Bedrogen

13-02-2017 12:06 174 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik heb al een keer eerder een topic geopend en heb daar veel aan gehad.



Ik heb een poos een relatie gehad met een leuke man. Allebei gescheiden, kinderen...we deden t rustig aan, zo'n 4 jaar. Afgelopen december de kinderen langzaam aan bij betrokken en dat ging goed.

Ik voelde me positief, dacht een enorme catch te hebben.



Nou ja...de titel zegt t al;



Hij heeft me bedrogen. Geen seks, geen zoenen maar wel een afspraakje. Om te checken.

Leuke dame tegen gekomen in de zomer (vakantie met kinderen) en daar contact mee blijven houden.



Ik had al een week een raar gevoel. Hij deed wat afstandelijker, geirriteerd en vannacht deed ik het; ik keek in zijn mobiel. En warempel vond ik daar iets.

Flirterige gesprekken met met als resultaat een ontmoeting.

In die gesprekken schrijft hij ook dat hij een relatie heeft maar dat zijn gevoel niet goed zit. Zij biedt natuurlijk meteen een luisterend oor en t is voor haar super herkenbaar! Knipoog knipoog hartje kusje.

Volgens hem is er niets gebeurd en maak ik t groter dan t is. Nou ik heb nieuws voor je, if it walks like a duck...en daar zullen de viva forum dames vast me over eens zijn. Fuck jou met je "er is niets gebeurd" t doet er niet meer toe. Hij wil nog bij mij zijn want ik ben zo lief zo leuk en zo bijzonder. Daar zou niet snel iemand kunnen overtreffen.

Dus hij is eigenlijk bij mij omdat hij nog niemand anders heeft.



Dat geeft een top gevoel!



Dus daar zit ik dan. Relatie loos en een illusie armer. Ik vraag me af welke signalen ik heb gemist en voel me enorm schuldig dat ik mijn zoon heb betrokken.

Ik ga binnenkort verhuizen en t vliegt me allemaal aan.



Zo bewust rustig aan gedaan, ik was zo blij...best gelukkig ook. Maar hij heeft t onherstelbaar kapot gemaakt.



Tuurlijk, t gaat voorbij en hij is t niet waard.

Maar nu overheerst dat gevoel. Dat ik niet genoeg was. Althans...nu wel weer, maar daar ga voel ik me toch echt effe te leuk voor.



Er zijn ontelbare topics over liefdesverdriet maar misschien is er iemand die nu in t zelfde moment zit en kunnen we elkaars schouder onder snotteren.



En anders vond ik t gewoon ff fijn om mijn verhaal te doen!
Alle reacties Link kopieren
quote:Petite_max schreef op 16 februari 2017 @ 07:56:

Ikhierhuh: wat wordt mijn vraag bij de psycholoog? Gewoon een oprechte vraag want ik heb er namelijk zelf niet over nagedacht. We hadden nooit ruzie, hij deed me geen kwaad. Hij is nooit mijn grenzen over gegaan, althans niet dat ik wist. Maar toen ik er achter kwam was hij gauw weg.

Ik kom hier wel over heen. Echt!

Als ik le laatste post las dacht ik dat je flink misleid bent. Kan geen kwaad een beetje te leren eerder naar je onderbuik gevoelens te luisteren.

Je schrijft dat hij nooit over je grenzen is gegaan, maar in je post daarvoor lees ik dat hij dat eigenlijk vanaf dat de buit binnen was al deed. Je hebt dat alleen niet zo herkend en weggezet als een probleem bij jóu (bindingsangst). Het is goed dat je dat nu inziet, maar het zou nog beter zijn als je al veel eerder leert herkennen. (Heeft het daarom ook zo lang geduurd voor je hem aan je kind wilde voorstellen?)

Het verdriet daar kom je ongetwijfeld overheen, maar zo te lezen zou het geen kwaad kunnen als je wat hulp vraagt bij het herkennen (en erkennen!) van het overschrijden van jouw grenzen.



