Reizen
alle pijlers
Reizen vs. het normale leven
vrijdag 5 april 2013 om 09:59
Ik ben, net als zoveel anderen, gek op reizen. Helaas heb ik de financiële middelen niet om regelmatig een mooie reis te maken. Er zijn mensen die hun leven inrichten rond 'het reizen'. Een paar maanden in Nederland verblijven, zich drie slagen in de rondte werken en vervolgens hun boeltje weer bij elkaar pakken en húp, naar het buitenland. Hoe doen ze dat? Werk, woning, de onzekerheid bij terugkomst? Zijn er hier mensen die dat zo doen?
Zelf heb ik de financiële middelen niet om elk jaar een mooie reis te maken. Ik spaar zoveel mogelijk per maand, maar altijd zijn er weer financiële plichten die voldaan moeten worden en blijft er per maand een relatief klein bedrag over om opzij te zetten. Nu draait mijn leven eigenlijk veel om werk, studie en andere verplichtingen. Het is niet dat ik niet van mijn leven geniet, maar ik heb het gevoel alsof dit leven niet bij me past. Als ik naar mensen om me heen kijk, zie ik dat het leven inderdaad draait om werk, hypotheken betalen, nieuwe keukens en badkamers, kinderen.
Ik vind het lastig om onder woorden te brengen wat ik precies bedoel, maar ik heb behoefte aan wat meer avontuur. De wereld ontdekken enzo. Er moet toch meer zijn dan het geijkte leven dat iedereen leidt? Moet het perse draaien om carrière, geld verdienen, kinderen grootbrengen en af en toe een leuke uitspatting zoals een weekendje weg of een vakantie? Voor mij voelt het alsof ik niet alles uit het leven haal wat erin zit. Ik zou het zo graag helemaal anders aanpakken, baan opzeggen en gaan reizen (ik besef me ook wel dat dit enigszins kinderlijk klinkt). Maar hóe dan? Of zit iedereen vast aan hetzelfde soort leven omdat er nu eenmaal brood op de plank moet komen en er een dak boven je hoofd moet zijn?
Wellicht een wat wazig topic, maar ik ben op zoek naar mensen voor wie dit enigszins herkenbaar is.
Zelf heb ik de financiële middelen niet om elk jaar een mooie reis te maken. Ik spaar zoveel mogelijk per maand, maar altijd zijn er weer financiële plichten die voldaan moeten worden en blijft er per maand een relatief klein bedrag over om opzij te zetten. Nu draait mijn leven eigenlijk veel om werk, studie en andere verplichtingen. Het is niet dat ik niet van mijn leven geniet, maar ik heb het gevoel alsof dit leven niet bij me past. Als ik naar mensen om me heen kijk, zie ik dat het leven inderdaad draait om werk, hypotheken betalen, nieuwe keukens en badkamers, kinderen.
Ik vind het lastig om onder woorden te brengen wat ik precies bedoel, maar ik heb behoefte aan wat meer avontuur. De wereld ontdekken enzo. Er moet toch meer zijn dan het geijkte leven dat iedereen leidt? Moet het perse draaien om carrière, geld verdienen, kinderen grootbrengen en af en toe een leuke uitspatting zoals een weekendje weg of een vakantie? Voor mij voelt het alsof ik niet alles uit het leven haal wat erin zit. Ik zou het zo graag helemaal anders aanpakken, baan opzeggen en gaan reizen (ik besef me ook wel dat dit enigszins kinderlijk klinkt). Maar hóe dan? Of zit iedereen vast aan hetzelfde soort leven omdat er nu eenmaal brood op de plank moet komen en er een dak boven je hoofd moet zijn?
Wellicht een wat wazig topic, maar ik ben op zoek naar mensen voor wie dit enigszins herkenbaar is.
zaterdag 6 april 2013 om 11:39
Herkenbaar. Ik denk dat ik mag zeggen dat ik het leven leid dat jij graag zou willen leiden. Echter kon dat pas nadat ik klaar was met mijn studie en heb je wel het lef nodig om het te DOEN.
Wij wisselen het reizen, vakantie vieren en het (tijdelijk) emigreren af. Ik heb vrienden die zeggen jaloers te zijn op onze levensstijl, maar als je vertelt hoe simpel het kan zijn, missen ze dus dat lef om het gewoon te doen.
