Relaties
alle pijlers
Bah... Borderline...
zaterdag 15 januari 2011 om 18:58
De titel zegt het al.
Bel je iemand op, een dierbare (met borderline), met een normale vraag: hoe je dat recept ook alweer moest maken. Krijg je een hoop gescheld, geschreeuw en getier te horen en wordt de hoorn opgegooid.. en je hebt nog geen antwoord.
Bah, dat kon ik net even niet gebruiken. Voel me al niet zo lekker.
Dat iemand zo kan zijn..
Wou het even van me afschrijven!
Bel je iemand op, een dierbare (met borderline), met een normale vraag: hoe je dat recept ook alweer moest maken. Krijg je een hoop gescheld, geschreeuw en getier te horen en wordt de hoorn opgegooid.. en je hebt nog geen antwoord.
Bah, dat kon ik net even niet gebruiken. Voel me al niet zo lekker.
Dat iemand zo kan zijn..
Wou het even van me afschrijven!
maandag 17 januari 2011 om 22:59
Ik weet niet hoe ik moet quoten met de telefoon.
Ashley, ik heb me heel lang gedragen als een slachtoffer. Ik voelde me kut en daar moest alles en iedereen voor wijken. Heel egoïstisch dus. Om dat te doorbreken moest ik zien wat het anderen deed. M'n eigen gevoel opzij zetten omdat de wereld niet om
mij alleen draait. Aanvoelen wat acceptabel gedrag is.
En dat wist ik met m'n verstand wel. Daarom was het eigenlijk een kwestie van m'n verstand aanspreken. Net zolang totdat ik het ook begon te voelen.
Misschien was het vermoeiend, zeker in het begin. Maar weet je, al die ruzies, al die keren dat het uit de hand liep waren velen malen vermoeiender.
Ashley, ik heb me heel lang gedragen als een slachtoffer. Ik voelde me kut en daar moest alles en iedereen voor wijken. Heel egoïstisch dus. Om dat te doorbreken moest ik zien wat het anderen deed. M'n eigen gevoel opzij zetten omdat de wereld niet om
mij alleen draait. Aanvoelen wat acceptabel gedrag is.
En dat wist ik met m'n verstand wel. Daarom was het eigenlijk een kwestie van m'n verstand aanspreken. Net zolang totdat ik het ook begon te voelen.
Misschien was het vermoeiend, zeker in het begin. Maar weet je, al die ruzies, al die keren dat het uit de hand liep waren velen malen vermoeiender.
dinsdag 18 januari 2011 om 00:31
quote:Bigbird schreef op 17 januari 2011 @ 16:39:
Ook hier (positieve dan) ervaring met mensen die een Borderline Persoonlijkheidsstoornis hebben (Borderline heb je en ben je m.i. niet) en herken niet de hier genoemde klachten als schelden en tieren, manipuleren etc. Ben het dan ook zeer eens met de genuanceerde postings (en dat voor een Borderliner ) van Shahla.
Ja, het kan, heus!
(Genuanceerd zijn als Borderliner.)
Echt niet alles is zomaar en enkel zwart/wit. Ook Borderliners kennen grijstinten.
En dat tegengeluid laat ik graag zien en horen als ik wederom tegen kom hoe erg Borderliners zijn. Steeds wordt het zo gebracht dat manipuleren en de rest steevast hand in hand gaan met de Borderliner. En dat klopt niet.
Ik ben wel van mening dat als je gediagnosticeerd bent met Borderline je deels wel Borderline bent. Het is tenslotte een onderdeel van je persoonlijkheid, anders had je de diagnose niet gekregen. Je moet er alleen niet geheel je oren naar laten hangen. Je bent veel meer dan dat.
Ook hier (positieve dan) ervaring met mensen die een Borderline Persoonlijkheidsstoornis hebben (Borderline heb je en ben je m.i. niet) en herken niet de hier genoemde klachten als schelden en tieren, manipuleren etc. Ben het dan ook zeer eens met de genuanceerde postings (en dat voor een Borderliner ) van Shahla.
Ja, het kan, heus!
(Genuanceerd zijn als Borderliner.)
