Relaties
alle pijlers
Arabische Liefdes
donderdag 13 mei 2010 om 22:34
@VC:
Nee klopt.
Er schrijft ook iemand mee met een Marokkaanse partner en ik denk dat bepaalde dingen wel overeenkomen, bij 'dit soort relaties'.
Lijkt me erg heftig trouwens, dat niet 'erkend' worden door de schoonfamilie. Heel jammer dat dat nog zoveel voorkomt.
Hoe kijkt jullie (Nederlandse) familie aan tegen jullie partner?
Nee klopt.
Er schrijft ook iemand mee met een Marokkaanse partner en ik denk dat bepaalde dingen wel overeenkomen, bij 'dit soort relaties'.
Lijkt me erg heftig trouwens, dat niet 'erkend' worden door de schoonfamilie. Heel jammer dat dat nog zoveel voorkomt.
Hoe kijkt jullie (Nederlandse) familie aan tegen jullie partner?
zaterdag 15 mei 2010 om 04:22
Hallo elmervrouw,
eerst en vooral wil ik even kwijt dat het absoluut niet naar jou gericht was. Ik heb een aantal dingen gelezen die jij geschreven hebt.
Mede dankzij deze verhalen, ben ik me vanaf dag 1 zo gaan opstellen. Ik kende de cultuur al, ook omdat de siciliaanse mentaliteit niet zoveel scheelt hiervan.
Ik ben zelf een kind van een menghuwelijk dat is stuk gelopen. Mijn moeder heeft ook geleidelijk aan vrijheid ingeleverd. Mijn vader werd wel heel relaxed naar zijn dochters, maar mijn moeder mocht niets.
Zij heeft me altijd verteld dat je vanaf dag 1 je grenzen moet stellen, dat het anders heel moeilijk wordt, om dingen terug te draaien.
Ik had al heel veel verhalen gelezen en wist dus precies wat ik wilde, vandaar dat ik zo stellig was op dag 1 al.
Het kan iedereen overkomen, tuurlijk. Maar door mijn verleden was ik al goed voorbereid.
Ik heb bepaalde principes waar ik niet van af wil wijken. Zoals trouwen voor de kerk, mijn werk te blijven doen (waarvoor ik 4 dagen per week in het buitenland ben), uitgaan, roken, wel eens drinken, de hond die ik al in huis had,... En betreft de toekomst een eventueel huwelijk en het opvoeden van de kinderen. Al kan een belofte geen garantie geven, mensen kunnen veranderen.
Maar zodra ik merk dat hij zijn beloftes niet na komt, of de opvoeding van de kinderen een gevecht wordt, en hij daarbij niet mij tegemoet wilt komen... dan is het echt einde verhaal.
Ik wil niet zoals mijn moeder jarenlang blijven lijden in stilte. Ik wil geen tijd weggooien. Alleen red ik het ook dan wel.
Begrijp me alsjeblieft niet verkeerd, ik heb in jouw ogen misschien grote praatjes, maar ik heb een voorbeeld gehad met mijn eigen ouders.
Ik wens je alle sterkte toe, en dat ooit op een dag gerechtigheid zal zegevieren. Verlies nooit de hoop. De kracht van een moeder is zo groot! Dat moet toch ooit beloond worden.
@Nymeria mijn vriend heeft hetzelfde idee over homosexualiteit als jouw man, maar hij werkt graag samen met homo's en heeft zelfs een goede vriend die homo is. Alle respect daar niet van, maar ik weet zeker dat hij er veel moeite mee zal hebben als het zijn eigen zoon was. Ik moet toegeven dat ik het ook lastig zal vinden, maar ik ben daar veel milder in.
eerst en vooral wil ik even kwijt dat het absoluut niet naar jou gericht was. Ik heb een aantal dingen gelezen die jij geschreven hebt.
Mede dankzij deze verhalen, ben ik me vanaf dag 1 zo gaan opstellen. Ik kende de cultuur al, ook omdat de siciliaanse mentaliteit niet zoveel scheelt hiervan.
Ik ben zelf een kind van een menghuwelijk dat is stuk gelopen. Mijn moeder heeft ook geleidelijk aan vrijheid ingeleverd. Mijn vader werd wel heel relaxed naar zijn dochters, maar mijn moeder mocht niets.
Zij heeft me altijd verteld dat je vanaf dag 1 je grenzen moet stellen, dat het anders heel moeilijk wordt, om dingen terug te draaien.
