kastanjez schreef op 05 april 2013 @ 12:38:
TO. ik ben nu vooral benieuwd naar hoe je het denkt over het maken van keuzes, zeg maar 'opofferingen' met betrekking tot het leven dat je denkt te willen leiden? Dus, goedkoop wonen, geen auto, etc.Ik heb wel een auto die ik nodig heb voor mijn werk momenteel. Verder leef ik vrij sober omdat ik zoveel mogelijk geld wil sparen. Mijn woning ziet er netjes en gezellig uit, maar het zijn bijna allemaal tweedehands spullen. Aan kleding geef ik bijna geen geld uit, ook niet aan luxe artikelen. Boodschappen doe ik ook zo zuinig mogelijk. Bedoel je dat?
TO. ik ben nu vooral benieuwd naar hoe je het denkt over het maken van keuzes, zeg maar 'opofferingen' met betrekking tot het leven dat je denkt te willen leiden? Dus, goedkoop wonen, geen auto, etc.Ik heb wel een auto die ik nodig heb voor mijn werk momenteel. Verder leef ik vrij sober omdat ik zoveel mogelijk geld wil sparen. Mijn woning ziet er netjes en gezellig uit, maar het zijn bijna allemaal tweedehands spullen. Aan kleding geef ik bijna geen geld uit, ook niet aan luxe artikelen. Boodschappen doe ik ook zo zuinig mogelijk. Bedoel je dat?