Echt niet alles is zomaar en enkel zwart/wit. Ook Borderliners kennen grijstinten.
En dat tegengeluid laat ik graag zien en horen als ik wederom tegen kom hoe erg Borderliners zijn. Steeds wordt het zo gebracht dat manipuleren en de rest steevast hand in hand gaan met de Borderliner. En dat klopt niet.
Ik ben wel van mening dat als je gediagnosticeerd bent met Borderline je deels wel Borderline bent. Het is tenslotte een onderdeel van je persoonlijkheid, anders had je de diagnose niet gekregen. Je moet er alleen niet geheel je oren naar laten hangen. Je bent veel meer dan dat.
Het is mij: shaHla 
(Iranian version)
(Iranian version)
dinsdag 18 januari 2011 om 00:33
quote:lichtpuntjes schreef op 17 januari 2011 @ 17:53:
Even btw het is geen vriendschap.. het is familie.. Dat is net het moeilijke ervan!
Klopt, dan kun je niet zo even zeggen: ik schuif je aan de kant want jij bent te moeilijk in de omgang en er is niks leuks meer tussen ons.
Nou ja, het kan natuurlijk wel maar dat doe je toch véél minder snel dan als het een vriendschap betreft.
Even btw het is geen vriendschap.. het is familie.. Dat is net het moeilijke ervan!
Klopt, dan kun je niet zo even zeggen: ik schuif je aan de kant want jij bent te moeilijk in de omgang en er is niks leuks meer tussen ons.
Nou ja, het kan natuurlijk wel maar dat doe je toch véél minder snel dan als het een vriendschap betreft.
Het is mij: shaHla (Iranian version)
(Iranian version)
dinsdag 18 januari 2011 om 00:37
quote:lichtpuntjes schreef op 17 januari 2011 @ 18:07:
[...]
Nee, ze hebben vaak stemmingswisselingen en woede-aanvallen. Er hoeft maar één prikkel te zijn, waardoor ze uit kunnen vallen, een woede aanval kunnen krijgen. Die prikkel was dan waarschijnlijk mijn vraag, op een verkeerd moment?Het hangt m.i. van de Borderliner zelf af of deze al dan niet vaak woede aanvallen heeft, hoor. Ik heb ze bijvoorbeeld weinig. Ik kan ze wel krijgen, net als ieder ander mens, met of zonder Borderline. Ik zou niet weten wat die prikkel dan zou moeten zijn geweest. Om een recept vragen, hoe kun je daar nu zo geprikkeld van raken dat je uit je dak gaat? Dat snap ik als Borderliner niet eens. Zelfs niet in mijn darkest moments was ik zo.
[...]
Nee, ze hebben vaak stemmingswisselingen en woede-aanvallen. Er hoeft maar één prikkel te zijn, waardoor ze uit kunnen vallen, een woede aanval kunnen krijgen. Die prikkel was dan waarschijnlijk mijn vraag, op een verkeerd moment?Het hangt m.i. van de Borderliner zelf af of deze al dan niet vaak woede aanvallen heeft, hoor. Ik heb ze bijvoorbeeld weinig. Ik kan ze wel krijgen, net als ieder ander mens, met of zonder Borderline. Ik zou niet weten wat die prikkel dan zou moeten zijn geweest. Om een recept vragen, hoe kun je daar nu zo geprikkeld van raken dat je uit je dak gaat? Dat snap ik als Borderliner niet eens. Zelfs niet in mijn darkest moments was ik zo.
Het is mij: shaHla (Iranian version)
(Iranian version)
dinsdag 18 januari 2011 om 09:18
Ik heb vier mensen in mijn omgeving met borderline (twee familie, twee via sport), en ik kan er totaal niet mee omgaan. Die plotselinge stemmingswisselingen, nooit wetend hoe je zo'n persoon aantreft, maar vooral dat altijd maar aandacht willen en opeisen... En ondertussen slikken ze allevier geen medicijnen (ondanks aanraden psych) en blijven ze heel hard volhouden dat het niet aan hun ligt, maar kunnen ze af en toe wel veranderen in mini-terroristen en moet ik wel die stelselmatige verhalen aanhoren over hoe ongelukkig ze wel niet zijn (doe er dan wat aan... denk ik dan).
