Bestaat monogamie?

PlayingTheAngel schreef: ↑

23-01-2022 16:06

Het is voor mensen vaak moeilijk om zich in een ander te verplaatsen. Dat merk je op alle fronten. Zo zie je dat homo's het vaak niet begrijpen dat iemand echt biseksueel is, omdat zij het zich niet voor kunnen stellen. Ik geloof qua seksuele geaardheid en monogamie in een soort schaal van 0 - 100 en dat iedereen zich hier ergens op bevindt, maar dat dit ook door de jaren heen kan veranderen. Zo ben ik niet 100% heteroseksueel, maar heb ik al jaren geen behoefte meer aan contact met een vrouw.

Ik ben van mezelf ook echt niet monogaam, en mijn man meer. Toch zouden we beide wel seksueel contact willen met een ander, maar ik ervaar die verleiding en behoefte meer dan hij. Misschien ook omdat mannen hier ook actief naar vissen bij mij, terwijl mijn man totaal geen flirt is en wat onbenaderbaar is van zichzelf. Om die reden zou man ook geen vrijbrief willen geven, omdat hij weet dat het dan bij mij een kwestie van tijd is, terwijl hij niet zo snel iemand zou vinden.
Voor veel mensen geldt denk ik dat ze zouden zwichten voor een ander, als er geen kans was om betrapt te worden. Niet allemaal, maar wel erg veel. Is ook niet raar, het is spannend, fijn, je voelt je gevleid en het is lekker.

Ik vind het lastig, want jaloezie is er, en contact met een ander kan je relatie erg onder druk zetten, daarom doe ik het nu niet. Tegelijkertijd vraag ik me af of het eerlijk is om je partner zo te claimen/vast te zetten. In theorie zou het naast elkaar kunnen bestaan, een fijne relatie, en spanning ernaast, die niet ten koste van die relatie gaat. De praktijk met jaloezie in de mix is heel anders..
Daarom denk ik weleens dat 'wat-niet-weet-wat-niet-deert' de beste oplossing is. Zodat je het niet van elkaar hoeft te weten als je iets met een ander doet. Want openheid, word je daar echt gelukkig van in dit geval? Ik zou het iig niet willen weten als mijn man het met een ander deed.

Je redenatie loopt echt scheef. Je maalt een afspraak met iemand die eigenlijk niet bij je past. Toch neem je je voor je er aan te houden. Je hebt het daar moeilijk mee. Dan kan je dat dus bespreken of concluderen dat de relatie niet bij je past en het uit maken.

Het "wat niet weet wat niet deert" slaat nergens op. Je beschaamd daarmee het vertrouwen van je vriend. Je bent dan gewoon oneerlijk en onbetrouwbaar. En als hij er ooit wel achter komt dan deert het hem wel degelijk met terugwerkende kracht.

Doe je dat met alles in je relatie? Als het niet gaat zoals je wilt dan doe je het maar stiekem? Je mag ook gewoon bij iemand weggaan he als bepaalde afspraken niet bij je passen? Wordt geen ordinaire vreemdganger. Als dat ooit uitkomt dan ben je echt heel zuur en heb je iemand echt heel veel pijn gedaan. Als je van iemand houdt dan doe je dat iemand toch niet aan?

Toen ik die afspraak maakte paste dat bij mij. Na een wilde tijd had ik mijn eerste lange monogame relatie achter de rug toen ik een relatie met mijn huidige partner kreeg. Ik was toe aan een vaste relatie, hij weet alles van mijn wilde tijd.
Het leven is alleen niet zwart-wit, je kunt als persoon behoefte hebben aan een vaste relatie, maar ook nog steeds behoefte hebben aan iets anders. Het is onrealistisch om te verwachten dat iemand hier permanent tussen kiest, zo werkt dat gewoon niet. Daarnaast verandert het leven, verander jijzelf constant en veranderen behoeften. Belangrijk is dus om te communiceren, en dat hebben mijn man en ik altijd gedaan. Hij weet dat monogamie niet vanzelfsprekend voor mij is, en (hoewel hij die behoefte veel minder heeft) is hij er eerlijk over dat hij ook best nieuwsgierig is naar seks met een ander. Dat is de theorie. In de praktijk wil/kan hij mij hierin geen vrijbrief geven, vanwege het element van jaloezie. Dat begrijp ik goed. Ik denk dat veel meer mensen met hun partner in zo'n situatie zitten.

We hebben een prachtig gezin, dat we allebei voor geen goud zouden willen missen. Dat ik een bepaalde onrust voel (soms meer, soms minder) vind ik een hele slechte reden om mijn relatie te verbreken, bij de man waar ik van houd weg te gaan en mijn kinderen in een scheiding te storten. Dat is wat jij suggereert? Ik houd juist helemaal niet van de seriële monogamie die je nu veel ziet. Je krijgt kriebels in een lange stabiele relatie en/of wilt weer verliefd zijn, dus gaan mensen scheiden en doen ze dezelfde dans met een andere partner. Met als gevolg een gebroken gezin, beschadigde kinderen en men wordt er vaak niet eens gelukkig van. De romantische ideale van onze moderne cultuur zijn namelijk onrealistisch.

Dus ordinaire vreemdganger, nee, dat ben ik dus niet. Al vele, vele jaren niet. Ik denk alleen niet dat monogamie echt realistisch is, voor de meeste mensen. We zijn om allerlei redenen monogaam, maar niet omdat het vanzelfsprekend is: https://www.bnnvara.nl/artikelen/zijn-w ... e-monogaam

Moeten we seks met iemand anders niet op een andere manier gaan bekijken? Dat is niet makkelijk en in mijn relatie dus ook niet. We hebben meerdere keren uitgesproken dat seks met een ander niet het einde van onze relatie zou betekenen, maar natuurlijk zou hij niet staan springen als hij hiervan weet. Ik zou het hem ook niet kwalijk nemen als hij seks met een ander zou hebben, maar zou het niet willen weten of er niet meer geconfronteerd willen worden. Een beetje zoals je ouders vroeger best wisten dat je rookte, of dronk, maar je niet naast hen een sigaret op zou steken, omdat je wist dat ze er niet blij van werden. Kan dat niet van jou privé zijn? Ik heb het antwoord niet hoor, want dan zou ik er allang naar leven. Ik weet ook heel goed dat het alsnog een crisis in mijn relatie op zou leveren als ik echt seks zou hebben met een ander en mijn man hier achter zou komen. Daarom doe ik het dus niet.

Nee, ik geloof niet in monogamie, wel dat het een keuze is. Bij mijn ex man ben ik 10 jaar lang monogaam geweest, omdat hij vond dat dat zo hoorde en hij ging stiekem vreemd. Nu heb ik een vaste relatie met een man die mij vrij laat om naast hem te experimenteren en ik hem dus ook. Omdat we er niet over liegen is het heel wat makkelijker om mee om te gaan, het stiekeme vind ik vooral heel erg.

PlayingTheAngel schreef: ↑

24-01-2022 10:49

Toen ik die afspraak maakte paste dat bij mij. Na een wilde tijd had ik mijn eerste lange monogame relatie achter de rug toen ik een relatie met mijn huidige partner kreeg. Ik was toe aan een vaste relatie, hij weet alles van mijn wilde tijd.
Het leven is alleen niet zwart-wit, je kunt als persoon behoefte hebben aan een vaste relatie, maar ook nog steeds behoefte hebben aan iets anders. Het is onrealistisch om te verwachten dat iemand hier permanent tussen kiest, zo werkt dat gewoon niet. Daarnaast verandert het leven, verander jijzelf constant en veranderen behoeften. Belangrijk is dus om te communiceren, en dat hebben mijn man en ik altijd gedaan. Hij weet dat monogamie niet vanzelfsprekend voor mij is, en (hoewel hij die behoefte veel minder heeft) is hij er eerlijk over dat hij ook best nieuwsgierig is naar seks met een ander. Dat is de theorie. In de praktijk wil/kan hij mij hierin geen vrijbrief geven, vanwege het element van jaloezie. Dat begrijp ik goed. Ik denk dat veel meer mensen met hun partner in zo'n situatie zitten.

We hebben een prachtig gezin, dat we allebei voor geen goud zouden willen missen. Dat ik een bepaalde onrust voel (soms meer, soms minder) vind ik een hele slechte reden om mijn relatie te verbreken, bij de man waar ik van houd weg te gaan en mijn kinderen in een scheiding te storten. Dat is wat jij suggereert? Ik houd juist helemaal niet van de seriële monogamie die je nu veel ziet. Je krijgt kriebels in een lange stabiele relatie en/of wilt weer verliefd zijn, dus gaan mensen scheiden en doen ze dezelfde dans met een andere partner. Met als gevolg een gebroken gezin, beschadigde kinderen en men wordt er vaak niet eens gelukkig van. De romantische ideale van onze moderne cultuur zijn namelijk onrealistisch.

Dus ordinaire vreemdganger, nee, dat ben ik dus niet. Al vele, vele jaren niet. Ik denk alleen niet dat monogamie echt realistisch is, voor de meeste mensen. We zijn om allerlei redenen monogaam, maar niet omdat het vanzelfsprekend is: https://www.bnnvara.nl/artikelen/zijn-w ... e-monogaam

Moeten we seks met iemand anders niet op een andere manier gaan bekijken? Dat is niet makkelijk en in mijn relatie dus ook niet. We hebben meerdere keren uitgesproken dat seks met een ander niet het einde van onze relatie zou betekenen, maar natuurlijk zou hij niet staan springen als hij hiervan weet. Ik zou het hem ook niet kwalijk nemen als hij seks met een ander zou hebben, maar zou het niet willen weten of er niet meer geconfronteerd willen worden. Een beetje zoals je ouders vroeger best wisten dat je rookte, of dronk, maar je niet naast hen een sigaret op zou steken, omdat je wist dat ze er niet blij van werden. Kan dat niet van jou privé zijn? Ik heb het antwoord niet hoor, want dan zou ik er allang naar leven. Ik weet ook heel goed dat het alsnog een crisis in mijn relatie op zou leveren als ik echt seks zou hebben met een ander en mijn man hier achter zou komen. Daarom doe ik het dus niet.

Ik snap het wel hoor. Maar je hebt dus 3 keuzes. 1. Je onrust laten voor wat het is en dus monogaam blijven ondanks dat het niet bij je past. 2. Stiekem vreemdgaan en daarmee bewust iemand waar je ban zegt te houden keihard kwetsen en voorliegen. 3. Bij hem weg gaan.

Je kan er een mooi verhaal van maken maar dit zijn de 3 keuzes die je hebt. Je zal zelf de keuze maken die het best bij je past. Zelf vind ik optie 2 niet van liefde getuigen. En bovendien denk ik niet dat de onrust die je voelt omdat je monogaam moet blijven opweegt tegen de traumatische ervaring van bedrogen worden door iemand die je 100 procent vertrouwt.

Ja die keuzes zijn er idd. En ik kies nu voor 1, 3 is geen optie.

O en of je sex in een relatie op een andere manier moet bekijken is natuurlijk aan jou. Daar is geen "we moeten" aan. Dat het niet bij jou past en jij daar geen oplossing voor vindt zegt niks over de maatschappij. Jij loopt hier tegen aan dus zul jij dat moeten oplossen in jouw relatie.

Ik loop hier helemaal niet tegen aan. Mijn vriend en ik praten zo vaak over dit soort dingen. Swingen en dergelijke is voor ons allebei eventueel een optie maar hebben we nu allebei geen behoefte aan. En als hij de onrust zou voelen die jij voelt dan zou ik het denk ik uitmaken. Ik wil geen relatie met iemand waarvoor monogamie moeilijk is. Dan gun ik hem een leven met andere vrouwen maar bij mij past het niet (op dit moment).

Scheelt wellicht dat ik open relaties heb gehad. En dat lijkt allemaal heel leuk in theorie maar ik heb er een hoop gezeik mee gehad en dat heb ik bij heel veel open stellen gezien. Laat mij maar lekker rustig monogaam zijn.

Maar goed ik denk dat je overschat hoe erg monogaam zijn de norm is. Er zijn zo veel stellen met relaties die op een of andere manier open zijn. Die mensen bespreken dat met hun partner en doen wat bij hun past. En ik denk dat dat prima is. Waarom zouden we met zijn allen anders naar monogamie moeten gaan kijken als het merendeel van de mensen zich daar gewoon prima bij voelt. Ik hoef geen andere manier van kijken naar monogamie opgedrongen te krijgen. Ik en mijn vriend kunnen samen wel bepalen wat bij ons past. Daar heb ik geen oordeel van de maatschappij bij nodig.

Hands_On schreef: ↑

24-01-2022 02:30

Inhoudelijk: ik dacht niet monogaam te kunnen en willen zijn totdat ik mijn man ontmoette (ik was 32). Nu wil ik niks anders meer dan hem in ons bed. Ja, we hebben dan ook bijzonder goede seks en ik heb genoeg ervaringen in t verleden opgedaan om daar niet meer nieuwsgierig naar te zijn.

Voordat ik met hem was had ik idd niet zo’n monogame instelling (nooit vreemd gegaan maar altijd gedacht dat t niet bij mij paste). Nu wil ik niet anders. T gaat misschien dus om ‘de juiste partner’.

Hier zit wel iets in. Ik heb ook een experimentele fase gehad voordat ik mijn man ontmoette en daarin heb ik alles op seksueel vlak kunnen uitleven wat ik maar wilde.

Toen ik mijn man ontmoette voelde ik gelijk dat die fase klaar was. Ik heb alles gedaan wat ik wil en dat maakt dat ik nu al bijna vijftien jaar volledig tevreden kan zijn met de sex die ik heb met mijn man. Er is geen vraag meer hoe het zou zijn met een ander, of een wens om nog een bepaald iets te doen, want dat heb ik allemaal al gedaan. Ik weet hoe het is en ik weet dat wat ik nu heb nog vele malen beter is

Ik kan me voorstellen dat als je bijvoorbeeld samen bent met je eerste vriendje, of je hebt maar een paar seksuele ervaringen gehad met anderen, dat je nieuwsgierigheid veel groter is. Of als je met je huidige partner geen bevredigend seksleven hebt.

Avelie schreef: ↑

24-01-2022 11:31

Ik kan me voorstellen dat als je bijvoorbeeld samen bent met je eerste vriendje, of je hebt maar een paar seksuele ervaringen gehad met anderen, dat je nieuwsgierigheid veel groter is. Of als je met je huidige partner geen bevredigend seksleven hebt.

Of als je het gewoon leuk vindt om seks met allerlei verschillende mensen te hebben.
Seks buiten je relatie is lang niet altijd ingestoken als een oplossing voor een of ander probleem. Maar - als ik om mij heen kijk - vaak meer een uit de hand gelopen hobby.

Avelie schreef: ↑

24-01-2022 11:31

Hier zit wel iets in. Ik heb ook een experimentele fase gehad voordat ik mijn man ontmoette en daarin heb ik alles op seksueel vlak kunnen uitleven wat ik maar wilde.

Toen ik mijn man ontmoette voelde ik gelijk dat die fase klaar was. Ik heb alles gedaan wat ik wil en dat maakt dat ik nu al bijna vijftien jaar volledig tevreden kan zijn met de sex die ik heb met mijn man. Er is geen vraag meer hoe het zou zijn met een ander, of een wens om nog een bepaald iets te doen, want dat heb ik allemaal al gedaan. Ik weet hoe het is en ik weet dat wat ik nu heb nog vele malen beter is

Ik kan me voorstellen dat als je bijvoorbeeld samen bent met je eerste vriendje, of je hebt maar een paar seksuele ervaringen gehad met anderen, dat je nieuwsgierigheid veel groter is. Of als je met je huidige partner geen bevredigend seksleven hebt.

Wat een denigrerend en veroordelende reactie.
Jij begrijpt er overduidelijk bar weinig van!

PlayingTheAngel schreef: ↑

24-01-2022 11:18

Ja die keuzes zijn er idd. En ik kies nu voor 1, 3 is geen optie.

En 2 dus wel? Dat vind ik dan weer echt onbegrijpelijk. Iemand waar je van zegt te houden een traumatische ervaring aandoen. Aan zichzelf laten twijfelen etc.

Een optie is natuurlijk ook nog: eerlijk en oprecht zijn naar je man toe. En als je vreemd wil gaan gewoon vertellen dat je met een ander sex gaat hebben. Dan laat je de keuze bij hem. Als hij daar niet mee kan leven kan hij vertrekken. Maar dan voelt ie zich in ieder geval niet voorgelogen.

