18 jaar naar de .....

Klinkt goed, Sanne. Alsof je weer toelaat dat het geluk je toelacht. En dat verdien je ook !

Ha die Sanne. Ik ben ook lang 'weg.' Ik houd wat meer afstand, reageer af en toe in een topic en ben nog erg gehecht aan degenen met wie ik ooit ervaringen deelde.



Inmiddels is het anderhalf jaar geleden dat ex er met gezamenlijke collega vandoor ging, ze zijn nog steeds allebei onbeschaamd mijn collega's en ik red met prima. Wel werk ik meer dan ooit (98% + bijbaan) en heb ik in de vakantie alle schuren geschilderd hier. En dat terwijl ex niets meebetaalt aan grote rekeningen (zoals we anderhalf jaar geleden wél (mondeling: dom!) afgesproken hadden) en met de oudste kinderen leuk op vakantie gaan (Barcelona, Londen, enz) terwijl ik dan, op zijn dagen, op de jongsten mag passen. Siert hem weer enorm. Dat zijn de laatste ontwikkelingen. Maar een onbeschoft iemand zal nooit deep down veranderen he. O ja: hij is ook met zijn nieuwe vriendin getrouwd, toen hij twee weken geleden op vakantie in New York was met haar. Vertelde hij tussen neus en lippen door aan de kinderen. Zo diepgaand is hij.



Met zijn familie wil ik zo min mogelijk contact: ik word er té verdrietig van, heb ik hen gezegd. Ik wil best af en toe mailen of een kaartje sturen, maar zijn onbeschofte familie hier in mijn huis hebben levert mij een week ellende op. "Als we in jullie huis zijn, missen we toch iemand." Tsja, raar he!. En ze gaan toch echt met hem en haar om, al negeert hij hen vrijwel geheel. Als zij hier zijn, moet ik constant op mijn tong bijten om geen 'rotopmerkingen' over hun zoontje te maken. Doe ik niet meer.



Sinds november heb ik iets met Mr X. Hij is mijn schat en ik zie hem alleen als de kinderen bij hun vader zijn, omdat mijn oudste zoon compleet flipt alleen al bij het horen van de naam van X.. Ik heb zelfs de politie erbij gehad, een paar maanden geleden.. En als mensen vragen of ik een 'relatie' heb, of als er in een enquete gevraagd wordt of ik een partner heb, vul ik 'nee' in of antwoord ik 'nee', merk ik. Gek he! Het is allemaal zo anders. Ik blijf een alleenstaande moeder met veel kinderen, een meer dan fulltime baan en een vreselijk lieve vriend. Zoiets. Maar 'partner' of 'relatie' dat is toch écht anders. Terwijl ik vreselijk blij ben met X, bijna alles met hem deel, weer allerlei ruimte heb om het stoere wijf te zijn wat ik deep down ben. Verlost zijn van droeftoeter ex is op allerlei fronten een zegen. Bijvoorbeeld met veel plezier een vakantie of vrije dag ingaan, bedacht ik vanavond nog op het bankje voor mijn huis, in de avondzon. Nooit meer gehinderd worden door een remmende chagrijn die overal zijn stempel op wil drukken. Op veel momenten is de wereld helemaal van mij. En met mijn kinderen heb ik het prima.



En toch kom ik nooit van droeftoeter ex af. Ik blijf af en toe onbeschofte mails krijgen (dat ik op zijn dagen op de kinderen moet passen waar hij dan wat minder mee kan of zo), hij blijft niet betalen, ik blijf zijn gore aanwezigheid (en die van nieuwe vriendin) op mijn werkl meekrijgen enz. Went. is niet anders. Hij kan daarmee leven, schijnt. En ondertussen geniet ik van wat me ten deel valt.



Zoiets. Zomaar wat overwegingen. Het is een proces. En de bitterheid kan ik steeds meer/ beter/ langer onderdrukken. Al blijft ex natuurlijk een afschuwelijke eikel. Bleeh.

Hoi Sannemer, wat fijn om weer eens wat van je te horen, en fijn dat het thuis redelijk goed gaat met alles. Zo te lezen gaat het een stuk beter met je dan een jaar geleden, want wat hebben jij en je kinderen wat meegemaakt. Je had het veel liever allemaal willen missen maar wat ben je er sterk van geworden.Ik heb veel bewondering voor je en ook voor je kinderen.



En ook Gianna heb ik gemist net zoals ik de verhalen van New Woman mis. Ik las bijna dagelijks mee over jullie perikelen.

Vond dat jullie het ook ongelooflijk goed deden.