Nee, borderliners mijd ik echt... sorry als ik hier mensen beledigd heb daarmee...
Nee, borderliners mijd ik echt... sorry als ik hier mensen beledigd heb daarmee...
dinsdag 18 januari 2011 om 11:11
Ik ben in elk geval niet beledigd, journalista. Ik ken je verder niet dus mij heb je er totaal niet mee dat jij Borderliners wilt vermijden. Dat is jouw keuze.
Wel vind ik het best toevallig dat ze alle vier roepen dat het niet aan hen ligt. Dat ze alle vier geen medicatie willen slikken. En dat ze alle vier er niks aan doen.
Blijkbaar gaan ze wel naar een psycholoog. Dan probeer je er in mijn ogen wél wat aan te doen. Blijkbaar vinden ze dan toch dat ze een probleem hebben, wat doe je anders bij een psycholoog. Dat roepen dat het niet aan hen ligt, zou ik dan ook niet al te serieus nemen. Ze weten (stiekem) best wel een beetje beter.
Misschien bedoelden ze meer zoiets als dat ze vinden dat het niet allemáál aan hen ligt en wie weet hebben ze daar een punt.
En één van de kernen van Borderline is wel dat het een blijvend probleem is. Waarschijnlijk blijf je de rest van je leven in meerdere, mindere of minimale mate last hebben van de bijbehorende kenmerken. Dat verklaart de terugkerende verhalen over zaken die niet goed gaan.
Als naaste zal het zeker niet altijd makkelijk zijn, sommige gevallen zíjn ook extreem of extremer, dát neem ik wel aan.
De indruk die ik echter óók krijg, is dat sommige familieleden (niet de mijne trouwens) wel heel makkelijk alles op de Borderline(r) gooien als er een conflict is. Is dat niet soms ook een beetje makkelijk? Dan hoeft het (gezonde(re) familielid niet naar het eigen aandeel te kijken. Vaak is dat er namelijk wel. Een soort ingesleten patroon. Een wisselwerking.
Het geval van lichtbron vind ik daarom erg apart. Je vraagt om een recept, je krijgt de wind van voren, de verbinding wordt verbroken, de persoon komt op bezoek, praat nergens over, lichtbron ook niet en op maar weer naar het volgende conflict. Zo verandert er toch ook nooit wat in de verhoudingen?
Wel vind ik het best toevallig dat ze alle vier roepen dat het niet aan hen ligt. Dat ze alle vier geen medicatie willen slikken. En dat ze alle vier er niks aan doen.
Blijkbaar gaan ze wel naar een psycholoog. Dan probeer je er in mijn ogen wél wat aan te doen. Blijkbaar vinden ze dan toch dat ze een probleem hebben, wat doe je anders bij een psycholoog. Dat roepen dat het niet aan hen ligt, zou ik dan ook niet al te serieus nemen. Ze weten (stiekem) best wel een beetje beter.
Misschien bedoelden ze meer zoiets als dat ze vinden dat het niet allemáál aan hen ligt en wie weet hebben ze daar een punt.
En één van de kernen van Borderline is wel dat het een blijvend probleem is. Waarschijnlijk blijf je de rest van je leven in meerdere, mindere of minimale mate last hebben van de bijbehorende kenmerken. Dat verklaart de terugkerende verhalen over zaken die niet goed gaan.
Als naaste zal het zeker niet altijd makkelijk zijn, sommige gevallen zíjn ook extreem of extremer, dát neem ik wel aan.
De indruk die ik echter óók krijg, is dat sommige familieleden (niet de mijne trouwens) wel heel makkelijk alles op de Borderline(r) gooien als er een conflict is. Is dat niet soms ook een beetje makkelijk? Dan hoeft het (gezonde(re) familielid niet naar het eigen aandeel te kijken. Vaak is dat er namelijk wel. Een soort ingesleten patroon. Een wisselwerking.
Het geval van lichtbron vind ik daarom erg apart. Je vraagt om een recept, je krijgt de wind van voren, de verbinding wordt verbroken, de persoon komt op bezoek, praat nergens over, lichtbron ook niet en op maar weer naar het volgende conflict. Zo verandert er toch ook nooit wat in de verhoudingen?