Als ik jouw verhaal lees, denk ik dat je dat ook nog mist.
Je kunt alleen zelf bepalen of dat voort komt uit dat je het eigenlijk niet echt wilt of omdat je niet weet hoe.
Wij wisselen het reizen, vakantie vieren en het (tijdelijk) emigreren af. Ik heb vrienden die zeggen jaloers te zijn op onze levensstijl, maar als je vertelt hoe simpel het kan zijn, missen ze dus dat lef om het gewoon te doen.
Als ik jouw verhaal lees, denk ik dat je dat ook nog mist.
Je kunt alleen zelf bepalen of dat voort komt uit dat je het eigenlijk niet echt wilt of omdat je niet weet hoe.
zaterdag 6 april 2013 om 11:46
zaterdag 6 april 2013 om 12:08
We hebben inderdaad beiden een beroep dat je (bijna) overal ter wereld kunt uitoefenen. Maar dat is met zo veel beroepen: artsen, managers, verpleegkundigen, advocaten, horecamedewerkers, secretaresses, winkelmedewerkers etc etc hebben ze in bijna elk land wel nodig.
Tot nu toe bleven we steeds 2 a 3 jaar bij dezelfde werkgever (zowel in Nederland als in het buitenland) en hebben we bewust een werkgever gezocht die flexibel met onze wensen zou omgaan. We hebben momenteel een koopwoning met weinig kosten. Als we er voor langere tijd niet zijn, verhuren we het. Maar met een huurwoning is het natuurlijk nog veel makkelijker. We willen ons huis dan ook voor een eventuele volgende emigratie verkopen.
Daarnaast maken we keuzes die zorgen dat het leven nu leuk is, maar ook mogelijkheden in de toekomst biedt. Kleine auto, niet elk weekend op stap, reizen zelf regelen ipv dure pakketten, bewust sparen en bewust uitgeven.
Tot nu toe bleven we steeds 2 a 3 jaar bij dezelfde werkgever (zowel in Nederland als in het buitenland) en hebben we bewust een werkgever gezocht die flexibel met onze wensen zou omgaan. We hebben momenteel een koopwoning met weinig kosten. Als we er voor langere tijd niet zijn, verhuren we het. Maar met een huurwoning is het natuurlijk nog veel makkelijker. We willen ons huis dan ook voor een eventuele volgende emigratie verkopen.
Daarnaast maken we keuzes die zorgen dat het leven nu leuk is, maar ook mogelijkheden in de toekomst biedt. Kleine auto, niet elk weekend op stap, reizen zelf regelen ipv dure pakketten, bewust sparen en bewust uitgeven.
zaterdag 6 april 2013 om 12:31
Klinkt goed RWB! En ook super dat jullie beiden op dezelfde lijn zitten.
Mag ik een praktische vraag stellen? Als jullie je koophuis verhuren, hoe doen jullie dat dan als je langer naar het buitenland gaat? Laat je je uitschrijven bij de gemeente? Want officieel is dat bij langer dan 8 maanden volgens mij verplicht. Alleen schijn je je weer niet te kunnen laten uitschrijven als je een koopwoning hebt. En als je je huis verhuurt, mag de huurder zich dan ook op jullie adres inschrijven?
Die belasting-/inschrijf-/verzekeringszaken vind ik lastig uitvogelen hoor...
Mag ik een praktische vraag stellen? Als jullie je koophuis verhuren, hoe doen jullie dat dan als je langer naar het buitenland gaat? Laat je je uitschrijven bij de gemeente? Want officieel is dat bij langer dan 8 maanden volgens mij verplicht. Alleen schijn je je weer niet te kunnen laten uitschrijven als je een koopwoning hebt. En als je je huis verhuurt, mag de huurder zich dan ook op jullie adres inschrijven?
Die belasting-/inschrijf-/verzekeringszaken vind ik lastig uitvogelen hoor...
Zo. En dan ga ik nu een wijntje inschenken...
zaterdag 6 april 2013 om 12:34
quote:Ritz schreef op 05 april 2013 @ 23:38:
[...]