Ik had al heel veel verhalen gelezen en wist dus precies wat ik wilde, vandaar dat ik zo stellig was op dag 1 al.
Het kan iedereen overkomen, tuurlijk. Maar door mijn verleden was ik al goed voorbereid.
Ik heb bepaalde principes waar ik niet van af wil wijken. Zoals trouwen voor de kerk, mijn werk te blijven doen (waarvoor ik 4 dagen per week in het buitenland ben), uitgaan, roken, wel eens drinken, de hond die ik al in huis had,... En betreft de toekomst een eventueel huwelijk en het opvoeden van de kinderen. Al kan een belofte geen garantie geven, mensen kunnen veranderen.
Maar zodra ik merk dat hij zijn beloftes niet na komt, of de opvoeding van de kinderen een gevecht wordt, en hij daarbij niet mij tegemoet wilt komen... dan is het echt einde verhaal.
Ik wil niet zoals mijn moeder jarenlang blijven lijden in stilte. Ik wil geen tijd weggooien. Alleen red ik het ook dan wel.
Begrijp me alsjeblieft niet verkeerd, ik heb in jouw ogen misschien grote praatjes, maar ik heb een voorbeeld gehad met mijn eigen ouders.
Ik wens je alle sterkte toe, en dat ooit op een dag gerechtigheid zal zegevieren. Verlies nooit de hoop. De kracht van een moeder is zo groot! Dat moet toch ooit beloond worden.
@Nymeria mijn vriend heeft hetzelfde idee over homosexualiteit als jouw man, maar hij werkt graag samen met homo's en heeft zelfs een goede vriend die homo is. Alle respect daar niet van, maar ik weet zeker dat hij er veel moeite mee zal hebben als het zijn eigen zoon was. Ik moet toegeven dat ik het ook lastig zal vinden, maar ik ben daar veel milder in.
zaterdag 15 mei 2010 om 10:51
MM, fijn dat je dit nog schrijft. Ik kan het nu beter plaatsen. Het kwam bij mij allereerst, zoals ik al schreef, zo stellig over. Maar ik ben blij dat je er nu nog even op terugkomt, en ik kan je woorden nu een stuk beter begrijpen nu je dit vertelt over je achtergrond. En ik geef je groot gelijk dat je niet, zoals je moeder, jarenlang wil blijven lijden in stilte.
Btw, maar dat is een ander verhaal: met die uitspraak help je mij ook nog eens op een andere manier. Maar dat heeft met een nog-verder-wegliggend-verleden te maken en met mijn eigen moeder en lijden in stilte. Daar zal ik dit topic verder niet mee vervuilen.
Dus bedankt voor je waardevolle bijdrage.
Btw, maar dat is een ander verhaal: met die uitspraak help je mij ook nog eens op een andere manier. Maar dat heeft met een nog-verder-wegliggend-verleden te maken en met mijn eigen moeder en lijden in stilte. Daar zal ik dit topic verder niet mee vervuilen.
Dus bedankt voor je waardevolle bijdrage.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
zaterdag 15 mei 2010 om 14:22
Mijn familie moet hem nog ontmoeten en ik ben erg benieuwd naar hoe dit zal gaan; wat zullen ze van hem vinden, hoe zal hij hen vinden, klikt het, zal mijn familie zien waarom ik vind dat we zo goed bij elkaar passen, etc....?
Het lijkt me heel erg moeilijk als familie 'moeilijk' gaat doen, als het altijd een issue blijft en ze er bovenop blijven zitten. Schoonfamilie kies je nooit uit, maar met deze relatie is er natuurlijk wel automatisch meer kans op gedoe.
Wat scheelt is dat we beide niet in ons vaderland wonen en voorlopig ook niet zullen doen. Op de manier blijft er wat afstand met thuis, maar goed, op den duur zal daar verandering in komen.
Soms zou ik wel eventjes in de toekomst willen kijken; waar zullen we zijn en wat zullen we doen?
Het lijkt me heel erg moeilijk als familie 'moeilijk' gaat doen, als het altijd een issue blijft en ze er bovenop blijven zitten. Schoonfamilie kies je nooit uit, maar met deze relatie is er natuurlijk wel automatisch meer kans op gedoe.
Wat scheelt is dat we beide niet in ons vaderland wonen en voorlopig ook niet zullen doen. Op de manier blijft er wat afstand met thuis, maar goed, op den duur zal daar verandering in komen.