Het is mij: shaHla (Iranian version)
(Iranian version)
dinsdag 18 januari 2011 om 11:53
Shala; respect voor jouw geduld en de moeite die je doet om te nuanceren.
Ik vrees alleen dat het een redelijk onbegonnen zaak is. Veel, heel veel mensen hebben allerlei vooroordelen. Ook over borderline. Daar houden de meesten aan vast, m.i. uit angst voor hetgeen ze nog niet kennen of bang zijn om 'af te gaan' als ze die vooroordelen moeten onderkennen of terzijde schuiven.
Dat je het toch probeert, verdient een compliment.
Ik vrees alleen dat het een redelijk onbegonnen zaak is. Veel, heel veel mensen hebben allerlei vooroordelen. Ook over borderline. Daar houden de meesten aan vast, m.i. uit angst voor hetgeen ze nog niet kennen of bang zijn om 'af te gaan' als ze die vooroordelen moeten onderkennen of terzijde schuiven.
Dat je het toch probeert, verdient een compliment.
dinsdag 18 januari 2011 om 16:02
quote:lichtpuntjes schreef op 17 januari 2011 @ 17:59:
[...]
Als je goed gelezen had Bigbird. Had je gezien dat deze persoon zonder reden begon te schelden, tieren, etc. In het verkeer is er meestal een reden dat iemand zo doet; geen voorrang verlenen, bijna ongelukken veroorzaken, bumperkleven, etc. m.i. een rare vergelijking.
Ik heb goed gelezen lichtpuntje. Ik kom tot deze vergelijking omdat ik bij meerdere mensen (bekenden en onbekenden en geen Borderline voor zover ik weet) in de auto heb gezeten die bij het minste of geringste uit hun plaat gingen tegen andere automobilisten. Echt de reinste agressie Dus de vergelijking vond ik persoonlijk wel passend.
Daarnaast zeg je dat zij zonder enige reden ging schelden, maar dat weet je toch eigenlijk niet? Nogmaals, ik zou haar ter verantwoording roepen, jij hoeft toch niet te accepteren dat zij zich zo gedraagt tegenover jou!? Waarom spreek je haar eigenlijk niet aan? Het lijkt mij persoonlijk voor jou en deze persoon niet goed dat zij hier mee wegkomt.
[...]
Als je goed gelezen had Bigbird. Had je gezien dat deze persoon zonder reden begon te schelden, tieren, etc. In het verkeer is er meestal een reden dat iemand zo doet; geen voorrang verlenen, bijna ongelukken veroorzaken, bumperkleven, etc. m.i. een rare vergelijking.
Ik heb goed gelezen lichtpuntje. Ik kom tot deze vergelijking omdat ik bij meerdere mensen (bekenden en onbekenden en geen Borderline voor zover ik weet) in de auto heb gezeten die bij het minste of geringste uit hun plaat gingen tegen andere automobilisten. Echt de reinste agressie Dus de vergelijking vond ik persoonlijk wel passend.
Daarnaast zeg je dat zij zonder enige reden ging schelden, maar dat weet je toch eigenlijk niet? Nogmaals, ik zou haar ter verantwoording roepen, jij hoeft toch niet te accepteren dat zij zich zo gedraagt tegenover jou!? Waarom spreek je haar eigenlijk niet aan? Het lijkt mij persoonlijk voor jou en deze persoon niet goed dat zij hier mee wegkomt.
woensdag 19 januari 2011 om 08:05
quote:SexNJaZz schreef op 18 januari 2011 @ 11:53:
Shala; respect voor jouw geduld en de moeite die je doet om te nuanceren.
Ik vrees alleen dat het een redelijk onbegonnen zaak is. Veel, heel veel mensen hebben allerlei vooroordelen. Ook over borderline. Daar houden de meesten aan vast, m.i. uit angst voor hetgeen ze nog niet kennen of bang zijn om 'af te gaan' als ze die vooroordelen moeten onderkennen of terzijde schuiven.
Dat je het toch probeert, verdient een compliment.
Hé, dat is een lieve reactie, bedankt!