Hierover ben ik het niet helemaal met je mee eens. Dat is misschien het verschil wat eerder werd uitgelegd over vakantie en reizen. Als je aan het reizen bent, neem je juist af en toe een lekker rustig dagje. Je ziet zoveel, dan ga je wel gewoon de hele dag in het park liggen of in een cafe een boek lezen, die rust is dan heel fijn.Dat doe ik met vakantie ook hoor. Ik wil liever het land 'voelen' dan alles zien. Ben ooit een lang weekend met een vriendin naar Parijs geweest. We hebben ter plekke gekeken waar we zin in hadden, maar ook heerlijk op een bankje langs de Seine gelegen en op het gras van Versailles (wat overigens dan weer niet mocht )
[...]
Hierover ben ik het niet helemaal met je mee eens. Dat is misschien het verschil wat eerder werd uitgelegd over vakantie en reizen. Als je aan het reizen bent, neem je juist af en toe een lekker rustig dagje. Je ziet zoveel, dan ga je wel gewoon de hele dag in het park liggen of in een cafe een boek lezen, die rust is dan heel fijn.Dat doe ik met vakantie ook hoor. Ik wil liever het land 'voelen' dan alles zien. Ben ooit een lang weekend met een vriendin naar Parijs geweest. We hebben ter plekke gekeken waar we zin in hadden, maar ook heerlijk op een bankje langs de Seine gelegen en op het gras van Versailles (wat overigens dan weer niet mocht )
Later is nu
zaterdag 6 april 2013 om 12:45
quote:herfstblad schreef op 06 april 2013 @ 10:26:
[...]
Maar, serieus, hoeveel geld denk je dat je nodig hebt om een jaar vrij te nemen, een heel zeilboot te onderhouden terwijl je 365 dagen de wereld rondzeilt in weer en wind. En dan hebben we het nog niet over eten en drinken, havenbelasting en weet ik wat er nog meer bij komt kijken, evt brandstof enz. enz. enz. (vergeet ook niet dat je die boot ergens ook moet kopen, huren, lenen....!)
Die meneer van de link viert zijn 50 jarig jubileum in het wereldje als 'small boat sailor', die steekt dus ook niet 'zomaar' de oceaan over. Als ik het zo lees heeft hij als zeiler en bootbouwer juist heel veel inzicht en ervaring. Of ik moet een heel verhaal missen ergens....
Ik vind je beeld nogal romantisch!Even de wereld rondzeilen is zeker niet iets dat je zo even doet. Je koopt niet vandaag een bootje om over 2 weken weg te gaan. De wereldzeeën bevaren is niet iets dat je uit een boek leert, daar is kennis en ervaring bij nodig. Niet alleen de oceanen, maar ook bijvoorbeeld de Noordzee. Helaas denken sommige mensen hier licht over.
[...]
Maar, serieus, hoeveel geld denk je dat je nodig hebt om een jaar vrij te nemen, een heel zeilboot te onderhouden terwijl je 365 dagen de wereld rondzeilt in weer en wind. En dan hebben we het nog niet over eten en drinken, havenbelasting en weet ik wat er nog meer bij komt kijken, evt brandstof enz. enz. enz. (vergeet ook niet dat je die boot ergens ook moet kopen, huren, lenen....!)
Die meneer van de link viert zijn 50 jarig jubileum in het wereldje als 'small boat sailor', die steekt dus ook niet 'zomaar' de oceaan over. Als ik het zo lees heeft hij als zeiler en bootbouwer juist heel veel inzicht en ervaring. Of ik moet een heel verhaal missen ergens....
Ik vind je beeld nogal romantisch!Even de wereld rondzeilen is zeker niet iets dat je zo even doet. Je koopt niet vandaag een bootje om over 2 weken weg te gaan. De wereldzeeën bevaren is niet iets dat je uit een boek leert, daar is kennis en ervaring bij nodig. Niet alleen de oceanen, maar ook bijvoorbeeld de Noordzee. Helaas denken sommige mensen hier licht over.
Later is nu
zaterdag 6 april 2013 om 13:23
Herfstblad, die praktische bezwaren zijn er zowel voor de reizigers als voor de thuisblijvers (om ze even makkelijk in te delen ). Het verschil tussen de reizigers is dat ze zich daardoor niet laten tegenhouden. Ze zoeken er oplossingen voor, lopen ondertussen toch nog tegen van alles aan maar gaan toch.
Ik denk dat daar een combinatie van een sterke reisdrang en lef voor nodig is. Je moet het echt willen, maar ook durven.
TO, ik vraag me af wat je zo trekt in reizen. Wil je het avontuur opzoeken, de sleur doorbreken en groots en meeslepend leven? Dan is een lange wereldreis misschien iets voor jou. Die hoeft niet enorm veel te kosten, want juist als je backpackt, je reis zelf organiseert en goedkope landen uitkiest, komt het avontuur je vanzelf opzoeken.
Of gaat het om het onderdompelen in een andere cultuur? Dan kun je een tijdje in een ander land gaan wonen. Daarbij zul je waarschijnlijk ook gaan werken, een huis zoeken en een structuur in je leven krijgen. Die is echter wel heel anders dan die thuis zou zijn. Je kan in je vrije tijd veel dingen gaan zien en de uitdagingen die je in je dagelijks leven tegenkomt, zijn heel spannend en verrijkend. Het is een ander soort uitdaging.
Of wil je graag natuur en cultuur in andere landen opsnuiven, maar vind je het prima als dat oppervlakkig is? Veel nieuwe indrukken, oppervlakkige contacten met de plaatselijke bevolking, bezienswaardigheden? Dan kun je in Nederland blijven wonen en sparen voor mooie verre vakanties.
Wat het beste bij jou past, hangt ervan af wat je zoekt.
Ik denk dat daar een combinatie van een sterke reisdrang en lef voor nodig is. Je moet het echt willen, maar ook durven.
TO, ik vraag me af wat je zo trekt in reizen. Wil je het avontuur opzoeken, de sleur doorbreken en groots en meeslepend leven? Dan is een lange wereldreis misschien iets voor jou. Die hoeft niet enorm veel te kosten, want juist als je backpackt, je reis zelf organiseert en goedkope landen uitkiest, komt het avontuur je vanzelf opzoeken.
Of gaat het om het onderdompelen in een andere cultuur? Dan kun je een tijdje in een ander land gaan wonen. Daarbij zul je waarschijnlijk ook gaan werken, een huis zoeken en een structuur in je leven krijgen. Die is echter wel heel anders dan die thuis zou zijn. Je kan in je vrije tijd veel dingen gaan zien en de uitdagingen die je in je dagelijks leven tegenkomt, zijn heel spannend en verrijkend. Het is een ander soort uitdaging.
Of wil je graag natuur en cultuur in andere landen opsnuiven, maar vind je het prima als dat oppervlakkig is? Veel nieuwe indrukken, oppervlakkige contacten met de plaatselijke bevolking, bezienswaardigheden? Dan kun je in Nederland blijven wonen en sparen voor mooie verre vakanties.
Wat het beste bij jou past, hangt ervan af wat je zoekt.
Ga in therapie!
zaterdag 6 april 2013 om 13:25
zaterdag 6 april 2013 om 14:25
Wauw! Wat een herkenbare dingen lees ik hier...
Ik worstel ook met een aantal dingen die hier beschreven worden.
Ben intussen halverwege de dertig. Als twintiger een paar maanden in ZO Azië gebackpackt. Smaakte altijd wel naar meer, maar op één of andere manier toch niet meer gedaan. Vooral mijn werk, dat echt goed van start ging (droombaan die ik altijd wilde hebben), kwam ertussen. Maar ik denk dat ik het idd niet graag genoeg wilde, anders had ik wel een oplossing gezocht om het toch te kunnen doen.
Bijna tien jaar lang wel veel dingen gezien, maar vooral kortere trips in Europa. Ook zeer de moeite. En ook voor werk wat dingen kunnen doen en zien. INtussen ook een relatie die spaak liep, een huis gekocht, verbouwd en verkocht...