Voor nu: het klinkt alsof je het goede gedaan hebt. Houd je rug recht!
Alle reacties Link kopieren
quote:_Beeldig_ schreef op 16 februari 2017 @ 08:15:

Je schrijft dat hij nooit over je grenzen is gegaan, maar in je post daarvoor lees ik dat hij dat eigenlijk vanaf dat de buit binnen was al deed. Je hebt dat alleen niet zo herkend en weggezet als een probleem bij jóu (bindingsangst). Het is goed dat je dat nu inziet, maar het zou nog beter zijn als je al veel eerder leert herkennen. (Heeft het daarom ook zo lang geduurd voor je hem aan je kind wilde voorstellen?)

Het verdriet daar kom je ongetwijfeld overheen, maar zo te lezen zou het geen kwaad kunnen als je wat hulp vraagt bij het herkennen (en erkennen!) van het overschrijden van jouw grenzen.



Voor nu: het klinkt alsof je het goede gedaan hebt. Houd je rug recht!Precies wat ik dacht.
Alle reacties Link kopieren
Het is t overwegen waard wat dat betreft. Eerst maar eens uithuilen en daarna nadenken hoe ik verder wil.



Maar jullie hebben wel een punt!



En verhuizen..op naar mijn eerste koophuis.



T valt me op dat mijn omgeving denkt dat ik niey wilde samenwonen omdat ik er misschien geen goed gevoel bij had. Ik wilde niet samenwonen omdat ik een kind heb en die heeft nergens om gevraagd. Ze zeggen weleens; een kind is flexibel. Kan zijn, maar soms hebben kinderen geen andere mogelijkheid dan flexibel te zijn.

Ik lees vaak op t forum topics over samengestelde gezinnen, de wens om samen een gezin te vormen etc.

Mijn zoon kende mijn vriend en zijn kinderen wel. We deden geregeld leuke dingen maar hielden t dan platonisch. Zijn zoon is hier ook weleens blijven slapen, maar nooit als "gezin" wat ondernomen. Met verjaardagen zagen we elkaar ook. Pas de laatste paar maanden bleven we soms logeren, vertelden we de kinderen dat we van elkaar hielden en was er meer samen.



Spijt heb ik er niet van, sneu voor mijn jochie vind ik t wel. Al ging hij vanmorgen weer zingend naar school!
Alle reacties Link kopieren
En het belangrijkste van het starten met verwerken heb je gedaan. Een punt gezet. hoe moeilijk soms ook hoe het voelt, maar je komt er sterker uit. En het besef dat hij het gewoon weer doet bij een ander voelt nu natuurlijk heel erg klote. Maar betekent ook dat jij je niks hoeft aan te trekken. Jij hebt niets fout gedaan. En samen met je zoontje ga je weer leuke dingen doen en genieten van wat je hebt.



En er zijn echt wel meer mooie lieve mannen op de wereld. Mannen die niet stoppen met lieve appjes sturen als ze je binnen hebben
Wees meester en vormgever van jezelf
Alle reacties Link kopieren
Robertoooh, je klinkt als een ervaringsdeskundige
Alle reacties Link kopieren
Niet zoals jij hoor. Maar wel in het moeten besluiten te stoppen met een relatie (na 24 jaar)en denken dat je voor de kinderen erg voorzichtig moet zijn. Wat achteraf juist tegenovergesteld bleek te zijn. Het gevoel hebben dat de mn ex een ander had, geen bewijs, maar vanaf dat we uit elkaar zijn wel al een andere vriend hebben. Eerste tijd alleen vol zelfmedelijden zitten en uiteindelijk besluiten weer te willen gaan leven en dat nu al twee jaar vol overgave doen. Eerst met een korte affaire met een getrouwde vrouw, maar al snel erachter komen dat ik veel meer aandacht nodig was dan zij kon bieden.