Ik heb gelukkig niet de illusie dat ik mensen (zomaar) om kan turnen. Alleen als ik het hier toevallig tref, waag ik wel eens een tegengeluid. Wel denk ik dat ze er meer aan zouden hebben als ze het zelf genuanceerder zouden voelen. Het is zo vermoeiend als je er zo in staat of het zó negatief ervaart/zou ervaren.
Elk (borderline) geval is specifiek. Er is niet één type/soort.
Shala; respect voor jouw geduld en de moeite die je doet om te nuanceren.
Ik vrees alleen dat het een redelijk onbegonnen zaak is. Veel, heel veel mensen hebben allerlei vooroordelen. Ook over borderline. Daar houden de meesten aan vast, m.i. uit angst voor hetgeen ze nog niet kennen of bang zijn om 'af te gaan' als ze die vooroordelen moeten onderkennen of terzijde schuiven.
Dat je het toch probeert, verdient een compliment.
Hé, dat is een lieve reactie, bedankt!
Ik heb gelukkig niet de illusie dat ik mensen (zomaar) om kan turnen. Alleen als ik het hier toevallig tref, waag ik wel eens een tegengeluid. Wel denk ik dat ze er meer aan zouden hebben als ze het zelf genuanceerder zouden voelen. Het is zo vermoeiend als je er zo in staat of het zó negatief ervaart/zou ervaren.
Elk (borderline) geval is specifiek. Er is niet één type/soort.
Het is mij: shaHla (Iranian version)
(Iranian version)
woensdag 19 januari 2011 om 16:07
zaterdag 22 januari 2011 om 15:47
quote:lichtpuntjes schreef op 15 januari 2011 @ 18:58:
De titel zegt het al.
Bel je iemand op, een dierbare (met borderline), met een normale vraag: hoe je dat recept ook alweer moest maken. Krijg je een hoop gescheld, geschreeuw en getier te horen en wordt de hoorn opgegooid.. en je hebt nog geen antwoord.
Bah, dat kon ik net even niet gebruiken. Voel me al niet zo lekker.
Dat iemand zo kan zijn..
Wou het even van me afschrijven!
Als ze je zo dierbaar is waarom doe je dan zo moeilijk? Dan weet je toch hoe ze is? Het is nou eenmaal niet altijd liefde. Ik heb ook borderline, en als ik zo doe kom ik er altijd op terug. Maar vind het gewoon een beetje dom, zij voelt zich wss de hele dag kut.... misschien komt het een beetje bot over, maar trek het je niet zo aan... uit eigen ervaring weet ik dat zij dit zelf ook niet leuk vind, ik word vaak nog veel bozer als ik weet en merk dat ik andere mensen pijndoe met mijn geschreeuw.... dan voel ik me dus eigenlijk heel schuldig.... en dan knaagt er echt een woedend gevoel aan me... en dan gaat het soms mis ja...ik denk dat een soort muur die ik dan om me heenbouw.... geen excuus, maar ik kom er wel altijd op terug.... want ik vind het zeker niet normaal hoe ik kan reageren...
maarja als ze je dierbaar is had je het moeten weten...
(en sorry het verhaal is nogal warrig, maar ik kan er ff niets beters van maken voel me niet zo lekker... ;p)
De titel zegt het al.
Bel je iemand op, een dierbare (met borderline), met een normale vraag: hoe je dat recept ook alweer moest maken. Krijg je een hoop gescheld, geschreeuw en getier te horen en wordt de hoorn opgegooid.. en je hebt nog geen antwoord.
Bah, dat kon ik net even niet gebruiken. Voel me al niet zo lekker.
Dat iemand zo kan zijn..
Wou het even van me afschrijven!