Maar wat ik van jou niet snap Gianna, is dat je alles maar pikt van je ex. Hij hoeft jou toch niet op te zadelen in "zijn" weekend met de kinderen. Waarom doe je dat en zeg je niet gewoon nee. En ook met de rekeningen, hou voet bij stuk, afspraak is afspraak hij moet ook mee betalen voor zijn kinderen. Waarom pik je dat toch.

Hoi Sanne, fijn dat het goed gaat met jou en je kinderen.

En mannen.... hmmm tja.



Ik zie RM af en toe, en ja, als we elkaar zien is het altijd leuk. Dan zijn we niet bij elkaar weg te slaan en komt altijd van het een het ander... maar een relatie? Nee, zo kan ik het niet noemen.



Dus jouw ex is ook getrouwd Gianna? Die van mij ook, een echte Bold en Bjoetifoel bruiloft, jawel... om te kotsen...

En nee, de kinderen zien daar toch echt de romantiek niet van in hoor.

Dochter zat 3 dagen na de bruiloft nog uit haar tenen te snikken toen ze ons heel even tegelijk had. Ik wil dit niet, ik wil niet steeds heen en weer, ik wil niet dat jullie uit elkaar zijn....



En gisteravond zaten we samen onder een dekentje op de bank met cola en chips een film te kijken en toen moest ze weer zo huilen.. toen ik vroeg waarom kwam er een langgerekt huilend stemmetje "Papaaaah"...

Ach die arme ziel en ik kan er niks aan doen om dat beter te maken.

Het lijkt wel of het nu pas echt goed begint aan te komen..



Ik ga gewoon door, met de nodige ups en downs, ik werk, doe leuke dingen, ach, ik redt me wel..



Liefs van NW

Brecht: ik 'pik' niks van ex, hij is gewoon niet meer waard. Ik heb allerlei hulptroepen en oppas om me heen, hij heeft één vriendin (juist: háár) en nog wat foute meeloopcollega's. Dat is zijn wereld. Mijn kinderen zijn en blijven mijn kinderen en zijn hier altijd welkom. Dus als droeftoeter ze wil dumpen uit ego-overwegingen, dan zou ik in eerste instantie graag door mijn computer heen knallen. Maar in derde instantie denk ik: "Het zijn mijn kinderen, ze zijn mij heel veel waard, veel meer dan ze hem waard zijn waarschijnlijk."



Dat over die grote rekeningen delen staat niet zwart-op-wit en zijn moreel is zo laag dat hij dan doet alsof het niet zo afgesproken is. Dan houdt het ook op. Los daarvan betaalt hij alimentatie hoor en da's niet gering, bij een behoorlijk aantal kinderen. Nieuwe vriendin is een dure wip. Al is het altijd minder dan wat hij binnenbracht en gaan de kinderen en ik erop achteruit en hij op voortui. Maar hij kan daarmee leven en dat is het systeem met vreemdgaande mannen en kinderen. En ik krijg ze wel groot hoor.



Ik ga niet over elke euro lopen doodvallen. Ik verdien het zo min mogelijk tijd en energie aan die eikel te besteden. Al kom ik hem op mijn werk tegen, haalt hij in het weekend de kinderen en belt hij ook nog eens op op verjaardag van jongste, vanochtend om 10.00 uur (ik lag heerlijk lui in bad). Hij heeft géén idee. En ik overweeg toch echt een keer een verrukkelijke arsenicumcake. Al moet hij natuurlijk wel die kinderalimentatie blijven betalen he. En blijft hij hun vader.

Ja, inderdaad, je hebt gelijk, hij is al je energie niet waard.

Je staat er boven en dat is misschien ook wel het beste wat je kunt doen.



Vind het wel knap van je , je probeert er niet meer warm of koud van te worden, maar wat komt er dan veel op jou alleen neer.

Hij wilde toch ook kinderen, maar maakt zich er mooi vanaf.

Alleen als het hem uitkomt, zo zie ik het.



Ik weet niet of ik dat zo zou kunnen als jij doet. Ik denk dat ik af en toe uit mijn vel zou springen. Maar ja, daar heb je uiteindelijk alleen jezelf en je kinderen mee zoals je zelf als zegt.

Karma dus, Sanne!



Hier zien ex en inmiddels-nieuwe-vrouw er ook niet zo jofel uit, zacht uitgedrukt. Problemen met wederzijdse kinderen enzo. En ja, 'het ideale gezinnetje' zal het wel nooit worden, dus dat is ook een behoorlijke investering. Misschien wordt het eindelijk duidelijk dat dit de rest van hun leven zal zijn.. Exit roze wolk.