Dus nee, totaal niet te vergelijken met jou, maar wel een beetje ervaring. Voel wel onwijs met je mee.



Vrolijke noot tussendoor. Gisterochtend match op tinder. Tot half drie vannacht geappt, inclusief app sex. Heerlijk
Wees meester en vormgever van jezelf
Alle reacties Link kopieren
Jee dan heb jij een korte nacht gehad!

Geniet van je vrolijke noot!



Ik denk nog maar ff niet aan tinder!
Tinder kan heellll leuk zijn
Alle reacties Link kopieren
Net zo kort als jij toch? Jij zat nog op het forum om 3 uur



En snap heel goed dat je nog niet aan Tinder denkt. Heb je mss ook wel helemaal niet nodig. Wie weet hoeveel aanspraak jij irl krijgt
Wees meester en vormgever van jezelf
Alle reacties Link kopieren
Ik zie er met een behuild pafferig gezicht uit als t lelijke zusje van smeagol. Serieus. Dat is geen grap
Alle reacties Link kopieren
Kan ook een bepaalde aantrekkingskracht hebben hoor
Wees meester en vormgever van jezelf
Alle reacties Link kopieren
zou kunnen, nog niets van gemerkt.



Ik ga zaterdag naar de kapper, had ik bedacht.
Alle reacties Link kopieren
quote:Petite_max schreef op 13 februari 2017 @ 13:04:



Klote om om iemand te huilen die t eigenlijk niet waard is.



Je huilt niet alleen omdat hij het niet waard is, er komen gewoon heel veel ander emoties los.

Het ongeloof , dat hij dit heeft geflikt, terwijl hij anders was. Jullie een toekomst zouden opbouwen.

Je schreef zelfs, dat er ergere dingen zijn. Dat moet je vergeten. Het gaat nu om jou en de situatie waar je in zit. Voor jou net zo erg.



Je bent sterk, hoe moeilijk ook op dit moment. Huilen mag.
TO wat ben jij een ontzettend sterke vrouw. Dat heeft iedereen al gezegd maar ik moet het ook even kwijt. Je bent een voorbeeld voor ons vrouwen.

Het klinkt cliche maar de tijd heelt alle wonden. ( Niet alle maar wel veel).
Alle reacties Link kopieren
Het is al heel vaak hier geschreven, maar ik vind je echt een voorbeeld!



Zoals ik hier naar kijk moet je zijn gedrag niet op jouzelf betrekken, dus dat hij misschien niet genoeg van je houdt, omdat hij anders wel meer moeite had gedaan. Ik vermoed dat deze man zelf issues heeft, die hem belemmeren om op een respectvolle manier met jou om te gaan. Ook nu in deze situatie. Om je heen gaan slaan, heeft meer te maken met hoe je zelf in elkaar steekt, dan met je gevoel voor de ander.

Mijn advies is dan ook om je niet rot te voelen, omdat hij zo belabberd reageert. Dat is iets van hem. Jij hebt echt de juiste keuze gemaakt en ik vind dat je het super doet richting je kind. Laat ook dat schuldgevoel los, je hebt het beste gedaan wat je kon in deze situatie.
Alle reacties Link kopieren
Dank jullie wel! Ben stil van de lieve woorden.



Heb een kleine mini vakantie geboekt voor zoon en mij. Begin mei gaan we samen naar Ibiza
Alle reacties Link kopieren
Nothing works better then traveling!



Lekker ontspannend met je zoon en even alles los laten,

weer lekker gelukkig worden, het is je gegund!
Alle reacties Link kopieren
Ik merk wel dat ik t moeilijk vind om verdrietig te zijn. Huilen vind ik erg ingewikkeld. Ben van nature best rationeel ingesteld en probeer alles met humor te relativeren.

Mijn verdriet om mijn scheiding destijds heb ik ook verwerkt. Dat ging ook voorbij en door mijn eindeloze geduld en doorzettingsvermogen heb ik best een goede relatie met mijn ex en diens vriendin.