Als ze je zo dierbaar is waarom doe je dan zo moeilijk? Dan weet je toch hoe ze is? Het is nou eenmaal niet altijd liefde. Ik heb ook borderline, en als ik zo doe kom ik er altijd op terug. Maar vind het gewoon een beetje dom, zij voelt zich wss de hele dag kut.... misschien komt het een beetje bot over, maar trek het je niet zo aan... uit eigen ervaring weet ik dat zij dit zelf ook niet leuk vind, ik word vaak nog veel bozer als ik weet en merk dat ik andere mensen pijndoe met mijn geschreeuw.... dan voel ik me dus eigenlijk heel schuldig.... en dan knaagt er echt een woedend gevoel aan me... en dan gaat het soms mis ja...ik denk dat een soort muur die ik dan om me heenbouw.... geen excuus, maar ik kom er wel altijd op terug.... want ik vind het zeker niet normaal hoe ik kan reageren...
maarja als ze je dierbaar is had je het moeten weten...
(en sorry het verhaal is nogal warrig, maar ik kan er ff niets beters van maken voel me niet zo lekker... ;p)
zaterdag 22 januari 2011 om 15:56
zaterdag 22 januari 2011 om 16:05
Daar gaat het dus juist net allemaal niet om!
Het gaat niet om iets beter kunnen, iets slechter kunnen. Als jij je er van bewust bent dan kan je er iets aan veranderen. Dat doe je omdat je het zelf vervelend vindt.
En dat is wat mensen waarderen, dat je het probeerdt, er je best voor doet.
Ik ontken ook niet dat het moeilijker is voor 'ons'.
Het gaat niet om iets beter kunnen, iets slechter kunnen. Als jij je er van bewust bent dan kan je er iets aan veranderen. Dat doe je omdat je het zelf vervelend vindt.
En dat is wat mensen waarderen, dat je het probeerdt, er je best voor doet.
Ik ontken ook niet dat het moeilijker is voor 'ons'.
zaterdag 22 januari 2011 om 16:10
Kijk dat vind ik nou een kutopmerking als ik eerlijk ben. (en ja ik zie dat er ik wss te zwaar aan til, maar ik doe zo mijn best... en nu lijkt het net weer of er wordt gezegt dat ik geen reet doe... sorry mijn fout 
)
Ik denk dat ik me beter bewust ben van alles dan andere borderliners. Ik weet precies wat ik zeg, doe, denk... waarom ik het doe... maar ik kan het niet in 1 dag achterwegen laten.... zo makkelijk is dat niet hoor.
Ik kijk iedere keer terug op situaties waaruit blijkt dat ik raar gereageerd heb,, dat ik dingen anders hoor dan ze gezegt worden, dat ik loop te janken omdat iemand me afzegt...
Dat ik dit allemaal weet, wilt niet zeggen dat ik het allemaal onder controle heb... dat is juist het moeilijke.,.. maar ik doe zeker wel mijn best!!! Alleen is het nogal klote als je alleen maar te horen krijgt dat je je best niet doet, je moest is weten hoe erg ik me best doe...
)Ik denk dat ik me beter bewust ben van alles dan andere borderliners. Ik weet precies wat ik zeg, doe, denk... waarom ik het doe... maar ik kan het niet in 1 dag achterwegen laten.... zo makkelijk is dat niet hoor.
Ik kijk iedere keer terug op situaties waaruit blijkt dat ik raar gereageerd heb,, dat ik dingen anders hoor dan ze gezegt worden, dat ik loop te janken omdat iemand me afzegt...
Dat ik dit allemaal weet, wilt niet zeggen dat ik het allemaal onder controle heb... dat is juist het moeilijke.,.. maar ik doe zeker wel mijn best!!! Alleen is het nogal klote als je alleen maar te horen krijgt dat je je best niet doet, je moest is weten hoe erg ik me best doe...
zaterdag 22 januari 2011 om 16:48
Maar die bewustheid is de eerste stap! Dat is het begin.
Het gaat nooit van de ene op de andere dag goed. Maar dat jij je er van bewust bent is het belangrijkste, de rest leer je dan nog wel!
Geduld is ook heel belangrijk
Bij mij is het ook niet van de een op de andere dag ineens geweldig gegaan. Het blijft een leerproces, voor ons allemaal.
Het gaat nooit van de ene op de andere dag goed. Maar dat jij je er van bewust bent is het belangrijkste, de rest leer je dan nog wel!
Geduld is ook heel belangrijk
Bij mij is het ook niet van de een op de andere dag ineens geweldig gegaan. Het blijft een leerproces, voor ons allemaal.