Soms zou ik wel eventjes in de toekomst willen kijken; waar zullen we zijn en wat zullen we doen?
zaterdag 15 mei 2010 om 16:05
Hoi Kym!
Ik heb een relatie met een jongen uit Irak. Al zal hij zichzelf nooit een Arabier noemen, maar het land even ter illustratie.
Wij hebben ook cultuurverschillen, maar naarmate de tijd vordert, weten we steeds beter we de goede dingen van beide culturen met elkaar te vermengen, en dat vind ik een heel mooi proces.
Pas geleden zijn we getrouwd voor de Imam, maar daarvoor hoefde ik me niet te bekeren. Ik heb geen geloof, dit heeft hij vanaf dag 1 geweten en dit moet hij dus ook accepteren.
Ik heb een relatie met een jongen uit Irak. Al zal hij zichzelf nooit een Arabier noemen, maar het land even ter illustratie.
Wij hebben ook cultuurverschillen, maar naarmate de tijd vordert, weten we steeds beter we de goede dingen van beide culturen met elkaar te vermengen, en dat vind ik een heel mooi proces.
Pas geleden zijn we getrouwd voor de Imam, maar daarvoor hoefde ik me niet te bekeren. Ik heb geen geloof, dit heeft hij vanaf dag 1 geweten en dit moet hij dus ook accepteren.
zondag 16 mei 2010 om 13:35
Nou mijn familie ontvangt hem met open armen. Het gaat er alleen heel anders aan toe dan bij hem. Daarbij voelt hij zich soms ongemakkelijk, maar hij houdt het wel altijd gezellig. Mijn familie ziet hem ook als familie. En zo hoort het ook vind ik. Gelukkig accepteren ze mijn keuze, en als het mijn keuze is is het hun keuze ook
Jammer dat het alleen vaak niet van de andere kant zo werkt. Stom is dat eigenlijk he? Ze zijn als de dood (sommigen dan) als hun zoon/dochter met iemand uit een andere cultuur aan komt zetten...
Wanneer gingen jullie nou naar NL Kym?
Jammer dat het alleen vaak niet van de andere kant zo werkt. Stom is dat eigenlijk he? Ze zijn als de dood (sommigen dan) als hun zoon/dochter met iemand uit een andere cultuur aan komt zetten...
Wanneer gingen jullie nou naar NL Kym?
zondag 16 mei 2010 om 13:36
zondag 16 mei 2010 om 13:48
Hey SS 
,
Ik vind dat vaak wel opmerkerlijk inderdaad; dat het van de andere kant vaak veel problemen oplevert. Arabieren zien hun kids toch liever met hun eigen 'cultuur' thuiskomen. Maar ik ken inderdaad ook genoeg voorbeelden waarin er totaal geen issue van wordt gemaakt, gelukkig.
Wij gaan over een paar weekjes al naar NL! Zo ontzettend veel zin in!
,Ik vind dat vaak wel opmerkerlijk inderdaad; dat het van de andere kant vaak veel problemen oplevert. Arabieren zien hun kids toch liever met hun eigen 'cultuur' thuiskomen. Maar ik ken inderdaad ook genoeg voorbeelden waarin er totaal geen issue van wordt gemaakt, gelukkig.
Wij gaan over een paar weekjes al naar NL! Zo ontzettend veel zin in!
zondag 16 mei 2010 om 14:24
Mijn familie had geen problemen met mijn man. Nu heb ik ook niet zoveel familie en zeker de familie die wat verder weg staat (ooms, tantes) zie ik niet zo gek vaak dus het is sowieso niet zo'n issue. Ze zijn altijd vriendelijk en beleefd tegen hem maar de familie verhoudingen liggen niet dusdanig dat ze ook echt hun mening zouden geven. Maar ik weet zeker dat ze hem wel mogen. Hij is ook altijd vriendelijk en beleefd en daar houden ze van. Met de familie die wat dichterbij staat kan hij het goed vinden. Omdat we niet in Nederland wonen zien we elkaar sowieso niet vaak.
Mijn man is moslim en wij zijn niet voor de imam getrouwd dus dat hoeft niet.
Mijn man is moslim en wij zijn niet voor de imam getrouwd dus dat hoeft niet.
zondag 16 mei 2010 om 15:29
Kym: nee hoor, dat hoeft zeker niet altijd. Voor mijn vriend was het wel een heel belangrijk punt, voordat hij aan kinderen begint wilde hij sowieso voor de Imam trouwen.