Het huis hangt vol met gele post its, dat ik verdrietig mag zijn enzo. Koekoek!
Alle reacties Link kopieren
Ik heb dat meestal ook hoor, niets mis mee...

Ik heb liever het rationele dan een jaar lang huilen om wat was.



Je kan prima alleen gelukkig zijn en je weet dat je waardevol genoeg bent en zo'n man jouw gewoon niet verdiend en ik denk dat dat een overtreffende reden is dat je minder huilt dan verwacht.



Gewoon simpelweg omdat je diep van binnen beseft dat je beter af bent zonder hem. Mijn vriend weet ook dat ik zonder hem ook prima gelukkig zou kunnen zijn terwijl hij zijn leven niet meer zou zien zitten, is verschil in mensen.. Niet te veel op letten ;)
Alle reacties Link kopieren
Hulde TO!

Ik hoop dat je dit/hem snel achter je kan laten.



Nog even over dit berichtje... ik begrijp nooit zo dat iemadn dit als excuus probeert aan te voeren.

Natuurlijk spreekt de aard van de teksten (die blijkbaar over een weer gingen tussen hem en die kennis) voor zich, dus dat is al genoeg. Maar dan aanvoeren "alleen maar" iemand die hem misschien leuk vond te willen "porren"? Mijn hemel, dan zou iedereen met gezond verstand toch moeten beseffen dat hij op dat moment met de gevoelens van twee vrouwen tegelijk aan het sollen is....





quote:Petite_max schreef op 15 februari 2017 @ 16:20:

Dit is een kleine citaat uit zijn laatste mail...



"Ik ben niet vreemd gegaan of op een date gegaan.. ik heb in een app gesprek met iemand die me leuk vond even uit nieuwsgierigheid een porretje gedaan...kijken of mn vermoeden klopte. Verder heb ik GEENEENS gereageerd!"



Dat ie met haar heeft afgesproken ie alweer vergeten.



Ik had eerlijk gezegd gehoopt op wat b-witched zegt, maar ik vrees toch t andere verhaal.



Ach...t blijft een sukkel
Alle reacties Link kopieren
Ik vind je een voorbeeld.
Alle reacties Link kopieren
Ik vind t meevallen.



Want



-ik hoop stiekem op een mail. Dat t een vergissing was, de verwachte sorry en een liefdesbetuiging

-ik ben bang dat ik voor altijd en altijd en altijd alleen ga achterblijven.

-baal dat ik geen langdurige relatie heb, dat mijn huwelijk kapot is gegaan destijds en dat dit ook is mislukt.



Anderzijds



-beter kwijt dan rijk

-denk ik aan t verhaal van een schoolpleinmoeder die me vorige week vertelde over haar huwelijk. Dat haar man eigenlijk geen fuck doet in huis, niet omkijkt naar zijn kind en zichzelf op nummer 1 blijft zetten.



Relaties zijn niet zaligmakend. Ik weet t echt. En ik heb een fijn leven zonder mijn ex, op deze manier fijner. Maar ik ben wel bang dat ik die pure liefde nooit meer zal voelen. In ieder geval niet zo maar meer
Alle reacties Link kopieren
Je gevoel en verstand zitten nu duidelijk niet op 1 lijn, maar dat is toch heel logisch gezien het allemaal vers is. Moedig voorwaarts en vasthouden aan de koers die je ingezet hebt. Je komt over als een sterke vrouw, en hebt recht op liefde en een man die (naast lief) betrouwbaar en volwassen is. En die mannen bestaan, al denk je die op het moment niet te gaan vinden. Over een tijdje ben je blij met je beslissing, want al zou die liefdesbetuiging er nu komen: ga je hem ooit nog (zorgeloos) vertrouwen?
Alle reacties Link kopieren
Nooit meer...

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven