Relaties
alle pijlers
Ben ik egoïstisch?
zondag 26 augustus 2018 om 10:40
Hallo allemaal,
Ik ben 46 en al bijna 6 jaar getrouwd. Nu ben ik fysiek ietwat beperkt en door de medicijnen die ik slik is mijn libido grotendeels verdwenen. Mijn man doet ook niet heel erg zijn best om het wat aantrekkelijker voor mij te maken en zo is de passie wat verdwenen in ons huwelijk.
Mijn man voelt zich vaak meer mantelzorg dan partner zegt hij.
Hij wil daarom een open relatie, zodat hij weer die passie kan ervaren. Ik heb er goed over nagedacht en heb hem duidelijk gemaakt dat ik daarmee niet akkoord kan gaan, dat dat mij te zeer kwetst, mijn minderwaardigheidsgevoel enorm zou versterken en daarmee mijn eigenwaarde. Ook ben ik bang dat er dan geheid een keer iemand komt met wie hij meer wil dan alleen als scharrel erbij, of die meer van hem wil. En dat dan toch bij we weg zal gaan, al zegt hij nu dat hij echt met mij oud wil worden omdat we op alle andere gebieden elkaar zo feilloos aanvoelen en steunen.
Ik denk dat dat niet realistisch is, dat we als we dat gaan proberen gedoemd is om te mislukken en dat ons huwelijk en mijn eigenwaarde daar niet tegen bestand zijn. Dus dat we dan beter nu ervoor kunnen kiezen om uit elkaar te gaan.
Dat wil hij dan ook weer niet, maar hij heeft ook het gevoel niet zonder die passie te kunnen.
Uiteraard mis ik die ook, maar voor mij is er geen verbetering meer mogelijk, aangezien ik zoveel medicijnen moet slikken.
Ben ik egoïstisch als ik toch trouw van hem blijf verlangen?
Ik ben 46 en al bijna 6 jaar getrouwd. Nu ben ik fysiek ietwat beperkt en door de medicijnen die ik slik is mijn libido grotendeels verdwenen. Mijn man doet ook niet heel erg zijn best om het wat aantrekkelijker voor mij te maken en zo is de passie wat verdwenen in ons huwelijk.
Mijn man voelt zich vaak meer mantelzorg dan partner zegt hij.
Hij wil daarom een open relatie, zodat hij weer die passie kan ervaren. Ik heb er goed over nagedacht en heb hem duidelijk gemaakt dat ik daarmee niet akkoord kan gaan, dat dat mij te zeer kwetst, mijn minderwaardigheidsgevoel enorm zou versterken en daarmee mijn eigenwaarde. Ook ben ik bang dat er dan geheid een keer iemand komt met wie hij meer wil dan alleen als scharrel erbij, of die meer van hem wil. En dat dan toch bij we weg zal gaan, al zegt hij nu dat hij echt met mij oud wil worden omdat we op alle andere gebieden elkaar zo feilloos aanvoelen en steunen.
Ik denk dat dat niet realistisch is, dat we als we dat gaan proberen gedoemd is om te mislukken en dat ons huwelijk en mijn eigenwaarde daar niet tegen bestand zijn. Dus dat we dan beter nu ervoor kunnen kiezen om uit elkaar te gaan.
Dat wil hij dan ook weer niet, maar hij heeft ook het gevoel niet zonder die passie te kunnen.
Uiteraard mis ik die ook, maar voor mij is er geen verbetering meer mogelijk, aangezien ik zoveel medicijnen moet slikken.
Ben ik egoïstisch als ik toch trouw van hem blijf verlangen?
zondag 26 augustus 2018 om 20:49
iones schreef: ↑26-08-2018 20:45Dat weet je niet. Je weet niet hoe dit gaat aflopen, wat haar man zal beslissen voor hun toekomst. Het is duidelijk dat hij zoals het nu gaat niet wil accepteren en verandering wil.
En verder spreek ik liever van "hun aandeel nemen in het huishouden" dan "helpen in het huishouden".
Ik ben blij dat je ook inziet dat je stelligheid waarmee je de uitkomst aan het vastleggen was, niet juist was.