Tijd geleden huis verkocht en daardoor wat spaargeld. En toen kwam die oude gedachte aan reizen weer naar boven. Ik ben alleen en vooral dat boezemde me veel angst in. Bleek een ongegronde angst, het lukte prima alleen. Wat ik wel moeilijker vond, was het gebrek aan comfort. Ik ben wel eea gewend, ook op de reizen die ik voor mijn werk mocht doen (dan krijg je altijd een superdeluxe hotel). Ik ben zes weken geweest en kon natuurlijk niet elke nacht 150 euro aan een hotel uitgeven. Hoewel ik er best in geslaagd ben mijn standaarden naar beneden te halen, bleef dat toch een beetje een strijd: de luizige hostels (in Australie was dat, echt heel andere normen daar), het douchen met slippers, ik heb zelfs bed bugs gehad, het gezeul met je toilettas naar een gedeelde badkamer en de hele tijd van alles op je kamer vergeten en weer terug... Ik heb gemerkt dat ik zoiets geen half jaar of een jaar kan volhouden.
Maar ondanks die dingen was het wel een fantastische ervaring. Ik heb erg veel over mezelf geleerd.
Alleen, hoe moet het nu? De reismicrobe is wel weer aangewakkerd. Ik hou ook van het onderweg zijn, de rush van de road, het gevoel van vrijheid... Ik heb het nodig om om de zoveel tijd andere dingen te zien, hou niet zo van routine... Rusteloos? Nogal ja.
)
Ik ben nog aan het uitzoeken wat ik hier precies mee kan doen. Misschien proberen om zes maanden of een jaar in het buitenland te gaan werken? Begin te denken dat dat meer mijn ding zou zijn... Alleen nog geen idee hoe, wat, waar...
Vraag me af of mijn leeftijd ook een bezwaar zou zijn...
Aan de herkenners: vinden jullie het soms ook niet moeilijk om zo rusteloos te zijn?
Ik worstel ook met een aantal dingen die hier beschreven worden.
Ben intussen halverwege de dertig. Als twintiger een paar maanden in ZO Azië gebackpackt. Smaakte altijd wel naar meer, maar op één of andere manier toch niet meer gedaan. Vooral mijn werk, dat echt goed van start ging (droombaan die ik altijd wilde hebben), kwam ertussen. Maar ik denk dat ik het idd niet graag genoeg wilde, anders had ik wel een oplossing gezocht om het toch te kunnen doen.
Bijna tien jaar lang wel veel dingen gezien, maar vooral kortere trips in Europa. Ook zeer de moeite. En ook voor werk wat dingen kunnen doen en zien. INtussen ook een relatie die spaak liep, een huis gekocht, verbouwd en verkocht...
Tijd geleden huis verkocht en daardoor wat spaargeld. En toen kwam die oude gedachte aan reizen weer naar boven. Ik ben alleen en vooral dat boezemde me veel angst in. Bleek een ongegronde angst, het lukte prima alleen. Wat ik wel moeilijker vond, was het gebrek aan comfort. Ik ben wel eea gewend, ook op de reizen die ik voor mijn werk mocht doen (dan krijg je altijd een superdeluxe hotel). Ik ben zes weken geweest en kon natuurlijk niet elke nacht 150 euro aan een hotel uitgeven. Hoewel ik er best in geslaagd ben mijn standaarden naar beneden te halen, bleef dat toch een beetje een strijd: de luizige hostels (in Australie was dat, echt heel andere normen daar), het douchen met slippers, ik heb zelfs bed bugs gehad, het gezeul met je toilettas naar een gedeelde badkamer en de hele tijd van alles op je kamer vergeten en weer terug... Ik heb gemerkt dat ik zoiets geen half jaar of een jaar kan volhouden.
Maar ondanks die dingen was het wel een fantastische ervaring. Ik heb erg veel over mezelf geleerd.
Alleen, hoe moet het nu? De reismicrobe is wel weer aangewakkerd. Ik hou ook van het onderweg zijn, de rush van de road, het gevoel van vrijheid... Ik heb het nodig om om de zoveel tijd andere dingen te zien, hou niet zo van routine... Rusteloos? Nogal ja.
) Ik ben nog aan het uitzoeken wat ik hier precies mee kan doen. Misschien proberen om zes maanden of een jaar in het buitenland te gaan werken? Begin te denken dat dat meer mijn ding zou zijn... Alleen nog geen idee hoe, wat, waar...