Het staat ook wat respectvoller tegenover zijn schoonfamilie, we zijn nu 7 jaar bij elkaar en hebben iets langer dan 2 jaar 'ongetrouwd' samengewoond.
Dat heeft niet meegewogen in onze beslissing verder, maar is een prettige bijkomstigheid =).
Wij hebben elkaar in Nederland ontmoet, hij woont hier nu 12 jaar.
Babs: wat een vreselijke cultuur kan het toch ook in sommige gevallen zijn he.. Het loyaliteitsgevoel gaat zo buiten onze beleving om, dat is daar echt ongekend.
Ik heb nu niet veel tijd meer om uitgebreid te reageren, maar ik heb wel verhalen gehoord, ook uit mijn schoonfamilie, dat mensen echt in een spagaat worden getrokken tussen hun liefde en wat er verwacht wordt van de kant van de familie.. In ieder geval heel veel sterkte!
Het staat ook wat respectvoller tegenover zijn schoonfamilie, we zijn nu 7 jaar bij elkaar en hebben iets langer dan 2 jaar 'ongetrouwd' samengewoond.
Dat heeft niet meegewogen in onze beslissing verder, maar is een prettige bijkomstigheid =).
Wij hebben elkaar in Nederland ontmoet, hij woont hier nu 12 jaar.
Babs: wat een vreselijke cultuur kan het toch ook in sommige gevallen zijn he.. Het loyaliteitsgevoel gaat zo buiten onze beleving om, dat is daar echt ongekend.
Ik heb nu niet veel tijd meer om uitgebreid te reageren, maar ik heb wel verhalen gehoord, ook uit mijn schoonfamilie, dat mensen echt in een spagaat worden getrokken tussen hun liefde en wat er verwacht wordt van de kant van de familie.. In ieder geval heel veel sterkte!
zondag 16 mei 2010 om 16:35
quote:Sunshine_S schreef op 16 mei 2010 @ 15:57:
Je bericht is niet dubbel geplaatst hoor Babs, dus je hebt je hele tekst verwijderd
Nog steeds lekker happy getrouwd dus Fief. Leuk!! Mijn bericht staat in: Huwelijk al voorbereid, maar hij wil met mij zijn! Sommige reacties slaan nergens op, maar de meeste zijn hard - duidelijk en eerlijk: mn ogen gaan steeds verder open en het doet erg pijn, maar is helaas het beste...
Je bericht is niet dubbel geplaatst hoor Babs, dus je hebt je hele tekst verwijderd
Nog steeds lekker happy getrouwd dus Fief. Leuk!! Mijn bericht staat in: Huwelijk al voorbereid, maar hij wil met mij zijn! Sommige reacties slaan nergens op, maar de meeste zijn hard - duidelijk en eerlijk: mn ogen gaan steeds verder open en het doet erg pijn, maar is helaas het beste...
zondag 16 mei 2010 om 21:20
Ik heb het gelezen Babs je topic, en ook alle reacties.Wat heftig...Maar ik vraag me af he, weet je zeker dat hij tegen zijn ouders heeft verteld dat hij met jou wilde gaan trouwen? Want ik begreep uit je tekst dat je zijn ouders nog nooit hebt ontmoet toch? Met al deze gebeurtenissen bij elkaar zou ik me heel sterk afvragen of hij dat wel met ze heeft besproken, of dat zijn ouders al heel lang een meisje op het oog hadden, en hij dit wist, om met hun zoon te trouwen.
Je moet echt nu aan jezelf denken. Ik weet hoe verrot moeilijk dat is als je hart schreeuwt om hem, maar je verstand je heel hard van hem weg duwt...Het is alleen jammer dat er meteen weer gegeneraliseerd wordt omdat het dus een Arabier (marokkaan in dit geval) is. Niet zo gek aan de ene kant aangezien het alleen in de Islamitische cultuur het er zo dik bovenop ligt dat er goedkeuring MOET zijn van ouders en men NIET over de tong wil gaan want dan ben je ineens niet meer van een hogere status.
Heel veel sterkte meid, je moet echt aan jezelf denken en voor jezelf kiezen...Dat hij gek in zijn kop is nu heeft ie geheel aan zichzelf te danken.
Jaja Fief was even een kort weekendje weg voor werk Maar de rest bespreken we offline wel als je weer tijd hebt hihi
Je moet echt nu aan jezelf denken. Ik weet hoe verrot moeilijk dat is als je hart schreeuwt om hem, maar je verstand je heel hard van hem weg duwt...Het is alleen jammer dat er meteen weer gegeneraliseerd wordt omdat het dus een Arabier (marokkaan in dit geval) is. Niet zo gek aan de ene kant aangezien het alleen in de Islamitische cultuur het er zo dik bovenop ligt dat er goedkeuring MOET zijn van ouders en men NIET over de tong wil gaan want dan ben je ineens niet meer van een hogere status.
Heel veel sterkte meid, je moet echt aan jezelf denken en voor jezelf kiezen...Dat hij gek in zijn kop is nu heeft ie geheel aan zichzelf te danken.
Jaja Fief was even een kort weekendje weg voor werk Maar de rest bespreken we offline wel als je weer tijd hebt hihi
maandag 17 mei 2010 om 12:11
Heftige situatie Babs, ik heb je topic gelezen. Heel belangrijk om in deze vooral naar je eigen geluk te blijven kijken en je eigenwaarde te behouden. Zo tricky om die wat aan de kant te schuiven en je blind te gaan staren op de liefde voor een ander.
Heel naar dat het zo moet lopen voor je, hoop dat er gauw meer rust komt in je gevoel en leven. Sterkte daarmee!
Ik heb verder weinig puf om te schrijven, ben ziek en heb een warme douche en bed nodig!
Hoop jullie later weer te lezen.
Heel naar dat het zo moet lopen voor je, hoop dat er gauw meer rust komt in je gevoel en leven. Sterkte daarmee!
Ik heb verder weinig puf om te schrijven, ben ziek en heb een warme douche en bed nodig!
Hoop jullie later weer te lezen.
dinsdag 18 mei 2010 om 17:09
Hallo allemaal. Kym, ik ben bijna 12 jaar getrouwd met een marokkaanse, arabische man. En wij hebben hebben 2 kinderen: zoon 10 1/2 jaar en dochter van bijna 5 jaar. Motherman is moslim en ik ben christen. Onze familie in Marokko zijn zo lief en hebben mij gelijk geaccepteerd. Mijn ouders hadden in het begin van onze relatie meer moeite mee. Inmiddels is mijn moeder gek op mijn man. Wij zijn in NL. getrouwd en later bij de marokkaanse consulaat in Rotterdam dus niet voor de imam.
Mijn man is dus moslim, maar deed er in het begin van onze relatie weinig aan, nadat wij kinderen hebben gekregen is mijn man veel strenger geworden in zijn geloof. Hij ging ineens 5 x per dag bidden, hij gaat naar de moskee. Ineens moesten wij halal vlees gaan eten. Wij eten geen varkenvlees. Ik soms wel, want ik ben geen moslima, en ik zou mijn kinderen nooit varkenvlees geven.
Mijn man is een lieve, zorgzame vader en echtgenoot, die heel veel met en voor zijn gezin doet. Ik kan mij geen betere vader voor mijn kinderen wensen. Ik zeg wel eens tegen mijn man dat ik het jammer vind dat hij niet eerlijk tegen mij is geweest maar dat hij het eerder had moeten zeggen dat hij zou veranderen ik krijg dan als antwoord: Ja maar wij hebben kinderen gekregen en wij zijn verantwoordelijk voor hun.
MM, je verhaal heeft mij geraakt. Ik wist niet dat je uit een menghuwelijk kwam. Het opvoeden van onze kids is niet echt een strijd, maar soms zeg ik wel eens: Pffffffffff.....
En mijn zoon zegt vaak tegen mijn dochter: Ja maar jij hoeft NIET te bidden. Dat staat mij zo tegen ze MOETEN zoveel. tegen.
Sunshine, zoals jij het beschrijft had ik ook moeten bespreken met mijn motherman, maar ja dat heb ik dus nooit gedaan, want ik dacht: nou DAT gebeurd mij dus niet he!!!
Knap van je, hou je pootje maar stijf!!!!
Babs, ik heb ook je verhaal gelezen en wat mij opviel is dit: waarom heeft je ex alleen aan jou verteld dat hij depri was en niet aan andere mensen? Heel veel sterkte toegewenst.
Nou ik ga naar huis. Fijne avond toegewenst.
Mijn man is dus moslim, maar deed er in het begin van onze relatie weinig aan, nadat wij kinderen hebben gekregen is mijn man veel strenger geworden in zijn geloof. Hij ging ineens 5 x per dag bidden, hij gaat naar de moskee. Ineens moesten wij halal vlees gaan eten. Wij eten geen varkenvlees. Ik soms wel, want ik ben geen moslima, en ik zou mijn kinderen nooit varkenvlees geven.
Mijn man is een lieve, zorgzame vader en echtgenoot, die heel veel met en voor zijn gezin doet. Ik kan mij geen betere vader voor mijn kinderen wensen. Ik zeg wel eens tegen mijn man dat ik het jammer vind dat hij niet eerlijk tegen mij is geweest maar dat hij het eerder had moeten zeggen dat hij zou veranderen ik krijg dan als antwoord: Ja maar wij hebben kinderen gekregen en wij zijn verantwoordelijk voor hun.
MM, je verhaal heeft mij geraakt. Ik wist niet dat je uit een menghuwelijk kwam. Het opvoeden van onze kids is niet echt een strijd, maar soms zeg ik wel eens: Pffffffffff.....
En mijn zoon zegt vaak tegen mijn dochter: Ja maar jij hoeft NIET te bidden. Dat staat mij zo tegen ze MOETEN zoveel. tegen.
Sunshine, zoals jij het beschrijft had ik ook moeten bespreken met mijn motherman, maar ja dat heb ik dus nooit gedaan, want ik dacht: nou DAT gebeurd mij dus niet he!!!
Knap van je, hou je pootje maar stijf!!!!
Babs, ik heb ook je verhaal gelezen en wat mij opviel is dit: waarom heeft je ex alleen aan jou verteld dat hij depri was en niet aan andere mensen? Heel veel sterkte toegewenst.
Nou ik ga naar huis. Fijne avond toegewenst.
I do not stop when I am tired, I stop when I am done
dinsdag 18 mei 2010 om 22:13
Nou Mother geloof me, en dat weet je volgens mij ook al wel haha, het is nog moeilijk genoeg soms hoor!! Al heb ik het negeren er wel goed uit nu als meneer pissig is of sago of als hem iets niet zint! En anders negeer ik hem gewoon. Daar kan hij al helemaal niet tegen
Maar goed ik hoop inshallah met heel mijn hart dat wij samen zullen eindigen. Maar mocht dat niet zo zijn, dan zijn wij gewoon niet voor elkaar gemaakt en zijn de verschillen te groot om samen een gelukkig en fijn compromis over te sluiten. Het is nou eenmaal moeilijk en lastig een gemengde relatie, maar als het werkt is het prachtig!! Net als ieder andere relatie
Ik ben benieuwd hoe jullie mannen zijn als er discussies of ruzies zijn? Mijne kan heel goed negeren en daar heb ik zo een pesthekel aan! Maar goed zoals ik dus al zei is dat er, na 3 jaar bikkelen, zo goed als af bij hem. Daar zeg ik nou: pffff op Mother
Maar goed ik hoop inshallah met heel mijn hart dat wij samen zullen eindigen. Maar mocht dat niet zo zijn, dan zijn wij gewoon niet voor elkaar gemaakt en zijn de verschillen te groot om samen een gelukkig en fijn compromis over te sluiten. Het is nou eenmaal moeilijk en lastig een gemengde relatie, maar als het werkt is het prachtig!! Net als ieder andere relatie
Ik ben benieuwd hoe jullie mannen zijn als er discussies of ruzies zijn? Mijne kan heel goed negeren en daar heb ik zo een pesthekel aan! Maar goed zoals ik dus al zei is dat er, na 3 jaar bikkelen, zo goed als af bij hem. Daar zeg ik nou: pffff op Mother
dinsdag 18 mei 2010 om 22:25
Helleu,
Mother; begrijp ik goed dat jouw man dus na het krijgen van jullie kinderen veranderde wat betreft zijn normen en waarden mbt tot zijn geloof? Hebben jullie het daar nooit van tevoren over gehad, of hoe ging dat dan..daar ben ik wel benieuwd naar.
SS; zolang het je nog gelukkig blijft maken, is er niets om je zorgen over te maken. Geniet van jullie relatie en alles komt zoals het komt. En inderdaad, ik ben het met je eens waar je zegt dat als het op den duur stukloopt, jullie ook niet voldoende bij elkaar horen, hoe jammer dat dan ook mag zijn.
Maar voor nu is er misschien nog wel genoeg ruimte en tijd om samen een middenweg te vinden wat betreft jullie toekomstplannen, nietwaar?
