Ben ik gek op 2 mannen tegelijk?

andnowwedance schreef: ↑

02-09-2022 18:56

Heh? Ik heb het helemaal niet over jou of over überhaupt de reacties in dit topic. Ik heb het in het algemeen over sommige reacties op het forum in dergelijke topics en volgens mij bedoelde Eidde dit ook.
Ik zeg notabene in mijn eigen reactie hetzelfde als jij; dat ze zit bewust doet en bewust achterhoudt.

Was ook een algemeen antwoord, leek mij.

Het blijft gewoon hele rare uitspraak.

Lady*Voldemort schreef: ↑

02-09-2022 18:45

Je bent helemaal niet gek op je partner, je wilt alleen de veiligheid niet kwijt. En daarom besodemieter je hem dus maar, want stel je voor dat je het alleen moest rooien. Getverdegetver zeg.

Zo komt het inderdaad over. De huidige partner is er voor de zekerheid, het neukertje voor de spanning en het plezier.

LuciFee2022 schreef: ↑

02-09-2022 18:35

Ja, foei. Je zal eens een beetje proberen deugen als mens. Zo debiel.

Zoooo 1950.
Vandaag de dag gaat het om persoonlijke vrijheid, niet om rekening houden met een ander als dat je niet uitkomt. Je leven en je relatie zou maar eens niet "spannend" zijn. De horror.

Kan je niet misschien aangeven bij jouw partner dat je de bevestiging vanuit hem een beetje mist en spanning. Wellicht kunnen jullie daar samen iets mee doen?

Misschien wel een trio. Wie weet

sprankelend schreef: ↑

02-09-2022 18:13

Bij dit soort ethische vraagstukken vraag ik mezelf altijd af watvoor mens ik graag wil zijn. In dit specifieke geval is de vraag dus "wil ik het soort mens zijn dat haar liefdespartner, die alle reden heeft voor blind vertrouwen, belazert en daarmee beschadigt". Die aanpak kan ik je van harte aanbevelen, heel verhelderend.

.
Dit werkt voor mij ook heel goed. Toevoeging: daarbij betekent het niet dat je gevoel verkeerd is, dit gaat over je handelen. Je kan best superverliefd zijn, maar omdat je eerlijk wil zijn naar je vriend, er niets mee doen. Als je die verliefdheid niet veroordeelt is het meestal makkelijker om goed te handelen dan wanneer je in één beweging én het handelen én je gevoel afkeurt.

Verder vraag je of dit herkenbaar is voor anderen. Ik denk dat dit voor heel veel mensen herkenbaar is gedurende hun leven of een langdurige relatie. Het is namelijk heel normaal om je soms tot een ander aangetrokken te voelen of verliefd te worden. Alle emotionele en relationele betekenissen die wij daaraan hebben gegeven zijn uit onze cultuur voortgekomen. Als dit niet zo was zouden niet zo veel mensen het meemaken (denk aan hoe veel er wordt vreemdgegaan, omdat we het handelen naar die aantrekking terwijl je in een relatie zit veroordelen). Een aantrekking voelt heel erg spannend. En bij een verliefdheid komt ook nog eens een gevoel dat het heel erg bijzonder is kijken. Dat hoort er allemaal bij en is heerlijk, spannend, opwindend, intens....en het gaat over, na 1-2 jaar. In die tijd wordt het meestal intenser wanneer je het voedt en dooft het uit wanneer je het (helemaal) niet voedt.

Een relatie is dan weer wat anders. Daar gaat regelmatig een aantrekking of verliefdheid aan vooraf, maar dat hoeft niet. Het omvat ook veel meer dan een aantrekking of verliefdheid.

Nu heb jij dus een relatie en een aantrekking/verliefdheid. Dat kan best met elkaar botsen. Om te bepalen wat je ermee gaat doen kom je denk ik terug op de vraag hierboven: wat voor mens wil je graag zijn?

Ik herken het in ieder geval wel. Ik ben getrouwd en heb sinds een paar jaar een vriend erbij (met goedkeuring van mijn man). Die vriend erbij begon met een hevige aantrekking en verliefdheid (zo ook de relatie met mijn man trouwens, veel langer geleden). Nu, een paar jaar later, is de verliefdheid op die vriend best wel over en blijft er liefde, warmte, en allerlei andere relatie-achtige dingen over. Het hele intense van een paar jaar terug is echt niet meer zoals toen, die enorme opwinding, het gevoel dat het zó bijzonder was tussen ons, de spanning om elkaar te zien. Het is nog steeds heerlijk en fijn, maar niet zo spannend en intens als toen. Wat ik wel ervaar met mijn vriend is dat als we elkaar een tijdje niet (kunnen) zien die spanning weer een beetje toeneemt. Als we dag in, dag uit samen zijn, is er minder spanning.

De ervaring die ik heb was niet zo positief. Mijn toenmalige partner vond het niet zo leuk (understatement) en heeft me met een tasje kleding op straat gezet. Uiteindelijk ben ik met de andere man getrouwd, maar dat was achteraf bezien ook geen verstandige zet. Het is dus wel leuk en spannend als het allemaal net begint en ik dacht destijds ook echt dat ik gewoon van twee mannen hield. Waarschijnlijk zat de liefde voor beide niet zo diep, maar ik moest nog flink wat jaren ouder worden om te ervaren hoe het is als je wel echt van iemand houdt.

Niet elke kriebel in je kruis is een teken van boven.

Iedereen komt wel eens iemand tegen waarbij je aantrekkingskracht voelt.

De meeste mensen komen er op een gegeven moment achter dat dat niet betekent dat 'die nieuwe' beter is dan de oude.

Hij is gewoon nieuw. En na 2 jaar ook niet spannend meer.

En het is prima als jij achter elke kriebel in je broek aan wilt gaan, maar het is niet prima om je vriend wijs te maken dat jullie in een monogame relatie zitten.

Hij wil misschien ook wel lekker rondtongen met spannende meiden, maar hij heeft teveel respect voor jouw gevoelens en jullie afspraak om exclusief voor elkaar te gaan.

Het is niet je vriend die iets mist, jij mist iets. Je vindt je leven leeg en dit maakt het wat spannender. Je zal altijd iets blijven zoeken om je leven leuker te maken zo lang je dat zelf niet kan.

Ik vind het eigenlijk wel triest dat je ego enorm wordt gestreeld en alles daarna beter gaat on je gewone leven.
Helaas herken ik het van mezelf van vroeger, maar inmiddels wijzer, denk ik, hoe kon het zijn dat ik het zo nodig had dat mijn ego werd gestreeld.
Mijn advies is: als je echt gek bent op je partner en hem niet kwijt wilt, loop dan voortaan met een grote boog om die ander heen.
Doe zelf iets waardoor je een egoboost krijgt: doe die studie die je al zo lang wilt doen, ga eindelijk in een band, loop een marathon, wat dan ook

En nee, je bent niet op 2 mannen tegelijk gek. De ene ken je door en door als je partner dag in dag uit; van de ander weet je niet hoe hij is als partner, je hebt een ideaalbeeld van hem

Misschien houd je van je partner en ben je verliefd op die ander, dat zou kunnen

Ik had dit ook ooit. Maar ik wilde mijn man niet bedriegen en vond dat ik eerlijk moest zijn.
Tot groot verdriet van mijn toenmalige man heb ik de relatie verbroken en verder gegaan met de man waar ik mee had gezoend en meer voor voelde.
Inmiddels al bijna 18 jaar samen met hem en vele jaren gelukkig getrouwd.

Mijn tip is dus ook: wees eerlijk naar je partner en maak een keuze. Dat gaat echt verdriet doen, maar dat is beter dan gekwetst en bedrogen te worden.

Je bent niet écht gek op 2 mannen tegelijk. Als je écht gek zou zijn op je partner zou je hem niet zo besodemieteren en kwetsen! Dan had je meer respect voor iemand. Iemand waar je gek op bent wil je toch niet pijn doen en voor de gek houden?
Ik denk dat je vooral gek bent op jezelf. Als al jóúw behoeftes maar bevredigd worden is de rest niet belangrijk.

Viefje schreef: ↑

02-09-2022 21:47

Ik vind het eigenlijk wel triest dat je ego enorm wordt gestreeld en alles daarna beter gaat on je gewone leven.
Helaas herken ik het van mezelf van vroeger, maar inmiddels wijzer, denk ik, hoe kon het zijn dat ik het zo nodig had dat mijn ego werd gestreeld.
Mijn advies is: als je echt gek bent op je partner en hem niet kwijt wilt, loop dan voortaan met een grote boog om die ander heen.
Doe zelf iets waardoor je een egoboost krijgt: doe die studie die je al zo lang wilt doen, ga eindelijk in een band, loop een marathon, wat dan ook

Dat betwijfel ik. En als ze echt zo van hem houdt, kan ze ook gewoon de conclusie trekken dat hij beter verdient dan dit.

Als je bijval zoekt zou ik het vreemdgaan topic opzoeken.
Ik vond een keer een collega leuk, voelde wat kriebels. Ik vond het heel erg en heb het met mijn man besproken. En het is weer overgewaaid.

Want ja, dat was spanning en seks, en geen liefde. Ik zou daar nooit iemand mee kwetsen en er een goede relatie voor opgeven. Maar je moet het helemaal zelf weten als jij het wel de moeite waard vind om een hele berg ellende te veroorzaken omdat je lekker wilt seksen.

rosanna08 schreef: ↑

02-09-2022 18:21

als je partner er achter zou komen, zou je hem kwijt zijn, zeg je. Is dat erger dan dat je hem ongelofelijk kwetst hiermee?

Mooie observatie.

Ik krijg van dit bericht een beetje de kriebels…

Je hele bericht lijkt voornamelijk om jezelf te draaien, inplaats van de gevoelens van bijvoorbeeld je partner.

Je bent je partner nu gewoon zwaar aan het belazeren en dat weet je zelf ook dondersgoed. Als je spanning mist, moet je met hem daarover communiceren. Dan kan daar wellicht iets aangedaan worden, maar dit is absoluut niet de manier.

[