Hallo Gianna,



Na jaren alleen meelezen, recent een account aangemaakt en zie jou nu reageren...



Wil even zeggen dat ik altijd veel bewondering heb gehad voor de manier waarop jij jouw leven en dat van je kinderen weer hebt vormgegeven.



Veel succes daar ook mee in de toekomst.



Ben benieuwd hoe het nu gaat met je (oudste dacht ik) zoon?



Groet redrain

Hé Redrain. Lief dat je reageert! Het gaat hier goed hoor. Al merk ik dat ik soms nog denk: "Eigenlijk moet ik hier maar eens een poosje over nadenken." Maar dat helpt natuurlijk niks. Begin januari is ex twee jaar hier weg. Afgelopen zomervakantie is hij met wederzijdse collega getrouwd, op een verre bestemming, zonder dat de kinderen het wisten.



En sinds november vorig jaar heb ik "iets" met mijn eigen Mr X. Al leef ik ondertussen in minstens vijf werelden, we hebben het leuk samen. En het blijft imperfect. Oudste zoon gaat het best goed mee sinds het nieuwe schooljaar. Ik heb in de vakantie zelfs een keer de politie erbij moeten halen, omdat hij zich weer opsloot in zijn kamer en alles barricadeerde en door het lint ging. Die negatieve aandacht krijgt hij niet meer van mij, had ik hem al eerder verteld. Dan laat ik hem gewoon er door een 'sterke arm' eruit halen. En het werkte.



Met ex en zoon heb ik gesprekken bij een psycholoog gehad. Maar omdat ex alles ontkende of verdraaide, kreeg zoon uiteindelijk geen therapie. Niks woede, geslotenheid, trauma's of problemen. Dus elke keer als ik nu hoor over een conflict van zoon bij vader, moet ik toch even in mezelf glimlachen en iets mompelen.. Het heeft me nl. veel geld, tijd en energie gekost, zo'n gesprek en dan weer naast ex zitten. Brrr. Engerd.



Mr X heeft zijn eigen huis en is in al die tijd drie keer hier geweest, waarvan twee keer in de vakantie als de kinderen er niet waren. Dus daar heeft oudste zoon geen last van. En nu ben ik net terug van een concert waar ik met X heen geweest ben. Zoon weet dat ik met X op stap was, mijn zus past op. En zoon doet niet moeilijk. Misschien beseft hij, voor zover een puber iets kan beseffen, dat X hier niet zal zijn.



Waar ik dan het idee heb nog lang over na te moeten denken? Over dat ik het hoe dan ook een naaistreek van ex vind, om er na 25 jaar en veel kinderen zomaar vandoor te gaan. Dat blijft! Al ben ik beter af zonder hem en wil ik hem nooooit meer terug. Maar het had niet gehoeven. En er is zoveel stuk. Maar eigenlijk vind ik het ook zonde van mijn leven, dat ik zoveel jaar met hem heb doorgebracht, terwijl hij er toch vandoor is nu, sprak ik vanavond peinzend tegen zus. En terugkijken heeft geen zin, daar houd ik ook helemaal niet van.



Dit was niet mijn ideaal, was een van mijn overpeinzingen. Je gaat niet met iemand allerlei kinderen krijgen en dan vervolgens de relatie opbreken. Alleen als diegene echt niet spoort. Anders stel je alles in het werk om als 'grote mensen' te zorgen dat je het weer goed krijgt samen. Maar ex had andere belangen in de loop der tijden, terugkijkend.



Wat érg fijn is, is dat X zo vreselijk lief is, qua aard. Ik vertrouw hem en doe alles voor hem, omdat hij zo lief is. En hij voor mij. Dat is heel anders dan het voortdurende machtsspel met ex.



Ik ben vreselijk blij met hoe ik het allemaal red en dat ik het zo goed heb met mijn kinderen en met X. Ik heb mijn huis bijna helemaal zoals ik het hebben wil, qua onderhoud en verbouwing, werk 98%, klus zelf veel en doe ook nog leuke dingen. Ik moet maar in mijn handjes knijpen.



Zomaar wat onsamenhangende feiten, na een prachtig concert... En nu ga ik slapen. Veel liefs van mij! Het komt allemaal wel goed. De bitterheid slijt. De vraagtekens zullen wel af en toe op blijven duiken.

Goed van je te horen Gianna!



En fijn om te lezen dat het met je zoon wat beter gaat.

Ik kan me nog herinneren dat je een aantal keer beschreef hoe heftig hij op jouw contact met Mr X reageerde, terwijl hij de nieuwe relatie van zijn vader zo leek te accepteren, en kan me voorstellen hoe lastig dat voor jouw moet zijn geweest.



Maar dat komt natuurlijk omdat jij zijn veilige haven bent (al voelt'ie dat misschien alleen onbewust) en niet je ex.



Ik vond het ook altijd inspirerend om te lezen hoe jij het contact met Mr X beschreef en de acceptatie (naar hem) die daaruit sprak. Daar kunnen een hoop mensen nog wat van leren. En die manier van in het leven staan zorgt ook voor het genieten dat je beschrijft en een diepgang die mensen als jouw ex waarschijnlijk nooit zullen ervaren.

Dat zou een troost kunnen zijn (zo werkt het voor mij tenminste wel eens) tijdens je overpeinzingen.



Zomaar wat dingen die ik je even wilde zeggen (Ik vind wel dat je het altijd bizar druk hebt, hoe houd je dat vol zeg...) na al dat meelezen en tenslotte:



Ik wens je alle goeds en hoop dat je hier nog regelmatig laat weten hoe het met je gaat.



Red Rain

Sanne: ik ben zo benieuwd naar je nieuwe plaatje!? Soort tattoo?

Hé, heb nu vakantie RedRain, maar ben toch nog aan het werk hoor... Dat geeft niet: dat hoort bij de aard van mijn werk en ik vind het prettig daar nu rustig alle tijd voor te hebben.



Ik vind het leuk om jouw reactie te lezen. Gisteren was ik mijn mail aan het teruglezen vanaf het moment dat ex 'raar' ging doen en er uiteindelijk een paar maanden later vandoor ging. Dat deed ik bewust: zo kon ik ook mooi wat mail wissen uit die tijd. En ik wist dat ik er best beroerd van zou worden. Was ook zo. Om dan weer 'lieve mailtjes' van hem te lezen. En later de excuustruus mailtjes, over overwerken en excursies enz. Ach, het heeft geen zin, het is over en uit, maar het blijft bitter om het terug te lezen. Dat is ook wat ik bedacht, toen ik het had over dat ik af en toe een rondje denkwerk moet verrichten.



Zo, nu weer lekker opruimen (de spelletjeskast: dat lijkt meer Jenga op dit moment: zo'n toren die om kan vallen...). En nog wat groen uit de tuin in de uitpuilende container rammen...

Staat zelfs in mijn mobiel, als ik hem 'opstart' na hem uitgezet te hebben. Als een soort 'reminder'.... Soms moet ik er weer even over nadenken, na lange tijd. Maar ik vind dat het he-le-maal klopt en mijn hele weg samenvat: "Gianna rocks!" dus!

Jeetje Sanne!



Ik heb in drie nachtdiensten je hele topic zitten lezen (tja... niet zoveel te doen hé )

En vrouw, wat vind ik jou sterk!!

En wat vind ik je ex een zielig typ... Geen woorden voor!



Je doet het geweldig, hou dat vast!



Voor alle anderen hier met laffe exen: kanjers zijn jullie!

ik heb met verbazing dit To zitten lezen.



Dat ex zijn vrouw kan verlaten voor een overzeese doos die hij nog nooit in levende lijve gezien heeft. Weet niet hoe je relatie was een jaar voor de bekent making van de scheiding. Kan me voorstellen dat de laatste maanden minder ging als ex alleeen maar een doos aan het chatten was, zou ik ook gek van worden als mijn vrouw dit zou doen. niet bevordelijk voor je relatie. Maar ik heb het idee dat er een moment komt dat je denk dat het gras bij de buren groener is dan bij jezelf. Wat men echter vergeet dat na verloop van tijd het gras niet veel groener was, mischien wel slechter.



Zwanger worden van je man nadat je hem definitief de deur uit heb gegoeit. Dat je nog met ex het bed mee in duikt, nadat hij jouw en de kinderen toch in een vervelende situatie heeft gebracht.kan ik dan ook niet vatten. Toen ik dit las lag ik zowat naast mijn stoel.





Gianna , zou verhaal vind ik net zo verbazing wekkend. Je ex zou ik persoonlijk aan zij B@L@@n in de hoogste boom hangen en laten hangen. Je heb voor je kinderen gekozen, tenminste ik wel en dat doe je voor de rest van je leven.



verder gun ik jullie het beste toe en veel succes in de komende tijd, want dat verdienen jullie nu wel.



Sannemer is die doos nu al weer terug naar de VS?

Het is wel leuk om ineens in een soort van retrospectief te kijken he: dan zie je toch écht hoeveel we opgeschoten zijn. En dat we af en toe nog even 'uitglijden' wanneer ex weer rare dingen doet. Tja...



Lief wat je schrijft, Vanhetgoedeleven! Dat doet een mens weer goed.



Weet je, ik las vorig weekend iets waar ik nog steeds over moet nadenken. In de Esta geloof ik. Het ging over kernkwaliteiten, en die zijn inmiddels wel redelijk bekend geloof ik. Ik heb er inmiddels al een jaar of 7 geleden mee moeten werken, denk ik. (Het staat hier: http://www.carrieretijger ... smodellen/kernkwaliteiten wel aardig uitgelegd, geloof ik)



Ik was nl. nog steeds aan het bedenken waarom ik me zo voor ex, zijn gedrag en mijn keuze ooit, inmiddels 26 geleden (!), schaamde. Echt schaamde... Volgens het artikel in Esta kun je dat ook uitleggen volgens het kernkwaliteitenschema. Jij hebt bepaalde eigenschappen (in mijn geval vertaal ik dat met bv trouw, betrouwbaarheid, standvastigheid enz) en als je (inmiddels ex) partner dan ineens het omgekeerde gedrag vertoont (ineens vreemdgaan met een ander, alle schepen achter zich verbranden en er vandoor gaan) dan schaam je je extra. Ben ik nog over aan het 'zoemen.'



Ja, dat zeg je mooi, Vanhetgoedeleven, dat ik voor mijn kinderen gekozen heb voor langere tijd! Ik snap ook niet dat je dan zomaar weg kan lopen, zoals mijn ex. Al zal hij dat vast weer aan mij wijten. "Hij wilde co-ouderschap." Tja, ik laat mijn kinderen niet de helft van hun leven opvoeden door een willekeurige gezamenlijke collega waar hij ermee vandoor gaat, met behoorlijk lage normen en waarden... Vind ik nog steeds hoor. Het mens heeft een soort borderline: is een super-pleaser. Smeert bijvoorbeeld 's ochtend alle boterhammen voor haar kinderen, mijn kinderen, inmiddels nieuwe echtgenoot en haarzelf. Hoe zielig kun je zijn! (En als er bouwvakkers op het werk rondlopen, hoor je dat aan haar kirrende lachje: alles met een broek krijgt aandacht van het mensje. Weet ex niet: doet ze alleen als er andere interessante mannen zijn, in de leeftijdscategorie tot 100+....)



Maar ik zie hier ook nog wel een keer de bom barsten hoor. Ook al hebben ze samen een koophuis, werken ze samen op het werk waar ik ook nog steeds van hun romantische aanwezigheid mag genieten (al is dat al stukken minder romantisch dan vorig jaar januari: toen waren ze nog in elkaars poppetjes-van-de-ogen aan het kijken in de pauzes, tussen collega's, terwijl ik ondertussen dik in de shit zat. (Ranzig he...)) Als geluk er zo uit ziet als zij op dit moment (alsof ze dik in de overgang zijn, uitgeblust, hologig en met een alcoholprobleem, Kortom: diep, diep ongelukkig (quote van mijn buurvrouw). Doe mij dan maar mijn leven als Gianna!!!

Good for you, Gianna!



En trouwens ook voor jou Sannemer! Las dat je het internetdaten uitprobeert. Stoer hoor. Ik volg het belangstellend voor als ik ook weer zover ben

hoi hier even een reactie van een man.waarom ik hier even zit.dit op aanraden van een vriendin.ik wou juist een oproep plaatsen maar nu zie ik dat het ook andersom kan.ikzelf ben 20 jaar getrouwt 3 kinderen waarvan 2 de deur uit en een van 10 jaar thuis.mijn nu nog vrouw heeft via badoo een vriend ?gevonden.heb haar verrast terwijl ze met een webcam haar borsten showde?dus ontkennen kon ze niet.nu wonen wij ook nog in een huis.maar o nu kan je je zo irriteren aan elkaar.toch hou ik nog van haar.maar zij zegt ik heb geen gevoel meer voor je.ik zelf slaap nu door de weeks in een caravan.en in het weekend thuis voor de kleine.waar zij is?ha wil ik niet eens weten.

maar nu de vraag ik hou nog van haar.en zou haar graag terug willen.is dit nog reeel denken jullie?ja ik weet dat dit een vrouwensite is.maar ik heb nu dan ook raad van vrouwen nodig