Vraag me af of mijn leeftijd ook een bezwaar zou zijn...
Aan de herkenners: vinden jullie het soms ook niet moeilijk om zo rusteloos te zijn?
zaterdag 6 april 2013 om 16:32
quote:Dreamer schreef op 06 april 2013 @ 12:45:
[...]
Even de wereld rondzeilen is zeker niet iets dat je zo even doet. Je koopt niet vandaag een bootje om over 2 weken weg te gaan. De wereldzeeën bevaren is niet iets dat je uit een boek leert, daar is kennis en ervaring bij nodig. Niet alleen de oceanen, maar ook bijvoorbeeld de Noordzee. Helaas denken sommige mensen hier licht over.Je hoeft niet zelf een zeilboot te kopen, ervaring of geld te hebben om de wereld rond te zeilen. Er is een website (www.findacrew.net) waar je je kunt aanmelden als bemanningslid op (zeil)boten om zo de wereld over te zeilen, betaald of onbetaald.
En wat reizen overland aangaat: Ik was een wereldfietser, maar na diverse keren aangereden te zijn en ettelijke dodelijke ongevallen van anderen helaas besloten de fiets in de wilgen te hangen.
Verder hef je niet iedere zoveel maanden terug naar NL om even te werken en weer te vertrekken. Er zijn ook beroepen die je onderweg kunt uitoefenen (Duikinstructeur, Engelse les geven, of iets via internet).
[...]
Even de wereld rondzeilen is zeker niet iets dat je zo even doet. Je koopt niet vandaag een bootje om over 2 weken weg te gaan. De wereldzeeën bevaren is niet iets dat je uit een boek leert, daar is kennis en ervaring bij nodig. Niet alleen de oceanen, maar ook bijvoorbeeld de Noordzee. Helaas denken sommige mensen hier licht over.Je hoeft niet zelf een zeilboot te kopen, ervaring of geld te hebben om de wereld rond te zeilen. Er is een website (www.findacrew.net) waar je je kunt aanmelden als bemanningslid op (zeil)boten om zo de wereld over te zeilen, betaald of onbetaald.
En wat reizen overland aangaat: Ik was een wereldfietser, maar na diverse keren aangereden te zijn en ettelijke dodelijke ongevallen van anderen helaas besloten de fiets in de wilgen te hangen.
Verder hef je niet iedere zoveel maanden terug naar NL om even te werken en weer te vertrekken. Er zijn ook beroepen die je onderweg kunt uitoefenen (Duikinstructeur, Engelse les geven, of iets via internet).
mayou wijzigde dit bericht op 09-04-2013 00:42
Reden: Iets te veel persoonlijke info
Reden: Iets te veel persoonlijke info
% gewijzigd
zaterdag 6 april 2013 om 16:37
@Mayou, zijn jullie nog wel ingeschreven in Nld? En belastingplichtig/verplichte ziektekostenverzekering etc? Ik vraag me altijd af hoe dat nou werkt, als je echt lang weg gaat.
Of... Als je besluit een half jaar weg te gaan maar het wordt ineens heel veel langer.
Of... Als je besluit een half jaar weg te gaan maar het wordt ineens heel veel langer.
Zo. En dan ga ik nu een wijntje inschenken...
zaterdag 6 april 2013 om 16:57
ja ik vraag me altijd af bij dit soort verhalen:
Leuk zolang alles goed gaat, maar wat als je niet meer op een zeilboot kunt werken of een ernstige ziekte krijgt?
Ga je dan terug naar Nederland en kun je dan zomaar weer een beroep op deze rechten doen?
En wat als je bejaard bent? Dan krijg je dus maar een stukje AOW, waar ga je verder van leven, want je bouwt nu ook geen pensioen meer op?
Leuk zolang alles goed gaat, maar wat als je niet meer op een zeilboot kunt werken of een ernstige ziekte krijgt?
Ga je dan terug naar Nederland en kun je dan zomaar weer een beroep op deze rechten doen?