En verder... misschien kan je onderzoeken wat je denkt dat sexueel contact met een andere man je gaat brengen. Mijn ervaring is dat dat allemaal heel leuk lijkt maar over het algemeen vaak tegen valt (ligt natuurlijk ook wel aan wie je treft). Van alle mensen met open relaties weet ik dat ze tegen veel problemen aanlopen... jaloezie, toch verliefd worden, de ander wil echt alleen maar sex en dat is niet goed voor je eigenwaarde, de sex met de ander is helemaal niet zo goed als met de eigen partner etc.

Ik snap je onrust wel. Ik veroordeel je ook niet (tenzij je voor optie 2 koos natuurlijk, dan vind ik je gewoon egoistisch) maar je kan ook bedenken hoe je van die onrust kan afkomen zonder vreemd te gaan. Wat veroorzaakt die onrust? Wat zoek je en verwacht je van een andere man? Is het puur de andere lul die je wil voelen? Het versierd worden en begeerd voelen door een andere man? Je weer vrouw voelen en niet alleen moeder en huishoudster? Je kan met je man bespreken wat hij nog wel oke vind wat je met anderen doet. Wellicht is samen (soft) swingen een optie? Of dat jij sex met een ander hebt en dar hij er bij is, bijvoorbeeld een trio met een andere man erbij? En als dat allemaal geen optie is misschien je sexleven met je man wat onder de loep nemen. Hoe kan je je meer sexy en begeert voelen door hem? Samen nieuwe dingen uitproberen is ook een oplossing.

Het leven in een gezin is vaak saai en sleur. En dan lijkt een man buiten de deur heel spannend en dan kan je je weer vrouw voelen. Maar de vrouwen die ik ken (inclusief ikzelf) die open relaties hebben gehad die haalde daar helemaal niet uit wat ze dachten eruit te halen. Bijna allemaal hebben ze alleen een hoop gezeik. Een kerel erbij die te weinig aandacht aan ze besteed bijvoorbeeld. Die alleen leuk doet tot ie kan neuken en als er geneukt is nauwelijk nog tussendoor contact opneemt (want je bent toch bezet dus waarom zou hij). Heel veel vrouwen die toch verliefd worden op die andere man die daar helemaal niet op zit te wachten. De partner die toch jaloerse wordt dan je van te voren had bedacht. Of andersom... een open relatie aangaan en dan vindt de partner ook een ander (tegen de verwachting in want voor vrouwen is het inderdaad makkelijker) en dan gaat ie zich opeens scheren, mooie kleding aan voor een date en een luchtje op wat hij al heel lang niet meer voor jou doet. Toch jaloerse gevoelens. Of de man wordt wel verliefd en besluit wel de relatie te verbreken. Sta hier ook bij stil als je over een ander fantaseert. En fantaseren (al dan niet samen met je man) mag natuurlijk altijd. Het leven is alleen geen sprookje.

Dubbel

kindrebel schreef: ↑

24-01-2022 11:35

Of als je het gewoon leuk vindt om seks met allerlei verschillende mensen te hebben.
Seks buiten je relatie is lang niet altijd ingestoken als een oplossing voor een of ander probleem. Maar - als ik om mij heen kijk - vaak meer een uit de hand gelopen hobby.

Die behoefte kan dus ook verdwijnen. Dat is bij mij gebeurd, want ik heb eerst jarenlang met allerlei mensen seks gehad. Toen ik mijn man tegenkwam was die behoefte in één keer weg.

Toen was er rust. In het begin dacht ik nog dat die onrust terug zou komen en dat ik opnieuw behoefte zou krijgen aan seks met anderen, maar dat is nooit gebeurd. Nu vijftien jaar later heb ik nog altijd rust en ik zou niet anders meer willen.

Een deel van het probleem zit denk ik ook voor veel mensen in de aantrekkingskracht die het 'verbodene' met zich meedraagt. Dus dat het dan niet zozeer de behoefte is aan meerdere partners of vrij zijn in experimenteren, maar dat het juist het onverwachte element is, het spanningsveld waarbinnen geflirt wordt, aantrekkingskracht wordt gevoeld etc.

Het grootste probleem zou ik trouwens niet eens het seksuele vinden (ongeacht of je een open of monogame relatie hebt) maar dat "de ander" in het geheel een aantrekkelijker persoon wordt. Die dan misschien het ideaal wordt of erger, uiteindelijk ook degene waarmee je partner zijn vakanties wil doorbrengen, de feestdagen etc.

En dat kan natuurlijk helaas altijd gebeuren, of je nou een monogame of open relatie hebt...

Avelie schreef: ↑

24-01-2022 11:50

Die behoefte kan dus ook verdwijnen. Dat is bij mij gebeurd, want ik heb eerst jarenlang met allerlei mensen seks gehad. Toen ik mijn man tegenkwam was die behoefte in één keer weg.

Toen was er rust. In het begin dacht ik nog dat die onrust terug zou komen en dat ik opnieuw behoefte zou krijgen aan seks met anderen, maar dat is nooit gebeurd. Nu vijftien jaar later heb ik nog altijd rust en ik zou niet anders meer willen.

Je maakt het veel te zwaar met je 'behoefte'. Het is maar seks. Een leuke prikkelende vrijetijdsbesteding waar je andere dingen met mensen deelt dan op de tennisclub.

abracadabra schreef: ↑

24-01-2022 11:38

Maar de vrouwen die ik ken (inclusief ikzelf) die open relaties hebben gehad die haalde daar helemaal niet uit wat ze dachten eruit te halen. Bijna allemaal hebben ze alleen een hoop gezeik. Een kerel erbij die te weinig aandacht aan ze besteed bijvoorbeeld. Die alleen leuk doet tot ie kan neuken en als er geneukt is nauwelijk nog tussendoor contact opneemt (want je bent toch bezet dus waarom zou hij). Heel veel vrouwen die toch verliefd worden op die andere man die daar helemaal niet op zit te wachten. De partner die toch jaloerse wordt dan je van te voren had bedacht. Of andersom... een open relatie aangaan en dan vindt de partner ook een ander (tegen de verwachting in want voor vrouwen is het inderdaad makkelijker) en dan gaat ie zich opeens scheren, mooie kleding aan voor een date en een luchtje op wat hij al heel lang niet meer voor jou doet. Toch jaloerse gevoelens. Of de man wordt wel verliefd en besluit wel de relatie te verbreken. Sta hier ook bij stil als je over een ander fantaseert. En fantaseren (al dan niet samen met je man) mag natuurlijk altijd. Het leven is alleen geen sprookje.

Dit herken ik. In mijn vriendengroep is het een tijdje bon ton geweest om een open relatie te hebben. Zo vanaf een jaar of 23-30 (we zijn nu allemaal rond de 40).

Dat gaat een tijdje goed en dan hoor je de spannendste verhalen, maar op de lange termijn heeft het een heleboel ellende, drama en tranen opgeleverd. Inmiddels is iedereen er op teruggekomen voor zover ik weet. Helaas nadat een paar goede, liefdevolle relaties zijn gesneuveld.

kindrebel schreef: ↑

24-01-2022 11:56

Je maakt het veel te zwaar met je 'behoefte'. Het is maar seks. Een leuke prikkelende vrijetijdsbesteding waar je andere dingen met mensen deelt dan op de tennisclub.

Dat ligt er dus maar aan. Het kan ook zijn: Marie/Kees is de meest fantastische persoon op aarde die ik ooit heb ontmoet. Ze/hij begrijpt mij volkomen en iedere vezel in mij wil niks liever dan iedere minuut van de dag bij haar/hem zijn.

En zo'n gevoel kan zowel vóór als ná de seks met een ander dan je partner ontstaan.

Dus ook als je elkaar toestaat er een ander op na te houden zonder dat de bedoeling is dat het meer gaat betekenen dan "alleen maar seks".

appeltje schreef: ↑

24-01-2022 12:04

Dat ligt er dus maar aan. Het kan ook zijn: Marie/Kees is de meest fantastische persoon op aarde die ik ooit heb ontmoet. Ze/hij begrijpt mij volkomen en iedere vezel in mij wil niks liever dan iedere minuut van de dag bij haar/hem zijn.

En zo'n gevoel kan zowel vóór als ná de seks met een ander dan je partner ontstaan.

Dus ook als je elkaar toestaat er een ander op na te houden zonder dat de bedoeling is dat het meer gaat betekenen dan "alleen maar seks".

Dat risico is erg groot.

appeltje schreef: ↑

24-01-2022 12:04

Dat ligt er dus maar aan. Het kan ook zijn: Marie/Kees is de meest fantastische persoon op aarde die ik ooit heb ontmoet. Ze/hij begrijpt mij volkomen en iedere vezel in mij wil niks liever dan iedere minuut van de dag bij haar/hem zijn.

En zo'n gevoel kan zowel vóór als ná de seks met een ander dan je partner ontstaan.

Dus ook als je elkaar toestaat er een ander op na te houden zonder dat de bedoeling is dat het meer gaat betekenen dan "alleen maar seks".

Jij schetst hier nu een totaal andere context. Nee, inderdaad, dan zijn die 4 woorden niet van toepassing. Heel scherp opgemerkt.

Avelie schreef: ↑

24-01-2022 11:50

Die behoefte kan dus ook verdwijnen. Dat is bij mij gebeurd, want ik heb eerst jarenlang met allerlei mensen seks gehad. Toen ik mijn man tegenkwam was die behoefte in één keer weg.

Toen was er rust. In het begin dacht ik nog dat die onrust terug zou komen en dat ik opnieuw behoefte zou krijgen aan seks met anderen, maar dat is nooit gebeurd. Nu vijftien jaar later heb ik nog altijd rust en ik zou niet anders meer willen.

Ik ook. Heb bijna alles wel eens uitgeprobeerd. En die ruimte is er op zich ook wel bij ons. Maar ik heb er echt 0 behoefte aan nu. Ik moet er niet aan denken om met een andere man sex te hebben en ook niet aan dat mijn vriend met een andere vrouw sex heeft (en daar heb ik nooit zo een moeite mee gehad).

Ik weet wat er te koop is. Veel beter dan met mijn vriend wordt het niet. Ik vind het veel fijner om met hem van alles uit te spoken binnen de veiligheid van onze relatie en afspraken.

Been there. Done that. Got the t shirt.

En daarom begrijp ik de gevoelens ook wel echt. Vooral als je relatie lang en saai begint te worden en je vooral moeder bent en amper aandacht aan jezelf of elkaar kan besteden. Maar ik weet ook dat het dan juist gevaarlijk is en dat het vaak niet oplevert wat je er van verwacht. Maar iedereen is natuurlijk anders doe vooral wat bij je past. Je leeft maar 1 keer. Maar doe dat zonder te liegen en bedriegen en ander heel veel pijn te doen. Jouw pleziertje in echt dat minderwaardigheidsgevoel van je partner niet waard.

GeweldigWeer schreef: ↑

21-01-2022 18:49

Nee, monogamie is voor mij duidelijk een opgelegd iets en dan spreek ik voornamelijk uit levenservaring. Mooi om dit na te streven, maar absoluut niets natuurlijks.

Belasting betalen is ook niet natuurlijk. Maar ja, je krijgt er wel een mooi land voor terug om in te wonen.

Monogamie is aangeleerd gedrag

Moet iedereen allemaal lekker zelf weten. zolang je maar eerlijk, transparant bent en goede afspraken met je partner maakt. Als die daar ok mee is, prima toch. Stiekem vreemdgaan is een zogenaamde monogame relatie is achterlijk. Als je partner het niet ok vindt, ga je scheiden als je zonodig moet.

Het is maar net waar je op let. Als je gespitst bent op vreemdgaan dan bestaat de wereld ineens uit vreemdgangers. Overal zijn verhalen over (stiekeme) vreemdgangers, zoals in je familie, op het werk, relaties van vrienden en kennissen die eraan ten onder zijn gegaan, BN'ers/ via media etc..

Ben je bijv. gespitst op hardlopen, zie je overal hardlopers. Ben je gespitst op zwanger worden en baby's dan zie je ineens overal baby's, zwangere vrouwen en kinderwagens.

up4more schreef: ↑

24-01-2022 15:17

Monogamie is aangeleerd gedrag

Na 7 pagina’s discussie kom je met dit? Mooie toevoeging

Mensen zijn biologisch gezien niet monogaam. Het is eerder dat het maatschappelijk niet geaccepteerd wordt, waardoor we monogaam gaan leven. Als die beperking er niet zou zijn, zouden veel minder mensen monogaam zijn.