Wij & discussies; die zijn pittig te noemen
Hij is ontzettend koppig (en ik ook), maar het lastigste hierin vind ik dat hij vaak zo ontzettend bij zijn eigen standpunt blijft en weinig ruimte laat voor mijn mening. En dan word ik ervan beschuldigd dat ik 'issues' maak van kleine dingen, die voor mij eigenlijk helemaal niet kleinhoeven zijn. Dat kan het bloed onder mijn nagels vandaan halen!
Maar ja, allerlei andere zaken compenseren dit alles dan weer ruim voldoende.
Mother; begrijp ik goed dat jouw man dus na het krijgen van jullie kinderen veranderde wat betreft zijn normen en waarden mbt tot zijn geloof? Hebben jullie het daar nooit van tevoren over gehad, of hoe ging dat dan..daar ben ik wel benieuwd naar.
SS; zolang het je nog gelukkig blijft maken, is er niets om je zorgen over te maken. Geniet van jullie relatie en alles komt zoals het komt. En inderdaad, ik ben het met je eens waar je zegt dat als het op den duur stukloopt, jullie ook niet voldoende bij elkaar horen, hoe jammer dat dan ook mag zijn.
Maar voor nu is er misschien nog wel genoeg ruimte en tijd om samen een middenweg te vinden wat betreft jullie toekomstplannen, nietwaar?
Wij & discussies; die zijn pittig te noemen
Hij is ontzettend koppig (en ik ook), maar het lastigste hierin vind ik dat hij vaak zo ontzettend bij zijn eigen standpunt blijft en weinig ruimte laat voor mijn mening. En dan word ik ervan beschuldigd dat ik 'issues' maak van kleine dingen, die voor mij eigenlijk helemaal niet kleinhoeven zijn. Dat kan het bloed onder mijn nagels vandaan halen!
Maar ja, allerlei andere zaken compenseren dit alles dan weer ruim voldoende.
woensdag 19 mei 2010 om 09:17
Sunshine, ja tuurlijk is het moeilijk genoeg en ja daar weet ik alles van. Ohhhh, dat maakt Motherman niets uit hoor als ik hem negeer!!! De laatste tijd gaat het erg goed, maar als hij mij negeert dan word ik woest!!!!
Kym, zoals ik mijn eerste bericht schreef, nee daar hebben wij het van te voren nooit over gehad. Waarom niet? Omdat hij nooit zo met zijn geloof bezig was. Tuurlijk at hij geen varkensvlees en tuurlijk deed hij mee met de ramadan, maar de rest niet. Langzaam is hij gaan veranderen. Ik weet nog goed dat ik tegen een collega tegen mij zei: Nee hoor Motherman gaat echt niet op een kleedje bidden hoor!! Nou nu dus wel.
Kym, zoals ik mijn eerste bericht schreef, nee daar hebben wij het van te voren nooit over gehad. Waarom niet? Omdat hij nooit zo met zijn geloof bezig was. Tuurlijk at hij geen varkensvlees en tuurlijk deed hij mee met de ramadan, maar de rest niet. Langzaam is hij gaan veranderen. Ik weet nog goed dat ik tegen een collega tegen mij zei: Nee hoor Motherman gaat echt niet op een kleedje bidden hoor!! Nou nu dus wel.
I do not stop when I am tired, I stop when I am done
woensdag 19 mei 2010 om 13:56
Hahahahaha mother hoe je dat omschrijft "Nee hoor Motherman gaat echt niet op een kleedje bidden hoor!! Nou nu dus wel!"
Nou Sunman bidt wel op zijn kleed (als het hem uitkomt), en hij doet mee met de ramadan. Daarentegen rookt hij wel. Plus dat ie voor het huwelijk dingen doet die we eigenlijk niet mogen doen
Maar goed, ik denk (weet bijna wel zeker) dus ook dat Sunman bij het krijgen van kids toch wel 90 graden zal draaien. Hij zal stricter worden vooral omdat hij het - net als jouw man en vele andere moslims denk - 'goede voorbeeld' aan zijn kinderen moet geven. Dus daarom zijn wij nu vooral nog aan het genieten.
En Kym je hebt gelijk ja, als je toch niet samen oud kunt worden dan pas je niet voldoende bij elkaar. Alleen stemt die gedachte mij wel verdrietig natuurlijk. Want ook weet ik dat Sunman zijn land ont-zet-tend mist! En ik hoop niet dat hij ooit zou besluiten terug te willen. Hij zegt nu van niet althans.
Oh die discussies! Dat ken ik!! Al hebben Sunman en ik eigenlijk weinig discussies. Hij is het meestal wel eens als ik met goede argumenten kom en dan zie je echt letterlijk hem denken van: Oh ja! Zo had ik het nog niet eens bekeken. Met van die kleine dingetjes hebben we dat vaak...Ik ben de praktische en de planner van ons 2
Nou Sunman bidt wel op zijn kleed (als het hem uitkomt), en hij doet mee met de ramadan. Daarentegen rookt hij wel. Plus dat ie voor het huwelijk dingen doet die we eigenlijk niet mogen doen
Maar goed, ik denk (weet bijna wel zeker) dus ook dat Sunman bij het krijgen van kids toch wel 90 graden zal draaien. Hij zal stricter worden vooral omdat hij het - net als jouw man en vele andere moslims denk - 'goede voorbeeld' aan zijn kinderen moet geven. Dus daarom zijn wij nu vooral nog aan het genieten.
En Kym je hebt gelijk ja, als je toch niet samen oud kunt worden dan pas je niet voldoende bij elkaar. Alleen stemt die gedachte mij wel verdrietig natuurlijk. Want ook weet ik dat Sunman zijn land ont-zet-tend mist! En ik hoop niet dat hij ooit zou besluiten terug te willen. Hij zegt nu van niet althans.
Oh die discussies! Dat ken ik!! Al hebben Sunman en ik eigenlijk weinig discussies. Hij is het meestal wel eens als ik met goede argumenten kom en dan zie je echt letterlijk hem denken van: Oh ja! Zo had ik het nog niet eens bekeken. Met van die kleine dingetjes hebben we dat vaak...Ik ben de praktische en de planner van ons 2
woensdag 19 mei 2010 om 18:47
Het is natuurlijk sowieso heel lastig om de toekomst te voorspellen. Mijn man is niet echt veranderd sinds we kinderen hebben. Wel is hij sinds we kinderen hebben helemaal gestopt met drinken. Dat is inderdaad omdat hij het goede voorbeeld wil geven aan de kinderen. Sowieso zijn we natuurlijk allebei wel iets serieuzer geworden sinds we kinderen hebben. Hij is niet veel religieuzer geworden verder. Ik denk dat je dat soort dingen ook niet kan voorspellen. Mensen veranderen sowieso natuurlijk wel en van te voren kan je ook niet weten hoe je zal reageren als er zulke grote veranderingen gebeuren zoals kinderen krijgen. Dan ga je toch iets anders in het leven staan vaak.
Mijn man bijvoorbeeld doet wel aan ramadan, bidt wel maar niet 5x per dag, eet geen varkensvlees maar niet halal, leest wel uit de koran maar gaat bijna nooit naar de moskee (dat laatste is vooral omdat hij geen moskee kan vinden waarvan hij het gevoel heeft dat hij zich er echt 100% thuis voelt. Hij is eigenlijk te eigenwijs voor groepsgeloof
Kym, jouw vriend is toch christen? Of Maroniet?
Dan loop je natuurlijk niet tegen dit soort dingen aan maar wel andere zaken natuurlijk die meer met cultuur dan met geloof te maken hebben.
Mijn man bijvoorbeeld doet wel aan ramadan, bidt wel maar niet 5x per dag, eet geen varkensvlees maar niet halal, leest wel uit de koran maar gaat bijna nooit naar de moskee (dat laatste is vooral omdat hij geen moskee kan vinden waarvan hij het gevoel heeft dat hij zich er echt 100% thuis voelt. Hij is eigenlijk te eigenwijs voor groepsgeloof
Kym, jouw vriend is toch christen? Of Maroniet?
Dan loop je natuurlijk niet tegen dit soort dingen aan maar wel andere zaken natuurlijk die meer met cultuur dan met geloof te maken hebben.
woensdag 19 mei 2010 om 19:00
Nou SS, wees blij dat hij af en toe nog wat van je aanneemt, kan ik hier niet vaak zeggen
Nymeria, ik ben het met je eens dat voor ieder geldt dat bepaalde dingen kunnen gaan veranderen zodra er kinderen komen. Snap de instelling van jouw man dan ook wel, en klinkt ook niet verkeerd trouwens!
Mijn vriend is druz trouwens, ken je het? Er is weinig over bekend.
Nymeria, ik ben het met je eens dat voor ieder geldt dat bepaalde dingen kunnen gaan veranderen zodra er kinderen komen. Snap de instelling van jouw man dan ook wel, en klinkt ook niet verkeerd trouwens!
Mijn vriend is druz trouwens, ken je het? Er is weinig over bekend.