En wat als je bejaard bent? Dan krijg je dus maar een stukje AOW, waar ga je verder van leven, want je bouwt nu ook geen pensioen meer op?
zaterdag 6 april 2013 om 17:01
Ow, dat pensioen geloof ik wel... Maar inderdaad... Ziektekostenverzekering. Of ongevallen-, diefstal, dat soort dingen. Bij wie regel je dat als je niet meer ingeschreven staat? Je hebt wel van die speciale lang-op-reis-verzekeringen, maar die hebben ook een maximum van een aantal jaar ofzo.
Het lijkt me geweldig om gewoon de wereld over te trekken en zien hoe lang je het uithoudt. Ik raak altijd zo geinspireerd van dat soort verhalen. Mensen die op vakantie gaan en vervolgens jaren wegblijven. Maar ik vraag me dus ook altijd af, HOE doen ze dat?!
Ik wil zelf ook langere tijd weg volgend jaar. Maar officieel moet je je dus al uitschrijven als je langer dan 8 maanden in het buitenland verblijft. Alleen schijn je je niet eens te kúnnen uitschrijven als je een koopwoning hebt. Dus wat dan? Stel dat ik besluit dat ik daar vervolgens twee jaar wil blijven?
Ben ik altijd nieuwsgierig naar, hoe mensen dat dan regelen.
Het lijkt me geweldig om gewoon de wereld over te trekken en zien hoe lang je het uithoudt. Ik raak altijd zo geinspireerd van dat soort verhalen. Mensen die op vakantie gaan en vervolgens jaren wegblijven. Maar ik vraag me dus ook altijd af, HOE doen ze dat?!
Ik wil zelf ook langere tijd weg volgend jaar. Maar officieel moet je je dus al uitschrijven als je langer dan 8 maanden in het buitenland verblijft. Alleen schijn je je niet eens te kúnnen uitschrijven als je een koopwoning hebt. Dus wat dan? Stel dat ik besluit dat ik daar vervolgens twee jaar wil blijven?
Ben ik altijd nieuwsgierig naar, hoe mensen dat dan regelen.
Zo. En dan ga ik nu een wijntje inschenken...
zaterdag 6 april 2013 om 17:01
Ik herken je gevoel TO. Ik heb ooit een jaar gereisd en vnd het helemaal geweldig. Eenmaal thuis wilde ik meer. Nog een paar mooie vakantiereizen gemaakt; maar dit was het ook niet.
Nog een keer een half jaar weggeweest. En weer dat gevoel; dit is het helemaal.
Nu, behoorlijk wat jaren verder, kijk ik er wel echt anders tegenaan dan toen. Reizen is namelijk niet het echte leven. Er bestaat geen leven zonder verplichtingen. Alleen als je op reis bent (wat vooral een hele lange vakantie is). Natuurlijk zijn er de echte reizigers. Die jarenlang reizen. Overal werken en daar lange tijd gelukkig mee zijn. Ik ken er een paar. En, zonder uitzondering, zijn zij (ze zijn allemaal rond de 40) zijn ze nog vooral zoekende. Zijn het vrijheid blijheid leventje zat. In Nederland kunnen ze ook niet meer aarden, ze hebben geen geld om zich ergens te vestigen en willen dan dan ook eigenlijk niet meer. Ze hebben eigenlijk gewoon geen echt thuis meer.
als je meer avontuur zoekt dan kun je wel een aantal jaren wonen en werken in het buitenland. Maar ook daar is het leven gewoon een leven. Ook daar moet je geld verdienen, ook daar krijg je verplichtingen.
En terugkijkend op mijn reistijd dan kan ik ook wel zeggen dat ik mij er een beetje om schaam. Daar zat ik dan, in goedkope landen, moeilijk te doen met mijn geld. Want zuinig doen betekende dat ik langer weg kon blijven. Voor de lokale bevolking was dat natuurlijk onbegrijpelijk. Een rijke westerling, in oude kleren, slapend in de goedkoopste hostels.... voor die mensen is het natuurlijk al onbegrijpelijk dat je gewoon een half jaar weg kunt gaan (met het vliegtuig) en niet hoeft te werken ed. Het is ook gewoon echt pure decadentie; dat reizen.
Misschien helpt dat om het leven hier (of op een andere vaste plek) wat beter te handelen.
Nog een keer een half jaar weggeweest. En weer dat gevoel; dit is het helemaal.
Nu, behoorlijk wat jaren verder, kijk ik er wel echt anders tegenaan dan toen. Reizen is namelijk niet het echte leven. Er bestaat geen leven zonder verplichtingen. Alleen als je op reis bent (wat vooral een hele lange vakantie is). Natuurlijk zijn er de echte reizigers. Die jarenlang reizen. Overal werken en daar lange tijd gelukkig mee zijn. Ik ken er een paar. En, zonder uitzondering, zijn zij (ze zijn allemaal rond de 40) zijn ze nog vooral zoekende. Zijn het vrijheid blijheid leventje zat. In Nederland kunnen ze ook niet meer aarden, ze hebben geen geld om zich ergens te vestigen en willen dan dan ook eigenlijk niet meer. Ze hebben eigenlijk gewoon geen echt thuis meer.
als je meer avontuur zoekt dan kun je wel een aantal jaren wonen en werken in het buitenland. Maar ook daar is het leven gewoon een leven. Ook daar moet je geld verdienen, ook daar krijg je verplichtingen.
En terugkijkend op mijn reistijd dan kan ik ook wel zeggen dat ik mij er een beetje om schaam. Daar zat ik dan, in goedkope landen, moeilijk te doen met mijn geld. Want zuinig doen betekende dat ik langer weg kon blijven. Voor de lokale bevolking was dat natuurlijk onbegrijpelijk. Een rijke westerling, in oude kleren, slapend in de goedkoopste hostels.... voor die mensen is het natuurlijk al onbegrijpelijk dat je gewoon een half jaar weg kunt gaan (met het vliegtuig) en niet hoeft te werken ed. Het is ook gewoon echt pure decadentie; dat reizen.
Misschien helpt dat om het leven hier (of op een andere vaste plek) wat beter te handelen.
zaterdag 6 april 2013 om 17:23
Ik heb jarenlang geen zorgverzekering (of enig andere verzekering) gehad, om de reden dat de zorg in het wereld deel waar ik hoofdzakelijk verblijf erg goedkoop is.Sinds kort heb ik weer een zorgverzekering en zelfs een reisverzekering. Alleen dus niet in Nederland,maar een lokale.
Maar mijn positie is ietwat anders dan die van jullie want wij hoeven niet meer te werken en mijn man is al met pensioen. Ik maak me dus eerlijk gezegd niet zo'n zorgen (meer) over hoe en wat wanneer ik oud en versleten ben, dat zie ik tzt wel weer en ook waar we dan zijn, geen idee.
En ja, je kunt bij iedere NL ambassade een paspoort/rijbewijs krijgen.
Maar mijn positie is ietwat anders dan die van jullie want wij hoeven niet meer te werken en mijn man is al met pensioen. Ik maak me dus eerlijk gezegd niet zo'n zorgen (meer) over hoe en wat wanneer ik oud en versleten ben, dat zie ik tzt wel weer en ook waar we dan zijn, geen idee.
En ja, je kunt bij iedere NL ambassade een paspoort/rijbewijs krijgen.
zaterdag 6 april 2013 om 17:49
quote:mayou schreef op 06 april 2013 @ 17:23:
Maar mijn positie is ietwat anders dan die van jullie want wij hoeven niet meer te werken en mijn man is al met pensioen. Ik maak me dus eerlijk gezegd niet zo'n zorgen (meer) over hoe en wat wanneer ik oud en versleten ben, dat zie ik tzt wel weer en ook waar we dan zijn, geen idee.
En ja, je kunt bij iedere NL ambassade een paspoort/rijbewijs krijgen.Wat grappig, om de een of andere reden dacht ik altijd dat jij piepjong was (nou ja, 30- in ieder geval..)
Maar mijn positie is ietwat anders dan die van jullie want wij hoeven niet meer te werken en mijn man is al met pensioen. Ik maak me dus eerlijk gezegd niet zo'n zorgen (meer) over hoe en wat wanneer ik oud en versleten ben, dat zie ik tzt wel weer en ook waar we dan zijn, geen idee.
En ja, je kunt bij iedere NL ambassade een paspoort/rijbewijs krijgen.Wat grappig, om de een of andere reden dacht ik altijd dat jij piepjong was (nou ja, 30- in ieder geval..)